Ο σερβικός λαός τρέφει μια πολύ ισχυρή λατρεία και σεβασμό για την Αγία Πέτκα Παράξεβα . Αυτή η Σέρβα αγία, με καταγωγή από την περιοχή γύρω από την πρώην Κωνσταντινούπολη (Κωνσταντινούπολη), εμφανίζεται συχνότερα στα όνειρα ως «γυναίκα με τα μαύρα». Υπάρχουν πολλές αναφορές για την Αγία Πέτκα να εμφανίζεται σε όνειρα.
Μαρτυρία αξιωματικού του JNA για την Αγία Πέτκα
Ένας αξιωματικός του JNA (και μέλος του κόμματος) βρέθηκε κάποτε γονατισμένος στο πάτωμα ενός παρεκκλησίου του Βελιγραδίου, λαξευμένου στον βράχο κάτω από τα τείχη του φρουρίου Kalemegdan, αφιερωμένου στην Αγία Petka. Όταν ένας από τους πιστούς τον ρώτησε πώς, ως στρατιωτικός, μπορούσε να εκφράζει τόσο ελεύθερα τα θρησκευτικά του συναισθήματα, παρά το γεγονός ότι το κόμμα του το απαγόρευε, απάντησε:
«Αυτή η μικρή εκκλησία μου έσωσε τη ζωή. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, δέχτηκα επίθεση από μια γερμανική περίπολο κοντά μου και με κυνηγούσαν αστυνομικά σκυλιά που με ακολουθούσαν. Αναζήτησα καταφύγιο σε αυτή την εκκλησία-σπήλαιο, η οποία εκείνη την εποχή δεν είχε καν πόρτα που να μπορούσε να με προστατεύσει από τα σκυλιά. Τρέχοντας στην εκκλησία, περίμενα ότι τα σκυλιά θα μπουν και θα με ξεσκίσουν πριν φτάσει η περίπολος. Ωστόσο, τα σκυλιά έφτασαν και γάβγισαν, αλλά δεν προχώρησαν πέρα από το κατώφλι. Εκείνη τη στιγμή, έφτασε η αστυνομία και ένας από αυτούς μπήκε μέσα με ένα όπλο και έναν φακό. Εκείνη τη στιγμή, μια γυναίκα με μαύρο κοστούμι εμφανίστηκε από κάπου μπροστά μου και, στέκοντας μπροστά μου, άπλωσε τον μανδύα της για να με καλύψει. Ο στρατιώτης έριχνε τον φακό πάνω μου και πάνω από όλους τους τοίχους και τις γωνίες του παρεκκλησίου και δεν με είδε. Ήμουν αόρατος σε αυτόν! Οι στρατιώτες συνέχισαν ορμητικά και η γυναίκα με τα μαύρα είχε εξαφανιστεί. Μόνο μετά από λίγο χρόνο που πέρασα σε ένα όνειρο, βρήκα το θάρρος να φύγω από το παρεκκλήσι, χωρίς να ξέρω αν οι διώκτες μου ήταν ακόμα κοντά, αλλά έξω όλα ήταν ήρεμα και φαίνονταν καθησυχαστικά.»
Αργότερα έμαθα ότι αυτή η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Αγία Πέτκα . Κοιτάζοντας την εικόνα, είδα ότι ήταν ντυμένη με μαύρα ράσα και έτσι την αναγνώρισα. Μου έσωσε τη ζωή και γι' αυτό έρχομαι εδώ για να την ευχαριστήσω.
Εξομολόγηση μιας οικογένειας από το χωριό Βιτάνοβατς για την Αγία Πέτκα
Στο χωριό Βιτάνοβατς, κοντά στο Κράλιεβο, ζούσε μια οικογένεια στην οποία συνέβη μια τραγωδία, η οποία όμως είχε κάποιο αίσιο τέλος. Αυτή η οικογένεια δεν τηρούσε τις εκκλησιαστικές αργίες και τις Κυριακές, αλλά εργαζόταν ακόμη και εκείνες τις ημέρες. Μια μέρα, η νοικοκυρά βγήκε να περιμένει το λεωφορείο με το οποίο θα έφτανε ο σύζυγός της, για να του κάνει νόημα να μην σταματήσει πουθενά στο χωριό από το λεωφορείο, αλλά να σπεύσει σπίτι για να πληρώσει τον πωλητή ασβέστη για την αγορά και τον ασβέστη που είχε παραδοθεί. Ήταν αργία. Ενώ περίμενε το λεωφορείο, ένα βαν την έπεσε τυχαία πάνω της, την έριξε στην άκρη και έμεινε ξαπλωμένη με μώλωπες. Ανέκτησε τις αισθήσεις της στο νοσοκομείο, ακριβώς τη στιγμή που η νοσοκόμα της έκανε μια ένεση. Αφού ο διασώστης έφυγε για το θύμα, μια γυναίκα ντυμένη στα μαύρα στεκόταν δίπλα στο κρεβάτι της.
«Το παιδί σου θα έπρεπε να είχε υποφέρει, αλλά εσύ το αντικατέστησες. Μην μηνύεις τον οδηγό που σε πάτησε. Είμαι η Αγία Πέτκα . Όταν γίνεις καλά, πήγαινε στην εκκλησία της Αγίας Πέτκας και άναψε ένα κερί... Γιατί δούλεψες σε αργία; Και γιατί δουλεύεις καθόλου τις Κυριακές;»
Όταν αποκοιμήθηκε, η άρρωστη γυναίκα είδε το εσωτερικό της εκκλησίας της Αγίας Πέτκας και τη διάταξη των εικόνων στον τοίχο. Όταν έφυγε από το νοσοκομείο, πήγε στην εκκλησία της Αγίας Πέτκας και διηγήθηκε το όνειρό της στον γέροντα.
Μια σύντομη εξομολόγηση ενός ονείρου για την εκκλησία της Αγίας Πέτκας
«Στο όνειρό μου, στέκομαι στην αυλή μιας άγνωστης σε μένα εκκλησίας... Δεν ξέρω πού βρίσκομαι ούτε από πού ήρθα. Πολλοί άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες, περνούν από δίπλα μου. Κανείς τους δεν μου απευθύνεται, κινούνται ενώ εγώ στέκομαι... ξαφνικά σχηματίζεται μια άβυσσος μπροστά μου, μια βαθιά τρύπα, που καλύπτει σχεδόν ολόκληρη την αυλή της εκκλησίας. Κοιτάζω γύρω στην αυλή, δεν υπάρχει κανείς, αλλά στην άλλη άκρη της τρύπας, την τρύπα, στέκεται μια γυναίκα με μαύρα, δεν μπορώ να δω το πρόσωπό της... Ακούω μια φωνή από το πλάι να μου λέει: έλα πιο κοντά, μην φοβάσαι, είναι η Αγία Πέτκα... Εκείνη τη στιγμή ξύπνησα.»
«Πολύ μετά από αυτό το όνειρο, μια μέρα, ενώ επέστρεφα από ένα επαγγελματικό ταξίδι με συναδέλφους, σταμάτησα στην εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Πέτκα στην πόλη Πέτκοβιτσα κοντά στη Λόζνιτσα. Όταν επέστρεψα σπίτι, είχα την αίσθηση ότι αυτή ήταν η εκκλησία που είχα ονειρευτεί. Λίγο μετά από αυτή την επίσκεψη, είδα ένα άλλο όνειρο, στο οποίο οδηγούσα προς ένα άγνωστο μέρος με τους αγαπημένους μου. Μπήκαμε στην αυλή μιας εκκλησίας που φαινόταν μαγευτική, σαν κάστρο από παραμύθι.»
«Για μέρες μετά από αυτό, έψαχνα στο διαδίκτυο για φωτογραφίες για να δω αν μπορούσα να αναγνωρίσω την άλλη εκκλησία. Αυτή που έμοιαζε περισσότερο με το όνειρό μου ήταν η εκκλησία στο Ιάσιο.»
Το θαύμα της Αγίας Πέτκας στο ελληνικό νησί της Χίου
Στην Ελλάδα, υπάρχει μια καταγεγραμμένη περίπτωση θαυματουργής βοήθειας της Αγίας Πέτκας στο νησί της Χίου το 1442. Ο τότε ιερομόναχος Αμβρόσιος τελούσε τις βραδινές προσευχές στην εκκλησία της Αγίας Πέτκας. Δεν υπήρχε κανείς στην εκκλησία. Στο τέλος της λειτουργίας, έπεσε μια τρομερή βροχή με δυνατό βρυχηθμό και συνέχισε να πέφτει όλη τη νύχτα. Ο Αμβρόσιος δεν μπορούσε καν να βγει από την εκκλησία. Νομίζοντας ότι ολόκληρο το νησί θα χανόταν από την πλημμύρα, άρχισε να προσεύχεται στην Αγία Πέτκα να σώσει την πατρίδα του και να κατευνάσει τον δίκαια οργισμένο Θεό. Πριν από την αυγή, τον κατέκλυσε ένα όνειρο και είδε, σαν να είχε εξαφανιστεί η στέγη της εκκλησίας, πάνω από την εκκλησία ένα φωτεινό σύννεφο και μέσα σε αυτό μια χαριτωμένη γυναίκα να προσεύχεται στον Θεό.
Αφού προσευχήθηκε, είπε στον ιερέα: «Αμβρόσιε, μη φοβάσαι, η πατρίδα σου σώθηκε». Και η βροχή σταμάτησε αμέσως. Από τότε, η ημέρα της Αγίας Παρασκευής γιορτάζεται με μεγάλη επισημότητα στο νησί της Χίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου