Όλος ο κόσμος είναι φοβισμένος, προβληματισμένος και μπερδεμένος. Ακόμα και οι πιο άγιοι Χριστιανοί αναρωτιούνται για τα προφητικά γεγονότα που συμβαίνουν τόσο γρήγορα. Ξέρω ότι οι πιστοί σε όλο τον κόσμο θέτουν στον εαυτό τους το ερώτημα που θέτω κι εγώ στον εαυτό μου: Ζούμε στην τελευταία δεκαετία της ανθρώπινης ιστορίας;
Θυμηθείτε, «για τον Κύριο μια ημέρα είναι σαν χίλια χρόνια, και χίλια χρόνια σαν μια ημέρα» (Β΄ Πέτρου 3:8). Αν το ερμηνεύσετε αυτό κυριολεκτικά, θεωρώντας κάθε ημέρα της δημιουργίας ότι έχει διάρκεια 1.000 χρόνια, αυτό σημαίνει ότι το έτος 2.000 θα μας φέρει πιο κοντά στο τέλος της έκτης ημέρας. Το ερώτημα είναι: θα είναι η έβδομη ημέρα μια ημέρα αιώνιας ανάπαυσης; Είμαστε πραγματικά τόσο κοντά στο τέλος;
Δεν ξέρω αν πρόκειται απλώς για εικασίες. Αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο: βλέπουμε μια επιτάχυνση των παγκόσμιων γεγονότων - αλλαγές που συμβαίνουν κυριολεκτικά σε μια μέρα. Ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση, το Σιδηρούν Παραπέτασμα έπεσε. Σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη, η Ανατολική Ευρώπη απελευθερώθηκε. Φαίνεται σαν σε μια στιγμή η σοβιετική αυτοκρατορία, που προηγουμένως αποτελούσε απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες, να έφτασε στο χείλος της κατάρρευσης και του απόλυτου χάους.
Μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, ο κόσμος μιλούσε για το μέρισμα της ειρήνης. Τώρα - μια ακόμη ξαφνική αλλαγή - οι στρατοί του κόσμου έχουν σταματήσει να αφοπλίζονται και βρίσκονται σε πλήρη πολεμική ετοιμότητα. Ο στρατός μας συγκεντρώνεται στη Μέση Ανατολή με κόστος 1 δισεκατομμύριο δολάρια το μήνα.
Θα μπορούσε ο παγκόσμιος ηγέτης, ο Αντίχριστος, να έρθει με τον ίδιο ξαφνικό τρόπο; Μήπως ο Θεός είχε εξαντλήσει την υπομονή του εξαιτίας των αμαρτιών και της ενοχής αίματος της Βόρειας Αμερικής, όπως συνέβη στα Σόδομα και τα Γόμορρα;
Οι τρομερές πτωχεύσεις στα ταμεία αποταμίευσής μας (υπάρχει ήδη έλλειμμα 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων), το αυξανόμενο εξωτερικό χρέος, οι ασθένειες και οι επιδημίες σε όλη τη χώρα - όλα αυτά είναι σημάδια ότι η χώρα μας εισέρχεται στον διάδρομο των Θείων κατάρων που περιγράφονται στο Δευτερονόμιο 28. Διαβάστε τι θα κάνει ο Θεός στα έθνη που αμαρτάνουν ενάντια στο φως. Μπορείτε να το δείτε αυτό να συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Αμερική.
Βρισκόμαστε ήδη στα πρώτα στάδια της μεγαλύτερης ύφεσης στην ιστορία μας; Η Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930 θεωρείται η χειρότερη από όλες. Αλλά πολλοί οικονομολόγοι πιστεύουν ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας ύφεσης που θα κάνει αυτή της δεκαετίας του 1930 να μην μοιάζει με τίποτα.
Μήπως ο Θεός έχει ήδη αρχίσει να μας κόβει την προμήθεια ψωμιού; Μήπως μας καταστρέφει, όπως έκανε στην Ιερουσαλήμ και τον Ιούδα εξαιτίας των αμαρτιών τους; Στον Ησαΐα 3:1-6 μπορείτε να δείτε ότι ο Θεός μας στερεί ψωμί, με αποτέλεσμα την μαζική ανεργία. Όταν η κρίση έπεσε πάνω στη Σιών, «δεν υπήρχε μισθός για τον άνθρωπο ούτε μισθός για το ζώο» (Ζαχαρίας 8:10). Θα υπάρξει μαζική ανεργία όταν ο Θεός κρίνει τις αμαρτίες της Αμερικής;
Υπάρχει μια αίσθηση κινδύνου στην ατμόσφαιρα, κάθε κατάσταση φαίνεται αβάσταχτη. Υπάρχει η αίσθηση ότι ο κόσμος έχει ακολουθήσει ένα μονοπάτι από το οποίο δεν υπάρχει γυρισμός. Γίνονται συζητήσεις για πολέμους, για αγώνες εξοπλισμών, για ιερούς πολέμους. Το Ισραήλ προετοιμάζεται πυρετωδώς για πόλεμο όπως ποτέ άλλοτε, ετοιμάζοντας την τελική μάχη. Αυτό το έθνος προσφέρει καταφύγιο σε 100.000 Ρώσους Εβραίους, ελπίζοντας ότι πολλοί από αυτούς τους δυνατούς στρατιώτες θα το βοηθήσουν να διπλασιάσει τον στρατό του.
Είναι αυτή η ημέρα που προείπε ο Ιησούς, όταν οι καρδιές των ανθρώπων θα λιποθυμούν από μεγάλο φόβο καθώς θα παρακολουθούν τα τρομερά πράγματα που συμβαίνουν στη γη; Θα μπορούσαμε πραγματικά να είμαστε η γενιά που θα δει την έλευση του Κυρίου Ιησού Χριστού; Έχουμε φτάσει σε εκείνο το σημείο στην ανθρώπινη ιστορία όπου μπορούμε να πούμε: «Αυτή η γενιά δεν θα παρέλθει μέχρι να εκπληρωθούν όλα τα πράγματα»; Θα συμβεί πραγματικά στην εποχή μας;
Αγαπημένοι, φτάσαμε! Έχουμε φτάσει σε εκείνο το σημείο της ανθρώπινης ιστορίας για το οποίο προειδοποίησαν όλοι οι προφήτες – τη μεγάλη ημέρα του Θεού. Θα γίνουμε μάρτυρες μεγάλων, τρομερών δεινών και θλίψης.
Πιθανότατα θα υπάρξει μια σύντομη ανάπαυλα από την παρούσα παγκόσμια κρίση. Αλλά μια τέτοια περίοδος ανάπαυλας οδηγεί μόνο σε μεγαλύτερη σκλήρυνση της καρδιάς. Ενώ ο Φαραώ κρατούσε τον Ισραήλ σε δουλεία στην Αίγυπτο, ήθελε απεγνωσμένα να δει τη χώρα του απαλλαγμένη από την πληγή των βατράχων που είχε στείλει ο Κύριος. «Όταν όμως ο Φαραώ είδε ότι υπήρχε ανακούφιση, σκλήρυνε την καρδιά του και δεν τους εισάκουσε, όπως είχε πει ο Κύριος» (Έξοδος 8:15).
Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να σας δοθεί μια ψεύτικη ειρήνη. Αλλά ακόμα κι αν υπάρξει μια ρήξη, ακόμα κι αν γίνει κάποια συμφωνία ειρήνης, μην νομίζετε ότι θα υπάρξει επιστροφή στη μετάνοια.
Όχι! Η ανθρωπότητα θα εισέλθει στην πιο μεθυσμένη και ναρκομανή τροχιά της όλων των εποχών. Οι άνθρωποι θα εγκαταλείψουν όλες τις αναστολές τους. Θα είναι μια εποχή σεξουαλικής υπερβολής και υλισμού, μια γιορτή για τον Βαλτάσαρ. Όλα θα γίνουν άγρια. Αλλά να είστε βέβαιοι ότι, όπως διακήρυξε ο προφήτης, ο κόσμος θα ανατραπεί. Τα ίδια τα θεμέλια της γης θα σειστούν και όλα θα καταρρεύσουν.
«Ιδού, ο Κύριος αδειάζει τη γη, και την ερημώνει, και την αναποδογυρίζει... Η γη θα αδειάσει εντελώς, και θα απογυμνωθεί εντελώς· επειδή, ο Κύριος μίλησε αυτόν τον λόγο. Η γη πενθεί και μαραζώνει... Και η γη μολύνθηκε από τους κατοικούντες σε αυτήν· επειδή, παρέβησαν τους νόμους, δεν τήρησαν το διάταγμα, έσπασαν την αιώνια διαθήκη. Γι' αυτό, η κατάρα κατέφαγε τη γη, και οι κατοικούντες σε αυτήν βρέθηκαν ένοχοι· γι' αυτό, οι κάτοικοι της γης κατακαίγονται, και λίγοι άνθρωποι έχουν απομείνει.» (Ησαΐας 24:1-14)
«Η γη διαλύθηκε ολοκληρωτικά, η γη διαλύθηκε ολοκληρωτικά... Η γη θα παραπατήσει σαν μεθυσμένος, και θα κλυδωνίζεται σαν καλύβα... και θα πέσει, και δεν θα ξανασηκωθεί.» (στίχοι 19-20)
Ακούστε τα λόγια του προφήτη του Θεού, του Ησαΐα! Η γη δεν θα αναζωογονηθεί. Οδεύει προς την ολοκληρωτική καταστροφή.
Αν ο Ησαΐας μπορούσε να μεταδώσει ένα μήνυμα σε αυτή τη γενιά, αυτό θα ήταν αυτό που διαβάζουμε στα εδάφια 17-18: «Φόβος, και λάκκος, και παγίδα, επάνω σου, κάτοικε της γης· και όποιος φεύγει από τη φωνή του φόβου, θα πέσει στον λάκκο· και όποιος ανέβει από τον λάκκο θα πιαστεί στην παγίδα· επειδή, οι θυρίδες από πάνω ανοίγονται, και τα θεμέλια της γης τρέμουν».
Ο Ησαΐας δεν μιλούσε μεταφορικά σε αυτές τις περιπτώσεις. Εννοούσε κυριολεκτικά ότι τα γέλια θα σταματούσαν. Θα βασίλευε η σύγχυση. Τα σπίτια θα σίγησαν: «Κάθε χαρά σκοτείνιασε, η ευθυμία της γης αφαιρέθηκε... και τα θεμέλια της γης τρέμουν». (Ησαΐας 24:11-18)
Πρόσφατα αναφέρθηκε στις ειδήσεις ότι το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας αποθηκεύει τεράστια ποσότητα τροφίμων, νερού και άλλων προμηθειών έκτακτης ανάγκης στο υπόγειο, προετοιμάζοντας το για έναν σεισμό που αναμένεται σύντομα. Πιστεύουν ότι σύντομα θα σειστούν κυριολεκτικά.
Τι θα συμβεί, λοιπόν, στους αληθινούς ακολούθους του Ιησού σε τέτοιες εποχές; Αν οι παγκόσμιες συνθήκες συνεχίσουν να επιδεινώνονται μέχρι να εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα, αν βιώσουμε μερικές ή όλες τις αναφερόμενες συμφορές, τότε πώς θα φροντίσει ο Θεός για εμάς;
Ο Θεός μας έχει προειδοποιήσει με σαφήνεια και λεπτομέρεια για τις επερχόμενες συμφορές - δεν θα αποκαλύψει τα σχέδιά Του να μας προστατεύσει με τον ίδιο τρόπο;
Η απάντηση είναι ΝΑΙ! Ο Θεός έχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο! Είναι πολύ απλό, κι όμως είναι τόσο σίγουρο και αιώνιο όσο το ίδιο το σύμπαν. Το σχέδιο του Θεού να διαφυλάξει τον λαό Του μπορεί να διατυπωθεί σε μία πρόταση:
Ο Θεός θα προστατεύσει τον λαό Του μέσω της δύναμης του προκαθορισμένου Λόγου Του!
Θα προστατευθούμε από τον λόγο που ειπώθηκε από τον Θεό—έναν λόγο σωτηρίας που ειπώθηκε κατά την ίδρυση του κόσμου. Αυτό είναι κάτι που ο Θεός αποφάσισε πριν υπάρξει κόσμος.
Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, ένας Αμερικανός στρατιώτης συνελήφθη από Ιρακινούς στο Κουβέιτ και έπρεπε να αναπτυχθεί ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης. Το Πεντάγωνο έσπευσε να καταρτίσει σχέδια έκτακτης ανάγκης. Το Υπουργείο Άμυνας λειτουργεί επί του παρόντος σε καθημερινή βάση, ώρα με την ώρα.
Αγαπημένοι, ο Θεός μας είναι πάντα προετοιμασμένος. Τίποτα δεν μπορεί να Τον εκπλήξει. Δεν χρειάζεται να συγκαλέσει έκτακτη συνάντηση με τα ουράνια στρατεύματα για να καταστρώσει μια στρατηγική άμυνας τις έσχατες ημέρες. Δεν έχει την «Επιχείρηση Άμυνας». Ο Θεός είπε ένα σχέδιο πολύ πριν υπάρξουν έθνη, στρατοί, πόλεμοι, υφέσεις, επιδημίες και βία.
Ο Θεός προείδε τα πάντα και έδωσε ζωή σε έναν λόγο προστασίας που είναι αιώνιος, ακλόνητος όπως και ο δικός Του χαρακτήρας. Ο Παύλος είπε ότι ο Θεός «έχει ορίσει τους καιρούς» (Πράξεις 17:26). Ώρα με την ώρα, μέρα με τη μέρα, ο Θεός θα μας προστατεύει με τον ίδιο τρόπο που προστατεύει τώρα τον ήλιο, τη σελήνη, τα αστέρια, τους γαλαξίες και κάθε δύναμη στη φύση - με τον προκαθορισμένο, προφορικό Του λόγο. Τον ίδιο λόγο που διέπει το φως, το σκοτάδι, τις παλίρροιες, τις εποχές, τον αέρα που αναπνέουμε.
Ο προκαθορισμένος λόγος του Θεού ειπώθηκε: «Γενηθήτω φως!» Και έγινε φως (Γένεση 1:3). Από εκείνη τη στιγμή και μετά, σε όλη την αιωνιότητα, υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει πάντα φως.
Είπε ο Θεός: «Ας γίνουν φωστήρες στο στερέωμα του ουρανού... δύο φωστήρες μεγάλοι· ο φωστήρας ο μεγαλύτερος για να κυβερνά την ημέρα, και ο φωστήρας ο μικρότερος για να κυβερνά τη νύχτα» (Γένεση 1:14,16).
Ξαφνικά, με τη δύναμη του προκαθορισμένου λόγου Του, μια μπάλα από εκτυφλωτική φωτιά εμφανίστηκε στον ουρανό. Ήταν τόσο μεγαλοπρεπής που μόνο ο αιώνιος, παντογνώστης Θεός θα μπορούσε να την είχε δημιουργήσει. Και εξίσου ξαφνικά, ένας μικρότερος πλανήτης εμφανίστηκε στον ουρανό, σε τροχιά γύρω από τη γη και αντανακλώντας το ηλιακό φως - ήταν η σελήνη.
Ο ήλιος, η σελήνη, τα δισεκατομμύρια αστέρια, οι αμέτρητοι γαλαξίες στέκονται στις προκαθορισμένες τροχιές τους, υπακούοντας στον προφορικό λόγο του Κυρίου. Ο προφορικός Του λόγος κρατάει κάποτε τα πάντα στη θέση τους.
Ο Θεός δεν χρειάζεται να επαναλάβει ούτε μία λέξη, ούτε χρειάζεται να υπενθυμίζει συνεχώς στους πλανήτες να παραμείνουν στις τροχιές τους. Δεν χρειάζεται να λέει συνεχώς στις εποχές να αλλάξουν ή να προειδοποιεί τις παλίρροιες να μην πλημμυρίσουν τη γη. Είπε τον λόγο μόνο μία φορά - και συνέβη. Και θα είναι πάντα έτσι μέχρι να τον πει ξανά και να δημιουργήσει έναν νέο ουρανό και μια νέα γη.
Ο Ιώβ είπε ότι με τον λόγο Του ο Θεός «προστάζει τον ήλιο, και δεν ανατέλλει· και σφραγίζει τα αστέρια» (Ιώβ 9:7). Ο Πέτρος είπε: «Με τον λόγο του Θεού οι ουρανοί και η γη υπήρχαν στην αρχή... Με τον ίδιο λόγο οι τωρινοί ουρανοί και η γη φυλάσσονται για φωτιά μέχρι την ημέρα της κρίσης και της απώλειας των ασεβών ανθρώπων». (2 Πέτρου 3:5,7)
«Με την πίστη κατανοούμε ότι οι κόσμοι δια του λόγου του Θεού δημιουργήθηκαν, ώστε τα βλέποντα να μην έγιναν από τα φαινόμενα» (Εβραίους 11:3). Απλώς είπε τον λόγο και από το μηδέν δημιούργησε τα πάντα.
Ο Ιησούς Χριστός στηρίζει τα πάντα με τη δύναμη του λόγου Του. «Όστις έστιν η λαμπρότητα της δόξας Αυτού και η έκφανση του προσώπου Αυτού, και στηρίζων τα πάντα με τον λόγο της δύναμής Αυτού» (Εβραίους 1:3). «Και αυτός είναι πριν από όλα, και τα πάντα διαμέσου Αυτού παραμένουν» (Κολοσσαείς 1:17).
Ο Ιησούς είπε έναν λόγο για να στηρίξει όλη την κτίση. Όταν ήρθε στη γη ως άνθρωπος για 33 χρόνια, όλη η κτίση στηριζόταν από τον αιώνιο λόγο που είπε μόνο μία φορά στην αρχή. Μόνο με την εντολή Του αυτές οι δυνάμεις αλλάζουν και υποτάσσονται στη νέα τάξη. Όταν οι μαθητές του Ιησού τον είδαν να γαληνεύει τη θάλασσα, είπαν: «Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός, που ακόμη και οι άνεμοι και τα κύματα τον υπακούν;» (Ματθαίος 8:27)
Όπως ακριβώς δημιούργησε τα πάντα με τη δύναμη του Λόγου Του, έτσι και ο Κύριος εξαρχής είπε έναν αιώνιο λόγο για τη διατήρηση όλων των παιδιών Του.
Στην αρχή, ο Θεός υποσχέθηκε να προστατεύει όλους όσους εμπιστεύονται σε Αυτόν. Είπε αυτόν τον αιώνιο λόγο στον Αβραάμ: «Εγώ είμαι η ασπίδα σου!» (Γένεση 15:1)
Αυτός ο λόγος ήταν για όλη την αιωνιότητα. Και ο Θεός τον εφαρμόζει σε όλο το σπέρμα του Αβραάμ—σε όλους όσους είναι πιστοί. Αυτός θα είναι η ασπίδα μας σε όλη την αιωνιότητα. Ο Θεός είπε τον λόγο στην αρχή, και κάθε γενιά έχει αποδείξει—παρά τα πάντα, παρά τα όλα όσα τους έχει ρίξει ο Σατανάς—ο Θεός είναι η ασπίδα μας!
Αναρωτιόμουν εδώ και χρόνια ποιο είναι το πλήρες νόημα των λόγων του Κυρίου: «Ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί, αλλά ο άνθρωπος ζει με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Κυρίου» (Δευτερονόμιο 8:3). Τώρα ξέρω!
Ο Μωυσής είπε αυτή τη λέξη στους Ισραηλίτες όταν τους υπενθύμιζε την πιστότητα του Θεού. Η σημασία της είναι η εξής: «Ο Θεός σας επέτρεψε να λιμοκτονήσετε, σας ταπείνωσε φέρνοντάς σας σε ένα μέρος όπου κάθε ανθρώπινη εφευρετικότητα ήταν μάταιη. Αν ο Θεός δεν σας είχε φροντίσει υπερφυσικά, θα είχατε πεθάνει».
Το πρόβλημα δεν ήταν η τροφή, αλλά μάλλον η πίστη στον Θεό. Ο Θεός, που κάλεσε τον λόγο σε ύπαρξη, είχε έναν λόγο προστασίας για εσάς. Όλα τα λόγια Του ήταν δικά σας μέσω της πίστης!
Όταν ο Ισραήλ βρισκόταν στην έρημο, ο Θεός έκανε κάτι καινούργιο γι' αυτούς. Είπε τα λόγια: «Ας γίνει μάννα, ας αναρωτηθούν τι είναι!» Δημιούργησε κάτι καινούργιο. Ο Ισραήλ θα μπορούσε να είχε συγκεντρώσει τους ηγέτες και τους ηγέτες του για να σχεδιάσουν μια στρατηγική για το πώς ο Θεός θα τους τάιζε και θα τους φρόντιζε. Αλλά κανείς δεν θα φανταζόταν ποτέ ότι ο Θεός θα κάλυπτε τη γη με μικρούς, λευκούς, στρογγυλούς σπόρους - ένα νέο είδος τροφής που η ανθρωπότητα δεν είχε ξαναδεί ή δοκιμάσει. Αυτή ήταν η αγγελική τροφή.
Θέλεις να μάθεις πώς ο Θεός θα σε προστατεύσει σε όλες τις δύσκολες στιγμές σου; Λέγοντας έναν νέο λόγο, αν αυτό είναι απαραίτητο. Δημιουργώντας όλα όσα χρειάζεσαι μέσω της δύναμης του λόγου Του. Το μόνο που έπρεπε να κάνει ο Θεός ήταν να πει τη λέξη «μάννα» και μια ολόκληρη γενιά Ισραηλιτών προστατεύτηκε.
Ο Ιησούς χρησιμοποίησε την ίδια λέξη όταν ο Σατανάς τον έβαλε σε πειρασμό να μετατρέψει μια πέτρα σε ψωμί για να απαλύνει τα βάσανα της πείνας: «Ο άνθρωπος δεν θα ζήσει μόνο με ψωμί, αλλά με κάθε λόγο που βγαίνει από το στόμα του Θεού» (Ματθαίος 4:4).
Ο Ιησούς γνώριζε ότι ήταν απόγονος του Αβραάμ. Γνώριζε ότι ο λόγος προστασίας του Θεού είχε ειπωθεί σε Αυτόν: «Εγώ είμαι η ασπίδα σου» (Γένεση 15:1). Ο Ιησούς μπορούσε να αντιμετωπίσει μια κατάσταση που φαινόταν απελπιστική στην ανθρώπινη κατανόηση και να αναπαυθεί στον λόγο του Θεού: «Εγώ είμαι ο υπερασπιστής σου!»
Όταν πεινούσε και διψούσε στην έρημο, η καρδιά Του ήταν γαλήνια επειδή γνώριζε ότι ο Πατέρας είχε πει έναν λόγο ότι ήταν ασφαλής. Εμπιστευόταν τον Πατέρα να τον προστατεύσει με τον δικό Του τρόπο—μέσα από τη δύναμη του λόγου Του.
Στο τέλος των 40 ημερών, ο Ιησούς έφαγε επίσης αγγελική τροφή. Είχε τροφή που κανείς δεν γνώριζε, καθώς και νερό δόξας. «Και ιδού, άγγελοι ήρθαν και τον διακονούσαν». (Ματθαίος 4:11)
Σήμερα, πολλοί Χριστιανοί προσπαθούν να καταλάβουν πώς θα φροντίσει ο Θεός τον λαό Του όταν η καταστροφή χτυπήσει με πλήρη ισχύ. Κάποιοι σχεδιάζουν να κατευθυνθούν στην απομακρυσμένη Αυστραλία, άλλοι στο Κολοράντο ή τη Μοντάνα.
Κάποιοι μιλούν για αγροκτήματα όπου μπορούν να επιβιώσουν και για χριστιανικές κοινότητες. Ακόμα και εγώ το έχω δοκιμάσει αυτό. Αγόρασα ένα αγρόκτημα 100 στρεμμάτων και έχτισα λίμνες πάνω του και τις γέμισα με ψάρια. Αγοράσαμε 50 αγελάδες και ήμασταν έτοιμοι να μετακομίσουμε εκεί στη Μεγάλη Θλίψη, την Ύφεση ή οτιδήποτε άλλο.
Αλλά αυτό δεν ήταν το σχέδιο του Θεού. Οι αγελάδες αρρώστησαν και έπρεπε να πουληθούν. Το σανό που χρησιμοποιούσαμε ήταν φθηνότερο στην αγορά παρά στην παραγωγή. Στο τέλος, παραλίγο να χαρίσουμε τη γη.
Ο Ιησούς μας λέει: «Μη μεριμνάτε λέγοντας: “Τι θα φάμε;” ή: “Τι θα πιούμε;”» (Ματθαίος 6:31). Ο ουράνιος Πατέρας μας γνωρίζει τι χρειαζόμαστε και έχει πει τον αιώνιο λόγο: «Αλλά ζητάτε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του, και όλα αυτά θα σας προστεθούν» (Ματθαίος 6:33). Όλα όσα χρειάζεστε! Ο προκαθορισμένος λόγος Του διατάχθηκε στον ουρανό πολύ πριν γεννηθεί οποιοσδήποτε από εμάς. Ο Θεός, ο Δημιουργός, είπε τον ολοκληρωμένο λόγο: «Θα προστατεύσω, θα διαφυλάξω και θα θρέψω όλους όσους με ζητούν πρώτα σε κάθε γενιά!» Και αυτός ο λόγος είναι τόσο σταθερός όσο αυτός που κρατά τους πλανήτες στη θέση τους.
Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη επιθυμία του Θεού για τον λαό Του σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς είναι να μας δώσει την ακλόνητη εμπιστοσύνη ότι θα μας προστατεύσει από τις δυνάμεις του πονηρού. Ο Θεός προσπαθεί σκληρά να μας γεμίσει με ειρήνη και παρηγοριά. Έχει ορκιστεί ότι ο λόγος Του είναι αιώνιος και για εμάς:
«Ο Θεός, θέλοντας λοιπόν να δείξει πληρέστερα στους κληρονόμους της επαγγελίας το αμετάβλητο του σκοπού του, το επιβεβαίωσε με όρκο, ώστε με δύο αμετάβλητα πράγματα, στα οποία είναι αδύνατον να πει ψέματα ο Θεός, να έχουμε ισχυρή παρηγοριά στο να κρατιόμαστε την ελπίδα που έχει τεθεί ενώπιόν μας, την οποία έχουμε ως άγκυρα της ψυχής, βέβαιη και σταθερή, και η οποία διεισδύει στα εσωτερικά, πίσω από το καταπέτασμα.» (Εβραίους 6:17-19)
Είναι η ψυχή σου αγκυροβολημένη στην ελπίδα; Απολαμβάνεις μια ισχυρή παρηγοριά βασισμένη στη γνώση σου ότι ο Θεός δεν μπορεί να πει ψέματα και ότι ο λόγος Του θα σε προστατεύσει σε δύσκολους καιρούς;
Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε και να συλλογιστείτε τον Ψαλμό 91 και θα δείτε τον αιώνιο λόγο του Θεού να μας παραδίδεται μια για πάντα. Δόθηκε από έναν Θεό που δεν μπορεί να πει ψέματα, και παρόλο που ειπώθηκε από τον Δαβίδ, περιέχει αλήθεια για κάθε γενιά από τότε, και ιδιαίτερα για εμάς.
Τέλος, έχουμε μια ισχυρότερη, καλύτερη ελπίδα από τον Ιώβ, τον Δαβίδ ή οποιονδήποτε άλλον από τους πιστούς της Παλαιάς Διαθήκης - είμαστε το σώμα του Χριστού.
Είμαστε οστό από τα οστά Του και σάρκα από τη σάρκα Του! «Γιατί είμαστε μέλη του σώματός Του (της σάρκας Του και των οστών Του)». (Εφεσίους 5:30)
Είμαστε το σπιτικό Του. Ο Λόγος του Θεού λέει: «Εάν όμως τις δεν προνοή περί των εαυτού, και μάλιστα περί των οικείων αυτού, αρνήθηκε την πίστη και είναι χειρότερος από άπιστον». (Α΄ Τιμόθεον 5:8)
Βλέπετε, ακόμη και η σκέψη ότι η Κεφαλή του νοικοκυριού μας δεν θα φροντίσει για εμάς ισοδυναμεί με το να κατηγορούμε τον Θεό ότι αρνείται τον Εαυτό Του και να Τον αποκαλούμε άπιστο. «Διότι ουδείς ποτέ μίσησε την εαυτού σάρκα, αλλά την τρέφει και την περιθάλπει, όπως και ο Χριστός την εκκλησία» (Εφεσίους 5:29). Είναι αδύνατον για τον Χριστό να μην φροντίζει για το δικό Του σώμα.
Ο Θεός πρέπει να μισεί την ίδια Του τη σάρκα για να παραμελεί εσένα και εμένα σε δύσκολους καιρούς. Ω, αλλά είναι γραμμένο, «Νοιάζεται, θρέφει (θρέφει και φροντίζει) τους αγαπημένους Του».
Μην προσπαθείς να εξηγήσεις πώς θα το έκανε αυτό για σένα! Δεν θα μπορούσες να το φανταστείς, όπως δεν θα μπορούσες να φανταστείς πώς χώρισε την Ερυθρά Θάλασσα ή πώς κράτησε ζωντανά τα Εβραιόπουλα σε ένα καμίνι που ήταν ικανό να σκοτώσει τους βασανιστές τους έξω από αυτό...
Ή πώς έκλεισε τα στόματα πεινασμένων λιονταριών για μια νύχτα, ενώ ο Δανιήλ στεκόταν ανάμεσά τους ανέγγιχτος. Ή πώς έβγαλε νερό από έναν βράχο. Ή πώς ένας άγγελος μπόρεσε να σαρώσει έναν στρατό 185.000 ανδρών σε μια νύχτα. Ή πώς τα κοράκια μπόρεσαν να ταΐσουν έναν προφήτη στην έρημο. Ή πώς μια κατσαρόλα με φαγητό και ένα μπουκάλι λάδι δεν τελείωναν για μήνες. Ή πώς ο Ιησούς πλήρωνε φόρους για τους μαθητές Του παίρνοντας χρήματα από το στόμα ενός ψαριού. Ή πώς μπόρεσε να ταΐσει 5.000 ανθρώπους με λίγα μόνο καρβέλια ψωμί και ψάρια. Ή πώς μετέτρεψε το νερό σε κρασί.
Δεν θα τα εξηγήσουμε ποτέ όλα αυτά. Έχει τα λόγια της αιωνιότητας.
Και ο Θεός θα μας στηρίζει σε όλη την αιωνιότητα. Δεν θα έχουμε άλλα μέσα συντήρησης παρά μόνο μέσω του Υιού του Θεού. Θα στηριχθούμε από την ίδια Του την παρουσία. Ο Λόγος που θα μας στηρίζει στην αιωνιότητα είναι ο ίδιος Λόγος που μας στηρίζει τώρα, και θα συνεχίσει να μας στηρίζει, ανεξάρτητα από το πόσο κατεστραμμένος ή διαλυμένος γίνεται αυτός ο κόσμος.
Υπάρχει μια δογματική σύγχυση που κυκλοφορεί στην εκκλησία εδώ και χρόνια: Θα επιβιώσουν οι αληθινοί πιστοί από τη μεγάλη θλίψη; Θα ζήσουμε εμείς που αγαπάμε τον Ιησού για να δούμε αυτά τα τρομερά θέαματα; Κάποιοι λένε ότι θα επιστρέψει μετά από τρεισήμισι χρόνια της μεγάλης θλίψης. Άλλοι λένε ότι θα περάσουμε από ολόκληρη την περίοδο. Κάποιοι λένε ότι μόνο οι Εβραίοι θα επιβιώσουν από τη μεγάλη θλίψη.
Επιτρέψτε μου να σας καθησυχάσω! Αυτά τα Βιβλικά αποσπάσματα θα πρέπει να μας διαβεβαιώσουν ότι δεν έχει σημασία ποιο δόγμα είναι σωστό: «Μετά από αυτό, είδα, και ιδού, ένα μεγάλο πλήθος, το οποίο κανείς δεν μπορούσε να αριθμήσει… Τότε μίλησε ένας από τους πρεσβυτέρους, λέγοντάς μου: “Αυτοί που είναι ντυμένοι με λευκές στολές, ποιοι είναι; Και από πού ήρθαν;… Και μου είπε: “Αυτοί είναι που έρχονται από τη μεγάλη θλίψη”» (Αποκάλυψη 7:9,13-14)
Αυτοί οι πιστοί βγήκαν έξω. Ένα μεγάλο πλήθος. Και αυτό είναι το θέμα: μπήκαν μέσα, αλλά βγήκαν έξω. Όχι μόνο επέζησαν από τη μεγάλη θλίψη, αλλά βγήκαν κραυγάζοντας μια πολύ ξεχωριστή μαρτυρία. Είπαν: «Αμήν! Ευλογία και δόξα και σοφία και ευχαριστία και τιμή και δύναμη και ισχύς στον Θεό μας στους αιώνες των αιώνων!» (Αποκάλυψη 7:12)
Αυτοί οι άνθρωποι όχι μόνο επέζησαν, αλλά έψαλλαν και για Εκείνον που τους έβγαλε από τη ζωή. Ο Θεός τους είχε αποδείξει τον Εαυτό Του με κάθε τρόπο. Είχαν μάθει να «Τον υπηρετούν μέρα και νύχτα».
Αγαπημένοι, ο Θεός δεν ενδιαφέρεται να μας κρατάει μόνο σωματικά ασφαλείς—με φαγητό, νερό και στέγη. Αυτή δεν είναι μια μεγάλη νίκη. Αυτοί οι νικητές θριάμβευσαν στις χειρότερες εποχές επειδή ολόκληρος ο Λόγος του Θεού ζωντάνεψε γι' αυτούς.
Είχαν το δυνατό δεξί Του χέρι και τη δόξα και τη δύναμή Του για πάντα. Κάθε λόγος από το στόμα Του γινόταν αληθινός. Τον δοξολογούσαν με μεγάλη ευχαριστία.
Φανταστείτε – καμία απελπισία, κανένας φόβος, καμία παράδοση στις σατανικές απειλές. Αυτοί οι νικητές βγήκαν πλυμένοι, ντυμένοι στα λευκά και νικητές. (στίχος 14)
Αδελφοί και αδελφές, να έχετε θάρρος! Ο Λόγος Του λέει ότι ό,τι κι αν περνάμε, θα το ξεπεράσουμε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου