Η προφητεία του Αγίου Μεθοδίου Πατάρων, όπως και όλες οι προφητείες, δεν μπορεί να ερμηνευτεί με την κοσμική λογική ούτε καν ως χρονολογική σειρά. Κάποια από τα περιγραφόμενα γεγονότα ΜΠΟΡΕΙ να έχουν συμβεί ή να έχουν ενδεχομένως μία επαναληπτικότητα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ασφαλής ερμηνεία μίας προφητείας ενός Αγίου μπορεί να δοθεί μόνο από έναν Άγιο.
ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΑΤΑΡΩΝ
(4ος ή 6ος αι. μ.Χ. – η μνήμη του εορτάζεται στις 20 Ιουνίου) – Αποκαλύπτει το όνομα του «Μαρμαρωμένου» Αυτοκράτορα που δεν είναι το «Κωνσταντίνος»… Αλλά και την προέλευση του Αντιχρίστου και όλα τα συγκλονιστικά γεγονότα μέχρι της συντέλειας του Κόσμου.
Συνοπτικό Χρονολόγιο της Προφητείας
Αρχή – Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (Επταλόφου)
- Τέλη 7ου αιώνα: Οι Αγαρηνοί (Ισμαηλίτες/Άραβες) επαναστατούν και πολιορκούν την Κωνσταντινούπολη. Συγκεντρώνονται όλα τα έθνη. Τα τείχη πέφτουν, η πόλη καταλαμβάνεται εύκολα. Ένας νέος (μειράκιον) παίρνει την εξουσία, βεβηλώνει τα Άγια και προκαλεί μεγάλη καταστροφή.
Η άνοδος του «κοιμωμένου όφεως»
- Εγείρεται ο «όφις ο κοιμώμενος» (πιθανώς ο αυτοκράτορας των Ρωμαίων/Βυζαντινών), νικά τον «κόρακα» (πιθανώς Άραβα ηγέτη) και παίρνει το διάδημα.
- Το Ξανθόν Γένος κυριαρχεί στην Πόλη για μικρό χρονικό διάστημα (5 μήνες;). Φυτεύονται λαχανικά και τρώγονται «εις εκδίκησιν των Αγίων».
- Στην Ανατολή εμφανίζονται τρεις προνοητές/άρχοντες. Μετά πεθαίνει ο προφήτης, ακολουθούν «αυτόνομος» και «λύκος αγριώδης».
Αντεπίθεση και μεγάλη εισβολή
- Οι Ρωμαίοι νικούν και διώχνουν τους Ισμαηλίτες μέχρι την Κολωνία.
- Τα βόρεια έθνη ταράσσονται, χωρίζονται σε 4 στρατιές που κατευθύνονται σε:
- Έφεσο
- Μελάγια
- Ακρόκαμπο/Πέργαμο
- Βιθυνία
- Τα νότια έθνη ταράσσονται επίσης.
Ο Μέγας Φίλιππος και η μεγάλη σφαγή
- Εγείρεται ο Μέγας Φίλιππος με 18 γλώσσες (πολυεθνικός στρατός;).
- Γίνεται τρομακτική μάχη μέσα στην Κωνσταντινούπολη. Ο φόνος είναι τόσο μεγάλος που τρέχει σαν ποταμός και η θάλασσα μαυρίζει από το αίμα.
Η εμφάνιση του Ιωάννη του Βασιλέως
- Φωνή από τον ουρανό σταματά τον πόλεμο: «Στώμεν, στώμεν, ειρήνη υμίν».
- Βρίσκουν άνθρωπο επί δύο κίονες (τον Ιωάννη): λαμπρός, δίκαιος, ελεήμων, αυστηρός στην όψη αλλά πράος, με κάλωμα από καλάμι στο δεξί πόδι.
- Άγγελος τον ανακηρύσσει Βασιλέα και του δίνει ρομφαία. Νικά όλους τους εχθρούς (Ισμαηλίτες, Αιθίοπες, άπιστους).
Βασιλεία Ιωάννη:
- Διαιρεί τους Ισμαηλίτες σε τρία μέρη: σφαγή, βάπτιση, δουλεία.
- Μεγάλη ευημερία: θησαυροί ανοίγουν, γη καρποφορεί εκατονταπλάσια, όπλα γίνονται γεωργικά εργαλεία.
- Βασιλεύει 35 χρόνια.
Μετά τον Ιωάννη
- Διαδέχεται τον άλλο βασιλιά για 12 χρόνια, ο οποίος προγνωρίζει τον θάνατό του, πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα και παραδίδει τη βασιλεία στον Θεό.
- Οι τέσσερις γιοι του μοιράζονται την αυτοκρατορία:
- Πρώτος: Ρώμη
- Δεύτερος: Αλεξάνδρεια
- Τρίτος: Θεσσαλονίκη
- Τέταρτος: Κωνσταντινούπολη
Παρακμή και Καταστροφή
- Οι τέσσερις γιοι πολεμούν μεταξύ τους. Εξοπλίζουν ακόμα και ιερείς και μοναχούς.
- Στην Κωνσταντινούπολη ανεβαίνει μια μιαρή και αναίσχυντη γυναίκα. Βεβηλώνει τα Άγια, αυτοαποκαλείται θεά. Η πόλη βυθίζεται (καταποντίζεται).
- Βασιλεύει ακόμα ένας βασιλιάς στη Θεσσαλονίκη για μεγάλο διάστημα.
- Καταποντίζονται η Σμύρνη και η Κύπρος από θαλάσσιο ανεμοστρόβιλο.
Η έλευση του Αντιχρίστου
- Εμφανίζεται ο Αντίχριστος (από τη φυλή Δαν, από «μιαρά παρθένο»).
- Αρχικά δείχνει πραότητα και ταπεινοφροσύνη, κάνει θαύματα, αγαπιέται από τον κόσμο, ιδιαίτερα από τους Ιουδαίους, ανοικοδομεί τον Ναό.
- Ακολουθούν λιμοί, λοιμοί, καταποντισμοί, ξηρασία.
- Βασιλεύει 3 χρόνια και 6 μήνες.
- Οι ημέρες συντομεύονται δραματικά.
Τέλος του Κόσμου
- Ο Θεός βρέχει πυρ επί της γης. Η γη καίγεται σε βάθος 30 πήχεις.
- Η γη φωνάζει στον Κύριο.
- Άνοιγμα των ουρανών ως βιβλίου, σάλπιγγες αγγέλων, Ανάσταση νεκρών.
- Κρίση: Δίκαιοι δεξιά → Παράδεισος. Αμαρτωλοί αριστερά → Κόλαση και αιώνια τιμωρία με τον Διάβολο.
Το Κείμενο της Προφητείας
~ Εν ταις εσχάταις ημέραις του εβδόμου αιώνος επαναστατήσονται οι Αγαρηνοί και περικυκλώσουσι τα τείχη της Πόλεως Βυζαντίου, και συναχθήσονται πάντα τα Έθνη εν αυτή και Επτάλοφος στρέψει το πρόσωπον αυτής επί της δύσιν του ηλίου και ουαί Σοι Επτάλοφε, εκ τοιαύτης οργής, όταν κυκλωθής υπό στρατοπέδου πολλού και κυρειυθής ως δια μικρού πράγματος, και τα ωραία Σου τείχη πεσούνται ωσεί καλιά, και πατήσει το μειράκιον επί Σε χαλινώ, το σκήπτρον θήσει, και εν αυτώ ου μένει και βάλει τας χείρας αυτούς εις τα Άγια του Θεού Θυσιαστήρια, και τα Άγια αποκρούσουσι και τρώσουσι τους ιούς της απωλείας, και μετά ταύτα εγερθήσεται ο όφις ο κοιμώμενος και πατάξει τον κόρακα, και το διάδημα αυτού, ανακολπωσάμενος, και μεγαλυνθήσεται το όνομα αυτού, προς μικρόν, οι δε υιοί της απωλείας στηρίξαντες δώσι τα πρόσωπα αυτών επί την δύσιν του ηλίου, και ούτω δώσει ο όφις ο κοιμώμενος θάνατον όσιον, και κρατήσει επί Επταλόφου το Ξανθόν γένος, εξ ή πέντε, και φυτευθήσονται εν αυτή λάχανα, και φάγονται εξ αυτών πολλοί εις εκδίκησιν των Αγίων, κρατήσουσι δε επί την Ανατολήν προνοηταί τρεις, και δύσει (οδείναι) ο προφητεύων, και μετά τούτον εγερθήσεται αυτόνομος, και μετά τούτον έτερος λύκος αγριώδης, και δείρωσι τους Ισμαηλίτας, και διώξουσιν αυτούς έως Κολωνίαν, και ταραχθήσονται και τα καθήμενα Έθνη, άτινα εισί επί τα βόρεια μέρη, κινήσουσι μετά μεγάλης βίας και δριμύτητος θυμού, και χωρισθήσονται εις τέσσαρας αρχάς, και η μεν πρώτη εις Έφεσσον, η δε Δευτέρα εις τα Μελάγια, η τρίτη εν Ακροκάμπω, ήγουν εις την Πέργαμον, και η τέταρτη εις Βιθυνίαν, και σωρεύσουσι ξύλα πολλά, και καταπατήσουσιν αυτής τα όρια, τότε ταραχθήσονται τα έθνη τα καθήμενα επί Νότου γωνίας, και εγερθήσεται ο Μέγας Φίλιππος μετά γλωσσών δέκα οκτώ, συναχθήσονται εν τη Επταλόφω, και συγκροτήσουσι πόλεμον, οις ου γέγοναι πώποτε, και δραμούσιν εις τας εμβολάς και εις τας ρύμας της Επταλόφου, και ο φόνος των ανθρώπων ως ποταμός κινήσει, και θολωθήσεται η θάλασσα εκ του αίματος έως τα βάθη της αβύσσου.
Τότε ο βους βοήσει και η ξηρόλαφος θρηνήσει, και τότε σταθώσιν οι ίπποι, και φωνή εξ ουρανού κράξει, στώμεν, στώμεν, ειρήνη υμίν αρκεί η εκδίκησης αύτη επί τους απειθείς και ανηκόους, και απέλθετε επί τα δεξιά μέρη της Επταλόφου, και εκεί ευρήσεται άνθρωπον επί δύο κίονας ιστάμενον εν κατηφεία πολλή, (έσται δε λαμπρός το είδος, δίκαιος, ελεήμων, φορών πενιχρά, της όψει αυστηρός και τη γνώμη πράος) έχοντα επί τον δεξιόν αυτού πόδα καλάμου τύλωμα, και φωνή υπό του αγγέλου κηρυχθήσεται, συνήσατε αυτόν Βασιλέα, και δώσουσιν αυτώ εις την δεξιάν χείρα ρομφαίαν, λέγοντες αυτώ, ανδρίζου Ιωάννη, και ίσχυε και νίκα τους εχθρούς σου, και επάρας την ρομφαίαν παρά του αγγέλου, πατάξει τους Ισμαηλίτας Αιθίοπας, και πάσαν γενεάν άπιστον.
Τους δε Ισμαηλίτας μερίσει εις τρία μέρη και την μεν πρώτην εν ρομφαία, την δε δευτέραν βαπτίσει, την τρίτην καταδουλώσει εν τη Ανατολή και εν τω υποστρέφεσθαι αυτόν, ανοιχθήσονται οι θησαυροί της γης, και πάντες πλουτίσωσι, και ουδείς εξ αυτών πένης, και η γη αποδώσει τον καρπόν αυτής εκατονταπλασίονα, τα δε όπλα τα πολεμικά γενήσονται εις άροτρα και δρέπανα και βασιλεύσει έτη τριάκοντα πέντε, και μετά την τελευτήν αυτού, βασιλεύσει έτη δώδεκα, και Ούτος προείδε τον θάνατον αυτού, και Ούτος πορεύσεται εις Ιεροσόλυμα, και παραδώσει την Βασιλείαν Αυτού τω Θεώ, και έκτοτε βασιλεύσουσιν οι τέσσαρες υιοί αυτού, και ο μεν πρώτος βασιλεύσει εν τη Ρώμη, ο δε δεύτερος εν Αλεξανδρεία, ο τρίτος εν Θεσσαλονίκη και ο τέταρτος εν Επταλόφω.
Ούτοι αλληλομαχήσαντες, στρατοπεδεύσουσιν επ’ αλλήλους, και τους ιερείς και μοναχούς στρατοπεδεύσουσι, και ουδείς εξ αυτών σωθήσεται, και εν τω μη είναι άνδρα δίκαιον βασιλεύσει γύναιον μιαρόν και αναίσχυντον εν τη Επταλόφω και αυτή μιανεί τα άγια του Θεού θυσιαστήρια, και αύτη σταθείσα εν μέσω της Επταλόφου, κηρύξει φωνή μεγάλη λέγουσα, τις Θεός πλην εμού; και τις ο ανθιστάμενος εν τη εμή βασιλεία; και ευθύς σεισθήσεται η Επτάλοφος, και καταποντισθήσεται σύμψυχος εν βυθώ απωλείας, και μόνος μέλλουσι θρηνείν την Επτάλοφον, και ούτος βασιλεύσει εν Θεσσαλονίκη έτερος επί χρόνου μακρού, είτα καταποντισθήσεται και η Σμύρνη και η Κύπρος από ανεμοστροβίλου θαλάσσης, και τότε βασιλεύσει ο Αντίχριστος, και πράξει κατά φαντασίαν φοβερά και εξαίσια πράγματα, ώστε ει δυνατόν και τους εκλεκτούς πλανήσει, καθ’ α φησι Κύριος, μέλλει γαρ γεννηθήναι εξ Εβραίων, φυλής Δαν, εκ μιαράς παρθένου άνθρωπος, ενδεδυμένος καθάπερ ο Διάβολος, και το μεν πρώτον δείξαι πραότητα, ταπείνωσιν εις τον κόσμον, και υπόκρισιν δείξει εις τους ανθρώπους, και τότε μέλλει υπό του πλήθους αγαπηθήναι, και αναγορευθείς βασιλεύς ποιήσει εξαίσια έργα, αγαπήσει δε πρώτον τους Ιουδαίους, και τον κατεστραμμένον ναόν ανοικοδομήσει, και γενήσονται λοιμοί και λιμοί, καταποντισμοί κατά τόπους, και ύδατα αποφράξουσιν, ο ουρανός ου δώσει την δρόσον αυτού επί την γην, και κρατήσει ο τριασκατάρατος ούτος δαίμων έτη τρία και μήνας εξ, τότε κολωβοθήσονται αι ημέραι, και ο χρόνος ως μην διαβήσεται, και ο μην ως εβδομάς, ως μία ημέρα και η ημέρα ως ώρα.
Μετά ουν την συμπλήρωσιν, βρέξει ο Θεός πυρ επί την γην, και η γη κατακαήσεται πήχεις τριάκοντα, τότε βοήσει η γη προς Κύριον, και δημιουργόν αυτής λέγουσα, Παρθένος ειμί, Κύριε ενώπιόν Σου, και ουκ έστιν εν εμοί αμαρτία, τότε οι ουρανοί ως βιβλίον έσονται, και οι άγγελοι, του Θεού σαλπίσουσι τας εαυτών σάλπιγγας και οι απ’ αιώνος δίκαιοι αναστήσονται, και στηθήσονται αι εκ δεξιών του Υψίστου, οι δε αμαρτωλοί εξ ευωνύμων.
Κι οι μεν δίκαιοι απελεύσονται εις τον Παράδεισον, οι δε αμαρτωλοί εις την Κόλασιν, και προς τον βύθιον δράκοντα εν βυθώ Ταρτάρου, ίνα συν τοις υπουργοίς αυτού αυτόν προσκυνώσι και βασιλέαν αυτόν επιγράψαντες, κολάζωνται αιωνίως.
Ημάς δε πάντας γένοιτο επιτυχείν της Χριστού βασιλείας, προσκυνείν δε Πατέρα, Υιόν και Πνεύμα Άγιον, την μίαν θεότητα και βασιλείαν, εν Χριστών τω Κυρίω ημών ω η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου