Γράφει ο Μιλτιάδης. Γ. Βιτάλης
Στις 17 Οκτωβρίου τού 2002, κοιμήθηκε οσιακά, η σύγχρονη λαϊκή ασκήτρια, η γερόντισσα Λαμπρινή Βέτσιου – Δρίβα. Καταγόταν από την Άρτα και είχε πολλά χαρίσματα, μεταξύ των οποίων και το προφητικό. Μίλησε για το «ΜΠΑΜ» τής Αθήνας, για τον μεγάλο σεισμό:
«Ένα μπαμ θα πέσει (θα συμβεί) στην Αθήνα ύστερα… Δεν θα μείνει στην Αθήνα σκούπρο (ούτε σκουπίδι). ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΠΑΡΑΓΚΕΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. ΤΟ ΜΠΑΜ ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟ…».
Χρόνια μετά μία άλλη σύγχρονη Γερόντισσα η λεγόμενη, Γερόντισσα των Αθηνών, έρχεται να επιβεβαιώσει τα λεγόμενα τής ασκήτριας Λαμπρινή. Καταθέτει, λοιπόν, ότι έρχεται στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής και κυρίως τής Αθήνας, ένας ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ!!! Έρχεται το μεγάλο ταρακούνημα. Τι πρόκειται να συμβεί;
Στην πραγματικότητα, μόνο ο Θεός γνωρίζει τι θα συμβεί και πότε. Λέτε να βιώσουμε την ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ, αφού Γέροντες και Γερόντισσες καταθέτουν ότι «ΒΡΑΖΟΥΝ» ΤΑ ΣΩΘΙΚΑ ΤΗΣ ΓΗΣ! Φαίνεται ότι το «ΘΗΡΙΟ» ΞΥΠΝΑ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΕΙ!
Η Γερόντισσα των Αθηνών, ισχυρίζεται ότι δεν αποκλείεται μετά τον ΜΕΓΑΛΟ ΣΕΙΣΜΟ να ακολουθήσει ΤΟ «ΛΑΜΠΑΔΙΑΣΜΑ»… ΤΟ «ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ»!!! Μεγάλες πυρκαγιές, μέσα στο καλοκαίρι θα λαμπαδιάσουν την χώρα… και θα αφήσουν στάχτες, αποκαΐδια οι… «Νέρωνες»!!!
Η απειλή είναι υπαρκτή για την χώρα και την επιβίωσή της, σε καιρούς χαλεπούς, προδοτικούς σκοτεινούς. «Ακούγεται», ότι με αφορμή, το μεγάλο «ΜΠΑΜ», οι πράκτορες-εμπρηστές θα πυρπολήσουν την χώρα για να προκαλέσουν χάος, σύγχυση, ταραχή!
Άλλωστε ο «ΛΥΚΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΠΟΥΜΠΟΥΛΑ ΧΑΙΡΕΤΑΙ». Βαδίζουμε σε ναρκοπέδιο, γιατί περιφρονούμε τα Θεία, την Πίστη, την Προσευχή, δεν έχουμε Μετάνοια και φιλότιμο. Πληρώνουμε την αλαζονεία, την έπαρση, την πλήρη εκκοσμίκευση τής Πίστης, την καταστροφική «επιτυχία», την παρά φύσιν ασυδοσία, την σκληροκαρδία μας.
Γίναμε άγριοι, απαράκλητοι, άθεοι, άθρησκοι και παριστάνουμε τους ψευτο-θεούς! Κι ενώ ο Θεός διακριτικά βεβαιώνει την Χάρη και την παρουσία Του, εμείς πέρα βρέχει. Είμαστε τυφλοί… οδηγοί τυφλών!!! «Κοιμόμαστε με τα τσαρούχια», όπως συχνά έλεγε ο Άγιος Παΐσιος, με πόνο ψυχής.
ΤΟ ΤΑΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ
Η Γερόντισσα των Αθηνών, πήγε στην Τήνο, για να εκπληρώσει το τάμα της στην Παναγία, στον ναό τής Ευαγγελίστριας. Πήγε να προσκυνήσει, την ιερή και θαυματουργή Της εικόνα και να ζητήσει από την Θεοτόκο να μεσιτεύσει στον Κύριο, για τις πολλές και μεγάλες αμαρτίες μας.
Να ζητήσει το Έλεός Του, γιατί ζούμε στιγμές αποστασίας. Στην εικόνα τής Παναγίας, βρίσκει ασφαλές καταφύγιο ο κάθε αναστεναγμός και πόθος τού ανθρώπου για τον Θεό. Εκεί στην Τήνο, συχνά, ξεκουράζεται ο Θεός που είναι ΠΑΝΑΓΑΠΗ, ΕΛΕΟΣ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Που είναι η άκρα ταπείνωση, η Ανάσταση και η Ζωή.
Στο ευλογημένη νησί τής Τήνου ο χωματένιος άνθρωπος γίνεται τίποτε και κερδίζει τα πάντα. Ζει την πληρότητα των μακαρισμικών υποσχέσεων, ετοιμάζεται να αναγνωρίσει τον Θεό. Μία Εικόνα τής Παναγίας σύμβολο τού Έθνους, που καθημερινά θαυματουργεί και σώζει! Εκεί, στον ιερό ναό τής Ευαγγελίστριας καις τον προαύλιο χώρο, κυκλοφορεί ζωντανή, υγιής, ελκυστική Η ΑΛΗΘΕΙΑ.
Δημιουργείται μία ατμόσφαιρα μυστηρίου, ένα βαθύ δέος, βιώνεις αγγελικές καταστάσεις, ουράνιες, μοναδικές, υπερβατικές. Βιώνεις την Χάρη Της, την Θεϊκή ελπίδα… «Κάθε πράξη και θαυματουργία τού Χριστού είναι πολύ μεγάλη, αγία και θαυμαστή…», γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
Έχουμε κάνει επιλογή στην ζωή μας, ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ… Η αυτοπροσφορά, η αδιάλειπτη αυτοθυσία και προσευχή, είναι προτεραιότητά μας; Η παιδαγωγία τού Θεού η «τιμωρία», έχει, δυστυχώς, γίνει ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Οι μεσιτείες τής Θεοτόκου και των Αγίων, μας κρατούν όρθιους… διαφορετικά θα είχαμε αφανιστεί από προσώπου γης.
Το θράσος περισσεύει, η αμαρτία το ίδιο. Και από την άλλη… η αγάπη με την ταπείνωση γίνονται στον άνθρωπο τα δύο φτερά που τον απογειώνουν προς τον Ουράνιο Πατέρα. Όταν μάλιστα κοινωνούμε, γινόμαστε, σύσσωμοι και συγγενείς τού Χριστού.
Να έχουμε μέσα μας, την αναστάσιμη χαρά. Η Ανάσταση τού Χριστού ΔΕΝ είναι ένα γεγονός στο οποίο πιστεύουμε θεωρητικά, αλλά κάτι που το ζούμε εμπειρικά. Η αληθινή μετάνοιά μας, μπορεί να μας ευεργετήσει και οι παιδαγωγίες τού Κυρίου να αναβληθούν ή και να ματαιωθούν.
Η Παναγία είναι δίπλα μας και δεν μας αφήνει να απελπιστούμε γιατί Αυτή ξέρει καλά πως μετά από κάθε μαρτύριο, ακολουθεί η Ανάσταση! Γνωρίζει τους πόνους, τις πίκρες, τα βάσανά μας η Παναγία και σπεύδει! Εκείνη οικονομεί τα πράγματα και τα πικρά νάματα τα μεταποιεί σε ιάματα!
Στέκεται δίπλα μας, γιατί είναι ΜΑΝΑ και δεν φεύγει από κοντά μας. Μας παρηγορεί και διαλύει τα σκοτάδια των θλίψεων μας. ΟΛΟΙ στα γόνατα, για καρδιακή προσευχή, για να σώσουμε ό,τι σώζεται από την… «καταστροφή» ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ!!!
Κινδυνεύουμε από σήψη, ζούμε σε έσχατους καιρούς, ενώ η αμαρτία υπερπλεόνασε και φταίμε όλοι γι’ αυτό το κατάντημα. Το ποτάμι μοιάζει να μην έχει γυρισμό, ενώ οι ΔΙΑΣΤΡΟΦΕΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ!
Έχουμε φόβο Θεού μέσα μας; Έχουμε φιλότιμο, πνεύμα μετανοίας, ταπείνωση και αγάπη; Οι πράξεις μας… έχουν Θεό μέσα τους;
Εάν θέλουμε να δούμε προκοπή, η ζωή μας πρέπει να ταυτιστεί με την ζωή της Εκκλησίας. Διαφορετικά θα χάσουμε την ευκαιρία του προσωπικού μας αγιασμού, της προσωπικής μας μεταμόρφωσης. Πίστεψε με… μπορούμε να σωθούμε ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΑΝΤΟ!!!
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου