Μὲ τὴν ἄπειρη ἀγαθότητά Σου, ὦ Κύριε Θεὲ Δεῖξε μου τὸν δρόμο τοῦ θελήματός Σου… σὲ ἐσένα ὅλες οἱ καρδιὲς εἶναι ἀνοιχτές. Σὺ γνωρίζεις ὅλα ὅσα ἔχω ἀνάγκη… ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ.

 

Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον.
Μὴν Σεπτέμβριος ἔχων ἡμέρας λ΄.
Ἡ ἡμέρα ἔχει ὥρας ιβ΄ καὶ ἡ νὺξ ὥρας ιβ΄.

Τῇ Αʹ (1ῃ) τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου, ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, ἤτοι τοῦ νέου Ἕτους.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας ἐνδόξου Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου τῆς ἐπιλεγομένης τῆς «Παμμακαρίστου», τῆς κατατεθειμένης ἐν τῷ Πατριαρχικῷ ναῷ τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου .

Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Συμεὼν τοῦ Στυλίτου, τοῦ ἐν τῇ Μάνδρᾳ, τοῦ ἐπιλεγομένου παλαιοῦ (459).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη τῆς ὁσίας Μάρθας, μητρὸς τοῦ ὁσίου Συμεών (π.428)· καὶ τῆς Ὁσίας Εὐανθίας ἐν εἰρήνῃ τελειωθήσης·
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ κοίμησις τοῦ δικαίου Ἰησοῦ τοῦ Ναυῇ (12ος αἰ. π.Χ.).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Συμεὼν τοῦ στυλίτου τοῦ νέου τοῦ ἐν Λέσβῳ (845).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα οἱ Ἁγίες 40 Μάρτυρες, Παρθένες καὶ Ἀσκήτριες: Ἀδαμαντίνη, Καλλιρόη, Χαρίκλεια, Πηνελόπη, Κλειώ, Θάλεια, Μυριάνθη, Εὐτέρπη, Τερψιχόρη, Οὐρανία, Κλεονίκη, Σαπφώ, Ἐρατώ, Πολύμνια, Δωδώνη, Ἀθηνᾶ, Τρωάδα, Κλεοπάτρα, Κοραλλία, Καλλίστη, Θεονόη, Θεανώ, Ἀσπασία, Πολυνίκη, Διόνη, Θεοφανώ, Ἐρασμία, Ἑρμηνεία, Ἀφροδίτη, Μαργαρίτα, Ἀντιγόνη, Πανδώρα, Χάϊδω, Λάμπρω, Μόσχω, Ἀρηβοΐα, Θεονύμφη, Ἀκριβή, Μελπομένη, Ἐλπινίκη καὶ Ἀμμοῦν ὁ Διάκονος καὶ διδάσκαλος αὐτῶν, ἐν Ἡράκλεια τῆς Θρᾴκης (321/3).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμην τοῦ γενομένου θαύματος ὑπὸ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου: δηλαδὴ ὅταν ἡ σεβασμία αὐτῆς καὶ θαυματουργὸς εἰκὼν ἡ ἐκ τοῦ Μοναστηρίου οὖσα τῶν Μιασηνῶν, ἐρρίφη ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καλουμένῃ Ζαγουροῦ, διὰ τὸν φόβον τῶν Εἰκονομάχων, καὶ ὕστερον μετὰ πλείστους χρόνους, πάλιν ἐκ τῆς λίμνης θαυμασίῳ τρόπῳ ἀνεφάνη ἄσπιλος (864)· καὶ μνήμην τοῦ ἐν Κωνσταντινουπόλει γενομένου μεγάλου ἐμπρησμοῦ κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Λέοντος τοῦ μεγάλου τοῦ ἐπονομαζομένου Μακέλλη, ἐν ἔτει υν΄ [450], ὅταν τὸ πλεῖστον μέρος τῆς Πόλεως ἐπυρπολήθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων καἰ αὐταδέλφων Εὐόδου, Καλλίστης, Ἑρμογένους καὶ Ἀγαθοκλείας ξίφει τελειωθέντων (309).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα ὁ ἅγιος μάρτυς Ἀϊθαλᾶς, ὁ Διάκονος ὁ ἐν Περσίᾳ (380).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα ὁ ὅσιος Μελέτιος ὁ νέος, ὁ ἐν τῷ Ὄρει Μυουπόλεως (Κιθαιρῶνι) ἀσκήσας, ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται (1105).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, σύναξις τοῦ ὁσίου Ἀντωνίου τοῦ νέου τοῦ Βεροιέως, «τοῦ ἐν Ἀγυίᾳ» Λαρίσης. (11ο αἰών).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Νικολάου τοῦ ἐν τῷ Φαράγγι Κουρταλιώτη ἐν ῾Αγίῳ Βασιλείῳ τῆς Κρήτης ἀσκήσας, ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται ἐν ἔτει 1670.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα ὁ ἅγιος Νεομάρτυς Ἀγγελῆς ὁ Χρυσοχόος, ὁ ἐν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσας κατὰ τὀ ͵αχπʹ (1680) ἔτος, ξίφει τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ ὁσία Χάϊδω ἡ ὁμολογήτρια ἐκ Στανοῦ τῆς Χαλκιδικῆς ὁρμωμένη καὶ ἐν Θάσῳ ἀσκήσασα (1820-1821).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς Θεοτόκου τῆς Γεθσημανῆς ἐν τῇ σκήτῃ Γεθσημανῆ τῆς Μόσχας ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα οἱ ἅγιοι νεοµάρτυρες Ἀλέξανδρος (Λιουµπίµωβ), ὁ ἐν Πόρχωβ τῆς Ῥωσίας πρεσβύτερος, καὶ Bλαδίµηρος (Δβίνσκυ), ὁ διάκονος, (1918).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἀρσενίου τοῦ Σπηλαιώτου Ἠσυχαστοῦ (1886 – 1983), συνασκητοῦ τοῦ ὁσίου Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστῆ (1959).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρὸς Ἰωακείμ τοῦ Ἁγιαννανίτη (1950).

Στίχοι
Ἴνδικτον ἡμῖν εὐλόγει Νέου Χρόνου,
Ὦ καὶ παλαιέ, καὶ δι’ ἀνθρώπους νέε (ἤτοι σὺ ὦ Χριστέ).
Στίχοι·
Εἰκὼν πλαγχθεῖσα, Μητροπαρθένου Κόρης,
ναίει νῦν σεπτὸν Τροπαιοφόρου δόμον.
Εἰκὼν Θεοτόκου μεγαλώνυμον ἔλλαχε ναόν.

«Εὐλόγησον τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, Κύριε».
Στερέωσον ἀγαθέ, ἣν κατεφύτευσε πόθῳ, ἐπὶ τῆς γῆς ἡ δεξιά σου,
κατάκαρπον ἄμπελον, φυλάττων σου τὴν Ἐκκλησίαν Παντοδύναμε. ᾨδὴ γ’, τῆς Ἰνδίκτου, Ἦχος α΄.

1η Σεπτεμβρίου
Κοίμηση τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Nαυῆ
Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης,

Γιορτάζει, 1η Σεπτεμβρίου, καὶ ὁ μεγάλους Ἰησοῦς τοῦ Nαυῆ. Εἶναι ἡ κοίμησή του. Ἡ ἡμέρα τῆς θανῆς του. Tῆς μεταστάσεώς του, τῆς ψυχῆς του, δηλαδή, στὸν οὐρανό. Εἶναι ὁ διάδοχος τοῦ μεγάλου Mωϋσέως, ποὺ παρέλαβε κι ἔφερε στὴ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας τοὺς Ἑβραίους. Ἐνίκησε τοὺς ἐκεῖ ἐχθροὺς καὶ χώρισε σὲ δώδεκα κομμάτια τὴ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας, καὶ τὴν παρέδωκε στὶς δώδεκα φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ. Nίκησε στὴν Ἰεριχὼ τοὺς ἐχθρούς, γκρέμισε τὰ τείχη, εἶδε μπροστὰ στὰ τείχη καὶ στὴν εἴσοδο τῆς πόλης, ποιόν λέτε; Tὸν Ἀρχάγγελο Mιχαήλ. Kι ὅταν ὁ Ἀρχάγγελος τοῦ εἶπε, ὅτι εἶναι Ἀρχάγγελος τῆς παρατάξεως Kυρίου, τότε ὁ Ἰησοῦς τοῦ Nαυῆ πέταξε τὰ ὅπλα του καὶ προσκύνησε τὸν Ἀρχάγγελο τοῦ Θεοῦ. Kαὶ καθὼς πολεμοῦσε τοὺς φοβεροὺς Σαμωραίους καὶ δὲν τοῦ ἔφτανε ἡ μέρα, παρεκάλεσε τὸν Kύριο καὶ τοῦ εἶπε: «Στήτω ἥλιος κατὰ Γαβαὼν καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάραγγα Aἰλών». «Νὰ σταθεῖ, Kύριε, μὲ τὴ δύναμή σου, ὁ ἥλιος ὑπεράνω τῆς πόλεως Γαβαὼν καὶ ἡ σελήνη νὰ μείνει στὴν κοιλάδα τοῦ Aἰλών». Σταμάτησε, δηλαδή, τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως. Kαὶ τώρα οἱ ἐπιστήμονες, ποὺ πᾶνε στὸ παρελθὸν καὶ ἐρευνοῦν πολλά, βρῆκαν μιὰ ἡμέρα νὰ εἶναι μεγαλύτερη ἀπὸ τὶς ἄλλες κατὰ μία ἢ δύο ὧρες. Kι αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς τὸ θαῦμα, ποὺ ἔκανε μὲ τὴν παντοδυναμία τοῦ Kυρίου ὁ Ἰησοῦς τοῦ Nαυῆ. Καὶ στὴ συνέχεια κυβέρνησε μὲ ἀντρειωσύνη καὶ γενναιότητα τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραὴλ κατὰ τὸν καλύτερο τρόπο. Kαὶ ἀνεπαύθη σὲ ἡλικία 110 ἐτῶν. Ὁ μεγάλος καὶ σπουδαῖος αὐτὸς ἡγεμών, ἡγέτης τοῦ Ἰσραήλ.
Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Φθινοπωρινὸ Συναξάρι, Τόμος Α´.

***

Γέροντας Αρσένιος ο σπηλαιώτης

“Βρήκαμε ένα απλό, αγαθό και άκακο γεροντάκι πού μας έδωσεν ευλογίαν να αγωνιζόμαστε όσο μπορούμε και να εξομολογούμαστε σε όποιον πνευματικόν αναπαυόμαστε». Το γεροντάκι αυτό ήταν ο γνωστός Γερο-Εφραίμ ο βαρελάς, του οποίου το καλύβι ήταν αφιερωμένο
στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, λίγο πιό κάτω από το γνωστόν ησυχαστήριον των Δανιηλαίων.
Ο Γερο-Εφραίμ, ήταν βαρελάς και ξυλόγλυπτης. Ό,τι του έδινες για αμοιβή, το δεχόταν αδιαμαρτύρητα. Γι’ αυτό πολλοί τον έμαθαν και τον εκμεταλλεύονταν. Έκανε, ας πούμε, ένα βαρέλι 1.000 δραχμές και εσύ του έδινες 200.
– Καλά είναι, Γερο-Εφραίμ; τον ρωτούσες.
– Καλά, καλά, ευχαριστώ, παιδί μου, απαντούσε.
Έτσι, πολλοί σκέφτονταν: «Καλός τεχνίτης, αλλά ελαφρούτσικος. Ευκαιρία να τον γελάσουμε». Και δεν ήξεραν πόσο έξω έπεφταν.

Μια φορά, κάποιος μοναχός κάλεσε έναν ξυλόγλυπτη, για να κατασκευάσει το τέμπλο του ναϊδρίου του.
– Πόσα θέλεις; – Είκοσι λίρες (χρυσές).
Κοιτά το ταμείο ο μοναχός, δεν βγαίνει. Τι να κάνει; «Ας φωνάξω τον Γερο-Εφραίμ, πού παίρνει όσα του δώσεις», σκέφτεται.
– Γέρο-Εφραίμ, μου φτιάχνεις το τέμπλο;
– Το φτιάχνω.
Δώστου-δώστου, τελείωσε το τέμπλο. Τώρα η πληρωμή. Ανοίγει ο μοναχός το ταμείο, βρίσκει δύο λίρες. Του τις δίνει.
– Καλά είναι, Γερο-Εφραίμ;
– Καλά, καλά, παιδί μου, ευχαριστώ.
Ο Γερο-Αρσένιος όμως, επειδή άκουσε ότι ο άλλος ζήτησε είκοσι λίρες, έγινε φωτιά. Ακούς εκεί! Βρήκαν απλό τον Γέροντα και τον εκμεταλλεύονται! Τρέχει στον Γερο-Εφραίμ να διαμαρτυρηθεί. Τι όμως του λέει το απλό, αλλά σοφό γεροντάκι:
– Καλά, παιδί μου, και αν τα πληρωθούμε όλα εδώ, στην άλλη ζωή τί θα μείνει;
Γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης”, έκδοση β’.

Λίγες μέρες μετά την κοίμησιν του Γέροντα μας (Εφραίμ), τον είδα σαν προσευχόμουνα σε όραμα.
Ήταν σ’ ένα πανευφρόσυνον τόπον. Το πρόσωπόν του άστραφτε από την πολλήν δόξαν και στεκόταν έξω από ένα ωραίο εκκλησάκι. Αφού χάρηκα πού τον είδα σε τόση δόξαν κατόπιν τον ρώτησα:
– Γέροντα, τί είναι αυτό το όμορφο εκκλησάκι;
– Ά, αυτό είναι δικό μου. Θυμάσαι πού του εσκάλισα το τέμπλο με δυό λίρες; Επειδή δεν πληρώθηκα εκεί και δεν γόγγυξα ούτε κατάκρινα, ο Χριστός μου το φύλαξε στον ουρανό. Θυμάσαι πού σου τό ‘λεγα;
Συνήλθα, λέγει ο Γερο-Αρσένιος, από το όραμα γεμάτος χαρά. Αλλά μου ‘δώσε και ένα μάθημα μεγάλο, μετά θάνατον ο Γέροντας, πού το θυμάμαι σ’ όλη μου την ζωήν.
Το περιστατικό αυτό ο παππούς Αρσένιος το διηγήθηκε σε πολλούς. Ο αείμνηστος Γέροντας μου παπα Χαράλαμπος, πολλές φορές μας το ανέφερε προς παραδειγματισμόν.

Πρωϊνὴ Προσευχὴ Ἁγίου Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ

Ὦ Κύριε, αἰώνιε καὶ Δημιουργὲ τῶν πάντων,
ὁ ὁποῖος μὲ τὴν ἀνεξερεύνητη ἀγαθότητά Σου μὲ κάλεσες σὲ αὐτὴν τὴν ζωή,
ὁ ὁποῖος μου ἔδωσες τὴν χάρη τοῦ Βαπτίσματος καὶ τὴν σφραγῖδα τοῦ ἁγίου Πνεύματος,
ὁ ὁποῖος μὲ προίκισες μὲ τὴν ἐπιθυμία νὰ ἀναζητήσω Ἐσέ, τὸν μόνο ἀληθινὸ Θεό,
εἰσάκουσε τὴν προσευχή μου.
Δὲν ἔχω ζωή, φῶς, χαρὰ, ἢ σοφία,οὔτε δύναμη χωρὶς ἐσένα, ὦ Θεέ.
Ἐξαιτίας τῶν ἁμαρτιῶν μου δὲν τολμῶ νὰ ὑψώσω τοὺς ὀφθαλμούς μου σὲ Ἐσένα.
Ἀλλὰ Σὺ εἶπες στοὺς μαθητές Σου: «Καθετὶ ποὺ θὰ ζητήσετε στὴν προσευχή σας μὲ πίστη, θὰ τὸ λάβετε» καὶ «καθετὶ ποὺ ζητήσετε στὸ ὄνομά μου θὰ γίνει».
Γι᾿ αὐτὸ τολμῶ νὰ Σὲ ἐπικαλεστῶ: Καθάρισέ με ἀπὸ κάθε ρύπο σωματικὸ καὶ πνευματικό.
Δίδαξέ με νὰ προσεύχομαι ὀρθά.
Εὐλόγησε αὐτὴν τὴν μέρα ποὺ χάρισες σὲ ἐμένα, τὸν ἀνάξιο δοῦλο Σου.
Μὲ τὴν δύναμη τῆς εὐλογίας Σου, κάνε με ἱκανὸ συνέχεια νὰ ὁμιλῶ καὶ νὰ ἐργάζομαι γιὰ τὴ δόξα Σου, μὲ καθαρὸ πνεῦμα, ταπείνωση, ὑπομονή, ἀγάπη, εὐγένεια, εἰρήνη, θάρρος καὶ σοφία, νὰ αἰσθάνομαι πάντοτε τὴν παρουσία Σου.
Μὲ τὴν ἄπειρη ἀγαθότητά Σου, ὦ Κύριε Θεὲ Δεῖξε μου τὸν δρόμο τοῦ θελήματός Σου, καὶ δῶσε ὥστε νὰ βαδίζω μπροστά Σου χωρὶς ἁμαρτία.
Ὦ Κύριε, σὲ ἐσένα ὅλες οἱ καρδιὲς εἶναι ἀνοιχτές. Σὺ γνωρίζεις ὅλα ὅσα ἔχω ἀνάγκη. Σὺ γνωρίζεις τὴν τυφλότητα καὶ τὴν ἄγνοιά μου. Σὺ γνωρίζεις τὴν ἀστάθεια καὶ τὴν διαφθορὰ τῆς ψυχῆς μου.
Ἀλλὰ οὔτε ὁ πόνος καὶ ἡ ἀγωνία μου εἶναι κρυμμένα ἀπὸ Σένα.
Δέξου, σὲ παρακαλῶ τὴν προσευχή μου καὶ μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα Σου, δίδαξέ με δρόμο ποὺ πρέπει νὰ πορευθῶ.
Καὶ ὅταν ἡ διεστραμμένη μου θέληση μὲ ὁδηγήσει σὲ ἄλλους δρόμους, μὴν μὲ ἀφήσεις νὰ χαθῶ, ἀλλὰ κάνε με νὰ ἐπιστρέψω σὲ Ἐσένα.
Δῶσε μου μὲ τὴν δύναμη τῆς ἀγάπης Σου νὰ κρατηθῶ σταθερὰ στὸ ἀγαθό.
Φύλαξέ με ἀπὸ κάθε λόγο ἢ πράξη ποὺ μπορεῖ νὰ καταστρέψει τὴν ψυχή, ἀπὸ κάθε ἐπιθυμία ποὺ μπορεῖ νὰ δυσαρεστήσει καὶ νὰ βλάψει τὸν ἀδελφό μου.
Δίδαξέ με πῶς πρέπει καὶ τί πρέπει νὰ λέγω.
Ἂν εἶναι θέλημά Σου νὰ μὴν ἀπαντῶ, δῶσε μου πνεῦμα εἰρηνικῆς σιωπῆς ποὺ νὰ μὴν προκαλεῖ λύπη ἢ πόνο στὸν ἀδελφό μου.
Στήριξέ με στὸν δρόμο τῶν ἐντολῶν Σου καὶ μέχρι τὴν τελευταία μου πνοή, δῶσε νὰ μὴν ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ τὸ φῶς τῶν ἐντολῶν Σου.
Οἱ ἐντολές Σου ἂς γίνουν ὁ μόνος νόμος στὴν ζωή μου στὴ γῆ καὶ σ᾿ ὅλη τὴν αἰωνιότητα.
Ὦ Θεὲ, σὲ παρακαλῶ, ἐλέησέ με.
Λύτρωσέ με ἀπὸ τὴ θλίψη καὶ τὴν ἀθλιότητά μου καὶ μὴν κρύβεις ἀπὸ μένα τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας.
Μέσα στὴν μωρία μου Θεέ μου, Σοῦ ζήτησα πολλὰ πράγματα καὶ μεγάλα.
Θυμᾶμαι τὴν ἀγένεια, τὴν φαυλότητά μου καὶ τὴν ἀδυναμία μου καὶ κράζω: ἐλέησέ με.
Μὴ μὲ ἀπομακρύνεις ἀπὸ τὸ Πρόσωπό Σου ἐξαιτίας τῆς ἀλαζονείας μου.
Δῶσε καὶ αὔξησε σὲ μένα τὴ δύναμη νὰ Σὲ ἀγαπῶ σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολές Σου, ἐγὼ ὁ χειρότερος τῶν ἀνθρώπων, μὲ ὅλη μου τὴν καρδιά, μὲ ὅλη μου τὴν ψυχή, μὲ ὅλη μου τὴν διάνοια, μὲ ὅλη μου τὴν δύναμη, καὶ μὲ ὅλη μου τὴν ὕπαρξη.
Ναί, ὦ Θεέ, μὲ τὸ ἅγιο Πνεῦμα Σου, Δίδαξέ με δίκαια κρίση καὶ γνώση.
Δῶσε μου τὴν γνώση τῆς δικῆς Σου ἀλήθειας, πρὶν ἔλθει τὸ τέλος μου.
Διατήρησε τὴν ζωή μου στὸν κόσμο τοῦτο, μέχρι νὰ μπορέσω νὰ σοῦ προσφέρω ἄξια μετάνοια.
Μὴ μὲ ὁδηγήσεις σὲ θάνατο στὴν μέση τῶν ἡμερῶν μου, οὔτε ἐνόσω ὁ νοῦς μου εἶναι τυφλωμένος.
Ὅταν ὅμως θελήσεις νὰ βάλεις τέρμα στὴν ζωή μου, νὰ μοῦ τὸ δείξεις ἀπὸ πρωτύτερα γιὰ νὰ προετοιμάσω τὴν ψυχή μου πρὶν παρουσιαστεῖ μπροστά Σου.
Νὰ εἶσαι μαζί μου κατὰ τὴν φοβερὴ αὐτὴ ὥρα καὶ νὰ μοῦ δωρίσεις τὴν χαρὰ τῆς σωτηρίας.
Καθάρισέ με ἀπὸ τὶς κρυφὲς ἁμαρτίες μου καὶ ἀπ᾿ ὅλη τὴν ἀχαριστία ποὺ ἔχω μέσα μου καὶ δώρισέ μου καλὴ ἀπολογία μπροστὰ στὸν θρόνο τῆς κρίσης Σου.
Ναί, ὦ Θεέ, μὲ τὸ μεγάλο Σου ἔλεος καὶ τὴν ἀμέτρητη ἀγάπη Σου γιὰ τὸ ἀνθρώπινο γένος,
ἄκουσε τὴν προσευχή μου.

Η νέα χρονιά απλώνεται μπροστά μας και από μας εξαρτάται αν θα τη κάνουμε «οδόν Κυρίου» ή όχι. Αν θα φτιάξουμε δρόμο για τον Ουρανό ή την Κόλαση. Ο Θεός είναι Θεός της ιστορίας, αλλά πρέπει να γίνουμε συνεργάτες Του και μας στέλνει σ’ αυτόν τον κόσμο που είναι δικός Του για να μεταβάλλει την παράφωνη πολιτεία των ανθρώπων σε αρμονία που θα ονομάζεται Πολιτεία του Θεού. Είθε ο Θεός να ευλογήσει το Νέο Έτος.
https://iconandlight.wordpress.com/2022/08/31/%ce%b7-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ac-%cf%80%cf%81%ce%ac%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9-%ce%b1%cf%80%ce%bb%cf%8e%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83/

Ο Ιησούς του Ναυή, δυνατός με τον Παντοδύναμο, για χάρη του ο Ήλιος «εστάθηκε επί μίαν ολόκληρον ημέραν»
https://iconandlight.wordpress.com/2020/08/31/50531/

Οι πιο ωραίοι άνθρωποι, που γνώρισα, ουράνιοι, χριστοάνθρωποι… στέκονται σαν ασάλευτοι φάροι μέσα στις μεγάλες νύχτες μας, στα πελάγη των δοκιμασιών μας, μέσα από τα στέρνα της ύπαρξής μας, να τους στείλουμε το πιο ανυπόκριτο, αληθινό και συγκινητικό μας «Ευχαριστώ!». π. Δαμιανός
https://iconandlight.wordpress.com/2021/08/31/%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%b9%ce%bf-%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%bf%ce%b9-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%bd%cf%8e%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%b1-%ce%bf%cf%85%cf%81/

Η αιωνιότητα χτυπούσε την πόρτα της ψυχής μου… Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2023/08/31/%ce%b7-%ce%b1%ce%b9%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%87%cf%84%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%cf%8c%cf%81%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%88%cf%85/

«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ · τω Θεώ παραθώμεθα»· Δεν υπάρχει άλλη οδός, για να περάσουμε την τεθλιμμένην του βίου οδόν, από το να εγκαταλείψουμε τους εαυτούς μας και ο ένας τον άλλον και όλη τη ζωή μας στον Χριστό τον Θεό μας.
https://iconandlight.wordpress.com/2024/09/01/%ce%b5%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%cf%8d%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ae%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%ac%cf%83%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b6%cf%89/

Ο Χριστός ερωτά τον καθένα από μας: “Αγαπάς Με; Και ο καθένας απαντά: “Ναι Κύριε, Συ οίδας ότι αγαπώ Σε”. Γέροντος Σωφρονίου του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2019/08/31/30325/Ἀπολυτίκιον τῆς ἰνδίκτου
ἦχος β΄

Ὁ πάσης δημιουργὸς τῆς κτίσεως, ὁ καιροὺς καὶ χρόνους ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ θέμενος, εὐλόγησον τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, Κύριε, φυλάττων ἐν εἰρήνῃ τοὺς βασιλεῖς καὶ τὴν πόλιν σου, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, καὶ σῶσον ἡμᾶς

Ἀπολυτίκιον τῆς Παμμακαρίστου.
Ἦχος δ΄ Ταχὺ προκατάλαβε.

Πανήγυριν σήμερον ἐπικροτοῦμεν φαιδράν, ἰδοὺ γὰρ προτίθεται, ὦ Παμμακάριστε, εἰκών σου ἡ πάνσεπτος, ἣνπερ καρδίας πόθῳ, προσερχόμενοι πάντες, Δέσποινα, προσκυνοῦμεν καὶ θερμῶς σοι βοῶμεν, ῥῦσαι ἡμᾶς κινδύνων καὶ περιστάσεων.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Συμεὼν
Ἦχος α ´

Ὑπομονῆς στῦλος γέγονας, ζηλώσας τοὺς προπάτορας Ὅσιε, τὸν Ἰὼβ ἐν τοῖς πάθεσι, τὸν Ἰωσὴφ ἐν τοῖς πειρασμοῖς, καὶ τὴν τῶν Ἀσωμάτων πολιτείαν, ὑπάρχων ἐν σώματι, Συμεὼν Πατὴρ ἡμῶν Ὅσιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν .

Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα Ὁσιοπαρθενομαρτύρων
ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

‘Αθλητῶν αἱ χορεῖαι, δεῦτε συνδράμετε καὶ Τεσσαράκοντα κόρας μετὰ ‘Αμμοὺν εὐσεβοῦς μεγαλύνατε λαμπρῶς πανηγυρίζουσαι· ὅτι ἐνήθλησαν στερρῶς, τῇ ἀσκήσει ἐν Χριστῷ ῥωσθεῖσαι καὶ λαμπρυνθεῖσαι· πρεσβεύουσαι τῷ Κυρίῳ ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Μελετίου τοῦ Νέου, τοῦ ἐν τῷ Κιθαιρῶνι
Ἦχος δ΄.

Ὡς ἔσαρκος Ἄγγελος, καὶ ὑπηρέτης Χριστοῦ, ὡς ἔνθεος ἄνθρωπος καὶ ἀσκητῶν καλλονή, Μελέτιε Ὅσιε, χάριτας θεοδότους, ἐκομίσω διώκειν, πνεύματα πονηρίας, καὶ νοσοῦντας ἰᾶσθαι, δι’ ὅ καὶ ἡ σεπτή σου σορὸς βρύει ἰάματα.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἀγγελῆ τοῦ Χρυσοχόου (ἀρχιμ. Νικοδήμου Ἀεράκη)
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ἀγγελῆν χρυσοχόον τὸν Νεομάρτυρα, ἐν μαρτυρίου καμίνῳ δοκιμασθέντα δεινῶς, ἀνυμνήσωμεν πιστοὶ καὶ ἐκβοήσωμεν· χαῖρε χρυσίον καθαρόν, καὶ χρυσολόγε τοῦ Χριστοῦ, ἐν μέσῳ τῶν δυσσεβούντων, διδάσκων ἐν παῤῥησίᾳ, τὴν ἐκ τοῦ Λόγου σωτηρίαν βροτῶν.

Ἀπολυτίκιον Τοῦ Ὁσίου Νικολάου τοῦ Κουρταλιώτη
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τὸν φωστῆρα τῆς Κρήτης, μοναζόντων τὸ καύχημα, τὸν ἀσκητικαῖς ἀριστείαις, ἐπὶ γῆς διαπρέψαντα, Νικόλαον τιμήσωμεν πιστοί, ἐν ὕμνοις ἐγκωμίων εὐλαβῶς, ὅτι βλύχει θείας χάριτος δωρεάς, τοῖς πόθῳ ἀναβοῶσι· δόξα τῷ Σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ Σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Ἀπολυτίκιον τῆς Ὁσίας Εὐανθίας
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Θείων ἔργων σου, τῇ γεωργίᾳ, τῆς ἀσκήσεως, ἐν τῷ λειμῶνι, Εὐανθία εὖ μάλα ἀνθήσασα, ταῖς ἀνθηπνόοις ὀσμαῖς τῶν χαρίτων σου, τῆς Ἐκκλησίας μυρίζεις τὸ πλήρωμα. Ὅθεν πρέσβευε, Χριστῷ τῷ Θεῷ πανεύφημε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Ἀντωνίου τοῦ Νέου τοῦ Βεροιέως
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.

Μέγα καύχημα, καὶ πολιοῦχον, σὲ πλουτίσασα πόλις Βεροίας, θεοφόρε παμμάκαρ Ἀντώνιε, τῇ σῇ πρεσβείᾳ προστρέχει ἑκάστοτε, προσπτυσσομένη τὴν πάντιμον Κάραν σου. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἀπολυτίκιον τοῦ ὁσίου Ἀρσενίου τοῦ σπηλαιώτου, τοῦ Ἀθωνίτου. (Χ. Μπούσια)
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ἡσυχίαν καὶ νῆψιν φιλῶν ἐνῴκησας, ἐν δυσπροσίτοις σπηλαίοις καὶ κοινοβίοις σεπτοῖς, Ἰωσὴφ συνασκητὰ τοῦ οὐρανόφρονος, μάκαρ Ἀρσένιε, ὀδμαῖς ὁ εὐφράνας ἀγωγῆς ἀμέμπτου σου πᾶσαν κτίσιν, ἄρτι τὴν σὲ ἀνυμνοῦσαν καὶ σαῖς θερμαῖς λιταῖς προσφεύγουσαν.

Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον. Δρ. Χαρ. Μ. Μπούσια

Ἰησοῦ Ζωοδότα Σῶτερ εἰρήναρχε, τοῦ πολεμήτορος ῥῦσαι, ἀδίκου ἐπιβουλῆς, τοὺς δοξάζοντας τὸ κράτος Σου ἀείποτε, καὶ τὴν εἰρήνην Σου ταχύ, ἐπιβράβευσον Χριστέ, φιλεύσπλαγχνε Παντεπόπτα, τοῖς δι’ ὀρθὴν δοξασίαν, δεινὰ πολέμου ὑπομένουσι.

Εἰς τούς Αἴνους Στιχηρά Προσόμοια τῆς Ἰνδίκτου
Ἦχος δ´ Ἰωάννου Μοναχοῦ

Ἡ βασιλεία σου Χριστὲ ὁ Θεός, βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων, καὶ ἡ δεσποτεία σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ· πάντα γὰρ ἐν σοφίᾳ ἐποίησας, καιροὺς ἡμῖν καὶ χρόνους προθέμενος· διὸ εὐχαριστοῦντες κατὰ πάντα καὶ διὰ πάντα βοῶμεν. Εὐλόγησον τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, καὶ καταξίωσον ἡμᾶς ἀκατακρίτως βοᾶν σοι, Κύριε δόξα σοι.

Ἦχος δ´ Ἀνδρέου Πυροῦ

Αἱ πορεῖαί σου ὁ Θεός, αἱ πορεῖαί σου μεγάλαι καὶ θαυμασταί· διὸ τῆς οἰκονομίας σου, τὴν δυναστείαν μεγαλυνοῦμεν, ὅτι φῶς ἐκ φωτός, ἐπεδήμησας εἰς ταλαίπωρον κόσμον σου, καὶ τὴν πρώτην ἀνεῖλες ἀράν, τοῦ παλαιοῦ Ἀδάμ, ὡς ηὐδόκησας Λόγε, καὶ ἡμῖν ἐν σοφίᾳ, καιροὺς καὶ χρόνους ὑπέθου, τοῦ δοξάζειν τὴν παντουργικήν σου ἀγαθότητα, Κύριε δόξα σοι.

Ἀπολυτίκιον τοῦ ἁγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου
Ἦχος δ’.

Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

iconandlight.wordpress.com