Απάντηση σε μια επιστολή
Του Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς Επισκ. Αχρίδος
Μιὰ φορά, ἐνῶ ἀποστήθιζε νοερὰ τὴν παράκληση τῆς Παναγίας, βάδιζε στὴν ὁδὸ Καρπενησίου-Λαμίας, ἀρκετὰ πιὸ κάτω ἀπὸ τὴν κλινική Τσεκούρα πρὸς Παγκράτι κι ἕνας ἀπρόσεκτος νεαρός ὁδηγὸς αὐτοκινήτου τὸν χτύπησε στὸν γοφὸ καὶ τὸν ἔριξε κάτω στὴν ἄσφαλτο μὲ δύναμη, τὸ δὲ καλυμμαύχι του ἐκτινάχτηκε καὶ κύλησε σὰν μπάλα δεκάδες μέτρα τὸν κατήφορο. Σηκώθηκε, χωρὶς νὰ πάθει τίποτα, τοῦ ἔφεραν τὸ καλυμμαύχι του καὶ συνέχισε τον δρόμο γιὰ τὸ ἔργο του. Μερικοὶ ἀγανάκτησαν κι ἤθελαν νὰ συλλάβουν καὶ νὰ καταγγείλουν τὸν ὁδηγό, μὰ δὲν τοὺς ἄφησε.
Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον Τοῦ Μηναίου.
Τῇ ΙΔ´ (14ῃ) τοῦ μηνὸς Αὐγούστου, μνήμη τοῦ ἁγίου προφήτου Μιχαίου. (η´ αἰ. π.Χ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, τὰ προεόρτια τῆς κοιμήσεως τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, τῆς εἰς τὸ Ἱερὸν Παλάτιον ἐπανακομιδῆς τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Ο πατήρ Ιερώνυμος (Τιχομίροφ) συχνά μιλούσε για τον πατήρ Ιωάννη ως έναν αληθινό πρεσβύτερο. Όσον αφορά τη δύναμη της πνευματικής του επιρροής, συνέκρινε τον πατήρ Ιωάννη με τον γέροντα Συμεών: «Είμαστε όλοι αδύναμοι άνθρωποι και μόλις επιστρέψαμε από το μέτωπο. Τα κεφάλια μας βουίζουν από σκέψεις. Αλλά θα πήγαινες στον γέροντα και θα διάβαζε την ευχή της άφεσης, και αυτό ήταν όλο - η σιωπή και η ειρήνη εγκαθίστανται τόσο στην ψυχή όσο και στο μυαλό σου. Και ο ήλιος λάμπει ξανά και η ζωή συνεχίζεται».
Ο Όσιος Παΐσιος ο Μέγας, ένας από τους εξέχοντες ασκητές της Αιγύπτου του 4ου αιώνα, διακρινόταν για τη σπάνια σοφία και την ευγένειά του. Κάποτε είχε δώσει το παράδειγμα ενός εκπληκτικά λεπτού και ευαίσθητου ιεραποστολικού έργου, στο οποίο η σταθερότητα της χριστιανικής μαρτυρίας συνδυαζόταν με πολύ προσεκτική στάση απέναντι σε ανθρώπους που είχαν διαφορετικές απόψεις.
Είκοσι ένα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη μαύρη Κυριακή της 14ης Αυγούστου 2005, όταν ο χρόνος σταμάτησε για 121 ανθρώπους.
η τουρκία προσπάθει και πρωταγωνιστεί - εμείς κάνουμε διακοπές και διασώσεις λαθραίων στα νότια της Κρήτης και στο Αιγαίο
Ομιλία του Γέροντα Γεωργίου από την † ΚΥΡΙΑΚΗ μετὰ τὴν ἑορτήν. Ματθίου τοῦ ἀποστόλου (†63) - (9-8-2026).
1822–1823: Μια ταπεινή μοναχή στην Τήνο, η Αγία Πελαγία, βλέπει ΖΩΝΤΑΝΗ την Παναγία σε οράματα! «Σκάψτε εδώ… θα βρείτε την εικόνα Μου», της λέει η Μεγαλόχαρη και της δείχνει ακριβώς το σημείο στο χωράφι του Αντωνίου Δοξαρά.
Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ο λεγόμενος Προσωπικός Αριθμός, ήρθε για να μας νοικοκυρέψει, δήθεν, να κάνει την ζωή μας πιο εύκολη. Δεν είναι το σφράγισμα, είναι όμως, προστάδιο που μεθοδευμένα, μάς σερβίρουν για το… «καλό μας»!!! Ετοιμάζουν το φουλ «ΤΣΙΠΑΡΙΣΜΑ – ΕΜΦΥΤΕΥΜΑ» και στην Ελλάδα… διά νόμου!!!
ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΑΜΕ
" τώρα θέλουν να μπούνε στην Συμφωνία της Μέκκας και άλλες μουσουλμανικές χώρες επιβεβαιώνοντας την ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ "
Γράφει ὁ Νικόλαος Ζαχαριάδης,
καθηγητὴς Θεολόγος, συγγραφέας
Ἕνα πρωτοφανὲς ὑπερφυσικὸ γεγονὸς παρατηρεῖται κάθε Αὔγουστο στὴν Κεφαλλονιά, τὸ νησὶ τοῦ Ἁγίου Γερασίμου, ποὺ πάνω ἀπὸ 436 χρόνια διατηρεῖται τὸ ἅγιο καὶ ἄφθαρτο σκήνωμά του. Στὰ νότια τοῦ νησιοῦ κάτω ἀπὸ τὸ μεγάλο βουνὸ τοῦ Αἴνου στὴν περιοχή της Λειβαθούς, ἐκεῖ ποὺ βασιλεύει ἡ ἐλιὰ (ἐξ οὗ καὶ ἡ ὀνομασία «Ἐλιοῦ»), συναντᾶμε τὸ Μαρκόπουλο. Μικρὸ χωριό, χτισμένο στὰ 300 μέτρα ὑψόμετρο πάνω ἀπὸ τὴ θάλασσα στὴ γωνιὰ ποὺ βλέπει πρὸς τὸν Πατραϊκὸ κόλπο. Ἡ θέα εἶναι ἐξαίσια. Τὸ καλύτερο μπαλκόνι της Κεφαλλονιάς.
1179. Ο Κύριος Θεός τιμωρεί τα παιδιά για τις γονικές κατάρες
Με αρχιερατική θεία λειτουργία που τελέστηκε νωρίς το πρωί της Τρίτης 11 Αυγούστου 2026 συνεχίστηκαν οι λατρευτικές εκδηλώσεις στην Κέρκυρα, στο κατάμεστο από πιστούς Ιερό προσκύνημα του Αγίου Σπυρίδωνος, για την ανάμνηση του υπερφυούς θαύματος με το οποίο ο Άγιος έσωσε την Κέρκυρα στις 11 Αυγούστου 1716.
Του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη
Τη διαχρονική ευθύνη που φέρουμε έναντι του Θεού θέλει να μας υπενθυμίσει σήμερα ο Απόστολος Παύλος μέσα από το αποστολικό ανάγνωσμα (Α’ Κορ. γ’ 9 – 17), αγαπητοί μου αδελφοί.
π. Δημητρίου Μπόκου
Ένας πατέρας έφερε το παιδί του στον Χριστό, λέγοντάς του ότι σεληνιάζεται. Ο Χριστός έδειξε ότι το παιδί διακατεχόταν από δαιμόνιο. Δεν το επηρέαζε σε τίποτε η σελήνη ή τα άστρα, όπως νόμιζαν και νομίζουν πολλές φορές οι άνθρωποι. Και φυσικά ο Χριστός θεράπευσε το παιδί, επιτιμώντας και βγάζοντας το δαιμόνιο. Στους μαθητές του, που απέτυχαν να βγάλουν το πονηρό πνεύμα, καταλόγισε έλλειψη πίστης, προσευχής και νηστείας (Κυριακή Ι΄ Ματθαίου).
