Δυστυχώς, την ώρα που γύρω μας καταρρέουν τα πάντα, ο διάβολος βρίσκει έδαφος να σπείρει την διχόνοια μεταξύ των αδελφών χριστιανών. Ο αεριτζίδικος χώρος του διαδικτύου αποτελεί ακόμη για ορισμένους -ενώ δεν θα έπρεπε- ένα αχαρτογράφητο πεδίο στο οποίο αδυνατούν να επιδείξουν μία ορθή συμπεριφορά. Δυο τρία βασικά πράγματα ευγένειας δηλαδή για να αποφεύγονται οι παρεξηγήσεις. Πράγματα τα οποία στην πραγματική ζωή γενιές ολόκληρες τα έχουμε ως δεδομένα δίχως καν να χρειάζεται να τα υπενθυμίζουμε, αλλά στο διαδίκτυο βρίσκουμε ένα σωρό δικαιολογίες για να τα αποφεύγουμε.
Όπως σεβόμαστε το σπίτι του άλλου που μας φιλοξενεί, οφείλουμε να δείξουμε και τον ανάλογο σεβασμό προς το διαδικτυακό του «σπίτι». Ο οικοδεσπότης που μας ανοίγει την πόρτα του σπιτιού του δεν θα μας πει να προσέχουμε μην του το διαλύσουμε, ούτε εμείς περιμένουμε να μας το πει για να καταλάβουμε ότι δεν πρέπει να προκαλέσουμε κάποια ζημιά. Είναι κοινή γνώση σε όλους ότι αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή.
Στο διαδίκτυο όμως αυτό δεν είναι αυτονόητο, ίσως επειδή η έλλειψη φυσικής παρουσίας το διευκολύνει. Για αυτό βλέπουμε πολλά ιστολόγια να αναγκάζονται να αναφέρουν ρητά στο τέλος κάθε ανάρτησης ότι σε περίπτωση αναδημοσίευσης θα πρέπει να αναγράφεται σε ευδιάκριτο σημείο η πηγή με ενεργό σύνδεσμο. Όσα μάλιστα ιστολόγια δεν αναφέρουν αυτό το αυτονόητο, μπαίνουν αυτόματα στη λίστα των πιθανότερων θυμάτων κλοπής. Η μη αναφορά του αυτονόητου, εκλαμβάνεται σχεδόν σαν πρόσκληση για το αντίθετο!
Έχουμε φτάσει στο σημείο να θεωρούν κάποιοι ότι όσοι ζητούν απλά και ευγενικά από τους αναγνώστες στο τέλος κάθε ανάρτησης την αναγραφή της πηγής, είναι περίεργοι, στριμμένοι, σκληροί, ψωροϋπερήφανοι και δεν ξέρω τι άλλο. Ενώ εκείνοι που παίρνουν υλικό αβέρτα κουβέρτα δίχως να δίνουν καμμία αναφορά, «πιάνουν» με την πνευματική τους κεραία άρητα ρήματα, βιώνουν αγιοπνευματικές καταστάσεις, έχουν υψηλό πνευματικό δείκτη νοημοσύνης και δεν μπορούνε να ασχολούνται με τέτοιες μικρότητες ! (Εκτός αν κάποιος τους κάνει το ίδιο που κάνουν εκείνοι στους άλλους. Τότε τα πράγματα αλλάζουν!)
Πίσω από την διαδικτυακή ασυδοσία κρύβεται συχνά -συνειδητά ή μη- η ιδιοτέλεια. Ποιός έχει καταλάβει ότι αυτός ο κόσμος αν είχε σάρκα και οστά θα ήτανε μία ΖΟΥΓΚΛΑ; Δεν ζητάει κανείς να γίνεται αίτημα κάθε φορά στο ‘υπουργείο εσωτερικών’ για μία έγκριση αναδημοσίευσης. Ζητάει να καταλάβουμε ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ τί είναι σωστό να κάνουμε και απλά να το κάνουμε. Αλλά φαίνεται ότι ο οργανισμός μας τραβάει έναν Μεγάλο Αδελφό να μας επιβάλλει το «σωστό» που θέλει εκείνος να κάνουμε.
Φτάνουν κάποιοι στο σημείο της βλασφημίας να χρησιμοποιούν παραδείγματα από βίους Ασκητών, το Άγιο Πνεύμα, ως προσωπική τους κολυμβήθρα για να ξεπλένουν και να αγιάζουν τις προσωπικές τους επιλογές. Τα παραδείγματα των Αγίων είναι ο μεγάλος μας πλούτος αλλά θα πρέπει να τα ταιριάξει κανείς με την ανάλογη περίπτωση και όχι εκεί που τον οδηγεί η προσωπική του εμπάθεια. Ξεχνάνε ότι οι Άγιοι με πολύ διάκριση συμπεφέρονται στον κάθε αδελφό για να μην τον σκανδαλίσουν και δώσουν δικαίωμα στον διάβολο να τον πειράξει. Αλλά δεν συμφέρει τώρα να το λέμε αυτό. Τώρα είναι εν τάξει να χρησιμοποιείται συστηματική διάκριση εις βάρος ενός ιστολογίου διότι το Άγιο Πνεύμα όπου θέλει πνει! Με τα πνευματικά υλικά ενός μούτσου, γίνονται από τον καναπέ τους ξαφνικά Αββάδες της ερήμου και πετάνε «ιερούς» κεραυνούς σε όποιον διαμαρτύρεται. Μην απορούμε λοιπόν γιατί έχουμε τους πνευματικούς ηγέτες που έχουμε. Από τα σπλάχνα της ίδιας κοινωνίας βγήκαν. Η διάθεσή τους για αυτοκριτική είναι ελάχιστη. Πίσω από τα ράσα, την ιεροπρέπεια και τα λόγια τα παχιά, κρύβεται η ιδιοτέλεια και η υποκρισία.
Έπρεπε να γραφτούν αυτά τα εισαγωγικά σχόλια για να εξηγήσω την σκληρή μου στάση σε προηγούμενη ανάρτηση απέναντι στον αδελφό του elekklesia.blogspot.com/, ο οποίος εφήρμοζε μία συστηματική διάκριση εις βάρος του tasthyras.
Το «έργο» το έχω δει αμέτρητες φορές και όχι φυσικά μόνο για το παρόν ιστολόγιο. Μία πρόσφατη απομαγνητοφώνηση δίχως πηγή που εντόπισα εντελώς τυχαία στο «Ελλήνων Εκκλησία» θα αποτελούσε άλλη μία κακιά περίπτωση που θα περνούσε απλά ασχολίαστη, εάν δεν ακολουθούσε η διαπίστωση ότι ο αδελφός έκανε ακριβώς το ίδιο σε ΟΛΕΣ τις αναδημοσιεύσεις από το tasthyras, ενώ την ίδια ώρα εφήρμοζε διαφορετική τακτική στις άλλες αναρτήσεις, βάζοντας καθαρά και ευδιάκριτα την πηγή τους στο τέλος η στην αρχή του κειμένου. Όλες οι πρόσφατες αναδημοσιεύσεις από το tasthyras έχουνε τώρα σβηστεί -δεν γνωρίζω τί συμβαίνει με τις παλαιότερες- και η επαλήθευση αυτής της άνισης αντιμετώπισης δεν μπορεί να γίνει. Αυτή όμως ήτανε και η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η συστηματική διάκριση εις βάρος του ιστολογίου ήταν αυτή που με έκανε να χρησιμοποιήσω μία βαριά έκφραση και να τον αποκαλέσω «κλέφτη».
Ο αδελφός ώς απάντηση ανέβασε την κάτωθι φωτογραφία και το σχόλιο που ακολουθεί:
Επάνω αριστερά βλέπετε την ημερομηνία που αν την πατήσει κάποιος πηγαίνει απ’ ευθείας στην πηγή. Γιατί δεν προσετέθη και το όνομα της ιστοσελίδας, δεν μας αφορά.
Διαβάζοντας το άνω σχόλιο, ήλθε στο νου μου η λέξη «ΣΤΡΕΨΟΔΙΚΙΑ». Δεκαπέντε χρόνια πίσω από τα ιστολόγια πρώτη φορά βλέπω την ημερομηνία δημοσίευσης να χρησιμοποιείται ως πηγή δημοσίευσης! Μία γύρα στο διαδίκτυο αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι ΚΑΝΕΝΑ ιστολόγιο στις αναρτήσεις του δεν χρησιμοποεί εκείνη την τσίμπλα εκεί πάνω -που χρειάζεται κανείς κυάλια για να την δει- για να «προσθέσει το όνομα της ιστοσελίδας». Το όνομα της ιστοσελίδας είναι γραμμένο φαρδιά πλατιά στην αρχική σελίδα, η διεύθυνσή της βρίσκεται στο πάνω μέρος και η ημερομηνία είναι μία ημερομηνία η οποία, αν συμπεριληφθεί στην δημοσίευση, εμφανίζεται με ή χωρίς σύνδεσμο κάπου πολύ έξω από το κείμενο για να της δώσει κανείς σημασία.. Ο αδελφός θα πρέπει να λύσει το πρόβλημα της ταξινόμησης και της μονομέρειας. Να ονομάζει τα πράγματα σωστά, να τα τοποθετεί στην σωστή θέση και να είναι δίκαιος με όλους. Οι πηγές των άρθρων τοποθετούνται είτε αμέσως πριν την αρχή του κειμένου ή αμέσως μετά το τέλος του κειμένου. Το γνωρίζει και ο ίδιος γιατί το κάνει με όλους τους άλλους. Όχι μόνο δεν εξήγησε γιατί στις άλλες αναρτήσεις οι πηγές ήταν κανονικά δημοσιευμένες, έφτασε στο σημείο να ρίξει την ευθύνη στο ίδιο το tasthyras που δεν έκανε κάτι ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ.
Το τραγικό είναι ότι η στρεψοδικία αυτή χειροκροτήθηκε από τον μικρό όχλο των σχολιαστών, οι οποίοι, σα να ήλθαν από άλλον πλανήτη, δεν έχουν δει ότι αυτό που παρουσίασε στην φωτογραφία ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ στα ιστολόγια. Η default ημερομηνία στο πάνω μέρος, είτε ως ενεργός σύνδεσμος είτε όχι, ΔΕΝ χρησιμοποιείται ποτέ ως πηγή αναδημοσίευσης από τα ίδια τα ιστολόγια. Η απάντηση αυτή του αδελφού στο συγκεκριμένο θέμα, μόνο ως κοροϊδία μπορεί να εκληφθεί, χαρακτηρίζεται «απαράδεκτη» και επιστρέφεται στον ιδιοκτήτη της.
Η στρεψοδικία όμως δεν σταμάτησε εδώ. Ο αδελφός συνεχίζει:
Επίσης, η αναφορά μόνο του ονόματος, στο κάτω μέρος της δημοσίευσης, χωρίς αντίστοιχη παραπομπή στην σελίδα, δεν βοηθά τον αναγνώστη να επαληθεύσει το αν όσα αναγράφονται προέρχονται από την ιστοσελίδα ή αν μεταφέρουν άλλες δημοσιεύσεις, ψευδείς ή συκοφαντικές.
Eπιτηδευμένη αοριστία. Δεν γίνεται σαφές στο άνω μπερδεμένο σχόλιο ποιανού την αναφορά εννοεί ο συντάκτης. Το ιστολόγιο που δημοσιεύει ένα άρθρο, είτε γράφει το όνομά του είτε όχι στο τέλος της ανάρτησης, και μέσα στα πλαίσια του ανθρώπινου λάθους, παίρνει την ευθύνη για αυτό το άρθρο. Εάν πρόκειται για αναδημοσίευση, τότε η αναφορά της αρχικής πηγής, πέρα από ηθική επιταγή, συμφέρει να γίνει για να είναι καλυμμένος ο συντάκτης σε περίπτωση που έχει γίνει κάποιο λάθος και η είδηση δεν είναι ακριβώς αληθής. Αποδίδεται και ο πρέπων σεβασμός στον αναγνώστη, ο οποίος μπορεί, αν επιθυμεί, να ερευνήσει περαιτέρω τις πηγές. Αν πάλι ο συντάκτης θεωρεί ότι ενδέχεται να παίρνει συκοφαντικό / ψευδές υλικό και το δημοσιεύει στο μπλόγκ του, τότε έχει μεγάλη ευθύνη απέναντι στους αναγνώστες του. Τα περισσότερα -αν όχι όλα- ιστολόγια ΔΕΝ περιλαμβάνουν ζωντανό σύνδεσμο του εαυτού τους στο τέλος της κάθε ανάρτησης. Είναι όμως κοινή κατανόηση ότι αυτός που θα κάνει την αναδημοσίευση θα βάλει από μόνος του την πηγή της.
Είναι απίστευτο το ότι πρέπει να επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά τα ίδια που ακόμη κι ένας δεκάχρονος μπορεί να καταλάβει στον πραγματικό κόσμο. Ότι δηλαδή, ένα άρθρο με πηγές όταν χρειάζεται, ένα βιβλίο, έχει απείρως μεγαλύτερη αξία από ένα «ορφανό» κείμενο. Στον κόσμο του διαδικτύου όμως όπου τα πάντα έχουν ανατραπεί, η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα θεωρούνται αδυναμίες για τους σπασίκλες και τα κορόϊδα. Η γρήγορη κατανάλωση της πληροφορίας ‘φοριέται’ ενίοτε και ως αξεσουάρ για να τονώσει αδύναμες προσωπικότητες και να προωθήσει ο αλγόρυθμος ψηφιακά προφίλ.
Όλα όσα όμως αναφέρθηκαν δεν δικαιολογούν τον απαράδεκτο χαρακτηρισμό «κλέφτης» που απέδωσα στον συντάκτη του ιστολογίου «Ελλήνων Εκκλησία». Μπορεί η συμπεριφορά να είναι προβληματική, ο χαρακτηρισμός όμως «κλέφτης» δεν είναι για μένα να τον κάνω. Αυτό θα το κρίνει ο Κύριος. Γι’ αυτό απέσυρα την δημόσια καταγγελία και ζητώ δημοσίως συγγνώμη από τον αδελφό που τον αποκάλεσα κλέφτη. Είδα μάλιστα ότι τώρα σουλούπωσε περισσότερο τις αναρτήσεις του, βάζοντας ακόμη πιο ευδιάκριτα τις πηγές και κάνω τον καλό λογισμό ότι κατάλαβε το λάθος του. Ίσως κάποια παρανόηση, κάποια λάθος αντίληψη να τον έκανε να δείξει μονομέρια εις βάρος του ιστολογίου tasthyras.
Τα ιστολόγια δεν πρέπει να υπάρχουν για προσωπική προβολή. Εκφράζουν μία συλλογική θέση Ορθόδοξης Πίστης και ζωής μέσα από τον πλούτο των αξιόλογων αρθρογράφων που φιλοξενούν. Αυτό οφείλουμε όλοι να προστατεύσουμε. Σήμερα που τα όπλα μας λιγοστεύουν και η παράνοια γύρω μας αυξάνεται, το ζητούμενο είναι τα ομόψυχα ιστολόγια να στηρίζουν το ένα το άλλο και όχι να πατάνε το ένα πάνω στο άλλο για την δική τους προβολή. Η συστηματική διάκριση εις βάρος των παραδοσιακών ιστολογίων υπονομεύει την ενότητα και όχι η καταγγελία αυτής της συμπεριφοράς.
Δεν υπάρχουν αυταπάτες ότι το φαινόμενο θα εκλείψει. Ελπίζουμε πάντως η παρούσα συμβολή να βάλει κάποιους σε σκέψη.
ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου