Ἡ Γερόντισσα Μακαρία συνήθιζε, ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ὁλονυκτίες ποῦ ἔκανε στὴν Ἁγία Μαρίνα, νὰ πηγαίνει σὲ ἐξωκκλήσια, συντροφιὰ μὲ λαϊκοὺς ποῦ εἶχε θεραπεύσει ἢ εὐεργετήσει καὶ τῆς εἶχαν ἀπεριόριστη ἀφοσίωση καὶ εὐγνωμοσύνη. Διηγοῦνται κάποιοι ἀπὸ τὴν προσευχητικὴ συνοδεία της:
«Πήγαμε γιὰ ἀγρυπνία μαζί της στὸν Ἅγιο Δημήτριο. Κάποια στιγμὴ ἀκούσαμε ὅλοι πέταλα ἄλογου. Ἔκανε τρεῖς βόλτες γύρω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία, ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὴν ἀνατολικὴ πλευρά, ποῦ ἦταν γκρεμὸς καὶ δὲ μποροῦσε ἄλογο νὰ πατᾶ στὸ χῶμα. Ρωτήσαμε τὴ Γερόντισσα ποιός εἶναι καὶ ἀπάντησε: Δὲν τὸν ἀκοῦς; Θέλεις καὶ νὰ τὸν δεῖς; Ἦταν ὁ Ἅγιος Δημήτριος».
Μιὰν ἄλλη φορὰ ποῦ πῆγε ἐκεῖ μὲ ἄλλη συντροφιὰ καὶ τὶς δύο μοναχὲς τῆς -εἶχε προστεθεῖ καὶ ἡ συγκύπτουσα ἀδελφὴ Μαρίνα Μπερκάκη (-1975) – δὲν εἶχαν προβλέψει νὰ πάρουν μαζί τους σπίρτα. Ἦταν πηχτὸ σκοτάδι καὶ οἱ ἄλλοι ἤθελαν νὰ γυρίσουν πίσω. Ἡ Γερόντισσα τοὺς βεβαίωσε ὅτι θὰ βρεθοῦν.
Πράγματι, ἐκεῖ ποῦ προσεύχονταν μὲ τὴν πόρτα κλειστή, μπῆκε μέσα ἕνα ὡραῖο παλληκάρι μὲ στρατιωτικὴ στολή. Τοὺς χαιρέτησε καὶ εἶπε: «Πιστεύω νὰ μὴ σᾶς φόβισα. Εἶμαι ἀπὸ πάνω». Τοὺς ἔδωσε σπίρτα, ἄναψαν ἕνα κερὶ καὶ αὐτὸς ἐξαφανίστηκε. Ρώτησαν τὴ Γερόντισσα ἂν ὁ νέος ἦταν ἀπὸ τὰ γειτονικὰ χωριά. Καὶ ἡ ταπεινὴ συνόμιλη τῶν Ἁγίων τοὺς ἔδειξε τὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου: Αὐτὸς ἦταν.
Τέτοιες ἀγρυπνίες γίνονταν πολὺ συχνὰ στὸν Ἅγιο Παντελεήμονα καὶ στὸν Ἅγιο Ἰωάννη. Διηγοῦνται ὅτι μιὰ μητέρα κάποτε ἀπὸ εὐλάβεια ἄφησε τὶς δύο κόρες της ἔξω ἀπὸ τὸ ναό. Ἡ Γερόντισσα, χωρὶς κανεὶς νὰ τὴν πληροφορήσει γι’ αὐτό, εἶπε στὴ μάνα νὰ τὶς φέρει μέσα. Στὸ τέλος τῆς ἀγρυπνίας, ὅπως συνήθιζε, μπῆκε στὸ ἱερὸ καὶ τοὺς ἔβγαλε ἔξω ζεστὸ ἀντίδωρο, βεβαιώνοντας πῶς αὐτὴ τὴ φορὰ τὸ θαῦμα τὸ ὄφειλαν στὴν ἁγνότητα τῶν κοριτσιῶν.
Κάποια φορὰ τὸ ζεῦγος Πεχυνάκη εἶδε τὶς δύο μοναχὲς μὲ τὸ γάϊδαρο τους σὲ ἀπόσταση ὅσο νὰ διακρίνονται. Σὲ κλάσματα δευτερολέπτου τὶς εἶδαν μπροστά τους. Στὴ διάρκεια τῆς ἀγρυπνίας ποῦ ἄκολούθησέ στὸ ξωκλήσι τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου εἶχαν κάποια αἴσθηση παρουσίας φτερωτῶν μὲ ἀνθρώπινο πρόσωπο. Καθὼς ἄρχισε νὰ ξημερώνει, ἡ Γερόντισσα Μακαρία ἔδιωξε τοὺς λαϊκοὺς καὶ παρέμειναν μόνες οἱ μοναχὲς νὰ συνεχίσουν τὴν ἄσκηση τῆς προσευχῆς καὶ νὰ ἀποτρυγοὺν οὐράνιες εὐλογίες.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΑΡΙΑ. Η ΛΑΟΦΙΛΗΣ ΜΟΝΑΧΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΒΟΝΗΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ.Ι.Μ. ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΕΡΚΥΡΑ 2012
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου