Ο γερο Παΐσιος και ο μοναχός πού εἶχε παρασυρθῆ ἀπό τό πάθος τοῦ ποτου.

 

Ο γέρο Παϊσιος εναν ταλαιπωρημένο μοναχό ποὺ εἶχε παρασυρθῆ ἀπὸ τὸ πάθος τοῦ ποτου, τὸν καλοῦσε νὰ τοῦ κόψη ξύλα καὶ τοῦ φερόταν μὲ πολλὴ ἀγάπη, ἐπειδὴ ἦταν ἀδικημένος, δὲν εἶχε βοηθηθῆ. 

Κάποτε ἕνας δημοσιογράφος πῆρε ἀπὸ αὐτὸν τὸν μοναχὸ συνέντευξη.
- Ἔχει ἁγίους ἐδῶ στὸ Ἅγιον Ὄρος; τὸν ρώτησε. 

Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἅγιος, ἀπάντησε ἐκεῖνος, ἀλλὰ γνωρίζω ἕναν ἅγιο, τὸν Γερο-Παΐσιο.

Γιατί εἶναι ἅγιος; Ἔκανε κανένα θαῦμα; ρώτησε ὁ δημοσιογράφος.
– Θαῦμα δὲν εἶδα, ἀπάντησε ὁ μοναχός, οὔτε ξέρω ἂν κάνη νηστείες, ἀγρυπνίες, προσευχές. Ἀλλὰ ξέρω κάτι. Ἐγώ, ὅπως βλέπετε, πίνω, μεθάω, καὶ οἱ Πατέρες δὲν μὲ θέλουν. Ὅμως ὁ Γερο-Παΐσιος μὲ καλεῖ κάθε χρόνο να τοῦ κόψω τὰ ξύλα. Κι ἐνῶ ὑπάρχουν ἄλλοι, καλοὶ καὶ ἐνάρετοι, ποὺ ἔχουν καὶ μηχανή, αὐτὸς καλεῖ ἐμένα, ἐπειδὴ δὲν ἔχω ἄλλον τρόπο να βγάλω το ψωμί μου. Πάω ἐκεῖ καὶ μοῦ λέει: "Πόσα θέλεις;". "Τέσσερις χιλιάδες δραχμές", τοῦ λέω. Ἐκεῖνος μοῦ λέει: "Θὰ σοῦ δώσω ἕξι χιλιάδες, γιατὶ εἶσαι φτωχὸς καὶ καλὸς ἄνθρωπος".

 Μετά, ἐνῶ ἄλλοι μὲ ἀφήνουν νὰ δουλεύω μόνος μου, αὐτὸς ἔρχεται καὶ μὲ βοηθάει καὶ κάθε τόσο μοῦ λέει: "Πάτερ, κουράστηκες, κάθησε λίγο να ξεκουραστῆς". 

Φροντίζει μάλιστα ἐκείνη τὴν ἡμέρα νὰ ἔχη κονσέρβες καὶ κρασί, γιὰ νὰ φάω καλά. Κι ὅταν ἔρχεται κάποιος ἐπισκέπτης, μὲ ἐπαινεῖ καὶ λέει: "Να πάρετε τὴν εὐχὴ τοῦ Γέροντα". Ἐγὼ νομίζω ὅτι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος κάνει αὐτὰ τὰ πράγματα, ἐπειδὴ εἶναι ἅγιος».

Ὁ μοναχὸς αὐτὸς τελικά βοηθήθηκε καὶ στὴν συνέχεια ἔζησε με συνέπεια την μοναχική ζωή.

 

proskynitis.blogspot.com 

πηγή