π. Γεώργιος Σχοινάς:
Οἱ Ἥρωες τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης μᾶς ὑπενθυμίζουνε ὅτι ἐλευθερωθήκαμε ἀρκεῖ νὰ τὸ πιστέψουμε καὶ νὰ παραμείνουμε ἐλεύθεροι. Νὰ μὴν σκλαβωθοῦμε ποτὲ καὶ σὲ κανέναν. Ἐδῶ ὁ Χριστὸς δὲν μᾶς θέλει σκλάβους. Μᾶς λέει «ὑμεῖς φίλοι μοῦ ἐστε» (Κατ. Ἰωάννην 15.14) ποὺ ἂν κάποιος νὰ κάνεις ὑπακοὴ καὶ ὑποταγὴ αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός, κανεὶς ἄλλος. Παρόλα αὐτά σου λέει «Ἐγὼ σὲ θέλω φίλο Μοῦ» κι ἐμεῖς θὰ γινόμαστε σκλάβοι τῶν ἀνθρώπων; Σκλάβοι τοῦ συμφέροντός μας; Τῆς τσέπης μας; Τῶν αἰσθητήριων ὀργάνων μας ποὺ θέλουν ἡδονὴ καὶ εὐχαρίστηση; Σκλάβοι τῆς ἡδονῆς;
Ἕνα περιστατικὸ μὲ τὸν Κολοκοτρώνη. Πάει ν’ ἀνάψει τσιγάρο, τὰ στρίβανε τότε τὰ τσιγάρα, δὲν εἴχανε περίπτερα νὰ πάρουν, οὔτε τσακμάκια εἴχανε ἕτοιμα, ἀναπτῆρες καὶ εἶχαν τσακμακόπετρες, τσὰκ μὲ τὴν πέτρα νὰ κάνει σπινθῆρα ν’ ἀνάψει κάτι ξερόκλαδα γιὰ ν’ ἀνάψει καὶ τὸ τσιγάρο. Ποῦ ν’ ἀνάψει ἡ πέτρα; Φαίνεται εἶχε νοτίσει, εἶχε ὑγρασία. Τσὰκ τσὰκ προσπαθοῦσε ν’ ἀνάψει, δὲν ἄναβε μὲ τίποτα. «Αἱ στὸ καλὸ» καὶ τὴν πετάει πέρα «Γεροθόδωρε» λέει «θὲς νὰ ἐλευθερώσεις καὶ τὴν Ἑλλάδα;» γιατί εἶχε τσαντιστεὶ «κι εἶσαι σκλαβωμένος σ’ ἐτοῦτο τὸ τσιγάρο». Ἐλεύθερος ἀπὸ τὰ πάθη! Κατάλαβε ὅτι «αὐτὸ μὲ ἐξουσιάζει καὶ ἐγὼ θέλω νὰ ἐλευθερώσω τὴν Ἑλλάδα;».
Γιὰ νὰ τὸ πάρουμε ἐμεῖς καὶ νὰ τὸ κάνουμε αὐτὸ ἐφαρμογή, γεροντικὸ εἶναι αὐτὸ ἀπὸ μόνο του καὶ νὰ μὴν ὑποτασσόμαστε στὰ κελεύσματα τῆς ἐμπάθειάς μας, τῶν παθῶν μας, νὰ δεῖτε γιὰ πότε ἀποκτοῦνε νόημα τὰ παιδιά μας ποὺ ἔχουν πέσει ὅλα στὶς οὐσίες, στὰ μαλακὰ ὅλα.
Μία φορὰ μπῆκα σ’ ἕνα ταξί, ὁ ταξιτζῆς ἦταν πατριώτης μου, κάτω ἀπὸ τὰ μέρη τῆς Πελοποννήσου. Λίγο πιὸ πάνω ἀπὸ ἐμένα, ἀπὸ τὸν Πύργο ἤτανε. Νὰ τὸ πῶ ἔτσι νὰ γελάσετε. Λέω «τί κάνεις βρὲ πατριώτη; Καλά;». «Καλὰ πάτερ, Δόξα τῷ Θεῷ». Λέω «πὼς πᾶτε ἐκεῖ στὸ χωριό; Πῶς εἶναι τὰ πράγματα;». «Τί νὰ κάνουμε ρὲ πάτερ;» τὰ ἔλεγε καὶ λίγο μάγκικα. «Κάποτε λέγαμε ἐκεῖνος πίνει» ἐννοοῦσε μαῦρο, χασίσι, «τώρα, λέει, ἔτσι ὅπως φτάσαμε λέμε ἐκεῖνος δὲν πίνει, ὅλοι οἱ ἄλλοι πίνουνε». Γιατί πίνουνε; Γιατί τὸ χασίσι εἶναι στὰ σχολεῖα μέσα ἀπ’ τὸ γυμνάσιο. Ἐγὼ τελείωσα καὶ ὄχι τὸ 1821, ἐντάξει στό ‘78 πρωτοπῆγα σχολεῖο, τό ‘89 τελείωσα. Δὲν ἤξερα πῶς εἶναι ἡ μυρωδιὰ καὶ μεγάλωσα στὴν Καλλιθέα ποὺ ἔβριθε ἀπὸ ναρκωτικά. Γιατί τώρα τὰ παιδιά μας ὅλα πίνουνε; Γιατί ὅλα εἶναι σὲ μία ὀθόνη κινητοῦ γκράκα γρούκα νύχτα-μέρα.
Σήμερα μίλαγα μὲ ἕνα παλικαράκι. Μοῦ λέει 5:00 κοιμᾶμαι κάθε μέρα. Πρωί, ὄχι τὴ νύχτα. Λέω «τί κάνεις παιδάκι μου;». «Ἡ ὀθόνη, λέει, ἂν πάω νὰ κοιμηθῶ χωρὶς αὐτὸ δὲν κοιμᾶμαι, κάθομαι στὴν ὀθόνη, ε περνάει μία, δύο, τρεῖς, ε κατὰ τὶς πέντε μὲ παίρνει ὁ ὕπνος». «Ἄντε, λέω μπράβο κάνεις μεσονυκτικό, ἀπόδειπνο, ὄρθρο, τὰ πάντα τὰ κάνεις ἐσύ, μαζεμένα…».
Γιατί εἴμαστε ἔτσι; Γιατί δὲν ἔχουμε ὅραμα. Δὲν μᾶς εἶπε κανεὶς ὅτι πρέπει νὰ ζοῦμε ἐλεύθεροι καὶ ὑποδουλωνόμαστε. Ὑποδουλωνόμαστε στὰ πάθη μας, θεωρῶντας ὅτι κάνουμε ὅ,τι θέλουμε. Ἐδῶ εἶναι τὸ τραγικὸ τῆς ὑποθέσεως καὶ κωμικὸ ταυτόχρονα. «Κάνω ὅ,τι θέλω!». Καὶ τί κάνω; Δὲν ζῶ! Ἂν αὐτὸ εἶναι ἐλευθερία νὰ τὴν βράσω, ποτὲ νὰ μὴν τὴν ἔχω αὐτὴ τὴν ἐλευθερία. Δὲν ζῶ!
Καὶ ρωτᾶς παιδιὰ Δευτέρα Λυκείου «τί θὰ γίνεις;». «Α δὲν ξέρω, θὰ δῶ». «Τί σχολὴ θὰ δηλώσεις;». Τρίτη Λυκείου μου ἔτυχε ἐμένα τώρα «δὲν ἔχω ἀποφασίσει», «πότε μάνα μου θ’ ἀποφασίσεις; Μεθαύριο δίνεις ἐξετάσεις». «Θὰ συμπληρώσω τὸ μηχανογραφικό». Νομίζω τώρα τὸ ἔχουν κάνει μετὰ τὶς ἐξετάσεις καὶ συμπληρώνουν. Δόξα τῷ Θεῷ. «Ἔ, λέει, θὰ δῶ τί θὰ γράψω καὶ ἀνάλογα». Δηλαδὴ θὰ μπῶ ἐκεῖ ΤΕΙ ζωικῆς παραγωγῆς Κοζάνης καὶ θὰ κλαίω τὴ μοῖρα μου γιατί δὲν θὰ μ’ ἀρέσει καὶ δὲν θὰ πάω ποτέ. Ἴσα γιὰ νὰ λέμε ὅτι ἔχουμε ἕνα ΤΕΙ ἕνα ΑΕΙ δὲν ξέρω πῶς τὰ λένε τώρα. Ἕνα ΙΕΚ, ἔχουμε καὶ τὰ ΙΕΚ. Εἴμαστε ξύλα ἀπελέκητα, τοῦβλα, τοῦβλα!..
Ἔμαθα κάπου μπαίνουν στὴν φιλολογία μὲ ἐννιά, μὲ ἄριστα τὸ 20, γράφουν ἐννιὰ καὶ μπαίνουν στὴ φιλοσοφική, ὄχι στὴν Ἀθήνα ἀλλοῦ. Καὶ τί θὰ βγοῦν ἀπὸ ἐκεῖ πέρα; Αὐτὴ ἡ πτώση τῆς ποιότητας σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα ἔχει νὰ κάνει μὲ κάποια ἄλλα πράγματα. Ἔχει νὰ κάνει μὲ κάποια ἄλλα πράγματα! Κανεὶς δὲν ἐμπνέει αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους. Ποιός ἐνέπνεε ἀγράμματους ἀνθρώπους στὰ κορφοβούνια τῆς Ἀρκαδίας, τῆς Ἠπείρου, τῆς Μακεδονίας, τῆς Κρήτης; Ποιός τοὺς ἐνέπνεε; Eίχαν Xριστό! Eίχαν Eυαγγέλιο! Δὲν εἶχαν ἄλλα…
Youtube: «Ἐλευθερωθήκαμε;;;»-Παρέα τῆς Τρίτης, 24 Μαρτίου 2026 (Εὐλογία / Ὁμιλίες πατρὸς Γεωργίου Σχοινά)
(Ἀπομαγνητοφώνηση: Φιλιππία Βενετσάνου)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου