Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011
Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011
ΜΗΝΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟ ΕΚΑΝΕ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ!.
Αφορμή η παρουσία Καθολικού ιερέα σε σχολείο του Πειραιά, όπου τέλεσε αγιασμό σε Ορθοδόξους μαθητές:
Γνωστοποιοῦμε τήν ἡμετέρα ποινική ἔγκλησι πού ὑπεβλήθη εἰς τόν Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς κατά τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς παρασυναγωγῆς καί τῆς ἀνιέρου δράσεώς της.
Ἀφιερώνουμε τήν ἐν λόγῳ ἔγκλησιν εἰς τούς τραγικούς οἰκουμενιστάς συνοδοιπόρους τοῦ ἐκπεσόντος Ρωμαιοκαθολικισμοῦ πού δέν ὀρωδοῦν νά συμφύρωνται καί νά συναγελάζωνται καί νά συνευδοκοῦν μετά τῶν θεηλάτων ἀπομειωτῶν τῆς εἰς Χριστόν πίστεως καί ἀληθείας.
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΥ
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΠΛΗΜΜΕΛΙΟΔΙΚΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΜΗΝΥΣΙΣ
Μητροπολίτου Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
κατοίκου Πειραιῶς, ὁδός Ἀκτή Θεμιστοκλέους 198
τηλ. 210 4514833 (ἐσωτ. 19)
κατόχου τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. ΑΔΤ: ΜΟ12069/Ζ΄ Παρ. Ἀσφ. Ἀθηνῶν
ΚΑΤΑ
Τοῦ κ. Νικολάου Φωσκόλου,
Ἀρχιεπισκόπου τῶν ἐν Ἀθήναις Ρωμαιοκαθολικῶν
κατοίκου Ἀθηνῶν, Ὁμήρου 9,
Τοῦ κ. Ἰωάννου Πάτση,
Ρωμαιοκαθολικοῦ Ἱερέως, κατοίκου Πειραιῶς, Φίλωνος 23,
Τῆς ἀδ. Ἀλβέρτας Στεφάνου,
Ἡγουμένης τῆς ἐν Πειραιεῖ Ρωμαιοκαθολικῆς Μοναστικῆς Ἀδελφότητος Ἁγ. Ἰωσήφ τῆς Ἐμφανίσεως, Διευθυντρίας τῆς ἐν Πειραιεῖ λειτουργούσης Σχολῆς Jeanne d’ Arc, Ἐλ. Βενιζέλου 12Α
Ἐξοχώτατε Κύριε Εἰσαγγελεῦ, μετά πολλῆς θλίψεως καί βαθυτάτου ἄλγους εὑρίσκομαι στήν δυσχερεστάτη θέση νά ὑποβάλω ἔγκλησιν γιά ποινική καταδίωξη γιά παράβαση τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Συντάγματος καί τῶν Α.Ν. 1363/38 ἄρθρα 4 καί 5 ὡς ἀντικατεστάθησαν ἀπό τό ἄρθρο 2 τοῦ Α.Ν. 1672/1939 κατά τῶν ὡς ἄνω προσώπων, τοῦ μέν πρώτου ὡς ἠθικοῦ αὐτουργοῦ καί τῶν ἑτέρων δύο ὡς φυσικῶν αὐτουργῶν καί εἰδικώτερον εἰς τό ὑπό τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ Μοναχικοῦ Τάγματος Ἁγίου Ἰωσήφ τῆς ἐμφανίσεως καί ὑπό τήν ἐπωνυμίαν «Jeanne d’ Arc» λειτουργοῦν ἐκπαιδευτήριον ὑπό τήν διεύθυνσιν τῆς ἡγουμένης ἀδ. Ἀλβέρτας φοιτοῦν τέκνα ὀρθοδόξων καί ρωμαιοκαθολικῶν γονέων καί κατ’ἔτος κατά τήν ἔναρξιν τοῦ εἰρημένου σχολείου τῆς Πρωτοβαθμίου ἐκπαιδεύσεως, τελεῖται ὁ καθιερωμένος ἁγιασμός τῆς νέας σχολικῆς περιόδου ὑπό τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ Ἐφημερίου Πειραιῶς κ. Ἰωάννου Πάτση, καί διά τούς ὀρθοδόξους μαθητάς, γεγονός πού ἀπάδει εἰς τήν ἐκκλησιολογίαν καί ποιμαντικήν τῆς Ἐκκλησίας διότι ἀμβλύνει τήν ὀρθόδοξον αὐτοσυνειδησίαν τῶν μικρῶν εὐπλάστων μαθητῶν, ἐπιφέρει μίαν συγκρητιστικήν οἰκουμενιστικήν ἀντίληψιν καί ἐμπίπτει εἰς τάς περί προσηλυτισμοῦ διατάξεις τοῦ δικαιϊκοῦ ἐν Ἑλλάδι συστήματος. Τό γεγονός αὐτό συνέβη καί ἐφέτος στίς 11/9/2011 καί ὡς προκύπτει ἀπό τήν συνημμένη τοπική Ἐφημερίδα «Ὁ φάρος τῆς Τήνου» ἀρ. φύλλου 83 σελ. 3 ἀποτελεῖ συνήθη πρακτική.
Διά τό γεγονός διεμαρτυρήθην ἐγγράφως δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. ἡμ. Πρωτ. 910/27.9.2011 ἐγγράφου μου πρός τόν πρῶτον τῶν μηνυομένων ὡς ἑξῆς: «Ἐκλαμπρότατε, Μετά πολλῆς συνοχῆς καρδίας εὑρισκόμεθα εἰς τήν ἀνάγκην νά ὀχλήσωμεν Ὑμᾶς, διά θέμα ἁπτόμενον τῆς ποιμαντικῆς ἡμῶν εὐθύνης καί τῆς ἐνώπιον τοῦ πανακηράτου καί αἰωνίου Θεοῦ δοθείσης φρικτῆς ὁρκοδοσίας ἡμῶν διά τήν ἐπακριβῆ τήρησιν τῶν ὑπό τοῦ Παναγίου καί Ζωαρχικοῦ Πνεύματος τεθεσπεισμένων Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων τῆς ἀδιαιρέτου καί ἀκαινοτομήτου Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.
Ἀναφερόμεθα διά τοῦ παρόντος εἰς τό ἐντός τῆς ἡμετέρας Κανονικῆς δικαιοδοσίας λειτουργοῦν ἐκπαιδευτήριον τοῦ Ὑμετέρου μοναχικοῦ τάγματος τοῦ Ἁγίου Ἰωσήφ τῆς ἐμφανίσεως ὑπό τήν ἐπωνυμίαν «Jeanne d’ Arc» εἰς τό ὁποῖον φοιτοῦν τέκνα Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν γονέων καί ὑποβάλλομεν Ὑμῖν τήν ἔντονον ἡμετέραν διαμαρτυρίαν διότι κατά τήν ἔναρξιν τοῦ εἰρημένου σχολείου τῆς πρωτοβαθμίου ἐκπαιδεύσεως τελεῖται ὁ καθιερωμένος ἁγιασμός διά τήν εὐλογίαν τῆς νέας σχολικῆς περιόδου ὑπό τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ Ἐφημερίου Πειραιῶς κ. Ἰωάννου Πάτση, καί διά τούς ὀρθοδόξους μαθητάς, γεγονός πού ἀπάδει εἰς τήν ἐκκλησιολογίαν καί ποιμαντικήν τῆς Ἐκκλησίας διότι ἀμβλύνει τήν ὀρθόδοξον αὐτοσυνειδησίαν τῶν μικρῶν εὐπλάστων μαθητῶν, ἐπιφέρει μίαν συγκρητιστικήν οἰκουμενιστικήν ἀντίληψιν καί ἐμπίπτει εἰς τάς περί προσηλυτισμοῦ διατάξεις τοῦ δικαιϊκοῦ ἐν Ἑλλάδι συστήματος.
Διεμαρτυρήθην καθηκόντως, διά τό γεγονός εἰς τήν Ἡγουμένην τοῦ Ὑμετέρου Μοναχικοῦ Τάγματος ἀδ. Ἀλβέρταν, ἥτις καί μοῦ ἐπεβεβαίωσεν τό γεγονός καί ἐδήλωσεν ὅτι θά θέσῃ τήν ἡμετέραν Κανονικήν διαμαρτυρίαν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ὑμετέρας Ἐκλαμπρότητος. Ἐπειδή εἰλικρινῶς δέν ἐπιθυμῶ νά καταφύγω εἰς τήν ποινικήν διαδικασίαν διά τήν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐξόχως σοβαροῦ αὐτοῦ θέματος, πού θά ἠδύνατο νά ἀντιμετωπισθῇ εὐχερῶς μέ τήν τέλεσιν κεχωρισμένως διά τούς ὀρθοδόξους καί ρωμαιοκαθολικούς μαθητάς τῆς τελετῆς τοῦ ἁγιασμοῦ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ, ἐκτιμῶν τήν Ὑμετέραν Ἐκλαμπρότητα καί τήν Ὑμετέραν θρησκευτικήν κοινωνίαν ὡς Ἕλληνας συμπολίτας, παρακαλῶ ὅπως ἐγγράφως διαβεβαιώσητε ὅτι δέν θά ἐπαναληφθῇ εἰς τό μέλλον, τηρουμένης ἐπ’ ἀκριβῶς τῆς ὀρθοδόξου κανονικῆς τάξεως, τῶν ὑπό τοῦ Συντάγματος καί τοῦ Νόμου προβλεπομένων καί τῶν ἰσχυόντων παρ’ ἡμῖν θείων καί ἱερῶν Κανόνων, οἵτινες σαφῶς καί πλήρως ἀπαγορεύουν τήν ὑπό μελῶν τῆς Ἀδιαιρέτου Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀποδοχήν ἀκοινωνήτου προσώπου ὡς Κληρικοῦ, ὡς καί τήν συμμετοχήν εἰς συμπροσευχάς μετά προσώπων μεθ’ ὧν δέν ὑφίσταται ἐκκλησιαστική κοινωνία, οὔτε ταυτότης ἐν τῇ πίστει.
Τυγχάνει ἀσφαλῶς ἐγνωσμένη εἰς Ὑμᾶς ἡ ἡμετέρα πίστις διά τήν Ὑμετέραν θρησκευτικήν κοινωνίαν, ἐρειδομένη ἐπί τῆς κοινῆς μεθ’ Ὑμῶν χιλιετοῦς πορείας, καί τῶν ὑπό τῶν Ἁγίων ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων τῆς Ἀδιαιρέτου Ἐκκλησίας, ἥστινος ἱστορική καί ἀκαινοτόμητος συνέχεια ἀποτελεῖ ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁγιωτάτη Ἐκκλησία καί τῶν θεοκηρύκων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων Αὑτῆς, διακελευομένων καί ἑπομένως αἱ τυχόν προσωπικαί πτώσεις πρωτιστευόντων διακόνων τοῦ εὐχαριστιακοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, δι’ ἅς θά ἀποδώσουν φρικτόν λόγον ἐνώπιον τοῦ Δομήτορος Αὐτῆς Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐντός τοῦ δαιμονικοῦ κλίματος τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, οὐδόλως δεσμεύουν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ οὔτε δύνανται νά ἀποτελέσουν πρόσχημα διά τήν ἀπομείωσιν τῆς ἐν Χριστῷ ἀληθείας.
Ἀναμένων τήν Ὑμετέραν διαβεβαίωσιν διατελῶ μετά πλείστης τιμῆς». Παρῆλθεν ἄπρακτος τρίμηνος περίοδος καί οὐδεμιᾶς ἀπαντήσεως ἔτυχον καί ἑπομένως καθηκόντως προβαίνω εἰς τήν ποινικήν ἔγκλησιν κατά τῶν ἀνωτέρω διότι ἡ τέλεσις «ἁγιαστικῆς» πράξεως ὑπό τοῦ δευτέρου ἐκ τῶν κατηγορουμένων μέ τήν ἐντολή τῆς τρίτης τῶν κατηγορουμένων καί τήν ἠθική παρότρυνση καί ἄδεια τοῦ πρώτου ἐξ αὐτῶν σαφῶς ἀποτελεῖ ἔμμεση προσπάθεια πρός διείσδυση στήν θρησκευτική συνείδηση ἑτεροδόξων καί συγκεκριμένως τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν τῆς εἰρημένης σχολῆς ἐπί σκοπῷ μεταβολῆς τοῦ περιεχομένου αὐτῆς καί συγκεκριμένως ὅτι ὁ Ρωμαιοκαθολικισμός ἀποτελεῖ Ἐκκλησίαν ἔχουσαν μυστηριακήν καί ἁγιαστικήν χάριν καί ὄχι αἱρετικήν παρασυναγωγήν ὡς ἡ Ὀρθόδοξος Καθολική τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία διαχρονικά καί διϊστορικά διακηρύσσει καί ὡς ἐν τῷ συνημμένῳ πονήματί μου «Αἱ Αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ» ἐκδόσεως 2009, ἀναντιρρήτως ἀποδεικνύω.
Ἡ πρᾶξις τῶν ἀνωτέρω ἐλέγχεται καί διά τήν ἐπιβαρυντικήν αἰτίαν τοῦ ὅτι διεπράχθη ἐντός σχολικῆς μονάδος. Ὁ ὁρισμὸς τοῦ ποινικοῦ ἀδικήματος τοῦ προσηλυτισμοῦ δίδεται, κατ’ ἀρχήν, στήν (ἀκόμη καὶ σήμερον ἰσχύουσα) διατάξι τῶν ἄρθρων 4 καὶ 5 τοῦ ΑΝ 1363/1938 ὅπως ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸ ἄρθρο 2 τοῦ ΑΝ1672/1939 ὅπου ἡ ἀπαριθμήσῃ τῶν ἀθεμίτων μέσων εἶναι ἐνδεικτικὴ.
Πολλοὶ συγγραφεῖς καὶ δικαστὲς ἀμφισβήτησαν (κακῶς) ἂν ἀκόμη ἰσχύουν οἱ ὡς ἄνω διατάξεις καὶ ἂν αὐτὲς εἶναι ἀντισυνταγματικὲς ἢ ὄχι καὶ ἂν εἶναι ἀντιθετες ἢ ὄχι στην Εὐρωπαϊκὴ Συμβάσῃ Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου, ἄρθρο 9. Ἦλθε, ὅμως, ἡ κρατοῦσα Νομολογία τοῦ Ε.Δ.Δ.Α. (βλ. προσφυγές Κοκκινάκης καὶ Λαρίσης κατὰ Ἑλλάδος) καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ ΣΤΕ καὶ ἔθεσαν τέρμα σ’ αὐτές τις ἀμφισβητήσεις.
Ἔτσι ἔληξε καὶ αὐτὴ ἡ σύγχυση-διχογνωμία καὶ ὅλοι πλέον συμφωνοῦν ὅτι οἱ ὡς ἄνω Εἰδικοὶ Ποινικοὶ Νόμοι (ΑΝ. 1363/38, ΑΝ 1672/39) ἰσχύουν μέχρι σήμερον. Καὶ ἀπειλοῦν φυλάκιση μέχρι 5 ἔτη, χρηματικὴ ποινή, ἀστυνομικὴ ἐπιτηρήσῃ ἢ καί σὲ συνδυασμὸ μὲ ἄλλες διατάξεις γιά τοὺς ἀλλοδαποὺς- ἀπελάσι ,ἀκόμη δὲ καὶ ἀρνήσι χορηγήσῃς ἀδείας λειτουργίας τόπου λατρείας, σὲ ὅσους διενήργησαν προσηλυτισμό. Ἰδιαίτερα ἐπιβαρυντικὴ αἰτία εἶναι ἡ διενέργεια προσηλυτισμοῦ σὲ σχολεῖο καὶ σὲ μορφωτικὸ ἢ φιλανθρωπικὸ ἵδρυμα.
Ὁ προσηλυτισμὸς εἶναι ἔγκλημα τυπικό, δεν ἔχει σημασία ἂν ἐπιτευχθεῖ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς ἢ ἂν ἦταν πρόσφορα τὰ χρησιμοποιούμενα μέσα, ἐπίσης καὶ ἡ ἰδιότητα τῶν προσώπων -μεταξὺ τῶν ὁποίων τελοῦνται προσηλυτιστικὲς ἐνέργειες- καθὼς καὶ ἡ σχέση που τυχὸν τὰ συνδέει.
Ὁ Ρωμαιοκαθολικισμός ἀποτελεῖ δεινή ἐκτροπή ἐκ τοῦ Χριστιανισμοῦ ὁ ὁποῖος ἀπομείωσε πλήρως τό Εὐαγγελικό μήνυμα ἠμαύρωσε εἰς τήν Δύσιν τήν Χριστιανική ἀποκάλυψη καί καταξίωσε στυγνούς ἐγκληματίας κατεγνωσμένους ὑπό τῆς διεθνοῦς κοινότητος ὡς δῆθεν «ἁγίους» ὡς ἐπισυνέβη προσφάτως μέ τόν εἰδεχθῆ καί δι’ ἐγκλήματα γενοκτονίας καταδικασμένον Ἀλουΐσιον Στέπινατς, Ρωμαιοκαθολικόν Ἀρχιεπίσκοπον τοῦ Ζάγκρεμπ τῆς Κροατίας ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ἠθικός αὐτουργός γιά τήν φρικώδη δολοφονία 800.000 Σέρβων ὀρθοδόξων κατά τόν Β΄ παγκόσμιον πόλεμον ὑπό τῶν Κροατῶν Οὐστάσι καί τοῦ ἡγέτου των Ἄντε Πάβελιτς, τόν ὁποῖον διεπόρθμευσε μέσῳ Βατικανοῦ εἰς τήν Λατινικήν Ἀμερικήν διά νά μείνη ἀτιμώρητος διά τά ἐγκλήματά του.
Προσφάτως δέ βοᾶ ἡ οἰκουμένη διά τά χιλιάδες θύματα παιδεραστίας ἀνά τόν κόσμο πού κακοποιήθησαν ἀπό τούς Ρωμαιοκαθολικούς ἱερεῖς μέ τήν ἀποσιώπησι καί τήν συγκάληψι τοῦ ἐκπεσόντος Βατικανοῦ καί τῶν ἀνυποστάτων κανονικῶς ἡγετῶν του ἐν οἷς καί ὁ πρότριτα «ἁγιοποιηθείς» Ἰωάννης Παύλος ὁ Β΄.
Μόνον εἰς τήν Ὀλλανδίαν ἀνεξάρτητος ἐπιτροπή τῆς Ὀλλανδικῆς Βουλῆς ἀπεκάλυψε ὅτι 34.000 ἀγόρια καί κορίτσια κακοποιήθησαν ἀπό Ρωμαιοκαθολικούς ἱερεῖς τίς τελευταῖες ἕξ δεκαετίες. Παρέλκει νά ἀναφέρωμεν τήν διακομματική καταδίκη γιά τό θέμα αὐτό τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς ἡγεσίας ἀπό τό Κοινοβούλιο τῆς Ἰρλανδίας.
Προσάγω δημοσιεύματα ἀποδεικνύοντα τήν ἀνίερον καί φρικώδη δρᾶσιν τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς παρασυναγωγῆς εἰς τόν κόσμον. Μάρτυρας δέ ἐπικαλοῦμαι τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Δανιήλ Ψωΐνον, Ἐφημέριον Ἱ. Ναοῦ Ἁγ. Τριάδος Πειραιῶς καί τόν Αἰδεσιμ. Πρωτοπρ. κ. Ἰωάννην Θεοδωρόπουλον, Ἐφημέριον τοῦ ἰδίου Ἱ. Ναοῦ.
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 21ῃ Δεκεμβρίου 2011
Ο ΜΗΝΥΩΝ
+ ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς
ΣΕΡΑΦΕΙΜ www.hellas-orthodoxy.blogspot.com.
Γνωστοποιοῦμε τήν ἡμετέρα ποινική ἔγκλησι πού ὑπεβλήθη εἰς τόν Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Πειραιῶς κατά τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς παρασυναγωγῆς καί τῆς ἀνιέρου δράσεώς της.
Ἀφιερώνουμε τήν ἐν λόγῳ ἔγκλησιν εἰς τούς τραγικούς οἰκουμενιστάς συνοδοιπόρους τοῦ ἐκπεσόντος Ρωμαιοκαθολικισμοῦ πού δέν ὀρωδοῦν νά συμφύρωνται καί νά συναγελάζωνται καί νά συνευδοκοῦν μετά τῶν θεηλάτων ἀπομειωτῶν τῆς εἰς Χριστόν πίστεως καί ἀληθείας.
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΥ
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΠΛΗΜΜΕΛΙΟΔΙΚΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΜΗΝΥΣΙΣ
Μητροπολίτου Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
κατοίκου Πειραιῶς, ὁδός Ἀκτή Θεμιστοκλέους 198
τηλ. 210 4514833 (ἐσωτ. 19)
κατόχου τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. ΑΔΤ: ΜΟ12069/Ζ΄ Παρ. Ἀσφ. Ἀθηνῶν
ΚΑΤΑ
Τοῦ κ. Νικολάου Φωσκόλου,
Ἀρχιεπισκόπου τῶν ἐν Ἀθήναις Ρωμαιοκαθολικῶν
κατοίκου Ἀθηνῶν, Ὁμήρου 9,
Τοῦ κ. Ἰωάννου Πάτση,
Ρωμαιοκαθολικοῦ Ἱερέως, κατοίκου Πειραιῶς, Φίλωνος 23,
Τῆς ἀδ. Ἀλβέρτας Στεφάνου,
Ἡγουμένης τῆς ἐν Πειραιεῖ Ρωμαιοκαθολικῆς Μοναστικῆς Ἀδελφότητος Ἁγ. Ἰωσήφ τῆς Ἐμφανίσεως, Διευθυντρίας τῆς ἐν Πειραιεῖ λειτουργούσης Σχολῆς Jeanne d’ Arc, Ἐλ. Βενιζέλου 12Α
Ἐξοχώτατε Κύριε Εἰσαγγελεῦ, μετά πολλῆς θλίψεως καί βαθυτάτου ἄλγους εὑρίσκομαι στήν δυσχερεστάτη θέση νά ὑποβάλω ἔγκλησιν γιά ποινική καταδίωξη γιά παράβαση τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Συντάγματος καί τῶν Α.Ν. 1363/38 ἄρθρα 4 καί 5 ὡς ἀντικατεστάθησαν ἀπό τό ἄρθρο 2 τοῦ Α.Ν. 1672/1939 κατά τῶν ὡς ἄνω προσώπων, τοῦ μέν πρώτου ὡς ἠθικοῦ αὐτουργοῦ καί τῶν ἑτέρων δύο ὡς φυσικῶν αὐτουργῶν καί εἰδικώτερον εἰς τό ὑπό τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ Μοναχικοῦ Τάγματος Ἁγίου Ἰωσήφ τῆς ἐμφανίσεως καί ὑπό τήν ἐπωνυμίαν «Jeanne d’ Arc» λειτουργοῦν ἐκπαιδευτήριον ὑπό τήν διεύθυνσιν τῆς ἡγουμένης ἀδ. Ἀλβέρτας φοιτοῦν τέκνα ὀρθοδόξων καί ρωμαιοκαθολικῶν γονέων καί κατ’ἔτος κατά τήν ἔναρξιν τοῦ εἰρημένου σχολείου τῆς Πρωτοβαθμίου ἐκπαιδεύσεως, τελεῖται ὁ καθιερωμένος ἁγιασμός τῆς νέας σχολικῆς περιόδου ὑπό τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ Ἐφημερίου Πειραιῶς κ. Ἰωάννου Πάτση, καί διά τούς ὀρθοδόξους μαθητάς, γεγονός πού ἀπάδει εἰς τήν ἐκκλησιολογίαν καί ποιμαντικήν τῆς Ἐκκλησίας διότι ἀμβλύνει τήν ὀρθόδοξον αὐτοσυνειδησίαν τῶν μικρῶν εὐπλάστων μαθητῶν, ἐπιφέρει μίαν συγκρητιστικήν οἰκουμενιστικήν ἀντίληψιν καί ἐμπίπτει εἰς τάς περί προσηλυτισμοῦ διατάξεις τοῦ δικαιϊκοῦ ἐν Ἑλλάδι συστήματος. Τό γεγονός αὐτό συνέβη καί ἐφέτος στίς 11/9/2011 καί ὡς προκύπτει ἀπό τήν συνημμένη τοπική Ἐφημερίδα «Ὁ φάρος τῆς Τήνου» ἀρ. φύλλου 83 σελ. 3 ἀποτελεῖ συνήθη πρακτική.
Διά τό γεγονός διεμαρτυρήθην ἐγγράφως δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. ἡμ. Πρωτ. 910/27.9.2011 ἐγγράφου μου πρός τόν πρῶτον τῶν μηνυομένων ὡς ἑξῆς: «Ἐκλαμπρότατε, Μετά πολλῆς συνοχῆς καρδίας εὑρισκόμεθα εἰς τήν ἀνάγκην νά ὀχλήσωμεν Ὑμᾶς, διά θέμα ἁπτόμενον τῆς ποιμαντικῆς ἡμῶν εὐθύνης καί τῆς ἐνώπιον τοῦ πανακηράτου καί αἰωνίου Θεοῦ δοθείσης φρικτῆς ὁρκοδοσίας ἡμῶν διά τήν ἐπακριβῆ τήρησιν τῶν ὑπό τοῦ Παναγίου καί Ζωαρχικοῦ Πνεύματος τεθεσπεισμένων Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων τῆς ἀδιαιρέτου καί ἀκαινοτομήτου Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας.
Ἀναφερόμεθα διά τοῦ παρόντος εἰς τό ἐντός τῆς ἡμετέρας Κανονικῆς δικαιοδοσίας λειτουργοῦν ἐκπαιδευτήριον τοῦ Ὑμετέρου μοναχικοῦ τάγματος τοῦ Ἁγίου Ἰωσήφ τῆς ἐμφανίσεως ὑπό τήν ἐπωνυμίαν «Jeanne d’ Arc» εἰς τό ὁποῖον φοιτοῦν τέκνα Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν γονέων καί ὑποβάλλομεν Ὑμῖν τήν ἔντονον ἡμετέραν διαμαρτυρίαν διότι κατά τήν ἔναρξιν τοῦ εἰρημένου σχολείου τῆς πρωτοβαθμίου ἐκπαιδεύσεως τελεῖται ὁ καθιερωμένος ἁγιασμός διά τήν εὐλογίαν τῆς νέας σχολικῆς περιόδου ὑπό τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ Ἐφημερίου Πειραιῶς κ. Ἰωάννου Πάτση, καί διά τούς ὀρθοδόξους μαθητάς, γεγονός πού ἀπάδει εἰς τήν ἐκκλησιολογίαν καί ποιμαντικήν τῆς Ἐκκλησίας διότι ἀμβλύνει τήν ὀρθόδοξον αὐτοσυνειδησίαν τῶν μικρῶν εὐπλάστων μαθητῶν, ἐπιφέρει μίαν συγκρητιστικήν οἰκουμενιστικήν ἀντίληψιν καί ἐμπίπτει εἰς τάς περί προσηλυτισμοῦ διατάξεις τοῦ δικαιϊκοῦ ἐν Ἑλλάδι συστήματος.
Διεμαρτυρήθην καθηκόντως, διά τό γεγονός εἰς τήν Ἡγουμένην τοῦ Ὑμετέρου Μοναχικοῦ Τάγματος ἀδ. Ἀλβέρταν, ἥτις καί μοῦ ἐπεβεβαίωσεν τό γεγονός καί ἐδήλωσεν ὅτι θά θέσῃ τήν ἡμετέραν Κανονικήν διαμαρτυρίαν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ὑμετέρας Ἐκλαμπρότητος. Ἐπειδή εἰλικρινῶς δέν ἐπιθυμῶ νά καταφύγω εἰς τήν ποινικήν διαδικασίαν διά τήν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐξόχως σοβαροῦ αὐτοῦ θέματος, πού θά ἠδύνατο νά ἀντιμετωπισθῇ εὐχερῶς μέ τήν τέλεσιν κεχωρισμένως διά τούς ὀρθοδόξους καί ρωμαιοκαθολικούς μαθητάς τῆς τελετῆς τοῦ ἁγιασμοῦ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ, ἐκτιμῶν τήν Ὑμετέραν Ἐκλαμπρότητα καί τήν Ὑμετέραν θρησκευτικήν κοινωνίαν ὡς Ἕλληνας συμπολίτας, παρακαλῶ ὅπως ἐγγράφως διαβεβαιώσητε ὅτι δέν θά ἐπαναληφθῇ εἰς τό μέλλον, τηρουμένης ἐπ’ ἀκριβῶς τῆς ὀρθοδόξου κανονικῆς τάξεως, τῶν ὑπό τοῦ Συντάγματος καί τοῦ Νόμου προβλεπομένων καί τῶν ἰσχυόντων παρ’ ἡμῖν θείων καί ἱερῶν Κανόνων, οἵτινες σαφῶς καί πλήρως ἀπαγορεύουν τήν ὑπό μελῶν τῆς Ἀδιαιρέτου Ὀρθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας ἀποδοχήν ἀκοινωνήτου προσώπου ὡς Κληρικοῦ, ὡς καί τήν συμμετοχήν εἰς συμπροσευχάς μετά προσώπων μεθ’ ὧν δέν ὑφίσταται ἐκκλησιαστική κοινωνία, οὔτε ταυτότης ἐν τῇ πίστει.
Τυγχάνει ἀσφαλῶς ἐγνωσμένη εἰς Ὑμᾶς ἡ ἡμετέρα πίστις διά τήν Ὑμετέραν θρησκευτικήν κοινωνίαν, ἐρειδομένη ἐπί τῆς κοινῆς μεθ’ Ὑμῶν χιλιετοῦς πορείας, καί τῶν ὑπό τῶν Ἁγίων ἑπτά Οἰκουμενικῶν Συνόδων τῆς Ἀδιαιρέτου Ἐκκλησίας, ἥστινος ἱστορική καί ἀκαινοτόμητος συνέχεια ἀποτελεῖ ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁγιωτάτη Ἐκκλησία καί τῶν θεοκηρύκων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων Αὑτῆς, διακελευομένων καί ἑπομένως αἱ τυχόν προσωπικαί πτώσεις πρωτιστευόντων διακόνων τοῦ εὐχαριστιακοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, δι’ ἅς θά ἀποδώσουν φρικτόν λόγον ἐνώπιον τοῦ Δομήτορος Αὐτῆς Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐντός τοῦ δαιμονικοῦ κλίματος τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, οὐδόλως δεσμεύουν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ οὔτε δύνανται νά ἀποτελέσουν πρόσχημα διά τήν ἀπομείωσιν τῆς ἐν Χριστῷ ἀληθείας.
Ἀναμένων τήν Ὑμετέραν διαβεβαίωσιν διατελῶ μετά πλείστης τιμῆς». Παρῆλθεν ἄπρακτος τρίμηνος περίοδος καί οὐδεμιᾶς ἀπαντήσεως ἔτυχον καί ἑπομένως καθηκόντως προβαίνω εἰς τήν ποινικήν ἔγκλησιν κατά τῶν ἀνωτέρω διότι ἡ τέλεσις «ἁγιαστικῆς» πράξεως ὑπό τοῦ δευτέρου ἐκ τῶν κατηγορουμένων μέ τήν ἐντολή τῆς τρίτης τῶν κατηγορουμένων καί τήν ἠθική παρότρυνση καί ἄδεια τοῦ πρώτου ἐξ αὐτῶν σαφῶς ἀποτελεῖ ἔμμεση προσπάθεια πρός διείσδυση στήν θρησκευτική συνείδηση ἑτεροδόξων καί συγκεκριμένως τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν τῆς εἰρημένης σχολῆς ἐπί σκοπῷ μεταβολῆς τοῦ περιεχομένου αὐτῆς καί συγκεκριμένως ὅτι ὁ Ρωμαιοκαθολικισμός ἀποτελεῖ Ἐκκλησίαν ἔχουσαν μυστηριακήν καί ἁγιαστικήν χάριν καί ὄχι αἱρετικήν παρασυναγωγήν ὡς ἡ Ὀρθόδοξος Καθολική τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία διαχρονικά καί διϊστορικά διακηρύσσει καί ὡς ἐν τῷ συνημμένῳ πονήματί μου «Αἱ Αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ» ἐκδόσεως 2009, ἀναντιρρήτως ἀποδεικνύω.
Ἡ πρᾶξις τῶν ἀνωτέρω ἐλέγχεται καί διά τήν ἐπιβαρυντικήν αἰτίαν τοῦ ὅτι διεπράχθη ἐντός σχολικῆς μονάδος. Ὁ ὁρισμὸς τοῦ ποινικοῦ ἀδικήματος τοῦ προσηλυτισμοῦ δίδεται, κατ’ ἀρχήν, στήν (ἀκόμη καὶ σήμερον ἰσχύουσα) διατάξι τῶν ἄρθρων 4 καὶ 5 τοῦ ΑΝ 1363/1938 ὅπως ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸ ἄρθρο 2 τοῦ ΑΝ1672/1939 ὅπου ἡ ἀπαριθμήσῃ τῶν ἀθεμίτων μέσων εἶναι ἐνδεικτικὴ.
Πολλοὶ συγγραφεῖς καὶ δικαστὲς ἀμφισβήτησαν (κακῶς) ἂν ἀκόμη ἰσχύουν οἱ ὡς ἄνω διατάξεις καὶ ἂν αὐτὲς εἶναι ἀντισυνταγματικὲς ἢ ὄχι καὶ ἂν εἶναι ἀντιθετες ἢ ὄχι στην Εὐρωπαϊκὴ Συμβάσῃ Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου, ἄρθρο 9. Ἦλθε, ὅμως, ἡ κρατοῦσα Νομολογία τοῦ Ε.Δ.Δ.Α. (βλ. προσφυγές Κοκκινάκης καὶ Λαρίσης κατὰ Ἑλλάδος) καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ ΣΤΕ καὶ ἔθεσαν τέρμα σ’ αὐτές τις ἀμφισβητήσεις.
Ἔτσι ἔληξε καὶ αὐτὴ ἡ σύγχυση-διχογνωμία καὶ ὅλοι πλέον συμφωνοῦν ὅτι οἱ ὡς ἄνω Εἰδικοὶ Ποινικοὶ Νόμοι (ΑΝ. 1363/38, ΑΝ 1672/39) ἰσχύουν μέχρι σήμερον. Καὶ ἀπειλοῦν φυλάκιση μέχρι 5 ἔτη, χρηματικὴ ποινή, ἀστυνομικὴ ἐπιτηρήσῃ ἢ καί σὲ συνδυασμὸ μὲ ἄλλες διατάξεις γιά τοὺς ἀλλοδαποὺς- ἀπελάσι ,ἀκόμη δὲ καὶ ἀρνήσι χορηγήσῃς ἀδείας λειτουργίας τόπου λατρείας, σὲ ὅσους διενήργησαν προσηλυτισμό. Ἰδιαίτερα ἐπιβαρυντικὴ αἰτία εἶναι ἡ διενέργεια προσηλυτισμοῦ σὲ σχολεῖο καὶ σὲ μορφωτικὸ ἢ φιλανθρωπικὸ ἵδρυμα.
Ὁ προσηλυτισμὸς εἶναι ἔγκλημα τυπικό, δεν ἔχει σημασία ἂν ἐπιτευχθεῖ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπὸς ἢ ἂν ἦταν πρόσφορα τὰ χρησιμοποιούμενα μέσα, ἐπίσης καὶ ἡ ἰδιότητα τῶν προσώπων -μεταξὺ τῶν ὁποίων τελοῦνται προσηλυτιστικὲς ἐνέργειες- καθὼς καὶ ἡ σχέση που τυχὸν τὰ συνδέει.
Ὁ Ρωμαιοκαθολικισμός ἀποτελεῖ δεινή ἐκτροπή ἐκ τοῦ Χριστιανισμοῦ ὁ ὁποῖος ἀπομείωσε πλήρως τό Εὐαγγελικό μήνυμα ἠμαύρωσε εἰς τήν Δύσιν τήν Χριστιανική ἀποκάλυψη καί καταξίωσε στυγνούς ἐγκληματίας κατεγνωσμένους ὑπό τῆς διεθνοῦς κοινότητος ὡς δῆθεν «ἁγίους» ὡς ἐπισυνέβη προσφάτως μέ τόν εἰδεχθῆ καί δι’ ἐγκλήματα γενοκτονίας καταδικασμένον Ἀλουΐσιον Στέπινατς, Ρωμαιοκαθολικόν Ἀρχιεπίσκοπον τοῦ Ζάγκρεμπ τῆς Κροατίας ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ἠθικός αὐτουργός γιά τήν φρικώδη δολοφονία 800.000 Σέρβων ὀρθοδόξων κατά τόν Β΄ παγκόσμιον πόλεμον ὑπό τῶν Κροατῶν Οὐστάσι καί τοῦ ἡγέτου των Ἄντε Πάβελιτς, τόν ὁποῖον διεπόρθμευσε μέσῳ Βατικανοῦ εἰς τήν Λατινικήν Ἀμερικήν διά νά μείνη ἀτιμώρητος διά τά ἐγκλήματά του.
Προσφάτως δέ βοᾶ ἡ οἰκουμένη διά τά χιλιάδες θύματα παιδεραστίας ἀνά τόν κόσμο πού κακοποιήθησαν ἀπό τούς Ρωμαιοκαθολικούς ἱερεῖς μέ τήν ἀποσιώπησι καί τήν συγκάληψι τοῦ ἐκπεσόντος Βατικανοῦ καί τῶν ἀνυποστάτων κανονικῶς ἡγετῶν του ἐν οἷς καί ὁ πρότριτα «ἁγιοποιηθείς» Ἰωάννης Παύλος ὁ Β΄.
Μόνον εἰς τήν Ὀλλανδίαν ἀνεξάρτητος ἐπιτροπή τῆς Ὀλλανδικῆς Βουλῆς ἀπεκάλυψε ὅτι 34.000 ἀγόρια καί κορίτσια κακοποιήθησαν ἀπό Ρωμαιοκαθολικούς ἱερεῖς τίς τελευταῖες ἕξ δεκαετίες. Παρέλκει νά ἀναφέρωμεν τήν διακομματική καταδίκη γιά τό θέμα αὐτό τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς ἡγεσίας ἀπό τό Κοινοβούλιο τῆς Ἰρλανδίας.
Προσάγω δημοσιεύματα ἀποδεικνύοντα τήν ἀνίερον καί φρικώδη δρᾶσιν τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς παρασυναγωγῆς εἰς τόν κόσμον. Μάρτυρας δέ ἐπικαλοῦμαι τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Δανιήλ Ψωΐνον, Ἐφημέριον Ἱ. Ναοῦ Ἁγ. Τριάδος Πειραιῶς καί τόν Αἰδεσιμ. Πρωτοπρ. κ. Ἰωάννην Θεοδωρόπουλον, Ἐφημέριον τοῦ ἰδίου Ἱ. Ναοῦ.
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 21ῃ Δεκεμβρίου 2011
Ο ΜΗΝΥΩΝ
+ ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς
ΣΕΡΑΦΕΙΜ www.hellas-orthodoxy.blogspot.com.
Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011
Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011
Αποφθέγματα και ρήσεις του π. Αρσενίου Όσο ο κόσμος σε αδικεί, τόσο ο Θεός σε ευλογεί.
Η πείνα θα μας σώσει. Στην πείνα
σπάει η τεμπελιά και η νωθρότητα, δύο πάθη τα οποία γεννούν σωματικές
αρρώστιες, μελαγχολίες, μοναξιές, κακές σκέψεις, ψυχολογικά.

Συντάκτης: π. Αρσένιος Κωτσόπουλος
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011
· Πριν την καταστροφή μεγάλων πολιτισμών, υπήρχε χλιδή και καλοζωία σε αυτούς.
· Όσο ο κόσμος σε αδικεί, τόσο ο Θεός σε ευλογεί.
· Ο, τι αρπάζεις με μη νόμιμο τρόπο, κάποτε θα το χάσεις.
· Θαύμα είναι η λύση του προβλήματος την κατάλληλη στιγμή, χωρίς να το περιμένεις.
· Κάνε λίγο υπομονή, να φτάσεις στον πάτο του Άδη και τότε θα αναστηθείς.
· Ο,τι γίνεται ανιδιοτελώς καρποφορεί, ο,τι γίνεται ιδιοτελώς γκρεμίζεται, εκτός και το σώσεις με τη μετάνοιά σου.
· Όποιος ανοίγει την καρδιά του στον κόσμο, την ανοίγει και στον Χριστό.
· Οι «άγριοι» μας δίνουν τις
προϋποθέσεις (ταπείνωση, υπομονή, ανεξικακία) για να λάβουμε κατόπιν την
χάρη από τους Αγίους. Ο π. Πορφύριος πρώτα ταπεινώθηκε από δύο σκληρούς
γέροντες και κατόπιν έλαβε την χάρη από τον κρυφό Άγιο Ρώσο ασκητή
Γέροντα Δημά. Οι Άγιοι, μας «πλένουν» με την χάρη του Θεού, αφού πρώτα
μας έχουν «γδύσει» οι σκληροί και παράξενοι άνθρωποι η η σκληρή κοινωνία
η οι αιμοβόροι δαίμονες.
· Όποιος δεν αγάπησε το άδικο για
τον εαυτό του, μέχρι να κλείσει τα μάτια του θα γκρινιάζει και θα
στερείται μεγάλες ευλογίες που έρχονται μετά από αυτό. Ο Χριστός
αναστήθηκε αφού πρώτα αδικήθηκε με το σταυρικό του θάνατο. Και ο Άγιος
Νεκτάριος έγινε μέγας, αφού πρώτα ρεζιλεύτηκε και συκοφαντήθηκε βάναυσα.
· Σύμφωνα με την παραβολή της
μελλούσης κρίσεως, οι άνθρωποι που πλησίασαν τους ελάχιστους
συνανθρώπους μόνο και μόνο για να τους δώσουν κάτι είναι αυτοί που
καλούνται απ’ τον Χριστό να πάνε κοντά του. Εμείς αδελφοί μου, γιατί
πλησιάζουμε τους ανθρώπους; Για να τους δώσουμε χαρά και αγάπη η για να
αρπάξουμε απ’ αυτούς ηδονή, δόξα η πλούτο;
· Τι να κάνω με αυτούς που βιάζουν
την ψυχή μου; Να μοιάσεις με την ταπεινή γη, αφού ο Θεός από γη σε
έπλασε. Τη γη όλη την πατάνε, η γη όλα τα δέχεται, ακόμη και τις
κοπριές, είναι όμως τόσο σταθερή, κρύβει πολύ πλούτο και όλα τα
αξιοποιεί προσφέροντας τα λουλούδια της.
· Το μωρό, το κουνάς, για να
ξυπνήσει. Όλα αυτά τα ταράγματα της εποχής μας είναι για να είμαστε εν
εγρηγόρσει. Πάντοτε να είμαστε εν εγρηγόρσει. Η ανάπαυσή μας είναι η μη
ανάπαυση. Οι 5 παρθένες ήσαν σε συνεχή εγρήγορση.
· Αδικούμαστε και πάει χαμένη η ταλαιπωρία μας. Αμαρτάνουμε κατόπιν όταν δικαιολογούμαστε και αγανακτούμε η κατακρίνουμε.
· Θα μπορούσαμε να κρίνουμε μόνο
τους κρυφά αμαρτάνοντες, που κρίνουν τους αμαρτωλούς συνανθρώπους τους
(αυτούς έλεγχε ο Χριστός). Εμείς κρίνουμε τους φανερά αμαρτάνοντες,
ταπεινώνοντας τους απ’ τη ζωή τους και την κοινωνία (αυτούς κάλεσε ο
Χριστός)!
· Αν ο Απ. Παύλος είχε τα μυαλά τα
εθνικιστικά τα δικά μας, των πνευματικών και πολιτικών ανθρώπων, θα
ήμασταν ακόμη ειδωλολάτρες και δούλοι. Ξεχάσαμε το «ουκ ένι Έλλην και
Ιουδαίος, Σκύθης, Βάρβαρος, δούλος και ελεύθερος, αλλά τα πάντα και εν
πάσι Χριστός».
· Σε μία εποχή που όλοι εμείς οι
ένοχοι απέναντι στο Θεό, θέλουμε να σκοτώσουμε «τον ένοχο», οι Άγιοι και
ενάρετοι άνθρωποι του Θεού, παίρνουν τις ενοχές πάνω τους για τα
κρίματα του κόσμου, όπως λέει και ο Ντοστογιέφσκι στους «Αδελφούς
Καραμαζόφ», με το στόμα του Αββά Ζωσιμά.
· Το πένθος της καρδιάς προφυλάσσει τον άνθρωπο από πνευματικές πτώσεις και μεγάλους πειρασμούς.
· Πριν από όλες τις μεγάλες πίκρες
της ζωής έχουν προηγηθεί μεγάλοι ανώδυνοι και ανέμελοι περίοδοι
χρονικοί, όπου κυριαρχούσε ο ενθουσιασμός, η ρηχότητα και ο εγωισμός.
· Όποιος στενεύει την καρδιά του σε
ένα πρόσωπο η σε μία ομάδα, τότε την στενεύει και για τον Χριστό, και
στενεύεται στη ζωή και στριμώχνεται από τις πληγές που του προξενεί αυτό
το πρόσωπο η η ομάδα.
· Τα παλιά χρόνια τους ανθρώπους τους έτρωγε το στομάχι (πείνα), σήμερα τους τρώει το κεφάλι (λογισμοί- αυτοκτονίες)!
· Το στένεμα της αγάπης μας
αποκλειστικά στα παιδιά μας, δημιουργεί σε αυτά πνευματική ασφυξία, τα
εγκλωβίζει και συχνά δημιουργεί επαναστάσεις.
· Η πιο έξυπνη και παρηγορητική
θρησκεία του κόσμου είναι η Ορθόδοξη, διότι σε μαθαίνει να ανοίγεις την
αγάπη σου προς όλους τους ανθρώπους και όχι να αγαπάς μεμονωμένα κάποιον
η κάποιους. Έτσι, αν χάσεις την «αγάπη σου», έχεις τις άλλες αγάπες και
δεν αισθάνεσαι μοναξιά.
· Όταν είσαι «παστωμένος», δηλαδή
άλατι ηρτυμένος με τη χάρη των Αγίων, διατηρείσαι φρέσκος κι εκτός
ψυγείου (=έρημος), και μέσα στις κοινωνίες τις αμαρτωλές. Είπεν ο Κύριος
στους μαθητές του: «υμείς εστέ το άλας της γης»!
· Η Ανάσταση του Χριστού έχει νόημα
και αξία ως συνανάσταση όλων των εν των Άδη φυλακισμένων. Ο Χριστός, ως
τέλειος Θεός, δεν χρειαζόταν την Ανάστασή Του. Η προσωπική μας ανάσταση
αποκτά αξία όταν ολοκληρώνεται μέσα στη συνανάσταση με τον πλησίον.
Αυτό μας διδάσκει η παραβολή της μελλούσης κρίσεως. Όσοι ανέστησαν -
παρηγόρησαν τους ελάχιστους αδελφούς τους, έχουν δικαίωμα αναστάσεως
κοντά στον Αναστημένο Χριστό. Όλοι οι άλλοι προτρέπονται από τον Κύριον
να πορευθούν εις το πυρ το εξώτερον.
Συντάκτης: π. Αρσένιος Κωτσόπουλος
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



Το εσωτερικό της Τράπεζας της Μονής Διονυσίου.











































Κάνοντας κλικ με το ποντίκι πάνω στις εικόνες τις βλέπετε σε νέο παραθυρο μεγαλύτερες.