Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ ΙϚʹ (16η) τοῦ αὐτοῦ μηνὸς Ἰουνίου μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Τύχωνος, Ἐπισκόπου Ἀμαθοῦντος τῆς Κύπρου (425) καὶ Μνημονίου ἐπισκόπου Ἀμαθοῦντος, τοῦ χειροτονήσαντος τὸν Ἅγιον Τύχωνα.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Μάρκος ἐπίσκοπος Ἀπολλωνιάδος, ἀνεψιός τοῦ Ἀποστόλου Βαρνάβα, λίθων ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ ἐξαρτηθέντων, τελειοῦται. (α´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, οἱ ἅγιοι Πέντε μάρτυρες οἱ ἐν Νικομηδείᾳ, ξίφει τελειοῦνται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, οἱ ἅγιοι Τεσσαράκοντα μάρτυρες οἱ Ῥωμαῖοι, πυρὶ τελειοῦνται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων ἱερομαρτύρων Τιγρίου πρεσβυτέρου καὶ Εὐτροπίου ἀναγνώστου τῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει, ἀκολούθων τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. (†404, καὶ 12 ᾿Ιανουαρίου)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνακομιδὴ τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Θεοδώρου τοῦ Συκεώτου, Ἐπισκόπου Ἀναστασιουπόλεως (613) καὶ Κατάθεσις αὐτῶν ἐν τῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου «ἐν τῷ Δευτέρῳ» (νῦν Ἐντιρνέ Καπί) τοῦ Βυζαντίου, ἐπὶ τοῦ βασιλέως Ἡρακλείου (7ο αἰών)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν Ὁσίων πατέρων ἡμῶν Τύχωνος τῆς Καλούγκα (1492), Τύχωνος τοῦ ἐν τῷ Λούκωφ τῆς Κοστρόμας, τοῦ Θαυματουργοῦ (1503) καὶ Τύχωνος τοῦ ἐν Καράτσεβ τῆς Ῥωσίας (16ο αἰών)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Καΐχοσρο τοῦ Γεωργιανοῦ, τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ἀσκήσαντος (1558), ἐπὶ σάχη Ἀμπᾶ τῆς Περσίας
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Μωϋσέως τῆς Ὄπτινα, κτίτορος τῆς σκήτεως τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου. (†1862)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ἑρμογένους τοῦ Τομπὸλσκ Ῥωσίας (1918)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Σύναξις τῆς ῾Υπεραγίας Δεσποίνης Θεοτόκου ἐν Δοκιαναῖς (ἢ πέραν ἐν Εὐδοκιαναῖς)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κοίμησις τοῦ Ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἰουστίνου Πίρβου τοῦ Νέου Ὁμολογητοῦ τοῦ Ῥουμάνου, ὅστις ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ ἐξορίαις ὑπό τῶν ἀπηνῶν μπολσεβίκων ὑπωπιασθείς, εἰρηνικῶς ἐτελειώθη ἐν ἔτει 2013.
Στίχοι Ὁσίου Ἰουστίνου Πίρβου
Ἐν πολλαῖς δοκιμασίαις ἐξαγιασθείς,
Τὰς ἐρχομένας θλίψεις τῷ λαῷ ἀπεσόβησας.
Πρὸς τὴ νεολαία
Ἅγιος Ἰουστῖνος Πίρβου
Ἡ νεολαία μας καλεῖται νὰ γνωρίσει τὴν ἱστορία τῶν προγόνων της καὶ τῶν μαρτύρων, τὴν ἱστορία τοῦ ἔθνους μας. Ἡ γνώση τῶν μαρτύρων καὶ τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας θὰ ξυπνήσει μέσα μας καὶ τὴ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ μας155.
Ἐὰν δὲν «φρεσκάρουμε» τή μνήμη μας κι ἂν δὲν γνωρίσουμε τοὺς μάρτυρες και τις θυσίες τῶν προγόνων μας, δὲν μποροῦμε νὰ ἀφυπνιστοῦμε. Δὲν ἔχουμε τὸ δικαίωμα νὰ παραθεωρήσουμε τις θυσίες του Χόρια, τοῦ Κλόσκα, τοῦ Κρισάν156 καὶ ὅλων ἐκείνων που «σταυρώθηκαν» γιὰ τὰ ἰδανικά μας. Ἐμεῖς οἱ Ρουμάνοι εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίσουμε αὐτὲς τὶς προσωπικότητες, ἂν θέλουμε νὰ ἔχουμε πρότυπα, ἂν θέλουμε νὰ ἀποκτήσουμε κι ἐμεῖς τὴ θεϊκὴ χαρά, τὸν ἐνθουσιασμὸ καὶ τὴν ἐσωτερικὴ δύναμη νὰ μὴν ὑποχωροῦμε. Ὁ πιὸ δυνατὸς δεσμὸς ἑνὸς ἔθνους εἶναι ἡ πίστη καὶ ἡ σχέση μας μέ τήν Ἐκκλησία, διότι μέσα ἀπ’ αὐτὴν ἀγωνιζόμαστε.
Δυστυχῶς, φθάσαμε στο σημεῖο ὁ μοντέρνος τρόπος ζωῆς – μέσῳ τῆς τηλεόρασης, τοῦ ὑπολογιστή, τῆς ὑπερβολικῆς ἐνασχόλησης μὲ τὸν ἀθλητισμό, τις διασκεδάσεις καὶ τὰ ταξίδια σ’ ὅλο τὸν κόσμο – νὰ σβήσει ὅλον τὸν ἐνθουσιασμὸ καὶ τὴν ὁρμὴ τῆς νεολαίας μας.
Πλαστογράφησαν τὰ σχολικὰ βιβλία ἱστορίας, ἀκόμα καὶ καθηγητὲς ἐπιστράτευσαν γιὰ τὴν ἀλλοίωση τῆς παιδείας, ὥστε ἡ νεολαία αὐτή να χάσει τον προσανατολισμό της, την προσωπικότητα καὶ τὴν ἀξιοπρέπειά της.
Νέε! Σὲ ἐμπαίζουν, ἀλλὰ μὴ φοβᾶσαι καὶ μὴν ὑποκύπτεις. Οἱ ἀξίες, οἱ ἀρετές, ἡ ἐσωτερική δύναμη, δὲν ἀποκτῶνται στὴ θεωρία. Τα τραγούδια ποὺ ἀκοῦς δημιουργοῦν ὡραία αἴσθηση, ἀλλὰ τὰ βαθειά αισθήματα, ὅπως ἡ ἀνδρεία καὶ ἡ λεβεντιά, καλλιεργοῦνται μέσα στὴν οἰκογένεια. Ἡ παιδαγωγία τῆς μητέρας, στὸ πνεῦμα τῆς πίστης καὶ τῆς ἀγάπης γιὰ τὴν πατρίδα, ἀξίζει περισσότερο ἀπὸ τὴν ἐκπαίδευση ποὺ παίρνεις στον στρατό! Οἱ μητέρες ὑπῆρξαν τὸ πιὸ δυνατὸ κομμάτι τῶν ἡρώων τοῦ ἔθνους μας. Ἡ θυσία γιὰ τὸν πλησίον ἀποτελεῖ τὸ κλειδὶ τῆς ἀπαντοχῆς. Δὲν μπορεῖς νὰ βάλεις το λιθαράκι σου στὴν κοινωνία, χωρὶς νὰ προσφέρεις τὸν ἑαυτό σου.
Μπορεῖ νὰ ἔρθουν καταπάνω μας ὅλες οἱ ὀρδὲς τοῦ κόσμου, ἀλλά μόνον ἂν χάσουμε τὸν ἑαυτό μας θὰ χαθοῦμε. Ἀληθινὴ ἀποτυχία εἶναι τὸ νὰ παραιτηθεῖς ἀπὸ τὸ ὄνειρό σου, τά ιδανικά σου.
Ἐὰν καλλιεργοῦμε ἀπὸ τώρα τὴ σιγουριά στὰ «πιστεύω» μας, ἀργότερα θὰ ἔχουμε τὴ δύναμη νὰ μὴν κάνουμε πίσω. Ὁ ἄνθρωπος ποὺ εἶναι πολὺ δεμένος μὲ τὴν ὕλη καὶ νομίζει ὅτι εἶναι «ἀπὸ σίδερο» αὐτὸς πάντα θὰ εἶναι πιὸ εὐάλωτος καὶ ἐπιρρεπὴς νὰ λυγίσει.
Οἱ σημερινοί νέοι χρειάζεται νὰ διδαχθοῦν ἀπὸ τὸν ἡρωισμὸ τοῦ Μιχαὴλ τοῦ Γενναίου 157, ὁ ὁποῖος δὲν ὑποτάχθηκε, δὲν «φίλησε» την παντόφλα τοῦ Πάπα, οὔτε τοῦ Σουλτάνου. Κανένας καὶ τίποτα δὲν τὸν νίκησε στὴ μάχη, πάρα μόνο ἡ προδοσία. Ἡ προδοσία ὑπῆρξε το κυριότερο ὅπλο τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ τοῦ ἔθνους….
Ἐμᾶς δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει τόσο πολὺ ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνική κρίση, ποὺ ἀναγγέλλεται ἐπίσημα. Ἄλλωστε, ἡ φτώχεια εἶναι κάτι συνηθισμένο γιὰ τοὺς χριστιανούς. Ἡ σύγχρονη κοινωνία φθάνει σὲ ἕνα «ἀπόγειο», ὅπου ὁ ἄνθρωπος θέλει ὅλο καὶ περισσότερη ἡδονή, ἀπόλαυση καὶ πολυτέλεια. Αὐτὴ ἡ κρίση εἶναι ἀναγκαία γιὰ νὰ ταπεινωθοῦμε μπροστὰ στὸν Θεό.
Πολλοί διαμαρτύρονται, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν βλέπω ἐναλλακτικὴ πολιτικὴ λύση σ’ αὐτὴν τὴν κατάσταση. Δυστυχῶς, δὲν ἔχουμε τί να διαλέξουμε. Τὰ σημερινὰ πολιτικὰ κόμματα εἶναι προσηλωμένα εἴτε στὴν Ἀνατολὴ εἴτε στὴ Δύση, ὅμως καὶ στὶς δύο πλευρὲς ἐπικρατεῖ ὁ ἴδιος «σοσιαλισμός.» Ἀκόμα κι ἐμεῖς, ποὺ περάσαμε ἀπὸ τὶς κομμουνιστικές φυλακές, μᾶς πῆρε πολύ χρόνο να καταλάβουμε ὅτι καὶ στὴ Δύση λειτουργοῦσε τὸ ἴδιο σύστημα ὅπως στὴν Ἀνατολή, ἁπλῶς μὲ διαφορετικό περιτύλιγμα.
Η διαφορά μεταξύ τῆς δικῆς μου γενιᾶς καὶ τῆς σημερινῆς εἶναι ὅτι, τώρα, οἱ ἄνθρωποι διαδηλώνουν στους δρόμους γιὰ ἕνα κομμάτι ψωμί, ἐπειδὴ πράγματι το μαχαίρι ἔφθασε στὸ κόκκαλο, ἐνῶ ἐμεῖς φωνάζαμε γιὰ νὰ διαφυλάξουμε τὶς ἠθικὲς ἀξίες αὐτοῦ τοῦ λαοῦ
Ἐμεῖς σεβόμασταν τὴ χώρα μας, τὴν ὁποία οἱ σημερινοὶ ἡγέτες ἀπογύμνωσαν ἀπ’ ὅλον τὸν ἠθικὸ καὶ φυσικό πλοῦτο της.
…Κοιτάζω τοὺς ἡλικιωμένους συνταξιούχους καὶ τοὺς λυπᾶμαι πραγματικά, ποὺ τοὺς βλέπω νὰ φωνάζουν οἱ ταλαίπωροι μέσα στὸ κρύο, χωρὶς δύναμη στὴ φωνὴ καὶ μάταια, ἀσφαλῶς.
Στὴ σημερινὴ ἐποχή, στη χώρα μας, δὲν ἔχουμε κανένα κόμμα ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ προσφέρει κάτι περισσότερο. Τόσο οἱ κυβερνώντες ὅσο καὶ ὁ λαὸς ἔπαψαν νὰ ὑπολογίζουν τὸν Θεό, ξέχασαν νὰ Τὸν εὐχαριστοῦν καὶ ὁ Θεὸς δείχνει σὰν νὰ μᾶς ἐγκατέλειψε, λόγῳ τῆς ἀπιστίας μας…. Ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ ὀρθὴ ἡγεσία, ἀπὸ ἀνθρώπους ἱκανοὺς νὰ ἀναλάβουν ἕναν ἡρωικό ρόλο, να θυσιαστοῦν. Οἱ κυβερνῶντες σήμερα εἶναι τόσο ἐπιδέξιοι στὸ νὰ χειραγωγοῦν καὶ νὰ ἀποπροσανατολίζουν τις μάζες, ὥστε γνωρίζουν πιὰ πῶς νὰ κατευθύνουν ἀκόμα καὶ τὰ σύννεφα, γιὰ νὰ βρέξει ἢ νὰ χιονίσει καὶ νὰ διαλυθοῦν τὰ πλήθη.
Χωρὶς πίστη στὸν Θεὸ δὲν μποροῦμε νά κάνουμε τίποτα! Χωρὶς ἕναν ἡγέτη με φόβο Θεοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ κρατήσει ψηλὰ τὴ σημαία τῆς Ἐκκλησίας, δὲν θὰ μπορέσουμε νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὴ σημερινὴ κρίση. Ὁ λαὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ζητήσει ἀπὸ τὸν Θεό, μὲ προσευχὴ καὶ ταπείνωση, νὰ φανερώσει ἕναν ἡγέτη κατάλληλο, πιστὸ καὶ ἔντιμο. Αλλὰ δεν βλέπεις κανέναν, ὁ ὁποῖος νὰ ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸ προσωπικό του συμφέρον. Τοὺς ἐνδιαφέρει μόνο να μείνουν ὅσο γίνεται περισσότερο στὴν ἐξουσία γιὰ νὰ μποροῦν νὰ γλύφουν τὰ κοκκαλάκια.
Καλοῦνται τώρα οἱ πιστοὶ νὰ δώσουν μάχη στὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο, ἐνάντια σ’ αὐτὴν τὴ δύναμη τοῦ σκότους, με πίστη, προσευχὴ καὶ πάλι προσευχή· γιὰ νὰ κατευναστεῖ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔρχεται ἐπάνω μας.
Οἱ ἄνθρωποι ξέχασαν νὰ εὐχαριστοῦν τὸν Θεὸ γιὰ τὰ καλὰ καὶ γιὰ τὰ λιγότερο καλά….
155 Ἰω. 8,32: «γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς».
156 Οἱ Χόρια, Κλόσκα και Κρισάν είναι Ρουμάνοι ἥρωες τῆς μεγάλης Εξέγερσης του 1784, ἡ ὁποία ἔλαβε χώρα στην Τρανσυλβανία.
157 Ὁ Μιχαὴλ ὁ Γενναῖος (Ρουμανικά Mihai Viteazul, 1558 – 9 Αὐγούστου 1601) – Ένωσε αυτά τα τρία πριγκιπάτα τὸ 1600, ἦταν ἡγεμόνας τῆς Βλαχίας, τῆς Μολδαβίας (1600) καὶ τῆς Τρανσυλβανίας (1599-1600) ἐξ οὗ καὶ θεωρεῖται ὁ πρωτεργάτης της Ρουμανικῆς ἑνότητας καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ἐθνικοὺς ἥρωες τῆς χώρας.
(«Ζωὴ Θυσιαζόμενης Ἀγάπης-Γέρων Ἰουστῖνος Πίρβου», ἐκδόσεις Ἄθως, Ἀθήνα 2019, σελίδες 175-179)
Ποῦ εἶναι ἡ πίστη μας; Ἀφήνουμε νά μᾶς τήν κλέψει ή ταραχὴ τοῦ κόσμου; Ὁ ἄνθρωπος ἔχει κάτι ακόμα πιο πολύτιμο ἀπὸ τὸ σῶμα – την ψυχή! Γιατί δεν δίνουμε ἀξία στην ψυχή; Μά, ἂν πλουτίσουμε την ψυχή, δὲν θὰ νοιώθουμε πιὰ τὴ φτώχεια τοῦ σώματος. Ἡ πίστη μπορεῖ νὰ μετατρέψει τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ σε ψωμί. Γιατί δεν τὸ πιστεύουμε αυτό; (σελ.150)
Θυμᾶμαι ἕνα κεφάλαιο ἀπὸ τὸ ἔργο Οἱ ἀδελφοὶ Καραμάζοφ, ὅπου μένει ἔκπληκτος κανείς γιὰ τὸ πόσο μοιάζουν κάποιες θεωρίες. Στὸ μυθιστόρημα αὐτό, ὁ πάπας ἐμφανίζεται ἐκθαμβωτικὰ μεγαλοπρεπὴς στὸ ὕψος ἑνὸς ἐξώστη ἐνῶ κάτω, στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου, περπατᾶ μὲ δυσκολία ἀδύναμος και τραυματισμένος ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Αἰχμάλωτος.
Ὁ Μέγας Ἱεροεξεταστής, στὸ ὁμώνυμο κεφάλαιο τοῦ ἔργου, φωνάζει νὰ συλλάβουν γρήγορα τὸν Αἰχμάλωτο καὶ νὰ Τὸν βάλουν στὴ φυλακή. Κατόπιν ἀπευθύνεται σ ̓ Αὐτόν: «Γιατί ἦρθες λοιπὸν τώρα νὰ μᾶς ἐνοχλήσεις;…». Τοῦ λέει ὅτι δὲν ἔχει πια κανέναν ρόλο: «Ὅλα τὰ μεταβίβασες στὸν Πάπα κι ὅλα πὰ νὰ πεῖ τὰ ‘χει τώρα ὁ Πάπας…». «… Γιατί ποιός ἄλλος μπορεῖ νὰ κυριαρχεῖ πάνω στοὺς ἀνθρώπους, ἂν ὄχι ἐκεῖνος ποὺ κυριαρχεῖ τὴ συνείδησή τους καὶ ποὺ κρατάει στὰ χέρια του τὸ Ψωμί τους;…» και, τελικά, Τὸν διώχνει «Πήγαινε καὶ μὴν ξανάρθεις πια καθόλου μὴν ἔρθεις… ποτέ, ποτέ! »
Νὰ πῶς ἡ παπικὴ ἀντίληψη βλέπει τὸν Χριστό. Εξάλλου ἀπ’ αὐτὴν προῆλθαν καὶ τὰ αἱρετικά τους δόγματα γιὰ τὸ «Αλάθητο τοῦ Πάπα», ὅπως τὸ «Filioque» καὶ ἄλλες ἐπινοήσεις τους, ὥστε νὰ δημιουργηθεῖ ἕνα αὐτόνομο καὶ δικτατορικό σύστημα στὴν Ἐκκλησία, μέχρις ὅτου “ἐξαφανίσουν τὸν Χριστὸ ἀπὸ τὸν κόσμο. Δέν ὑπάρχει πιά ὁ Θεός, ἰσχυρίζονται, ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος· καὶ ἀσφαλῶς, γι’ αὐτοὺς ὁ πάπας εἶναι ὁ ἀνώτερος ἄνθρωπος. Βλέπετε πόσο πολὺ μοιάζουν μεταξύ τους οἱ θεωρίες αὐτές: οὐμανιστική, μηδενιστική παπικὴ καὶ κομμουνιστική;(σελ.156)
***
Γέροντας Ἰουστῖνος ὁ «γοργοεπήκοος»
Φέτος τον Μάρτιο ἔλαβα δῶρο ἀπὸ τὴν ἀδελφή μου γιὰ τὰ γενέθλιά μου ἕνα κινητό τηλέφωνο τελευταίας γενιᾶς καὶ πολύ ἀκριβό. Καυχιόμουν πολὺ γιὰ τὸ κινητό μου, ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ λίγες μέρες τὸ ἔχασα σ’ ἕνα ἀπὸ τὰ clubs ὅπου σύχναζα μὲ τοὺς φίλους μου. Κατήγγειλα τὸ περιστατικὸ στὴν Ἀστυνομία, ζητώντας ἐπίμονα νὰ μοῦ βροῦν τὸ κινητό μου. Ὅλοι οἱ φίλοι μὲ συμβούλεψαν νὰ πάψω νὰ σκέπτομαι ὅτι ἡ ἀστυνομία θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ βρεῖ τὸ κινητό μου τηλέφωνο. Ἐγὼ ὅμως προσευχόμουν σὲ ὅλους τοὺς ἁγίους νὰ μοῦ τὸ βροῦν.
Ἦταν Ἰούνιος μήνας ὅταν πληροφορήθηκα τη φοβερή εἴδηση ὅτι ὁ Γέροντας εἶχε ἐκδημήσει, ὁλοκληρώνοντας τὸν ἐπίγειο βίο του. Λυπήθηκα πολύ, διότι τὸν ἀγαποῦσα πολὺ και πήγαινα συχνὰ στὸ κοινόβιο τοῦ Πάλιν, Πέτρου Βόντα. Τὰ τρία τελευταία χρόνια περνοῦσα ὅλο τὸ διάστημα τῶν διακοπών μου στο μοναστήρι, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ἐπίσης καὶ κατάλυμα γιὰ τὰ παιδιά.
Πληροφορούμενη ἀπὸ τὸ Διαδίκτυο ὅτι ἡ σορὸς τοῦ Γέροντα ἀνέδιδε μύρο καὶ ἰδιαίτερη εὐωδία, ἄρχισα νὰ λέω: «Πάτερ μου, ἂν εἶσαι ἅγιος βοήθησέ με σὲ παρακαλῶ νὰ βρῶ τὸ κινητό μου!» Προσευχόμουν ἔτσι μὲ τὸ πνεῦμα μου ὅλη τὴν ἡμέρα καί…. θαῦμα ! Τὴν ἑπόμενη μέρα μοῦ τηλεφώνησαν ἀπὸ τὴν ἀστυνομία, λέγοντας ὅτι ἔχουν βρεῖ τὸ κινητό μου! Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη, εὐχαρίστησα τὸν γέροντα πού μοῦ ἔφερε πίσω τὸ κινητό μου, ἀλλὰ ἡ χαρά μου ἦταν πιὸ μεγάλη, ἐπειδὴ ὁ γέροντας Ἰουστῖνος εἶχε εἰσακούσει ἐμένα τὴν ἁμαρτωλὴ καὶ μοῦ ἔδειξε ὅτι γίνονται θαύματα!
Ioana, Buzau
***
Ὁ γέροντας Ἰουστῖνος ἐμφανίζεται σὲ παιδιὰ
Ἕνα νεαρὸ κορίτσι ποὺ ἦρθε ἀπὸ τὴν Ἰταλία στὴ Ρουμανία ἐπισκέφθηκε τὸ μοναστήρι Πέτρου Βόντα. Μαζὶ μὲ μια πιὸ μεγάλη σε ηλικία φίλη της, πῆγαν στὸν τάφο τοῦ Γέροντα κι ἐκεῖ τὸ κορίτσι τὸν εἶδε, ἐνδεδυμένο τὸ μοναχικὸ σχῆμα. Τότε ρώτησε τὴ φίλη της:
– Δὲν βλέπεις τὸν γέροντα ;
– Ὄχι, ποιόν γέροντα; ἀπάντησε ἡ φίλη της
– Τὸν γέροντα Ἰουστίνο. Νά τος, ἐδῶ μπροστά μας.
Ἡ κοπέλα εξεπλάγη ποὺ τὸν εἶδε, διότι ἡ ἴδια δὲν ἦταν τόσο εὐσεβής, δὲν φοροῦσε μαντήλι, κ.ο.κ., ὅμως ἦταν ἕνα σεμνό κορίτσι 13 χρόνων. Ἡ φίλη της γιὰ νὰ βεβαιωθεῖ τὴ ρωτάει:
-Εἶναι πραγματικὰ ὁ Γέροντας,
– Ναί, αὐτὸς εἶναι.
– Ζήτησέ του να σε σταυρώσει!
Τὸ κορίτσι ζήτησε ἀπὸ τὸν Γέροντα να κάνει τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ!
Ἡ φίλη της τη ρωτάει:
-Ἔκανε τὸν σταυρό του;
– Ναί…
– Πές του νὰ πεῖ: «Κύριε ἐλέησον! (στα Ρουμανικά: Doamne, milueşte!)>>
– Πάτερ μου, πείτε «Doamne, milueşte!»
Ἡ κοπέλα ἀπευθυνόταν στὸν Γέροντα μὲ τρόπο φυσικό, ποὺ ἔδειχνε ὅτι ἐκεῖνος ήταν μπροστά της, ὅπως ἡ ἴδια ἔβλεπε δίπλα της τη φίλη της.
Δίχως να περιμένει ἀπάντηση ἀπὸ τὸν Γέροντα, ἡ φίλη της τὴ ρωτάει πάλι:
– Εἶπε «Κύριε ἐλέησον»; (Doamne, milueşte);
– Ναί, εἶπε, ἀπάντησε ἐνθουσιασμένο τὸ κορίτσι.
– Τί θαῦμα! ἀναφώνησε ἡ φίλη της.
Ὕστερα το κορίτσι ρώτησε ἀρκετὰ πράγματα τὸν Γέροντα, μετὰ ἀπὸ ἐπίμονες ἐρωτήσεις τῆς φίλης της. Μία ἀπ’ αὐτὲς ἦταν:
– Τί θὰ γίνει μ’ ἐμᾶς παππούλη, ἐμεῖς τί θ ̓ ἀπογίνουμε; Ὁ Γέροντας τοὺς εἶπε ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ τοὺς ἐξηγήσει πολλά, ἐπειδή ήταν πολύ μικρὲς καὶ δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ καταλάβουν. Τις συμβούλεψε νὰ εἶναι φρόνιμες καὶ ὑπάκουες στοὺς γονεῖς τους. Η κοπέλα, μάλιστα, ρώτησε ἂν ἔπρεπε νὰ μονάσει καὶ ὁ Γέροντας τῆς εἶπε νὰ περιμένει ἀκόμη μέχρι να μεγαλώσει. Τὸ κορίτσι ἀνέφερε ὅτι εἶδε τὸν Γέροντα μέσα στὴν ἐκκλησία τῆς μονῆς, προτοῦ τὸν συναντήσει κι ἐπίσης ότι θαύμαζε, πῶς ἐκείνη τὸν ἔβλεπε καὶ οἱ ἄλλοι ὄχι, μάλιστα τὸν ρώτησε γι’ αὐτό. Ὁ Γέροντας τῆς εἶπε ὅτι ἐκείνη τὸν εἶχε καλέσει. Τὸ κορίτσι θυμήθηκε ὅτι, πράγματι, λίγο νωρίτερα σε μια προσευχή της τὸν εἶχε ρωτήσει ορισμένα πράγματα.
Ἐκτιμῶ πὼς αὐτὴ ἡ θαυμαστὴ ἱστορία μπορεῖ νὰ ἐνδυναμώσει στὴν ἐποχή μας τὴν πίστη τῶν παιδιῶν σ ̓ ὅλον τὸν κόσμο – ἐκείνων τῶν παιδιῶν ποὺ δὲν βρίσκονται χαμένα σ’ έναν κόσμο τεχνολογικῆς ψευδαίσθησης.
Ἕνας ἀδελφὸς τῆς μονῆς Petru Vod
Η ζωή μας βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Δεν θα πρέπη να μας φοβίζουν πόλεμοι και φοβερά γεγονότα. Πίσω στη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων και των Αγίων που εδόξασε ο Θεός με αγία λείψανα. Αυτοί είναι τα μοντέλα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Άγιος Ιουστίνος Πάρβου ο Ρουμάνος
https://iconandlight.wordpress.com/2025/06/15/%ce%b7-%ce%b6%cf%89%ce%ae-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b2%cf%81%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b1-%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%8d/
Ο κόσμος πλησιάζει τους χαλεπούς χρόνους της Αποκαλύψεως. Η πορεία αυτή περιλαμβάνει και πολύτιμα στοιχεία θυσίας και ομολογίας. Είναι μια δοκιμασία για μας τους χριστιανούς και μια μαρτυρία των αληθειών που καλούμαστε να φέρουμε στο φως. Σήμερα, το να μην αντιδράσεις σημαίνει να μην ξεκαθαρίζεις. Κάποιοι θέλουν να διαλύσουν την Ορθοδοξία. Άγιος Ιουστίνος Πάρβου (Pârvu) ο Ρουμάνος, ο «πρίγκιππας της Ορθοδοξίας»
https://iconandlight.wordpress.com/2023/06/15/%ce%bf-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%87%ce%b1%ce%bb%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%8d%cf%82-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd/
Δεν έχουμε πια προφήτες και αγίους προστάτες της Ορθόδοξης αλήθειας… πίσω στη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων και των Αγίων που εδόξασε ο Θεός με άγια λείψανα… Πιστεύω ότι, αν δημιουργήσουμε μία πνευματική ενότητα και αντισταθούμε μαζί, ο Θεός θα μας λυπηθεί. Δεν θα κρατήσει πολύ αυτό που γίνεται σήμερα. Άγιος Ιουστίνος Πίρβου ο Ρουμάνος
https://iconandlight.wordpress.com/2021/09/06/%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%ad%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5-%cf%80%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ae%cf%84%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf/
Ένας πόλεμος ή οποιοδήποτε είδος θεομηνίας πρέπει να αντιμετωπίζεται με μεγάλη Πίστη και χωρίς απελπισία… Ο Θεός υποφέρει μαζί μας, αόρατα.. Ας μην μας τρομάζουν αυτές οι δύσκολες στιγμές, τίποτα δεν μας απομένει παρά μόνο η προσευχή και η ενότητα μεταξύ μας… άγιος Ιουστίνος Πάρβου
https://iconandlight.wordpress.com/2025/06/18/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%ae-%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%ce%b4%ce%ae%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%b5-%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%bf%cf%82-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%ce%bc/
Το να γνωρίσεις τον εαυτό σου, μέσα στην απόλυτη εξάρτησή σου από τον Θεό, είναι η πιο σημαντική εμπειρία που μπορεί να έχεις στη ζωή σου! Αν τα φορτία που ο Θεός αποθέτει στους ώμους μας τα φέρουμε εν σοφία, προϊόντος του χρόνου αυτά μας αγιάζουν, καθαρίζουν και φωτίζουν την ψυχή μας… Άγιος Ιουστίνος Πάρβου (Pârvu) ο Ρουμάνος
https://iconandlight.wordpress.com/2023/06/16/90998/
O Χριστιανισμός δεν επιβιώνει μέσω των πολλών αλλά μέσω των ολίγων, χάρις στην υπομονή τους, διότι μέσα από την υπομονή γεννήθηκαν οι άγιοι… Ο αληθινός χριστιανός αναζητεί μέσα του τη Βασιλεία των Ουρανών και δεν φοβάται τίποτε στην εφήμερη τούτη ζωή. Άγιος Ιουστίνος Πίρβου ο Ρουμάνος, ο «πρίγκιππας της Ορθοδοξίας»
https://iconandlight.wordpress.com/2022/06/15/80245/
Λόγω των αμαρτιών και των ανομιών των ασεβών αρχηγών του λαού υποφέρει ο λαός και καταρρέει το κράτος. Ένας ηγέτης που είναι μέλος της Εκκλησίας δεν συμμαχεί ποτέ με τους ειδωλολάτρες, ούτε εναντίον ορθοδόξων κρατών. Να ξέρετε ότι και τις “Μεγάλες Δυνάμεις” ο Θεός θα τις παιδαγωγήσει κατάλληλα. Θα τις πατάξει, όταν δεν θα το περιμένουν και τότε θα ηττηθούν. Άγιος Ιουστίνος Πίρβου – Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2022/03/14/%ce%bb%cf%8c%ce%b3%cf%89-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%b9%cf%8e%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b9%cf%8e%ce%bd-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b1/
Η τεχνολογία γεννά τέρατα! Αυτό το δικτατορικό ηλεκτρονικό σύστημα θα βάλει σε ζυγό την ψυχή, είναι μια προσπάθεια να γίνει η κοινωνία “ρομπότ”, να κάνουμε ο,τι είναι δυνατόν για να μην δεχτούμε αυτήν τη νέα ηλεκτρονική τάξη πραγμάτων. Οι χριστιανοί πάντοτε, με το αίμα μας και με τους διωγμούς μας διαφυλάξαμε την αλήθεια. Άγιος Ιουστίνος Πίρβου ο Ρουμάνος
https://iconandlight.wordpress.com/2021/05/31/%ce%b7-%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%ac-%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%cf%84/
Σε περιόδους διωγμών οι Χριστιανοί να παίρνουν δύναμι από τη θ. Κοινωνία, λέγοντας την ευχή του Ιησού και επικαλούμενοι τη βοήθεια της υπεραγίας Θεοτόκου θα προστατευθούν από οποιονδήποτε. Η ζωή μας βρίσκεται στα χέρια του Θεού. π. Ιουστίνος Πάρβου
https://iconandlight.wordpress.com/2020/06/15/45321/
Ἀπολυτίκιον τοῦ ἐν Ἁγίου Τύχωνος Ἀμαθοῦντος
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης
Των Κυπρίων τὸ κλέος, Ἀμαθοῦντος ὁ πρόεδρος, καὶ θαυματουργὸς ἀνεδείχθης, Τύχων πατὴρ ἡμῶν ὅσιε. Διὸ ἐνδεέσι σου χειρί, τὸν σῖτον ἐνεδίδως δαψιλῶς· οὐκ ἐλαττοῦτο δὲ οὗτος, ἀλλ᾿ ἐκ Θεοῦ προνοίᾳ ἐπληθύνετο. Δόξα τῷ οὕτως εὐδοκήσαντι Θεῷ· δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι· δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά σου πᾶσιν ἰάματα.
Έτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ ἐν Ἁγίου Τύχωνος Ἀμαθοῦντος
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας ἔτυχες, ἱερατείας, νεύσι κρείττονι, ἐκλελεγμένος, ὡς θεράπων τῆς Τριάδος ἐπάξιος· σὺ γὰρ τῶν ἔργων ἐκλάμπων ταῖς χάρισι, τὴν Ἐκκλησίαν ἐστήριξας θαύμασι. Τύχων Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκετευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Μνημονίου Ἀμαθοῦντος
Ήχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Μνημονεύων μὴ παύσῃ, σεπτέ Μνημόνιε, ἀρχιερεῦ Ἀμαθοῦντος, τῶν σε τιμώντων πιστῶς καὶ ὑμνούντων τὰ λαμπρά σου κατορθώματα, πρὸς κτῆσιν πάσης ἀρετῆς καὶ διάδοσιν ἀρχῶν τοῦ θείου Εὐαγγελίου, δι᾿ ὧν σοφῶς τὴν σὴν ποίμνην πρὸς οὐρανῶν νομὰς κατηύθυνας.
ἕτερον Ἀπολυτίκιον ἀμφοτέρων Ἁγίων Τύχωνος καὶ Μνημονίου Ἀμαθοῦντος. (Γεωργίου Γαλανόπουλου)
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τὴν λαμπρὰν ξυνωρίδα τῶν Ἁγίων τιμήσωμεν, θείων Ἀμαθοῦντος Προέδρων εὐσεβεῖς μελῳδήμασι, Μνημόνιον ἀνθρώπων ὁδηγὸν καὶ Τύχωνα διάδοχον αὐτοῦ, ὠφελήσαντας καὶ δόντας κρείττω πιστοῖς Χριστοῦ χάριτι κράζοντες· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἀγαγόντι πρὸς ὁδὸν πάντας σωτήριον.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἁγίων Τύχωνος καὶ Μνημονίου Ἀμαθοῦντος. (Γεωργίου Γαλανόπουλου)
Ἦχος γ´. Θείας πίστεως.
Χαίρει ἅπασα ἡ Ἀμαθοῦντος ποίμνη ἐφ᾿ ὑμᾶς ὦ Ἀρχιθῦται, ἑορτάζουσα μνήμην τὴν ἔνδοξον, σεπτὲ Μνημόνιε καὶ Τύχων Ὅσιε, θαυματοβρῦτα λαοῦ, θείᾳ χάριτι. Νῦν δ᾿ οἱ Κύπριοι ᾀσματικοῖς ὕμνοις μέλπουσι Ποιμένας τοὺς θεοῤῥήμονας, αἰτούμενοι ἱλάσκειν ἡμῖν Κύριον.
Ἀπολυτίκιον ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Συκεώτου
Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν σοὶ Πάτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα· λαβὼν γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττων ἐδίδασκες, ὑπερορᾶν μὲν σαρκός, παρέρχεται γὰρ ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε Θεόδωρε τὸ πνεῦμά σου.
Έτερον Ἀπολυτίκιον ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Συκεώτου
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἐκ σπάργανων ἐπλήσθης τῆς θείας χάριτος, καὶ τῷ Θεῷ ἀνετέθης ὡς Σαμουὴλ ὁ κλεινός, τὴν ὑπέρτιμον στολὴν Πάτερ κληρούμενος, ὅθεν θαυμάτων αὐτουργός, καὶ Χριστοῦ μυσταγωγός, Θεόδωρε ἀνεδείχθης, θεοδωρήτως ἐκλάμπων, τᾶς ψυχοτρόφους δωρεᾶς τοὶς πιστοίς.
Ἀπολυτίκιον Εὐτυχίου καὶ Μαύρου. (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Θεοείκελον Ὅσιον εὐφημήσωμεν σὺν τῷ αὐτοῦ κατὰ σάρκα πατρὶ ἐνθέῳ λαμπρῶς, νῦν Εὐτύχιον καὶ Μαῦρον ὡς σεμνώματα νήψεως καὶ διαγωγῆς ἀκραιφνοῦς πανευλαβῶς βοῶντες· ἐκδυσωπεῖτε Χριστὸν ἡμῖν καταπέμψαι τὸ μέγα ἔλεος, μακάριοι.
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἰουστίνου Πάρβου τοῦ Ρουμάνου
Ἦχος πλ. δ’
Ἐν σοὶ Πάτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα· λαβὼν γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττων ἐδίδασκες, ὑπερορᾶν μὲν σαρκός, παρέρχεται γὰρ ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε Ἰουστίνε τὸ πνεῦμά σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου