Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Χιλιάδες εκατομμύρια Χριστιανοί έχουν μία μεγάλη ανησυχία: ΗΡΘΕ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ; Κι αν όχι, πότε θα έρθει; Πώς θα έρθει και τι θα συμβεί τότε στους Χριστιανούς και στην ανθρωπότητα; Λίγους μήνες πριν την οσιακή του κοίμηση, ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, είχε εκ νέου τοποθετηθεί πάνω στο φλέγον ζήτημα περί Αντιχρίστου. Είπε, μεταξύ άλλων, σε προσκυνητές:
«Όταν έρθει ο Αντίχριστος (άρα, το 1994 που το είπε ο Όσιος Γέροντας, δεν είχε έρθει ακόμα) θα προσπαθήσει να εξαπατήσει τους ανθρώπους, για να περάσει ΚΡΥΦΑ το 666.
Ο Αντίχριστος θα είναι το όχημα του σατανά. Όταν του παραχωρηθεί η εξουσία από τον Χριστό, θα επιβληθεί σαν τύραννος, ο πιο απαίσιος απ’ όσους γνώρισε η ανθρωπότητα. Θα απαιτεί να τον αναγνωρίσεις σαν θεό και να τον προσκυνήσεις. Ή τον δέχεσαι και υφίστασαι την εγκατάλειψη της Χάριτος ή τον αρνείσαι και περιθωριοποιείσαι με όλες τις συνέπειες που γράφει η Αποκάλυψη, δηλαδή αυτοί που δεν θα έχουν το σήμα του αντιχρίστου, δε θα μπορούν να πουλήσουν ή να αγοράσουν τίποτε.
Δε σας τα λέω αυτά για να τρομάξετε, αλλά για να ξέρετε πού βρισκόμαστε. Για μας τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, είναι μία μεγάλη ευκαιρία, είναι πανηγύρι οι δυσκολίες, το μαρτύριο. Να είστε με τον Χριστό, να ακολουθείτε τις εντολές Του».
«Το Θέατρο Πολέμου των μελλοντικών στρατιωτικών επιχειρήσεων (μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας) θα έχει ως αφορμή τα έξι ναυτικά μίλια στο Αιγαίο…».
Προέβλεψε ο Όσιος Προφήτης Παΐσιος ο Αγιορείτης, ότι το Αιγαίο, κάποια στιγμή (μετά την οσιακή του κοίμηση), θα γίνει θέατρο πολέμου και στρατιωτικών πολεμικών επιχειρήσεων, μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Η αφορμή θα είναι τα έξι ναυτικά μίλια στο Αιγαίο.
Η αφορμή, όχι η αιτία. Ήδη, βλέπουμε σήμερα οι Τούρκοι να μιλάνε για δήθεν «Γαλάζια Πατρίδα» και ότι το «μισό» Αιγαίο τους ανήκει!
Ο Όσιος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, ήταν ΟΛΟΣ μία αγκαλιά που ξεχείλιζε από χαρά και συμπόνια. Θεωρούσε επικίνδυνες τις αντίχριστες φωνές και έλεγε ότι ζωή χωρίς Θεό σημαίνει ζωή χωρίς έλεος, τούνελ χωρίς έξοδο.
Ο μεγαλύτερος σύγχρονος Άγιος της Ορθοδοξίας μας, ήταν γεμάτος Θεϊκά Δώρα και χαρίσματα. Αγαπούσε βαθιά, αληθινά, γνήσια τους ανθρώπους. Γινόταν θυσία για να τους αναπαύσει, να τους παρηγορήσει. Έλεγε με πόνο ψυχής, ο Όσιος Γέροντας Παΐσιος: «Πάει που πάει η αμαξοστοιχία, ας μη πηγαίνει άδεια». Ας καταθέσουμε όλους και όλα στα πόδια του Χριστού και στα πόδια της Παναγίας Μητέρας του.
Και τώρα, μία συγκλονιστική ιστορία που έγινε στο Μοναστήρι στη Σουρωτή. Ήταν ημέρες που ο Όσιος Γέροντας βρισκόταν εκεί. Η μητέρα ενός στρατιώτη, του Γιώργου, φτάνει αλαφιασμένη στο Ησυχαστήριο. Πληροφορήθηκε ότι εκείνες τις ημέρες ο Γέροντας βρισκόταν στην Σουρωτή.
Ο στρατιώτης, γιος της, είχε ένα σοβαρό ατύχημα στον στρατό και έμεινε «φυτό». Μπαίνει, λοιπόν, η μάνα στο μοναστήρι με κραυγές πόνου και ζητάει επιτακτικά να συναντήσει τον Όσιο γέροντα Παΐσιο. Όμως οι μοναχές τής είπανε πως ο Γέροντας όλη την νύχτα έβλεπε κόσμο και μόλις είχε αποσυρθεί για να αναπαυτεί. Δεν μπορούσαν να τον ενοχλήσουν. Τότε η μάνα, σχεδόν, καταρρέει, ξεσπάει σε γοερό κλάμα.
Ο Όσιος Παΐσιος άκουσε και βγήκε χωρίς παπούτσια, με τις κάλτσες. Πήγε κοντά της με πόνο ψυχής, την αγκάλιασε και με πολλή αγάπη τής έδωσε δύναμη και κουράγιο. Την προέτρεψε να προσευχηθεί και κάλεσε τις μοναχές να συμπροσευχηθούν. Έτσι κι έγινε: Έπεσαν όλες και όλοι στα γόνατα, προσευχόμενοι. Και το θαύμα έγινε, το φανταράκι ο Γιώργος, που ήταν «φυτό» και οι γιατροί ήταν απαισιόδοξοι, αφού οι εξετάσεις του ήταν απογοητευτικές… ΞΥΠΝΗΣΕ!!!
Η έμπονη, καρδιακή προσευχή του Οσίου Γέροντος, της μάνας, της αδελφότητας, έφερε αποτέλεσμα. Ο Γιώργος ξύπνησε από το βαθύ κώμα που ήταν για καιρό και ξαναγύρισε στην ζωή. Η επιστροφή του ήταν τόσο εντυπωσιακή που οι γιατροί δεν μπορούσαν «ιατρικά» να εξηγήσουν. Δεν του άφησε κανένα… κουσούρι!
Έλεγε ο Όσιος Γέροντας Παΐσιος: «Με ευγένεια να μιλάτε στον Θεό. Με ευγένεια να του ζητάτε αυτό που θέλετε. Δε μας χρωστάει ο Θεός, εμείς του χρωστάμε»!
Ο Όσιος, ήταν Θεοφόρος, Δοχείον Χάριτος, Σκεύος Εκλογής. Το Άγιο Πνεύμα κατοικούσε μέσα του, τον έλουζε, τον αλλοίωνε, τον έκανε σοφό. Έφτασε, με τους υπεράνθρωπους ασκητικούς αγώνες του, στην κατά Χάριν Θέωση, εν Αγίω Πνεύματι. Ένας Ωκεανός Χάριτος, μία φωτεινή, αγιασμένη παρουσία, μία θαυμαστή προσωπικότητα, ένας γλυκύτατος παππούλης. Πηγή ζωής αιωνίου, ο Όσιος Γέροντας Παΐσιος, ήταν ο ΟΡΙΣΜΟΣ της ανιδιοτελούς αγάπης.
Η φύση τον υπάκουε, συνομιλούσε με Αγίους, με τη Θεοτόκο, με αγγέλους φωτός. Τα λόγια, οι λέξεις, οι φράσεις, είναι φτωχές, λίγες, αδύναμες για να περιγράψουν τα απερίγραπτα.
«Σκεύος εκλογής» ήταν ο Όσιος Γέροντας Παΐσιος, που γιορτάζει στις 12 Ιουλίου. Ο «παππούλης μας», ανέτρεψε με την προσευχή του, την τάξη της φύσεως και γέννησε το θαύμα!
Στον απέριττο τάφο του στη Σουρωτή, εκεί στο Ησυχαστήριο, δεκάδες τα θαύματα, οι ευεργεσίες προσκυνητών. Ο τάφος του, «πανορθόδοξο προσκύνημα», έγινε η νέα «Κολυμβήθρα του Σιλωάμ». Θεραπεύονται ασθενείς, γίνονται πολλά και μεγάλα θαύματα. Ο Όσιος Παΐσιος εμφανίζεται θαυματουργικά, «ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ» , σε νοσοκομεία, σε σπίτια ασθενών και σώζει ζωές και ψυχές.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου