Ὁ Παῦλος, ὅταν σὲ προσφωνεῖ,
δὲν σὲ καλεί νὰ γίνεις ἥρωας,
ἀλλὰ να μείνεις πιστός.
«Νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον…»
Ὄχι: πέτυχε.
Ὄχι: δικαιώσου.
Ἀλλὰ: μείνε νηφάλιος καὶ σήκωσε τὸ βάρος.
1. Ὁ πληγωμένος δὲν ντρέπεται — μαρτυρεῖ
Σήμερα ὁ Θεὸς δὲν ἀναζητεῖ ἀκέραιους Τιμόθεους,
ἀλλὰ ἀληθινούς.
Ὁ πληγωμένος στὸν πόλεμο δὲν κλαίει ποὺ τραυματίστηκε·
χαίρεται, γιατί βρέθηκε στὴν πρώτη γραμμή.
Ἔτσι καὶ στὴν πνευματικὴ ζωή:
ἡ πληγή μαρτυρεῖ συμμετοχή.
Ἄν πονοῦσες, σημαίνει ὅτι ἀγωνίστηκες.
Ἄν δακρύζεις, σημαίνει ὅτι ἀγάπησες.
Ἄν φοβᾶσαι μὴν ἀνταποκριθεῖς, σημαίνει ὅτι δὲν παίζεις θέατρο.
2. «Ἐγὼ ἤδη σπένδομαι» — ὁ λόγος τῆς ἀλήθειας
Ὁ Παῦλος δὲν λέγει:
ἤδη στεφανώνομαι.
Λέγει: σπένδομαι.
Δηλαδή:
χύνομαι, ἀδειάζω, προσφέρομαι, τελειώνω.
Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστήριο τῆς διακονίας:
δὲν σώζει ὁ γεμάτος, ἀλλὰ ὁ προσφερόμενος.
Καὶ ἐκεῖ, στὸ ἄδειασμα,
γεννιέται ἡ χαρὰ ποὺ δὲν φωνάζει.
3. Ὁ καλὸς ἀγῶνας δὲν εἶναι ἄνευ πόνου
«Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι…»
Ὁ καλὸς ἀγώνας δὲν εἶναι
ὁ εὔκολος.
Εἶναι ἐκεῖνος ποὺ:
σε γονατίζει
σε ταπεινώνει
καὶ παρ’ ὅλα αὐτά, δὲν σὲ διώχνει
Ἐὰν ὁ δρόμος πονοῦσε καὶ ὅμως δὲν ἔφυγες,
τότε ὁ δρόμος εἶναι ἀληθινός.
4. Ὁ στέφανος δὲν δίδεται στὸν ἄψογο
Ἐδῶ ἔρχεται ἡ παρηγορία ποὺ σώζει:
«οὐ μόνον ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ».
Ὁ στέφανος δὲν ἀνήκει:
στὸν ἀλάνθαστο
στὸν ἀνθεκτικό
στὸν ἀτρωτο
Ἀνήκει σὲ ἐκεῖνον ποὺ ἀγάπησε τὸν Χριστό μέχρι τέλους,
ἔστω καὶ με δάκρυα.
5. Λόγος ἐλπίδας (για σήμερα)
Τιμόθεε τοῦ Θεοῦ,
ἄν νιώθεις πληγωμένος,
μὴ ἀποσύρεσαι.
Ἄν νιώθεις λίγος,
μὴ σιωπᾶς.
Ἄν φοβᾶσαι μὴν ἀνταποκριθεῖς,
μὴ φεύγεις.
Μεῖνε.
Ὁ Χριστὸς συμπληρώνει τὰ ἐλλείποντα.
Ἐπίλογος
Δάκρυ, πόνος, ἐλπίδα καὶ χαρά
δὲν ἀναιροῦν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.
Στὴν Ὀρθοδοξία συνοικοῦν.
Καὶ ὁ Θεὸς δοξάζεται
ὄχι ἀπὸ τὴν ἀτρωσία,
ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πιστότητα τῶν πληγωμένων.
Ἀμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου