Όταν οι Τούρκοι βρήκαν τον Έλληνα επίσκοπο Διονύσιο τον Φιλόσοφο το 1611, τον έγδερναν ζωντανό, γέμισαν το δέρμα του με άχυρο και το περιέφεραν από πόλη σε πόλη.
Τελικά, αυτή η «ατραξιόν» έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους μουσουλμάνους. Όταν πέρασε κάτω από το σεράι του σουλτάνου, ο σουλτάνος, ακούγοντας την αναταραχή, σηκώθηκε από τον θρόνο του και βγήκε στο μπαλκόνι για να δει τι συνέβαινε.
Τρεις μέρες αργότερα, οι μουσουλμάνοι Τούρκοι ανακάλυψαν επίσης τον Ντέλι Γιώργο και τον Λάμπρο. Κάψανε τον Λάμπρο ζωντανό, ενώ σταύρωσαν τον Γιώργο και, αντί για στεφάνι από αγκάθια στο κεφάλι του, τρύπησαν τρύπες στις οποίες τοποθέτησαν φτερά.
Το δέρμα του Διονυσίου, μαζί με τα κεφάλια 85 Ελλήνων χριστιανών ανταρτών, στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου πετάχτηκε στους στάβλους του Σουλτάνου.
Μετά, ο Οσμάν Πασάς πραγματοποίησε αντίποινα κατά του πληθυσμού της Θεσπρωτίας, ενώ ένα κλίμα τρόμου εξαπλώθηκε στην Ιωάννινα και σε όλη την Ήπειρο.
Πολλές εκκλησίες και μοναστήρια καταστράφηκαν, όπως αυτή του Αγίου Δημητρίου στα Διχούνια, και οι περιουσίες τους κατάσχονται.
Πολλοί κάτοικοι αυτών των περιοχών σκοτώθηκαν, δουλεύτηκαν ή αναγκάστηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ, ενώ οι περισσότεροι επιζώντες διασκορπίστηκαν στα βουνά.
Από την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 έως το 1822, οι Έλληνες υπέστησαν συστηματικά απερίγραπτα βασανιστήρια και σφαγές για την πίστη τους.
Ήταν βαρβαρότητα που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να φανταστεί ή να συλλάβει.
Αυτές είναι σκοτεινές σελίδες της ιστορίας που ο κόσμος δεν γνωρίζει. Αλλά εσείς πρέπει να μάθετε και να ερευνήσετε τι έκαναν οι βάρβαροι στο όνομα του θεού τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου