Γέροντας Σίμων Ἀρβανίτης.
Διηγήθηκε ἡ Γερόντισσα Κ. πώς κάποτε ὁ πατέρας Σίμωνας Ἁρβανίτης εἶχε προσευχηθῇ πολὺ εἰς τὴν Κυρία Θεοτόκο, γιὰ νὰ λάβη ἀπάντηση γιὰ κάποιο θέμα ποὺ τὸν ἀπασχολοῦσε πολύν καιρό. Ὁ καιρὸς πέρναγε καὶ ἡ Ἄνωθεν ἀπάντηση δὲν ἐρχόταν. Ταπεινώθηκε ὁ Γέροντας στην πνευματοκόρη του Αἰκατερίνη καὶ ζήτησε τὴν συνδρομή της στὴν προσευχὴ πρὸς τὴν Μητέρα τοῦ Θεοῦ. Τὴν ἔστειλε μάλιστα νὰ προσευχηθῇ μόνη της στὸν μικρὸ Ναὸ στὴν εἴσοδο τῆς Μονῆς.
Ἡ νεαρή Αἰκατερίνη προσευχόταν γιὰ ὧρες στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἕως ὅτου κάποια στιγμή μέσα στὸν Ἱερὸ Ναὸ ὅπου προσευχόταν ἐμφανίσθηκε ἕνα «νέφος βροχῆς», αὐτὸ στάθηκε ἀκίνητο πάνω ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Βῆμα καὶ «ἔβρεχε» ἐντὸς τοῦ Ναοῦ ὕδωρ Οὐράνιας προέλευσης. Ἔκθαμβη, προσευχόμενη καὶ γονυκλινὴς ἡ Αἰκατερίνη ἄφησε αὐτὸ τὸ θαυμαστὸ γεγονὸς νὰ ἐξελιχθῇ μέχρι τέλους καὶ στὴν συνέχεια ἀμέσως ἔτρεξε πρὸς τὸν Γέροντα γιὰ νὰ τοῦ τὸ διηγηθῇ.
Χαρᾶς Εὐαγγέλια γιὰ τὸν Γέροντα, ὅταν ἄκουσε τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ γεγονός. Η πληροφορία-ἀπάντηση τῆς Θεομήτορος ήταν ἀπολύτως ξεκάθαρη γι’ αὐτόν!
Ὁ γέροντας τὴν εὐλόγησε καὶ ἦταν γεμᾶτος εὐγνωμοσύνη ἀπὸ τὸ ὁλοκάθαρο ἐξ Ὕψους μήνυμα γιὰ τὸν ἴδιο. Ἔτσι καὶ ὑπερφυῶς στερεώθηκε καὶ ἡ Αἰκατερίνη γιὰ χρόνια δίπλα στὸν Γέροντα, ὥσπου κάποια στιγμὴ ἦρθε ἡ ὥρα γιὰ νὰ λάβῃ καὶ αὐτὴ μὲ τὴν σειρά της τὸ μήνυμα ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, γιὰ τὸ τί μέλει γενέσθαι στὴν ζωή της, τὸ ὁποῖο γεγονός εὐθὺς ἀμέσως θὰ σᾶς διηγηθῶ.
Ἦταν ἡ εὐλογημένη περίοδος τῶν Ἁγίων Παθῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας, ὅταν τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ ἡ τότε Αἰκατερίνη καὶ τώρα Γερόντισσα Κ. βρέθηκε γύρω ἀπὸ τὸν Ἐπιτάφιο μὲ ὅλες τὶς πνευματικὲς ἀδελφές, ὅλες λαϊκές τότε, γιὰ νὰ ψάλλουν μαζί τὰ ἐγκώμια τοῦ Κυρίου. Καὶ ξαφνικά, ἡ Αἰκατερίνη «είδε» μιὰ σκηνὴ σὰν ὅραμα, τὴν ὁποία ἡ ἴδια τὴν «ἔβλεπε» ἀπὸ ψηλά. Αὐτὸ τὸ ὑπερκόσμιο γεγονός ἔμοιαζε ἢ ἦταν κάτι σὰν μιὰ λήψη ἀπὸ μιὰ κάμερα τοῦ κινηματογράφου.
Σὲ αὐτὸ ὅραμα, ἡ Αἰκατερίνη «εἶδε» ὅτι ἡ ἴδια ἦταν ντυμένη καλόγρια μεγαλόσχημη, όταν κάποια στιγμὴ ὁ Ἐπιτάφιος «διεστάλη» στὶς πραγματικές του διαστάσεις καὶ τὸ Σῶμα Τοῦ Κυρίου ζωντάνεψε ξαφνικά!
Συνεχίζοντας νὰ βλέπῃ τὸ ὅραμα, ἡ Αἰκατερίνη «εἶδε» ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, ὅτι ὅλες μαζὶ οἱ ἀδελφές βοήθησαν στὸ νὰ μεταφέρουν τὸ Ἅγιο Σώμα τοῦ Κυρίου πάνω σὲ ἕναν λαξεμένο λίθο, πίσω ἀπὸ τὸν Ἐπιτάφιο καὶ μπροστὰ στὸ Ἱερὸ Βῆμα τοῦ Ναοῦ.
Στὴν Αἰκατερίνη ἔτυχε νὰ σηκώσῃ τὴν Ἁγία καὶ Τίμια Κεφαλὴ τοῦ Κυρίου μας, ὅταν τότε συνέβη ἕνα ἀκόμα πιὸ θαυμαστὸ γεγονός, ἀξέχαστο γιὰ τὴν Αἰκατερίνη, ποὺ σήμερα ὁδεύει αἰσίως πρὸς τὰ ἐνενήντα χρόνια τῆς ἐπιγείου ζωῆς της. Ὁ Κύριος ἄνοιξε τὰ μάτια του καὶ τῆς μίλησε στὸ κέντρο τῆς καρδιᾶς της, λέγοντάς της: «Αἰκατερίνη, θέλω νὰ μὲ διακονῆς σὲ ὅλη σου τὴν ζωή», δίνοντάς της ἐκείνη τὴν στιγμὴ καὶ τὸ μοναχικό της ὄνομα, τὸ ὁποῖο καὶ ἔλαβε κατὰ τὴν κουρά της.
Ἡ Γερόντισσα Κ. διηγήθηκε ἐκστασιασμένη αὐτὸ τὸ ὑπερφυσικό γεγονὸς ποὺ ἔλαβε χώρα στὰ νιάτα της. Θυμᾶται ἡ ἴδια ἀκόμα καὶ δὲν θὰ ξεχάσῃ ποτέ της, ὅπως λέει, τὸν γαλάζιο καὶ ἀπέραντο Ὠκεανό τῆς Ἀγάπης μέσα στὰ μάτια τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Αὐτὸ τὸ ματωμένο καὶ Σταυρικό βλέμμα τοῦ Κυρίου ἦταν ἕνας διὰ βίου Παράδεισος εὐτυχίας, ἀγαλλίασης καὶ ἅγιος ὁδηγὸς στὴν Μοναχική της πορεία.
Πηγή: «Ἀσκήτριες στὰ ὑπόγεια τῆς Ἀθήνας», Ἠλίας Δ. Καλλιώρας, ἐκδ. Ἀγαθός Λόγος, Ἀθήνα 2025, σέλ. 77-80
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου