
Ἀπολαύσετε τὴν πνευματικὴ ζωή. Δὲν ὑπάρχει τίποτε γλυκύτερο ἀπ’ αὐτήν. Ὁ ἀγὼν εἶναι σκληρός, εἶναι γλυκεῖς. Ὅπως οἱ στέφανοι. Δριμὺς ὁ χειμών, γλυκὺς ὁ παράδεισος. Στὰ πνευματικά, εἶναι ἀνοιχτὴ ἡ καρδία: ἀγάπη, χαρά. Τὴν χαρὰ ποῦ παίρνουμε ἐμεῖς ἀπὸ τὰ πνευματικά, δὲ τὴν νοιώθει ὁ διάβολος, γι’ αὐτό μας ζηλεύει, μᾶς φθονεῖ καὶ μᾶς στήνει παγίδες καὶ λυπούμεθα καὶ πέφτουμε. Πρέπει νὰ ἀγωνισθοῦμε, γιατί χωρὶς ἀγῶνα δὲν ἀποκτοῦμαι ἀρετή. Καὶ νὰ ξέρετε, ἂν εὔκολα ἀποκτήσετε, εὔκολα θὰ χάσετε. Ἐνῷ ἂν μὲ δυσκολία, μὲ κόπο καὶ ἀγῶνα ἀποκτήσετε, δύσκολα θὰ χάσετε.
Νὰ προσπαθεῖς καὶ νὰ προοδεύεις εἰς τὰ Πνευματικά. Τὸ Πνεῦμα νὰ ὑψωθεῖ. Ὁ νοῦς ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα, ἀπαρηγόρητος εἶναι. Τὰ πνευματικὰ δίδουν χαρὰ καὶ δύναμιν. Καὶ νὰ γνωρίζεις, ὅλα, ἀπόφασης καὶ ζῆλος εἶναι.
Ἀγάπησε πολὺ τὸν Χριστό μας. Ἀγάπα καὶ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ μὲ προσοχή, ὥστε ἡ ἀγάπη αὕτη νὰ μὴ θίξει, νὰ μὴ λιγοστεύει τὴν ἀγάπη σου πρὸς τὸν Θεόν. Εἶναι ὄμορφη ἡ πνευματικὴ ζωή. Ὅταν λίγο τὴν γευθεῖς, θὰ σ’ ἀρέσει πολὺ καὶ τότε δὲν βρίσκεις εὐχαρίστηση σὲ ἄλλα, ὅπως πρίν.
Νὰ ἔχετε χαρά. Ἡ χαρὰ καὶ ἡ λύπη ἂς σᾶς εἶναι φιλοξενούμενες, ὄχι ὅμως ἡ ἀπελπισία. Τῆς ἀπελπισίας νὰ τῆς κλείνετε τὴν πόρτα! Ὁ Χριστιανὸς δὲν πρέπει οὔτε δειλὸς νὰ εἶναι, οὔτε ἀπελπισία νὰ ἔχει.
Στὴν ἐργασία ἢ στὸ καθῆκον σου, μὲ χαρὰ νὰ πηγαίνεις, μὲ χαρὰ νὰ φεύγεις!
Προσπάθησε νὰ εἶσαι ἀπαθής. Κανένα μὴ λυπήσεις, γιὰ τίποτα μὴ λυπηθεῖς.
Νοῦν νὰ ἔχεις καὶ νοῦν νὰ μὴ ἔχεις. Γλῶσσα νὰ ἔχεις καὶ γλῶσσα νὰ μὴ ἔχεις. Μάτια νὰ ἔχεις καὶ μάτια νὰ μὴ ἔχεις. Αὐτιὰ νὰ ἔχεις καὶ αὐτιὰ νὰ μὴ ἔχεις. Μὲ καταλαβαίνεις;
Τὸ σπίτι, ἔχει παράθυρα, πόρτες κλπ. Διὰ ν’ ἀσφαλισθῶμεν, τὰ κλείνωμεν. Ἔτσι λοιπόν, διὰ ν’ ἀσφαλισθῶμεν, διὰ νὰ διατηρήσωμεν τὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς, πρέπει νὰ προσέχωμεν τὰς αἰσθήσεις.
Ἡ κάθε ἡμέρα νὰ προσέχετε πῶς θὰ περάσει. Τὸ μέλλον σας, ἀναθέσατε τὸ εἰς τὴν θεία Πρόνοια! θὰ βοηθήσει ὁ Θεός! ὅτι εἶναι θέλημα Θεοῦ καὶ διὰ τὴν σωτηρίαν μας θὰ γίνει. Μὴ σκέπτεστε δηλ. καὶ βάζετε εἰς τὸν νοῦν σας βάρος διὰ τὸ μέλλον.
Εἶναι σοφὸς ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος πιστεύει, ἀγαπᾶ τὸν Θεὸν καὶ ὑπομένει.
Μὴ ἀνησυχεῖτε διὰ τὸ μέλλον σας. Ἀναθέσατε τὸ εἰς τὴν Θεῖον Πρόνοια. Μὴ σκέπτεστε καὶ βάζετε βάρος στὸ κεφάλι σας.
Δεσμεύετε τὴν διάνοια σᾶς μὲ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Τὸν Θεὸν νὰ θεωρεῖται πῶς εἶναι ἐμπρός σας καὶ νὰ τοῦ λέτε τὰ παράπονα σας.
Καὶ οἱ δοκιμασίες κάνουν καλό. Μὴ φοβηθεῖς. Ὁ Χριστός μας σαράντα μέρες ἀγωνίσθηκε στὴν ἐρημον, ἀλλὰ ἔπειτα Ἄγγελοι τὸν ὑπηρετοῦσαν. Εἶναι πολὺ στοργικὸς ὁ Χριστός μας. Συχνά, γιὰ ὠφέλειά μας, ἐπιτρέπει καὶ δυνατὴ λύπην. Γιὰ λίγο νοιώθουμε πῶς μᾶς ἐγκατέλειψε, ἀλλὰ μετὰ ἐπειδὴ λυπᾶται, μᾶς ἀγαπᾶ, μᾶς πνίγει τὸ ἔλεος Του, ἡ στοργή Του.
Μὴ φοβηθεῖς ποτέ, μόνον ἀγάπα τὸν Χριστό μας.
Ὅταν σοῦ προσφέρουν κάτι, νὰ τὸ παίρνεις γιατί ἂν ἀρνεῖσαι, ἐμποδίζεις τὴν χάριν ἀπὸ τὸν δίδοντα’ καὶ ὅταν τὸ παίρνεις, ταπείνωσιν δείχνεις.
Ἐκεῖνος ποῦ δίδει παίρνει χάριν. Μὴ λὲς ὄχι. Καὶ ἂν σοῦ δίδουν κάτι ποῦ ἐσὺ δὲν ἔχεις, τὸ κρατᾶς. Ἂν σοῦ δίδουν κάτι ποῦ τὸ ἔχεις, δίδεις εἰς τὸν μὴ ἔχοντα.
Μὴ λέτε πολλά. Κρατῆστε τὴν γλῶσσαν. Ἀγαπῆστε τὴν σιωπή. Ἂν τὴν συνηθίσετε, μετὰ δὲν θὰ θέλετε νὰ ὁμιλεῖτε. Τόσον εἶναι ὄμορφη ἡ σιωπή.
Νὰ εἶσθε ἐπιμελεῖς σὲ ὅτι κάνετε. Ἐγὼ ἀγαποῦσα καὶ ἔδιδα ἐπιμέλεια ἀπὸ μικρὸς σὲ ὅλα. Ἀπὸ ἕνδεκα χρονῶν, ἀκόμα θυμοῦμαι τὸ μάθημα.
Ὁ «πόλεμος» δὲν ἄρχεται μόνος του, δηλ ἐὰν δὲν δώσουμε ἐμεῖς αἰτία. Φταῖνε τὰ πάθη μᾶς ποῦ τὰ ἀφήνουμε καὶ δὲν τὰ πολεμᾶμε. Ἀφοῦ δὲν ἀποφεύγουμε τὶς αἰτίες, δὲν μπορεῖ, θάρθη πόλεμος.
Πρόσεχε πολὺ τὸν νοῦ σου. Μὴ τὸν βαρύνεις μὲ λύπην ἢ ἄσκοπα προβλήματα καὶ ἄλλα πολλὰ. Τὸ νερό, ὅταν εἶναι καθαρὸ καὶ ἥσυχο, βλέπεις μέσα εἰς τὸν βυθόν του καὶ τὴν καρφίτσα. Ἔτσι εἶναι καὶ ὁ νοῦς.
Πρέπει νὰ μαθαίνεις τὶς πανουργίες τοῦ πειρασμοῦ, διὰ νὰ γλιτώσεις, διὰ νὰ μὴ δύναται νὰ σὲ βλάψει. Καὶ προσοχή: Ὅταν δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ρίξει στὶς πράξεις, μᾶς ρίχνει μὲ τοὺς λογισμούς. Προσπαθεῖ νὰ ρίχνει τὸν ἄνθρωπον καὶ μετὰ τοῦ φέρνει ἐλεγκτικοὺς λογισμούς, διὰ νὰ τὸν ρίξει στὴν ἀπελπισία. Νὰ τὰ γνωρίζεις αὐτὰ. Ποτέ, τὸ τονίζω, νὰ μὴ δεχθεῖς ἀπέλπισαν καὶ διὰ τίποτε. Καὶ εἰς τοὺς λογισμοὺς ποῦ ἀπὸ τὸν πειρασμὸν ἔρχονται, νὰ λέγεις: «Καὶ στὴ κόλασιν νὰ πάω, σὲ καλύτερη θέση ἀπὸ σένα θὰ εἶμαι! Δὲν φοβᾶμαι, διότι ἐγὼ δύνομαι νὰ μετανοήσω καὶ ὁ Θεὸς εἶναι ὅλος Ἀγάπη. Ποτέ, καὶ διὰ τίποτα ἀπελπισία».
Μὴ δέχεσαι θλίψεις. Μὴ σκέπτεσαι μὲ λύπην καὶ βαρύνεις τὸν νοῦν σου. Νὰ λέγεις μόνον: Χριστέ μου, σὲ παρακαλῶ, μὴ μὲ ἐγκατάλειψης, ὅτι καὶ νὰ σοῦ συμβεῖ, μὴ λυπηθεῖς πολύ, μόνον αὐτὸ νὰ λέγεις: Χριστέ μου, Σὺ μὴ μὲ ἐγκατάλειψης. Καὶ νάχης ἠρεμία, γαλήνη εἰς τὴν ψυχήν σου.
Οὔτε ἡ χαρὰ, οὔτε ἡ λύπη νὰ μὴ σὲ κυριέψουν.
Ὁ Σολομῶν ζήτησε ἀπὸ τὸν Θεὸν σοφία καὶ ὅμως ἔπεσε. Ἐσὺ μὴ ζηλέψεις οὔτε τὴν σοφία, ἄλλα ζήλεψε καὶ ζήτησε ἀπὸ τὸν Χριστό μας, Πίστιν καὶ ἀγάπην σὲ ἐκεῖνον.
Πρόσεχε μὴ ἀποκτήσεις συνήθειαν κακήν, διότι ἡ συνήθεια γίνεται δευτέρα φύσις.
Τὸ πεῖσμα εἶναι ἐλάττωμα, ἀλλὰ συχνὰ εἶναι καὶ ἅγιο. Εἶναι καὶ τὸ καλὸ πεῖσμα. Ἂν δὲ ἔχει κανεὶς πεῖσμα, αἵ δυσκολίαι ποῦ θὰ συναντήσει θὰ τὸν κάμψουν, θὰ τοῦ φέρουν φόβον καὶ δειλία. Τὸ πεῖσμα τὸ καλό, τὴν δυνατὴ θέλησιν προσπάθησε ν’ ἀποκτήσεις. Ἀπὸ τὴν ζωὴν μὴ περιμένεις ὅλο χαρές. Εἶναι περισσότερον ἀκανθόσπαρτος, παρὰ ἀνθόσπαρτος ὁ βίος του ἄνθρωπου.
Νὰ εἴμαστε πρόθυμοι νὰ ὑποφέρουμε. Νὰ ἀγαποῦμε καὶ τὴν κακοπέραση: λίγο φαγητό, λίγο ὕπνο κλπ. Ἐγὼ πολλὰ πέρασα. Καὶ πείνασα καὶ ἔξω στὰ δέντρα κοιμήθηκα. Δόξα τῷ θεῷ γιὰ ὅλα αὐτά, λύπη δὲν εἶχα.
Ὁ Θεὸς δὲν δείχνει μόνον πολλὴν ἀγάπην, ἀλλά μεγάλην στοργή.
Μὲ λίγη καλὴν προαίρεσιν ποῦ δεικνύομε, μᾶς συντρέχει, μᾶς βοηθᾶ. Μὲ λίγη μετάνοιαν, συντριβὴν κλπ. μᾶς συγχωρεῖ πολλὰ ἁμαρτήματα. Ποταμὸς τὸ ἔλεός Του.
Νὰ λὲς στὸν Χριστό μας: Σ’ ἀγαπῶ Κύριε, Σ’ ἀγαπῶ, διότι εἶσαι Ἀγάπη.
Ποῖον εἶναι πιὸ δυνατό: τὸ νερὸ ἢ ἡ φωτιά; Τὸ νερὸ Γέροντα. Ὅχι. Χίλια κιλὰ κάρβουνα ἀναμμένα, τὰ σβήνει ἕνας τενεκὲς νερό; Δυὸ κιλὰ κάρβουνα δὲν τὰ σβήνουν δέκα τενεκέδες νερό; Οὔτε τὸ ἕνα λοιπόν, οὔτε τὸ ἄλλο, ἀλλὰ ἡ ποσότης! Ναὶ Ἡ ποσότης ἔχει τὴν δύναμιν. Αὔξησε λοιπὸν τὰ πνευματικὰ διὰ νὰ νικήσωμεν.
Δὲν θὰ σωθοῦν μόνον ὅσοι πηγαίνουν εἰς τὴν Μονήν, ἄλλα ὅσοι ἀγωνίζονται σωστὰ. Πάντως, ὑψηλότερο ἀπὸ τὸν χορὸν τῶν παρθένων δὲν ὑπάρχει.
Ὅπου καὶ νὰ πᾶς, ὑπάρχει καὶ τὸ φῶς, ὑπάρχει καὶ τὸ σκότος.
Ἀπὸ σένα ἐξαρτᾶται τί θὰ διάλεξης, τί θὰ ἀκολουθήσεις. Ὅτι βλάπτει, μὴ δίδεις σημασία, ὅτι ὠφελεῖ πνευματικά, ἀκολούθησε.
Προσπάθησε, ἐπιμέλεια χρειάζεται καὶ ζῆλος. Γιὰ ὅτι βλάπτει, ἀδιάφορος νὰ εἶσαι!
Ἂν δὲν πάρουμε ἀπόφασιν θανάτου, τὸ πνευματικὸν μέρος δὲν ἐκτελεῖται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου