
Διήγηση π. Ἀμβροσίου Λάζαρη:
-«Εἰσαγγελέα, τὸ βλέπεις αὐτό; μοῦ λέει, δείχνοντάς μου παράλληλα ἕνα ἰδιόμορφο πέτρωμα, ὅσο ἕνα μανταρίνι σὲ μέγεθος, μέσα σ’ ἕνα μικρὸ γυάλινο βαζάκι, πάνω στὸ κομοδίνο.

Διήγηση π. Ἀμβροσίου Λάζαρη:
-«Εἰσαγγελέα, τὸ βλέπεις αὐτό; μοῦ λέει, δείχνοντάς μου παράλληλα ἕνα ἰδιόμορφο πέτρωμα, ὅσο ἕνα μανταρίνι σὲ μέγεθος, μέσα σ’ ἕνα μικρὸ γυάλινο βαζάκι, πάνω στὸ κομοδίνο.
Το Άγιο Όρος, παρά την εξωτερική απλότητα της μοναστικής ζωής, παραμένει ένας τόπος τυλιγμένος σε χιλιετείς θρύλους. Ένας από αυτούς είναι το μυστικό των αόρατων ασκητών, οι οποίοι θα τελέσουν τη Λειτουργία στην κορυφή του Άθωνα, λίγο πριν από το τέλος του κόσμου.



Ἡ Γερόντισσα Μακαρία σταύρωνε ὑπομονετικὰ μὲ τεμάχιον Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ
τοὺς εὐσεβεῖς προσκυνητὲς ποὺ ζητοῦσαν τὴν προσευχή της.
Ἡ μεγάλη εὐλάβεια της Ἁγίας Γερόντισσας Μακαρίας πρός τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας τήν ὡδήγησε σε τοπικά προσκυνήματα Ἱερῶν Λειψάνων, ὅπως τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρῶσσου καί τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Αἰγίνης…
Ἐσεῖς κάνετε προσευχή; Ἐγὼ ἔχω ἀπὸ τὴν ἄνοιξη μέχρι τὸ φθινόπωρο ποὺ κάνω ἐπιστράτευση προσευχῆς -ἀθόρυβα-, γιὰ νὰ μᾶς λυπηθῆ ὁ Θεός, νὰ ἀποφύγουμε τὴν ἐπιστράτευση καὶ τὸν πόλεμο.
Χρυσοκίτρινες μέρες, γαλανές ψυχές και ο Οκτώβριος ξανά να προσπαθεί εποχές να εναρμονίσει. Κουβαλάει πάνω του θύμησες καλοκαιρινές και ελπίδες του χειμώνα…Όψιμα και πρώιμα αναμετριόνται ποιο θα διαφεντέψει το μέσα μας.

Ἡ Ἑλένη Ν., ἡ ὁποία κατάγεται ἀπὸ τὴ Ρόδο, ἦταν γιὰ ἑπτὰ χρόνια χρήστης ναρκωτικῶν. Παρ’ ὅλο ποὺ εἶχε κάνει κάποιες προσπάθειες ἀπεξάρτησης, ἐν τούτοις πάλι ἐπέστρεφε στὰ ἴδια. Δὲν μποροῦσε νὰ ἐργαστεῖ καὶ ἡ σχέση της μὲ τὴν οἰκογένεια τῆς εἶχε γίνει πολὺ δύσκολη.
Στις 23/10 Σεπτεμβρίου 1968, ο Ιερομόναχος Τύχων (Γκολένκοφ), ένας Αγιορείτης ασκητής και πνευματικός μέντορας του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη, εκοιμήθη προς τον Κύριο. Η πολυμερής ταινία «Άγιος Παϊσιος: Από τα Φάρασα στον Ουρανό», η οποία κυκλοφόρησε πρόσφατα στη Ρωσία, απεικόνισε ένα ζωντανό, εγκάρδιο πορτρέτο του Γέροντα Τύχωνα. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στους αγώνες της ζωής του.

Ο μελλοντικός πρεσβύτερος γεννήθηκε το 1884 στο χωριό Νόβαγια Μιχαήλοφκα (τώρα στην περιοχή του Βόλγκογκραντ). Οι ευσεβείς γονείς του τον βάφτισαν με το όνομα Τιμόθεος. Από αυτούς, κληρονόμησε την αγάπη για τον Θεό, επιθυμώντας από την παιδική ηλικία να αφιερώσει τη ζωή του σε Αυτόν. Το αγόρι διακρινόταν για τον ζωηρό χαρακτήρα του και μεγάλωσε ψηλότερα και πιο δυνατά. Έμαθε να διαβάζει και να γράφει, είχε μια όμορφη φωνή και τραγουδούσε στη χορωδία της εκκλησίας. Όταν έγινε δεκαεπτά ετών, οι γονείς του τον έστειλαν σε ένα μακρύ προσκύνημα σε μοναστήρια σε όλη τη Ρωσία, επισκεπτόμενος πάνω από εκατό από αυτά. Σε ένα από αυτά, όταν λιμοκτονούσε, μια όμορφη κοπέλα εμφανίστηκε μπροστά του και του πρόσφερε ένα κομμάτι λευκό ψωμί. Ο Τιμόθεος έμεινε έκπληκτος. Αργότερα, αναγνώρισε το άτομο που είχε έρθει σε αυτόν από μια από τις εικόνες της Μητέρας του Θεού.