Στον άγιο Ελισσαίο με τον άγιο Νικόλαο Πλανά. “Σήμερα το πρωί είδα τον Προφήτη και μου είπε να λειτουργήσω, και να μη φοβηθώ τίποτα, γιατί αυτός θα με προσέχη”.

 

Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ ιδʹ (14η) τοῦ αὐτοῦ μηνός Ἰουνίου, μνήμη τοῦ Ἁγίου Προφήτου Ἐλισσαίου (9ο αἰών π.Χ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Μεθοδίου, τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (847)

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Κυρίλλου, Ἐπισκόπου Γορτύνης τῆς Κρητῶν νήσου (303)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρός ἡμῶν Ἰουλίττης τῆς Ταβεννησίας.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Μστισλάβου-Γεωργίου, πρίγκιπος τοῦ Νόβγκοροντ, τοῦ Ἀνδρείου (1180)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Νήφωνος, τοῦ ἐν τῷ Ἄθω ἀσκήσαντος, τοῦ Καυσοκαλυβίτου τοῦ ἐκ Λουκόβης Ἀργυροκάστρου καταγομένου (1411).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἐλισσαίου, τοῦ ἐν Σούμυ τῆς Ρωσίας ἀσκήσαντος (15ο καί 16ο αἰών)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Ἰουστίνου (Πόποβιτς), τοῦ νέου ὁμολογητοῦ καὶ θεοσόφου θεολόγου τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ θαυματουργοῦ, ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ τοῦ Ἀρχαγγέλου Τσέλιε Σερβίας, κατὰ τὸ ἔτος 1979.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Σύναξιν ἐπιτελοῦμεν πάντων τῶν ἐν τῇ ἱερᾷ μονῆ Ντιβέεβο Ἁγίων, ἤτοι τῶν ἀσκήσει καὶ ἀθλήσει διαλαμψάντων Ὁσίων, διὰ Χριστὸν σαλῶν ὡς καὶ Ἐνδόξων Νεομαρτύρων: Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ (2 Ἰανουαρίου καὶ 19 Ἰουλίου (ἀνακομιδὴ τοῦ ἁγίου λειψάνου του), Ἀλεξάνδρα ἡ Ἡγουμένη (Melgunov)(13 Ἰουνίου, 1789), Μάρθα (Melyukova) (21 Αὐγούστου, 1829), Ἑλενα (Manturova) (28 Μαΐου, 1832), Πελαγία Ἰβάνοβνα (Serebrennikova), ἡ διὰ Χριστόν Σαλὴ (30 Ἰανουαρίου, 1884), Παρασκευὴ Ἰβάνοβνα, ἡ διὰ Χριστόν Σαλὴ (Πάσα τοῦ Σάρωφ) (22 Σεπτέμβρη, 1915 ), Μαρία Ἰβάνοβνα (Fedina), ἡ διὰ Χριστόν Σαλὴ (26 Αὐγούστου, 1931), οἱ Ὁσιομάρτυρες Εὐδοκία, Δαρεία, Δαρεία καὶ Μαρία τοῦ Σουβόροβο (5 Αὐγούστου, 1919), Μάρθα (Testova)(13 Ἀπριλίου, 1941), Πελαγία (Testova)(3 Νοεμβρίου, 1944), Ματρώνα (Vlasova) ( 7 Νοεμβρίου, 1963 ), οἱ Ἱερομάρτυρες ἐπίσκοπος Σεραφεὶμ (Chichagov) (11 Δεκεμβρίου, 1937), ἐπίσκοπος Σεραφεὶμ (Zvezdinsky) (26 Αὐγούστου, 1937), Ἰάκωβος (Gusev) (13 Δεκεμβρίου, 1937), Μιχαὴλ (Gusev) (20 Νοεμβρίου, 1937)

Τῇ Δευτέρᾳ Κυριακῇ τοῦ Ματθαίου, μνήμην ἐπιτελοῦμεν πάντων τῶν Ὁσίων Πατέρων, τῶν ἐν τῷ Ἁγίῳ Ὄρει τοῦ Ἄθω λαμψάντων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, σύναξις πάντων τῶν ἐν Παλαιστίνῃ, ἤτοι τῇ Ἁγίᾳ Γῇ, διαλαμψάντων Ἁγίων τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης, Πατριαρχῶν, Προφητῶν, Ἀποστόλων, Μαρτύρων, Ὁμολογητῶν, Κηρύκων Εὐαγγελιστῶν Ἐγκρατευτῶν ἐπωνύμων καί ἀνωνύμων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη ἐπιτελοῦμεν πάντων τῶν ἐν Ῥωσίᾳ διαλαμψάντων Ἁγίων
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Σύναξις πάντων τῶν ἐν Ρουμανίᾳ διαλαμψάντων Ἁγίων
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Σύναξις πάντων τῶν ἐν Βουλγαρίᾳ Ἁγίων
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Σύναξις πάντων τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἁγίων
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὡσαύτως, σύναξιν ἐπιτελοῦμεν πάντων τῶν ἐν τῇ νήσῳ Λέσβῳ διαπρεψάντων Ἁγίων·
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμην ἐπιτελοῦμεν πάντων τῶν ἐν τῇ Ἠπείρῳ διαλαμψάντων Ἁγίων· Μαρτύρων, Ἱεραρχῶν καὶ Ὁσίων, τῶν ἐξ αὐτῆς καταγομένων καὶ τῶν ἀλλαχόθεν ἐν αὐτῇ ἀγωνισθέντων καὶ τελειωθέντων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, σύναξις πάντων τῶν Ἁγίων, τῶν ἐν τῇ νήσῳ Πάτμῳ διαλαμψάντων

Στίχος
Ἠλίαν ἵπποι, τὸν δὲ διπλούν Ἠλίαν,
Εἰς οὐρανοὺς ἀνήγον ὡς ἵπποι Νόες.
Πότμον Ἐλισσαῖος δεκάτῃ λάχεν ἠδὲ τετάρτῃ.
Στίχ. Ἰουστῖνος ὕπνωσε Σέρβος ὁ μέγας,
Θεολόγων σύνεδρος, Ἁγίων φίλος.

Αγρυπνία στον άγιο Ελισσαίο με τον άγιο Νικόλαο Πλανά
με΄. Εμφάνισις του Προφήτου Ελισσαίου

Εις την εποχήν του πρώτου διωγμού των Παλαιοημερολογιτών, ηθέλησε να λειτουργήση κατά το πάτριον ημερολόγιον την εορτήν του προφήτου Ελισσαίου. Αλλά φοβούμενος μήπως του παρουσιασθούν εμπόδια, συνεφώνησε με την βοηθόν του αφ’ εσπέρας, να πάνε εις τον Άγιον Σπυρίδωνα του Μαντουκά. Το πρωί επήγε η ψάλτριά του και τον περίμενε. Η ώρα παρήρχετο και ο παπάς δεν εφαίνετο να έλθη να λειτουργήση. Απηλπίσθη. Ενόμισε πως κάτι σπουδαίο θα του έτυχε, και δεν επήγε ως αυτήν την ώρα. Έφυγε και πήγε εις τον Προφήτη Ελισσαίο (διότι εκεί ήταν το “κέντρον των πληροφοριών”), να ρωτήση τι γίνεται ο παπάς, και να, τον βλέπη μέσα στην εκκλησία να ετοιμάζεται να λειτουργήση! Του έκαμεν παρατήρησιν, γιατί ηθέτησε την συνεννόηση που είχανε κάμει, και ακόμη ότι δεν εφοβήθη, παρά ήλθε μέσα στο κέντρον, μέσα στη βράση του διωγμού.
Της λέγει: “Μή με μαλώνεις, γιατί σήμερα το πρωί είδα τον Προφήτη και μου είπε να λειτουργήσω, και να μη φοβηθώ τίποτα, γιατί αυτός θα με προσέχη”. Έμεινε η βοηθός του με την συζήτησιν ατελείωτη!
-”Μα, πως τον είδες”; τον ρωτά.
Της λέγει: “Σηκώθηκα σήμερα το πρωί και ετοιμάστηκα για τον Άγιο Σπυρίδωνα. Εκάθησα σε μια πολυθρόνα ως που να μου φέρουν το αμάξι. Αυτή τη στιγμή, βλέπω μπρος μου τον προφήτη Ελισσαίο, και μου λέγει, να πάω στην εκκλησία του να λειτουργήσω”! Έφεραν οι δικοί του το αμάξι και τους λέγει: “Να πήτε του αμαξά να με πάη στον Προφήτη…”. Άρχισαν τις φωνές οι δικοί του: “Τι είναι αυτά; Αφού είπαμε του αμαξά για τον Άγιο Σπυρίδωνα”.
–”Αυτό που σας λέγω. Να με πάτε στον Προφήτη. Τον είδα εμπρός μου και με διέταξε”.
Ελειτούργησαν αυτήν την ημέρα κατανυκτικώτατα με μεγάλη ησυχία, και το βράδυ επήγε στο συνηθισμένο φιλικό του σπίτι, που πήγαινε πάντοτε. Λέγει η βοηθός του εις την κόρην της οικογενείας: “Σήμερα ο Παππούς είδε ολοφάνερα τον Προφήτη” κ.τ.λ. Τον πλησίασε τότε η κόρη και προσπαθούσε να τον καταφέρη να της πη ο ίδιος πως είδε τον Προφήτη. Αλλά ήτανε και αυτή η ώρα, μια απ’ αυτές που ήθελε κάτι να κρύπτη από τα ιδιαίτερά του και της λέγει: “Τίποτα δεν είδα, από λόγου μου τα λέω”. Αλλά αυτό μας το βεβαίωσαν και οι δικοί του, που τους το πρωτοείπε. Κρυφογελάσαμε με τη σπουδή που τον κατέλαβε, να κρύψη και αυτός κάτι, για να μη φωνή η αρετή του, διότι πάντοτε εις τας ομιλίας του έλεγε: “είμαι ανάξιος ιερεύς”.
από το βιβλίο “Ο παπα-Νικόλας Πλανάς. Ο απλοϊκός ποιμήν των απλοϊκών προβάτων“, Μάρθας μοναχής, (πρόλογος Φ. Κόντογλου – επίλογος π. Φιλοθ. Ζερβάκου, εκδόσεις “Αστήρ”, Αθήνα 1979)

***

Ἡ χριστομάχος ὑψηλοφροσύνη ἔχει μεθύσει τὸν πλανήτη….
Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς

«Ἡ Ὀρθοδοξία δέν εἶναι βιβλιοθήκη τήν ὁποία μπορεῖς νά μελετήσεις,
ἀλλά βίωμα τό ὁποῖο καλεῖσαι νά ζήσεις».

Ἐπειδὴ ὁ χριστιανὸς εἶναι ναὸς τοῦ Θεοῦ, στὸν ὁποῖο κατοικεῖ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ (Α΄ Κόρ. 6,19), ἡ ζωή του δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ μία συνεχὴς θεία λατρεία. Κάθε σκέψη τοῦ χριστιανοῦ, κάθε του αἴσθηση, κάθε του πράξη μετέχει στὴν θεία λατρεία, ποὺ ἀδιάκοπα ἐπιτελεῖται στὸν θρόνο τῆς καρδιᾶς του.
Ὁ χριστιανὸς εἶναι ναὸς τοῦ Θεοῦ: ἂν ἡ ψυχὴ του εἶναι ζωντανὸ εἰκονοστάσι, μὲ Ἅγιο δίπλα στὸν Ἅγιο, μὲ ὑπηρέτη τοῦ Θεοῦ πλάι στὸν ὑπηρέτη τοῦ Θεοῦ, μὲ δίκαιο πλάι στὸ δίκαιο. Κι ἂν οἱ σκέψεις, οἱ αἰσθήσεις, οἱ πράξεις του εἶναι ἀναρίθμητα καντήλια ποὺ καῖνε μπροστά τους. Κι ἂν οἱ εὐαγγελικές του ἀρετὲς εἶναι χρυσὰ θυμιατήρια ἀπὸ τὰ ὁποία ἡ εὐωδία τῆς μυρωμένης εὐώδους εὐαγγελικῆς διάθεσης ἀναδίνει εἰρηνικὰ καὶ ἀσταμάτητα…

Φαίνεται πὼς ὅλοι, συνειδητὰ καὶ ἀσυνείδητα, πασχίζουν νὰ ἀλλάξουν τὴν ἀπὸ Χριστοῦ δοσμένη οἰκονομία τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, νὰ τὴν φτιάξουν κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωση δική τους.
Στὴν θέση τῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ ν’ ἀποτυπώσουν τὴν δική τους εἰκόνα, νὰ καταλάβουν τὸ μέρος τῆς εἰκόνος.
Ὅλα αὐτὰ ὅμως, λίγο ἢ πολύ, ἀγγίζουν τὰ ὅρια τῆς ἀνταρσίας: ἀπέρριψαν τὸν ἀπὸ Χριστοῦ ὁρισμένο οἰκονόμο, τὴν προσευχή, ἀπὸ τὸν οἶκο τῆς προσευχῆς, καὶ νευρικὰ εἰσήγαγαν τοὺς νομικοὺς καὶ συνταγματικοὺς καὶ τοὺς ἐπιστημοφιλοσοφικοὺς οἰκονόμους, αὐτοὺς τοὺς στερημένους ἀπὸ χάρη καὶ προσευχή.
Εἶναι φοβερὰ καὶ ἀπελπιστικὰ πολλοί, πάμπολλοι, ἐκεῖνοι ποὺ ἐξυμνοῦν (θεοποιοῦν) τὸ «πνεῦμα τῶν καιρῶν», τὸ ἐνθρονίζουν στὴν καθέδρα τῆς διανοίας τους, τὸ προσκυνοῦν ὡς βασιλέα καὶ Θεό τους, τοῦ προσφέρουν θυσίες νομίζοντας, ὅτι προσφέρουν ὑπη¬ρεσία στὸν Χριστό.
Γι’ αὐτοὺς δὲν εἶναι τὸ Αἰώνιο κριτήριο γιὰ τὸν χρόνο, ἀλλὰ ὁ χρόνος γιὰ τὴν αἰωνιότητα. Δὲν νιώθουν, πὼς ὁ χρόνος δίχως τὴν Αἰωνιότητα εἶναι τὸ πιὸ φρικιαστικὸ μεταφυσικὸ τέρας, τὸ ὁποῖο σχεδιάζει κακοποιημένες φιγοῦρες τῆς ζωῆς παρμένες ἀπὸ τὸ φυσικὸ χῶρο, πλάθει τὴν ὕλη σὰν ἄλλο ζυμάρι καὶ τὴν καταβροχθίζει μὲ λαιμαργία. Καὶ ὁ Χριστός;
Αὐτὸς ὁ περίεργος Χριστός;
Γιὰ τὴν χριστομάχο ὑψηλοφροσύνη δὲν εἶναι παρὰ μία τελειωμένη ἱστορία στὰ μεθυσμένα στόματα τῆς τραγωδίας ποὺ ἔχει μεθύσει τὸν πλανήτη.
Μεγάλη χαρά μοῦ προξενεῖ πάντοτε, ὅταν ἀνάμεσα στοὺς διανοούμενους συναντήσω κάποιαν ἀνθρώπινη ὕπαρξη, ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἰστοριοσοφία της δὲν ἐμπίπτει στὸ χῶρο τῆς ζωολογίας.
Συγχωρῆστε μου τὸ παράδοξο τῆς διαπίστωσης, μά μοῦ τὸ ἐπιβάλλει ἡ ἐμπειρία μου…
Μονάχα ὁ Θεάνθρωπος ἀποτελεῖ τὴν λύση στὸ καθολικὸ αἴνιγμα ποὺ λέγεται ἄνθρωπος. Δίχως Θεάνθρωπο καὶ ἔξω ἀπὸ τὸν Θεάνθρωπο, ὁ ἄνθρωπος πάντα -συνειδητὰ ἢ ὄχι- μεταλλάσσεται σὲ ὑπάνθρωπο, σὲ ὁμοίωμα ἀνθρώπου, σὲ ὑπεράνθρωπο, σὲ διαβολάνθρωπο. Ἀπόδειξη καὶ ἀποδείξεις γιὰ τοῦτο; Ὅλη ἡ ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.
Ἐγὼ πασχίζω πάντοτε νὰ ἐπιβεβαιώνω τὶς σκέψεις μου στὰ γραπτὰ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ ἐσᾶς, ὅσα λαμβάνετε ἀπὸ ἐμένα, νὰ τὰ ἐπαληθεύετε μὲ αὐστηρότητα ἐπάνω στοὺς Ἅγιους Πατέρες.

Ὅλα λοιπὸν ἀρχίζουν ἐδῶ στὴ γῆ, καὶ ὁ παράδεισος καὶ ἡ κόλαση τοῦ ἀνθρώπου.
Ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου σ’ αὐτὸ τὸν πλανήτη εἶναι ἕνα τεράστιο δρᾶμα: ἐδῶ συνεχῶς συγκρούονται τὸ ἐφήμερο καὶ τὸ αἰώνιο, τὸ θνητὸ καὶ τὸ ἀθάνατο, τὸ καλὸ καὶ τὸ κακό, τὰ τοῦ διαβόλου καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ…

Στὴν πραγματικότητα, ὅλες οἱ ἰδεολογίες μποροῦν νὰ συνοψιστοῦν σὲ δύο εἴδη: ἐκεῖνες γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ ἐκεῖνες γιὰ τὸν ἀντίχριστο. Ὁ ἄνθρωπος βρίσκεται σ᾽αὐτὸ τὸν κόσμο, γιὰ νὰ λύσει ἕνα πρόβλημα στὴν πραγματικότητα:
ἐὰν εἶναι μὲ τὸν Χριστὸ ἢ κατὰ τοῦ Χριστοῦ. Καὶ κάθε ἄνθρωπος, θέλοντας ἢ μή, μόνο αὐτὸ τὸ πρόβλημα ὄντως λύνει. Εἶναι ἢ Χριστόφιλος ἢ Χριστομάχος, δὲν ὑπάρχει ἄλλη ἐκδοχή.

Μὲ τὸν Θεάνθρωπο τὰ πάντα τοῦ ἀνθρώπου γίνονται παράδεισος, παράδεισος, παράδεισος.
Καὶ δὲν ὑφίσταται τέρμα τῆς χαρᾶς σου, ἄνθρωπε, ἐφ’ ὅσον εἶσαι ἄνθρωπος, ἐπειδὴ μόνο μ’ Αὐτὸν καὶ ἐν Αὐτῷ αἰσθάνεσαι πὼς εἶσαι αἰώνιος ἄνθρωπος, οὐράνιος ἄνθρωπος, χερουβικὸς ἄνθρωπος, θεοειδὴς ἄνθρωπος.

Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι βιβλιοθήκη τὴν ὁποία μπορεῖς νὰ μελετήσεις, ἀλλὰ βίωμα τὸ ὁποῖο καλεῖσαι νὰ ζήσεις.

«Ἡ ζωὴ ἄνευ τοῦ Χριστοῦ, ὁ θάνατος ἄνευ τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἀλήθεια ἄνευ τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἥλιος ἄνευ τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ σύμπαντα χωρὶς Αὐτόν, – ὅλα εἶναι τρομερὴ ἀνοησία, ἀνυπόφορον μαρτύριον, σισύφειος βάσανος, κόλασις!
Δὲν θέλω οὔτε τὴν ζωήν, οὔτε τὸν θάνατον ἄνευ Σοῦ, Γλυκύτατε Κύριε!
Δὲν θέλω οὔτε τὴν ἀλήθειαν, οὔτε τὴν δικαιοσύνην, οὔτε τὸν παράδεισον, οὔτε τὴν αἰωνιότητα.
Ὄχι, ὄχι! Ἐσένα μόνον θέλω.
Ἐσὺ μόνο νὰ εἶσαι εἰς ὅλα, ἐν πᾶσι καὶ ὑπεράνω ὅλων…..!»

Είμαι ένα ζαρκάδι. Είμαι το αισθητήριο της θλίψης μέσα στο σύμπαν. Στοργικέ ουρανέ!· αντί για αίμα στην καρδιά μου έχω δάκρυ. … κλαίω για όλους τους θλιμμένους, για όλους τους αθώους, για όλους τους καταφρονεμένους, για όλους τους πληγωμένους, για όλους τους πεινασμένους, για όλους τους αβοήθητους, για όλους τους αδικημένους, για όλους τους βασανισμένους, για όλους τους κακοπαθημένους. Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2024/06/13/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%b6%ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%ac%ce%b4%ce%b9-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%b9%cf%83%ce%b8%ce%b7%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b9%ce%bf/

Εάν εγώ είμαι ο Ιωνάς … πετάξτε με στην θάλασσα. Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2023/09/20/%ce%b5%ce%ac%ce%bd-%ce%b5%ce%b3%cf%8e-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%ce%b9%cf%89%ce%bd%ce%ac%cf%82-%cf%80%ce%b5%cf%84%ce%ac%ce%be%cf%84%ce%b5-%ce%bc%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd/Σύναξη των Αγίων του Ντιβέγιεβο, ”…αυτό το μέρος το επέλεξε η ίδια η Βασίλισσα των Ουρανών προς δόξαν του ονόματος Της.” Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ
https://iconandlight.wordpress.com/2018/06/13/24128/

Πύρινα τάγματα αγγέλων, στρατιές αγγέλων είχαν σταλή από τον Θεό για να υπερασπιστούν τον προφήτη Του Ελισσαίο.
https://iconandlight.wordpress.com/2018/11/06/%CF%80%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%AC%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD%CE%BB%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%AD/

Μόνον ο Άγιος είναι ο αληθινός Παιδαγωγός και Διδάσκαλος. Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2016/01/29/%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BD-%CE%BF-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B1%CE%B3%CF%89/

Η αγιότητα αποτελεί την φυσική κατάσταση για την θεοειδή ανθρώπινη ψυχή, Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2016/07/09/%CE%B7-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%AF-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%86%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CF%83%CF%84/

Η φιλαρχία διώχνει την αγάπη και την αλήθεια απ’την καρδιά του ανθρώπου. Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2016/02/22/%CE%B7-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CE%B8%CE%B5/

Στην Αγία Γραφή βρίσκεται η βιογραφία του κάθε ανθρώπου…Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2015/01/15/%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AE-%CE%B2%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B2%CE%B9%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1/

Κύριε ελέησον!… Όλα τα όντα σ’ όλους τους κόσμους: Ελεήστε!!! Ελεήστε!!! Ελεήστε!!! Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2020/03/10/39146/

Κύριε ελέησον! Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2015/03/25/%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B5-%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%B7%CF%83%CE%BF%CE%BD-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%80%CF%8C%CF%80%CE%BF%CE%B2%CE%B9/

Όλα τα βράχια και όλες οι πέτρες του Αγίου Όρους κρύβουν κι από έναν άγιο, τον οποίον, όταν θέλει και σ’ όποιον θέλει, ο Πανάγαθος Θεός, αποκαλύπτει… οι Άγιοι Πατέρες ευωδίασαν με την ζωή τους την ασκητική το Άγιον Όρος· και τώρα το ευλογούν, τρόπον τινά, και το αρωματίζουν με την επίσκεψη τους από τον ουρανό…
https://iconandlight.wordpress.com/2023/06/17/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%b2%cf%81%ce%ac%cf%87%ce%b9%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%8c%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%ad%cf%84%cf%81%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%b3%ce%af/

Ποτέ να μην αποκάμεις στον αγώνα και στον πόλεμο με τις αμαρτίες σου… Να η σημερινή μεγάλη αγία, η Μαρία η Αιγυπτία. Απ’ αυτήν ο Κύριος έκανε μία αγία ύπαρξη σαν τα Χερουβίμ. Με τη μετάνοια έγινε ισάγγελη· με τη μετάνοια κατέστρεψε την κόλαση, στην οποία βρισκόταν, και ανέβηκε ολόκληρη στον παράδεισο του Χριστού… Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς – π Αντώνιος (Μπλούμ) του Σουρόζ
https://iconandlight.wordpress.com/2024/04/20/%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%ad-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%ac%ce%bc%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b1%ce%b3%cf%8e%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%84/Ἀπολυτίκιον τοῦ Προφήτου Ἐλισσαίου
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Ὁ ἔνσαρκος Ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει, διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Προφήτου Ἐλισσαίου.
Ἦχος δ´. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ὡς ὑποφήτην ἀληθῆ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῶν ἐν νόμῳ παιδευτὴν καὶ φωστῆρα, τοῖς πόῤῥω σε ἐδήλωσεν ὁ τόκος σου σοφέ· σὺ γὰρ κληρωσάμενος, τοῦ Θεσβίτου τὴν χάριν, θαύμασι διέπρεψας, καὶ δυνάμεσι πλείσταις· Καὶ νῦν ἀπαύστως φύλαττε ἡμᾶς, ὦ Ἐλισσαῖε προφῆτα θεσπέσιε.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Μεθοδίου,
Ἦχος δ´

Κανόνα πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξε σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Μεθόδιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Μεθοδίου.
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Τῷ πυρὶ τῆς ἀγάπης ὁλοκαυτούμενος, ἐμπρησμὸν τῆς ἀπάτης ὅλως ἀπέσβεσας, Πατριαρχῶν ἡ κορωνὶς πάτερ Μεθόδιε, ὁμολογίας ἡ κρηπίς, ἐκδυσωπῶ σε ἐκτενῶς, παθῶν μου τῶν ἀνιάτων, τὴν κάμινον ἀναψύξαι, θείαις ψεκάσι τῆς πρεσβείας σου.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Μεθοδίου.
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Εὐσεβείας τὴν μέθοδον προβαλλόμενος, αἱρετικῶν διαλύεις τὰς ἐπινοίας στεῤῥῶς, Ὀρθοδόξων ἡ κρηπὶς πάτερ Μεθόδιε· τὴν γὰρ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἀνεστήλωσας τιμᾷν, ὡς θεῖος ἱεροφάντωρ· καὶ νῦν ἀΰλως δοξάζῃ, καὶ ἱκετεύεις ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου Γορτύνης.
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τὸν φωστῆρα τῆς Κρήτης καὶ Γορτύνης τὸν πρόεδρον καὶ θερμὸν προστάτην τοῦ κόσμου Κύριλλον εὐφημήσωμεν ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς τὴν μνήμην ἐκτελοῦντες τὴν αὐτοῦ ἵνα λάβωμεν πλουσίως τὴν ἀμοιβὴν παρὰ Θεοῦ κραυγάζοντες· δόξα τῷ ἀναδείξαντι σε ἱερόν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ δωρησαμένῳ σε ἡμῖν πρέσβυν ἀκοίμητον.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Νήφωνος, τοῦ ἐν τῷ Ἄθω ἀσκήσαντος, τοῦ Καυσοκαλυβίτου.
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῆς Ἠπείρου τὸν γόνον τὸν τοῦ Ἄθωνος ὄρπηκα, καὶ τῶν ἱερέων τὴν δόξαν, τὸν θεόληπτον Νήφωνα, τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις ἱεροῖς· ἀσκήσει γὰρ ὁσίων ἀρετῶν, οὐρανίων χαρισμάτων ἀξιωθείς, φαιδρύνει τοὺς κραυγάζοντας· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐκπληροῦντι διὰ σοῦ, πάντων τὰ πρόσφορα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Νήφωνος, τοῦ ἐν τῷ Ἄθω ἀσκήσαντος, τοῦ Καυσοκαλυβίτου.
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ταπεινώσει καὶ νήφει τὸν διαλάμψαντα Ἁγιωνύμῳ ἐν Ὄρει, Ἀργυροκάστρου βλαστὸν καὶ τῆς Σκήτεως Ἁγίας Ἄννης σέμνωμα, μέλψωμεν Νήφωνα, πιστοί, βιαστὴν ὡς τῆς σαρκὸς καὶ πνεύματος ὑψιπέτην στρουθὸν αὐτοῦ τὰς πρεσβείας πρὸς τὸν Θεάνθρωπον αἰτούμενοι.

Ἀπολυτίκιον τοῦ ὁσίου Ἰουστίνου (Πόποβιτς), τοῦ νέου ὁμολογητοῦ.
Ἦχος πλ. δ´. Ὀρθοδοξίας ὁδηγέ.

Ὀρθοδοξίας τὸ γλυκύ, καὶ νεκταρῶδες, Πάτερ ἀμάλγαμα, μετοχετεύσας τῶν πιστῶν, ἐν ταῖς καρδίαις ὥσπερ θησαύρισμα, τῷ βίῳ καὶ ταῖς ἀρεταῖς, βιβλίον ζῶν τοῦ Πνεύματος δέδειξαι, Ἰουστῖνε θεόσοφε· ἱκέτευε διὰ παντός, ἐλ-Λογοθῆναι τοὺς ὑμνοῦντάς σε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ ὁσίου Ἰουστίνου (Πόποβιτς), τοῦ νέου ὁμολογητοῦ.
Ἦχος α´. Τὸν τάφον σου Σωτήρ.

Τὰ πάντα δοὺς Χριστῷ, τὸν Χριστὸν οὐδενὶ δέ, καὶ τοῦτο πρακτικῶς, Ἰουστῖνε παρέθου, ὡς κλῆ‐ ρον καὶ θησαύρισμα, τοῖς σοῖς τέκνοις μακάριε· ὅθεν γέγονας, τοῦ Παραδείσου οἰκήτωρ, ἔνθα πρέσβευε τῷ Φιλανθρώπῳ Δεσπότῃ, μετὰ τῆς Θεομήτορος.

Ἀπολυτίκιον Παναγίας Κανάλας.
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Παναγίας Κανάλας, τῇ εἰκόνι προσπέσωμεν, πάντες οἱ θαλάσσῃ τοῦ βίου, καθ᾿ ἑκάστην ποντούμενοι· παρέχει γὰρ εἰρήνην ὑπὲρ νοῦν, ὡς τέξασα Θεὸν ἀληθινόν, τὸν ἀβρόχως ἐκ θαλάσσης τῆς Ἐρυθρᾶς, τὸν Ἰσραὴλ περάσαντα. Χαίροις τῶν χαρισμάτων ποταμέ· χαίροις θαυμάτων πέλαγος· Χαίροις τῆς Ἐλευσῖνος ἡ τιμή, τῆς Κύθνου περιήχημα

Ἦχος πλ. α’. Χαίροις ἀσκητικῶν

Χαίροις, τοῦ Χρυσοστόμου πατρός, ὁ ἐραστὴς καὶ μαθητὴς ἐπιστήθιος, θεόσοφε Ἰουστῖνε, ἐξ οὗ τὰ θεῖα σαφῶς, ἔγνως ἐν ἐκστάσει πόθῳ ζέοντι, καὶ γέγονας χείμαῤῥος, θείου λόγου χριστόῤῥειθρος, καὶ τὸν ἔρωτα, ὑπανάπτων τὸν ἄϋλον. Ἔκτεινον οὖν τὰς χεῖράς σου, ὦ Πάτερ τρισόλβιε, καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν, τοῖς σὲ τιμῶσι κατάγαγε, κλεινὲ Ἰουστῖνε, τῆς Τριάδος τῆς Ἁγίας, κήρυξε θεόφθογγος.

Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγιορειτὼν Πατέρων
(Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου)
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τοὺς τοῦ Ἄθω πατέρας καὶ ἀγγέλους ἐν σώματι, Ὁμολογητὰς καὶ Ὁσίους, Ἱεράρχας καὶ Μάρτυρας, τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις καὶ ᾡδαῖς, μιμούμενοι αὐτῶν τὰς ἀρετάς, ἡ τοῦ Ὄρους πληθὺς πᾶσα τῶν Μοναστῶν, κραυγάζοντες ὁμοφώνως· δόξα τῷ στεφανώσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ ἁγιάσαντι, δόξα τῷ ἐν κινδύνοις ἡμῶν προστάτας δείξαντι.

Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων τῆς Παλαιστίνης.
(Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Πολυάριθμον δῆμον τῶν Ἁγίων τιμήσωμεν,τοὺς ἐν Παλαιστίνῃ ἐν χρόνοις, διαφόροις ἐκλάμψαντας, Προφήτας, Ἀποστόλους, Ἀθλητάς, Ὁσίους, Ἱεράρχας, Ἀσκητάς, τοὺς γνωστοὺς καὶ ἀνωνύμους καὶ πρὸς αὐτούς, ἀπὸ ψυχῆς βοήσωμεν∙ δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς,δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ φωταυγοῦντι δι ̓ ὑμῶν, πᾶσαν τὴν ὑφήλιον.

Ἕτερον (Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ἁγίων ὑμνήσωμεν ἡγιασμένην πληθύν, ἁγίως ἐκλάμψαντας, ἐν διαφόροις καιροῖς, ποικίλοις ἐν σκάμμασι, πάσῃ τῇ Παλαιστίνῃ, καὶ λαμπρῶς δοξασθέντας, ἤδη δὲ συναφθέντας,τοῖς χοροῖς τῶν Ἀγγέλων, μεθ ̓ ὧν καὶ ἱκετεύουσιν, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τῶν ἐν Λέσβῳ Ἁγίων.
(Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τοὺς ἐκ Λέσβου ὡς ἄστρα νοητὰ ἀνατείλαν‐τας, καὶ ἀπὸ χωρῶν διαφόρων ἐν αὐτῇ διαπρέψαντας. Ὁσίους τε καὶ Μάρτυρας ὁμοῦ,καὶ θείους ἱεράρχας τοῦ Χριστοῦ, ἐν μιᾷ ἀνευφημήσωμεν ἑορτῇ οἱ Λέσβιοι κραυγάζοντες· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ δι ̓ ὑμῶν περιφανῶς, τὴν νῆσον ἡμῶν κλεΐσαντι.

Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων τῆς Ἠπείρου.
(Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Ὡς θεράποντας θείους καὶ θεόληπτον σύστημα, τοὺς ἐν Ἠπείρῳ Ἁγίους ὁμοφώνως ὑμνήσωμεν, ὁμοῦ σὺν Ἱεράρχας, Ἀθλητάς, καὶ σύλλογον Ὁσίων θαυμαστόν· δι αὐτῶν γὰρ πᾶσαν χάριν παρὰ Θεοῦ λαμβάνομεν κραυγάζοντες· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι ̓ ὑμῶν πᾶσιν ἰάματα.

Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων τῆς Τριγλίας.
(Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Δωδεκάριθμος δῆμος ἱερὸς ἀνεδείχθητε, οἱ ἐν τῇ Τριγλίᾳ Πατέρες ἀρετῶν τελειότητι, καὶ δι ̓ ὁμολογίας ἱερᾶς, δοξάσαντες Χριστὸν τὸν Ποιητήν· διὰ τοῦτο ὁμοφώνως πάντας ὑμᾶς,τιμῶμεν ἀνακράζοντες· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι ̓ ὑμῶν, πᾶσιν ἰάματα.

Ἀπολυτίκιον Παναγίας Ἀρβανιτίσσης ἐν Χίῳ.
(ὑπὸ Χαραλάμπη Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Καρυῶν νήσου Χίου σεπτὸν καλλώπισμα, Θεογεννῆτορ Παρθένε, Χριστιανῶν ἀρωγέ, πατριώτισσα Παρθένε, Ἀρβανίτισσα, ἡ προστατεύουσα πιστοὺς ἐξ ἐχθροῦ ἐπιβουλῆς καὶ ῥύουσα ἐκ κινδύνων τοὺς σοὶ προσφεύγοντας πίστει, σκέπε καὶ φρούρει τοὺς τιμῶντάς σε.

iconandlight.wordpress.com