Ο Χριστιανός πιστεύει και εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό μέχρι θανάτου, και τότε βλέπει καθαρά το χέρι του Θεού που τον σώζει. Η ελπίδα στον Θεό είναι τονισμένη πίστη είναι η μεγαλύτερη ασφάλεια για τον άνθρωπο. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.

Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον Τοῦ Μηναίου.
Τῇ Λʹ(30ῇ) τοῦ μηνὸς Ἰουλίου, μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ἐκ τῶν Ἑβδομήκοντα· Σίλα, Σιλουανοῦ, Κρήσκεντος, Ἐπαινετοῦ καὶ Ἀνδρονίκου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς Ἁγίας μάρτυρος Ἰουλίττης τῆς ἐκ Καισαρείας (303)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν Ἁγίων Μαξίμας, Δονατίλλας καὶ Σεκούνδας τῶν παρθενομαρτύρων (304)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, οἱ Ἅγιοι μάρτυρες Ἀβδον καί Σέννεν, πρίγκιπες τῆς Περσίας, ἐν Ῥώμῃ (251)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος Πολυχρόνιος Ἐπίσκοπος Καΐρου (παλαιά Βαβυλῶνα) Αἰγύπτου (251)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀπολλοδώρου, ἐπισκόπου Φαιακίας (Κερκύρας), ἑνὸς τῶν ἐν Νικαίᾳ Τριακοσίων καὶ Δέκα Ὀκτὼ θεοφόρων Πατέρων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν Ἁγίων Παύλου ἐπισκόπου τοῦ ἐξ Ἀτταλείας καὶ Ἰωάννου πρεσβυτέρου, ἐνθέως ἀσκησαμένων ἐν Ἐδέσσῃ τῆς Μεσοποταμίας, Σινᾷ καὶ Νισίβει. (ε´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Τσότνε Δαδιάνι τοῦ ὁμολογητοῦ πρίγκιπα τῶν Μενγκρέλια τῆς Γεωργίας (1260)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς Ἁγίας Ἀγγελίνας Ἀρανίτι Κομνηνή – Μπράνκοβιτς, πριγκίπισσας τῆς Σερβίας (1516), μητρὸς τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τῆς Οὐγγροβλαχίας (18 Ἰανουαρίου)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ ὅσιος Στάρετς Ἀνατόλιος Β΄ Ποτάπωφ, ὁ νεώτερος, τῆς Ὄπτινα Ρωσίας (1922)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, σύναξις τῆς῾Υπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Καζὰν τῆς Σίτκα ἐν Ἀλάσκᾳ
Κοίμησις της δικαίας Σοφίας Παναγιωτίδου τῆς Ἐλεήμονος ἐκ Νεοκαισαρείας τοῦ Πόντου καὶ ἐν Καστορίᾳ ἀσκησάσης (1992)

π. Παναγιώτης Τσιώλης, ο Γέροντας των Αγράφων

O πατήρ Παναγιώτης [Τσιώλης, ο “Γέροντας των Αγράφων”] ταξίδευε το 2011 με ένα πνευματικό του τέκνο, ονόματι Γιώργο Μπουζίκας, στον δρόμο Λαμίας προς Δομοκό, έναν από τους πιο επικίνδυνους δρόμους όλης της Ελλάδας, με απανωτά και συνεχή τροχαία δυστυχήματα.
Τότε ξαφνικά ρωτάει ο Γέροντας τον Γιώργο:
“Γιώργο, αν γίνει πόλεμος πού θα παρουσιαστείς”;
“Το Φύλλο Πορείας αναφέρει τον Έβρο”…
“Αμ, δεν θα παρουσιαστείς στον Έβρο. Στο Ρίο θα πας. Θα φοράς σταυρό. Και εκεί θα σου ανατεθεί ως έργο να ενημερώνεις τους κατοίκους να ανεβούν στα βουνά που είναι δεξιά της Ναυπάκτου, γιατί θα περνούν στρατεύματα από το ΝΑΤΟ και θα ρημάζουν ό,τι βρίσκουν στον δρόμο τους”!
Τότε ο Γιώργος ρώτησε τον Γέροντα πότε θα γίνει ο πόλεμος:
“Ο πόλεμος Γιώργο θα ξεσπάσει όταν ολοκληρωθεί ο νέος δρόμος που συνδέει τον Δομοκό με την Λαμία*! Τότε θα γίνει και θα έρθει μεγάλη πείνα στην Ελλάδα! Δεν θα κρατήσει πολύ. Και μετά θα πάμε στην Πόλη, την Βασιλεύουσα”!

Το φοβερό είναι ότι μετά από 10 μέρες από εκείνη την κουβέντα, ήρθε από την Στρατολογία νέο Φύλλο Πορείας στον Γιώργο, που έγραφε πως σε περίπτωση Επιστράτευσης θα παρουσιασθεί, όχι πια στον Έβρο, αλλά στο Ρίο! Όπως ακριβώς του είχε προφητέυσει ο Γέροντας των Αγράφων!

*Σε πλήρη κυκλοφορία τέθηκε από το μεσημέρι της Παρασκευής 24 Ιουλίου 2026 ο αυτοκινητόδρομος Ε65
– Παραδόθηκε στην κυκλοφορία ολόκληρος ο αυτοκινητόδρομος και συνδέει πλέον τον αυτοκινητόδρομο Α.Θ.Ε. στο 206,5ο χιλιόμετρο, κοντά στη Λαμία, με την Εγνατία Οδό, κοντά στα Γρεβενά.
Έπειτα από σχεδόν 20 χρόνια…

***

Α. Το 2019, ο π. Παναγιώτης Τσιώλης παρευρέθηκε σε μια συγκέντρωση κατά των νεοεισαχθέντων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων στην Ελλάδα και είχε πει:
«Επ’ ουδενί πρέπει να πάρουν τις νέες ταυτότητες οι χριστιανοί, τα ακούς;
Είναι εντολή του Χριστού και της Παναγιάς μας να μην πάρουν οι χριστιανοί τις νέες ταυτότητες. Να μην το ξεχνάς να τους το υπενθυμιζεις. Όποιος την πάρει θα καταστεί δούλος του Αντίχριστου.
– Ε! παλικάρι, θα βγούν οι κάρτες (νέα ταυτότητα) αλλά εσύ μην τρέξεις να την πάρεις. Κάτι θα γίνει και δεν θα προλάβουν, να τις δώσουν».

B. Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης: «Παιδιά μου, εγώ φεύγω, αλλά είμαι πάρα πολύ χαρούμενος, γιατί ο καλός Θεός άκουσε, όχι εμένα τον «τελευταίο» που ευχόμουνα γι΄ αυτό το θέμα, αλλά πολλοί προσεύχονταν γι΄ αυτό το θέμα και ο Θεός έδωσε Έλεος..!
Να ξέρετε, ότι όταν θα έρθει εκείνη η ώρα για να δώσουν την ταυτότητα, μην βιαστείτε να την πάρετε!
Θα επέμβει ο Θεός, θα γίνουν τα γεγονότα της Πόλης και μαζί με την Ελλάδα, ( γιατί για την Ελλάδα θα γίνει αυτή η χάρη απ’ το Θεό), θα σωθούν και άλλοι λαοί που ήταν έτοιμοι και αυτοί να πάρουν αυτήν την ταυτότητα και να χαθούν εκατομμύρια αθώες ψυχές.»

 Σύντοµα θα επικρατήσει µεγάλη πείνα στην Ελλάδα. Όµως, ο κόσµος θα την αντέξει και δεν θα εξαντληθεί µε τη βοήθεια του Θεού…. θα είναι πιο ήπια από όσο λέγανε οτι θα είναι. Να έχετε και κανα κηπάκι, θα σας βοηθήσει εκείνον τον καιρό…

***

Εμπιστοσύνη και ελπίδα στον Θεό.
Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

….H ταυτότητα μου, είναι κάτι προσωπικό, δεν είναι νόμισμα. Ταυτότητα σημαίνει ότι και η λέξη, ταυτίζεται δηλαδή κανείς μ αυτά που δηλώνει. Βάζουν το διάβολο και υπογράφω ότι τον αποδέχομαι. Πως να το κάνω αυτό;
-Γέροντα τι σχέση έχει αυτή η ταυτότητα με το σφράγισμα;
– Η ταυτότητα δεν είναι σφράγισμα, είναι η εισαγωγή του σφραγίσματος.

Κουρτέσης Χρήστος, συνταξιούχος ΔΕΗ, Κοζάνη. O Γέροντας μας είπε:
«Να κρατήσετε τις παλιές ταυτότητες και να ξεσηκωθείτε, αν θελήσουν να σας δώσουν τέτοια ταυτότητα. «Ταυτότητα» θα πει ότι ταυτίζεσαι. Αντιπροσωπεύει, δηλαδή, αυτό που είσαι».

Ζησόπουλος Σοφοκλής, Συνταξιούχος Στρατιωτικός Υπάλληλος, Θεσσαλονίκη.
«Το 1986 ρώτησα κάποια στιγμή το Γέροντα αν θα έπρεπε να δεχτούμε τις νέες ταυτότητες. Μου απάντησε χαρακτηριστικά ότι θα προσπαθήσουν πολλές φορές να μας τις δώσουν, αλλά τελικά δεν θα προλάβουν, γιατί θα ξεσπάσει πόλεμος.»

Ο Χριστός από ψηλά βλέπει τον καθένα μας πώς ενεργεί και ξέρει πώς και πότε θα ενεργήση για το καλό μας. Ξέρει πώς και που θα μας οδηγήση, αρκεί εμείς να ζητούμε βοήθεια, να του λέμε τις επιθυμίες μας και να αφήνουμε Εκείνον όλα να τα κανονίζη.

Δεν χρειάζονται μπράτσα στην πνευματική ζωή. Να αγωνιζώμαστε ταπεινά, να ζητούμε το έλεος του Θεού και να Τον ευγνωμονούμε για όλα. Όσοι αγωνίζονται και συναισθάνονται την αμαρτωλότητά τους και τις ευεργεσίες του Θεού και εμπιστεύονται τον εαυτό τους στην μεγάλη Του ευσπλαγχνία, ανεβάζουν την ψυχή τους στον Παράδεισο με πολλή σιγουριά και με λιγώτερο κόπο σωματικό. Ο Χριστιανός πιστεύει και εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό μέχρι θανάτου, και τότε βλέπει καθαρά το χέρι του Θεού που τον σώζει.
Με την εμπιστοσύνη στον Θεό και με την ταπείνωση όλα τα προβλήματα λύνονται. Να κάνης αυτό που μπορείς εσύ και μετά να αφήνεσαι στην θεία Πρόνοια, στο θείο θέλημα. Η ελπίδα στον Θεό είναι τονισμένη πίστη είναι η μεγαλύτερη ασφάλεια για τον άνθρωπο.
Μικρό πράγμα είναι να έχει κανείς σύμμαχο τον Θεό;
Για να προκόψεις χρειάζεται πολλή εμπιστοσύνη στο Θεό.

***

Ένας γέροντας….
…«Με την κάρτα τι βλέπεις πάτερ; Θα την πάρουμε;» τον ρώτησα.
«Ο γερό-Παΐσιος είπε «θα μας βάλουν ένα διαγώνισμα»… Ε κάποιοι θα πάνε και θα την πάρουν πριν καν την επιβάλλουν ως υποχρεωτική. Αυτοί θα …μηδενιστούν στο διαγώνισμα… Ίσως κυκλοφορήσει για πολύ λίγο… Τα γεγονότα θα ανακόψουν την τελική επιβολή της…» είπε.
«Κάπου λέει ο Όσιος «μέχρι να κυκλοφορήσουν οι νέες ταυτότητες μπορεί να έλθει η οργή του Θεού».

***

«Ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων» [Βασιλειῶν Γʹ – 17 (ιζ), 1]

Άγιε μου Παντελεήμων, μη μ’ αφήσεις να χαθώ. Σώσε με!

Από γραφικό χωριό του Πηλίου ήταν ο Στρατής.
Θεοσεβής άνθρωπος, με πολλή πίστη, όπως και η οικογένειά του. Συχνά, όταν ήθελε λίγο να ξαποστάσει από τη δουλειά, πήγαινε στο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονος, κοντά στο σπίτι τους, και προσευχόταν εκεί.
Το φρόντιζε κιόλας, με ιδιαίτερη μάλιστα επιμέλεια την καθαριότητά του, το άναμμα των καντηλιών…
Στα δύσκολα χρόνια του εμφύλιου σπαραγμού, μετά την αποχώρηση των Γερμανών από την Ελλάδα, ο Στρατής κλήθηκε να υπηρετήσει στις τάξεις του εθνικού στρατού, απέναντι στους αντάρτες, που κινούνταν από ξένα, ανθελληνικά κέντρα. Συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις επάνω στα βουνά, αλλά ένα περιστατικό που έζησε στο Γράμμο δεν μπορούσε να το ξεχάσει έπειτα σε όλη την υπόλοιπη ζωή του.
Βρέθηκαν – θυμόταν – με τον λόχο του σ’ ένα οροπέδιο. Η αναμέτρηση με τους αντάρτες σκληρή. Τα πυρά καταιγιστικά κι από τις δύο πλευρές. Κάποια στιγμή κατάλαβε ο διοικητής τους πως θα κυκλώνονταν από εκείνους.
– Πάμε χαμένοι όλοι μας, παιδιά, τους φώναξε. Κανένας μας δεν θα βγει ζωντανός, αν καταφέρουν να μας περικυκλώσουν. Για τον λόγο αυτό πρέπει αμέσως τώρα να υποχωρήσουμε, προτού προλάβουν να μας κλείσουν ανάμεσά τους.
Να, από δω θα φύγουμε, είπε, και τους έδειξε ένα μονοπάτι.
Άφησαν τις θέσεις τους και πήραν το μονοπάτι. Όλοι τους. Εκτός από έναν: τον… Στρατή.
Πως έμεινε αυτός πίσω, πως τους έχασε, ούτε κι ο ίδιος το κατάλαβε. Το γεγονός είναι ότι παρέμεινε πίσω μόνος, χωρίς ούτε και το μονοπάτι να δει, από που έφυγαν οι άλλοι… Κι ο τόπος γύρω άγριος, δασωμένος…
– Πάει, χάθηκα, μονολόγησε. Ή οι αρκούδες θα με φάν ή… οι αντάρτες – και σαν να λύγισαν τα γόνατά του απ’ τον τρόμο και την απελπισία.
Τότε ακριβώς ήταν που θυμήθηκε:
– Άγιε μου Παντελεήμων, μη μ’ αφήσεις να χαθώ. Σώσε με! φώναξε με τη σκέψη του, κι ακόμα πιο πολύ με την ψυχή του.
Άρχισε να περπατά μες στο δάσος μη και βρει κανένα μονοπάτι, να ξεφύγει. Δεν είχε κάνει πολλά βήματα και, νάσου, μπροστά του ένα ξωκκλήσι.
– Ώωω…
Έτρεξε προς την ξύλινη πόρτα του. Κατέβασε το μάνταλο κι εκείνη άνοιξε. Μπήκε μέσα. Αληθινό καταφύγιο.
– Δόξα τω Θεώ! Σώσε με, Θεέ μου, Παναγία μου, Άγιε μου… Κοιτάει… τι να δει; Δίπλα απ’ την εικόνα της Παναγίας στο τέμπλο, ο άγιος Παντελεήμων!
– Άγιε μου! Άγιε μου! Τυχαίο είναι αυτό; Τυχαίο; Σ’ ευχαριστώ, Άγιε μου. Σώσε με, σε παρακαλώ.
Δεν πέρασε πολλή ώρα, και ακούει βοή, ποδοβολητό. Κοιτάει απ’ το παραθύρι…
Διμοιρία ολόκληρη από αντάρτες περνούσε έξω από την εκκλησία, ξυστά στον τοίχο.
– Αν ανοίξει τώρα κανείς την πόρτα, χάθηκα, μονολόγησε. Άγιε μου! Έφυγαν όλοι τους.
– Σ’ ευχαριστώ. Μου έσωσες τη ζωή. Σ’ ευχαριστώ…
Κάποτε βγήκε απ’ το ξωκκλήσι. Ζήτημα αν είχε περπατήσει πέντε λεπτά, και να, ένας συνάδελφος μπροστά του.
– Που είσαι, μωρέ; Σε χάσαμε. Που σαι; Τι ναι αυτό που μας έκανες; Πάει αυτός, είπαμε.
– Και πως με βρήκες τώρα εσύ;
– Μ’ έστειλε ο Διοικητής να ρθω πίσω να σε βρω. Θα τον βρω, έλεγα, ζωντανό ή;…
– Να ναι καλά το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα. Αυτό μ’ έσωσε απ’ τους αντάρτες.
– Ποιο εκκλησάκι;
– Του Αγίου Παντελεήμονα.
– Ποιο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα, Χριστιανέ μου; Είσαι στα καλά σου; Μπας και έπαθες τίποτα; Δεν υπάρχει εδώ κανένα εκκλησάκι. Απ’ αυτά τα μέρη είμαι εγώ και τα ξέρω σαν την παλάμη μου. Εγώ έδειξα στο Διοικητή από που θα φύγουμε…
– Με κοροϊδεύεις; Εδώ πιο πάνω είναι, εκατό βήματα από δω.
– Πάμε, λοιπόν.
– Πάμε.

Πήγαν. Αλλά εκκλησάκι δεν υπήρχε πουθενά… Άρχισε να ιδρώνει ο Στρατής.
– Δεν είναι δυνατόν… δεν είναι δυνατόν… Δεν το πιστεύω… Μα δεν είναι δυνατόν…!
– Καλά, Στρατή, αν βρεις εκκλησάκι, σφύρα! είπε ο άλλος, μισογελώντας με την αγωνιώδη αναζήτηση του Στρατή και σκεπτόμενος ότι μάλλον απ’ την αγωνία του… κάτι το μυαλό του… Δεν ήταν, βλέπεις, και πολύ πιστός ο ντόπιος στρατιώτης.
Όμως ο Στρατής πως να το ξεχάσει αυτό; Ξεχνιέται; Και πως να μην το διαλαλεί από κει κι έπειτα παντού, σε όλη την υπόλοιπη ζωή του, τι θαύμα του έκανε ο άγιος Παντελεήμων!
Πως τον έσωσε απ’ τους αντάρτες!…
Περιοδικό «Ο Σωτήρ»,
15 Ιουλίου 2017 – Τεύχος 2159
https://www.osotir.org/2017/07/07/tsi-t-n-sose-gios/

Γερόντισσα Νείλα της Ρωσίας
« Να μην φοβάστε τίποτα παιδιά μου, να μη φοβάστε γι’αυτά που θα συμβούν ή μπορεί να συμβούν ή πρέπει να συμβούν όπως προφήτεψαν οι άνθρωποι του Θεού. Ο Θεός είναι πιο δυνατός απ’όλους και απ’όλα. Στις δοκιμασίες θα μας δώσει βοήθεια και θα μας δώσει δύναμη να υπομείνουμε. Μας ζητάει μόνο να υπακούμε το άγιο θέλημά Του. Προσευχηθείτε στην Προστάτιδά μας και δεν θα μας αφήσει»

Οφείλουμε να οικοδομήσουμε τη ζωή μας σε μια εποχή πιο επικίνδυνη από όλες τις προηγούμενες… Εσύ να προσέχεις καλά και να μην παρασύρεσαι στο τι λέει ο ένας και ο άλλος, εμείς πρέπει να υποτάξουμε την ακοή μας μόνο στο θέλημα του Θεού και στο τι μας έχει πει διά των Γραφών. Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ – Άγιος Παΐσιος
https://iconandlight.wordpress.com/2023/10/04/%ce%bf%cf%86%ce%b5%ce%af%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b4%ce%bf%ce%bc%ce%ae%cf%83%ce%bf%cf%85%c

e%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7-%ce%b6%cf%89%ce%ae-%ce%bc%ce%b1%cf%82/

Στις θύελλες της εποχής μας αρμόζει πάντοτε να γρηγορούμε. Σας προσκαλώ σε υπομονή, σε προσεκτική κατάσταση προσευχής… ο Θεός είναι ισχυρότερος από τον εχθρό, και δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τους δούλους του. Είθε να μας βοηθήσει ο Κύριος με το Πνεύμα το Άγιο να παραμείνουμε στο φως των εντολών Του. Μετά τη μπόρα τη δαιμονική θά ‘ρθει η λιακάδα η Θεϊκή.
https://iconandlight.wordpress.com/2024/07/29/%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b8%cf%8d%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ae%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b1%cf%81%ce%bc%cf%8c%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%80%ce%ac/

Η Παναγία δεν θα αφήσει την Ελλάδα μας. Θα περάσουμε δύσκολες μέρες, αλλά δεν θα είναι πολύς καιρός αυτό… Ας μην πουλήσουμε την ελευθερία μας και το δικαίωμά μας να μοιάζουμε στον Ύψιστο Θεό! Φιλάνθρωπε Κύριε, μόνε φίλε του ανθρώπου! Εσένα μόνο γνωρίζουμε, Εσένα αναγνωρίζουμε… μόνον Εσένα δεχόμαστε, Κύριε, ως Σωτήρα και σωτηρία μας.
https://iconandlight.wordpress.com/2023/09/08/%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b8%ce%b1-%ce%b1%cf%86%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82/

Σοφία Παναγιωτίδου, μία ἁγία γυναῖκα. Πόση καλωσύνη ἔκρυβε μέσα της… «Ἦρθα, μαννούλα μου, νά πάρω τήν εὐχή σου, τέτοιες μαννοῦλες κάθε 100 χρόνια γεννιοῦνται… Ἀντώνιος Σιατίστης
https://iconandlight.wordpress.com/2025/07/29/%cf%83%ce%bf%cf%86%ce%af%ce%b1-%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%af%ce%b4%ce%bf%cf%

85-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%e1%bc%81%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%b3%cf%85%ce%bd%ce%b1%e1%bf%96%ce%ba%ce%b1/

Ὅποιος δέν ἔχει νά φάη καί νά κοιμηθῆ, ἄς ἔλθει ἐδῶ. Σοφία Παναγιωτίδου, μία ἁγία γυναῖκα, τέτοιες μαννοῦλες κάθε 100 χρόνια γεννιοῦνται… Ἀντώνιος Σιατίστης
https://iconandlight.wordpress.com/2024/03/09/%e1%bd%85%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b4%ce%ad%ce%bd-%e1%bc%94%cf%87%ce%b5%ce%b9-%ce%bd%ce%ac-%cf%86%ce%ac%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%af-%ce%bd%ce%ac-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%b7%ce%b8%e1%bf%86/

Τέτοια δικτατορία πού σκέφτονται να κάνουν, μόνο ο διάβολος μπορεί να την είχε σκεφτεί. Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2021/07/15/%CF%84%CE%AD%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CE%BA%CE%AD%CF%86%CF%84%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%BA/Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων
Ἦχος γ´

Ἀπόστολοι Ἅγιοι, πρεσβεύσατε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ , ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τῶν Ἀποστόλων Σίλα, Σιλουανοῦ, Κρήσκεντος, Ἐπαινετοῦ καὶ Ἀνδρονίκου
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε

Οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι, ὡς οὐρανοὶ λογικοί, τὴν δόξαν ἀστράψαντες, τοῦ κενωθέντος ἐν γῇ, συμφώνως ὑμνείσθωσαν, Κρήσκης Σιλουανός τε, καὶ ὁ ἔνθεος Σίλας, ἅμα σὺν Ἀνδρονίκῳ, Ἐπαινετὸς ὁ θεόφρων· Χριστὸν γὰρ ἱκετεύουσι, σώζεσθαι ἅπαντας.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Σίλα
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης. (ὑπὸ Ἱερομ.Ἀθανασίου Σιμωνοπετρίτου)

Συνοδίτης τοῦ Παύλου γεγονὼς καὶ συνέκδημος, τὴν Νεάπολιν μάκαρ καὶ Φιλίππους ἐφώτισας, τῆς θείας ἐπιγνώσεως φωτί, Ἀπόστολε Σίλα ἱερέ. Ἀλλὰ φύλαττε καὶ σκέπε πάντας ἡμᾶς, ἐν πίστει ἐκβοῶντάς σοι· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐκπληροῦντι διὰ σοῦ, ἡμῶν τὰ αἰτήματα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Σίλα (παλαιόν)
Ἦχος δ΄.

Ὡραῖοι οἱ πόδες σου Σίλα Ἀπόστολε, τὴν γῆν καθηγίασαν, τῆς Νεαπόλεως καὶ τῶν Φιλίππων, τὴν κλεινὴν χώραν πανεύφημε· φωτὸς τοῦ θείου μύστης, πρὸς ἡμᾶς χρηματίσας, ἔλυσας τῶν εἰδώλων, τὴν σκοτόμαιναν μάκαρ· δι’ ὃ ἐν παῤῥησίᾳ Χριστῷ, πρέσβευε σωθῆναι ἡμᾶς.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Σίλα καὶ Ἐπαινετοῦ
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.

Δυὰς ἡ ὑπέρτιμος, τῶν Ἀποστόλων Χριστοῦ, ὁ Σίλας ὁ ἔνδοξος, Ἐπαινετὸς ὁ σοφός, συμφώνως ὑμνείσθωσαν· οὗτοι γὰρ ἐν Κορίνθῳ, γεωργοὶ τῶν κρειττόνων, ὤφθησαν οἷα μύσται, τῆς σοφίας τῆς ἄνω, πρεσβεύοντες τῷ Κυρίῳ, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον Ἀπολλοδώρου Ἐπισκόπου Φαιακίας
(Ἀθανασίου Σιμωνοπετρίτου)
Ἦχος α´. Τῆς Συνόδου τῆς πρώτης.

Τῆς Συνόδου τῆς πρώτης ἀνεδείχθης συμμέτοχος, τὸν Υἱὸν καὶ Λόγον κηρύξας τῷ Πατρὶ Ὁμοούσιον, πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ποιητὴν ἀΰλων καὶ ἐνύλων οὐσιῶν· ὅθεν χαίρουσα Φαιάκων ἐπισκοπὴ σὲ μεγαλύνει κράζουσα· δόξα τῷ σὲ φωτίσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ ἁγιάσαντι, δόξα τῷ δεδωκότι σε ἡμῖν ποιμένα Ἀπολλόδωρε.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Παύλου ἐπισκόπου τοῦ ἐξ Ἀτταλείας καὶ Ἰωάννου πρεσβυτέρου.(Ἰσιδώρας μοναχῆς, Μακρυνοῦ)
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Ἀτταλείας Ποιμένα, θεῖον Παῦλον τιμήσωμεν, σὺν Ἱερουργῷ Ἰωάννῃ, τοὺς πρυτάνεις τῆς χάριτος. Καὶ γὰρ τῶν πενομένων τῇ μορφῇ, τὸν Λόγον θεραπεύσαντες στοργῇ, ἀστραπαῖς τῶν ἀποστόλων, φωταγωγοῦσι πίστει τοὺς κραυγάζοντας· Δόξα τῷ ἐνοικήσαντι ὑμῖν, δόξα τῷ ἁγιάσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι δι᾿ ὑμῶν, πᾶσιν ἰάματα.

iconandlight.wordpress.com