
1) Η ΣΑΡΚΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ
16 Δεκεμβρίου 2015
Καταγραφὴ ἀπὸ τὶς φροντίστριές της.

1) Η ΣΑΡΚΑ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ
16 Δεκεμβρίου 2015
Καταγραφὴ ἀπὸ τὶς φροντίστριές της.

Ἦταν καλοκαίρι τοῦ 1947 καὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης Κλεόπας ἔφυγε γιὰ τὸ Βουκουρέστι νὰ προμηθευτεῖ ἐκκλησιαστικὰ εἴδη γιὰ τὸ νέο παρεκκλήσι. Φτάνοντας στὴν πρωτεύουσα, οἱ πατέρες τοῦ Πατριαρχείου τὸν προσκάλεσαν σὲ μιὰ συνάντηση στὸ σπίτι τοῦ πανεπιστημιακοῦ καθηγητῆ Ἀλεξάνδρου Μιρονέσκου, ὅπου βρίσκονταν ἤδη μαζεμένοι ἀρκετοὶ ἱερεῖς, καθηγητὲς καὶ πιστοί.

Ἡ Ἑλένη Τσαούση ἱστορεῖ:
Ἀπὸ 24 ἐτῶν μοῦ ἄρεσε νὰ ταξιδεύω στὴν Αἴγινα γιὰ προσκύνημα στὸν Ἅγιο Νεκτάριο ποὺ τὸν εὐλαβοῦμαι.

«Μὲ ἀπατᾶ, σᾶς λέω! Εἶμαι σίγουρη!». Ἡ σαραντάχρονη γυναίκα στεκόταν ἀντίκρυ στὸν ἅγιο γέροντα Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη καὶ ἀπέθετε ὅ,τι εἶχε συσσωρευτεῖ στὴν ψυχή της μῆνες ὁλάκερους ποὺ τῆς ἔτρωγε τὰ σωθικὰ καὶ τὴν ἔκανε κουρέλι. Τό βλέμμα της ἄλλοτε ξεχείλιζε πίκρα καὶ παράπονο κι ἄλλοτε ὀργὴ καὶ ἐκδίκηση. Ἔτσι ἀνάκατα ἦταν τὰ συναισθήματα μέσα της, ὅπως ἀνάκατο ἦταν καὶ τὸ σπιτικό της. Ἐκεῖ ποὺ ἄλλοτε βασίλευε ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ὁμόνοια, τώρα μιὰ θρυαλλίδα ἀπομένει νὰ μπεῖ στὴν εὔφλεκτη ὕλη τῆς ὑποψίας, τῆς ἐκδίκησης, καὶ νὰ τὸ κάνει ἕνα σωρὸ ἀποκαΐδια κι ἐρείπια.

Συγγραφέας: Γέροντας Νίκων ο Άθωνας
Πριν από λίγες ημέρες, το κοινό σοκαρίστηκε από μια μητέρα που εγκατέλειψε το παιδί της στη βεράντα μιας πολυκατοικίας. Πέρυσι, τέτοια εποχή, μια άλλη μητέρα πέταξε το παιδί της, και τα δύο 19 ετών, από ένα παράθυρο στέγης.

μ. Θεόκτιστος ὁ Κρής:
«Ἔρχονται ἐδῶ στὸ μοναστήρι καμιὰ φορὰ ἄνθρωποι ποὺ ἑτοιμάζονται νὰ βαφτίσουν ἕνα παιδάκι καὶ μὲ ρωτοῦν:

– Γέροντα, μερικές φορές οι δυσκολίες των εκπαιδευτικών στο σχολείο προέρχονται πιο πολύ από τους συναδέλφους.

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος:
Πολλές φορές, ὅταν πηγαίναμε στὸ κελλί του, μᾶς ἔβαζε νὰ διαβάζουμε καὶ τὸν βίο τοῦ ἁγίου τῆς ἡμέρας. Θὰ πῶ ἕνα περιστατικὸ ἀπ’ ὅταν πρωτάρχισε νὰ μοῦ μιλᾶ, μετὰ ἀπὸ ἕνα χρόνο ἀπόλυτης σιωπῆς.

Στά περίχωρα τῶν Ἀθηνῶν πρός τόν Βοτανικό, ὑπάρχει μιά μικρή ἐκκλησούλα, πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Ἔξω δέ ἀπό αὐτή τήν ἐκκλησούλα βρισκόταν ἕνα κυπαρίσσι ξερό. Κάποτε, ἕνα καλογεροπαίδι πῆγε εἰς ἔνδειξι εὐχαριστίας να προσκυνήση τόν Ἅγιο, πού τόν θεράπευσε ἀπό μιά δυνατή γρίππη. Ἡ ἐκκλησούλα ἦταν ἔρημη καί τον παραξένεψε αὐτό τό κατάξερο κυπαρίσσι, πῶς κατά τή γερμανική κατοχή κανένας δέν τό ἔκοψε, να το κάνη ξύλα για θέρμανσι, σέ μιά περίοδο, πού οἱ ἄνθρωποι ἔκλεβαν ἀκόμα καὶ τὰ παραθυρόφυλλα τῶν γειτόνων τους, γιά νά ἀνάψουν φωτιά!