Ἀθανάσιος Ρακοβαλῆς:
Ἦταν ἀπόγευμα καί συζητούσαμε οἱ δυό μας στήν αὐλή τῆς Παναγούδας γιά διάφορα θέματα. Πρέπει να ἦταν γύρω στα τέλη τῆς δεκαετίας τοῦ ’80. Μοῦ λέει μιά στιγμή ὁ Γέροντας: «…σε μερικούς δέν συμφέρει νά ὑπάρχει ἡ Ἑλλάδα… οἱ ἐχθροί μας θέλουν νά μᾶς ξεσκίσουν καί οἱ φίλοι μας νά μᾶς τσαλακώσουν… δέν πειράζει ὅμως, ἔχουν οἱ ἄνθρωποι τά σχέδιά τους, ἔχει καί ὁ Θεός τά δικά του…
στό τέλος θα φέρει ἔτσι τά συμφέροντα τῶν μεγάλων, πού θά ἀναγκαστοῦν νά μᾶς βοηθήσουν… ὄχι ἀπό φιλία ἤ δικαιοσύνη, ἀλλά γιατί ἔτσι θα φέρει ὁ Θεός τά συμφέροντά τους… Θά πολεμοῦν μεταξύ τους καί δέν θά μπορεῖ νά νικήσει ὁ ἕνας τόν ἄλλο καί θά ποῦν… τήν Πόλη (Κωνσταντινούπολη) οὔτε ἐμεῖς θά τήν πάρουμε οὔτε ἐσεῖς… Θά τήν δώσουμε στούς Ἕλληνες… καί θά μπεῖ ἑλληνικός στρατός στήν Πόλη, χωρίς να πολεμήσει… ἡ Τουρκία θα διαλυθεῖ… θα κάνουν κράτος καί οἱ Κοῦρδοι καί οἱ Ἀρμένιοι». Αὐτό ξεπερνοῦσε καί τήν πιό καλπάζουσα φαντασία… Ὅμως τό εἶπε ὁ Γέροντας… Θυμήθηκα τόσα περιστατικά ἀπό τήν ἀσήμαντη ζωή μου, πού μοῦ εἶχε προείπει… Αὐτός πού “βλέπει” το μέλλον, τό ἀσήμαντο μέλλον ἑνός ἀνθρώπου, δέν μπορεῖ νὰ “δεῖ” το μέλλον τῆς πατρίδας μου;…Θυμήθηκα τότε πού μᾶς ἔλεγε ὅτι θα διαλυθεῖ ἡ Σοβιετική Ἕνωση, «…σάπισαν τά δίχτυα πού κρατοῦσαν τόν λαό… δέν μποροῦν νά τόν κουμαντάρουν… Θα διαλυθεί, θα πέσει ὁ κομμουνισμός…», μᾶς ἔλεγε.
Καί τότε μοῦ φάνηκαν ἀπίστευτα. Ἡ Σοβιετική Ἕνωση ἦταν μιά κραταιά αὐτοκρατορία πού ἤλεγχε τόν μισό κόσμο… ἦταν δυνατόν να πέσει;…ἀναρωτιόμουν μέ κάποια ἀμφιβολία. Καί νά πού ὁ Γέροντας εἶχε ξανά δίκαιο. Να πού βγῆκε πάλι ἀληθινός ὁ λόγος του. Δέν πέρασαν οὔτε δέκα χρόνια καί τά λόγια του ἐπαληθεύθηκαν στό ἀκέραιο … νά τώρα πού μοῦ προλέγει τήν διάλυση τῆς Τουρκίας καί τήν ἀνάκτηση τῆς Πόλης ἀπό τούς Ἕλληνες… Ἀπίθανο μέ τήν τότε (γιατί ἔχουν περάσει 25 χρόνια περίπου) ἀλλά καί μέ τήν σημερινή κατάσταση. Θα ξαναγυρίσει ὁ Χριστιανισμός στίς πανάρχαιες προγονικές του ἑστίες!!!…
Τό βράδυ σκεφτόμουνα αὐτά πού μοῦ εἶπε… “Καλά, λέω… ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, πού ζοῦμε στήν Ἑλλάδα, εἴμαστε δέκα ἑκατομμύρια. Ὁ πληθυσμός τῆς Πόλης εἶναι μεγαλύτερος. Καί νά μᾶς τήν δώσουν τήν Πόλη, πῶς θά καταφέρουμε νά τούς κυβερνήσουμε;…” Τήν ἄλλη μέρα το πρωί κατέβηκα ξανά κάτω στήν Παναγούδα μέ αὐτόν τόν λογισμό στό κεφάλι… Νά τί μοῦ εἶπε… «ἕνα εἶναι ὅτι θά πεθάνουν πολλοί καί ἀπό χολέρα πού θά πέσει στήν Πόλη, τό ἄλλο εἶναι ὅτι ἐμᾶς θά μᾶς δώσουν μόνο τήν Εὐρωπαϊκή μεριά καί θά περάσει ἕνα μεγάλο μέρος τοῦ πληθυσμοῦ στήν Ἀσιατική μεριά… ὁ λογισμός μου λέει ὅτι αὐτό θα το κάνουν, γιά νά εἶναι τα στενά διεθνῆ… καί τό τρίτο εἶναι ὅτι θά βαπτισθούν πολλοί καί θα ξαναγίνουν Χριστιανοί…Μέ τήν βοήθεια αὐτῶν θά κυβερνήσουμε τήν Πόλη…». Αὐτά μοῦ εἶπε… (Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός προεφήτευσε ὅτι τὸ ἕνα τρίτο τῶν Τούρκων θα βαπτισθούν Χριστιανοί. Με τον σημερινό πληθυσμό τῆς Τουρκίας αὐτό σημαίνει περίπου εἴκοσι τρία ἑκατομμύρια ἄνθρωποι. Δηλαδή δύο Ἑλλάδες!)
Μετά πού ἔφυγα, ἄρχισα να “σκαλίζω” λίγο το θέμα. Νά τί βρῆκα. Στήν Τουρκία ὑπάρχουν εἴκοσι ἑκατομμύρια περίπου Ἀλεβήτες ή Μπεκτασήδες, ὅπως λέγονται καί μέ ἄλλο ὄνομα. Αὐτοί ἔχουν κάνει μέχρι καί ἐπίσημη αἴτηση στον ΟΗΕ γιά νά ἀναγνωρισθοῦν σάν διαφορετική θρησκεία καί ζητοῦσαν νά τούς ἐπιτραπεῖ νὰ ἔχουν τα δικά τους ἱερά, γιατί ΔΕΝ θέλουν να πηγαίνουν στο τζαμί. Θέλουν να ξεχωρίσουν ἀπό τούς ἄλλους.
Ποιά εἶναι τα χαρακτηριστικά τῶν Ἀλεβητῶν; Συμπάθεια γιά τούς Ἕλληνες, τούς Γιουνάν (=Ἴωνες), ὅπως μᾶς ἀποκαλοῦν μὲ τὸ ἀρχαῖο ὄνομά μας. Διαβάζουν καί ἀγαποῦν τόν Πλάτωνα καί τόν Ἀριστοτέλη, πιστεύουν σε μία Ἁγία Τριάδα, ὄχι βέβαια μέ τόν τρόπο που πιστεύουν οἱ Ὀρθόδοξοι, ἀλλά καί αὐτή ἡ ἁπλή συνωνυμία κάτι δείχνει. Νομίζω ὅτι αὐτοί εἶναι πού θά ξαναβαπτισθοῦν Χριστιανοί, ὅπως εἶπε ὁ Γέροντας.
Λέω ὅτι θά ξαναβαπτισθοῦν Χριστιανοί, γιατί ὁ πληθυσμός τῆς Τουρκίας μέ ἀσιατικά χαρακτηριστικά εἶναι λίγος καί βρίσκεται συγκεντρωμένος στήν περιοχή τῆς Σίβα. Ἡ συντριπτική πλειονότητα εἶναι ἐξισλαμισμένοι Ρωμιοί, δηλαδή κάτοικοι τῆς χριστιανικῆς αὐτοκρατορίας πού εἶχε πρωτεύουσα τήν Κωνσταντινούπολη. Εἶναι πολλοί πού τό γνωρίζουν αὐτό, κυρίως μεταξύ τῶν μορφωμένων. Μήν νομίσετε ὅτι τὰ λέω αὐτά ἀπό κάποιου εἴδους ἐθνική ὑπερηφάνεια. Ἡ σημερινή κατάσταση τῶν Ἑλλήνων μέ κάνει να ντρέπομαι. Παρακαλῶ τήν ἀγάπη σας νά μήν μέ παρεξηγήσετε. Πρῶτα ἀπ᾿ ὅλα καί πάνω ἀπ᾿ ὅλα εἶμαι Χριστιανός Ὀρθόδοξος. Τά λέω αὐτά γιά χάρη τῆς ἀλήθειας. Γιά νά ὑπάρχει μία μαρτυρία ὅτι ὁ π. Παΐσιος εἶχε προβλέψει μιά τέτοια ἐξέλιξη καί, ὅταν γίνουν αὐτά, να συνειδητοποιήσουν καί οἱ νέοι μας τήν μεγάλη ἀξία τῆς πίστης μας καί νά στερεωθοῦν σε αὐτήν. Τά λέω γιά νά χαρεῖτε καί ἐσεῖς μέ τό ξαναζωντάνεμα τῆς Ὀρθοδοξίας στίς παλιές της ἑστίες. Τά λέω γιά νά ἔχουμε καί ἐμεῖς τήν καλή ἐλπίδα καί νά μήν φοβόμαστε το σκοτάδι, πού πάει να καλύψει τόν κόσμο. Γι’ αὐτό τά ἔλεγε καί σέ ἐμᾶς καί ὁ Γέροντας. Γιατί ἔβλεπε, χρόνια πρίν, τίς δυσκολίες καί τήν θύελλα πού πάει να ξεσπάσει καί νά καλύψει τήν γῆ καί ἤθελε να μᾶς στηρίξει πνευματικά, για νά μήν δειλιάσουμε, ὅταν βρεθοῦμε μέσα στήν δαιμονική μπόρα. Μᾶς ἔδειχνε τήν εὐτυχῆ κατάληξη.
Ἕνα κομμάτι αὐτῆς τῆς προφητείας ἔχει σχεδόν ἐπαληθευθεῖ. Τό κουρδικό κράτος εἶναι περίπου ἕτοιμο. Καί ὅλοι οἱ στρατηγικοί ἀναλυτές μιλοῦν σήμερα γιά τήν ἐπικείμενη διάλυση τῆς Τουρκίας. Μόνο πού ὁ Ἅγιος μᾶς τὰ ἔλεγε 27 χρόνια πρίν.
Πηγή: «Ὁ Ἅγιος Παΐσιος, τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Χριστός», Ἀθανάσιος Ρακοβαλῆς, Θεσσαλονίκη 2019, σελ.153-156
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου