Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ ΚϚ´(26ῃ) τοῦ μηνὸς Ἰουλίου, μνήμη τῆς Ἁγίας Ὁσιομάρτυρος τοῦ Χριστοῦ Παρασκευῆς. (138-161)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Ὡραιοζήλης, μαρτυρησάσης ἐν Βυζαντίῳ ἐπὶ Δομιτιανοῦ, μαθητρίας γενομένης αὐτοῦ τοῦ Πρωτοκλήτου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, καὶ Ἱερουσαλὴμ τῆς ὁμοτρόπου καὶ συνοίκου αὑτῆς Μάρτυρος. (81-96)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἀππίωνος, ξίφει τελειωθέντος, καὶ Ἱερουσαλήμ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμων Ἰγνατίου τοῦ Στειρωνίτου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνάμνησις τῶν ἐγκαινίων τοῦ ναοῦ τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, πέραν ἐν Σκάλλαις.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνάμνησις τῶν ἐγκαινίων τοῦ ναοῦ τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, πέραν ἐν Χάλδαις.
Καὶ Σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου πέραν ἐν τῷ Παγιδίῳ, πλησίον τοῦ νέου Ἐμβόλου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερέως Πάστορος, ἀδελφοῦ τοῦ πάπα Ῥώμης Πίου Α´. (160)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Συμφωνίου, Ὀλυμπίου, Θεοδούλου καὶ Ἐξυπερίας, πυρὶ τελειωθέντων ἐπὶ Βαλεριανοῦ. (257)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Βάλεντος (Valens), ἐπισκόπου Βερόνης ἐν Ἰταλίᾳ. (531)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Συμεών τοῦ Στυλίτου, «ἐπέκεινα τοῦ Ἀνάπλου» . (6ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Συμεὼν τοῦ ἐν Μάντουᾳ τῆς Ἰταλίας, ἐρημίτου καὶ προσκυνητοῦ. (1016)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη του ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Μωϋσέως τοῦ Οὔγγρου, τοῦ πολυάθλου, ἐν τῇ Λαύρᾳ τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου ἀποκειμένου, ἐν ἔτει χιλιοστῷ καὶ τεσσαρακοστῷ τρίτῳ (1043) κοιμηθέντος.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἑρμολάου τοῦ Ἀναργύρου, τοῦ ἐν Κύπρῳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Γεροντίου, πρώτου οἰκιστοῦ τῆς Σκήτης Ἁγίας Ἄννης εἰς τὴν θέσιν τῶν Βουλευτηρίων ἐν Ἄθῳ, κατὰ τὸν ΙΔ´ αἰῶνα ἀκμάσαντος, ἔτι δὲ καὶ Σύναξις πάντων τῶν Ἁγιαναννιτῶν Πατέρων
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Σάββα Γ´ ἀρχιεπισκόπου Σερβίας. (1316)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἰωαννικίου τοῦ Νέου, τῆς μονῆς Μουσκὲλ (Muscel) Ῥουμανίας. (1638)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ὅσιος Θεοφάνης τοῦ Σολοφσκὶ τῆς Λευκῆς Θάλασσας τῆς Ῥωσίας, μαθητὴς τοῦ ὁσίου Παϊσίου Βελιτσκόσφκυ (1819)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ὅσιος Κλήμης, μαθητὴς ὁσίου Θεοφάνη τοῦ Σολοφσκὶ τῆς Ῥωσίας (19ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἰακώβου (Netsvetov) τῆς νήσου Ἄτκας, φωτιστοῦ τῆς Ἀλάσκας. (1867)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἰσαάκ τῆς μονῆς Σβυατογκόρσκ. (1903)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Θεοδοσίου τοῦ Μίνβοντυ καὶ πνευματικοῦ τοῦ Καυκάσου. (1948)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Κωνσταντίνου Ὀπριζάν, τοῦ νέου ὁμολογητοῦ τοῦ Ῥουμάνου, ἐν πολλαῖς βασάνοις, καὶ κολάσεσι ὑπό τῶν ἀθέων μπολσεβίκων ὑπωπιασθεὶς, ἐν τῇ φυλακῇ τῆς Ζιλάβα ἐτελειώθη ἐν ἔτει 1959
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνάμνησις τῆς ἀνακομιδῆς τῶν ἱερῶν λειψάνων (1994) τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Θεοδώρου Οὐσακώφ (1817), εὐσεβεστάτου Ῥώσου ναυάρχου, ἐν τῇ μονῇ Σαναξὰρ κοιμηθέντος.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἐπισυνέβη, Χάριτι καὶ Ἐλέει τοῦ Παντάνακτος καὶ Μεσιτείᾳ καὶ Εὐνοίᾳ καὶ Νεύσει τῆς Ἀειπαρθένου, ἡ Ἀνάκτησις τῆς Βασιλίδος τῶν Πόλεων ἐκ τῶν μιαρῶν Λατινικῶν χειρῶν ὑπὸ Ἀλεξίου Μελισσηνοῦ‐Στρατηγοπούλου, ἐν ἔτει χιλιοστῷ διακοσιοστῷ ἑξηκοστῷ καὶ πρώτῳ. (1261) Ἡ ἐπίσημος ἐν τούτοις Εἴσοδος τοῦ Αὐτοκράτορος καὶ τοῦ λαοῦ ἐγένετο μετὰ εἰκοσαήμερον, κατὰ τὴν δεκάτην πέμπτην Αὐγούστου, εἰς ἐκδήλωσιν τιμῆς καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τὴν Ὑπέρμαχον Στρατηγὸν τοῦ Γένους, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν πανηγυρισμὸν τῆς Ἱερᾶς Κοιμήσεως Αὑτῆς
Στίχοι
Θεῷ παρεσκεύασας ἁγνὸν ὡς δόμον,
Σαυτὴν ἀγῶσι, σεμνή, εἰς κατοικίαν.
Παρασκευὴν ἔκτανεν εἰκάδι χαλκὸς ἐν ἕκτῃ.
Η αγία Παρασκευή θεραπεύει το μάτι του Γιώργου
–Κυρία, τρέξτε, ο Γιώργος τυφλώθηκε!
–Τον τρύπησε με σύρμα ο Χριστόφορος!
–Δεν έφταιγε ο Χριστόφορος, κυρία, κατά λάθος έγινε!
Συνέβη στη Δράμα, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Πέμπτη Δημοτικού πήγαινε ο Γιώργος, όταν σε σχολική εκδρομή, πάνω στο παιχνίδι σχίστηκε το μάτι του από σύρμα. Για λίγο επικράτησε πανικός. Μα οι δάσκαλοι ενήργησαν ψύχραιμα. Κάλεσαν τον πατέρα του Χριστόφορου, που ήταν γιατρός, έφτασε αμέσως και μετέφερε τον Γιώργο σε Νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη.
Η φθορά ήταν βαριά. Μια οριζόντια γραμμή έσχιζε την κόρη του ματιού στα δυό. Το παιδί δεν είχε καθόλου όραση από το ένα μάτι και πονούσε. Θα έπρεπε να χειρουργηθεί, με αμφίβολο το αποτέλεσμα.
Ήταν Τετάρτη. Το χειρουργείο προγραμματίστηκε για τη Δευτέρα.
Οι γονείς του Γιώργου έλειπαν στη Γερμανία, όπου δούλευαν. Ο Γιώργος έμενε με τη γιαγιά του, την κυρία Δέσποινα. Στο Νοσοκομείο η πιστή γιαγιά έκλαιγε όλη τη νύχτα πάνω από το προσκέφαλο του εγγονού και παρακαλούσε την Αγία Παρασκευή, που την ευλαβούνταν και συχνά επισκεπτόταν το Μοναστηράκι της στις Σέρρες.
–Αγία Παρασκευή, σώσε το μάτι του παιδιού! Ένα θαύμα σου ζητώ: Αντί να χειρουργηθεί τη Δευτέρα, κάνε να φύγουμε από δω τη Δευτέρα υγιείς! Ένα θαύμα, σε παρακαλώ!
Όλο το βράδυ προσευχόταν.
Όταν ξημέρωσε, πήγε κι αγόρασε μια εφημερίδα.
–Γιωργάκη, κλείσε το μάτι σου το καλό, και διάβασε τι γράφει εδώ, του λέει με προσμονή.
Έκλεισε το ένα μάτι το παιδί και διάβασε τον τίτλο.
–Βλέπεις, παιδάκι μου, τα γράμματα; έβγαλε φωνή.
–Βλέπω, γιαγιά, αλλά μόνο τα κεφαλαία στην πρώτη γραμμή.
Γεμάτη χαρά η κυρία Δέσποινα ανακοίνωσε το νέο στους γιατρούς.
Ξαφνιάστηκαν εκείνοι. Εξέτασαν τον Γιώργο∙ είχε όραση 6/10, από το πονεμένο μάτι. Απρόσμενη βελτίωση.
Το άλλο βράδυ η γιαγιά τη δουλειά της. Προσευχή με δάκρυα και μετάνοιες. Το πρωί κλείνει το καλό μάτι του παιδιού και του δείχνει να διαβάσει τα λίγο μικρότερα γράμματα. Κι ο Γιωργάκης… τα διαβάζει!
Τρέχει στους γιατρούς, ανακοινώνει το νέο. Η όραση είχε ανεβεί στα 8/10. Οι γιατροί ήταν εντυπωσιασμένοι.
–Αγία μου Παρασκευή, συνέχισε το θαύμα σου, παρακαλώ, ικέτευε πάλι το βράδυ η γιαγιά. Μη μου το αρνηθείς!
Πέρασαν οι μέρες, ξημέρωσε Δευτέρα. Ο Γιώργος, πριν να μπεί στο χειρουργείο, κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις. Μετρούν την όρασή του: ήταν 10/10!
–Αυτό είναι φαινόμενο! λένε οι γιατροί. Δεν εξηγείται επιστημονικά. Μόνο σε θαύμα το αποδίδουμε.
Το χειρουργείο δεν έγινε. Το παιδί παρέμεινε λίγες μέρες ακόμη στο Νοσοκομείο για εξετάσεις και βγήκε πλήρως θεραπευμένο.
Μια επίσκεψη στη Γερμανία, όπου βρίσκονταν οι γονείς του, επιβεβαίωσε την ίαση κι από Γερμανικό Νοσοκομείο. Μια μικρή γραμμούλα γκρίζα στην κόρη του ματιού, έμεινε, για να υπενθυμίζει το θαύμα.
Όλοι είχαν πανηγύρι.
Νεφέλη
Περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», Ιούλιος 2026
***
Τήν ἁγία Παρασκευή νά εὐχαριστής. Αὐτή σέ ἔκανε καλά.
Πάντοτε νά ἔχης ἁγιασμό ἀπό τήν Ἁγία νά πίνης καί νά πλένεσαι.
Γερόντισσα Σοφία Σαμαρά εκ Βεροίας
Ἡ γερόντισσα Σοφία ἦταν ἕνας θησαυρός γιά τήν Βέροια καί τήν γύρω περιοχή. Ἄγγελος καλωσύνης.
Μαρτυρία Παναγιώτας ἀπό τή Νέα Νικομήδεια: «Τό 1975 ἤμουν 16 ἐτῶν καί πήγαινα στήν Πέμπτη τάξη Γυμνασίου. Πήγαμε τριήμερη ἐκδρομή στήν Χαλκίδα. Τό πρωΐ τῆς τρίτης μέρας ξύπνησα πρησμένη στό πρόσωπο καί μέ κόκκινα ἐξογκώματα–ὄζους στά πόδια καί στά χέρια. Πονοῦσα τρομερά. Ὅταν γύρισα σπίτι μου μέ πῆγαν στό γιατρό καί διέγνωσε “ἀλλεργία ἀπό τσίμπημα ἐντόμου ἤ ἀπό κάποιο φυτό”. Μοῦ ἔδωσε πολλά φάρμακα χωρίς κανένα ἀποτέλεσμα. Τόσο πολύ πρήστηκα πού δέν γινόταν κυκλοφορία τοῦ αἵματος καί τά μέλη μου ἔγιναν κατάμαυρα. Ἀπό τούς πολλούς πόνους δέν μποροῦσα νά φάω, μόνο νερό ἔπινα γουλιά‒γουλιά. Ἔφθασα 40 κιλά, οἱ γονεῖς μου μέ κουβαλοῦσαν στήν πλάτη.
»Πέρασαν σχεδόν δύο μῆνες καί ὁ πατέρας μου ἔμαθε ἀπό τόν κουμπάρο μας γιά μιά μοναχή στήν Βέροια πού δίνει ἁγιασμό, σταυρώνει, κάνει προσευχή καί ὅποιος ἔχει πρόβλημα γίνεται καλά. Πῆγε μιά φωτογραφία μου ὁ πατέρας μου στήν γερόντισσα Σοφία καί τήν παρεκάλεσε νά προσευχηθῆ.
‒Παιδί μου, δέν εἶμαι μάντισσα. Δέν κοιτάω φωτογραφίες. Πρέπει νά μοῦ φέρετε τό κορίτσι ἐδῶ, εἶπε.
‒Εἶναι βαρειά ἄρρωστο καί εἶναι δύσκολο, ἀπάντησε ὁ πατέρας μου.
‒Ἡ ἀγωνία σου καί ἡ πίστη σου θά βοηθήσουν νά φέρης τό κορίτσι ἐδῶ καί θά γίνη καλά. Τώρα πού θά πᾶς στό σπίτι νά τό δώσης νά πιῆ τό κορίτσι πολύ ἁγιασμό ἀπό αὐτό τό μπουκάλι, καί νά ἀλείψη τά χέρια της καί τά πόδια της καί ὅπου ἔχει πόνο καί ἀμέσως μετά πολύ σᾶς παρακαλῶ πρέπει νά μείνη μόνη της καί νά κοιμηθῆ ὁπωσδήποτε.
»Ἔγιναν ὅλα ὅπως τό εἶπε ἡ γερόντισσα Σοφία, ἀλλά ἦρθε νά μέ δῆ μιά φίλη μου καί μιλώντας γιά τά μαθήματα δέν κοιμήθηκα καθόλου. Τό ἀπόγευμα πήγαμε στήν γερόντισσα Σοφία. Μόλις μέ ἀντίκρυσε μοῦ εἶπε: “Γιατί παιδί μου, δέν κοιμήθηκες; Τί σᾶς εἶπα νά κάνετε;”.
»Μέ πῆρε μέσα στό κελλάκι της καί μέ σταύρωσε λέγοντάς με: “Θά γίνης καλά, παιδί μου, μή φοβᾶσαι. Φεύγοντας θά πᾶτε στήν ἁγία Παρασκευή. Νά πιῆς πολύ ἁγιασμό, νά πλύνης τά χέρια καί τά πόδια σου. Νά πάρετε μαζί σας ἁγιασμό καί ἡ ἁγία Παρασκευή σέ τρεῖς μέρες τό πολύ θά σέ κάνει καλά. Καί σήμερα, παιδί μου, ὅλη μέρα πρίν ἔρθει ὁ πατέρας σου ἄκουγα φωνή πού μοῦ ἔλεγε νά κάνω προσευχή γιά τήν Παναγιώτα, εἶναι πολύ ἄρρωστη καί ἔχει πολύ ἀνάγκη”.
»Κάναμε ὅπως μᾶς εἶπε καί τήν τρίτη ἡμέρα οἱ μαῦροι ὄζοι ὑποχώρησαν, τό πρήξιμο ἔφυγε καί τό βασικώτερο δέν λιποθυμοῦσα ἀπό τούς πόνους ὅταν σηκωνόμουν. Ἐμένα πού μέ περίμεναν ἀπό μέρα σέ μέρα νά πεθάνω, τώρα πῆγα στούς συγγενεῖς καί γνωστούς καί δέν πίστευαν. Πῆγα καί στήν γερόντισσα Σοφία νά τήν εὐχαριστήσω.
‒Κοίταξε, γιαγιά, ἔγινα καλά, σᾶς εὐχαριστῶ.
‒Ὄχι ἐμένα, παιδί μου, τήν ἁγία Παρασκευή. Αὐτή σέ ἔκανε καλά. Πάντοτε νά ἔχης ἁγιασμό ἀπό τήν Ἁγία νά πίνης καί νά πλένεσαι.
‒Γιαγιά, σέ λίγες μέρες τελειώνει ἡ χρονιά καί γράφουμε διαγωνισμούς. Ἐγώ ἔχω δυό μῆνες πού δέν πῆγα σχολεῖο. Πῶς νά πάω νά γράψω μέ τόσα κενά;
‒Θά κάνεις τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ καί σέ ὅποια σελίδα ἀνοίγεις, αὐτή νά διαβάζης γιατί ἀπό αὐτή θά σᾶς βάλουν, ἀπάντησε μέ σιγουριά.
»Ἔτσι κάνοντας πέρασα τήν χρονιά, γιατί τά περισσότερα θέματα ἦταν ἀπό τίς σελίδες πού διάβασα.
(Από το βιβλίο «Ασκητές μέσα στον κόσμο»Α’ – ιγ΄. Σοφία Σαμαρᾶ, Ιερόν Ησυχαστήριον «Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος», Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής)
***
Θαυμαστό γεγονός στο Κορωπί ανήμερα της Αγίας Παρασκευής
“Θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις αυτού” (Ψαλμ. 67, 36).
Η μαρτυρία της οικογένειας έχει ως εξής:
Υπάρχει στο Κορωπί ένα παντρεμένο ζευγάρι όπου ο άντρας είναι το πιστό μέλος της οικογένεια και η γυναίκα του είναι άπιστη και είρων της πίστης.
Ο άντρας είχε πολύ μεγάλη ευσέβεια στην Αγία Παρασκευή. Πάντα στην παραμονή και ανήμερα τις εορτής της άναβε το καντήλι στο σπίτι του. Αντίθετα η σύζυγος του δεν το άναβε ποτέ. Την ημέρα λοιπόν της εορτής της σηκώθηκε πρωί – πρωί και αφού άφησε την γυναίκα του και την πεθερά του να κοιμούνται, ντύθηκε και με προσοχή έφυγε από το σπίτι για την Εκκλησία. Έκλεισε και την εξώπορτα και την κλείδωσε δυο φορές.
Πήγε λοιπόν στην εκκλησία και αφού λειτουργήθηκε γύρισε πίσω για το σπίτι. Μόλις έφτασε βρήκε τις δυο γυναίκες τρομοκρατημένες και πανικοβλημένες. Τις ρώτησε τι είχε συμβεί και αυτές τον ρώταγαν εάν το πρωί που έφυγε κλείδωσε την πόρτα του σπιτιού. Η απάντηση του άνδρα ήταν “βεβαίως και την κλείδωσα αφού ξέρουμε εδώ στο Κορωπί τι πρόβλημα έχουμε με τους κλέφτες και τους κακοποιούς.”
-Γιατί είστε τόσο ανήσυχες όμως τις ρώτησε ο σύζυγος.
-Να, του λένε, μόλις έφυγες μετά από λίγο ακούσαμε να ξεκλειδώνεται η πόρτα. Δυο φορές κρακ, κρακ. Κοκαλώσαμε!!! Είδαμε τότε μπροστά μας μια γυναίκα να μπαίνει μέσα στο σπίτι με μαύρα ρούχα, ψιλή, πολύ όμορφη, να μας κοίτα αμίλητη και να πηγαίνει στο δωμάτιο που είναι η καντήλα. Πηγαίνει λοιπόν εκεί, παίρνει το καντήλι πηγαίνει κατόπιν στην κουζίνα βάζει λάδι, βάζει λουμινάκι και το ανάβει. Το παίρνει το καντηλάκι και το τοποθετεί πάλι στο δωμάτιο. Μας κοιτά με πολύ αυστηρό τρόπο και μας λέει, «σήμερα είναι η εορτή μου», και φεύγει πάλι από όπου ήρθε.
Οι γυναίκες ήταν συγκλονισμένες δεν μπορούσαν να μιλήσουν καθόλου με αυτό το θαυμαστό γεγονός που τους συνέβη. Ο δε άντρας είχε συγκινηθεί από αυτό το Θαύμα που έκανε η Αγία Παρασκευή στην άπιστη γυναίκα του.
***
Η εμφάνιση της Αγίας Παρασκευής στον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη
Έξω από το χωριό τους την Φαράκλα υπήρχε σε κάποιο λόφο το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, αυτό ήταν και το σχολείο του στα πρώτα χρόνια. Εκεί πήγαινε πολύ τακτικά ο μικρός Ιάκωβος και προσηύχετο στην Αγία.
Αφηγείται λοιπόν ο ίδιος ο Άγιος Γέροντας Ιάκωβος την συνάντηση με την Αγία: «Με τα χέρια μου έσκαψα το χώμα και δημιούργησα λαξευτή σκάλα, για να μπορούν άνετα οι προσκυνητές να ανεβαίνουν στο εξωκλήσι. Έκοβα έναν φουντωτό θάμνο, σκούπιζα την εκκλησία, άναβα και τα καντηλάκια και καθόμουνα και κοίταζα τις εικόνες, μέσα στην απόλυτη σιωπή της νύκτας πάνω στο ερημικό λόφο.
Ούτε φοβόμουν μόνος, ούτε λογισμός δειλίας μ’ ενόχλησε ποτέ.
Έβλεπα τότε την Αγία σαν μοναχή, να βγαίνει από το Ιερό, να διασχίζει το ναό της και έξω στην αυλή να σκύβει και να πλένει τα καντήλια της. Με το παιδικό μου το μυαλό έλεγα ότι η Αγία πλένει τα πιάτα της, όπως η μητέρα μου κάθε βράδυ, όσο κουρασμένη και να ήταν, πάντα έπλενε τα πιάτα , γιατί σκεφτόταν μην τυχόν πεθάνει τη νύκτα και το πρωί βρουν οι γυναίκες άπλυτα πιάτα και σκανδαλιστούν για την έλλειψη νοικοκυροσύνης.
Έχοντας υπ’ όψιν μου το γεγονός αυτό, νόμιζα ότι και η Αγία τη νύκτα έπλενε τα πιάτα της.
Ένα βράδυ καθώς πήγαινα ως συνήθως στο εξωκλήσι και ενώ βρισκόμουν λίγα μέτρα μακριά από την εκκλησία, βλέπω την Αγία σαν μοναχή να στέκεται απ’ έξω και να μου λέει:
– Έλα εδώ, Ιάκωβε, να σου μιλήσω!
Εγώ δείλιασα, κόπηκαν τα πόδια μου και της λέω:
– Φοβούμαι να έρθω κοντά σου. Πες μου από εδώ που στέκομαι, τι θέλεις να μου πεις. Κοντά σου φοβούμαι να έρθω.
Τότε μου λέει η Αγία:
– Γιατί με φοβάσαι; Εσύ τόσο καιρό έρχεσαι και περιποιείσαι την εκκλησία μου και μου ανάβεις τα καντήλια μου! Θέλω πολλά να σου πω. Ζήτησέ μου τι χάρη θέλεις από μένα, τι χάρισμα να σου δώσω.
Τότε της λέω:
– Να ρωτήσω την μητέρα μου και θα σου πω, και αμέσως γύρισα και έφυγα τρέχοντας για το σπίτι μου.
Λέω στην μητέρα μου ότι είδα την Αγία Παρασκευή και μου ζήτησε να της πω τι χάρη θέλω να μου κάνει.
– Είδες παιδί μου την Αγία Παρασκευή; Πως την είδες; Τι συνέβη ακριβώς; Με ρώτησε η μητέρα μου.
Αφού λοιπόν της εξήγησα λεπτομερώς τα γεγονότα, μου είπε:
– Παιδί μου, να ζητήσεις από την Αγία την τύχη σου να σου δώσει.
Το άλλο βράδυ πήγα στο εξωκκλήσι και βλέπω πάλι την Αγία σαν μοναχή να με περιμένει έξω από το ναό της. Στέκομαι λίγο μακριά και της λέω:
– Την τύχη μου θέλω να μου δώσεις.
Τότε η Αγία μου λέει:
– Η τύχη σου…; Στη ζωή σου θα δεις δόξες και τιμές πολλές και το χρυσάφι θα περνάει από τα χέρια σου (και έκανε μια κίνηση με το χέρι της η Αγία δείχνοντας τη μεγάλη ποσότητα, την αφθονία), αλλά δεν θα σ’ αγγίζει.
Και πράγματι, έλεγε ο γέροντας, αμέτρητα χρήματα πέρασαν από τα χέρια μου, αλλά όλα πήγαν στον προορισμό τους, στους πάσχοντες, στους φτωχούς, στους έχοντες ανάγκη. Και άλλα πολλά μου είπε η Αγία Παρασκευή και πάλι τρέχοντας γύρισα στο σπίτι μου».
«Εύρισκα σπηλιές και μέσα κεί προσευχόμουν…»
Μ’ όλ’ αυτά, από εννέα περίπου ετών, το Ιακωβάκι το φωνάζανε πάντοτε να διαβάσει ευχές και να σταυρώσει. Ο παπα-Θοδόσης ήτανε σε άλλο χωριό. Τον καλούσανε στις αρρώστιες και σε κάθε δύσκολη περίσταση. Αρρώσταιναν τα ζώα; φωνάζανε το Ιακωβάκι να τα διαβάσει και γινόσανε καλά. Στα παιδάκια πάλι το ίδιο. Ακόμα και για τις γυναίκες, που δυσκολευόσανε να γεννήσουν, καλούσανε το Ιακωβάκι. Πήγαινε με λαδάκι της αγίας Παρασκευής, σταύρωνε την πόρτα του σπιτιού, προσευχότανε κι έφευγε. Η γυναίκα ελευθερωνόταν.
Από την Εκκλησία του χωριού είχε το Ευχολόγιο και από το σπίτι τους τη Σύνοψη. Αλλά στις περιπτώσεις ασθενειών, που τον φωνάζανε να διαβάσει ευχές, διάβαζε, όσο ήτανε κάτω από δέκα-έντεκα ετών, ό,τι τύχαινε, ό,τι πρωτοάνοιγε στα δύο τούτα βιβλία, γιατί δεν μπορούσε να κρίνει κάθε φορά ποια ευχή ακριβώς χρειάζεται στην περίπτωση.
Αργά το απόγευμα κάθε μέρα μετά το σχολείο πήγαινε και άναβε τα καντηλάκια στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής (το σχολείο του). Πήγαινε μόνο του και του άρεσε να μένει μέχρι το νύχτωμα.
Από το βιβλίο: «Ένας άγιος γέροντας – ο μακαριστός π. Ιάκωβος» (Έκδοση Ιεράς Μονής Οσίου Δαβίδ Γέροντος,1996)
***
Διηγούνταν ο πατήρ Εφραίμ Κατουνακιώτης το 1979 μεταξύ άλλων…
Προ πέντε ετών (δηλαδή το 1974) πήγε στη Μονή Κουτλουμουσίου* ένας τυφλός και όταν προσκύνησε την κάρα της αγίας Παρασκευής, αυτή ευωδίασε και ο τυφλός αμέσως είδε και κρέμασε τα γυαλιά του εκεί.
*(μέρος της κάρας της αγίας φυλάσσεται και στην Ι.Μ Πετράκη, απέναντι από το Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στην Αθήνα)
***
Στο Γεροντικό του Αγίου Όρους διαβάζουμε:
«Από το χωριό «Αγία Παρασκευή» της Χαλκιδικής, πριν από πολλά χρόνια (το 1860) στην ιερά Μονή Δοχειαρίου, μόναζε, ένας περίφημος και πολύ καλλίφωνος ψάλτης με το όνομα Συνέσιος.
Ο Μοναχός αυτός ιδιαίτερη ευλάβεια είχε στην Αγία Παρασκευή και πάντοτε μετά από τον καθορισμένο κανόνα της προσευχής του — μετάνοιες και κομβοσχοίνια — που ήταν υποχρεωμένος να κάνει, απαραίτητα έκανε και ιδιαίτερη προσευχή στην Αγία Παρασκευή. Στην προσευχή του αυτή παρακαλούσε την Αγία να τον βοηθήση, για να σώση την ψυχή του, κι αν σαν άνθρωπος έχη επάνω του κάτι που είναι εμπόδιο για την ψυχική του σωτηρία, να του το αφαιρέση με όποιο τρόπο γνωρίζει εκείνη.
Πολλά χρόνια συνέχιζε να λέη αυτή την προσευχή και ένα πρωί, μετά την πανηγυρική ιερή Ακολουθία και τη θεία Λειτουργία, στην μνήμη του μαρτυρίου της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου) αισθάνθηκε λίγο μία μικρή ενόχληση στο λαρύγγι του, κι από την ενόχληση αυτή λίγο λίγο άρχισε η φωνή του να γίνεται βραχνή.
Από τότε έκανε πολλές προσπάθειες, για να καθαρίση τη φωνή του, αλλά βελτίωση και θεραπεία δεν υπήρχε, απεναντίας όσο πήγαινε και χειροτέρευε η βραχνάδα στη φωνή του.
Επειδή ήταν καλός μουσικός και περίφημος ψάλτης λυπήθηκε ο ίδιος κι όλοι οι αδελφοί της Μονής αυτής, αλλά και όλοι οι πατέρες που τον γνώριζαν σ’ ολόκληρο το Άγιον Όρος.
Έκαναν όλοι θερμή προσευχή στο Θεό, για την θεραπεία του αδελφού αυτού Συνεσίου, οπόταν μετά από ικανό διάστημα, φανερώθηκε στον ύπνο του ηγουμένου της Μονής η αγία Παρασκευή και του είπε: «Γιατί, πάτερ, ενοχλείτε τον Κύριο, με τις καθημερινές προσευχές σας, για τον αδελφό Συνέσιο; Και γιατί παραπονείστε, εφ’ όσον ο ίδιος με παρακαλούσε τώρα και πολλά χρόνια να του αφαιρέσω εκείνο που είναι εμπόδιο στην ψυχική του σωτηρία;».
Ο ηγούμενος κάλεσε τον αδελφό Συνέσιο και τον ρώτησε, για ποιό πράγμα παρακαλούσε την Αγία Παρασκευή; Ο π. Συνέσιος είπε πως παρακαλούσε την Αγία να του αφαιρέση ό,τι πράγμα εμποδίζει την σωτηρία της ψυχής του και πρόσθεσε στον ηγούμενο πως, όταν έψαλε, αισθάνονταν μία ιδιαίτερη ευχαρίστηση και γλυκαίνονταν επάνω στην μελωδική φωνή του τόσο, που ξεχνιόταν ο νους του και ξέφευγε από την έννοια των θείων λόγων και αντί να δοξολογή, με τους θείους ύμνους αυτούς τον Ύψιστον, όπως ο Ψαλμός του Δαυίδ λέγει: «Ηδυνθείη αυτώ η διαλογή μου, εγώ δε ευφρανθήσομαι επί τω Κυρίω» (Ψαλμ. ΡΓ’ 103) αυτός γλυκαινόταν για την φωνή του που ήταν γλυκιά και μελωδική, κι έμπαινε μέσα στην ψυχή του, στο λογισμό του ένα είδος κρυφής υπερηφάνειας και με τον τρόπο αυτόν, κατάφερνε ο δαίμων της υπερηφάνειας, να χάνη αυτός την επαφή των ψαλλομένων και την ένωση του νου του με το Θεό, σαν ψάλτης, και έτσι μετατρεπόταν η προσευχή του σε αμαρτία, όπως και πάλι λέγει το Πνεύμα το Άγιον «και η προσευχή αυτού γενέσθω εις αμαρτίαν…» (Ψαλμ. ΡΗ 7).
***
Θυμάσαι που ανακαίνισες το Εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής;
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Άλλοτε ο όσιος φώναξε κάποιον: « Έλα, Λαμπάκη!» Ο άνθρωπος ξαφνιάστηκε, γιατί έτσι τον φώναζε μόνο η μητέρα του. Έπειτα ο Όσιος τον κέρασε, κάθισε δίπλα του και τον χάϊδεψε στο κεφάλι. Εκείνος από ευαισθησία ένοιωσε άσχημα και σχεδόν συντετριμμένος είπε:
– Γέροντα, μη με ακουμπάς, είμαι λερωμένος, είμαι παλιάνθρωπος.
– Ναι, του είπε ο Όσιος, αλλά θυμάσαι, Λαμπάκη μου, τότε που σκοτώθηκε ο τάδε σε τροχαίο, και εσύ ανέλαβες να βοηθήσεις την οικογένειά του και να μορφώσεις τα παιδιά του; Θυμάσαι τότε που ο τάδε έπαθε καρδιακή προσβολή, και εσύ πήρες ειδικό αεροπλάνο και τον μετέφερες σε νοσοκομείο στο εξωτερικό; Θυμάσαι τότε που πήγες πάνω σ΄ εκείνο το βουνό της Αγίας Παρασκευής και είδες μέσα στο Εκκλησάκι πρόβατα και έδιωξες από εκεί τους βοσκούς και τους έδωσες χρήματα να πάνε αλλού τα κοπάδια τους; Θυμάσαι που ανακαίνισες αυτό το Εκκλησάκι; Θυμάσαι…; Αυτά λίγα τα θεωρείς;
– Αυτά δεν είναι τίποτε, έλεγε εκείνος ταπεινά.
– Εμείς έχουμε άλλα κριτήρια, και ο Θεός έχει άλλα, του είπε ο Γέροντας.
– Έχω πολλές αμαρτίες, Γέροντα, επέμενε εκείνος.
– Ναι, αλλά αυτά, αν τα ζυγίσης, αξίζουν πιο πολύ, γιατί η προαίρεση μετράει, είπε ο Όσιος.
Του έφτιαξε και καφέ, βγήκε μαζί του και φωτογραφία και τον ξεπροβόδισε με πολλή αγάπη. Ο άνθρωπος έφυγε με την απόφαση να διορθώση όσα βάραιναν την συνείδησή του.
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης. Έκδοση του Ιερού Ησυχαστήριου “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”. Σουρωτή Θεσσαλονίκης, σελ. 498-9
Βλέπω μια μοναχίτσα με το σχηματάκι της και μου λέει: «Μη στεναχωριέσαι, θα γίνεις καλά, εγώ θα σε κάνω καλά» … και το δωμάτιο έλαμψε όλο φως. Γερόντισσα Μακρίνα της Πορταριάς
https://iconandlight.wordpress.com/2025/07/25/%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%cf%89-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b1%cf%87%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%87%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b9-%cf%84%ce%b7/
Αγία Οσιοπαρθενομάρτυς Παρασκευή, Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου
https://iconandlight.wordpress.com/2017/07/25/%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B8%CE%B5%CE%BD
%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%85%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%AE-%CE%B1%CE%B3/
Η διάκριση, ο θείος φωτισμός, είναι το πάν σε όλες τις περιπτώσεις. Τότε θα μπορής να ξεχωρίζης το χρυσό από το μπακίρι και θα γίνης χρυσοχόος πνευματικός. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης – Αγία Παρασκευή, θυγατέρα του Φωτός, δός μας τον θείο φωτισμό.
https://iconandlight.wordpress.com/2021/07/25/%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%b7-%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%bf%cf%82-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%80/
Αγία Παρασκευή, θυγατέρα του Φωτός, ”δός μας τον θείο φωτισμό. Φώτισέ μας να γίνουμε υιοί και θυγατέρες φωτός!”
https://iconandlight.wordpress.com/2020/07/25/%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%85%ce%ae-%ce%b8%cf%85%ce%b3%ce%b1%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c%cf%82-%ce%b4/
Μη στενοχωριέσαι. Η Αγία Παρασκευή μου είπε ότι ο Χαράλαμπος θα γίνη καλά. Αυτή είναι και η δουλειά όλων γενικά των Αγίων· να βοηθούν και να προστατεύουν εμάς τους ταλαίπωρους ανθρώπους από τους ορατούς και αοράτους πειρασμούς. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2022/07/25/82080/
Ανήμερα της αγιά Παρασκευής στο Αϊβαλί με τον κυρ Φώτη Κόντογλου
https://iconandlight.wordpress.com/2024/07/26/%ce%b1%ce%bd%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%ac-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%85%ce%ae%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b1%cf%8a%ce%b2%ce%b1%ce%bb/
Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Ὁσιομάρτυρος Παρασκευῆς.
Ἦχος α’.
Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασάμενη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν, εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ Ἀθληφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Ἱερομαρτύρων Ἑρμολάου, Ἑρμίππου καὶ Ἑρμοκράτους.
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Ἱερατεύσαντες, γνησίως Ἅγιοι, τῷ πρυτανεύσαντι, ὑμῖν τὰ κρείττονα, τοῦ μαρτυρίου τὴν ὁδόν, ἠνύσατε γηθοσύνως, ἱερὲ Ἑρμόλαε, σὺν Ἑρμίππῳ Ἑρμόκρατες, τρίστυλον ἑδραίωμα, Ἐκκλησίας γενόμενοι· διὸ ἐκδυσωπεῖτε ἀπαύστως, σώζεσθαι πάντας πάσης βλάβης.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἑρμολάου (Χαραλάμπους Μ. Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν Συνάναρχον Λόγον.
Τῆς ἐνθέου σοφίας κρατῆρα ἔμπλεων, θεοειδῶν χαρισμάτων, παντοειδῶν ἀρετῶν, καὶ ἀνδρείας ἐπαινέσωμεν Ἑρμόλαον, κράζοντες· πρέσβευε Χριστῷ, ἱερέων κορυφὴ καὶ πρόβολε ἀθλοφόρων, ὑπὲρ τῶν πίστει τιμώντων τὴν μακαρίαν σου ἄθλησιν.
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἑρμολάου. (Ἰακώβου τοῦ Μαλιαροῦ, Μητροπολίτου Μηθύμνης)
Ἦχος δ´. Ταχύ προκατάλαβε.
Ὡς στῦλος ὑπέρλαμπρος τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ, ὁ λύχνος ὁ ἄσβεστος τῆς Οἰκουμένης σοφέ, ἐδείχθης Ἑρμόλαε· ἔλαμψας ἐν τῷ κόσμῳ, διὰ τοῦ Μαρτυρίου, δαίμονας ἐκδιώκων καὶ λεπροὺς καθαρίζων, διὸ τοῖς σε ποθοῦσι πιστῶς, βρύεις ἰάματα.
Ἀπολυτίκιον τῆς ἁγίας μάρτυρος Ὡραιοζήλης. (ὑπὸ Ἀρχιμ.Νικοδήμου Ἀεράκη)
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Μέγα κλέϊσμα, ὁμολογίας, τέκνον ἔνθεον, τοῦ Πρωτοκλήτου, τῆς ἀσκήσεως ἄριστον πρότυπον, καὶ τῶν Μαρτύρων κλεινὸν ἀκροθίνιον, Ὡραιοζήλην ἐν ὕμνοις τιμήσωμεν. Μῆτερ πάνσεμνε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Γεροντίου τοῦ Ἁγιορείτου.
Ἦχος γ´. Θείας πίστεως.
Γέρας πέφηνας τῆς ἐγκρατείας, γέρας εἴληφας, τῆς ἀφθαρσίας, φερωνύμως θεοφόρε Γερόντιε· ἀσκητικαῖς ἀρεταῖς γὰρ κοσμούμενος, Βουλευτηρίων Μονῆς ὤφθης πρότυπον. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Γεροντίου τοῦ Ἁγιορείτου.
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τῆς προμήτορος Ἄννης Χριστοῦ τῆς Σκήτεως, θεόπνουν κτίτορα ὕμνοις καὶ μελιῤῥύτοις ᾠδαῖς, ἐπαινέσωμεν πιστοὶ σεπτὸν Γερόντιον, τὸν δι᾿ ἐνθέρμου προσευχῆς, ὕδωρ ἄφθονον ἐκ γῆς ἀνί κμου ἐξαγαγόντα βοῶντες· ῥείθροις εὐχῶν σου ἡμῶν ξηρὰς καρδίας πίανον.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ὁσίων Ἁγιαναννιτῶν.
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἀνωνύμων Ἁγίων πληθὺν τῆς Σκήτεως Ἁγίας Ἄννης τὴν οὖσαν γνωστὴν Χριστῷ τῷ Θεῷ καὶ ἀπαύστως εὐωδίαν πᾶσι βλύζουσαν, ἣν καὶ ἠσθάνθη ὁ σεπτὸς σὺν τοῖς ἄλλοις ἀσκηταῖς Ἀκάκιος ὁλοψύχως ἀνευφημήσωμεν θείοις αὐτῆς λιτὰς ἀπεκδεχόμενοι.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου (Οὐσακώφ), τοῦ ἀπὸ ναυάρχων.
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Νοητῆς ναυαρχίδος ἐπιβαίνων Θεόδωρος, ἐν ἐπουρανίῳ λιμένι, μεθ᾿ Ἁγίων προσώρμισται· τὰ ἄ‐ φθαρτα φθαρτῶν ὑπεριδών, ἰσάγγελον προέτισε ζωήν, ὡς Λευκάδι χορηγήσας δ᾿ ἐλευθερίαν, ἡμῖν δωρεῖται δεήσεις πρὸς Κύριον. Ὅθεν αὐτῷ βοήσωμεν πιστῶς· Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι· δόξα τῷ παρασχόντι διὰ σοῦ, ἡμῖν χαρίτων πέλαγος.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων.
Ἦχος δ΄.
Οἱ Μάρτυρές σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτῶν, στεφάνους ἐκομίσαντο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· σχόντες γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλον, ἔθραυσαν καὶ δαιμόνων, τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτῶν ταῖς ἱκεσίαις, Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν
Εἰς τὸν Στίχον. Ἦχος πλ. α΄. Χαίροις ἀσκητικῶν.
Χαίροις, Παρασκευὴ ἡ σοφή, τῶν δεομένων ἀσφαλὲς καταφύγιον, ἁπάντων τῶν ἐν ἀνάγκαις, παραμυθία τερπνή, καὶ ἡμῶν προστάτις ἀκαταίσχυντος, τὸ τεῖχος τὸ ἄῤῥηκτον, σκέπη πύργος ἀκράδαντος, τῶν κλονουμένων, καὶ θερμῶς προσιόντων σοι, τὸ ἀκένωτον, ἰαμάτων τὸ πέλαγος, ἅπαντας καταρδεύουσα, πηγὴ ἡ ἀείῤῥυτος, θαυμάτων Μάρτυς καὶ κῆρυξ, ὡς τοῦ Χριστοῦ χρηματίσασα· Ὃν νῦν ἐκδυσώπει, ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν δοθῆναι, τὸ μέγα ἔλεος.
Ἦχος πλ. δ΄. Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος!
Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος, Παρασκευὴ ἡ σοφή, Ἀντωνίνου τὸ φρύαγμα, ἀνδρικῶς κατέβαλες, προθύμως ἐναθλήσασα, καὶ τῶν βραβείων τῆς ἄνω κλήσεως, καὶ τῶν στεφάνων ἀξιωθεῖσα σεμνή, ὑπέρ τῶν δούλων σου, τῶν πιστῶς τιμώντων σε, μνείαν ποιοῦ, πάντοτε πρὸς Κύριον, ἐλεηθῆναι ἡμᾶς.
Κάθισμα τῆς Ἁγίας
Ἦχος δ’ Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ
Τὸν ὡραιότατον Χριστὸν ἀγαπήσασα, καὶ δι’ ἁγνείας τὴν ψυχὴν ὡραΐσασα, διὰ παντοίων πόνων τε καὶ θλίψεων, τούτῳ κατηγγύησαι, ὥσπερ ἄμωμος νύμφη· ὅθεν σε ἠξίωσεν, οὐρανίων θαλάμων, ὑπὲρ ἡμῶν πρεσβεύουσαν αὐτῷ, τῶν σὲ τιμώντων Παρασκευὴ πανεύφημε.
Δόξα. Ἦχος β΄.
Εν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἐν ὄρει ἁγίῳ αὐτοῦ, ἐκεῖ κατεσκήνωσεν ἡ ἁγία, τὴν λαμπάδα ἄσβεστον τηρήσασα. Ἀκούσωμεν τῆς παρθένου ἐγκώμιον· ὦ παρθενία, ναός Θεοῦ! ὦ παρθενία, Μαρτύρων δόξα ὦ παρθενία, ἀγγέλων συμμέτοχε
Μόρφου Νεόφυτος: Ὁ καιρός μας ἔχει πολλὰ κοινὰ μὲ τὸν καιρὸ τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς (26.7.2021)
https://www.youtube.com/watch?v=I3JTv2AcvrI
ΚΟΙΜΗΣΗ ΑΓ. ΑΝΝΗΣ, ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ 25.7.2002 ΟΜΙΛΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
https://www.youtube.com/watch?v=NUymYCOwdNA
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου