«Ο σταυρός του παπά Σταύρου δεν σταμάτησε να θαυματουργεί!» μια προσωπική εμπειρία, του Βασίλη Ταβουλάρη.
«Ο σταυρός του παπά Σταύρου δεν σταμάτησε να θαυματουργεί!» μια προσωπική εμπειρία, του Βασίλη Ταβουλάρη.

«Το 1950 ἀρρώστησα πολύ βαριά ἀπό τήν καρδιά μου. Τα πάντα τρεμόσβηναν μπροστά στα μάτια μου· δέν ὑπῆρχε πλέον ἐλπίδα ζωῆς γιὰ μένα. Σύμπτωση, ἔρχεται μιά γνωστή κυρία νά μέ δεῖ καί μοῦ λέει: «Τάξου, παιδί μου, στήν Παναγία τήν Προυσιώτισσα καί θά σε κάνει καλά· εἶναι τόσο θαυματουργή πού δέν μπορῶ νά σοῦ περιγράψω!».

ΣΗΜΕΙΟ ΓΙΑ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
Μυρόβλισε εικόνα της Παναγίας στον Ελληνορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου, στην πόλη Αμιούν στο Λίβανο! Το ΣΗΜΕΙΟ έγινε στη μεγαλύτερη αμιγώς Ελληνορθόδοξη πόλη του Λιβάνου. Αμιούν/ Αμ Γιούν σημαίνει η πόλη των Ελλήνων!!!!

Οὕτως ἔσονται οἱ ἔσχατοι πρῶτοι καὶ οἱ πρῶτοι ἔσχατοι· πολλοὶ γὰρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί. (Ματθ. 20,16)

Είχε πάει για οδοιπορία στον Όλυμπο με τη φίλη του τώρα στις φετινές διακοπές του ακλοκαιριού.


Ἡ Αἰκατερινη Κριβέρη, ἀπὸ τὸ χωριὸ Βόρι, πρόσφυγας στὸ Αἴγιο, διηγεῖται τὰ ἑξῆς (ἔτος 1979):
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ το θαύμα της και δεν θα παύσω να ευχαριστώ τη Χάρη της Αγίας»:
Παραμονή
της εορτής της Αγίας Μαρίνας που τιμάται 17 Ιουλίου, ανατρέχουμε στην
μαρτυρία της κας Χρυσής Δαμουλάκη, η οποία είχε μιλήσει στο "Διαsosτε",
για «το θαύμα»που, όπως λέει, βίωσε η ίδια:

Βιβλίο: Ἱερομονάχου Ἰσαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, σελίδες: 224-228, Ἔκδοσις Καλύβης Ἀναστάσεως, Καψάλα, Ἅγιον Ὅρος

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΒΑΣΙΟΥ
Στὶς 17 Φεβρουαρίου 1929, ὁ Ἅγιος Γερβάσιος τῶν Πατρῶν μετέβη στὸν χῶρο τοῦ Προφήτη Ἠλία μαζὶ μὲ τὰ παιδιὰ τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων, τὰ ὁποῖα ἀγαποῦσε ὡς ἀληθινὸς πατέρας. Ἀφοῦ ἀνέγνωσε εἰδικὴ εὐχή, φύτεψε ὁ ἴδιος ἕνα πεῦκο, μὲ τὴ συμμετοχὴ τῶν παιδιῶν.
Θαύμα: Άγιος Παναγής Μπασιάς (1801-1888).
Όταν ήμουν 12 χρονών [μαρτυρία του Γεράσιμου Δρακόπουλου], ένα βράδυ που καθόμουν έξω από το χρυσοχοείον του πατέρα μου που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του Ληξουρίου, συγκεντρώθηκαν -όπως κάθε βράδυ- μερικοί φίλοι του για να κουβεντιάσουν. Αυτοί ήταν όλοι τους άνθρωποι των γραμμάτων και πρόκριτοι της πόλης και οι περισσότεροι ηλικιωμένοι.

Ἔνα ἀξιόλογο θαῦμα ποὺ έγινε λίγες ἡμέρες μετά τό μαρτύριο τοῦ Ἀγίου ἑνδόξου νεομάρτυρος τοῦ Χριστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεσσαλονικέως τό 1802 στή Σμύρνη εἷναι το ἑξής:

Ἦταν 22 Ἰουλίου τοῦ 2020, ἡμέρα Τετάρτη, τῆς ἁγίας Μαγδαληνῆς καί τῆς ἁγίας Μαρκέλλας. Λόγῳ ὅτι δούλευα σερί δεκαπέντε ἡμέρες, τά παιδιά διαμαρτύρονταν καί ἤθελαν νά πᾶμε γιά μπάνιο. Παρ᾿ ὅλο πού ἦταν Τετάρτη, τούς κάναμε τό χατίρι. Φτειάξαμε νηστήσιμα φαγητά γιά νά ἔχωμε μαζί μας.

Συντάχθηκε από
Ὀνομάζομαι Κ.Μ. καὶ ἐπαγγέλλομαι μηχανοεπισκευαστής. Τὸ Μέγα Σάββατο τοῦ 2010 ξαφνικὰ ἄρχισα νὰ χάνω τὶς δυνάμεις μου καὶ νὰ νοιώθω φοβερὴ ἐξάντληση. Τὸ βράδυ μὲ πολὺ κόπο κατάφερα νὰ παραμείνω στὴν Ἀναστάσιμη Λειτουργία ὡς τὸ τέλος.
