– Ἄνθρωπε, εἶσαι βασιλεύς, δικτάτωρ, πατριάρχης, μητροπολίτης, πρωθυπουργός, ύπουργός, καθηγητής, δικηγόρος, μηχανικός, άξιωματικός, ιατρός, μεγάλος, μικρός, ἀνήρ, γυνή, πτωχός, πλούσιος, ἐάν δέν εἶσαι τέκνο τοῦ Θεοῦ, δέν εἶσαι τίποτε. Εἶσαι ἕνα μηδέν, ἕνας έλεεινός καί ἀξιοδάκρυτος! Ἐάν ὅμως εἶσαι τέκνο τοῦ Θεοῦ εἶσαι ὁ εὐτυχέστερος ἄνθρωπος τῆς γῆς. Χαῖρε καί ἀγάλλου. Δύνασαι νά πῆς, ὡς οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι: «εἶμαι πτωχός ἀλλά πολλούς πλουτίζω, μηδέν ἔχω καί τά πάντα κατέχω», διότι εἶμαι τέκνο Θεοῦ, Πατέρα ἔχω τόν Θεό. Τί αὐτοῦ εὐτυχέστερο, χαριέστερο, τιμιώτερο, ἐνδοξώτερο καί μακαριώτερο!…
– …Σᾶς παρακαλῶ ὅλους, ἄνδρες καί γυναῖκες, νέους, γέροντες καί παιδιά, ἀφήσατε τήν κακία καί τήν ἁμαρτία, διότι καμμία ὠφέλεια δέν ἔχετε, μάλιστα ζημία λαμβάνετε καί πρόσκαιρη καί αἰώνια. Παύσατε οἱ βλάσφημοι τήν βλασφημία, οἱ ἄδικοι τήν ἀδικία, οἱ πλεονέκτες τήν πλεονεξία, οἱ ψεῦστες τό ψεῦδος, οἱ φθονεροί τόν φθόνο, οἱ συκοφάντες τήν συκοφαντία, οἱ μέθυσοι τήν μέθη, οἱ ἄσωτοι τήν ἀσωτία, οἱ άσεβεῖς τήν ἀσέβεια, καί ἀντί αὐτῶν ἀποκτήσατε τήν εὐχαριστία καί δοξολογία πρός τόν Θεό, τήν ἀγάπη πρός τόν πλησίον, τήν ἐλεημοσύνη, τήν πραότητα, τήν ταπείνωση, τήν καθαρότητα, τήν ὑπομονή, τήν ἐγκράτεια…
– …Όπως βλέπω, ὁ κόσμος ὅλος ὅλον εἰς τό πονηρό τρέχει, σάν ἁμαρτωλός εἰς τήν ἁμαρτία. Ἀκράτητοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι, καί λαός καί κλῆρος, σάν τά ἀχαλίνωτα άλογα, τρέχουν εἰς τήν ἁμαρτία· οὔτε συλλογίζονται Θεό, θάνατο, κρίση, ἀνταπόδοση, τίποτε-τίποτε, μόνον γιά τὴν ὕλη, γιά τό σῶμα, γιά τίς ήδονές, γιά τίς τιμές. Γιά τήν ψυχή, γιά τόν Θεό, γιά τήν ἀρετή; τίποτε. Πολύ ὀλίγοι εἶναι ἐκεῖνοι πού ἔχουν άληθινά ἐνδιαφέροντα, καί ἴσως χάρη αὐτῶν τῶν ὀλίγων κρατεῖ ὁ Θεός τόν κόσμο…
– …Στήν ἐποχή τοῦ Προφήτου Ἱερεμίου ὁ Θεός ἀπεφάσισε να τιμωρήση τούς Ἰσραηλίτες πολλές φορές καί ὁ Ἱερεμίας παρακαλοῦσε τόν Θεό νά λυπηθῆ τό πλάσμα του, τόν λαό του, καί νά μή τούς τιμωρήση, γιά τίς ἁμαρτίες του. Μιά φορά, ὅμως, λέγει τοῦ Ἱερεμίου, θά τήν καταστρέψω τήν Ἱερουσαλήμ. Ὁ Ἱερεμίας τότε ἄρχισε νά παρακαλῆ· Θεέ μου μή τήν καταστρέψης καί μή τούς τιμωρήσης…, άλλ’ ὁ Θεός τοῦ εἶπε· μή μέ παρακαλᾶς δέν σέ ἀκούω, θά τήν παραδώσω εἰς τούς Βαβυλωνίους, πού ἤδη εἶχαν πλησιάσει τήν Ἱερουσαλήμ. Τότε λέει ὁ Ἱερεμίας στόν Θεό· πῶς εἶναι δυνατόν νά μποῦν μέσα οἱ ἐχθροί πού εἶναι ἰσχυρά τά τείχη; Ἐγώ θά ἀνοίξω τίς πόρτες, ἀπήντησε ὁ Κύριος, γιά νά μποῦν. Ἐάν δέν τήν παραδώσω εγώ δέν μπαίνουν. Δέξου πέτρα τά κλειδιά τῆς πόλεως αὐτῆς τῆς ἁμαρτωλοῦ καί νά τά φυλάξῃς ἕως ὅτου ἐπιστρέψουν οἱ αἰχμάλωτοι, καί κατόπιν ἐφώναξε ὁ Ἄγγελος· Εἴσελθε ή δύναμις τῶν Χαλδαίων, καί ἐμπῆκαν οἱ ἐχθροί μέσα, ἔσφαξαν καί ἐρήμωσαν καί ἐπῆραν πολλούς αἰχμαλώτους καί μαζί μέ αὐτούς καί τόν Ίερεμία…
– Δέν εἶναι δυνατόν ποτέ ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος πάντοτε τήν ἁμαρτία τήν τιμωρεῖ νά ἀφήση τόσα κακά νά γίνωνται χωρίς τιμωρία… Μόνον νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι.
– Εἰς τόν Θεό νά ἔχουμε τήν πίστη μας, τήν ἐλπίδα μας, τήν ἀγάπη μας καί δέν θά μᾶς ἐγκαταλείψῃ, καί ἄς μή μᾶς χωρίση τίποτε από τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.
– Ὁ Θεός, προσευχόμενος είς τούς Ἁγίους Πάντας διά τήν σημερινή κατάσταση καί τί πρέπει να γίνῃ, μοῦ εἶπε νά γράψω εἰς τούς ἄρχοντας τῆς Πολιτείας καί Ἐκκλησίας νά μετανοήσουν…
– Ὁ Θεός μέ ἀπεκάλυψε ὅτι τό μόνον διά τήν σωτηρία μας εἶναι ἡ μετάνοια, καί νά μετανοήσουν πρῶτον οἱ Ἀρχιερεῖς, καί νά ἑνωθοῦν, διότι εἶναι αἶσχος νά λένε περί τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου καί τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως καί αὐτοί άναμεταξύ τους νά ἔχουν ἔχθρες… Καιρός δακρύων, άλλά πρέπει ἡ ἀλήθεια νά ὁμολογῆται… Ἕνας Θεός καταδέχθηκε νά γίνη ἄνθρωπος διά νά είρηνεύση τόν κόσμο καί ἐμεῖς γινόμεθα ἐνάντιοι τῆς εἰρήνης!…
– Τόν θάνατο καί τήν δευτέρα παρουσία έθεωροῦσαν ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες καί οἱ Διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας ἀπαραίτητα γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, καί πολλοί από αὐτά ἐσώθησαν…
– Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν καί κακά παραδείγματα ἀπό τούς ἄρχοντας τῆς πολιτείας καί τῆς Ἐκκλησίας, ἔχουν ὅμως καί ἐκεῖνοι σκληρυνθή, χειρότερα καί ἀπό τούς Ἑβραίους…
– … Ἀλλοίμονον! Αλλοίμονον! Ποῦ καταντήσαμε! Οἱ δὲ ἄρχοντες εἶναι, ὡς ἐπί τό πλεῖστον, ὄργανα τοῦ πονηροῦ. Δέν γνωρίζω τί νά εἴπω· «Θοῦ Κύριε φυλακήν τό στόματί μου καί θύραν περιοχῆς περί τά χείλη μου», καί φεῦγε, σιώπα καί σώζου, ἀλλά καί ποῦ νά φύγῃ κανείς, παντοῦ δέ ὁ ἐχθρός ἔχει ἁπλώσει τάς παγίδας του, καί εἰς τάς πόλεις καί εἰς τάς ἐρήμους καί εἰς τήν ξηρά καί εἰς τήν θάλασσα, μόνον εἰς τόν ούρανόν, ἐκεῖ πρέπει νά φύγη κανείς διά νά σωθῇ. Ἀλλά ὁ πονηρός καί φθονερός παγκάκιστος ἐχθρός, καί ἐκείνους πού θέλουν νά άναβοῦν εἰς τόν οὐρανό, τούς πολεμεῖ περισσότερο…
– Σήμερον οἱ πολεμοῦντες τήν Ἁγία Ἐκκλησία εἶναι πολλοί, καί κινδυνεύει τό σκάφος τῆς Ἐκκλησίας νά καταποντισθῇ, διά τό μή ἔχειν καλούς Ποιμένες καί φύλακες. Μερικοί τῶν Ποιμένων καί Ἐπισκόπων, τούς οποίους ἔταξες ποιμένειν καί φυλάττειν τήν λογική Σου Ποίμνη, τήν Ἁγία Ἐκκλησία, ἔγιναν προβατόσχημοι λύκοι, τέλειοι καταφρονηταί καί παραβάται τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί Ἀποστολικῶν Παραδόσεων, ζητοῦντες ἀποβολή αὐτῶν και ἀντικατάσταση. Ἄλλοι ἄνοιξαν τίς πόρτες καί καλοῦν καί δέχονται τούς λύκους παπιστάς, διαμαρτυρομένους καί πάντας τούς αίρετικούς διά νά εἰσέλθουν άκωλύτως καί θύσουν, άπωλέσουν καί κατασπαράξουν τά λογικά πρόβατα… Καί ἀντί νά ἀγωνίζωνται καί νά φροντίζουν να ενώσουν τήν Ἐκκλησία, άγωνίζονται νά τήν διαιρέσουν ἀκόμη σε περισσότερες καί τήν καταστήσουν παναιρετική…
– Όποιος δέν παραδέχεται, ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὠδηγοῦντο ὑπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, αὐτός εἶναι κακόδοξος καί αἱρετικός. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες, πού μᾶς παρέδωκαν καί περί εἰκόνων, Σταυροῦ, θυμιάματος κ.λπ. εἶχαν τό Πνεῦμα τό Ἅγιο, δέν ἦσαν σάν καί ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους τῆς σημερινῆς πονηρᾶς γενεᾶς.
– … Η σημερινή κατάστασις όλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι ἀθλιεστάτη, ἐλεεινοτάτη, οἰκτροτάτη, άξιοθρήνητος. Βαδίζει ὁλοταχῶς καί καλπαστικῶς νά φθάση εἰς τήν κτηνωδεστάτη κατάσταση τῶν ἐπί Νῶε καί Λώτ ἀσελγεστάτων καί ἀκολάστων ἐκείνων ἀνθρώπων τῶν διά κατακλυσμοῦ καί πυρός ἀφανισθέντων… Τήν ἁμαρτία, ὁ Θεός τήν παιδεύει καί ἐδῶ εἰς τήν πρόσκαιρη ζωή καί εἰς τήν αἰώνιον…
– …Εάν δέν γίνῃ μετάνοια, έπιστροφή καί διόρθωσις, τότε πενθήσατε ὄρη καί βουνοί καί τά περίχωρα τῆς οἰκουμένης. Τότε θυμός, ὀργή, ἀγανάκτησις, θλίψις καί στεναχωρία εἰς τούς ἐργαζομένους τό κακόν. Τότε ἁμαρτωλοί ποῦ φύγωμεν; Τότε θά κλαίουν, θά θρηνοῦν οἱ ἄνθρωποι, ὅσοι θά ζοῦν εἰς ἐκείνας τάς ἡμέρας καί θά ζητοῦν τόν θάνατον καί δέν θά τόν εὑρίσκουν. Τότε θά λέγουν εἰς τάς πέτρας καί τά ὄρη πέσατε ἐπάνω μας καί κρύψατε ἀπό τοῦ θυμοῦ καί τῆς ὀργῆς τοῦ Ἀρνίου.
– Στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων τῆς τωρινῆς πονηρᾶς γενεᾶς, ἐκτός ὀλίγων εξαιρέσεων, ἀντί νά ἀναπαύεται τό πνεῦμα Κυρίου ἀναπαύεται τό πνεῦμα τοῦ διαβόλου, καί δι’ αὐτό καταντήσαμε εἰς αὐτό τό χάλι. Θά σωθοῦμε διά τῆς μετανοίας.
– «Φυλαχθεῖτε ἀπό τίς διάφορες πλάνες τῶν ψευδοπροφητῶν, τῶν ἀντιχρίστων πνευματιστῶν καί ἐκείνων πού κάμνουν καινοτομίες καί νεωτερισμούς στίς παραδόσεις».
– «Οὐδείς πιστός Ὀρθόδοξος Χριστιανός, συνετός, φρόνιμος, ἔχων ὀλίγον φόβον Θεοῦ θά δεχθῆ ποτέ ἕνωσιν μέ τούς αίρετικούς παπιστάς, τούς καταφρονητάς τῶν ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τῶν ἀποστολικῶν καί πατρικῶν παραδόσεων.
Πηγή: «Σωτήρια Σαλπίσματα για εγρήγορση – ομολογία, μετάνοια και σοφές διδαχές», Οσίου Γέροντος Φιλόθεου Ζερβάκου, εκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη, σελ. 19-24
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου