Ἡ θαυματουργὴ ἀχειροποίητη εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στὴ Μονὴ Ζωγράφου
Στό Ἅγιον Ὄρος βρίσκεται τό μοναστήρι τοῦ Ζωγράφου, πού τιμᾶται στό ὄνομα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου. Στόν κίονα τοῦ δεξιοῦ χοροῦ ὑπάρχει μιά θαυμάσια εἰκόνα τοῦ Ἁγίου, ἀπό τίς πιο θαυματουργές τοῦ Ὄρους. Ὅταν βασίλευε στο Βυζάντιο ὁ Λέων ὁ Σοφός (909), τρία ἀδέλφια ἀπό τήν Ἀχρίδα ὁ Μωϋσῆς, ὁ Ααρών καί ὁ Βασίλειος, θέλησαν να γίνουν μοναχοί. Γι’ αὐτό πῆγαν στό Ἅγιον Ὄρος, ὅπου καί ἔχτισαν ἕνα μοναστήρι. Διαφώνησαν ὅμως, γιά τόν ἅγιο στόν ὁποῖο θά τὸ ἀφιέρωναν. Γι’ αὐτό, μέ νηστεία καί προσευχή, παρακάλεσαν τόν Θεό να φανερώσει τό θέλημά Του. Ετοίμασαν, λοιπόν, τό σανίδι ὅπου θά ἱστοροῦσαν τήν εἰκόνα καί το τοποθέτησαν μέσα στήν καινούργια ἐκκλησία.
Ἕνα βράδυ, ἐνῶ καί οἱ τρεῖς προσεύχονταν στά κελλιά τους, ἕν’ ἀσυνήθιστο φῶς, λαμπρότερο καί ἀπό αὐτό τοῦ ἥλιου, ἁπλώθηκε ἀπό τήν ἐκκλησία σ’ ὅλο τόν γύρω τόπο κ’ ἔφτασε ὥς καί στα κοντινά ὑψώματα!
Τήν ἄλλη ἡμέρα τό πρωί, πῆγαν στον ναό καί τούς κατέλαβε φόβος καί θαυμασμός γιά τό παράδοξο πού ἔβλεπαν. Ἐπάνω στό ξύλο εἶχε ἀποτυπωθεῖ ἡ μορφή τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου. Κι ἀπ’ αὐτήν ἔβγαινε ἐκείνη ἡ οὐράνια λάμψη, πού κατηύγαζε τόν τόπο τήν προηγούμενη νύχτα. Ἀπ’ αὐτό τό παράδοξο θαῦμα τῆς ἀχειροποιήτου εἰκόνος τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ἡ Μονή ἀφιερώθηκε στό σεπτόν ὄνομά του.
Πολλά καί ἀναρίθμητα θαύματα ἔγιναν ἀπό τότε κι ἀπό παντοῦ ἔφταναν οἱ πιστοί, γιά νά προσκυνήσουν. Καί ὁ αὐτοκράτωρ, ὅταν ἄκουσε γιὰ τὸ θαῦμα, τόσο πολύ εὐλαβήθηκε τόν Ἅγιο, ὥστε ἦλθε ὁ ἴδιος, αὐτοπροσώπως, μέ ζῆλο πολύ καί με ἀγάπη, γιὰ νὰ ἰδεῖ καί νά προσκυνήσει τὴν εἰκόνα τοῦ Τροπαιοφόρου. Τό ἴδιο ἔκαμε καί ὁ ἡγεμόνας τῶν Βουλγάρων Ἰωάννης, ἀπό τό Τύρνοβο καί βοήθησαν τήν Μονή, ἡ ὁποία ὑψώθηκε μεγαλόπρεπη καί περικαλλής.
Ἐπίσης ἕνας δεσπότης, ἀκούγοντας γιά τά θαύματα τῆς ἀχειροποιήτου εἰκόνος, ἀμφέβαλλε καί ἀπιστοῦσε κ᾽ ἔλεγε ὅτι ὅλα αὐτά ἦταν ἐφευρέσεις τῶν μοναχῶν ἀπό φιλοχρηματία καί ἄλλα τέτοια. Πῆγε, λοιπόν, στο μοναστήρι καί μόλις οἱ μοναχοί, μέ πολλή τιμή, τὸν ὁδήγησαν στον ναό, αὐτός χωρίς σεβασμό, σχεδόν μέ ἀδιαφορία, καί ἀπό περιέργεια, στάθηκε μπροστά στήν εἰκόνα. Ἀγέρωχος ἄγγιξε τό θεῖο πρόσωπο τοῦ Ἁγίου, στο μάγουλο καί πρός τή μύτη. Κ’ εὐθύς, ὤ τοῦ θαύματος, κόλλησε τό δάχτυλό του πάνω στό ἅγιο πρόσωπο. Μέσα σέ φρικτούς πόνους τοῦ τὸ ἔκοψαν καί ἀκόμα ὑπάρχει καί φαίνεται τό οἰκτρό ὑπόλειμμα, δεῖγμα τῆς γνησιότητος καί τῆς δυνάμεως τῶν θαυμάτων τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Ὕστερα στόλισαν τήν εἰκόνα μέ ἀσημένιο ἔνδυμα ἐξαιρετικῆς τέχνης, στήν Πετρούπολη, καί ἀνέθεσαν πολλά καί πολύτιμα ἀφιερώματα στόν προσφιλῆ Ἅγιο.
Πηγή: «Ἅγιος Γεώργιος ὁ Τροπαιοφόρος», Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου Ἡλίων, Αἰδηψὸς 1999, σέλ.74-76
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου