Καθόμασταν ἕνα ἀπόγευμα στὸ μικρὸ μπαλκόνι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Διονυσίου μετὰ τὸ ἀπόδειπνο καὶ τὴν προσκύνηση τῶν λειψάνων ὁ πατὴρ Χαρίτων, ὅπως συνήθιζε, εἶχε ἔρθει νὰ μᾶς κάνει λίγη παρέα.
Μιλοῦσε μὲ ἁπλότητα καὶ σοφία γιὰ πνευματικὰ θέματα – γιὰ τὴν προσευχή, τὴν ταπείνωση, τὴ μετάνοια. Καί, ὅπως συχνὰ ἔκανε, δὲν παρέλειψε νὰ ἀναφερθεῖ καὶ στὸ τσιγάρο.
–Τὸ τσιγάρο, ἔλεγε, κάνει κακὸ στὸν ἄνθρωπο. Ὄχι μόνο στὸ σῶμα – αὐτὸ τὸ ξέρουν ὅλοι – ἀλλὰ κυρίως στὴν ψυχή. Εἶναι δέσιμο. Πάθος.
Δὲν κρατήθηκα. Τοῦ λέω:
–Πάτερ Χαρίτων, γιατί κυνηγᾶς μὲ τέτοια μανία ὅσους καπνίζουν; Μόλις δεῖς κάποιον μὲ τσιγάρο, ἀμέσως τρέχεις νὰ τοῦ πεῖς νὰ τὸ σβήσει. Ἀκόμα καὶ στὴν αὐλή, ἂν πάει κανεὶς νὰ καπνίσει, ξαφνικὰ ἐμφανίζεσαι καὶ τὸν μαλώνεις. Γιατί, καλέ μου πάτερ; Κυνηγᾶς τὸν κόσμο, μερικοὶ σκανδαλίζονται.
Μὲ κοίταξε ἤρεμα, μὲ βλέμμα βαθύ, καὶ μοῦ εἶπε:
–Ἄκου, Πασχάλη μου! θὰ σοῦ πῶ. Ἐδῶ, στὸ μοναστήρι μας, ἕνας ἀδελφὸς μοναχὸς εἶχε μιὰ φοβερὴ ἐμπειρία.
Μιὰ μέρα πήγαινε νὰ ἑτοιμάσει τὸν ναὸ γιὰ τὴν ἀκολουθία. Καὶ ἐκεῖ, εἶδε αἰσθητά – μὲ τὰ μάτια του – τὴν Παναγία μέσα στὴν ἐκκλησία νὰ κλαίει.
Τὴν πλησίασε ταραγμένος καὶ τῆς εἶπε:
–Παναγιά μου, γιατί κλαῖς;
Κι ἐκείνη, μὲ λυγμό, τοῦ ἀποκρίθηκε:
–Παιδί μου, πρὶν ἀπὸ λίγο ἦρθε ἐδῶ ὁ διάβολος καὶ μὲ κορόϊδευε. Μοῦ εἶπε: «Οἱ προσκυνητές σου ἔρχονται, ναί… γιὰ προσκύνημα. Ὅμως ἐμένα θυμιάζουν μὲ τὰ τσιγάρα τους»!
Ὁ πάτερ Χαρίτων σταμάτησε γιὰ λίγο. Ἔσκυψε τὸ κεφάλι του, σὰν νὰ τὸ ξαναζοῦσε μέσα του.
–Ἀπὸ τότε, συνέχισε σιγανά, δὲν τὸ ἀντέχω. Ὄχι ἀπὸ αὐστηρότητα. Ὄχι ἀπὸ σκληρότητα. Ἀλλὰ ἀπὸ πόνο. Ἀπὸ ἀγάπη γιὰ Ἐκείνη… καὶ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους.
Πάρα πολλοὶ ποὺ γνώρισαν πατέρα Xαρίτωνα μὲ τὴν συμβουλή του καὶ τὶς προσευχές του ἔκοψαν τὸ τσιγάρο, ἀπελευθερώθηκαν ἀπὸ αὐτὸ τὸ βρωμερὸ πάθος καὶ ἡ ζωή τους ἔγινε καλύτερη καὶ κάποια προβλήματα οἰκογενειακὰ λύθηκαν ὅπως ἔλεγε ἐὰν ἔκοβαν τὸ τσιγάρο.
Αὐτὸ ποὺ κατάλαβα ἐγὼ εἶναι ὅτι ὁ μοναχὸς ποὺ εἶδε τὴν Παναγία ἀλλὰ δὲν τὸ ἀποκάλυψε ἦταν ὁ ἴδιος ὁ πατὴρ Χαρίτωνας.
Ἦταν ἅγιος ἔκρυβε τὴν ἁγιοσύνη του πίσω ἀπὸ τὴν ἁπλότητα ἑνὸς ἁπλοῦ μοναχοῦ μὰ βοηθοῦσε ὅποιον εἶχε σοβαρὸ πρόβλημα, μὲ τὶς συμβουλές του γινόταν θαύματα. Πιστεύω ὁ καθένας ποὺ εἶχε γνωρίσει τὸν πατέρα Χαρίτωνα ἔχει νὰ μᾶς πεῖ καὶ μία θαυμαστὴ ἐμπειρία…
(Ἀπὸ μεγάλη ἀρρώστια εἶχαν πέσει τὰ γένια τοῦ παπᾶ-Χαρίτωνα)
Facebook: Pasxalhs Xaifralas
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου