Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ ΚΒ´(22ᾳ) τοῦ μηνὸς Ἰουνίου, μνήμη τοῦ ἁγίου Ἱερομάρτυρος Εὐσεβίου, ἐπισκόπου Σαμοσάτων, ἐν Κομμαγηνὴ τῆς Συρίας. (380)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Ζήνωνος καὶ Ζηνᾶ τοῦ οἰκέτου αὐτοῦ ἐκ Φιλαδελφείας τῆς Ἀραβίας. (304)Η Σύναξη αὐτῶν ἐτελεῖτο «ἐν τῷ μαρτυρείῳ τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τῷ ὄντι ἐν τῷ Κυπαρισσίῳ».
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Ἄλμπαν ἢ Ἀλβανοῦ, πρωτομάρτυρος Βρεττανίας. (209).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Παυλίνου ἐπισκόπου Νόλης ἐν Καμπανίᾳ (Ἰταλία), τοῦ ἐλεήμονος (431) [καὶ 23 Ἰανουαρίου]
Τῇ αὐτῇ μέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων τῶν ἐν Σεβαστείᾳ τῆς Παλαιστίνης ἀθλησάντων.(7ο αἰών)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἡσυχίου τῆς Βάτου, ἡγουμένου Σινᾶ. (ζ´ αἰ.).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Βασιλείου, ἡγουμένου τῆς Μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου ἐν τῇ νήσῳ Πατελλαρίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου Γ´, πατριάρχου Ἀντιοχείας
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων νεοάθλων, τῶν ἐν τῷ Μεγάλῳ Κάστρῳ τῆς Κρήτης μαρτυρησάντων ἐν ἔτει ͵αωκα´(1821), ἱερομαρτύρων Νεοφύτου καὶ Ἀμβροσίου καὶ ὁσιομάρτυρος Μακαρίου, μοναστῶν τῆς Μονῆς τοῦ Βατοπαιδίου.
Τῆ αὐτῆ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Ἄννης, θυγατρὸς μὲν τοῦ τῶν Ῥωμαίων βασιλέως οὔσης καὶ συζύγου γενομένης τοῦ Βασιλέως τῶν Σέρβων Στεφάνου τοῦ Νεμάνια, μητρὸς δὲ τοῦ πρώτου ἀρχιεπισκόπου Σερβίας Σάββα, τῆς διὰ τοῦ μοναχικοῦ σχήματος μετονομασθείσης Ἀναστασίας. (1200).
Τῆ αὐτῆ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Μαρίας τῆς Σπηλαιωτίσσης, τῆς μονῆς Λευκοῦ Ὄρους πλησίον Βορονέζ. (1822).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Γρηγορίου, τοῦ ἐπικληθέντος Διδασκάλου, μητροπολίτου Οὑγγροβλαχίας (1834)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες καὶ ὁμολογητες: Ἀπολλιναρία (Μαρτιάνοβα), Ἀναστασία Ἰβάνοβα, Μιχαήλ Κρασνοσέλσκι, Ἀλέξανδρος Μανουίλοφ, Συμεών Milonravov, Φέντοτ Πάνκοφ, Βίκτωρ Σεμένοφ, Γεώργιος Οὐσάκοφ, Ἀλέξιος Στσερμπάκοφ, ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέις ἐν Μπούτοβω Ῥωσίας.
Τῆ αὐτῆ ἡμέρᾳ, κοίμησις τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Γερασίμου τοὐπικλὴν Φωκά, τοῦ ἐλεήμονος ἐπισκόπου Κεφαλληνίας (2015).
Στίχοι
Κέραμος, Εὐσέβιε Μάρτυς Κυρίου,
Εὐθὺς δὲ καὶ στέφανος ἐν τῇ σῇ κάρᾳ.
Εἰκάδι δευτερίῃ κεφαλὴν θλάσαν Εὐσεβίοιο.
Ὁ ὅσιος π. Γεράσιμος Φωκάς, Μητροπολίτης Κεφαλληνίας
Μποροῦσε νά κινεῖται ἐπί πτερύγων ἀνέμων
Ἐνῶ βρισκόταν στήν Ἀθήνα ἱερουργοῦσε σέ Ἀγρυπνία στήν Κεφαλονιά. Κάθε χρόνο ὁ π. Γεράσιμος τιμοῦσε τή μνήμη τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ τοῦ Ἰατροῦ μέ ἀγρυπνία στή Μονή τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα. Στίς 10-11 Ἰουνίου τοῦ 2015 ἔγινε πάλι ἀγρυπνία στόν Ἅγιο Ἀνδρέα, ἀλλά ὁ π. Γεράσιμος, Μητροπολίτης Κεφαλληνίας πλέον, βρισκόταν στήν Ἀθήνα, ἐν ἀναμονῇ τῆς ἡμερομηνίας τῆς ἐνθρονίσεώς του εἰς τόν ἐπισκοπικό θρόνο τῆς Μητροπόλεως Κεφαλληνίας.
Ὡστόσο, κάποιοι ἄνθρωποι τόν εἶδαν νά μπαίνει στήν ἐκκλησία, νά φοράει τά ἄμφια καί νά ἱερουργεί.
Ἐξάλλου, σέ μιά παραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Γερασίμου,στις 19 Ὀκτωβρίου, ὅταν λόγῳ τρομερῆς κακοκαιρίας εἶχε ἀπαγορευτικό, ἀπό τήν Κυλλήνη ὁ π. Γεράσιμος βρέθηκε στόν Ἔσπερινό τοῦ Ἁγίου Γερασίμου στό Μοναστήρι στήν Κεφαλονιά. Πώς; Ἴσως ἐπί πτερύγων ἀνέμων, ἤ πτερύγων ἀγγέλων.
Ὅσο παράδοξο κι ἄν ἀκούγεται, ἄνθρωπος τοῦ περιβάλλοντός του τόν εἶδε νά χάνεται μπροστά στά μάτια του. Μετά ἀπό ὥρα, ἐπέστρεψε, ὄχι ἀπό ἐκεῖ ποῦ τόν εἶχε ἀφήσει, ἀλλά ἀπό ἀλλοῦ….
Μετά ἀπό ἀγρυπνία στήν Ἱερά Μονή Κορωνάτου στην Παλλική ὁ π. Βασίλης Παυλάτος πῆρε τούς τελευταίους προσκυνητές μέ τό αὐτοκίνητό του για Αργοστόλι. “Σᾶς ἀκολουθῶ μέ ἄλλο ἀμάξι”, εἶπε ὁ π. Γεράσιμος. Κανένα αμάξι δέν τούς ἀκολούθησε. Γύρισαν πίσω, τόν ἔψαχναν. Τίποτα, πουθενά. Λόγω ζημιών στο σπίτι τους, από τους μεγάλους σεισμούς του 2014, ὁ π. Βασίλης μέ τήν οἰκογένειά του ἔμεναν μέ τόν Γέροντα. Έφτασε στο σπίτι, λοιπόν, ἀνήσυχος, καί ἔκπληκτος τόν βρῆκε στο κρεβάτι του. Διαδρομή μίας ώρας … Αλήθεια, πῶς γύρισε ὁ π. Γεράσιμος;
***
Ὁ π. Γεράσιμος ζοῦσε κάθε στιγμή τῆς Θείας Λειτουργίας
π. Δημητριανός τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τῶν Σπηλαίων, Ερήμη, Κύπρος
«Τότε ποῦ τόν γνώρισα, ἦταν σέ ἐξέλιξη ὁ πόλεμος στό Ἰράκ. Ἔβλεπα τόν π. Γεράσιμο στή Θεία Λειτουργία νά κλαίει, ποτάμι τά δάκρυα στίς παρειές του, πρώτη φορά ἔβλεπα τόσο πόνο σέ προσευχή ἱερέα», εἶπε ὁ π. Δημητριανός τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τῆς Πέτρας στήν Ἐρήμη τῆς Λεμεσοῦ.
Αὐτός ὁ κόσμος δέν θά ἀλλάξει, ἡ παγκόσμια κοινωνία συνεχίζει τήν ἴδια φιλοσοφία καί τήν ἴδια παιδαγωγική. Κάθε πόλεμος ἔχει τήν ἀποτίμησή του, θανάτους, καταστροφές, δυστυχία. Κι ὅμως τήν ἴδια στάση διατηροῦν, γιατί, ὅπως ἔλεγε ὁ π. Γεράσιμος, «ὁ Χριστός δέν ἔχει καμία θέση ἐκεῖ ποῦ παίρνονται οἱ ἀποφάσεις, ὁ Χριστός εἶναι στό περιθώριο, ὁ Ἄρχοντας τῆς Εἰρή νής δέν ἔχει θέση στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων, ποῦ φροντίζουν ὑποτίθεται γιά τήν εἰρήνη στόν αἱματοπότιστο πλανήτη μας».
Ἐκεῖ ὅπου ὁ οὐρανός ἔβρεχε βόμβες
«Ἡ εὐγνωμοσύνη γιά τόν Εὐεργέτη Κύριο γεννᾶ παράφορο πόθο στήν καρδιά πού καθιστᾶ τόν ἄνθρωπο ἱκανό νά ἀψηφᾶ τά πάντα, νά ἀποσυνδέεται ἀκόμη καί ἀπό τήν ἀγάπη γιά τήν ἴδια τή ζωή του, καί ἔτσι νά νικᾶ τόν κόσμο καί τόν θάνατο». Ἕνά δεῖγμα ἀποτελεῖ τό γεγονός τῆς μετάβασής του στήν Σερβία ἐν μέσῳ βομβαρδισμῶν γιά νά πάει βοήθεια στούς πληγέντες ἀδελφούς του.
Τό μαρτυρεῖ γλαφυρά ὁ κ. Γεράσιμος Πολλάτος: «Φτάσαμε στά σύνορα. Ἐκεῖ ἦταν κι ἄλλες νταλίκες. Οἱ ἁρμόδιοι φορεῖς μᾶς ἐνημέρωσαν γιά τόν κίνδυνο, προσθέτοντας ὅτι δέν μποροῦσαν νά ἐγγυηθοῦν γιά τήν ἀσφάλειά μας. Κάποιοι ἄφησαν ἐκεῖ τή βοήθεια γιά νά τήν προωθήσουν ἄλλοι καί ἀποχώρησαν. Ὁ π. Γεράσιμος ἀποφασιστικά δήλωσε ὅτι μέ εὐθύνη δική μας θά προχωρούσαμε νά τά παραδώσουμε οἱ ἴδιοι στόν Ἐρυθρό Σταυρό στό Βελιγράδι. Μᾶς ἔδωσαν ἕνα δορυφορικό τηλέφωνο, τότε δέν ὑπῆρχαν τά κινητά, γιά νά μποροῦμε νά δώσουμε τό στίγμα μας σέ περίπτωση ἀνάγκης. Φύγαμε τό ἀπόγευμα καί ταξιδεύαμε ἀπό παράδρομους. Φτάσαμε στό Βελιγράδι τό ἑπόμενο ἀπόγευμα. Μόλις ξεφορτώσαμε καί παραδώσαμε, ὁ π. Γεράσιμος ἔφυγε καί πῆγε σέ κάποια μοναστήρια καί στόν Πατριάρχη τόν Παῦλο. Ἅγιος ἄνθρωπος, κοντούλης ἀδυνατούλης, μέ ἅγιασμένη μορφή, ἐδῶ ἔχω τήν φωτογραφία του. Ἦρθε νά μᾶς εὐχαριστήσει. Ἤξερε Ἑλληνικά, γιατί εἶχε ζήσει στό Ἅγιον Ὄρος, Βομβαρδισμοί νύχτα μέρα, 400 μέτρα ἀπό τό ξενοδοχεῖο πού μέναμε, βομβάρδισαν ἕνα Μαιευτήριο καί πῆγε ὁ π. Γεράσιμος μέ ἕνα διάκονο τοῦ Πατριαρχείου καί εἶδαν αὐτό τό ἀνοσιούργημα τά σκοτωμένα νεογέννητα. Συγκλονισμός! Ὡστόσο, ὁ π. Γεράσιμος δέν ἔμενε σέ κανένα καταφύγιο νά προστατεύεται, καθόλου φόβο δέν ἔνιωθε, ἔτρεχε ἔξω, γύριζε, μοίραζε λεφτά, εἶχε πολλά λεφτά μαζί του, μοίραζε πράγματα, παρηγοροῦσε. Τελικα ἔδωσε ἀκόμη καί τά παπούτσια του καί γύρισε στήν Ἑλλάδα ξυπόλυτος».
***
Άρχοντας Αγάπης….
π. Γεράσιμος Φωκάς. Ο για 22 μέρες Μητροπολίτης Κεφαλληνίας.
πατήρ Μάριος Δημητρίου
Θυμόμαστε όταν με τα μπαλωμένα ράσα του και τις μυθικές παντούφλες (πάντα απο δεύτερο χέρι ποτέ καινούργιες) μας ζητούσε να τον αφήσουμε κάπου, φορτωμένο με σακούλες προϊόντων ή φάκελα και να απομακρυνθούμε, γιατί θα επέστρεφε μόνος. Αυτό γινόταν κάθε βδομάδα ή και πιο συχνά κυρίως νύκτες ούτως ώστε να μην προσβάλονταν ο δικαιούχος ούτε να γίνεται διακριτός ο ίδιος για το θεάρεστο έργο του. Το μέγεθος των ευεργετουμένων δε μπορεί κανείς να προσμετρήσει παρά μόνο οι ίδιοι ξέρουν. Τόση ήταν η καρδιακή προσφορά και η αρχοντιά του στην ελεημοσύνη που πολλές φορές έδινε ότι είχε πάνω του σε χρήματα και είδος (ρούχα, παπούτσια, πολύτιμα δώρα) σε σημείο να μην έχει χρήματα, αν ήταν εκτός Κεφαλλονιάς, να επιστρέψει. Τότε αρκετές φορές, που δεν είμαι εξουσιοδοτημένος να ειπώ, θαυματουργικώς ευρίσκετο χρήματα για να επιστρέψει ή αν είμαστε μαζί να επιστρέψουμε στη βάση μας. Όσοι ήταν κοντά του (πάρα πολλοί) γνωρίζαμε ότι δεν ήθελε δώρα και όταν κάποιος του έκαμε τότε τον ενημέρωνε μετά από δυο τρεις μέρες ή περισσότερο σε ποιον κατέληγε το δώρο της ελεημοσύνης διηγώντας με χαρά την πράξη και τη συμμετοχή του δωρίζοντος. Δεν ξεχνώ ποτέ όσο θα ζω ότι μετά από όσες φορές έφευγε από το αμάξι για να δώσει χρήματα σε αποστολή και δεν τα είχε σε φακέλους τότε γύριζε στο αμάξι που τον περίμενα έβγαζε ένα αρωματικό μαντίλι και έπλενε τα χέρια του από τα χρήματα που είχε πιάσει βρίζοντας τα. Έλεγε όμως με άγια χαρά “Δώκαμε παιδάκι μου, δώκαμε δόξα τω Θεώ, τι χαρά ομως πήραμε τι ευλογίες!”. Εστενοχωρείτο πολλάκις μέχρι βαρυκαρδίας γιατί στο Γραφείο της Μητρόπολης σαν Πρωτοσύγγελος τα καθημερινά αιτήματα, που δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει, ήταν πάνω από 40 για λίγα χρήματα, άλλα για εισιτήρια, άλλα για ρεύμα, για νερό που το κόβανε κ.α. Βέβαια εκ των υστέρων πολλά τα τακτοποιούσε και έλεγε “όμως δεν είχα παιδάκι μου και τράπεζα να είχα δεν θα πρόφταινα”.
Κάποια μέρα μας διηγείται ήρθε μια γυναίκα με τουλουμπάνι σκεπασμένο το σώμα της και ζητούσε να τον δει. Εκείνος με προστακτικό ύφος και λόγο της είπε “λέγε λέγε γιατί έχω δουλειά”. Θέλω τον π. Γεράσιμο του λέει. “λέγε λέγε εγώ είμαι ορίστε”. “Μου βγαλε τότε το τουλουμπάνι και κρατούσε στην αγκαλιά της ένα μωρό, μου κοπήκανε τα πόδια”, μας λέει και συνεχίζει, “Τι θέλεις παιδί μου, τι έχει το μωρό σου”. Απαντάει “έχει πνευμονία και δεν έχω χρήματα για φάρμακα και είναι ακριβά.”. Συνεχίζει ο γέροντας “φώναξα τον οδηγό να την πάει με το αμάξι της Μητρόπολης σε γνωστή του φαρμακοποιό αφού της τηλεφώνησα για να πάρει ότι ζητήσει.”. Συνεχίζει τη διήγηση “Μετ’ ολίγον τηλεφωνεί απο το φαρμακείο και του λέει η φαρμακοποιός ότι η γυναίκα θέλει κορτιζόνη και κάποια ακριβά φαρμακα” και της απαντά λέγοντας “Σου είπα να της δώσεις ότι θέλει και θα πληρώσουμε εμείς.”. Μετ’ ολίγον η φαρμακοποιός τηλεφωνά πάλι και της απαντά λέγοντας “Σου είπα τι με ενοχλείς έχω άπειρη δουλειά”. Απαντά εκείνη “Δεν έχει γάλατα για το παιδί και ζητά.”. “Να της δώσεις ότι θέλει και εμείς θα επιληφθούμε.”. Τρίτο τηλεφώνημα από τη φαρμακοποιό. Πάλι με έντονο ύφος της αποκρίνεται “Τι θέλεις, τι θέλεις πάλι, δεν είπαμε;”. “Γέροντα”, του λέει “έδω είναι μια γυναίκα που άκουσε το διάλογό μας και ζήτησε να πληρώσει εκείνη όλα τα έξοδα”. “Ωραία, σε παρακαλώ” απαντά “ζήτησε το όνομα της για να τη μνημονεύουμε και να την ευχαριστήσουμε.”. Απάντησε η φαρμακοποιός “Δε θέλει να σας το πει, μόνο μας είπε πως αυτή την περίοδο έχει πάρα πολλούς να βοηθήσει ο π. Γεράσιμος και θέλει να τον απαλλάξει από μια.”. Αυτά ο Γέροντας τα διηγείτο με κλάμα, κομπιάζοντας, για να μας πει την στήριξη που είχε από τον κόσμο, τον απλό στο έργο του, και την αγάπη των ανθρώπων για την οποία ένιωθε υποχρεωμένος και ας ξέραμε ότι την είχε κερδίσει με αίμα, όπως χαριτολογώντας, καμιά φορά έλεγε.
Αγάπη και ελεημοσύνη αυτά τα δύο ήταν το καθημερινό βίωμα και το καθημερινό παράδειγμα του π. Γερασίμου Φωκά του Μητροπολίτου Κεφαλληνίας που ο Θεός θέλησε να ζήσει 22 μέρες σαν επίσκοπος και να μήν ενθρονιστεί αλλά να μείνει στο θρόνο της καρδιάς όσων τον έζησαν ή τον γνώρισαν.
Αν κανείς τα συνδιάσει με το λιτό βίο –σπάνια θα τον έβλεπε κανείς με καινούργιο ράσσο ή παντελόνι ή παπούτσι- την αφιλοχρηματία (δεν επαιρνε ποτέ τυχερά απο μυστήρια) και την έγνοια του για κάθε ασθενή ή πονεμένο που γνώριζε περιγράφει μια σύγχρονη γεροντική μορφή βγαλμένη μέσα από τα παλιά φιλοκαλικά γεροντικά αναγνώσματα…
***
Ὁ ὅσιος π. Γεράσιμος Φωκάς, τῆς Κεφαλληνίας
Εἶδε μιά ψυχή στήν Ἀγγλία νά ἀνεβαίνει στόν Οὐρανό
Περασμένα μεσάνυχτα, ἔξω ἀπό τό σπίτι του, μετά ἀπό ἀγρυπνία στά Κηπούρια. Ὁ π. Γεράσιμος δέν ἄνοιξε τήν πόρτα τοῦ αὐτοκινήτου νά βγεῖ, ἔμεινε ἀμίλητος κι ἀκίνητος, ἐκστατικός: «Ἀνεβαίνει στόν οὐρανό ὁ Τζέσουα, ὁ ἄγγελός μου»... Συνέχιζε έκεῖ ἀμίλητος γιά ἄλλα περίπου 10 λεπτά καί ἔπειτα ἄνοιξε τήν πόρτα καί βγῆκε λέγοντας: «Στό καλό, παιδάκια μου. Τά λέμε». Τόν χαιρετήσαμε κι ἐμεῖς χωρίς νά τολμήσουμε νά ρωτήσουμε τί τοῦ εἶχε συμβεῖ καί τί ἐννοοῦσε.
Μετά ἀπό 40 ἡμέρες, στόν Ἅγιό Γεράσιμο εἴχαμε πάλι ἀγρυπνία καί ἀνάμεσά μας ἦταν καί ἕνα ζευγάρι ἀπό τήν Ἀγγλία, ποῦ σέ κάποια στιγμή στάθηκαν κοντά στή λάρνακα τοῦ Ἁγίου. δίπλα σέ ἕνα τραπεζάκι ὅπου ὑπῆρχε ἕνας δίσκος μέ κόλλυβα. Ὁ π. Γεράσιμος βγαίνει στήν Ὡραία Πύλη καί μᾶς λέει:
«Ἀπόψε ἔχουμε τό 40ήμερο μνημόσυνο τοῦ Τζέσουα, ἑνός παιδιοῦ ἀπό τήν Ἀγγλία καί ἐδῶ εἶναι μαζί μᾶς οἱ γονεῖς του. ὁ Ρίτσαρντ καί ἡ Νικόλ. Εἶχα βρεθεῖ στό Ἔσσεξ, στό Μοναστήρι τοῦ Γέροντα Σωφρονίου Σαχάρωφ καί ἐκεῖ μοῦ εἶπαν: Πήγαινε νά δεῖς μίαν οἰκογένεια Ἄγγλων πού εἶναι Χριστια νοί Ὀρθόδοξοι’. Πηγαίνω, μπαίνω στό σπίτι τους καί τί βλέπω; Μιά μεγάλη εἰκόνα τοῦ Ἁγίου μας. Ἀφέντη μου, πῶς βρέθηκες ἐσύ ἐδῶ; Πέφτω στά γόνατα καί τόν προσκυνῶ καί μαθαίνω ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί εἶχαν ἔρθει παλαιότερα στήν Κεφαλονιά καί ἀνέπτυξαν τέτοια σχέση μέ τόν Ἅγιό Γεράσιμο ποῦ βαπτίστηκαν Ὀρθόδοξοι. Ἕνά ἀπό τά παιδιά τους ἦταν ὁ Τζέσουα, ἀνάπηρο ἀπό ἔπιπλοκή στόν τοκετό, πού τελικά ἔφυγε γιά τόν Παράδεισο. Γιά τήν ψυχή τοῦ Τζέσουα κάνουμε αὐτό τό μνημόσυνο».
Μέ τήν οἰκογένεια τῶν Ἄγγλων πλέον γνωριστήκαμε καί γίναμε φίλοι. Ἐρχόντουσαν τό καλοκαίρι στήν Κεφαλονιά καί ἦταν κι αὐτοί στίς παρακλήσεις τοῦ Δεκαπενταύγουστου ποῦ ἔκανε ὁ π. Γεράσιμος σέ μοναστήρια καί ἐκκλησιές. Ὁ Ρίτσαρντ μᾶς εἶπε ὅτι ὅταν ἔφυγε ἡ ψυχούλα του Τζέσουα, μέσα στό σπίτι τους ἁπλώθηκε μιά πρωτόγνωρη οὐράνια εὐωδία καί τό παράδοξο ἦταν ὅτι οἱ ἴδιοι, ἀντί νά νιώθουν νά σπαράζει ἡ καρδιά τους, αἰσθάνονταν μιά γαλήνη ἀνερμήνευτη. Ρωτήσαμε τί ὥρα ἔγινε καί ταίριαζε μέ ὅ,τι εἴδαμε νά συμβαίνει μέ τόν π. Γεράσιμο ἐκεῖνο τό βράδυ στό αὐτοκίνητο, ὅταν τόν ἀκούσαμε νά λέει: «Ἀνεβαίνει στόν οὐρανό ὁ Τζέσουα, ὁ ἄγγελός μου»…, ὅταν ἀπό ἕνα σπίτι στήν Ἀγγλία στό Ἔσσεξ μιά ψυχούλα ἑνός παιδιοῦ ἀνέβαινε στόν Οὐρανό κι αὐτός ἐδῶ στήν Ἑλλάδα, στήν Κεφαλονιά, στό Ἀργοστόλι, μπροστά στήν ἐκκλησούλα τῆς Παναγίας τῆς Ρακαντζῆ, μέσα σέ ἕνα αὐτοκίνητο, τήν ἔβλεπε…
Μιάν ἄλλη φορά ὁ Richard ἦρθε πολύ χαρούμενος καί μᾶς εἶπε ὅτι εἶχε μέ τόν π. Γεράσιμο μιά τέλεια ἐξομολόγηση. “Μά πῶς μιλήσατε;” “Oh, there was no problem”. Κανένα πρόβλημα, ὁ π. Γεράσιμος μιλοῦσε Ἑλληνικά καί ὁ Richard Ἀγγλικά καί συνεννοήθηκαν πλήρως.
“Ἐγώ τώρα ζῶ”, λόγια γεμᾶτα ἐλπίδα καί παρηγοριά ἔστειλε ὁ π. Γεράσιμος στά πνευματικά του παιδιά, μετά τήν κοίμησή του, καί αὐτό ἐπιβεβαιώνεται μέ ὑπέρλογα σημεῖα πού δίνει.
***
Ἐμφάνιση τοῦ Μητροπολίτη Κεφαλληνίας Γερασίμου Φωκᾶ στό νοσοκομεῖο στό Ρίο
μετά τήν κοίμησή του καί ἀποκατάσταση τῆς ὑγείας ἀσθενοῦς
«Ἤμουν νεκρός καί ἀνέζησα», εἶπε συγκλονισμένος ὁ κ. Σπύρος Φωκᾶς.
«Ἦρθα νά εὐχαριστήσω τόν Δεσπότη, τόν ξάδελφό μου, πού μέ ἐπισκέφτηκε στό νοσοκομεῖο στό Ρίο», συνέχισε δείχνοντας στόν π. Βασίλη Παυλάτο τόν τάφο τοῦ Μητροπολίτη Γερασίμου. Ἀκούγοντας αὐτά τά λόγια ἀναζητήσαμε ἀργότερα τόν κ. Σπῦρο Φωκᾶ στήν παραλιακή ταβέρνα «Καλαφάτης» στό Ἀργοστόλι, ὅπου ἐργάζεται καί μέ τήν ἄδειά του, θά μοιραστοῦμε μαζί σας τήν ἀληθινή του διήγηση:
«Στίς 18 Αὐγούστου τό 2015 ἐδῶ στό μαγαζί ὅπου δουλεύω ἔπεσα κάτω λιπόθυμος. Ὅπως ἔμαθα ἀργότερα, μέ μετέφεραν στό νοσοκομεῖο. Ἡ ἀξονική τομογραφία ἔδειξε δύο ἀρτηρίες στόν ἐγκέφαλο νά αἱμορραγούν.
Μεταφέρθηκα στό Ρίο καί παρέμεινα σέ καταστολή στό νοσοκομεῖο γιά ἑνάμιση μῆνα. Ὅτάν ἄνοιξα τά μάτια μου, ἡ γυναῖκα τοῦ ἀσθενοῦς δίπλα μου εἶπε: «Εἶχες ἐπίσκεψη ἀπό ἕναν ἱερομόναχο». «Ἀποκλείεται, δέν ἔχω σχέσεις μέ παπᾶδες, καί δέν ξέρω κανένα». Ἐκείνη τήν ὥρα ἦρθε καί ἡ ἀδελφή μου, ἡ Τασία. Ἡ γυναίκα ἐπέμενε. «Μέ ξύπνησε εὐωδία ἀπό λιβάνι». Τότε ἐπιβεβαιώνει καί μιά νοσοκόμα πού ἄκουσε τή συζήτηση ὅτι ὅλος ὁ θάλαμος εὐωδίαζε λιβάνι. «Ναί, μέ ξύπνησε εὐωδία ἀπό λιβάνι καί βλέπω ἕνα ψηλό ἱερομόναχο μέ μακριά γενειάδα νά στέκει δίπλα στό προσκέφαλό σου καί νά σέ σταυρώνει». Ἡ ἀδελφῇ μου ἡ Τασία ἔμεινε γιά λίγο σκεφτική καί μετά ἔβγαλε τό κινητό ἀπό τήν τσάντα της καί ἔδειξε στή γυναῖκα τή φωτογραφία του π. Γεράσιμου Φωκά, τοῦ Δεσπότη μας, τοῦ ξαδέλφου μας, πόὺ ὁ πατέρας του ὁ Σπῦρος μέ βάφτισε καί μοῦ ἔδωσε καί τό ὄνομά του.
«Μήπως ἦταν αὐτός»; ρωτάει τή γυναῖκα,
«Ναί βέβαια, αὐτός ἦταν, αὐτός ἀκριβῶς ἦταν»!
«Μά δέν μπορεῖ αὐτός ἔχει πεθάνει. Εἶναι ὁ Δεσπότης μας ποῦ δέν πρόλαβε νά ἐνθρονιστεῖ, ποῦ πέθανε στίς 22 Ἰουνίου», εἶπα ἐγώ σαστισμένος.
«Δέν ξέρω τί λέτε, αὐτός, αὐτός ἀκριβῶς ὁ ἱερομόναχος ἦταν ἐδῶ καί σέ σταύρωνε». Ἡ γυναῖκα ἦταν κάθετη, δέν σήκωνε καί μία ἀντίρρηση.
Ὁ κ. Σπύρος Φωκᾶς τά ἔλεγε ὅλα αὐτά πολύ συγκινημένος. Στιγμές, στιγμές ἡ φωνή του ἔσπαγε, τά μάτια του θόλῳναν. «Ἑφτά γιατροί σήκωσαν ψηλά τά χέρια καί συνεχίζουν νά ὑποστηρίζουν ὅτι μέ ἀνθρώπινα μέσα αὐτή ἡ σοβαρή κατάσταση σίγουρα ἔπρεπε νά ἀφήσει σημάδια, πρόβλημα στήν ὁμιλία, στήν κίνηση… καί τώρα εἶμαι ἐδῶ καλά καί δουλεύω καί μιλῶ καί γελῶ…
Καί κάτι ἄλλο. Δυστυχῶς, ἐγώ βλαστήμαγα…
Ε λοιπόν, κόπηκε ἡ βλαστήμια, ἦταν σχοινί καί κόπηκε».
“Ἐγώ τώρα ζῶ. Δέν ὑπάρχει θάνατος”, Ὁ μητροπολίτης Γεράσιμος Φωκάς πού δέν μᾶς ἄφησε ποτέ , Κυριακή Σιάκου-Πύριλλου, Ἠλίας Πύριλλος. 281, 283
***
Η φίλη μας η Αθηνά, που από το 2010 διακονεί στην Ιερά Μονή του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου έγινε μοναχή Αγάπη. Μαζί με τον ηγούμενο π.Χρυσόστομο και τον π. Κυριακό από την Κύπρο φυλάνε Θερμοπύλες της Ορθοδοξίας στην έρημο. Το καλοκαίρι του 2024 ήρθε λίγες μέρες στην Κεφαλονιά και μεταξύ άλλων μας είπε:
“Ξέρετε, μας προειδοποιεί ο π. Γεράσιμος. Πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, ήρθε στον ύπνο μου και μου είπε ότι θα γίνει μεγάλο κακό, αλλά εμείς να μην κινηθούμε, να μείνουμε στο μοναστήρι μας και να μην φοβόμαστε”.
«Τώρα δεν βλέπεις έναν ψηλότερο από τον π. Γεράσιμο, δεν τον βλέπεις στην Ωραία Πύλη, να τώρα μας ευλογάει;» π. Γεράσιμος Φωκάς μητρ. Κεφαλληνίας συλλειτουργός με τον Άγιο Γεράσιμο
https://iconandlight.wordpress.com/2025/06/22/%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%cf%80%ce%bf%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%bb%ce%ad%cf%84%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b8%ce%b5%cf%8c-%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd-%ce%ad%cf%87/
Εις οσμήν ευωδίας πνευματικής, εκεί στη Ρακαντζούλα στην Κεφαλονιά με τον π. Γεράσιμο Φωκά… Να θυμάσαι, στον άνθρωπο που δεν νοιώθει την Εκκλησία μητέρα του, σ΄ αυτόν τον άνθρωπο κι ο Θεός δεν είναι Πατέρας
https://iconandlight.wordpress.com/2024/06/21/%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%ae%ce%bd-%ce%b5%cf%85%cf%89%ce%b4%ce%af%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b5%ce%ba%ce%b5%ce%af-%cf%83%cf%84/
Μητρ. Κεφαλληνίας Γεράσιμος Φωκάς, ἔζησε τὴν ἁγιότητα καὶ μίλησε ἐκτενῶς γι᾽ αὐτὴ. Μιὰ λάμψη ὁ Γεράσιμος, κι ἂν εἶδες, εἶδες.
https://iconandlight.wordpress.com/2023/06/21/91074/
Ο Άγιός μας, ει και άπνους ζει, ζει, ζει! Είναι μεγάλο ιατρείο ο Άγιος Γεράσιμος, στην Κεφαλλονιά ο Θεός έβαλε αυτό το ρόδο, που ευωδιάζει αιωνιότητα, που ευωδιάζει Χριστό. Σας εύχομαι αυτή η ευωδία του Αγίου Λειψάνου, που μεταφέρεται εις αιώνας, ευωδία Αγίου Πνεύματος, σε μια εποχή σαν τη δική μας, με τόσα προβλήματα, με τόσο πόνο και μέσα μας και γύρω μας, να σας συνοδεύει και να σας χαρίζει Χριστό… παρηγοριά, ελπίδα, κουράγιο… Μητρ. Κεφαλληνίας Γεράσιμος Φωκάς
https://iconandlight.wordpress.com/2021/10/19/%ce%bf-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ac%cf%80%ce%bd%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%b5%ce%af/
Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου: Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος Φωκᾶς, πατέρας καὶ ἀδελφὸς
https://immorfou.org.cy/%e1%bd%81-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%e1%bd%b8%cf%82-%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd/
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Εὐσεβίου Σαμοσάτων
Ἦχος δ´
Κανόνα πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξε σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Εὐσέβιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Εὐσεβίου Σαμοσάτων
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Σοφίας τοῦ Πνεύματος, καταυγασθεὶς τῷ φωτί, τὸν λόγον ἐτράνωσας, τῆς εὐσεβείας ἡμῖν, Εὐσέβιε ἔνδοξε· σὺ γὰρ ἱεραρχήσας, εὐσεβῶς τῇ Τριάδι, ἤθλησας θεοφρόνως, καὶ τὴν πλάνην καθεῖλες. Καὶ νῦν Πάτερ δυσώπησον, σώζεσθαι ἅπαντας.
Ἀπολυτίκιον τοῦ ἁγίου Παυλίνου ἐπισκόπου Νόλης ἐν Καμπανίᾳ, τοῦ ἐλεήμονος
Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν τῇ ὑπομονῇ σου ἐκτήσω τὸν μισθόν σου Πάτερ, Ὅσιε, ταῖς προσευχαῖς ἀδιαλείπτως ἐγκαρτερήσας, τοὺς πτωχοὺς ἀγαπήσας, καὶ τούτοις ἐπαρκέσας· Ἀλλὰ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Παυλίνε Ἐλεῆμον μακάριε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Ἡσυχίου.
(Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.
Βιώσας ὡς ἄσαρκος ἐν τῷ Σινᾷ ἀληθῶς, Ἡσύχιε ὅσιε, δι᾿ ἰσαγγέλου ζωῆς, Χριστῷ εὐηρέστησας. Ὅθεν τοῦ Παρακλήτου δεδεγμένος τὴν Χάριν, ὤφθης τῶν μοναζόντων πρακτικὸς ὑποφήτης, πρεσβεύων ὑπὲρ πάντων ἡμῶν τῶν εὐφημούντων σε.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ὁσιομαρτύρων.
(Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀθλητῶν τὴν τριάδα ἐγκωμιάσωμεν, Βατοπαιδίου πατέρας, τοὺς ἐν τῇ Κρήτῃ λαμπρῶς μαρτυρί-ου διανύσαντας τὴν δίοδον, θεῖον Νεόφυτον, πιστοί, καὶ Μακάριον σεπτὸν σὺν ἔμφρονι Ἀμβρο-σίῳ, ὧν μεγαλύνοντες πόνους, θεοπειθεῖς εὐχὰς αἰτούμεθα.
Ἀπολυτίκιον τοῦ τοῦ Ὁσίου πατρὸς Γερασίμου Φωκά, τοῦ ἐλεήμονος ἐπισκόπου Κεφαλληνίας
Ἦχος πλ. δ´
Ἐν τῇ ὑπομονῇ σου ἐκτήσω τὸν μισθόν σου Πάτερ, Ὅσιε, ταῖς προσευχαῖς ἀδιαλείπτως ἐγκαρτερήσας, τοὺς πτωχοὺς ἀγαπήσας, καὶ τούτοις ἐπαρκέσας· Ἀλλὰ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Γεράσιμε Ἐλεῆμον μακάριε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
“Με αφορμή τη μοναδική εκδημία αυτού του μοναδικού ανθρώπου, του Κεφαλληνίας Γεράσιμου, ένας Κύπριος αγιογράφος ο Γιώργος Πέτρου μας έστειλε αυτό το προσόμοιο”, είπε ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος που ήρθε να αποχαιρετίσει για πάντα τον αγαπημένο φίλο των φοιτητικών του χρόνων.
Προσόμοιο.
Ἦχος πλ. α΄. Χαίροις ἀσκητικῶν.
Χαίροις τῶν Κεφαλλήνων ἀστήρ,
ὁ διαλάμψας ἐν ἐσχάτοις τοῖς ἔτεσι,
πιπτόντων ἡ βακτηρία,
χειμαζομένων λιμήν,
καὶ τῶν ἐν ἀνάγκαις καταφύγιον.
Πενθούντων παράκλησις,
ὀρφανῶν ἡ ἀντίληψις,
πάντα ἐν πᾶσι γεγονώς
ὡς ὁ Παῦλος ἐβόα.
Μέμνησον τῶν τιμώντων σέ, παμμάκαρ Γεράσιμε
καὶ μὴ παύσης σωθῆναι ἐν τῷ πελάγει τῶν θλίψεων καὶ τῆς ἁμαρτίας
τὴν σὴν νεολαίαν, ἀλλ’ ἀξίωσον μιμῆσθαι τὰ σὰ κατορθώματα.
Ὁ Μόρφου Νεόφυτος γιὰ τὸν μακαριστὸ καὶ ὁσίας μνήμης Μητροπολίτη Κεφαλληνίας Γεράσιμο Φωκά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου