Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον.
Τῇ ΚΗʹ (28ῃ) τοῦ μηνὸς Αὐγούστου ἐν τῇ «μητρὶ τῶν Ἐκκλησιῶν» ἐν Ἱεροσολύμοις, ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γεωργίας, τῶν Σλαβικῶν χωρῶν καὶ ἐν τῷ Ἁγίῳ Ὄρει ἡ ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου [τῇ ιεʹ (15ῃ) Αὐγούστου] κατὰ τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον ἑορτάζεται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῶν ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, καὶ τῶν ἁγίων Μαρτύρων Διομήδους καὶ Λαυρεντίου, καὶ τῶν Ἁγίων μʹ. Τελεῖται δὲ ἡ αὐτῶν σύναξις ἐν τῷ νέῳ Παλατίῳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ δίκαιος Ἐζεκίας ὁ βασιλεύς, ἐν εἰρήνῃ ἐτελειώθη (750 π.Χ.).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῆς ἁγίας Ἄννης τῆς θυγατρὸς Φανουήλ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ ἅγιοι Τριάκοντα τρεῖς Μάρτυρες, οἱ ἐξ Ἡρακλείας, πυρὶ τελειοῦνται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Φερρεόλ τοῦ ἐν Βιέννῃ καὶ Ἰουλιανοῦ τοῦ ἐν Μπριούντ Γαλατίας (Γαλλίας) (3ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Δάμωνος
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῆς ἁγίας ὁσιομάρτυρος Σουσανίκ, ἤτοι Σωσάννης βασιλίσσης τῆς Γεωργίας (475), θυγατρὸς τοῦ ἁγίου μάρτυρος Βαρδᾶν ἐν Ἀρμενίᾳ (26 Μαΐου, 451)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ ἅγιος Ἀμβρόσιος Ἐπίσκοπος Saintes Γαλλίας (450)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ὁσίου Σάββα τοῦ Πσκὸφ καὶ Κρουπὲτς (1495)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ἁγίου Μάρτυρος Ἀκακίου τοῦ νέου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ Σύναξις τῶν 52 Ὁσίων Πατέρων τῶν Μακρινῶν Σπηλαίων ἐν τῇ Λαύρᾳ τοῦ Κιέβου ἀσκησάντων (τῆς Σκήτης ῾Αγίου Θεοδοσίου), τῶν ὁποίων τά Ἱ. Σκηνώματα εἶναι ἄφθαρτα
Οἱ Ἅγιοι Νεομάρτυρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ζιλάντωφ Καζὰν: Ἀρχιμανδρίτης Σέργιος, Ἱερομόναχοι Λαυρέντιος, Ἰωσὴφ καὶ Σεραφείμ, Ἱεροδιάκονος Θεοδόσιος, Μοναχοὶ Λεόντιος καὶ Στέφανος, Δόκιμοι Γεώργιος Τιμοφέεφ, Σέργιος Γκάλιν, Ἰωάννης Σρετένσκυ καὶ Ἱλαρίων Πραβδίν. (1918)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ μαρτυρικοῦ θανάτου τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Χρυσοστόμου τοῦ νέου, Ἐπισκόπου Σμύρνης, μαρτυρήσαντος αὐτόθι ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος, ἐν ἔτει 1922.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ κοίμησις τῆς δικαίας Ἡγουμένης Ρουφίνας ἐν τῇ πόλει Χαρμπὶν τῆς Μαντζουρίας (1937).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ τοῦ ἐν Ἄθωνι (1959)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ κοίμησις τῆς ἁγίας Μόνικας, μητρός ἁγίου Αὐγουστίνου Ἱππῶνος, ἐν Ostia Ἰταλίας, ἐκ Ταγάστης (Tagaste, σημ. Souk Ahras) Ἀλγερίας (387)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Αὐγουστίνου Καντιώτου τοῦ Παρίου, Ἐπισκόπου Φλωρίνης (1906-2010)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Δημητρίου Ρόιστερ, Ἐπισκόπου Ντάλας (1923-2011) οὗ τὸ ἱερὸν αὐτοῦ λείψανον ἀνακομισθὲν εὑρέθη ἄφθορον καὶ εὐωδιάζον στις 5 Μαρτίου 2015.
Στίχοι:
Εἰ δακρύσας ἦν Ἐζεκίας, ὡς πάλαι,
Ζωῆς ἂν ἄλλην εὗρε προσθήκην πάλιν.
Στίχοι: Φήσεις τὸ ῥητὸν καὶ θανών, Μωσῆ μέλα·
«Ἄνθρωπος ὄψιν, καὶ Θεὸς τὴν καρδίαν».
Θάψαν ἐν εἰκάδι Μωσῆν ὀγδόῃ Αἰθιοπῆα.
Στίχ. Μάρτυς Σουσσανὶκ βασάνους ὑποστᾶσα,
Διὰ τὸν Χριστόν, λαμπρῶς ἐστεφανώθη.
Στίχ. Εἰ καὶ μακρυνῶν οἰκήτορες Σπηλαίων,
Ὅμως ἅπαντες ἐγγύς ἐστε Κυρίῳ.
Η Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης στις 28-8-2010 μου είπε: «Σήμερα σείστηκαν τα επουράνια! Ένας μεγάλος Ιεράρχης ανέβηκε στον ουρανό (ήταν ο Φλωρίνης Αυγουστίνος). Δίπλα στον Πατροκοσμά! Τον βλέπουν οι κακομοίρηδες, κάποιοι άλλοι Αρχιερείς από την άλλη πάντα (κόλαση) και λιώνουν»!
(μαρτυρία Μαρίας Δασκαλάκη)
Είπε ο άγιος Πορφύριος για τον π. Αυγουστίνο· «‘Ο Αυγουστίνος είνε Πατερική μορφή, σαν τους Πατέρες της Α´ Οικουμενικής Συνόδου».
Μαρτυρία π. Λαυρεντίου Γρατσία·
« Ο π. Αυγουστίνος ο,τι συμβαίνει στην Εκκλησία το νιώθει σαν να συμβαίνει επάνω του στον εαυτό του (στο σώμα του και στην ψυχή του). Αν δηλαδή γίνει κάτι ευχάριστο και καλό στην Εκκλησία, ο π. Αυγουστίνος νοιώθει την ανάλογη χαρά επάνω του. Εάν πάλι είναι κάτι δυσάρεστο, νοιώθει σαν να το υφίσταται ο ίδιος και πονάει. Σαν, τρόπο τινά, ψυχοσωματικά να νοιώθει επάνω του την κατάσταση της Εκκλησίας».
Ο όσιος Πορφύριος ο Προφήτης , τομ. Α’, σελ. 91, εκδ. Ι. Κελλίον αγίων Θεοδώρων Άγιον Όρος
Είπε ο άγιος Ιάκωβος Τσαλικης της Ευβοίας: « Ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης είναι Πατήρ της Εκκλησίας»!
«Τι κάνει, Νίκο, ο δεσπότης μας, ο π. Αυγουστίνος; Αυτός μας κρατάει όλους, αυτός κρατάει όλη την ‘Ορθοδοξία. Ξέρεις γιατί τον μισούν και τον διώκουν άλλοι δεσποτάδες; Τον μισούν και τον διώκουν, διότι τον φθονούν, επειδή είνε ανώτερός τους και δεν μπορούν να τον φθάσουν».
Ο άγιος Γεώργιος Καρσλίδης ο Ομολογητής [4 Νοεμβρίου] από την Δράμα είπε: «στον Αθανάσιο Βογατίνη, που διάβαζε το φυλλάδιο “Σπίθα”, που εκδίδει ακόμα ο μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος, λέει: Ο Αυγουστίνος θα ομολογήσει για την δόξα του Κυρίου» (σελ. 127).
Κι ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς έλεγε: «Εσείς στην Ελλάδα δεν έχετε καμμία ανάγκη. Έχετε έναν επίσκοπο τον Αυγουστίνο Καντιώτη που δείχνει τον σωστό δρόμο τον οποίο πρέπει να βαδίσετε. Θα θέλαμε και εμείς στην Σερβία να έχουμε ένα τέτοιο επίσκοπο».
Εμφανίστηκε ο π. Αυγουστίνος σε μια πρεσβυτέρα, πολύ ενάρετη και αγία ψυχή, στην Αιτωλοακαρνανία, μητρόπολη που είχε διακονήσει, και της είπε: « Να με παρακαλάς, να μου ζητάς ό,τι θέλεις, ο Θεός μας μου έδωσε την Αγιότητα, με έκανε Άγιο»!
***
28 Αὐγούστου
Ἅγιος Mωϋσῆς, ὁ Αἰθίοψ
π. Ἀνανίας Κουστένης
Kαὶ πᾶμε στὶς 28 τοῦ μηνὸς Αὐγούστου, γιορτάζει ἐκεῖ ἕνας Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Ἅγιος Mωϋσῆς, ὁ Αἰθίοψ, ὁ μαῦρος. Ἦταν ληστής. Σκληροτράχηλος. Kαὶ φοβερός. Kαὶ ἐκδικητικός. Καὶ ἀκόλαστος. Ὅταν, ὅμως, τὸν ἐπεσκίασε ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ, ἔγινε ὁ λύκος ἀρνὶ καὶ τὸ κοράκι περιστέρι, ὅπως θά ’λεγε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Xρυσόστομος γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας. Kαὶ πῆγε καὶ μόνασε.
Καὶ μιὰ φορά, ἐκεῖ ποὺ ἦταν στὸ ἀσκητήριό του, ἦλθαν ληστὲς γιὰ νὰ κλέψουν. Tὸ φροῦτο αὐτὸ ὑπάρχει πάντοτε καὶ δὲν θὰ ἐκλείψει. Καὶ τί κάνει ὁ Ἅγιος; Kαθὼς ἦταν χειροδύναμος, τοὺς ἔκλεψε. Tοὺς ἔδεσε, τοὺς ἔριξε στὸν ὦμο καὶ τοὺς πῆγε στὸ Kυριακό, στὴν κοινὴ ἐκκλησία ὅλων ἐκεῖ τῶν σκητῶν. Λοιπόν. Kαὶ εἶπε: «Πατέρες, τί λέτε; Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἦλθαν νὰ μὲ κλέψουν. Kαὶ τοὺς ἔκλεψα ἐγώ. Kι ἐπειδὴ εἶμαι σὲ μετάνοια καὶ δὲν μπορῶ πιὰ νὰ τιμωρήσω, ὁρίστε σεῖς, τί νὰ τοὺς κάνομε». Kαὶ σὰν μάθαν αὐτοί, ποιός ἦταν αὐτός, ὁ πρώην περιβόητος λήσταρχος Mωϋσῆς, ἔγιναν ὅλοι τους μοναχοί. « Ἀφοῦ ἐσὺ πῆρες αὐτὸ τὸν δρόμο, ἐμεῖς χαζοὶ εἴμαστε; Εὐχαριστοῦμε τὸν Θεὸ ποὺ μᾶς ἔφερε νὰ σὲ κλέψουμε, καὶ μᾶς ἔκλεψες ἐσὺ καὶ μᾶς ἔκλεψε ὁ Ἰησοῦς Xριστός». Tί κάνει ὁ Kύριος; Εἴδατε τί κάνει; Γι’ αὐτὸ δὲν μποροῦμε νὰ κρίνουμε ποτὲ κανέναν. Ὁ σκληροτράχηλος λήσταρχος ποιός θά ’λεγε ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ γίνει αὐτὸς Ἅγιος; Kι ἔγινε καὶ πρεσβύτερος, ἐνῷ ἦταν εἰδωλολάτρης.
Ἔγινε μετά, ἀφοῦ ἔγινε Χριστιανός, συγχωρέθησαν ὅλες οἱ ἁμαρτίες του, καὶ ἔγινε καὶ πρεσβύτερος. Καὶ ἀπέκτησε μαθητάς. Kληρικοὺς καὶ λαϊκούς. Kαὶ ὅταν ἐκοιμήθη μαρτυρικά, εἶχε ἀφήσει 70 μαθητάς. Παρακαλοῦσε τὸν Kύριο καὶ εἶναι συγκινητικὸ αὐτό —στὰ δυὸ λεπτὰ ἀκόμη— παρακαλοῦσε τὸν Kύριο τί; Ἀφοῦ τόσους εἶχε σκοτώσει μὲ μαχαίρι «καὶ ἀφοῦ ἔδωκα μάχαιραν, μάχαιραν Xριστέ μου, νὰ λάβω». Kαὶ εἰσῆλθε, μιὰ μέρα, ἕνας βάρβαρος στὸ κελλί του, ἐκεῖ στὴν ἔρημο, καὶ τὸν ἔσφαξε. Καὶ καταχάρηκε ἐκεῖνος καὶ πῆγε σφαγμένος στὸ ἐσφαγμένον ἀρνίον.
Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης, Θερινὸ Συναξάρι, Τόμος Β´.
***
ιγ . ’Έλεγαν για τον Αββά Μωυσή, σε Σκήτη, ότι, καθώς πήγαινε για την Πέτρα, κουράστηκε στον δρόμο. Και έλεγε μέσα του: «Πώς μπορώ εδώ να συνάξω το νερό όπου μου χρειάζεται;». Και του ήλθε φωνή όπου έλεγε: «Εισήλθε και καθόλου να μη φροντίσης». Εισήλθε λοιπόν. Και τον επισκέφθηκαν μερικοί πατέρες και δεν είχε παρά ένα μονάχα λαγήνι νερό. Και παίρνοντας απ’ αυτό με μικρό τάσι, σώθηκε το νερό. Ο δε γέρων στενοχωριόταν. Μπαίνοντας λοιπόν και βγαίνοντας, προσευχόταν στον Θεό.
Και να, σύννεφο βροχής ήλθε ακριβώς πάνω στην Πέτρα. Και γέμισε όλα του τα αγγεία. Και λέγουν ύστερα στον γέροντα: «Πες μας, γιατί έμπαινες και έβγαινες;». Και τους απαντά ο γέρων: «Παραπονιόμουν στον Θεό, λέγοντάς του, ότι με έφερε εδώ και να, δεν έχω νερό για να πιουν οι δούλοι σου. Γι’ αυτό έμπαινα και έβγαινα, παρακαλώντας τον Θεό, ωσότου μας έστειλε νερό».
Είπε επίσης: «Όλος ο αγώνας πρέπει να αποβλέπει στο να μην κρίνουμε τον πλησίον. Γιατί όταν το χέρι του Κυρίου φόνευσε όλα τα πρωτότοκα στη χώρα της Αιγύπτου, δεν έμεινε σπίτι που να μην είχε νεκρό (Έξ. 12,29-30)». Τον ρωτάει ο αδελφός: «Τι σημαίνουν τα λόγια αυτά;» «Σημαίνουν―είπε ο Γέροντας―ότι, εάν όλα εκείνα που μας εμποδίζουν μας αφήσουν να δούμε τις αμαρτίες μας, δεν θα βλέπουμε τις αμαρτίες του πλησίον. Άλλωστε είναι ανοησία, ενώ έχει δικό του νεκρό ο άνθρωπος, να τον αφήσει και να πάει να κλάψει το νεκρό του πλησίον.
Και το να πεθάνεις έναντι του πλησίον σημαίνει να έχεις μπροστά σου τη δική σου αμαρτία και να μην έχεις μέριμνα για κανένα άνθρωπο ότι αυτός είναι καλός ή εκείνος είναι κακός. Μην κάνεις κακό σε κανένα άνθρωπο, ούτε να σκέφτεσαι πονηρά για κανένα. Μην εξευτελίσεις κάποιον που κάνει το κακό αλλά και να μην συμφωνήσεις μ’εκείνον που κάνει κακό στον πλησίον ούτε να χαίρεσαι μ’αυτόν που βλάπτει τον πλησίον. Αυτό σημαίνει το να είμαστε νεκροί έναντι του πλησίον.
Μην κατακρίνεις κανένα· αλλά να λες: Ο Θεός γνωρίζει τον καθένα και να μη συμφωνείς μ’αυτόν που κατηγορεί· να μη χαίρεσαι που κατηγορεί αλλά ούτε και να τον μισείς. Αυτό είναι το νόημα του να μην κρίνουμε.
β’. Ένας αδελφός της Σκήτης έσφαλε. Έγινε συγκέντρωση στην οποία κάλεσαν τον αββά Μωυσή αλλ’αυτός δεν θέλησε να πάει. Του παρήγγειλε τότε ο πρεσβύτερος: «Έλα, γιατί σε περιμένουν όλοι». Κι εκείνος σηκώθηκε και πήγε κρατώντας στην πλάτη ένα καλάθι τρύπιο που το γέμισε με άμμο. Οι Πατέρες που βγήκαν να τον προϋπαντήσουν του λένε: «Τι είναι αυτό, πάτερ;» «Οι αμαρτίες μου―απαντά ο Γέροντας―που κυλούν και πέφτουν πίσω μου και δεν τις βλέπω και ήλθα εγώ σήμερα να κρίνω τα σφάλματα άλλου». Όταν τ’ άκουσαν αυτά οι Πατέρες, δεν είπαν τίποτε εναντίον του αδελφού αλλά τον συγχώρεσαν.
στ’. Ένας αδελφός πήγε στον Αββά Μωυσή, σε Σκήτη, ζητώντας του ψυχωφελή λόγια. Του λέγει λοιπόν ο γέρων: «Πήγαινε, μείνε στο κελλί σου και το κελλί σου θα σου τα μάθη όλα».
ι’. Ενώ κάθονταν κάποτε οι αδελφοί γύρω του, τους έλεγε: «Να, βάρβαροι σήμερα στη Σκήτη έρχονται. Σηκωθήτε λοιπόν και φύγετε». Του λέγουν: « Αλλά συ δεν φεύγεις, Αββά;». Και τους απαντά: «Εγώ τόσα χρόνια περιμένω αυτή τη μέρα. Για να πραγματοποιηθή ο λόγος Του Κυρίου Ιησού Χριστού, οπού είπε: Πάντες οι λαβόντες μάχαιραν εν μαχαίρα αποθανούνται». Του λέγουν: «Ούτε εμείς φεύγουμε, αλλά μαζί σου θα πεθάνουμε». Και εκείνος τους είπε: Εμένα δεν μου πέφτει λόγος. Ο καθένας ας κοιτάξη πώς θα μείνη». Ήταν δε εφτά αδελφοί και τους λέγει: «Να, οι βάρβαροι πλησιάζουν στην πόρτα». Και μπαίνοντας, τους θανάτωσαν. Ένας δε απ’ αυτούς, έχοντας φοβηθή, έφυγε πίσω από την πλεξούδα. Και είδε εφτά στεφάνους να κατεβαίνουν και να τους στεφανώνουν.
***
Ο βασιλιάς Εζεκίας γιατρεύτηκε με μια τσαπέλα σύκα
Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
Ό,τι μπορεί να κάνη κανείς ανθρωπίνως, πρέπει να το κάνη και ό,τι δεν μπορεί, να το αφήνη στον Θεό. Και αν κάνη λίγο περισσότερο από ό,τι μπορεί, όχι όμως από εγωισμό αλλά από φιλότιμο, γιατί νομίζει ότι δεν έξήντλησε αυτό πού μπορεί να κάνη ανθρωπίνως, πάλι το βλέπει ο Θεός και συγκινείται. Ο Θεός, γιά να βοηθήση, θέλει και την δική μας προσπάθεια. Βλέπεις, ο Νώε εκατό χρόνια παιδευόταν να φτιάξη την Κιβωτό. Πριόνιζαν τα ξύλα με ξύλινα πριόνια. Έβρισκαν άλλα ξύλα πιό σκληρά και τα έφτιαχναν πριόνια. Δεν μπορούσε τάχα να κάνη κάτι ο Θεός, ώστε να τελείωση γρήγορα η Κιβωτός; Τους είπε όμως πώς να την φτιάξουν και μετά τους έδινε δυνάμεις. Γι’ αυτό να κάνουμε ό,τι μπορούμε εμείς, γιά να κάνη και ο Θεός ό,τι εμείς δεν μπορούμε.
Ήρθε κάποιος στο Καλύβι και μού είπε: «Γιατί οι καλόγεροι κάθονται εδώ και δεν πάνε στον κόσμο, να βοηθήσουν τον λαό;». «Αν πήγαιναν έξω στον κόσμο, να βοηθήσουν τον λαό, του είπα, θα έλεγες γιατί οι καλόγεροι γυρίζουν στον κόσμο. Τώρα πού δέν πάνε-, λές γιατί δεν πάνε». Ύστερα μου λέει: «Γιατί οι καλόγεροι πηγαίνουν στους γιατρούς και δεν τους βοηθάει ο Χριστός τους και η Παναγία τους να γίνουν καλά;». «Αυτήν την ερώτηση, του λέω, μού την έκανε και ένας Εβραίος γιατρός». «Αυτός δεν είναι Εβραίος», μού λέει ένας πού ήταν μαζί του. «Δεν έχει σημασία πού δεν είναι Εβραίος, τού λέω. Αυτή η ερώτηση Εβραίου είναι. Και θα σας πώ την απάντηση πού έδωσα στον Εβραίο, αφού είναι όμοια η περίπτωση. Εσύ, σαν Εβραίος πού είσαι, του είπα, έπρεπε να ξέρης άπ’ έξω την Παλαιά Διαθήκη. Εκεί στον Προφήτη Ησαΐα αναφέρει ότι ο Θεός χάρισε στον βασιλιά Εζεκία, επειδή ήταν πολύ καλός, ακόμη δεκαπέντε χρόνια ζωής. Έστειλε τον Προφήτη Ησαΐα και είπε στον βασιλιά: Ο Θεός σου χαρίζει ακόμη δεκαπέντε χρόνια ζωής, γιατί διέλυσες τα άλση των ειδωλολατρών. Και γιά την πληγή σου – ο βασιλιάς είχε και μιά πληγή – είπε ο Θεός να βάλης επάνω μιά τσαπέλλα σύκα, καί θα γίνης καλά! Αφού ο Θεός του χάρισε δεκαπέντε χρόνια ζωής, δεν μπορούσε να θεραπεύση καί εκείνη την πληγή; Εκείνη όμως γιατρευόταν με μιά τσαπέλλα σύκα». Πράγματα πού γίνονται από τους ανθρώπους να μην τα ζητάμε από τον Θεό. Να ταπεινωνώμαστε στους ανθρώπους καί να ζητάμε την βοήθεια τους.
Μέχρις ενός σημείου θα ενεργήση ο άνθρωπος ανθρωπίνως καί μετά θα αφεθή στον Θεό. Είναι εγωιστικό να προσπαθή να βοηθήση κανείς σε κάτι πού δέν γίνεται ανθρωπίνως. Σε πολλές περιπτώσεις πού επιμένει ο άνθρωπος να βοηθήση, βλέπω ότι είναι από ενέργεια του πειρασμού, γιά να τον αχρηστέψη. Εγώ, όταν βλέπω ότι δεν βοηθιέται μιά κατάσταση ανθρωπίνως – λίγο-πολύ καταλαβαίνω μέχρι ποιο σημείο μπορεί να βοηθήση ο άνθρωπος καί από ποιο σημείο καί μετά πρέπει να τ’ αφήση στον Θεό -, τότε υψώνω τα χέρια στον Θεό, ανάβω και δυο λαμπάδες, αφήνω το πρόβλημα στον Θεό και αμέσως τακτοποιείται. Ο Θεός ξέρει ότι δεν το κάνω από τεμπελιά.
Γι’ αυτό, όταν μας ζητούν βοήθεια, πρέπει να διακρίνουμε καί να βοηθούμε σε όσα μπορούμε. Σε όσα όμως δεν μπορούμε, να βοηθούμε έστω με μιά ευχή ή με το να τα αναθέτουμε μόνο στον Θεό· καί αυτό είναι μιά μυστική προσευχή.
Ο Θεός είναι φύσει αγαθός και για το καλό μας φροντίζει πάντα, και όταν του ζητήσουμε κάτι, θα μας το δώσει, εάν είναι για το καλό μας. Ό,τι είναι απαραίτητο για την σωτηρία της ψυχής μας και για την σωματική μας συντήρηση, ο Θεός θα μας το δώσει πλουσιοπάροχα και θα έχουμε την ευλογία Του. Ο,τι μας στερεί, είτε για να μας δοκιμάσει είτε για να μας προφύλαξη, όλα να τα δεχώμαστε με χαρά, αλλά και να τα μελετούμε, για να ωφελούμαστε. Ξέρει πότε και πώς να οικονομάη το πλάσμα Του. Βοηθάει με τον τρόπο Του την ώρα πού χρειάζεται. Πολλές φορές όμως το αδύνατο πλάσμα Του αδημονεί, γιατί το θέλει εκείνη την ώρα πού το ζητάει, σαν το μικρό παιδί πού ζητάει το κουλούρι από την μάνα του άψητο και δεν κάνει υπομονή να ψηθεί. Εμείς θα ζητάμε, θα κάνουμε υπομονή και η Καλή μας Μητέρα η Παναγία, όταν είναι έτοιμο, θα μας το δώσει.
Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, Λόγοι Β –«Πνευματική αφύπνιση»
Ησαΐας” κεφ. 38-39. Η ασθένεια του Εζεκία. Η προσευχή του Εζεκία προς τον Κύριο
και η θεραπεία του.
https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Hsaias/Hsaias_kef.36-39.htm
***
Λόγω της αγαθότητας των ηγετών ειρήνη στη χώρα και νίκη στον πόλεμο
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Ο βασιλιάς Εζεκίας έπραξε το σωστό ενώπιον του Κυρίου. Προτίμησε τον Κύριο και δεν απομακρύνθηκε από Αυτόν και τήρησε τις εντολές Του. Και ο Κύριος ήταν μαζί του. Κατέστρεψε όλα τα είδωλα και καθάρισε τη χώρα από την ειδωλολατρία. Πολέμησε ενάντια στους Φιλισταίους και τους νίκησε. Όμως τον Εζεκία τον περίμενε μεγαλύτερη δοκιμασία. Ο Σενναχηρίμ βασιλιάς των Ασσυρίων επιτέθηκε στη χώρα του Ιούδα, φθάνοντας ως τα τείχη της Ιερουσαλήμ με πολυάριθμο στρατό. Στρατοπέδευσαν γύρω από την Ιερουσαλήμ και άρχισαν οι Ασσύριοι να βρίζουν το βασιλιά Εζεκία και εκτοξεύουν βλασφημίες για το Θεό του Ισραήλ. Τότε ο Εζεκίας έσκισε το πανωφόρι του και ντύθηκε στα πένθιμα πηγαίνοντας στον οίκο του Κυρίου και προσευχήθηκε λέγοντας τα εξής :
Κύριε, Θεέ του Ισραήλ, που κάθεσαι ανάμεσα στα Χερουβείμ, που είσαι ο Βασιλιάς όλων των βασιλέων πάνω στη γη, εσύ που δημιούργησες τον ουρανό και τη γη. Γείρε Κύριε τ’ αυτί Σου να ακούσεις, και άνοιξε τα μάτια Σου να δεις, άκουσε τους λόγους των απεσταλμένων του βασιλιά Σενναχηρίμ που προσβάλουν εσένα τον Ζώντα Θεό. Γι’αυτό Κύριε Θεέ μας σώσε μας από τα νύχια του για να γνωρίσουν όλα τα βασίλεια της γης ότι Εσύ είσαι ο μόνος Θεός. Μετά από αυτή τη προσευχή του βασιλιά, έφθασε ο λόγος του Κυρίου μέσω του προφήτη Ησαΐα σ’ αυτήν την πόλη δεν θα μπει, λέγει ο Κύριος, και θα επιστρέψει από το δρόμο που είχε έρθει, αφού εγώ θα υπερασπιστώ και θα σώσω (Ης.37)
Την ίδια νύκτα συνέβη στο στρατόπεδο των Ασσυρίων έξω από τα τείχη της Ιερουσαλήμ κάτι τόσο ασυνήθιστο και τόσο φοβερό. Το τι και το πως συνέβη μόνον ο Θεός το γνωρίζει. Όταν ξημέρωσε η μέρα και οι Εβραίοι περίμεναν την πτώση της πόλης τους, κάτω από τα τείχη αντίκρισαν παντού να κείτονται πτώματα ανθρώπων. Για το μυστήριο εκείνης της νύκτας η Αγία Γραφή του Θεού λέει τα εξής: τη νύκτα άγγελος Κυρίου έσφαξε εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες Ασσύριους. Και έτσι σαν ξύπνησαν το πρωί υπήρχαν μόνον νεκροί. Ο βασιλιάς Σενναχηρίμ επέζησε από τη φοβερή εκείνη νύκτα, αλλά αργότερα θα ζήσει άλλα φοβερότερα. Μόνος, όπως αργότερα ο Βοναπάρτης από τη Μόσχα, έτσι κι ο βασιλιάς των Ασσυρίων φεύγει τρομαγμένος από την Ιερουσαλήμ για την πρωτεύουσά του. Έφτασε στη Νινευή. Πηγαίνει στον ειδωλολατρικό ναό να προσκυνήσει και οι γιοί του τον σφάζουν με τα ξίφη τους.
Από όλα αυτά τα παραδείγματα, στρατηγέ, δεν είναι ξεκάθαρη η παρακάτω διδαχή;
Ότι λόγω της αγαθότητας των καλών ηγετών ο Κύριος χαρίζει ειρήνη και ευημερία σ’ έναν λαό;
Ότι λόγω της αγαθότητας των καλών ηγετών ο Κύριος αποκρούει τους εχθρούς και χαρίζει τη νίκη σ’ έναν λαό;
Ότι όταν οι αγαθοί ηγέτες υπερηφανευτούν για τη δύναμή τους ή τη σοφία τους ή τον πλούτο τους (τα οποία ο Θεός τους χάρισε) και απομακρυνθούν από τον Κύριο τότε ο Θεός τιμωρεί αυστηρά τόσο τους ηγέτες όσο και το λαό;
Για να είναι καλός ένας ηγέτης του λαού σημαίνει ότι προσκολλάται στο Θεό, τον Έναν και Ζώντα και τηρεί καθόλα τις εντολές του.
Από το βιβλίο «Πόλεμος και Βίβλος», του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, εκδόσεις Παρρησία, σελ 95-97
Βλέπω ἄγγελο Κυρίου μὲ λευκὰ φτερὰ νὰ κρατεῖ ποτήριο καὶ συλλέγει σταλαγματιὰ – σταλαγματιὰ τὸ αἷμα ὅλων τῶν ἀθῴων θυμάτων… πετᾷ ὑπεράνω τῆς Εὐρώπης, τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Ἀμερικῆς, σείει τὸ ποτήριο αὐτὸ καὶ φωνάζει· Δολοφόνοι διπλωμάται, πίετε τὸ αἷμα τῶν λαῶν… π. Αυγουστίνου Καντιώτου Μητρ. Φλωρίνης
https://iconandlight.wordpress.com/2022/08/27/%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%cf%89-%e1%bc%84%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%bf-%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%bc%e1%bd%b2-%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%ba%e1%bd%b0-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%e1%bd%b0-%ce%bd-2/
Σε εποχές διαφθοράς και εκφυλισμού το να πη κανείς την αλήθεια είνε «λάθος» τραγικό, κίνδυνος – θάνατος. Στον αιώνα αυτόν της ακολασίας είνε απόλυτη ανάγκη οι πιστοί να διατηρήσουν στο ύψος του το θεσμό της οικογενείας που θεμελίωσε το κήρυγμα του Ευαγγελίου, τα λόγια του Χριστού και των αποστόλων. π. Αυγουστίνος Καντιώτης
https://iconandlight.wordpress.com/2025/08/28/%cf%83%ce%b5-%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ad%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%86%ce%b8%ce%bf%cf%81%ce%ac%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%ba%cf%86%cf%85%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%8d-%cf%84%ce%bf/
Γείρε Κύριε τ’ αυτί Σου να ακούσεις, … που προσβάλουν εσένα τον Ζώντα Θεό. Γι’αυτό Κύριε Θεέ μας σώσε μας για να γνωρίσουν όλα τα βασίλεια της γης ότι Εσύ είσαι ο μόνος Θεός. βασιλιάς Εζεκίας
https://iconandlight.wordpress.com/2024/08/27/%ce%b3%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%b5-%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%b5-%cf%84-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%af-%cf%83%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/
Αν έρθη ημέρα που όλοι αρνηθούν τον Χριστό, και θα μείνεις μόνος στον κόσμο όλο, να μη φοβηθείς, εσύ ο ένας με το Χριστό θα νικήσεις! … να μείνεις πιστός στο Χριστό και να λες· Πιστεύω Κύριε! π. Αυγουστίνος Καντιώτης ο Ομολογητής, ένας Επίσκοπος των εσχάτων
https://iconandlight.wordpress.com/2025/08/27/%ce%b1%ce%bd-%ce%ad%cf%81%ce%b8%ce%b7-%ce%b7%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%8c%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%ce%b1%cf%81%ce%bd%ce%b7%ce%b8%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%87%cf%81%ce%b9/
Σήμερα σείστηκαν τὰ ἐπουράνια! Ἕνας μεγάλος Ἱεράρχης ἀνέβηκε στὸν οὐρανό (ἦταν ὁ Φλωρίνης Αὐγουστῖνος). Δίπλα στὸν Πατροκοσμά! Ὁσία Γερόντισσα Γαλακτία τῆς Κρήτης
https://iconandlight.wordpress.com/2023/08/27/%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b1-%cf%83%ce%b5%ce%af%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%ba%ce%b1%ce%bd-%cf%84%e1%bd%b0-%e1%bc%90%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%e1%bc%95%ce%bd%ce%b1%cf%82/
Η Αγία Σουσανίκ βασίλισσα της Γεωργίας, η Οσιομάρτυς
https://iconandlight.wordpress.com/2017/08/27/%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%85%CF%82-%CF%83%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%BA-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B5/
Ω Αββά Μωϋσή, παρεβίασες την εντολή των ανθρώπων και τήρησες την εντολή του Θεού.
https://iconandlight.wordpress.com/2021/08/27/%cf%89-%ce%b1%ce%b2%ce%b2%ce%ac-%ce%bc%cf%89%cf%8b%cf%83%ce%ae-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b5%ce%b2%ce%af%ce%b1%cf%83%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ae-%cf%84%cf%89%ce%bd/
Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος α’.
Ἐν τῇ γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ κοιμήσει τὸν κόσμον, οὐ κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, Μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖς πρεσβείαις ταῖς σαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Μωσέως τοῦ Αἰθίοπος
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τῶν παθῶν καταλείψας Πάτερ τὴν Αἴγυπτον, τῶν ἀρετῶν ἐν τῷ ὄρει ἀνῆλθες πίστει θερμῇ, τὸν Σταυρὸν τὸν τοῦ Χριστοῦ ἄρας ἐπ’ ὤμων σου· καὶ δοξασθεὶς περιφανῶς, τύπος ὤφθης Μοναστῶν, Μωσῆ Πατέρων ἀκρότης· μεθ’ ὧν ἀπαύστως δυσώπει, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τῆς ἁγίας Ὁσιομάρτυρος Σουσανὶκ βασιλίσσης τῆς Γεωργίας
Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως
Θείας πίστεως, ὁμολογίαν, κατεκόσμησας τὴν Ἐκκλησίαν, Σουσανίκη Μαρτύρων ὁμότροπη, ὅθεν στεῤῥῶς τῷ συζύγῳ ἀντέστησες, ξύλο εἱρκτὴ ὑπομείνας καὶ βάσανα, Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τῆς ἁγίας Ὁσιομάρτυρος Σουσανὶκ βασιλίσσης τῆς Γεωργίας
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Βασιλέως συζύγου σου εἰδωλόφρονος ὁρῶντος διαγωγήν σου τὴν εὐσεβῆ, Σουσανίκ, προσταγῇ στεῤῥῶς ὑπέμεινας μαρτύριον· ὅθεν θεόθεν ὁ Χριστὸς πολυχεύμονα πηγὴν ἀνέδειξεν ἰαμάτων σὸν τάφον ἐν τῇ Τιφλίδι καὶ πρὸς Αὐτὸν ἡμῶν σε πρέσβειραν.
Ἀπολυτίκιον τῶν ἐν τῇ Λαύρᾳ τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου ἀσκησάντων Ὁσίων Πατέρων
Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.
Τὴν πολυΰμνητον, πόλιν τιμήσωμεν, τὴν ἐξανθήσασαν, ἄνθη τὰ τίμια, τοὺς μαργαρίτας τοὺς σεπτούς, Ὁσίων τοὺς ἀκραίμονας· πλεῖστοι γὰρ ὑπάρχουσιν, ἀριθμὸν οἱ μακάριοι, πᾶσαν τὴν μυρίοπλον, ἐχθροῦ πλάνην νικήσαντες· διὸ καὶ τοὺς στεφάνους ἐδέξαντο, ἐκ Θεοῦ οἱ γενναῖοι ἀδάμαντες.
Ἀπολυτίκιον τῶν ἐν τῇ Λαύρᾳ τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου ἀσκησάντων Ὁσίων Πατέρων
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τούς ἐν Κιέβῳ Πατέρας, Ἱεράρχας καί Μάρτυρας,* τούς ἐν ἀσκήσει δειχθέντας* τοῦ Κυρίου θεράποντας,* τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις οἱ πιστοί,* Ὁσίους τούς τῆς Λαύρας, οἱ αὐτῶν* δεόμενοι τῶν θείων πρεσβειῶν,* πρός Χριστόν τόν Φιλάνθρωπον.* Δόξα οὗν ἐκβοήσωμεν αὐτοῖς,* δόξα τῷ στεφανώσαντι,* δόξα τῷ δωρουμένῳ δι’ ὑμῶν,* πᾶσι συγχώρησιν.
Ἀπολυτίκιον τῆς ἁγίας Μόνικας, μητρός ἁγίου Αὐγουστίνου Ἱππῶνος.
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῶν δακρύων τοῖς ῥείθροις ἐν Χριστῷ ἀνεγέννησας, ὃν τὸν πρώην Μόνικα φύσει, Αὐγουστῖνον ἀπέτεκες· ὁ πλοῦτος γὰρ τῆς Χάριτος Χριστοῦ, ἐδείχθη ὑπερμέτρως ἐν αὐτῷ, καὶ ἀνύψωσεν εἰς θρόνον Ἐπισκοπῆς, Ἱππῶνος ᾗ διέπρεψε. Δόξα τῷ φιλανθρώπῳ Ἰησοῦ, ὅτι σωθῆναι ἅπαντας, θέλει σφοδρῶς ἁμαρτωλούς, δι’ οὓς σάρκα προσείληφε.
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης. γ. Ἰσιδώρας
Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.
Μέγαν Μάρτυρα, ἡ Ἐκκλησία, μέγαν πρόμαχον, Γένους Ἑλλήνων, τὸν τῆς Σμύρνης ὑμνοῦμεν Χρυσόστομον· καὶ γὰρ γενναίως ἀθλήσας ὑπέμεινεν, ὑπὲρ Πατρίδος καὶ Πίστεως θάνατον· Ἱεράρχου τε ὑπόδειγμα ἑαυτὸν ἀνέδειξε, τὸν στέφανον λαβὼν τὸν ἀμάραντον.
Ἕτερον. Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης. γ. Ἰσιδώρας
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Προποντίδος τὸν γόνον, Ἑλλάδος καύχημα, τῆς Μικρασίας φωστῆρα, Ποιμένα Σμύρνης σοφόν, ἀνυμνήσωμεν πιστοὶ θεῖον Χρυσόστομον, ὅς ἠρετίσατο Σταυρόν, καὶ τὸ στέφος ἀκανθῶν, ποτήριον μαρτυρίου, ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος, πιὼν ἐσφάγη ὡς ἀμνὸς λογικός.
Ἀπολυτίκιον τοῦ ὁσίου Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ τοῦ ἐν Ἄθωνι
Ἦχος πλ. α ́. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τὴν ψυχὴν ἐκκαθάρας συντόνοις σκάμμασι, σκληραγωγίᾳ, νηστείᾳ, ἀδιαλείπτῳ εὐχῇ, ἀγρυπνίᾳ καὶ πεντάδος τῶν αἰσθήσεων θεοφρουρήτῳ φυλακῇ ἄρτι, μάκαρ Ἰωσήφ, ἀπῆλθες Χριστῷ συνεῖναι, Ὃν δυσωπεῖς ὑπὲρ πάντων, Ἡσυχαστά, νῦν εὐφημούντων σε.
Τροπάριον τοῦ Ὁσίου πατρὸς Αὐγουστίνου Καντιώτου τοῦ Παρίου, Ἐπισκόπου Φλωρίνης
Ἦχος γ´. Τὴν ὡραιότητα.
Ὅτε πρὸς Κύριον, σὺ ἐξεδήμησας, τότε ἐσείσθησαν, τὰ ἐπουράνια, ἱεραρχῶν ἡ καλλονή, πανένδοξε Αὐγουστῖνε, καὶ κατατηκόμενοι, ἐν δεινοῖς ἐθεώρουν σε, ἀπὸ τῆς κολάσεως, ἱεράρχαι ἀνόσιοι, ὡς ἔφη ἡ σεπτὴ Γαλακτία, Κρήτης ἀγλάισμα τὸ νέον.
Τροπάριον τοῦ Ὁσίου πατρὸς Αὐγουστίνου Καντιώτου τοῦ Παρίου, Ἐπισκόπου Φλωρίνης
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Μυροβλύζει ὁ τάφος ὁ σὸς ἀοίδιμε, καὶ καταρδεύει καρδίας διδασκαλία ἡ σή, Αὐγουστῖνε νήσου Πάρου θρέμμα ἅγιον, θεῖε διδάσκαλε πιστῶν, τῆς Φλωρίνης θησαυρέ, προφῆτα καὶ ἱεράρχα, τῶν αἱρέσεων καθαιρέτα, καὶ θεοδώρητε Ἑλλάδος φρουρέ.
Τροπάριον Ὁσίου πατρὸς Αὐγουστίνου Καντιώτου τοῦ Παρίου ( Ιωάννης Τσιλιμιγκάκης)
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χρυσόστομον νέον σε, χειραγωγὸν εἰς Χριστόν, ὀρθόδοξοι ἔγνωμεν, καὶ πλουτιστὴν τῶν πτωχῶν, Φλωρίνης ἐπίσκοπε, ὅσιε Αὐγουστῖνε, τοῦ Κυρίου προφῆτα, γῆς δὲ τῆς ἑλληνίδος, οὐρανόφρον προστάτα· διόπερ εὐσεβοφρόνως, πάντες τιμῶμέν σε.
iconandlight.wordpress.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου