Υπάρχει ένας άγιος στον οποίο προσεύχονται οι άνθρωποι για τις άρρωστες γάτες. Το όνομά του είναι Νεκτάριος της Όπτινας, ο τελευταίος μεγάλος γέροντας της Μονής Όπτινα. Ως παιδί, δεν είχε τίποτα. Μόνο τη μητέρα του και μια γάτα. Θυμόταν αυτή τη γάτα σε όλη του τη ζωή. Πάντα αφηγούνταν την παιδική του ηλικία με τα ίδια λόγια, σαν να ήταν το πιο σημαντικό πράγμα: «Ήταν στα βρέφη μου, όταν ζούσα με τη μητέρα μου. Ήμασταν δύο σε αυτόν τον κόσμο - και μια γάτα ζούσε μαζί μας. Ήμασταν χαμηλής τάξης και φτωχοί. Ποιος χρειάζεται κάτι τέτοιο;» Ο πατέρας του πέθανε νωρίς. Τα αδέρφια του πέθαναν από την πείνα. Το μόνο που απέμεινε ήταν η μητέρα του. Και η γάτα.
