Χριστὸς ἀνέστη! Ἀληθῶς ἀνέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!
«Χαίρετε»! «Εἰρήνη ὑμῖν»
Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου
Συναξάριον..
Τῇ Ϛʹ (6ῃ ) τοῦ μηνὸς Μαΐου μνήμη τοῦ Ἁγίου, δικαίου καὶ πολυάθλου Προφήτου Ἰώβ. (1700-1500 π.Χ.)
Τῇ αὐτῇ μέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἠμῶν Σοφίας Χοτοκουρίδου τῆς Κλεισούρας, (ἐν τῷ σχήματι ἐπικληθείσης Μυρτιδιωτίσσης μοναχῆς), ἐξ Ἀδράσσων Τραπεζοῦντας τοῦ Πόντου Μ. Ἀσίας (1974)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ὅσιοι Μάμας, Παχώμιος, καὶ Ἱλαρίων ἐν εἰρήνῃ τελειοῦνται.
Τῇ αὐτῇ μέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Δημητρίωνος καὶ Δονάτου τοξευόμενοι τελειωθέντων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Βαρβάρου τοῦ στρατιώτου, Βάκχου, Καλλιμάχου καὶ Διονυσίου τῶν ἐν Πελοποννήσῳ. (†362)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Δάναξ, Μέσιρος, καὶ Θερινὸς ξίφει τελειοῦνται. Τελεῖται δὲ τῶν εἰρημένων Ἁγίων ἡ Σύναξις ἐν τῷ μαρτυρίῳ αὐτῶν τῷ ὄντι ἐν τῷ Δευτέρῳ
Τῇ αὐτῇ μέρᾳ, ἀνάμνησις τῶν ἐγκαινίων τοῦ ναοῦ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ ἐν τῇ μονῇ τοῦ Ευθυμίου εἰς Ψαμαθίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων· Ἡλιοδώρου καὶ Βενοῦστου, καὶ τῶν σὺν αὐτῶν ἑβδομήκοντα πέντε Μαρτύρων, τῶν ἐν τῇ Ἀφρικῇ, ἀθλησάντων κατὰ τοὺς διωγμοὺς τοῦ Διοκλητιανοῦ. (284-305)
Τῇ αὐτῇ μέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρός ἠμῶν Βενεδίκτης, τῆς Ῥωμαίας, ἐν τῷ κοινοβίῳ τῆς ἁγίας Γάλλας (Galla) (6ο αἰών).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Πετρώνακος (Petronax) τῆς Μονῆς ἐν Monte Cassino Ἰταλίας (747)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ ἅγιος μάρτυς Βάρβαρος, ξίφει τελειοῦται. (θ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Βλαδιμήρου β´ τοῦ μονομάχου, ἡγεμόνος τῶν Ῥὼς τοῦ Κιέβου. (†1125)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνάμνησις τῆς ἀνακομιδῆς (1238) τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Σάββα, α´ ἀρχιεπισκόπου Σερβίας. (†1235)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Μιχαίου τοῦ Ῥαντονέζ, μαθητοῦ τοῦ Ἁγίου Σεργίου τοῦ Ῥαντονέζ (1385)
Τῇ αὐτῇ μέρᾳ, σύναξις τῶν ὁσίων Σιναΐτῶν πατέρων τῶν ἐκ Σερβίας: Ῥωμύλου, Ῥωμανοῦ, Νέστορος, Σισώη, Γρηγορίου, Ἰώβ, Ζωσιμᾶ, Νικοδήμου καί Κυρίλλου. . (ιδ´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Σεραφείμ, τοῦ ἐν τῷ ὄρει Δομβοῦς ἀσκήσαντος (1602)
Τῆ αὐτῇ μέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἠμῶν Ἰώβ τοῦ Ποτσάεφ, τοῦ ἐκ Ῥωσίας τοῦ θαυματουργοῦ (1651)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνάμνησις τῆς ἀνακομιδῆς (1675) τοῦ λειψάνου τοῦ ὁσίου Παχωμίου τοῦ ἐν Νερέχτᾳ τοῦ Ῥώσσου. (†1384)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Βαρνάβα (Belyaev) ἐπισκόπου Nizhni-Novgorod τοῦ διὰ Χριστὸν σαλοῦ (1963).
Τῇ Ϛʹ (6ῃ ) τοῦ μηνὸς Μαΐου ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῶν Ἱεροσολύμων, τοῦ ῾Αγίου Ὄρους τοῦ Ἄθωνος, τῆς Γεωργίας καὶ τῶν Σλαυϊκῶν χωρῶν ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου καὶ τῆς Ἁγίας ἐνδόξου Μάρτυρος Πολυχρονίας, μητρὸς αὐτοῦ (23ῃ Ἀπριλίου) μὲ τὸ παλαιὸ ἡμερολόγιο.
Εἶτα τὸ τοῦ Πεντηκοσταρίου.
Τῇ Τετάρτῃ τοῦ Παραλύτου, τὴν τῆς Μεσοπεντηκοστῆς ἑορτάζομεν ἑορτήν.
Στίχοι
Εἰ καὶ θανὼν ἄληστος ἀνδρίας πέτρα,
Καὶ πῶς Ἰὼβ κρύψω σε τῇ λήθης πέτρᾳ;
Ἕκτῃ Ἰὼβ πολύτλαν θανάτου νέφος ἀμφεκάλυψεν.
Στίχοι
Χάριτι σοφισθεῖσα, Σοφία θείᾳ,
Σοφῶς ἤσκησας ἄρτι, ἐν τῇ Κλεισούρᾳ.
6 Μαΐου
ἅγιος καὶ Δίκαιος Ἰὼβ
π.Ἀνανίας Κουστένης
Πᾶμε, τώρα, στις 6 τοῦ μηνὸς .. Εἶναι ὁ ἅγιος Ἰώβ, ὁ δίκαιος, ὁ πολύαθλος. Τί νὰ ποῦμε γι’ αὐτόν; ἦταν τύπος τοῦ Χριστοῦ μας. Ἰὼβ σημαίνει διωγμένος, ἀδικημένος. Τὸν πήγαινε καλὰ ὁ Θεός, κι ὁ διάβολος ἐνοχλήκε καθὼς κι οἱ φθονεροὶ φίλοι του. Καὶ πῆρε ἄδεια ἀπ’ τὸν Θεό. Λέει, «Ἀφοῦ τὸν πᾶς καλά, δίκαιος εἶναι. Γιὰ πάρ’ του τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἔχει, για δός του κι άλλα. » Έγινε, λοιπόν, αὐτὸ κι ὁ Ἰὼβ ἔμεινε πάλι δίκαιος. Κι οἱ φίλοι του ἦρθαν κι ἡ γυναῖκα του του ἦρθε, καὶ τό ‘να καὶ τ’ ἄλλο, κι ὁ πονηρὸς τὸν πείραζε κι ἀρρώστια τοῦ ἔριξε. Ἐκεῖνος τί ἔκανε; Ἐν πᾶσι τούτοις, μ’ ὅλα αὐτὰ καὶ παρόλα αὐτά, ἐκράτησε τὸν Θεό. Σε κάποια στιγμὴ οἱ φίλοι του τὸν κλόνισαν. Τὸν δυσκόλεψαν.Τὸν ἔφεραν σὲ μελαγχολία, ἀλλά, ἐκεῖ ποὺ πῆγε νὰ λυγίσει, μᾶς θυμίζει τὴ Γεθσημανῆ— μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ στάθηκε πάλι λεβέντης καὶ παλληκάρι. Κι ὅταν τοῦ τα ‘λεγαν οἱ φίλοι του πὼς ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες του τὰ τραβᾶ, «Ναί», λέει, «ἔχομε ἁμαρτίες, ἀλλ’ ὅλα τὰ δεινὰ δὲν εἶναι μόνο ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες. Κι ἐγὼ ἁμαρτωλὸς εἶμαι. Καὶ μιὰ μέρα να ‘μαι, θά ‘μαι ἁμαρτωλός. Ἀλλὰ ἀκουσίως ἁμαρτάνω, καθότι κάνω τὸν ἀγῶνα μου. Κι ὅταν ἁμαρτάνω, μετανοιώνω μπροστὰ στὸν Θεό. Καὶ συνάμα ἀγαθοπρακτῶ ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων. Καὶ τότε ὁ Θεὸς πῆρε τὸν λόγο, στὴν τελευταία φάση, καὶ εἶπε: «Δὲν ξέρομε γιατί γίνονται ὅλες οἱ θλίψεις κι οἱ δοκιμασίες.» —Το πρόβλημα τῆς Θεοδικίας. Εἶναι ἀνεξιχνίαστες οἱ βουλὲς τοῦ Θεοῦ. Καὶ δεύτερον, «Ἂν ἔχομε ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό, ὅ,τι καὶ νὰ γίνει, πρὸς ὄφελός μας εἶναι.» Κι αὐτὸ εἶναι πολύ σημαντικό. Καὶ οἱ δίκαιοι ποὺ πάσχουν, πάσχουν καὶ γιὰ ἕνα ἄλλο λόγο, ἀκόμα. Γιὰ ν’ ἀστράψει περισσότερο ἡ ἀρετή τους. Παράδειγμα, ἡ Χαναναία τοῦ Εὐαγγελίου. Ἂν δὲν τὴν περιφρονοῦσε ὁ Χριστὸς καὶ δὲν τὴν δυσκόλευε, δὲν θὰ βγαίνανε κι ἡ πίστη κι ἡ ταπείνωση κι ἡ ἀγάπη κι ἡ ὑπομονή, καὶ τόσοι ἄλλοι θησαυροί. Ἔτσι, ἔλαμψε, λοιπόν, ὁ Ἰὼβ καὶ ἀπέβη καὶ τύπος τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα διαβάζομε ανάγνωσμα κι ἀπὸ τὸν Ἰώβ. Νά ‘χομε τὴν εὐχή του καὶ τὴν ὑπομονή του.
Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Ἐαρινὸ Συναξάρι, Τόμος Β´. Σελ. 84-85
***
Ο άϊ –Γιώργης ο λεβέντης, ο καβαλλάρης, απ’ την Καππαδοκία,
κι η Οσία Σοφία απ΄τον Πόντο.
π. Ανανίας Κουστένης
Στα 1914 πήραν στα περίφημα «τάγματα εργασίας» οι Τούρκοι τον άντρα της, τον Ιορδάνη. Κι από τότε χάθηκε. Πόσοι δε χάθηκαν; Πόσοι δεν εξοντώθηκαν; Τώρα πάνε να εξοντώσουν τους Έλληνες με όλους τους τρόπους. Είδατε τί γίνεται; Με όλους τους τρόπους. Μόνο τους Έλληνες. Στην ουρά στήθηκαν μόνο οι Έλληνες να πάρουν την κάρτα. … Μόνο τους Έλληνες θέλουν να αφανήσουν. Αλλ’ όταν είναι μαζί μας ο Θεός, από τα ύψη, τότε δε φοβόμαστε. Κι άμα σε θέλει ο Θεός, όλα γίνονται καλά. Όλα. Ευοδώνονται. Κι έμεινε χήρα σε νεαρά ηλικία. Τί να κάνει τώρα; Στην κυριολεξία, ξέρετε τί έκανε; Πήρε τα βουνά. «Ἦρα τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη, ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου.». ( ψαλμ. 120,1). Διαβάζουμε κάθε πρωί στο εσπέρας προκείμενον, της Παρασκευής. Πήγε στα βουνά. Με τα μαύρα της κηδείας της και ζούσε ολομόναχη. Εδώ μπαίνει κι ο Κολοκοτρώνης… Το 1706 οι Τούρκοι με τη βοήθεια και κάποιων Ελλήνων και κάποιων εκκλησιαστικών, ονόματα δε λέμε γιατί δεν κάνει, τί έκαναν; Χτύπησαν αλλύπητα τους κλέφτες. Τί κάνανε οι κλέφτες;. Πιάνανε τους φοροεισπράκτορες των Τούρκων και τους παίρνανε τους φόρους. Αυτό είναι. Αυτό είναι οι κλέφτες. Και τί κάνανε μετά; Τα πήγαιναν και τά ‘διναν στα χωριά στους ανθρώπους. Πώς σας φαίνεται αυτό; Βέβαια. Και όπλισαν τότε άλλους Έλληνες με άρματα οι Τούρκοι και τους έβαλαν εναντίον των κλεφτών. Αυτοί είναι οι αρματωλοί. Αρματωλοί. Αλλά καμμιά φορά κλέφτες κι αρματωλοί σαν Έλληνες κι οι δυό, τι κάνανε; Συνομωτούσαν. Συνομωτούσαν. Κι υπέφεραν τότε οι κλέφτες. Ο Κολοκοτρώνης έφυγε στα βουνά και κρύφτηκε. Και γράφει στα απομνημονεύματα, «Συμβάντα της Ελληνικής φυλής», τί ωραίο, αν το βρείτε να το πάρετε. Ήμουνα μόνος στο βουνό με το Θεό, αυτό τα λέει όλα. Ήταν μόνος στο βουνό με το Θεό. Δεν μπορεί κανείς να μείνει μόνος, και μάλιστα στην ερημιά αν δεν έχει τον Θεό. Αν δεν έχει την δύναμη και τη χάρη του Θεού. Τρελαίνεται αλλιώς. Και για να είναι κανείς μόνος λέει ο Αριστοτέλης ο δικός μας, πρέπει να ναι «ή θηρίον ή Θεός». Έμεινε εκεί με το Θεό ο Θοδωράκης. Και τα βρήκε το ΄χε μεγάλο αποκούμπι. Και μετά είχε τη μητέρα του Χριστού, την Παναγία, τί την είχε; Την είχε ιδιαιτέρα ο Κολοκοτρώνης. Και τί την είχε; Τύχη, την έλεγε «τύχη της Ελλάδος». Όπως πολλοί σήμερα λένε, τύχη, τύχη δεν υπάρχει. Λένε αντί για τον Θεό. Είναι το καλλιτεχνικό του Θεού. Έχει κι ο Θεός το καλλιτεχνικό του. Τι να κάνουμε; Τύχη. Από το τυγχάνω, συναντώ.
Κι η αγία και οσία Σοφία, ήταν στο βουνό, με το Θεό. Νήστευε και προσευχόταν. Προσευχόταν και νήστευε. Κι αγρυπνούσε. Νηστεία, αγρυπνία, προσευχή. Ζούσε σαν ασκήτρια. Ζούσε, γιατί ήθελε ο Θεός να ζεί, και δεύτερον έτρωγε και κάτι. Δεν θέλει πολλά για να ζήσει ο άνθρωπος. Δεν θέλει πολλά. Λίγο ψωμί, λίγο κρασί, Χριστούγεννα κι Ανάσταση, που λέει κι ο Ελύτης. Πολλά δεν θέλει ο άνθρωπος γιά νά ΄ναι ήρεμος, νάναι ήσυχος. Δεν θέλει πολλά. Σήμερα εμείς θέλουμε πολλά και μαζεύουμε πολλά κι έχουμε πολλές σκοτούρες. Και πολλές ζαλάδες. Και βάνει κάποιους ο Θεός να μας παίρνουν κάποια πράγματα. Μας παίρνουν, μας παίρνουν, μας παίρνουν.. δε πειράζει. Έλεγε ο Πατροκοσμάς, ο διδάσκαλος του Γένους, ο μεγάλος μας ελευθερωτής των ψυχών, κι όχι μόνο, «Ψυχή και Χριστός σας χρειάζεται» τα άλλα ας σας τα πάρουν. Το σώμα σας ας σας το τυρρανίσουν . Αυτά τα δυό να μην τα δώσετε. Διότι αν δεν τα δώσετε εσείς , δεν σας τα παίρνει κανείς. «Ψυχή και Χριστός». Στα χρόνια που πέρασαν προσπάθησαν διάφοροι «σοφοί και καλοί άνθρωποι» σε εισαγωγικά , εμείς πρέπει να ευφημούμαι. Προσπάθησαν να μας εμπεδώσουν το δίδαγμα και την αξία, αλήθεια είναι αυτό που φαίνεται. Αυτό που φαίνεται. Ό,τι πιάνουμε , ό,τι βλέπουμε, κι ότι υποπίπτει στις αισθήσεις μας. Είναι όμως αυτό αλήθεια; Όχι. Αλήθεια είναι στην ουσία, αυτό που δεν φαίνεται. Ποιός; Ο Θεός και η ψυχή μας. Νάτο, ο Θεός κι η ψυχή σου. Αυτό λέει κι ο κόσμος. Ο Θεός κι η ψυχή μας. Αυτό είναι ΑΛΗΘΕΙΑ. Προσπάθησαν να μας πείσουν ότι τα λεφτά.., και να που μας φτάσανε τα λεφτά τώρα. Εκεί που φτάσανε και τον Ιούδα. Εκεί που φτάσανε και τον Ιούδα. Αυτά είναι μέσον συναλλαγής, γιά να κάνουμε τη δουλειά μας. Και τίποτα άλλο. Και να κυριαρχούμε πάνω στα λεφτά. Αν κυριαρχούν αυτά επάνω μας, πάει η ψυχή μας. Η φυλαργυρία, κατά τον απόστολο Παύλο, τί είναι; Ειδωλολατρία.
Αλλά γυρίζουμε πίσω…
Εκεί που ήταν στα βουνά της παρουσιάστηκε ο άϊ Γιώργης. Έχει και πολύ σχέση με τον Πόντο. Γιατί απάνω ακόμα από τον Πόντο είναι η αρχαία Ιβηρία. Την οποία ο άϊ -Γιώργης με θαύμα την έκανε χριστιανική. Κι ονομάζεται από τότε Γεωργία. Βέβαια. Έχει πολύ σχέση ο άϊ Γιώργης με τον Πόντο. Μεγάλη σχέση. Μεγάλη σχέση. Ο λεβέντης, ο καβαλλάρης, απ’ την Καππαδοκία. Και της είπε: «Σε λίγο θα έλθουν οι Τσέτες». Άγριοι Τούρκοι, και βάρβαροι. Τους οποίους έβαζαν οι Τούρκοι κι έσφαζαν. «Να κρυφτείτε». Ειδοποίησε και τους άλλους και κρύφτηκαν. Και πέρασε ο κίνδυνος. Κι ήρθαν μετά όλα αυτά τα συμβάντα, τις τραγωδίας της Μικρασίας, αλλά και της εποποιΐας, η ανταλλαγή των πληθυσμών.
Η Σοφία και οι συγχωριανοί της από το Τορούλ της Τραπεζούντας της επαρχίας Τριπόλεως. Όλες αυτές οι αποκίες εκεί πέρα είναι από την Αρκαδία κυρίως … Στο δρόμο που ερχόντουσαν με το καράβι συνέβη τρικυμία φοβερή, ποτέ άλλοτε δεν θυμάται ο καπετάνιος τέτοια τρικυμία, κινδύνευα ν να πνιγούν αφευκτα, αναπόφευκτα. Η αγία Σοφία έβλεπε την Παναγία κοντά και μες στα κύματα αγγέλους, γιατί είχε καθαρή ψυχή. Αγγέλους. Και τί έκανε; Αντί να απελπιστεί, παρακαλούσε την Παναγία θερμά και με δάκρυα, εκεί σε μιά άκρη που ήταν, λέει: «Παναγία μου, πάρε τουλάχιστον εμένα να σωθούν οι άλλοι .» Αυτό πόλεγε ο απόστολος Παύλος γιά τους Εβραίους, τους εχθρούς του. Αυτή είναι η Ορθοδοξία. Μιάν αγάπη. Μιά θυσία. Ένα μεγαλείο. Τελικά δεν πήρε κανέναν η Παναγία και τους έσωσε όλους. Μετά που σταμάτησε η τρικυμία λέει ο καπετάνιος: «Βρε παιδιά, Άγιο είχαμε και σωθήκαμε. Δε γινότανε αλλιώς, εγώ περίμενα να πεθάνουμε όλοι. Να πνιγούμε όλοι, να πάμε αύτανδροι στο βυθό». Και πεταχτήκανε οι συγχωριανοί της και λένε: «Είχαμε τη Σοφία. Είχαμε τη Σοφία. «Αρκεῖ εἷς ἄνθρωπος ζήλῳ πεπυρωμένος», πού’λεγε ο ιερός Χρυσόστομος, «ὁλόκληρον διορθώσασθαι δῆμον»; Να μπορέσει να αλλάξει ολόκληρο δήμο και να σώσει ολόκληρο λαό. Ήρθε λοιπόν, η χήρα Σοφία, η ηρωική Σοφία, η μοναδική Σοφία, για τη Σοφία του Θεού και το όνομα του Χριστού. Γιατί η Σοφία είναι το όνομα του Χριστού, η Σοφία του Θεού είναι ο Χριστός. Θεού δύναμις και Θεού σοφία, που λέει κι ο απόστολος Παύλος. Έφθασε στην Ελλάδα και ήτο αγώμενη από την Παναγία. Της λέει: «Τώρα Σοφούλα, παιδί μου, θα κινήσεις και θα πάς στην Καστοριά. Είναι εκεί ένα μοναστήρι, της Γεννήσεως της Παναγίτσας, σένα χωριό κοντά που ονομάζεται Κλεισούρα. Εκεί θα πάς. »
Κι ήταν όντως εκεί ένα μοναστήρι φταγμένο απτο 1314 , από ένα Κλεισουριώτη ιερομόναχο. Κι ήταν ένα τεράστιο μοναστηριακό συγκρότημα με εκκλησία της Θεοτόκου στο κέντρο, αλλά δεν είχε κανέναν. Ούτε μοναχούς, ούτε μοναχές, τίποτε.
Πήγε λοιπόν η Σοφούλα εκεί στα 1927 κι έμεινε μέχρι το 1974 , 6 Μαίου, κοντα μισόν αιώνα. Μόνη της με τον Θεό, όπως ο Κολοκοτρώνης. Μόνη της. Και μόνη και μετά πολλών. Είχε και τους αόρατους. Την Παναγίτσα της , τον αρχάγγελο Γαβριήλ, τον άϊ – Γιώργη τον Τροπαιοφόρο!
***
Θα σας πω για να γελάσετε κι ένα ανέκδοτο ποντιακό να πάρουμε αέρα…
Σ’ ένα βουνό στον Πόντο παλαιότερα ήταν ένας τσοπάνης, Έλληνας Ρωμιός, κι είχε τα πρόβατά του στο βουνό. Το βράδυ τ’ άφηνε και κατέβαινε στο σπίτι να φάει ψωμάκι, να δει τους δικούς του και να ξαναγυρίσει. Ήταν κι ένας Τούρκος τσοπάνης, αγαθός, οι πιό πολλοί Τούρκοι είναι αγαθοί, ας όψονται εκείνοι που τους παρακινούν, κι αν ήταν αλλιώς τα πράματα πολλοί θα χαν γίνει χριστιανοί. Κι έχουν γίνει χριστιανοί αλλά αυτά δεν τα γράφουν τα βιβλία γιατί δεν πουλάνε.
Του λέει: «Βρε αδελφέ, που τα εμπιστεύεσαι τα πρόβατά σου και φεύγεις; Εγώ φοβάμαι και κάθομαι και το βράδυ».
-«Που τα εμπιστεύομαι; Να», ήταν μιά εκκλησία εκεί. «Στην Παναγία, στον αη Νικόλα και στον άϊ – Γιώργη».
-«Άμα το κάνω κι εγώ; Θα μου τα φυλάξουν; »
-«Δεν ξέρω», λέει. « Άμα έχεις πίστη», κι αν έχεις κάποιες προϋποθεσούλες.
Το τόλμησε. Αφού πήγε πρώτα στην εκκλησία και τους είπε: «Σας παρακαλώ, εσύ με το παιδάκι, την Παναγίτσα, συ που ΄σαι παππούς, τον αη Νικόλα, κι εσύ που ΄σαι παλληκάρι μ΄άλογο και με κοντάρι, να μου φυλάξτε τα πρόβατα. Να κατεβώ και στο σπιτάκι μου να φάω ψωμί και να κοιμηθώ μιά φορά κάτω απο τα κεραμμύδια».
Τόκανε. Έφυγε. Γύρισε την άλλη μέρα , τάχαν πάρει τα πρόβατα. Και στενοχωρήθηκε.
Πάει στην εκκλησία, και λέει στην Παναγία: «Εσύ Κυρά μου, δεν μπορούσες να μου τα φυλάξεις γιατί έχεις και παιδί, και πώς να τρέχεις. Έτσι τάβλεπε αυτός. Έσυ , λέει τ΄αη Νικόλα, παππούς , τί να κάνεις, πώς να τρέξεις, θα πέσεις». Γυρίζει στον άϊ Γιώργη: «Εσύ βρε», του λέει, «πού ΄σαι και παλληκάρι, και με άλογο και στρατιώτης και γενναίος, δεν ντρέπεσαι που άφησες και μου πήραν τα πρόβατα;»
Την ώρα εκείνη, βγαίνει από την εικόνα ολόκληρος ο άϊ Γιώργης, ας θυμηθούμαι την μονή Ζωγράφου στο Άγιον Όρος. Λοιπόν, βγαίνει από την εικόνα ολόκληρος ο άϊ Γιώργης, και τρέχει. Και σε λίγο έφθασαν τα πρόβατα στην αυλή της εκκλησίας και βέλαζαν. Τ΄άκουσε. Βγαίνει. Έ, του λέει του δικού μας: «Η θρησκεία σου είναι αλήθεια, γίνομαι κι εγώ χριστιανός από σήμερα». Και βαπτίστηκε κι έγινε χριστιανός. Και τώρα το 1/3 άμα θα γίνει ό,τι λένε οι προφήτες, των Τούρκων θα βαπτιστεί. Γιατί ελληνικό αίμα είναι. Τόσα χρόνια ήμασταν μαζί. Να , το ΄22, το ΄14, ήταν τα πράγματα έτοιμα να γίνει μεγάλη Ελλάδα. Να πάρουμε όλη τη Μικρασία κι όλα, έτοιμα τα πράγματα, έτοιμα τα πράγματα. Η μπουκιά στο στόμα και μας την πήραν. Μας την πήραν … ήταν έτοιμη μπουκιά, στο στόμα. Μπαπ, τους την πήρανε. Δεν πειράζει. Ποιός ξέρει. Αυτό δεν σημαίνει ότι ανακαλεί το σχέδιο του Θεού ή ματαιούται. Απλά αναβάλλεται.
***
Νήστευε και με το παλαιό και με το νέο ημερολόγιο. Γιατί; Για να μην σκανδαλίζει κανέναν… Δε λουζότανε ποτέ. Δεν χτενιζότανε ποτέ. …
Φόραγε ρούχα κουρέλια και λίγα. Όσα χρειαζόταν να κρύβει τη γύμνια της και ακατάλληλα γιά το κλίμα της περιοχής . Γιατί εκεί έκανε πολύ κρύο. Πήγαινε τον χειμώνα 15 βαθμούς υπό το μηδέν. Είχε δε και φοβερή υγρασία. Κι όμως άντεχε. Γιατί; Γιατί είχε μέσα της τον θείο έρωτα. Κι ο έρως του Θεού λέν οι πατέρες , νικά τον πόθο του ανθρώπου, την αδυναμία του ανθρώπου. Και τι τον κάνει; Θεϊκόν. Θεϊκόν. ..
Τι έτρωγε; Ό,τι είχε το ξενοδοχείον της φύσεως. Μανιτάρια, λάχανα, φτέρες. Της ξέρετε τις φτέρες; Φτέρες, και γινόταν φτερωτή. Μούσκλια, ντομάτες τουρσί. Τις οποίες έτρωγε αφού είχαν απάν δυό δάχτυλα μούχλα. Πενικιλίνη δηλαδή. Έτσι. Κάθε Σάββατο και Κυριακή έριχνε και καμμιά κουταλιά λάδι στο πιάτο της. Κι από καιρού εις καιρόν άνοιγε καμμια κονσέρβα την άφηνε να μουχλιάσει και την έτρωγε μετά… Δεν έπαθε ποτέ τίποτα. Θα μου πείς να κάνουμε και μεις το ίδιο. Άμα μπορούμε, άμα έχουμε πίστη! Δεν ειναι εύκολο, δεν είναι εύκολο. Αλλά λέμε, τί έκανε αυτή. Αυτά για τον εαυτό της. Απέναντι στους άλλους; Ήταν πολύ εύσπλαχνη, πολύ επιεικής, και πολύ απαλή. …
Στα 1967 έπαθε κήλη. Και πονούσε, είχε διπλωθεί στα δυό η ψυχούλα. Της λέγαν να πάει στον γιατρό. Όχι. Θα περάσει η Παναγία και θα με πάρει απ΄τον πόνο, έλεγε. Όχι θα μου πάρει τον πόνο, θα με πάρει από τον πόνο. Θα με μεριάσει από την περιοχή του πόνου και τότε θα γίνω καλά. Κι έπαιρνε φυτίλια από τα καντήλια και διάφορα άλλα στουπιά και τά’βαζε δω, που τανε η κήλη. Κήλη. Ακριβώς κανείς δεν ήξερε τι ήτανε. Κάτι τέτοιο ήτανε. Και στο τέλος σάπισε το μέρος αυτό ,.. κι είχε κακοσμία. Τότε έρχεται η Παναγία, ο αρχάγγελος Γαβριήλ κι ο αη Γιώργης. Η τρόικά της! Τριάδα δηλαδή. Της λέει ο Γαβριήλ, ήταν πιό έτσι, ωραίος, πιό τολμηρός, κει πάει το ωραίος. Ήρθαμε Σοφία να σε κόψουμε. Αυτή νόμισε ότι ήρθαν να της πάρουν την ψυχή. Όχι, λέει, Άγγελέ μου ακόμα, να μετανοήσω, να εξομολογηθώ, να μεταλάβω… Αυτοί ειν΄οι άγιοι, αυτη είναι η ταπείνωση, αυτό ειν’ το μεγαλείο. Και μετά να με κόψετε, και γυρίζει ο Άγιος και της λέει, όχι, βρε, να σε κόψουμε, να σε εγχειρήσουμε. Να κόψουμε το μέρος που είναι σάπιο. Καλά, λέει. Την εγχείρησαν και μετά που πέρασε ο καιρός, έδειχνε με χαρά, και με εγκαύχηση εν Κυρίω τη τομή. Την πληγή που έκλεισε με τα χέρια του ο Γαβριήλ…
Οσία Σοφία η εν Κλεισούρα 4.11.2017 ομιλία Αρχιμανδρίτου Ανανία Κουστένη
https://www.youtube.com/watch?v=q6I9QYbSqDE
Αρχιμανδρίτης Ανανίας Κουστένης , ομιλία με θέμα «Οσία Σοφία η εν Κλεισούρα» εκφωνήθηκε στις 4.11.2017 στον Άγιο Γεώργιο Νίκαιας. Η μνήμη της εορτάζεται στις 6 Μαΐου.
***
Από τότε έγινε η αγαπημένη μου γιαγιά
(Από τον βίο της Οσίας Σοφίας της Κλεισούρας)
π. Γρηγόριος Παπούλας
Η καταγωγή μου, θέλησε ο Θεός να είναι από ένα ιστορικό και όμορφο χωριό, το Λέχοβο, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά, στο γεμάτο από τη χάρη της Παναγίας Μητέρας μας Μοναστήρι, της Παναγίας της Κλεισούρας.
….Ήταν προχωρημένο φθινόπωρο, σχεδόν χειμώνας για την περιοχή και είχε έρθει το σπουργιτάκι της Παναγίας μας, για να ζητιανέψει τρόφιμα για το μοναστήρι, γυρνώντας με ένα τσουβάλι, σκελετωμένη και γυρτή από σπίτι σε σπίτι.
Το συνήθιζε κάποιες χρονιές εκείνη την εποχή, όχι για να εξασφαλίσει τον εαυτό της, αλλά κυρίως για να έχει να δίνει στους φτωχούς και για να φιλοξενεί τους επισκέπτες της. Την είχα προσέξει στους δρόμους που έπαιζα…
Όταν άρχισε να νυχτώνει και το κρύο δεν ήταν με καμία προφύλαξη ανεκτό, είχαμε μαζευτεί στο σπίτι γύρω από τη σόμπα που ήδη έκαιγε.
Συζητούσε η γιαγιά μου με τη μητέρα μου για τη Σοφία και αναρωτιόταν η γιαγιά μου που θα μείνει το βράδυ.
Τότε ενώ πλησίαζα τη σόμπα για να ζεσταθώ καλύτερα, άκουσα τη μητέρα μου να λέει πως προσπάθησε να την πείσει να έρθει σπίτι μας, αλλά δεν τα κατάφερε γιατί επέμενε πως θα μείνει στο σπίτι της μάνας της, λίγα μέτρα πιο πέρα, στο παρεκκλήσι της Παναγίας της γειτονιάς μας.
Μάλιστα είπε πως πήγε πρίν λίγο πάλι μήπως και την μεταπείσει και τη βρήκε κουλουριασμένη έξω από το εκκλησάκι, στην πόρτα της Παναγίας.
Αδιανόητο μου φάνηκε αυτό που άκουσα!!! Κόλλησε η σκέψη μου εκεί. Εγώ κρύωνα μέσα στο σπίτι…
Όλο το βράδυ σκεπαζόμουν και τη σκεφτόμουν. Δεν το χωρούσε ο νους μου. Αποφάσισα να σηκωθώ μόλις χαράξει, για να πάω να δω αν όσα άκουσα είναι αλήθεια κι αν είναι καλά η καημένη η γιαγιά Σοφία.
Ήταν τόση η έκπληξη και το ενδιαφέρον που θυμάμαι πως σχεδόν δεν κοιμήθηκα και μόλις άρχισε να διαλύεται το σκοτάδι έριξα κάτι πάνω μου και με τις πυτζάμες έτρεξα προς την Παναγία.
Μόλις έφτασα είδα όντως τη γιαγιά Σοφία να κοιμάται έξω από την πόρτα της Παναγίας, χωρίς σκέπασμα, χωρίς πανωφόρι, σαν σκυλάκι.
Σάστισα για λίγο. Σκεφτόμουν αν έπρεπε να της μιλήσω. Ήμουν μικρός πολύ και φοβήθηκα γιατί σκεφτόμουν πως δεν ήταν άνθρωπος σαν εμάς. Πως ήταν δυνατόν! Πως άντεξε! Έτρεξα σπίτι, ξύπνησα τη μάνα μου και της είπα ότι την είδα την γιαγιά Σοφία όπως έλεγαν.
Με καθησύχασε και με έστειλε στο κρεβάτι μου και σηκώθηκε για να κάνει τσάι και να της πάει. Περίμενα να επιστρέψει. Δεν την πρόλαβε μου είπε λυπημένη.
Οι απορίες μου πολλές. Όταν ξημέρωσε καλά. Σηκώθηκα και ρωτούσα τη μάνα μου για όλα όσα μου έκαναν εντύπωση.
Εκείνη μου είπε κι άλλες ιστορίες για την γιαγιά Σοφία, όπως για τη γνωστή εγχείρηση που της έκανε η Παναγία, πως της είχε δείξει μάλιστα η ίδια και την είδε την τομή με τα μάτια της, πως πάντα στο κρύο κοιμόταν, πως σπάνια έτρωγε, πως πετούσε αντί να περπατά πολλές φορές κι άλλα πολλά.
Είπε πως μάλλον είχε γίνει αγία κι ας την κορόιδευαν μερικοί που δεν μπορούσαν να καταλάβουν. Από τότε έγινε η αγαπημένη μου γιαγιά. Ρωτούσα να μάθω όσα γινόταν περισσότερα…
Τότε έμαθα από τη χωριάτισσα μάνα μου, η οποία με την απλή της ουσιαστική πίστη, εντελώς αθρησκόληπτη πίστη, προσπαθούσε να μου εξηγήσει το παράδειγμα της Οσίας, πως οι άνθρωποι που αγαπούν τον Χριστό και την μητέρα Του, την Παναγία μας, από την αγάπη τους, μπορούν να ξεπεράσουν ότι είναι φυσικό και δεδομένο στην ανθρώπινη ζωή και επίσης μου είπε, η σχεδόν αγράμματη μητέρα, πως αυτό το καταφέρνουν γιατί και ο Χριστός και η Παναγία μητέρα μας, μας αγαπούν κι εκείνοι πολύύύ – πολύ, και βλέποντας το δικό μας φιλότιμο, διαπιστώνοντας ότι προσπαθούμε για το καλό, και όλα αυτά κοντά τους, τίποτε δεν έχουμε ανάγκη και τίποτε δεν έχουμε να φοβηθούμε, ούτε κρύο, ούτε φωτιά, ούτε φτώχια, ούτε πείνα, ούτε αρρώστιες, ούτε αυτόν τον θάνατο, φροντίζουν Εκείνοι για όλα, και είμαστε ευχαριστημένοι με ότι καλό μας δίνουν, και με τα κακά ακόμα που επιτρέπουν για λίγο να μας αγγίξουν.
«Και τα καλά δεχούμενα από τον Χριστό και τα κακά που επιτρέπει δεχούμενα!» Έλεγε χαρακτηριστικά πάντα.
– Γιατί; Απορούσα.
-Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγάπη από του Χριστού μας και της Παναγίας μας. Πώς θα μπορούσε να αφήσει κάτι να έρθει στη ζωή μας που θα μας βλάψει.
Γεμίζει μου είπε ο άνθρωπος από τον Χριστό;
Έχει την Παναγία κοντά του;
Τίποτε δεν νιώθει! Τίποτε δεν χρειάζεται! Τίποτε δεν του λείπει!
Δύσκολα λόγια. Σκληρό το παράδειγμα! Όμως αλήθεια αποδεδειγμένη!!!..
***
«Είδα τα δάκρυα της Παναϊας… Κλαίει δια τε μας νύχτα-μέρα,
Θεέ μου να μην χαλάσεις τον ντουνιάν».
Αγία Σοφία της Κλεισούρας
«Είδα μαύρα σύννεφα, η οργή του Θεού κατέβαινε στον κόσμο. Σιγά, σιγά κατεβαίνουν, σιμώνουν και όταν αγγίξουν στη γη τότε θα γίνει ο πόλεμος».
«Μου είπε η Παναγία πώς εκείνα πού είναι στα Ιερά Βιβλία των εκλεκτών του Υιού μου, έρχονται όλα με τη σειρά να γίνουν. Τρίτος πόλεμος θα γίνη… Θα καταστραφούν τα τρία τέταρτα της ανθρωπότητας… Θα σωθή μόνο το ένα τέταρτο…
«Είδα τα δάκρυα της Παναϊας, κάουμε. Κλαίει δια τε μας νύχτα-μέρα, Θεέ μου να μην χαλάσεις τον ντουνιάν».
Θα ’ρθή το κακό και θα χωρίσει το στάρι απ’ την ήρα, τα πρόβατα απ’ τα ερίφια…. “Εκάκινεν ο κόσμος. Θα ρθεί καιρός που θα τρών ανθρώπους.
«Με δείχνει ο Κύριος χωράφια και αγκάθια. Αυτή είναι η γη που ζούμε εδώ. Και με λέει: βλέπεις αυτά τα αγκάθια; Αυτά είναι η αμαρτία, αυτά όλα θα καθαριστούν. Θα γίνει μεγάλο κακό αλλά θα καθαριστεί ο κόσμος»…
-Να μετανοάτε, παιδία μου… Να κάνετε προσευχή, να λέτε Θεέ μου, Θεέ μου, μετάνοιαν ο λαός όλον…
Η Παναγία κλαίει, κάθε μέρα κλαίει. Λέει στον Υιό Tης: Υιέ μου και Θεέ μου, δώσε στον κόσμο σοφία, συγχώρησε τον κόσμο.
« Η Ελλάδα, αν κρατήση την πίστη, θα σωθεί από το κακό πού πρόκειται νάρθή. Αν όμως δεν κρατήσει την πίστη, θα καταστραφεί… Θα πέσουν όλοι οι δαίμονες επάνω της… Θα ’ρθή το κακό και θα χωρίση το στάρι απ’ την ήρα, τα πρόβατα απ’ τα ερίφια….
Αν ο κόσμος μετανοήση, θα πάρουμε την Πόλη με Αγάπη… Αν δεν μετανοήση, θα την πάρουμε με αίμα….
Μετανοήστε, γιατί τα σύννεφα της Οργής του Θεού σίμωσαν στη γη. Μεγάλο κακό έρχεται, από την πολλή αμαρτία.
… Σαν γνήσια προφήτισσα του λαού καθήλωνε όσους της έτρεφαν ευλάβεια με τις αποκαλύψεις της για την οργή του Θεού και τα επερχόμενα δεινά.
«Η Παναΐα τα πόδια της είναι ματωμένα να παρακαλεί για τε μας, μετανοήστε, να ‘σται καλοί άνθρωποι, να νηστευεται, εδώ είμαστε προσωρινοί, να κάνετε προσευχή, τας δέκα εντολας να τηράτε, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, Να ‘χετε ευσπλαχνία, μετανοείτε, έρτεν η οργήν του Θεού, να στεφανουστε αγνοί και καθαροί, να είστουν ευλογημένοι,
Σας παρακαλώ σας, αγαπητά μου παιδίαν του Θεού, όσον μπορείτε πίστιν, ελπίδαν, μετάνοιαν, εξομολόγησιν, καλά έργα παρακαλώ σας, καλάν έργα, καλόν Πνεύμα μαζί σας, καλόν φώτισιν ».
Προέτρεπε για διόρθωση και μετάνοια.
«…Να κάνετε προσευχή, να λέτε Θεέ μου, Θεέ μου μετάνοια ο λαός…»
Της είπε η Παναγία:
— Να μιλάς… Να λες για τα κοντά φουστάνια…
Να λες για την αποστασία… Να κηρύττεις μετάνοια!… Να μην φορούν άσεμνα φορέματα στην Εκκλησία… Νάχουν ταπεινό ντύσιμο.
-Νάστε προσεκτικές… Όχι κοντά μανίκια, όχι κοντά μαλλιά. Η Παναΐα χωλιάσκεται ( θυμώνει )….
-Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησε τον κόσμο σου και ύστερα εμάς!… Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησέ μας….
Νάχετε φόβον Θεού… Νάχετε Αγάπη… Νάχετε ευσπλαχνία.
Πληγωμένοι από την ζωή αποθαρρυμένοι και τρομαγμένοι έτρεχαν κοντά της και ζητούσαν τις προσευχές της για να προχωρήσουν στην ζωή.
Και εκείνη τους καλωσόριζε ανοιχτόκαρδα. «Καλώς τα πουλία μου, καλώς τα πουλία μου»!
Να είστουνε (είστε) καλά. Χαράν να έσετε (έχετε)!!
-Να μετανοάτε, παιδία μου… Να ευτάτε προσευχήν… Νύχταν και ημέραν… οπού περπατείτε, οπού ευρίουστουν ( ευρίσκεστε ), οπού στέκουστουν, πάντα να λέτε «Χριστέ μ’, να ελεήσ’ με! Με γλυκόν γλώσσαν να μιλάτε με τον Θεόν, να φτάτε προσευχήν».
Εγώ θα φύγω, αλλά να ξέρετε, η λαιμαργία θα χάσει το κόσμον, η λαιμαργία και η υπερηφάνεια.
Ο Θεός περιμένει, περιμένει. Τα μάτια κλειστά, το στόμα κλειστό, τα αυτιά κλειστά, για να κερδίσουμε, ο κόσμος τι κάνει, τι είδες, τι ξέρεις; δεν είδα τίποτα, δεν ξέρω, χαπάρ κι έχω. Δεν ακούω, δεν βλέπω.
Είδες;… Άκουσες;… Κλειδί στο στόμα!…. Το στόμα κλειστόν, να έχει κλειδί. Το στόμαν, κλειδίν. – Πολλά λόγια να μη λέτε, λίγα και ευλογημένα. Να αγαπάτε τον Θεόν και η καρδιά σας να λάμπει ωσάν τον ήλιον. Το στόμα να γίνει βασιλικός και τριαντάφυλλον .
Η Παναΐα κι θα χαντ᾿ σας» (δεν θα σας χάσει η Παναγία).
Κύριε Ιησού, η Σοφία και η Δύναμις του Θεού, – η Πηγή της αγιότητας, η Πηγή της δύναμης, η Πηγή της ζωής – άνοιξε τις ψυχές μας και σκήνωσε μέσα σ’ αυτές! Η ψυχή μας ‘’ξηράνθηκε’’ μέσα στη ματαιότητα του κόσμου τούτου και έχουμε ανάγκη «ύδατος ζώντος» εκπορευομένου από τον Δημιουργό μας…
https://iconandlight.wordpress.com/2025/05/13/%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%b5-%ce%b9%ce%b7%cf%83%ce%bf%cf%8d-%ce%b7-%cf%83%ce%bf%cf%86%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b4%cf%8d%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%b9%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8/
Μεσοπεντηκοστή: αναδαυλίζοντας την δίψα για το Φως του Παρακλήτου, π. Ζαχαρίας Ζάχαρου
https://iconandlight.wordpress.com/2024/05/28/%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%bf%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b7%ce%ba%ce%bf%cf
%83%cf%84%ce%ae-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b4%ce%b1%cf%85%ce%bb%ce%af%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf
%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b4/
Μεσοπεντηκοστής – Αδελφοί μου, ας ανοίξουμε τις θύρες των ψυχών μας στη Σοφία του Θεού, την ενσαρκωμένη στο Πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού! Κύριε Ιησού, η Σοφία και η Δύναμις του Θεού, άνοιξε τις ψυχές μας και σκήνωσε μέσα ς’ αυτές! Άγιος Νικόλαος Βελιμιροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2021/05/25/%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%bf%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b7%ce%ba%ce%bf%cf%
83%cf%84%ce%ae%cf%82-%ce%b1%ce%b4%ce%b5%ce%bb%cf%86%ce%bf%ce%af-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b1%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%af%ce%be/
Ο Χριστός είναι η Σοφία του Θεού, η πηγή της ζωής, η πηγή της χαράς, η πηγή του φωτός του αληθινού, που ξεδιψά και αρδεύει τις συνεχόμενες από δίψα ψυχές των ανθρώπων. Που μεταβάλλει τους πίνοντας σε πηγές. Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης
https://iconandlight.wordpress.com/2020/05/12/%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%cf%83%ce%bf%cf%86%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%8d-%ce%b7-%cf%80%ce%b7%ce%b3%ce%ae/
Μεσοπεντηκοστής, ζητείτέ με αποκτείναι, ότι ο λόγος ο εμός ου χωρεί εν υμίν. Ιω. 8,37 Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2019/05/21/28797/
Η δίψα για το Θεό χρωματίζει την ζωή μας ολόκληρη. Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2018/05/01/%ce%b7-%ce%b4%ce%af%cf%88%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%cf%8c-%cf%87%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%af%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b6%cf%89%ce%ae-%ce%bc%ce%b1%cf%82/
Η Παναΐα τα πόδια της είναι ματωμένα να παρακαλεί για τε μας,… Είδα τα δάκρυα της Παναΐας, κάουμε. Κλαίει δια τε μας, νύχτα-μέρα, Θεέ μου να μην χαλάσεις τον ντουνιάν.. Αγία Σοφία της Κλεισούρας
https://iconandlight.wordpress.com/2025/05/05/%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%90%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%cf%80%cf%8c%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%cf%84%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bd%ce%b1/
Είναι στεναχωρημέντσα η Παναΐα. Η Παναΐα κλαίει κάθνη μέρα. Κλαίει δια τε μας νύχτα-μέρα, Θεέ μου να μην χαλάσεις τον ντουνιάν. Η Παναΐα τα πόδια της είναι ματωμένα να παρακαλεί για τε μας, μετανοήστε… Αγία Σοφία της Κλεισούρας
https://iconandlight.wordpress.com/2022/03/18/%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%bd%ce%b1%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce
%bd%cf%84%cf%83%ce%b1-%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%90%ce%b1-%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1/
Σήκωσε τον σταυρό σου και μη φοβάσαι! Υπόφερε τα πάντα με καρτερία και μην απομακρύνεις την καρδιά σου από τον Θεό, καθώς και ο Ιώβ το ίδιο έκανε. Σε κάθε εποχή κράζει στους δικούς Του ο Κύριος: Μη φοβάστε! Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2023/05/05/89215/
Παρόλο που ήμουν αρχιερέας, δεν “έβλεπα ” ότι ήλθαν οι καιροί των πρώτων χριστιανών! Να πως ο σατανάς κοροϊδεύει τους Ορθοδόξους. Άγιος Βαρνάβας Μπελιάγιεφ, ο δια Χριστόν σαλός επίσκοπος
https://iconandlight.wordpress.com/2024/05/06/%cf%80%ce%b1%cf%81%cf%8c%ce%bb%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%ad%ce%b1%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%ad%ce%b2%ce%bb%ce%b5%cf%80%ce%b1/
Γεννήθηκα την ίδια μέρα που εόρταζε ο Δίκαιος Ιώβ ο Πολύαθλος και είμαι έτοιμος σαν κι εκείνον να δεχθώ τις δοκιμασίες του Θεού… Όλα είναι στα χέρια του Θεού. Όλες μας οι ελπίδες είναι σ’Αυτόν. Άγιος Τσάρος Νικόλαος Β’ της Ρωσίας
https://iconandlight.wordpress.com/2020/05/06/44169/
Ω Κύριε, Θεέ του πολυάθλου και υπομονετικού Ιώβ, δίδαξέ μας πώς να ευλογούμε το όνομά Σου στις δοκιμασίες της ζωής μας! Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2020/05/05/43878/
Άγιος Γεώργιος Τροπαιοφόρος | Ο Άγιος που νίκησε τον φόβο και έμεινε πιστός στον Χριστό
https://www.youtube.com/shorts/5SD-LZM6lTE
Η Αγία Πολυχρονία – Η Μητέρα του Αγίου Γεωργίου που Νίκησε τον Πόνο με Πίστη
https://www.youtube.com/shorts/WEYUcOG_8q0
Ἀναγνώσματα Ἐσπερινού:
Προφητεία Μιχαίου (Κεφ. Δ’, 2 ς’, 2 Ε’, 4)
Προφητεία Ησαΐου (Κεφ. ΝΕ’, 1)
Παροιμίες (Κεφ. θ’, 1)
Ἀπόστολος: Πράξεις 14: 6-18
Εὐαγγέλιο Θ. Λειτουργίας: Ἰωάννη 7: 14-30
Ἀπολυτίκιον τῆς Μεσοπεντηκοστῆς
Ἦχος πλ. δ’
Μεσούσης τῆς ἑορτῆς, διψῶσάν μου τὴν ψυχήν, εὐσεβείας πότισον νάματα ὅτι πᾶσι Σωτὴρ ἐβόησας· ὁ διψῶν, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω· Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, Χριστὲ ὁ Θεὸς δόξα σοι.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἰὼβ τοῦ δικαίου
Ἦχος β’.
Τοῦ δικαίου σου Ἰώβ τὴν μνήμην, Κύριε, ἑορτάζοντες, δι᾽ αὐτοῦ σὲ δυσωποῦμεν· Σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Έτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἰὼβ τοῦ δικαίου
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ὡς τῆς ἀνδρείας ἀκαθαίρετος πύργος, τᾶς τοῦ Βελίαρ ἀπεκρούσω ἑφόδους, καὶ ἀκλινὴς διέμεινας σοφὲ ἐν πειρασμοίς, ὅθεν χαρακτῆρα σε, ἀρραγοῦς καρτερίας, καὶ λαμπρὸν ὑπόδειγμα, ἀρετῶν οὐρανίων, ἡ Ἐκκλησία μέλπει σε Ἰώβ, λαμπρυνομένη, τοὶς σοὶς προτερήμασι.
ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἰὼβ τοῦ δικαίου
Ἦχος δ’ Κατεπλάγη Ἰωσὴφ
Κατεπλάγη ἀληθῶς, ἅπας ἀγγέλων ὁ χορός, καὶ ἀνθρώπων ὁ ἐσμός, ἔφριξε δίκαιε ἰδών, τὴν ὑπεράνθρωπον ὄντως ὑπομονήν σου. Ὅθεν καὶ ἡμῖν τύπος δέδοσαι, τοῖς θλίψεσι τοῦ βίου ἑκάστοτε, χειμαζομένοις κρίμασι Κυρίου, καὶ πειρασμοῖς περιπίπτουσιν· Αὐτὸς γὰρ εἶπεν, ὁ ὑπομείνας, μέχρι τέλους σωθήσεται.
Ἀπολυτίκιον τῆς ὁσίας Σοφίας τῆς ἐν Κλεισούρᾳ
Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.
Σοφίας γέγονας, μῆτερ ἀοίδημε, Σοφία, σέμνωμα, τῆς Θεομήτορος, ἐν τὴ Μονὴ ἀσκητικῶς τὸν βίον σου διελθοῦσα,ὅθεν καὶ ἀπείληφας τῶν καμάτων σου ἔπαινον, κατατραυματίσασσα τῶν δαιμόνων τὰς φάλαγγας, καὶ πρέσβειρα Χριστῷ παρεστώσα, μὴ ἐπιλάθου τῶν πόθω τιμώντων σέ.
Ἀπολυτίκιον τῆς ὁσίας Σοφίας τῆς ἐν Κλεισούρᾳ. (Ἰωάννης Τσιλιμιγκάκης)
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τὸ χαῡνον τοῡ θήλεως, κακοπαθείᾳ πολλῇ, Σοφία ἐνίκησας· διὸ τὴν μνήμην τὴν σήν, ἐν ὕμνοις γεραίρομεν, πίστει δὲ τὰς εὐχάς σου, πρὸς Θεὸν ἐξαιτοῡμεν, ὅπως διαγαγόντες, ἐν σοφίᾳ τῇ ἄνω, τὸν θεῖον τῆς ἀφθαρσίας, λάβωμεν στέφανον.
Έτερον Ἀπολυτίκιον τῆς ὁσίας Σοφίας τῆς ἐν Κλεισούρᾳ. (Χ. Μπούσια)
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Προσευχῇ χαμευνίᾳ πολλαῖς στερήσεσι, κακοπαθείαις νηστείαις, καὶ ἀγρυπνίαις Χριστῷ, εὐηρέστησας Σοφία παναοίδιμε, σὲ τῷ σοφίας ἀληθοῦς, ἀναδείξαντι φανόν, καὶ λύχνον λαμπρῶν χαρίτων, ὅθεν ὡς πρέσβειραν θείαν, Κλεισούρας σέμνωμα τιμῶμέν σε.
Ἀπολυτίκιον τοῦ ὁσίου Σεραφὶμ τοῦ ἐν τῷ ὄρει Δομβοῦς
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θεῖον βλάστημα, τῆς Βοιωτίας, ἔμπνουν ὄργανον, τῆς ἐγκράτειας, ἀνεδείχθης Σεραφεὶμ ἀξιάγαστε, σὺ γὰρ Ὅσιων βαδίσας τοὶς ἴχνεσιν, ἀρτιφανῶς ἐν τῷ κόσμῳ ἐξέλαμψας, Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου
Ἦχος δ’
Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστής, ἀσθενούντων ἰατρός, βασιλέων ὑπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Πολυχρονίας, μητρὸς Ἁγ. Γεωργίου
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ζωὴν τὴν αἰώνιον ἐπιποθοῦσα σεμνή, φθαρτῶν κατεφρόνησας καὶ ἡδονῶν κοσμικῶν, Χριστὸν ἀγαπήσασα· ὅθεν Πολυχρονία, σὺν υἱῷ Γεωργίῳ, θείῳ τροπαιοφόρῳ, μαρτυρίου μετέσχες· διὸ σὲ μακαρία, πίστει γεραίρομεν.
Μεγαλυνάριον.
Τὸν θερμὸν προστάτην καὶ βοηθόν, τὸν ἐν τοῖς κινδύνοις, ἀντιλήπτορα ταχινόν, τῶν Μαρτύρων κλέος, εἰδώλων καθαιρέτην, Γεώργιον τὸν μέγαν, πάντες τιμήσωμεν.
Δόξα· καὶ νῦν. Τοῦ Πεντηκοσταρίου
Ἦχος πλ. δʹ. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Τῆς σοφίας τὸ ὕδωρ καὶ τῆς ζωῆς, ἀναβρύζων τῷ κόσμῳ, πάντας Σωτήρ, καλεῖς τοῦ ἀρύσασθαι, σωτηρίας τὰ νάματα· τὸν γὰρ θεῖον νόμον σου, δεχόμενος ἄνθρωπος, ἐν αὐτῷ σβεννύει, τῆς πλάνης τοὺς ἄνθρακας· ὅθεν εἰς αἰῶνας, οὐ διψήσει, οὐ λήξει, τοῦ κόρου σου Δέσποτα Βασιλεῦ ἐπουράνιε. Διὰ τοῦτο δοξάζομεν, τὸ κράτος σου, Χριστὲ ὁ Θεός, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν αἰτούμενοι, καταπέμψαι πλουσίως τοῖς δούλοις σου.
Ἦχος πλ. α´.
Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.
Η ΑΣΚΗΤΡΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ-ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ
https://www.youtube.com/watch?v=eQprAU1-UsQ
«ΟΣΙΑ ΣΟΦΙΑ Η ΕΝ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ», OMIΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ ΣΤΙΣ 4.11.2017
https://www.youtube.com/watch?v=PJ1Qu6bBbD4
Τὰ Καλὰ Δεχούμενα τὰ Κακὰ Οὐχί; (6.5.2020) Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου
Η Υπομονή των αγίων Ιώβ του πολυαθλου και Σοφίας της Κλεισούρας
https://www.youtube.com/watch?v=DGjKCBP02G4
Αγία Σοφία της Κλεισούρας – Συγκλονιστικές Μαρτυρίες και Θαύματα
https://www.youtube.com/watch?v=A91lze3dlww
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου