Συνήθως, όταν βιώνουμε κάτι δυσάρεστο, περιμένουμε να ξεφύγουμε ή φωνάζουμε στον Θεό να μας σώσει.

 

Συνήθως, όταν βιώνουμε κάτι δυσάρεστο, περιμένουμε να ξεφύγουμε ή φωνάζουμε στον Θεό να μας σώσει. Ή, ο Θεός δεν ήρθε να μας σώσει από τα προβλήματα. (…)

Ας πούμε το εξής: Κύριε, ιδού, αυτή η ταλαιπωρία είναι ένας τόπος συνάντησης μαζί Σου. Όταν είπες: «Στον κόσμο θα έχετε ταλαιπωρία», σκέφτηκες επίσης τη ταλαιπωρία που έχω τώρα. Και λες ότι έχεις νικήσει τον κόσμο.

Δες, αυτή είναι μια ευκαιρία για μένα να βιώσω τη νίκη που είχες.

Κάνε κάτι μαζί μου.

Βοήθησέ με να Σε συναντήσω, να Σε νιώσω σε αυτή τη δοκιμασία.

Η ταλαιπωρία, συνήθως, είναι ένα γεγονός που με φέρνει πιο κοντά στην καρδιά μου, μαλακώνει την καρδιά μου.

Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει ταλαιπωρίες, ζει απρόσεκτα, δεν ξέρει καν τι έχει κάνει.

Όταν είναι ταλαιπωρημένος, είναι πιο προσεκτικός.

Έτσι, το να βάζουμε αυτή τη ταλαιπωρία ενώπιον του Θεού και να Τον καλούμε μας αλλάζει πολύ.

Μοναχή  Siluana Vlad, 

Άνοιξε τον ουρανό με ένα μικρό πράγμα, 

Editura Doxologia, Iași, 2013, σελ. 25

 

apantaortodoxias.blogspot.com