
Μέ περιβολή χορεύτριας προσκυνάει τώρα και τίς εικόνες μέσα στήν Εκκλησία!
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Μέ περιβολή χορεύτριας προσκυνάει τώρα και τίς εικόνες μέσα στήν Εκκλησία!
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Γράφει ἡ Καλλιόπη Ζτούπα
-Γέροντα μου, θὰ ἤθελα πολὺ νὰ μοῦ πεῖς κάποιο γνωμικό ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὡραῖα ποὺ συνηθίζεις νὰ μᾶς λές.

Γέροντας Αμβρόσιος της Μονής Δαδίου
”Πήγα ένα τέταρτο στην κόλαση και νόμιζα ότι ήμουν τρεις ώρες…”
Γυρίζοντας... Επεισόδιο 50o
(το επεισόδιο διαθέτει αγγλικούς υπότιτλους) Γυρίζοντας στο Περιβόλι της Παναγίας - Άγιον ΌροςΕκπομπή με τον π. Αρσένιο Βλιαγκόφτη [Κυριακή, 12 Ιουλίου 2026]
Τα γνωστά «τελώνια» του δημόσιου λόγου που δεν αφήνουν κανένα ιερό και όσιο χωρίς να το «εκτελωνίσουν» με τις εμμονές τους, βγήκαν ξανά από τα ανήλιαγα σπήλαια τους. Βρυχώνται και ολολύζουν γιατί ο ελληνισμός γονάτισε για ακόμη μια χρονιά μπροστά στο ολόλαμπρο σέμνωμα των ημερών μας, τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη.
Άγιος Σωφρόνιος ο Αθωνίτης_«Αδελφική μου συμβουλή: μην απελπίζεστε, ακόμη και σε απελπιστικές καταστάσεις. Ο πόνος της ψυχής είναι αναπόφευκτος, αλλά από αυτόν τον πόνο γεννιέται η προσευχή. Οι στεναγμοί από τα βάθη φτάνουν στα αιώνια ύψη.»
Σε επιστολή του -που εξασφάλισε το Newsbomb - προς τον νέο Αρχιεπίσκοπο Συμεών και την ομάδα μοναχών οι οποίοι βρίσκονται στο μοναστήρι ο κ. Δαμιανός ζητάει ενημέρωση για την συμφωνία, που φαίνεται να βρίσκεται στο τραπέζι.

Ὅταν βασίλευε στό Βυζάντιο ὁ Ἀνδρόνικος Β’ Παλαιολόγος (1282-1328), οἰ ἀρχάγγελοι Μιχαήλ καί Γαβριήλ εὐεργέτησαν θαυματουργικά τούς πατέρες τῆς μονῆς Δοχειαρίου, ἀποκαλύπτοντάς τους πηγή νεροῦ.

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΡΟΔΟΣΤΟΛΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ*
Πρόκειται για την τελευταία είσοδο της Εικόνος και της Λιτανείας σε αντιπροσωπεία. Την υποδέχεται πολυμελής αντιπροσωπία από ιερομονάχους και διακόνους, ενδεδυμένους με τις χαρακτηριστικές απαστράπτουσες χρυσοΰφαντες στολές, Μοσχοβίτικης κι' Άγιο Πετροπουλίτικης προελεύσεως και Τσαρικής ενδόξου εποχής, και από μοναχούς κατάξανθους, εμφανούς ρωσικής κατατομής και εμφανίσεως, πού έρχονται προς τούτο από' την Τ. Μονή των, την του ' Αγίου Παντελεήμονος, και στο εσωτερικό τούτο ναού τούτο Κανακιού ή δέησης και ή όλη σχετική τελετή γίνεται στην σλαβονική λατρευτική γλώσσα, ή δέησης μουσική σε κλασσική τετραφωνία. Όλα εδώ αποτελούν μια ξεχωριστή νότα και τάξι, εντελώς διάφορη και ιδιόμορφη μέσα στο σύνολο της λιτανείας.
Συναξάριον
Τῇ ΙΒʹ (12ῃ) τοῦ μηνὸς Ἰουλίου, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Παϊσίου τοῦ νέου τοῦ Ἁγιορείτου, ἐκ Φαράσων τῆς Καππαδοκίας καταγομένου, τοὐπίκλην Ἐζνεπίδης, τελειωθέντος ἐν εἰρήνῃ, ἐν ἔτει χιλιοστῷ ἐννεακοσιοστῷ ἐνενηκοστῷ τετάρτῳ (1994).
Γέροντα πως είναι ο Θεός;
Άγιος Παΐσιος
Ο κ. Αθανάσιος Ρακοβάλης περιγράφει ένα πολύ μεγάλο πνευματικό δώρο που του έκανε ο Άγιος Παΐσιος κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους από το Άγιον Όρος στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
Θα σας πω τώρα ένα πολύ μεγάλο πνευματικό δώρο που μου ‘κανε λίγο πριν πεθάνει.
Τον έβγαζα από το Άγιο Όρος και πηγαίναμε στη Σουρωτή με το αυτοκίνητό μου. Είναι μία απόσταση περίπου δύο – τρεις ώρες με το αυτοκίνητο, εξαρτάται πόσο τρέχεις. Στο δρόμο συζητούσαμε εκεί πέρα, λέγαμε διάφορα και κάποια στιγμή τον ρώτησα, του λέω, βρε Γέροντα πώς είναι ο Θεός; Πες μου λίγο για τον Θεό. Πώς είναι ο Θεός;
Τι του ζήτησα εγώ τώρα. Του ζήτησα να μου πει λίγα λόγια. Ότι ο Θεός είναι έτσι, αλλιώς και αλλιώτικα. Αυτός δεν απάντησε. Έσκυψε λίγο το κεφάλι του και προσευχήθηκε. Λίγο. Λιγότερο από ένα λεπτό.
Και τότε ξαφνικά άνοιξε ο ουρανός, άνοιξε η ψυχή μου. Οδηγούσα και ήμασταν μάλιστα πάνω σε ένα σημείο με στροφές και ξαφνικά άρχισα να νοιώθω το Θεό. Μέσα στο αυτοκίνητο, έξω στους λόφους, πάνω στα αστέρια, στο γαλαξία, ένοιωθα παντού το Θεό.

Ο Εσταυρωμένος αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μας

Αντέχουμε γιατί εσύ το Σκεύος Εκλογής του Κύριού μας και Θεού μας ήρθες στην κατάλληλη εποχή για να μας προετοιμάσεις για την μάχη με το πιο βαθύ σκοτάδι. Αυτό το σκοτάδι που σήμερα σκεπάζει όλη την οικουμένη μέσα από τους σατανικούς νόμους, την ψηφιοποίηση και την μετατροπή των ανθρώπων σε smart συσκευές.

Ἀθανάσιος Ρακοβαλῆς:
Ἦταν ἀπόγευμα καί συζητούσαμε οἱ δυό μας στήν αὐλή τῆς Παναγούδας γιά διάφορα θέματα. Πρέπει να ἦταν γύρω στα τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ ’80. Μοῦ λέει μιά στιγμή ὁ Γέροντας: «…σε μερικούς δέν συμφέρει νά ὑπάρχει ἡ Ἑλλάδα… οἱ ἐχθροί μας θέλουν νά μᾶς ξεσκίσουν καί οἱ φίλοι μας νά μᾶς τσαλακώσουν… δέν πειράζει ὅμως, ἔχουν οἱ ἄνθρωποι τά σχέδιά τους, ἔχει καί ὁ Θεός τά δικά του…