Χριστὸς ἀνέστη! Ἀληθῶς ἀνέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
Христос Воскрес! Воистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!
Le Christ est ressuscité! Vraiment Il est ressuscité!
Hristos a înviat! Adevărat a înviat!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Hakikaten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!
«Χαίρετε»! «Εἰρήνη ὑμῖν»
Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ ΙϚ´ (16ῃ) τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου, μνήμη τῶν τῶν ἁγίων ἐνδόξων παρθενομαρτύρων καὶ αὐταδέλφων, Ἀγάπης, Εἰρήνης καὶ Χιονίας τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ. (304) (τῇ 16ῃ μηνὸς Ἀπριλίου ἢ κατ’ ἔθος τῇ Πέμπτῃ τῆς Διακαινησίμου)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Λεωνίδου, Χαριέσσης (ἤ Χαρίσσης), Νίκης, Γαληνῆς, Καλλίδος, Νουνεχίας, Βασιλίσσης καὶ Θεοδώρας τῶν ἐν Τροιζῆνι. (250 ἢ 258)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Εἰρήνης, τῆς ἐν Τροιζῆνι ὡσαύτως μαρτυρησάσης. (250 ἢ 258)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Φήλικος Ἐπισκόπου, Ἰανουαρίου πρεσβυτέρου, Φουρτουνάτου καὶ Σεπτεμίνου. (294 ἢ 304)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας ἐνδόξου μάρτυρος Εὐτυχίας τῆς ἐκ Θεσσαλονίκης.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων καὶ ὁμολογητῶν Ἀγάθωνος, Εὐτυχίας, Κασσίας καὶ Φιλίππας, τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ εἱρκτῇ τελειωθέντων. (304)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων ιη´ (18) μαρτύρων, Ὀπτάτου, Λουπέρκου, Σουκσέσσου, Μαρτιάλη, Οὐρβανοῦ, Ἰουλίας, Κουϊντιλιανοῦ, Πουβλίου, Φρόντωνος, Φήλικος, Καικιλιανοῦ, Ἐβεντίου, Πριμιτίβου, Ἀποδημίου καὶ δ´ Σατουρνίνων (Optatus, Lupercus, Successus, Martial, Urban, Julia, Quintilian, Publius, Fronto, Felix, Caecilian, Eventius, Primitivus, Apodemius & 4 Saturninus) ἐν Καισαραυγούστῃ (Caesaraugusta, Saragossa) τῆς Ἰσπανίας. (~304)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Ἐγκρατείας (Encratia), φρικτῶς βασανισθείσης διὰ τὴν πίστιν ἐν Σαραγόσῃ. (~304)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Τουριβίου (Turibius), ἐπισκόπου Αὐγούστης Ἀτορικῆς (Asturica Augusta, Astorga) ἐν Ἰσπανίᾳ, προμάχου τῆς Ὀρθοδοξίας. (~460)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας Θεοδώρας, μοναχῆς τῆς μονῆς Νιζέγοροδ (Nizhegorod Zachatev) , τὸ πρῶτον Βάσσης, πριγκιπίσσης Νίζνϊυ Νόβγοροδ (Nizhny Novgorod), ἐν Ῥωσίᾳ. (1378)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Ἰωάννου, διὰ Χριστὸν σαλοῦ, τῆς μονῆς Ἁγίου Νικολάου Βερχοτοῦρε (Verkhoturye) ἐν Ῥωσίᾳ. (1701)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Μιχαὴλ τοῦ Βουρλιώτου, ἐν Σμύρνῃ ξίφει τελειωθέντος ἐν ἔτει ᾳψοβ΄ (1772)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Χριστοφόρου τοῦ Διονυσιάτου, ἐν Ἀδριανουπόλει ξίφει τελειωθέντος. (1818)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Σεραφεὶμ ἐν Ἄλμα-Ἄτα Καζαχστάν (1921)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς ῾Υπεραγίας Θεοτόκου τῆς ἐν Γεθσημανῇ ἐν Ῥωσίᾳ
Τῇ αὐτῇ ἡμέρα, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς ῾Υπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Ταμπώφ, ἐν Ῥωσίᾳ
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς Ἀμφιλοχίου Μακρῆ, τοῦ ἐν Πάτμῳ (1970)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κοίμησις τῆς ὁσίας μητρὸς Παρασκευῆς Stepanovna τῆς Μονῆς Σεραφεὶμ-Ντιβέγιεβο (1868)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κοίμησις τοῦ π. Μᾶρκου Μανώλη, τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγ. Γεωργίου Διονύσου Ἀττικῆς [16/4 Κυριακή τῶν Βαΐων +2010]
Εἶτα τὸ τοῦ Πεντηκοσταρίου.
Τῇ ἁγίᾳ Πέμπτῃ τῆς Διακαινησίμου, ἑορτάζομεν τὴν Σύναξιν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Καμαριωτίσσης, εἰς ἀνάμνησιν τῆς ἐκ τῶν εἰκονομάχων διασώσεως, τῆς ἱερᾶς καὶ σεβάσμιας εἰκόνος· ἥτις διὰ θαυμασίου καὶ παραδόξου τρόπου, ἐν τῇ Σαμοθράκῃ ἀφίχθῃ, τῶν θαλασσίων κυμάτων ἐπιβαίνουσα.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς Ἁγίας Εὐπρεπείας, εἰκὼν αὐτῆς σῴζεται ἐν τῷ ἐν Λέσβῳ ὑπάρχοντι Ναῷ ἐπ᾿ ὀνόματι αὐτῆς
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος Μιχαὴλ ὁ Μαυρουδής ὁ Νεομάρτυς ὁ ἐν Θεσσαλονίκῃ μαρτυρήσας ἐν ἔτει‚ αφμδ΄ [1544], πυρί τελειούται.
Στίχοι
Ἀμφιλόχιος ἄρτι, τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος
Ὁσίων πάντων ἰσοστάσιος ὤφθη.
Ἤστραψε λαμπρῷ φωτὶ ἱερωσύνης,
Ὅσιος Θεοῦ ἐν ῥήμασι καὶ ἔργοις.
Ἕκτῃ καὶ δεκάτῃ, ἤρθη πνεύματι, Ἀμφιλόχιος ἄνω.
«Χριστὸς Ἀνέστη!»
Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης
Ἐγώ πάντοτε, ὅταν μεταλάμβανα, ἔλεγα ἕνα τροπάριο ἀπό τόν Κανόνα τῆς Ἀναστάσεως:
«Ὦ Πάσχα τὸ μέγα καὶ ἱερώτατον, Χριστέ,
ὦ σοφία καὶ Λόγε τοῦ Θεοῦ καὶ δύναμις,
δίδου ἡμῖν ἐκτυπώτερον σου μετασχεῖν
ἐν τῇ ἀνεσπέρῳ ἡμέρᾳ τῆς βασιλείας σου» !!
Αὐτό τό «ἐκτυπώτερον» ἔχει πολύ σπουδαία ἔννοια. Τί σημαίνει; «Δυνατότερα, ἐντονότερα».
Ἐάν μέ καλέσει ὁ Χριστός στόν Παράδεισο, ἐκεῖ θά ζῶ μέ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ «ἐκτυπώτερον», δηλαδή πιό ἔντονα, τή χαρά καί τή δόξα τοῦ Θεοῦ, ἀπ’ ὅ,τι ἐδῶ στή γῆ. Ὁ Χριστός ἀναστήθηκε, γιά νά μᾶς δώσει πολλή ἀγάπη καί χαρά ἀπό τώρα. Ἀπό τώρα ν’ ἀρχίσομε να συμμετέχομε, ὅλο καί πιό αἰσθητά, στή φωτεινή ἡμέρα τῆς βασιλείας τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ, ὅπου δέν βραδιάζει ποτέ. Δέν ξέρω πόσα χρόνια θά ζήσω. Πέντε, δέκα, εἴκοσι; Θά χαίρω τή χαρά τοῦ Χριστοῦ, ὅσο ζήσω. Ἄλλωστε «ἐν αὐτῷ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν>
***
Μὲ ἐπισκέφθηκαν στὸ κελλί μου σήμερα25 μερικὰ πνευματικοπαίδια μου καὶ ψάλαμε μαζὶ τρεῖς φορὲς τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη». Τοὺς εὐχήθηκα: «Εὔχομαι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ν ̓ ἀναστήσει μέσα στὶς ψυχές μας κάθε εὐγενὲς καὶ ὡραῖο συναίσθημα. Νὰ μᾶς ὁδηγήσει ὅλους πρὸς ἁγιοσύνη καὶ νὰ νικήσει τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο “σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις 26. Αὐτὸ ζητάει ὁ Κύριος. Γι’ αὐτὸ εὐχόμαστε ἡ Ἀνάστασή Του νὰ βοηθήσει, νὰ εὐδοκήσει νὰ κατατροπώσομε καὶ νὰ θανατώσομε τὸν παλαιὸν ἡμῶν ἄνθρωπον, νὰ γίνομε ἄξιοι τῆς Ἐκκλησίας Του. Ἔτσι εὐχόμαστε ὁ Κύριος νὰ μᾶς βοηθήσει. Τὸ μεγαλύτερο θαῦμα ποὺ ἔκανε ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ Ἀνάστασή Του. Αὐτὸ ποτὲ νὰ μὴν τὸ ξεχνᾶμε. Χρόνια πολλά!».
Κάποιος ἔλεγε ὅτι σήμερα ὅλα προσεύχονται, ἡ γῆ, ὁ οὐρανός, τ’ ἀστέρια, τὰ λουλούδια ποῦ μοσχοβολοῦν, τὰ ρυάκια ποὺ κελαρύζουν, τὰ γάργαρα νερά, τ’ ἀηδονάκια ποῦ κελαηδοῦν, οἱ πεταλοῦδες ποῦ πετοῦν, ὅλα ψάλλουν τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη». Καὶ τόσο εἶχε ἐνθουσιαστεῖ, ποῦ φώναζε ἀπὸ χαρὰ δυνατὰ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη!».
Λοιπόν, αὐτὸ τό ‘χω πάθει κι ἐγὼ στό Ἅγιον Ὄρος. Ἦταν Πάσχα. Ἀνέβηκα μόνος μου στὸ βουνὸ πρὸς τὸν Ἄθω, περίπου στὰ οκτακόσια μέτρα. Εἶχα μαζί μου τὴν Παλαιὰ Διαθήκη κι ἔβλεπα τὸν γαλάζιο καὶ καθαρὸ οὐρανό, τὴν ἀπέραντη θάλασσα, ποῦ δὲν εἶχε τέλος, τὰ δέντρα, τὰ πουλιά, τὶς πεταλοῦδες, τὶς ὀμορφιὲς καὶ φώναξα δυνατά, γεμᾶτος ἐνθουσιασμό: «Χριστὸς Ἀνέστη!». Καθὼς τὸ ἔλεγα – χωρὶς νὰ τὸ καταλάβω ἀπ’ τὴ λαχτάρα μου ἄνοιξα τὰ χέρια. Ξεράθηκαν ἐκεῖ. Εἶχα πάθει τρέλα! Ἀνοίγω σὲ λίγο τὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Ἔπεσα πάνω σ’ αὐτὰ τὰ λόγια τῆς Σοφίας Σολομῶντος:
«Θεὲ πατέρων καὶ Κύριε τοῦ ἐλέους, ὁ ποιήσας τὰ πάντα ἐν λόγῳ σου καὶ τῇ σοφίᾳ σου κατασκευάσας ἂνθρωπον, ἵνα δεσπὸζῃ τῶν ὑπὸ σοῦ γενομένων κτισμάτων καὶ διὲπῃ τὸν κόσμον ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσὺνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι ψυχῆς κρίσιν κρίνῃ, δὸς μοι τὴν τῶν σῶν θρὸνων πάρεδρον σοφίαν καὶ μὴ μὲ ἀποδοκιμάσης ἐκ παίδων σου. Ὅτι ἐγὼ δοῦλος σὸς καὶ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου, ἄνθρωπος ἀσθενὴς καὶ ὀλιγοχρόνιος καὶ ἐλάσσων ἐν συνέσει κρίσεως καὶ νόμων > 28.
Δόθηκα ὁλόψυχα σὲ αὐτὰ τὰ θεῖα λόγια. Ξεχάστηκα ὧρες, μὲ χάσανε…
Ἀκοῦστε παρακάτω τὸν σοφὸ Σολομῶντα:
«… καὶ μετὰ σοῦ ἡ σοφία, ἡ εἰδυῖα τὰ ἔργα σου καὶ παροῦσα, ὅτε ἐποίεις τὸν κόσμον, καὶ ἐπισταμένη τί ἀρεστὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ τί εὐθὲς ἐν ἐντολαῖς σου. Ἔξαπόστειλον αὐτὴν ἐξ ἁγίων οὐρανῶν καὶ ἀπὸ θρόνου δόξης σου πέμψον αὐτήν, ἵνα συμπαροῦσὰ μοι κοπιὰσῃ καὶ γνῷ τί εὐαρεστὸν ἐστι παρὰ σοί. Οἵδε γὰρ ἐκείνη πάντα καὶ συνίει καὶ ὁδηγήσει με ἐν ταῖς πράξεσι μου σωφρόνως καὶ φυλάξει με ἐν τῇ δὸξῃ αὐτῆς» 29
Καταλάβατε τί σημασία εἶχαν αὐτὰ γιὰ ἐμένα;
«Ἐπισταμένη τί ἀρεστὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου» καὶ «τί εὐαρεστὸν ἐστι παρὰ σοί». Αὐτὰ νὰ ζητᾶτε, σὲ αὐτὰ νὰ ἐντρυφᾶτε, αὐτὰ νὰ λαχταρᾶτε. Χωρὶς νὰ τὸ καταλάβετε, θὰ ἐρωτευθεῖτε τὸν Χριστό.
25 Τὸ γεγονὸς συνέβη τὸ Πάσχα τοῦ ἔτους 1989.
26. Γαλ. 5, 24.
27. Ρωμ. 6, 6.
28 «Θεὲ τῶν πατέρων καὶ Κύριε τοῦ ἐλέους, ἐσὺ ποῦ δημιούργη σὲς τὰ πάντα μὲ τὸν λόγο σου κι ἔπλασες μὲ τὴ σοφία σου τον ἄνθρωπο, γιὰ νὰ κυριαρχεῖ στὰ δημιουργήματά σου, νὰ κυβερνάει τὸν κόσμο μὲ ἁγιότητα καὶ δικαιοσύνη καὶ ν’ ἀποδίδει τὸ δίκαιο μὲ ἀμεροληψία, δῶσ’ μου τὴν σοφία ποὺ στέκεται δίπλα στὸ θρόνο σου καὶ μὴ μὲ ἀπορρίψεις ἀπὸ τοὺς δούλους σου· διότι ἐγὼ εἶμαι δοῦλος σου, γιὸς τῆς δούλης Σου, ἄνθρωπος ἀδύναμος καὶ ὀλιγόχρονος καὶ μειονεκτῶ στὴν ὀρθὴ κρίση καὶ στὴ γνώση τῶν νόμων σου». Σόφ. Σόλ. 9, 1-5.
29 «Μαζί σου εἶναι ἡ σοφία, ποῦ γνωρίζει τὰ ἔργα σου, γιατί ἦταν παροῦσα, ὅταν δημιουργοῦσες τὸν κόσμο· αὐτὴ γνωρίζει τί εἶναι ἀρεστὸ σὲ ἐσένα καὶ σύμφωνο μὲ τὶς ἐντολές σου. Στεῖλε την απὸ τοὺς ἁγίους οὐρανούς, κατάπεμψέ την ἀπὸ τὸν ἔνδοξο θρόνο σου, γιὰ νὰ ἔλθει κοντά μου καὶ νὰ μὲ βοηθήσει στὰ ἔργα μου, ὥστε νὰ μάθω τί εἶναι ἐκεῖνο ποῦ σὲ εὐχαριστεῖ. Διότι αὐτὴ γνωρίζει καὶ κατανοεῖ τὰ πάντα καὶ θὰ μὲ ὁδηγήσει σωστὰ στὰ ἔργα μου καὶ θὰ μὲ διαφυλάξει μέσα στὴ δόξα της». Σοφ. Σολ. 9,9-11.
Βίος καί λόγοι, σελ. 200-203
***
Άγιος νεομάρτυς Μιχαήλ ο Βουρλιώτης
εν Σμύρνη μαρτυρήσαντος
Στίχ. «Βαφείς, Μιχαήλ, τῷ λύθρῳ σῶν αἱμάτων
Λευκὸς δέδειξαι ὡς χιών, ἀθληφόρε.»
Ο Άγιος Μιχαήλ γεννήθηκε στα Βουρλά της Μικράς Ασίας και σε μικρή ηλικία έφθασε στη Σμύρνη, όπου εργαζόταν ως χαλκουργός. Εξισλαμίσθηκε όμως με δόλο το πρώτο Σάββατο των νηστειών, όταν ήταν 18 ετών από κάποιο τούρκο καφεπώλη και στη συνέχεια πήγε υπάλληλος στο κατάστημά του. Όταν όμως το βράδυ της Ανάστασης άκουσε τους συνομήλικούς τους να ψάλλουν χαρούμενοι το «Χριστός Ανέστη» συναισθάνθηκε το βαρύ παράπτωμα της αποστασίας, εγκατέλειψε το καφενείο και έψαλλε μαζί μ’ εκείνους τους ύμνους της Ανάστασης.
Μόλις τ’ άκουσαν οι Χριστιανοί τον εμπόδιζαν λέγοντάς του ότι δεν επιτρέπεται Μουσουλμάνος να λέει τέτοια λόγια που είναι προσευχή των Χριστιανών. Οπότε ο άγιος τους απάντησε:
-Αύριο θα δείτε ποιος ήμουν και ποιος θα γίνω.
Πρωί πρωί λοιπόν πήγε στον κριτή και του λέει :
-Ένας που γελάστηκε, έδωσε χρυσάφι και πήρε μολύβι, είναι νόμιμο να δώσει πίσω το μολύβι και να πάρει το χρυσάφι που έδωσε, αφού η ανταλλαγή δεν έγινε τίμια αλλά με απάτη;
Ο κριτής του απάντησε καταφατικά. Οπότε ο μάρτυρας συνεχίζει :
-Πάρε εσύ το μολύβι που μου έδωσες και παίρνω εγώ πίσω το χρυσάφι που σου έδωσα. Δηλαδή, πάρε τη δική σου θρησκεία και παίρνω εγώ πίσω το χρυσάφι που σου έδωσα, τη θρησκεία των πατέρων μου.
Και στη συνέχεια με παρρησία ομολόγησε τον Χριστό Θεό παντοδύναμο και κριτή των απάντων.
Θαυμάζοντας όλοι οι παριστάμενοι το θάρρος του προσπαθούσαν, με κολακείες και υποσχέσεις για μεγάλα δώρα, να τον μεταστρέψουν , κατηγορώντας τον Χριστό και προβάλλοντας τον Μωάμεθ ως μεγάλο προφήτη. Βλέποντας ωστόσο τη σταθερότητα του Αγίου, τον έκλεισαν στη φυλακή, μήπως και αλλάξει γνώμη. Μετά από δυο ημέρες τον οδήγησαν πάλι μπροστά στον κριτή, όπου και πάλι ομολόγησε τον Χριστό ως Θεό αληθινό και καταδικάστηκε στον δι’ αποκεφαλισμού θάνατο.
Χαίρων και αγαλλόμενος οδηγήθηκε ο άγιος στον τόπο της εκτέλεσης. Αφού ζήτησε συγγνώμη από τους παρισταμένους Χριστιανούς, έκλινε την κεφαλή και έλαβε ο μακάριος με τον αποκεφαλισμό του τον στέφανο του μαρτυρίου.
Το τίμιο λείψανό του έμεινε τρεις ημέρες στον τόπο της εκτέλεσης, φαινόταν δε κατάλευκο σαν το χιόνι.
Μετά τις τρεις ημέρες οι Τούρκοι το έριξαν στη θάλασσα. Όμως η θάλασσα το έβγαλε έξω, μαζί με την κεφαλή, στη θέση Φοινικιά. Εκεί ευρίσκονταν κάποιοι Χριστιανοί βαφείς οι οποίοι το παρέλαβαν με ευλάβεια και το έφεραν και το ενταφίασαν με τιμές στον ναό της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη.
Ο Άγιος Μιχαήλ ο Βουρλιώτης μαρτύρησε το 1772 στη Σμύρνη. Γιορτάζει και αναφέρεται στα συναξάρια στις 16 Απριλίου. Στη βουρλιώτικη παράδοση εν τούτοις δεν διατηρήθηκε τίποτε στις μέρες μας. (Ν.Μηλιώρης ΜΕΡΟΣ Α΄ ΙΣΤΟΡΙΚΑ,σελ.331).
https://enosivourlioton.gr/%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CE%B9%CF%87%CE%B1%CE%AE%CE%BB-%CE%BF-%CE%B2%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BB%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-16-%CE%B1/
Πέμπτη του Πάσχα – Το Πάσχα των κρυπτοχριστιανών της Τραπεζούντας, Το συναξάρι των κρυφών ονείρων…
https://iconandlight.wordpress.com/2025/04/23/%cf%80%ce%ad%ce%bc%cf%80%cf%84%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%ac%cf%83%cf%87%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%ac%cf%83%cf%87%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%ba%cf%81%cf%85%cf%80%cf%84%ce%bf%cf%87%cf%81/
Ο όσιος Αμφιλόχιος με αγαπούσε ωσάν να με είχε γεννήσει ο ίδιος!… Αυτή, είναι η αγάπη των Γερόντων: σ’ αγκαλιάζουν και ζεσταίνουν, πραγματικά, την ψυχή σου!…π Αμφιλόχιος Ράντοβιτς Μαυροβουνίου – Γεώργιος Παπαζάχος
https://iconandlight.wordpress.com/2024/04/15/%ce%bf-%cf%8c%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%bc%cf%86%ce%b9%ce%bb%cf%8c%cf%87%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b5-%cf%89%cf%83%ce%ac%ce%bd-%ce%bd%ce%b1/
Οι καρδιές σας να γίνουν θυμιατήρια, Άγιος Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής
https://iconandlight.wordpress.com/2017/06/16/%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CF%83%CE%B1%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%AC%CE%B3/
Χριστός Ανέστη μέσα από το Παράδεισο … από τον αγαπημένο μας παπα Φώτη τον δια Χριστό Σαλό!!! Η Ανάσταση του αγίου Σωφρονίου και του αγαθού μπαρμπα-Γεωργακού που έζησε όλο το θαύμα της Ανάστασης, άκουσε τα πρόβατα να του αποκρίνονται, με ανθρώπινη φωνή: «Αληθώς Ανέστη»!!!
https://iconandlight.wordpress.com/2021/05/01/%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%ad%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce%ad%cf%83%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bf/
Αδελφοί, αφήστε τον Χριστό, τον αναστάντα και ζωντανό Κύριο, να εκχύσει μέσα στις καρδιές σας πίστη και οι καρδιές σας θα πλημμυρίσουν. Βάλε τον ζωντανό Χριστό στην καρδιά σου και τότε θα εμποτιστείς από την αλήθεια και θα νιώσεις άρρητη γλυκύτητα.
https://iconandlight.wordpress.com/2022/04/27/%ce%b1%ce%b4%ce%b5%ce%bb%cf%86%ce%bf%ce%af-%ce%b1%cf%86%ce%ae%cf%83%cf%84%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ac%ce%bd/
Ἦχος πλ. α’
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.
ᾨδὴ αʹ. Ἦχος αʹ. Ὁ Εἱρμός.
Ἀναστάσεως ἡμέρα, λαμπρυνθῶμεν λαοί, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα· ἐκ γὰρ θανάτου πρὸς ζωήν, καὶ ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν, Χριστὸς ὁ Θεός, ἡμᾶς διεβίβασεν, ἐπινίκιον ᾄδοντας. (δίς)
Τροπάρια.
Δόξα τῇ ἁγίᾳ Ἀναστάσει σου, Κύριε.
Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις, καὶ ὀψόμεθα, τῷ ἀπροσίτῳ φωτὶ τῆς ἀναστάσεως, Χριστὸν ἐξαστράπτοντα, καί, Χαίρετε, φάσκοντα, τρανῶς ἀκουσόμεθα, ἐπινίκιον ᾄδοντες.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς Καμαριωτίσσης
Ἦχος πλ. α’. Τὸν Συνάναρχον Λόγον.
Σεβασμίαν εἰκόνα τῆς Θεομήτορος, τὴν ἐν θαλάσσῃ ὀφθεῖσαν, ὡς ἐπισκέπτιν ἡμῶν, προσκυνοῦμεν εὐλαβῶς καὶ ἀσπαζόμεθα· ὅτι ηὐδόκησεν ἐλθεῖν, ἀπαλλάξαι τῶν δεινῶν καὶ λΰτρωσιν ἡμῖν δοῦναι καί παρέχειν τήν προστασίαν, καί ἐκ κινδύνων διασῴζειν ἡμᾶς.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Εὐπρεπείας
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον
Εὐπρεπείας τὴν μνήμην, πανηγυρίσωμεν, τὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστάντα, δοξολογοῦντες Χριστόν, τὸν στεφάνῳ τῆς ζωῆς, αὐτὴν κοσμήσαντα, καὶ ἀνακράξωμεν ὁμοῦ· τῶν ἐν ναῷ σου τῷ σεπτῷ , ἐκ πόθου συναθροισθέντων, προστάτευε τῇ δυνάμει, τῆς χάριτός σου παμμακάριστε.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Μιχαὴλ τοῦ ἐκ Γρανίτσης
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Σοφίᾳ τῇ θεόθεν δεδομένῃ κοσμούμενος, ἐκήρυξας εὐτόλμως τοῦ Σωτῆρος τὸ ὄνομα, καὶ τούτῳ ὡς θυσία καθαρά, προσήχθης τῷ πυρὶ τελειωθείς· διὰ τοῦτο Νεομάρτυς σε Μιχαήλ, τιμῶμεν ἀνακράζοντες· δόξα τῷ παρασχόντι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγοῦντι διὰ σοῦ, ἡμῖν πταισμάτων ἄφεσιν.
Ἀπολυτίκιον τῶν ἁγίων παρθενομαρτύρων Ἀγάπης, Εἰρήνης καὶ Χιονίας
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ὡς αὐτάδελφοι κόραι καὶ οὐρανόφρονες, πρὸς εὐσεβείας ἀγῶνας ὁμονοοῦσαι καλῶς, τὸν ἀρχέκακον ἐχθρὸν κατεπαλαίσατε, Χιονία ἡ σεμνή, σὺν Ἀγάπῃ τῇ κλητῇ, Εἰρήνη ἡ πανολβία, καὶ νῦν Χριστὸν δυσωπεῖτε, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Λεωνίδου καὶ τῶν ἑπτά γυναικῶν μαρτύρων καὶ συνάθλων αὑτοῦ
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Μέγαν πρόμαχον Σὲ κεκτημένη, ἡ Ἐπίδαυρος, ὦ Λεωνίδη, οὐ πτοεῖται τοῦ Βελίαρ τὰ ἔνεδρα· ὡς οὖν εἰδώλων καθεῖλες σεβάσματα καὶ τὸν Χριστὸν εὐθαρσῶς ὡμολόγησας, σὺν ταῖς ἑπτὰ Γυναιξὶ Παμμακάριστε, ἐκτενῶς ἱκέτευε δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Εὐτυχίας τῆς ἐκ Θεσσαλονίκης
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θεῖον ὄργανον, τῆς εὐσεβείας, Μάρτυς ἔνδοξε, σαφῶς ἐδείχθης, τῶν τυράννων καθελοῦσα φρυάγματα, τῶν ἀσεβῶν διαλύουσα φάλαγγας, Χριστὸν ὡς Μάρτυς τρανῶς ὡμολόγησας· ὅθεν πρέσβευε πιστῶς Εὐτυχία μέλπωμεν, ὑπὲρ τῶν εὐφημούντων τὴν σὴν ἄθλησιν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου, τοὐπικλην Μακρῆ, τοῦ ἐν Πάτμῳ (Γεωργίου Γαλανόπουλου)
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Εὐσεβείας τὸν στῦλον ἱερέων ὑπόδειγμα, τοῦ ἠγαπημένου τὸν φίλον, καὶ Χριστοῦ νέον Ὅσιον, τὸν θεῖον Ἀμφιλόχιον πιστοί, τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις ἱεροῖς, ἐκβοῶντες· γόνε Πάτμου ὑπὲρ ἡμῶν, πρέσβευε ᾯ παρίστασαι· δόξα τῷ παρασχόντι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ ἁγιάσαντι, δόξα τῷ δωρουμένῳ διὰ σοῦ πᾶσι τὰ κρείττονα.
Ἀπολυτίκιον τοῦ ὁσίου Ἀμφιλοχίου, τοὐπικλην Μακρῆ, τοῦ ἐν Πάτμῳ (Γεωργίου Γαλανόπουλου)
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὁσίως ἱερεύσας ἐν ἐγκρατείᾳ σκληρᾷ, σοφὲ Ἀμφιλόχιε κλέος τῆς Πάτμου λαμπρόν, ὡς ἄστρον δ’ ἐξήστραψας, ῥήμασι θεηγόροις, ἀρεταῖς εὐποιΐαις, οἴκους Θεοῦ ἱδύσας, καὶ Μονὰς ἐν ταῖς νήσοις, ἵν’ ἐν ψαλμοῖς ὑμνοῦμεν Χριστόν, τὸν σὲ δοξάσαντα.
Δόξα. Ἦχος πλ. α’.
Ω῾ς ἐρασθεῖσα θερμῶς, τὸν ἐκ νεκρῶν τριήμερον ἀναστάντα, εἰς ὀσμὴν μύρων αὐτοῦ, δαυϊτικῶς ἠκολούθησας, καὶ εἰς τὸν οὐράνιον νυμφῶνα, πεποικιλμένη εἰσελήλυθας, Εὐπρέπεια παναοίδιμε. Ὅθεν ἐν αὐτῷ χοροβατοῦσα, καὶ ἐκλεκτῶν τῆς χαρᾶς ἀπολαύσουσα, πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν, τῶν τελούντων ἐν ὕμνοις, τὴν σεβασμίαν μνήμην σου.
Δόξα… Καὶ νῦν… Ἦχος πλ. α’
Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν· Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου