«Είσαι ένας άγγελος, το ξέρεις;». Αυτοί που διακονούν αρρώστους, αναπήρους κ.λπ. με αγάπη και υπομονή, αν έχουν αμαρτίες, σβήνουν τις αμαρτίες τους με την θυσία που κάνουν· αν δεν έχουν αμαρτίες, αγιάζονται. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.

Χριστὸς Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
Христос Воскрес! Воистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Massih-Qam! Hakkan Qam!

«Χαίρετε»! «Εἰρήνη ὑμῖν»!

Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου
Συναξάριον.
Τῇ Γʹ (3ῃ ) τοῦ μηνὸς Μαΐου, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Τιμοθέου ἀναγνώστου καὶ Μαύρας, τῶν συζύγων ἐν Παναπέα Αἰγύπτου (283/304).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Διοδώρου καὶ Ῥοδοπιανοῦ διακόνου ἐν Ἀφροδισίᾳ τῆς Καρίας. (285-305)

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων εἴκοσιν ἑπτὰ μαρτύρων, πυρὶ τελειωθέντων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας παρθενομάρτυρος Ξενίας τῆς θαυματουργοῦ, τῆς ἐν Καλάμαις τῆς Πελοποννήσου. (304/318)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Οἰκουμενίου, ἐπισκόπου Τρίκκης τοῦ θαυματουργοῦ, ἀνεψιοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλίου Λαρίσης (δ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Μαμάϊ, καθολικοῦ τῆς Γεωργίας. (744)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων πατέρων ἡμῶν Μιχαὴλ καὶ Ἀρσενίου, κτιτόρων τῆς Ἰβηριτικῆς μονῆς ἐν Ὀλύμπῳ τῆς Βιθυνίας. (θ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Πέτρου τοῦ σημειοφόρου (θαυματουργοῦ), ἐπισκόπου Ἄργους (950).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Παμβώ καθολικοῦ τῆς Γεωργίας
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Θεοδοσίου τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου, ἱδρυτοῦ τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ ἐν Ῥωσσίᾳ. (1074).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Θεοφάνους τοῦ Λαυριώτου, ἐπισκόπου Περιθεωρίου. (ιδ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων μητέρων ἡμῶν Ἰουλιανῆς (1393) καὶ Εὐπραξίας (1394), τῆς ἐν Μόσχᾳ ἱερᾶς μονῆς τῆς Συλλήψεως τῆς Θεοτόκου, αὐταδέλφων τοῦ ἁγίου Ἀλεξίου, μητροπολίτου Μόσχας.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Γρηγορίου, ἀρχιεπισκόπου Ῥοστώφ, Γιαροσλὰβλ καὶ Λευκῆς Λίμνης. (1416)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Ἀχμὲτ τοῦ Κάλφα, τοῦ ἀπὸ Ἀγαρηνῶν, μαρτυρήσας ἐν Κωνσταντινουπόλει. (1682) [καὶ 24 Δεκεμβρίου]
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Παύλου τοῦ ἐκ Βίλνιους Λιθουανίας. (ιζ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων Παιδομαρτύρων, Χριστοδούλου καὶ Ἀναστασίας τῶν ἐξ Ἀχαΐας, τελειωθέντων ἐν ἔτει 1821 [καὶ Τρίτῃ τῆς Διακαινησίμου]
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Ηρωδίων τῆς μονῆς Λαϊνίτσι Ῥουμανίας. (1900)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ εὕρεσις καὶ ἀνακομιδὴ τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Λουκᾶ τοῦ ἐν Στειρίῳ. (953)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες καὶ Ὁμολογητες: Θεοδόσιος (Γκανίτσκι), ἐπίσκοπος Κολόμνας (1937) ἐν Σούσκοβο Λουκοβίτσι τῆς Μόσχας, Ἀλέξιος Ἀνδρονίκωφ, Ιβάν Γκουζίχιν ἐν Καργκοπόλ, Λεβ Μιρόνοφ ἐν Όρενμπουργκ, Ἀλεξάντερ Λεπαρίνσκι ἐν Μπαρναούλ, Ἀλεξάντερ Μακαρόφσκι ἐν Πσκοφ, Πρεομπραζένσκι Φιόντορ ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνακομιδὴ (1991) τῶν τιμίων λειψάνων τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Νικολάου Βελιμίροβιτς, ἐπισκόπου Ζίτσης καὶ Ἀχρίδος (5/18ῃ Μαρτίου 1956), ἐν τῇ γενετείρᾳ αὐτοῦ Λέλιτς τῆς Σερβίας

Συναξάριον Πεντηκοσταρίου
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ τετάρτῃ ἀπὸ τοῦ Πάσχα, τοῦ Παραλύτου μνείαν ποιούμεθα, καὶ ὡς εἰκὸς τὸ τοιοῦτον ἑορτάζομεν θαῦμα.
[Κατὰ τὴν Κυριακὴν τοῦ Παραλύτου τιμᾶται παλαιόθεν ἐν Κων/πόλει τὸ προσκύνημα τοῦ Ταξιάρχου Μιχαήλ (προφανῶς στὴν περιοχὴν «Σωσθένειον» καὶ «Μέγα Ρεῦμα», τὸ ὁποῖο ἀνέκαθεν ἐπωνομάζετο καὶ «Μιχαήλιον»),
Ἔτι δὲ τῇ αὐτῇ Κυριακῇ, τελεῖται ἡ Σύναξις πάντων τῶν ἐν Εὐβοίᾳ διαλαμψάντων Ἁγίων καὶ Σύναξις πάντων τῶν ἐν Καστορίᾳ διαλαμψάντων Ἁγίων.
Τελεῖται δὲ ἐν Μυτιλήνῃ Πανήγυρις ἐπὶ τῇ ἀνακομιδῇ τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Νεομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Βυζαντίου, ὡς καὶ Ἀνάμνησις διασώσεως τῆς Μυτιλήνης ἐκ πανώλους κατὰ τὸ ἔτος 1832.
Ὡσαύτως, Σύναξις τῶν Μετεωριτῶν Πατέρων καὶ Σύναξις τῶν Ἁγίων τῶν ἐν Ὕδρᾳ, Σπέτσαι καὶ Αἰγίνῃ.]

Στίχοι
Τὸ ῥῆμα Χριστοῦ σφίγμα τῷ παρειμένῳ.
Οὕτως ἴαμα τοῦτο ῥῆμα καὶ μόνον.

Σύγχρονος Ομολογητής!
Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης.

Ήταν ένας πατέρας που μεγάλωνε ένα ανάπηρο παιδί, μόνος του. Το παιδί ήταν κατάκοιτο στο κρεβάτι. Κάποια στιγμή έφτασε σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο. Τότε εμφανίστηκε κάποιος άνθρωπος στην ζωή του, που άρχισε να τον βοηθά χρηματικά προς χάριν του παιδιού.
Τον βοήθαγε για πολύ καιρό, ώσπου κάποια στιγμή ο πατέρας του είπε: «σου χρωστάω την ζωή μου».
Μόλις το άκουσε αυτό ο άνθρωπος του είπε: «θέλω να έρθεις μαζί μου σε μια συγκέντρωση».
Έτσι κι έγινε, κάποια μέρα κλείδωσαν το κατάκοιτο παιδί στο σπίτι και πήγαν σε κάποιον χώρο όπου γινόταν η συγκέντρωση. Εκεί ο πατέρας διαπίστωσε ότι ήταν συγκέντρωση των Ιεχωβάδων. Σκέφτηκε να μείνει για να μην τους προσβάλλει. Μόλις τελείωσε η συγκέντρωση και έφευγε ο κόσμος, του είπε ο ”ευεργέτης”:
«εσύ μείνε».
Πήγαν τον πατέρα σε ένα άλλο δωμάτιο, όπου ήταν Χριστιανικές εικόνες πάνω στο πάτωμα και του είπε:
«Μου ανέφερες ότι μου χρωστάς την ζωή σου. Πάτησε λοιπόν τις εικόνες και γίνε μάρτυρας του ιεχωβά».
Ο πατέρας ευθύς απάντησε:
«Εγώ Ορθόδοξος γεννήθηκα και Ορθόδοξος θα πεθάνω. Την ζωή μου είπα ότι σου χρωστάω, όχι την ψυχή μου».
Τότε τον ξυλοκόπησαν άγρια και τον πέταξαν στον δρόμο. Ο αιμόφυρτος πατέρας πήρε ένα ταξί και παρά την προτροπή του ταξιτζή να τον πάει στο νοσοκομείο, εκείνος πήγε σπίτι.
Έξω από το ξεκλείδωτο πλέον σπίτι του, είδε το παιδί του να τρέχει και να γελά όπως όλα τα παιδάκια. Με έκπληξη ρώτησε το παιδί τι έγινε και εκείνο του είπε τα λόγια:
«Ήρθε ο Κύριος Ιησούς Χριστός, με σήκωσε και μου είπε: Αυτή την στιγμή ο πατέρας σου μαρτυράει για Εμένα»…
[Αυτό το θαύμα μου το ανέφερε κάποιος Μοναχός από το Άγιο Όρος].

Ο ουράνιος μισθός για την αναπηρία

Όταν έχουμε κάποια αναπηρία, αν κάνουμε υπομονή και δεν γκρινιάζουμε, τότε έχουμε μεγαλύτερο μισθό. Γιατί όλοι οι ανάπηροι αποταμιεύουν. Ένας κουφός έχει τσέκ στο Ταμιευτήριο του Θεού από το κουφό αυτί, ένας τυφλός από το τυφλό μάτι, ένας κουτσός από το κουτσό πόδι. Είναι μεγάλη υπόθεση! Αν κάνουν και λίγο αγώνα κατά των ψυχικών παθών, θα έχουν να λάβουν και στεφάνια από τον Θεό. Βλέπεις, οι ανάπηροι πολέμου παίρνουν σύνταξη, παίρνουν και παράσημα.
Όποιος έχει ομορφιά, λεβεντιά, υγεία, και δεν αγωνίζεται να κόψη τα ελαττώματά του, θα του πη ο Θεός: «Απήλαυσες στην ζωή σου τα αγαθά σου, την λεβεντιά σου! Τί σού χρωστώ τώρα; Τίποτε». Ενώ όποιος έχει μια αναπηρία – είτε έτσι γεννήθηκε, είτε την κληρονόμησε από τους γονείς του, είτε την απέκτησε αργότερα -, πρέπει να χαίρεται, γιατί έχει να λάβη στην άλλη ζωή. Όταν μάλιστα δεν έχη φταίξει, θα έχη καθαρό ουράνιο μισθό, χωρίς κρατήσεις. Δεν είναι μικρό πράγμα μια ολόκληρη ζωή να μην μπορή κάποιος λ.χ. να απλώση το πόδι του, να μην μπορή να καθήση, να μην μπορή να κάνη μετάνοιες κ.λπ. Στην άλλη ζωή ο Θεός θα του πή: «Έλα, παιδί μου, κάθησε πια αιώνια άνετα σ᾿ αυτήν την πολυθρόνα». Γι᾿ αυτό λέω, χίλιες φορές να είχα γεννηθή καθυστερημένος διανοητικά, τυφλός, κουφός, γιατί θα είχα να λάβω τότε από τον Θεό.
Οι ανάπηροι, εάν δεν γογγύζουν, αλλά δοξολογούν ταπεινά τον Θεό και ζουν κοντά Του, θα έχουν την καλύτερη θέση στον Παράδεισο. Ο Θεός θα τους κατατάξη με τους Ομολογητές και τους Μάρτυρες, που έδωσαν για την αγάπη του Χριστού τα χέρια και τα πόδια τους, και τώρα στον Παράδεισο φιλούν με ευλάβεια συνέχεια τα πόδια και τα χέρια του Χριστού.

***

Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης.

Ήρθε ένα παιδί στο Καλύβι που κούτσαινε, αλλά λαμποκοπούσε το προσωπάκι του. Λέω: «Κάτι γίνεται εδώ, για να λάμπει έτσι η θεία Χάρις!». Τον ρώτησα «τι κάνεις κ.λπ.» και μου είπε τι συνέβη.
Κάποιος, ένα θηρίο μέχρι εκεί πάνω, έβριζε τον Χριστό και την Παναγία και το παιδί όρμησε επάνω του, για να σταματήσει. Εκείνος το έβαλε κάτω, το τσαλαπάτησε, του σακάτεψε τα πόδια, και μετά το καημένο κούτσαινε. Ομολογητής! Τι τράβηξαν οι Ομολογητές, οι Μάρτυρες!

Χθες βράδυ, την ώρα που πήγαινα στον ναό για την αγρυπνία, είδα σε μια άκρη έναν πατέρα με ένα παιδάκι σε αναπηρικό καροτσάκι. Πλησίασα, αγκάλιασα τον μικρό και τον φίλησα. «Είσαι ένας άγγελος, του είπα, το ξέρεις;».
Και στον πατέρα του είπα: «Μεγάλη τιμή για σένα να υπηρετείς έναν άγγελο. Να χαίρεστε, γιατί θα πάτε και οι δύο στον Παράδεισο». Έλαμψαν από χαρά τα πρόσωπά τους, γιατί ένιωσαν την Θεϊκή παρηγοριά.
Αυτοί που διακονούν αρρώστους, αναπήρους κ.λπ. με αγάπη και υπομονή, αν έχουν αμαρτίες, σβήνουν τις αμαρτίες τους με την θυσία που κάνουν· αν δεν έχουν αμαρτίες, αγιάζονται. Κάποτε μια γυναίκα μου διηγήθηκε μερικά γεγονότα από την ζωή της πολύ θαυμαστά. Απόρησα, γιατί ήταν καταστάσεις που συναντούμε στους βίους των Αγίων και αυτή ήταν μια απλή γυναίκα. Όταν μου είπε πώς είχε περάσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής της, είδα ότι όλη η ζωή της ήταν μια θυσία. Από νέα ακόμη υπηρετούσε αρρώστους, γιατί στο πατρικό της σπίτι είχαν και τον παππού και την γιαγιά, που ήταν άρρωστοι. Όταν παντρεύτηκε, έμενε με τον πεθερό και την πεθερά της, που ήταν επίσης άρρωστοι. Μετά αρρώστησε ο άνδρας της, έμεινε κατάκοιτος και τον υπηρετούσε. Όλη την ζωή της δηλαδή αυτή η γυναίκα την πέρασε διακονώντας αρρώστους. Διψούσε όλα αυτά τα χρόνια να μελετήση, να πάη σε κάποια αγρυπνία, αλλά δεν είχε χρόνο. Επειδή όμως ήταν δικαιολογημένη, ο Θεός στο τέλος της έδωσε μαζεμένη την Χάρη Του.
Οικογενειακή ζωή – Δ΄ τόμος. Πνευματικοί λόγοι του αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου

***

Μια φορά συναντήθηκε με έναν τετραπληγικο νέο. “Πω-πω, τι βλέπω! Του είπε, μόλις τον είδε. Στεφάνια από δω, στεφάνια από κει, γεμάτο στεφάνια σε βλέπω “. Στη συνέχεια ασπάσθηκε τα παράλυτα πόδια του λέγοντας: “Ποδαράκια, ποδαράκια, αυτά θα σε πάνε στον Παράδεισο “. Ο νέος προβληματιζόταν αν θα έπρεπε να πάει στην Αμερική για χειρουργική επέμβαση, αλλά ο όσιος του είπε: “Να μην πάς, γιατί εκεί θα σε κάνουν πειραματόζωο “. Και στην συνέχεια τον ρώτησε:
– Θέλεις να προσευχηθούμε να γίνεις καλά;
– Αν είναι για το καλό της ψυχής μου, να προσευχηθήτε, απάντησε εκείνος. Αν δεν είναι δεν πειράζει, ας μείνω έτσι.
– Αυτό είναι, είπε ο όσιος, εσένα αυτός ο σταυρός θα σε σώσει, θα σε αγιάσει ο σταυρός σου. Και για να καταλάβεις ότι τίποτε δεν είναι δύσκολο για τον Θεό, δώσε μου το χέρι σου.
Τον έπιασε από το χέρι, και ο παράλυτος σηκώθηκε και περπάτησε τέσσερα βήματα.! “Βλέπεις ότι μπορείς να περπατήσεις; είπε ο όσιος. Αλλά ο Θεός σε θέλει να μείνεις στο καροτσάκι, και θα βοηθήσεις έτσι και άλλους ανθρώπους “. Το παιδί αυτό, σηκώνοντας με υπομονή τον σταυρό του, βοήθησε πνευματικά πολλούς ανθρώπους.
Ο Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης. Έκδοση του Ιερού Ησυχαστήριου “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”. Σουρωτή Θεσσαλονίκης

***

Άγιος Πορφύριος

Σας θυμίζω και το Κοντάκιο της ημέρας [Κυριακής του Παραλύτου]:
Τὴν ψυχήν μου Κύριε, ἐν ἁμαρτίαις παντοίαις, καὶ ἀτόποις πράξεσι, δεινῶς παραλελυμένην, ἔγειρον τῇ θεϊκῇ σου ἐπιστασίᾳ, ὥσπερ καὶ τὸν Παράλυτον, ἤγειρας πάλαι, ἵνα κράζω σεσωσμένος· Οἰκτίρμον δόξα, Χριστέ, τῷ κράτει σου.
Αυτό το κοντάκιο είναι καλό να το θυμόμαστε και να το λέμε ως προσευχή.
Σελ. 171

Ο Γέροντας μου είπε μια μέρα, επιγραμματικά: “Οι ασθένειες μας βγάζουν σε καλό, όταν τις υπομένουμε αγόγγυστα, παρακαλώντας το Θεό να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες και δοξάζονταςτο όνομά Του”.
[Γ 204]

Ρωτήσαμε τον Άγιο πατέρα Πορφύριο πώς συμβαίνει, πολλες φορές, άνθρωποι να γίνονται καλά από αθεράπευτες ασθένειες, κι εκείνος απάντησε: «Διά της πίστεως».
Τον ρωτήσαμε τι εννοούσε «διά της πίστεως» και μας εξήγησε ότι, αν ο ασθενής εγκαταλείψει τη φυσική γνώση των γιατρών και τα αφήσει στο Θεό, τότε κάνει την πρόνοια του Θεού να αναλάβει να τον κάνει καλά*. Και γίνεται έτσι καλά! Να, ήλθε, μας είπε, μία κυρία με καρκίνο στο μαστό και μου λέει: Εγώ δέν θα πάω πουθενά, ούτε σε γιατρούς ούτε σε κανένα και ό,τι θέλει ο Θεός ας γίνει. Κι εγώ της είπα: Αφού έχεις τόση πίστη στο Θεό, τους γιατρούς δεν τους χρειάζεσαι.
[Πορ. 31]
(Ανθολόγιο Συμβουλών, Άγιος Πορφύριος, σελ.102-104)

Μακάριοι όσοι έχουν γεννηθεί ανάπηροι ή έγιναν από απροσεξία τους, αλλά δεν γογγύζουν και δοξολογούν τον Θεό. Αυτοί θα έχουν την καλύτερη θέση στον Παράδεισο μαζί με τους Ομολογητάς και Μάρτυρας που δώσανε για την αγάπη του Χριστού τα χέρια και τα πόδια τους, και τώρα φιλούν με ευλάβεια στον Παράδεισο συνέχεια τα πόδια και τα χέρια του Χριστού. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2025/05/10/%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%bf%ce%b9-%cf%8c%cf%83%ce%bf%ce%b9-%ce%ad%cf%87%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b7%ce%b8%ce%b5%ce%af-%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%80%ce%b7%cf%81%ce%bf/

Αχ Βηθεσδά, Βηθεσδά, πόσο παγκόσμια είσαι! Όλα τα βάσανα που υποφέρουν άνθρωποι και λαοί δεν είναι τίποτ’ άλλο, παρά η πλούσια θεραπεία που παρέχει σε ανθρώπους και έθνη το έλεος του Θεού, για να τους σώσει από τον αιώνιο θάνατο. Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2022/05/14/%ce%b1%cf%87-%ce%b2%ce%b7%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b4%ce%ac-%ce%b2%ce%b7%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b4%ce%ac-%cf%80%cf%8c%cf%83%ce%bf-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%af%cf%83/

Ποιός από εμάς είναι έτοιμος να παραμερίσει, να μείνει αφανής, να βοηθήσει κάποιον άλλον να προχωρήσει μπροστά, όταν ξέρουμε ότι θα είμαστε κατά κάποιον τρόπο οι χαμένοι, αλλά θα έχουμε γίνει μαθητές του Χριστού που έδωσε τη ζωή Του για να ζήσουν οι άλλοι. Κυριακή του Παραλύτου – π.Αντώνιος (Bloom) του Σουρόζ
https://iconandlight.wordpress.com/2023/05/06/89336/

Παραλύτου της Βηθεσδά, Ας κοιτάξουμε ο ένας τον άλλο με κατανόηση, με προσοχή κι ας έχουμε συμπόνια. Ο Χριστός είναι εκεί. Όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι ο ένας για τον άλλο. Αντώνιος (Bloom) Μητροπολίτης Σουρόζ
https://iconandlight.wordpress.com/2019/05/18/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b2%ce%b7%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b4%ce%ac-%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%cf%84%ce%ac%ce%be%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5-%ce%bf/Κυριακῇ τετάρτῃ ἀπὸ τοῦ Πάσχα
Κυριακῇ τοῦ Παραλύτου τῆς Βηθεσδά
(Ευαγγέλιο: Ιωάν. ε’ 1-16)

Ἀπολυτίκιον, τὸ Ἀναστάσιμον
Ἦχος γ΄

Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια, ἀγαλλιάσθω τὰ ἐπίγεια, ὅτι ἐποίησε κράτος, ἐν βραχίονι αὐτοῦ ὁ Κύριος. Ἐπάτησε τῷ θανάτῳ τὸν θάνατον, πρωτότοκος τῶν νεκρῶν ἐγένετο, ἐκ κοιλίας ᾅδου ἐρρύσατο ἡμᾶς καὶ παρέσχε τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

ὁ Οἶκος.
Ὁ χειρί σου δρακὶ περικρατῶν τὰ πέρατα, Ἰησοῦ ὁ Θεός, ὁ τῷ Πατρὶ συνάναρχος, καὶ Πνεύματι ἁγίῳ συνδεσπόζων ἁπάντων, σαρκὶ ἐφάνης, νόσους ἰώμενος, καὶ πάθη ἀπήλασας, τυφλοὺς ἐφώτισας, καὶ τὸν Παράλυτον λόγῳ θεϊκῷ σὺ ἐξανέστησας, περιπατεῖν ἀθρόως προστάξας, καὶ τὴν βαστάσασαν αὐτὸν κλίνην ἐπὶ τῶν ὤμων ἆραι· ὅθεν πάντες σὺν τούτῳ ἀνυμνοῦμεν καὶ ἐκβοῶμεν· Οἰκτίρμον δόξα, Χριστὲ τῷ κράτει σου.

Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων τῆς Εὐβοίας.
Ἦχος α´. Της ερήμου πολίτης.

Τὸν ὑπέρτιμον δῆμον τῶν Ἁγίων τιμήσωμεν, Εὐβοέων χορεῖαι ὡς ἡμῶν ἀντιλήπτορας· Ὁσίων ἑνδεκάριθμον χορόν, τριάδα δὲ κλεινῶν Ἱεραρχῶν, τοὺς λαμπρύνοντας τὴν Εὔβοιαν ἀρεταῖς, συμφώνως ἀνακράζομεν· δόξα τῷ ἐνισχύσαντι ὑμᾶς, δόξα τῷ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ χορηγοῦντι δι᾿ ὑμῶν, ἡμῖν πταισμάτων ἄφεσιν.

Ἕτερον. Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων τῆς Εὐβοίας
Ἦχος πλ. α´. Τον συνάναρχον Λόγον.

Τῆς Εὐβοίας φωστῆρες ἔργων λαμπρότητι, οἱ εὐκλεεῖς Ἱεράρχαι καὶ τῶν Ὁσίων χορός, διαφόροις ἐν καιροῖς ὄντως ἐδείχθητε. Ὅθεν γεραίρομεν ὑμᾶς, ὡς ἐνθέους ὁδηγούς, καὶ πρέσβεις πρὸς τὸν Σωτῆρα. Ὃν δυσωπεῖτε ἀπαύστως, ὑπὲρ τῆς νήσου ταύτης Ἅγιοι.

Ἀπολυτίκιον τῶν Ὁσίων Μετεωριτῶν. (ὑπὸ Ἱερομ.Ἀθανασίου Σιμωνοπετρίτου)
Ήχος α´. Της ερήμου πολίτης.

Τὰ τερπνὰ τῆς ἀπάτης ὡς φθαρτὰ κατελίπετε, καὶ σταυρὸν ἀσκήσεως πόθῳ, ἀνελάβετε Ὅσιοι· εἰς πέτρας Μετεώρων νοητῶς, ὑψώθητε ὡς θεῖοι ἀετοί, ὧν θαυμάζοντες τὰ ᾆθλα χαρμονικῶς, τοὺς βίους ἐκμιμούμεθα· δόξα τῷ συγκαλέσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ ἐνισχύσαντι, δόξα τῷ ἀναδείξαντι ὑμᾶς, ἀγάπης θείας πρότυπα.

Ἀπολυτίκιον τῶν λειψάνων τοῦ Νεομάρτυρος Θεοδώρου Βυζαντίου.
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.

Τὸ πάντιμον λείψανον τοῦ Θεοδώρου, πιστοί, ἐνδόξως τιμήσωμεν ὡς θησαυρὸν τιμαλφῆ, καὶ πάντες βοήσωμεν· Σῶσον ἐκ τῶν κινδύνων τοὺς πιστῶς σε ὑμνοῦντας, ὥς ποτε σὺ ἐῤῥύσω ἐκ πανώλους τὴν πόλιν, καὶ πάντας περιφρούρησαν ταῖς ἱκεσίαις σου.

Δόξα Πατρὶ…Καὶ νῦν… Ἦχος γ Τὴν ὡραιότητα τῆς παρθενίας σου

Ῥῆμα Παράλυτον, μόνον συνέσφιγξεν, ὡς ὁ παγκόσμιος, λόγος ἐφθέγξατο, τοῦ δι’ ἡμᾶς ἐπὶ τῆς γῆς ὀφθέντος δι’ εὐσπλαγχνίαν, ὅθεν καὶ τὸν κράββατον, ἐπιφέρων διήρχετο, κἂν οἱ Γραμματεῖς ὁρᾶν, τὸ πραχθὲν οὐχ ὑπέφερον, κακίας κατεχόμενοι φθόνῳ, τῷ ψυχὰς παραλύοντι.

Δόξα. Τοῦ Πεντηκοσταρίου
Ἦχος πλ. δʹ.

Κύριε, τὸν Παράλυτον οὐχ ἡ κολυμβήθρα ἐθεράπευσεν, ἀλλ’ ὁ σὸς λόγος ἀνεκαίνισε, καὶ οὐδὲ ἡ πολυχρόνιος αὐτῷ ἐνεπόδισε νόσος, ὅτι τῆς φωνῆς σου ὀξυτέρα ἡ ἐνέργεια ἐδείχθη, καὶ τὸ δυσβάστακτον βάρος ἀπέῤῥιψε, καὶ τὸ φορτίον τῆς κλίνης ἐβάστασεν, εἰς μαρτύριον τοῦ πλήθους τῶν οἰκτιρμῶν σου, δόξα σοι.

Δόξα. Ἦχος πλ. αʹ.

Ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐπὶ τῇ Προβατικῇ κολυμβήθρᾳ, τῇ λεγομένῃ κατὰ Ἰουδαίους Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἐχούσῃ· ἐν ταύταις γὰρ κατέκειτο πλῆθος τῶν ἀσθενούντων. Ἄγγελος γὰρ τοῦ Θεοῦ, κατὰ καιρὸν ἐπιφοιτῶν, διετάραττεν αὐτήν, καὶ ῥῶσιν ἐχαρίζετο τοῖς προσιοῦσιν ἐν πίστει. Καὶ ἰδὼν ὁ Κύριος χρονιοῦντα ἄνθρωπον, λέγει πρὸς αὐτόν· θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι; ὁ ἀσθενῶν ἀπεκρίνατο· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἰατροῖς κατηνάλωσα τὸν ἅπαντά μου βίον, καὶ ἐλέους τυχεῖν οὐκ ἠξιώθην. Ἀλλ’ ὁ ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων λέγει πρὸς αὐτόν· Ἆρόν σου τὸν κράββατον καὶ περιπάτει, κηρύττων μου τὴν δύναμιν, καὶ τὸ μέγα ἔλεος ἐν τοῖς πέρασιν.

Μόρφου Νεόφυτος: «Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω…» (Κυριακή του Παραλύτου, 10.5.2020)
https://immorfou.org.cy/%ce%bc%cf%8c%cf%81%cf%86%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b5%cf%8c%cf%86%cf%85%cf%84%ce%bf%cf%82-%e1%bc%84%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%bd-%ce%bf%e1%bd%90%ce%ba-%e1%bc%94%cf%87%cf%89/

«Ἄνθρωπον οὐκ ἔχω…» (Κυριακὴ Παραλύτου 10.5.2020)
https://www.youtube.com/watch?v=h-DbbDzO0no

Ἡ βοήθεια τῆς ψυχῆς μετὰ τὸν θάνατο (7.5. 2017)
https://www.youtube.com/watch?v=CS7vtWKc4xE

«ΛΕΥΚΕΣ ΧΩΡΕΣ», (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ, ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ, ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ) ΟΜΙΛΙΑ π. ΑΝΑΝΙΑ 16.5.2001
https://www.youtube.com/watch?v=gSo6pJ-kGCs

iconandlight.wordpress.com