ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΓΙΟ-ΙΣΙΔΩΡΙΤΙΣΣΑ… ΘΑΥΜΑΤΑ, ΣΗΜΕΙΑ!

 Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης.

Εκεί πάνω, στον λόφο τού Λυκαβηττού, στην ιστορική εκκλησία των Αγίων Ισιδώρων, υπάρχει η θαυματουργή εικόνα τής Παναγίας Αγιο-Ισιδωρίτισσας ή Παναγίας του Βράχου. Η ιερή εικόνα τής Θεοτόκου με τα πολλά σημεία, θαύματα και τάματα.

Μία εικόνα τής Παναγίας πανέμορφη, ξεχωριστή, που είναι καρφωμένη πάνω στον Βράχο, κοντά στο τέμπλο του ιερού ναού των Αγίων Ισιδώρων. Κάτω από το Εικόνισμα υπάρχει Αγίασμα!

Η ιερή εικόνα τής Θεοτόκου αγιογραφήθηκε στην Ιερά Μονή Παναγίας Μαλεβής από μοναχή και «δωρήθηκε» στον τότε εφημέριο τού ιερού ναού, π. Δημήτριο Λουπασάκη, που σχεδόν για 22 χρόνια διακονούσε την Εκκλησία και ήταν εκείνος που δημιούργησε τον Παράδεισο των Αγίων Ισιδώρων, με προσωπικό αγώνα, μόχθο, θυσίες, έχοντας την πολύτιμη βοήθεια, συνδρομή των πνευματικών του τέκνων (κληρικών και λαϊκών).

Υπάρχουν επώνυμες μαρτυρίες προσκυνητών, για ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΩΝ, για θαυμαστές ιάσεις και θεραπείες ασθενών.

Καθημερινά, πολλοί άνθρωποι γονατίζουν με σεβασμό και τιμή, μπροστά στην Αγιο-Ισιδωρίτισσα. Όταν μάλιστα ιερουργούσε στους Αγίους Ισιδώρους ο πολυαγαπημένος μας π. Δημήτριος Λουπασάκης, ήταν χιλιάδες οι προσκυνητές και πολλά τα… θαυμαστά! (Εύχομαι ολόψυχα, σύντομα, να γυρίσει στο «σπίτι» του)!

Η Παναγία του Βράχου, στον Λυκαβηττό, λυτρώνει ψυχές και σώματα. Δίνει λύσεις σωστικές σε θεωρητικά άλυτα προβλήματα. «ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ», «ΧΑΙΡΕ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΟ ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ», «ΧΑΙΡΕ, ΓΕΦΥΡΑ ΜΕΤΑΓΟΥΣΑ ΤΟΥΣ ΕΚ ΓΗΣ ΠΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΝ».

Δεκάδες άνθρωποι… χιλιάδες, έσπευδαν με ελπίδα και χαρά για να ακούσουν τα κηρύγματα τού π. Δημητρίου Λουπασάκη, που ήταν καρδιακά και πύρινα. Έσπευδαν να ασπαστούν τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό που θεραπεύει ψυχές και σώματα. Καθημερινές Θείες Λειτουργίες, Θείες Ακολουθίες, συχνές αγρυπνίες, παρακλήσεις…

Το προσκύνημα των Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού, είναι τόπος ιερός από τα Άγια των Αγίων, από την Θεοτόκο και φυσικά από τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό. Τόπος, όμως, εξαγιασμένος από τα δάκρυα μετανοίας των προσκυνητών, που πήγαιναν φορτωμένοι θλίψεις, βάρη, πόνο, άγχος… ταραχή και έφευγαν ανακουφισμένοι, ξελαφρωμένοι.

Μας έμαθε ο π. Δημήτριος Λουπασάκης, ότι η προσευχή είναι σχέση και όπως κάθε σοβαρή σχέση, έχει αρχή αλλά δεν έχει τέλος. Κρατά εφ’ όρου ζωής!!! Και αυτό συμβαίνει, γιατί υπάρχει αλήθεια! Είναι σχέση ουσιαστική, γνήσια, καρδιακή. Ας είναι ΒΟΥΝΑ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ και οι όποιες δυσκολίες, όταν υπάρχει ΑΛΗΘΙΝΗ ΣΧΕΣΗ, τότε ανοίγονται ΠΥΛΕΣ ΕΞΟΔΟΥ εκεί όπου εμείς βλέπουμε τοίχο!

Τελικά, τι συμβαίνει; Γιατί οι δίκαιοι, οι αγωνιστές, οι Ορθόδοξοι… διώκονται με διάφορες αφορμές, συχνά, ανούσιες; Πόσο πικρό και άδικο είναι ΟΛΟ αυτό το θλιβερό γεγονός. Πόσο απάνθρωποι μπορεί να γίνουμε από φθόνο, από τοξικότητα… και να χάσουμε την «καθαρότητα» των λογισμών μας.

Γιατί, συχνά, δεν ξέρουμε τι κάνουμε, πώς ενεργούμε, πώς πορευόμαστε. Όμως καμία προσευχή ΔΕΝ είναι γλυκύτερη από την προσευχή των ταπεινών και πονεμένων ανθρώπων. Ταπεινοί άνθρωποι, υπάρχουν και κληρικοί και λαϊκοί.

Τι είδους σύνδεση, έχει με τον ουρανό ο π. Δημήτριος Λουπασάκης; Ένας απλός παπάς, ένα «παπαδάκι» (όπως αποκαλεί ο ίδιος τον εαυτό του), πώς αξιώθηκε τόσης χάριτος; Πώς βρήκε τόσο προσωπικό και πανίσχυρο σήμα;

Ο Χριστός περιμένει από εμάς την ελάχιστη πρόθεση για να βάλει ΕΚΕΙΝΟΣ την απαιτούμενη δύναμη. ΝΑΙ, ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΠΡΟΘΕΣΗ, ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΠΡΟΑΙΡΕΣΗ, ώστε να σπεύσει να μας συνδράμει. Χιλιάδες είναι οι αφορμές που μας δίνει ο Χριστός για να μας πει, ότι είναι ΠΑΡΩΝ!!!

Χωρίς Χριστό, η ζωή αυτή ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ!. Γίνεται τοξική, μαυρίζει, σκοτεινιάζει, γίνεται αφόρητη, αβίωτη, γιατί κυριαρχούν οι δαίμονες!

Βιώνουν την κόλαση, από τώρα, παλεύουν αυτάρκεις και αταπείνωτοι, στηριγμένοι στις δυνάμεις τους, αλλά, παλεύουν μάταια. Η βλάβη είναι ανίατη… έχουν αφόρητη μοναξιά, απουσία χαράς… και όλα αυτά ΜΑΖΙ ΣΥΝΘΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ!

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΖΩΗ. Είναι η Οδός, η Αλήθεια. Είναι ο Καλός Ποιμένας, το Φως και η Ζωή τού Κόσμου.

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ

elora.gr