<<Αδελφοί, Χριστός εστίν ή ειρήνη ημών, ο ποιήσας τά αμφότερα εν και τό μεσότοιχον
τοϋ φραγμοτος λύσας, την εχθραν, εν τή σαρκι αύτού τον νόμον των εντολών εν δόγμασι
καταργήσας, ϊνα τους δύο κτίση εν έαυτώ εις ένα καινόν άνθρωπον ποιών είρήνην, και άποκαταλλάξη τους
αμφότερους εν ένι σώματι τω Θεώ δια τοΰ σταυρού, άποκτείνας την εχθραν
εν αΰτω' και έλθών εΰηγγελίσατο είρήνην ύμϊν τοις μακράν και τοις εγγύς, ότι δι' αυτού έχομεν την προσαγωγήν οί αμφότεροι έν ένι πνεύματι προς τον πατέρα, άρα
ούν ούκέτι έστέ ξένοι και πάροικοι, άλλά συμπολίται των αγίων καί οικείοι τοϋ Θεού,
έποικοδομηθέντες έπί τω θεμελίω τών αποστόλων και προφητών, όντος
ακρογωνιαίου αυτού Ιησού Χριστού, εν ω πάσα ή οικοδομή
συναρμολογούμενη αύξει εις ναόν άγιον έν Κυρίω' έν ώ και ύμείς
συνοικοδομεΐσθε εις κατοικητήριον τού Θεού έν Πνεύματι.ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΙΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
Αγεφύρωτο ήταν τό χάσμα πού εΐχε δημιουργηθεί
μεταξύ Θεοΰ και ανθρώπων μετά τήν πτώση των Πρωτοπλάστων. Ή αμαρτία εΐχε απομακρύνει
τόν άνθρωπο άπό τον αληθινό Θεό και τόν είχε παρασύρει στην ειδωλολατρία. Ακόμα
κι οί Ιουδαίοι, πού λάτρευαν τόν αληθινό Θεό, έβλεπαν τήν αδυναμία και τήν
ένοχη τους απέναντι Του και περίμεναν τόν Λυτρωτή πού θά τούς χάριζε και πάλι
τήν κοινωνία μέ τόν πανάγαθο Δημιουργό.
Και πράγματι ήρθε ό Λυτρωτής Χριστός. Κι
όπως σημειώνει ό απόστολος Παύλος στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα, «δι'
αυτού έχομεν τήν προσαγωγήν οί αμφότεροι έν ένϊ πνεύματι προς τόν πατέρα»·
Αυτός μας έφερε και τούς δύο λαούς (τούς ειδωλολάτρες και τούς Ιουδαίους), μέσω
τοΰ ενός Αγίου Πνεύματος, κοντά στον Πατέρα.
Όταν ένα μικρό παιδί κάνει κάποια σοβαρή
ζημιά, δέν τολμά νά πλησιάσει τόν πατέρα του άπό τόν φόβο της αυστηρής
τιμωρίας. Έρχεται όμως ό μεγάλος αδελφός του και αναλαμβάνει έκείνος νά
μεσολαβήσει στόν πατέρα γιά νά δεχθεί τό άτακτο παιδί και νά τό συγχωρήσει. Ό
Κύριος μέ τήν ενανθρώπηση Του έγινε ό μεγάλος αδελφός μας και ό Μεσίτης μεταξύ
Θεού και ανθρώπων. Μέ τόν σταυρικό θάνατο Του θανάτωσε τήν έχθρα πού υπήρχε
εξαιτίας της αμαρτίας και οδήγησε τόν άνθρωπο πάλι κοντά στό Δημιουργό Του.
Τί ανεκτίμητη δωρεά! Μποροΰμε νά καλούμε τόν Θεό Πατέρα!
Αρκεί νά πιστεύουμε στο Σωτήρα Χριστό και νά ζούμε ενωμένοι μαζί Του μέσα στην
αγκαλιά της Εκκλησίας. Τότε θά είμαστε «οικείοι τοϋ Θεού», υιοί «κατά χάριν».









