Με αφορμή αφελείς δηλώσεις και απόψεις του τύπου «αν υπάρχει Θεός, γιατί υποφέρουν τα παιδιά στην Αφρική;»,

 

 

Με αφορμή αφελείς δηλώσεις και απόψεις του τύπου «αν υπάρχει Θεός, γιατί υποφέρουν τα παιδιά στην Αφρική;», ας κοιτάξουμε λίγο πιο πέρα από τον δικό μας βολεμένο κόσμο.

Αυτά τα παιδιά της φωτογραφίας είναι στην Αφρική,στο Καμερούν και είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ζουν μέσα στη φτώχεια, στις στερήσεις και στις κακουχίες, κι όμως πιστεύουν, προσεύχονται και δοξάζουν τον Θεό. Δεν του γυρίζουν την πλάτη επειδή η ζωή τους δεν είναι εύκολη.Αποτελεί πραγματικά ντροπή για εμάς εδώ στην Ελλάδα, στην ιστορική κοιτίδα του Ορθόδοξου πολιτισμού και στην καρδιά της βυζαντινής και πατερικής παράδοσης να ακούμε ανθρώπους που ζουν μέσα στην ασφάλεια, την αφθονία και την άνεση να ανακαλύπτουν ξαφνικά «την απουσία του Θεού» επειδή υπάρχει πόνος κάπου αλλού στον κόσμο.Εμείς, που παραλάβαμε μια πίστη για την οποία κάποιοι άλλοι έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους, γίναμε τόσο ευαίσθητοι απέναντι στη δοκιμασία, ώστε με την πρώτη δυσκολία ζητάμε από τον Θεό εξηγήσεις.

Ας κάνουμε όμως και μια άλλη ερώτηση πιο προσωπική απέναντι στην φαινομενική ευαισθησία μας..Για τις πάνω από χιλιάδες εκτρώσεις εμβρύων που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στη χώρα μας, σύμφωνα με τις διαθέσιμες εκτιμήσεις, φταίει ο Θεός; Όταν μια ανθρώπινη ζωή τερματίζεται με ανθρώπινη επιλογή, θα ζητήσουμε και γι’ αυτό λογαριασμό από τον Θεό;

Είναι εύκολο να κατηγορούμε τον Θεό για το κακό που βλέπουμε στον κόσμο. Πολύ δυσκολότερο είναι να αναγνωρίσουμε το δικό μας αυτεξούσιο και τη δική μας ευθύνη.

Στο τέλος αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε αυτά τα παιδιά.Ίσως εκείνα, μέσα στην ανέχεια και στις δυσκολίες, να έχουν καταλάβει κάτι που εμείς μέσα στην αφθονία μας ξεχάσαμε η πίστη δεν είναι η υπόσχεση ότι δεν θα υπάρξει πόνος. Είναι η πίστη ότι ο πόνος δεν έχει τον τελευταίο λόγο.

Πριν μιλήσουμε λοιπόν για το αν «υπάρχει Θεός», ίσως θα έπρεπε πρώτα να αναρωτηθούμε πόσο έχουμε εμείς απομακρυνθεί από Εκείνον.

 

proskynitis.blogspot.com 

πηγή