Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ο Ιεροσπουδαστής Λέων Γεώργιος, 22 ετών, τελειόφοιτος, τότε, τής Αθωνιάδος Εκκλησιαστικής Ακαδημίας τού Αγίου Όρους, βίωσε ένα θαυμαστό γεγονός. Αντίκρυσε, μπροστά του, ξαφνικά, να κάθεται σ’ ένα στασίδι τον ιερομόναχο και Άγιο ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΤΟΝ ΛΕΠΡΟ! Κι αυτό συνέβη, πολλά χρόνια, μετά την οσιακή του κοίμηση.
Τον συνάντησε, μέσα στην Εκκλησία της Σχολής, βράδυ, την ώρα που ο Λέων Γεώργιος πήγε στην Εκκλησία, για να κάνει τον κανόνα του. Πήγε κοντά του έκανε το σημείο τού Σταυρού, και έβαλε μετάνοια! Μίλησαν, για λίγο, πήρε την ευχή του και ένιωσε γαλήνη, ειρήνη μεγάλη.
Μία απέραντη ευτυχία τον σκέπασε, τον πλημμύρισε, ένιωσε ουράνιος, σαν να ξαναγεννήθηκε. Ο Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός, τον γέμισε με φως, ένιωσε αιώνιος, γεμάτος αισιοδοξία.
«Επαναλαμβάνω», ότι αυτό έγινε μετά την οσιακή κοίμηση τού Αγίου Νικηφόρου. Ύστερα, από λίγα λεπτά, ο Άγιος εξαφανίστηκε από την Εκκλησία, παρ’ ότι οι πόρτες ήταν… κλειστές! Πώς μπορεί να αναλυθεί, ανθρωπίνως, κάτι τόσο συγκλονιστικό; Τα λόγια είναι φτωχά, για να αναλύσουν κάτι τόσο θαυμαστό. Οι Άγιοι είναι ζωντανοί, στέκονται δίπλα μας, πότε διακριτικά και πότε φανερά! Νοιάζονται, μας φροντίζουν, πρεσβεύουν, μεσιτεύουν, μας διακονούν, μας παιδαγωγούν!
Ο Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός, ο άνθρωπος τού Θεού, έχει θεραπεύσει δεκάδες ανθρώπους, ειδικά την περίοδο τού ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ. Θεραπευτής σοβαρών Λοιμώξεων, πνευμονιών, φαρυγγίτιδες, βρογχίτιδες, υψηλούς πυρετούς. Θεραπεύει μολύνσεις δέρματος από σταφυλόκοκκο, καρκίνους, καρκινώματα, κακοήθεις όγκους…
Καταγόταν από το ορεινό χωριό Σηρικάρι, Χανίων Κρήτης. Από το 1957 πηγαίνει στον αντιλεπρικό σταθμό τής Αγίας Βαρβάρας στην περιοχή τού Αιγάλεω. Είχε εκεί υποτακτικό τον Άγιο Ευμένιο τον Σαριδάκη. Κοιμήθηκε οσιακά στις 4 Ιανουαρίου του 1964. Αγιοκατατάχθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 2012 και τιμάται στις 4 Ιανουαρίου εκάστου έτους.
Αναρωτιέμαι, πού βρήκε την δύναμη, την έμπνευση, ένας λεπρός ιερομόναχος… την δυνατότητα να έχει ένα τόσο προσωπικό, πανίσχυρο σήμα; Πώς αξιώθηκε, τόσης χάριτος; Πώς με τις πρεσβείες του στον Ιησού Χριστό, θεραπεύονται βαρύτατα ασθενείς;
Είναι δεκάδες οι θαυμαστές εμπειρίες ανθρώπων που βίωσαν μεγάλα θαύματα και σημεία. Ο Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός, γνωρίζει από πόνο, από θλίψη, από μοναξιά. Ζούσε για το αιώνιο, για το υπερβατικό, για το ουράνιο. Αυθεντικός ασκητής, μέγας νηστευτής, Δοχείο Χάριτος, Σκεύος Εκλογής.
Τα μάτια του ήταν πάντα καρφωμένα στον Χριστό, η αγάπη του αληθινή, γνήσια, αυθεντική. Όταν προσευχόταν στο κελάκι του συχνά έβγαιναν πύρινες φλόγες, ενώ αιωρείτο πάνω από ένα μέτρο από το πάτωμα!!! Σύγχρονος Άγιος, ξεχώριζε με την αγία υπομονή και την θυσιαστική του αγάπη!
Άγιος ήταν και ο υποτακτικός του, ο γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης (+23.5.1999), ο λεγόμενος «κρυφός άγιος της εποχής μας». Γέροντας γεμάτος με αρετές, που ήξερε να αγαπά αληθινά, να δίνει, να προσφέρει. Τα πάντα δωρεάν!!!
Δύο μεγάλοι Άγιοι, δίπλα-δίπλα, στους Αγίους Αναργύρους στο Λοιμωδών… μεγάλη ευλογία για το ποίμνιο τής Εκκλησίας μας. Έζησαν και οι δύο μέσα στην σιωπή, στην αφάνεια, μυστικά από την γωνιά τους, μάς έσωζαν με τις καρδιακές προσευχές τους.
Σύγχρονες οσιακές μορφές, που αγάπησαν τον Κύριο και τον πλησίον τους, με ΘΕΪΚΟ ΕΡΩΤΑ… με Αληθινή Αγάπη! Είμαστε δέσμιοι στις συνέπειες των επιλογών μας, όμως υπάρχεις ΕΣΥ, η Θεοτόκος, οι Άγιοί Σου, οι προστάτες μας. Μόνο ΕΣΥ, μπορείς να ξεμπλέξεις τα κουβάρια μας και να μας… ειρηνεύσεις.
«Θάρσει, μη φοβού… ει Θεός ο δικαιών, τις ο κατακρίνων»; Δηλαδή, αν ο Θεός είναι αυτός που σε δικαιώνει, ποιος μπορεί να σε κατακρίνει; Όποιος γυρίζει την πλάτη του στον Ιησού Χριστό, ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ, διαλύεται, παραμορφώνεται. Ουσιαστικά κακοποιεί τον εαυτό του, βαραίνεται με ανεπανόρθωτες βλάβες.
Οι Άγιοι, μάς βοηθούν με το παράδειγμά τους, να δούμε το Αληθινό Φως τής αλήθειας Του, αρκεί να έχουμε καλή προαίρεση, φιλότιμο. Η μετάνοια είναι η λυτρωτική λύση. Ο Θεός είναι ΠΑΝΑΓΑΠΗ… είναι αμετάβλητος και αναλλοίωτος… είναι αυτοαγάπη!!! Είναι Μακρόθυμος, Πολυέλεος, Παντοδύναμος, Ταπεινός. Μας σκεπάζει προστατευτικά, μας ειρηνεύει, μας λυτρώνει!!!
Οι Άγιοι, όπως ο Νικηφόρος ο Λεπρός και ο Ευμένιος Σαριδάκης, ουσιαστικά αντιγράφουν την εσταυρωμένη ζωή τού Χριστού μας! Επιλέγουν να αδικηθούν, να στερηθούν, να σταυρωθούν, επειδή… ΑΓΑΠΟΥΝ! Αυτός, θα πρέπει να είναι ο ΔΡΟΜΟΣ ΜΑΣ, αυτή η σταυρική μας ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΠΟΡΕΙΑ!
Ο Χριστός να γίνει η ΖΩΗ ΜΑΣ. Να μείνουμε κοντά Του, από επιλογή και τότε όλα θα γίνουν… παραδεισένια!!! Συμπόνια, ελεημοσύνη, αγία υπομονή, φιλότιμο, να ζούμε για να αγαπάμε, για να προσφέρουμε. Να μην απελπιζόμαστε ποτέ, να έχουμε όλη την ελπίδα μας στον Ιησού Χριστό. Του Χριστού τα έργα, του Χριστού τα λόγια να μας συντροφεύουν!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου