Λίγα εικοσιτετράωρα πριν από την ιστορική πτώση της Κωνσταντινούπολης τον Μάιο του 1453, μια σειρά από σπάνια φυσικά φαινόμενα και απρόσμενα περιστατικά καταγράφηκαν από τους χρονικογράφους της εποχής, διαμορφώνοντας ένα κλίμα έντονης ανησυχίας στους κατοίκους της Πόλης.
Τα γεγονότα της 22ας και 25ης Μαΐου.
Η αρχή των ασυνήθιστων φαινομένων σημειώθηκε το βράδυ της 22ας Μαΐου, όταν έλαβε χώρα μια μερική έκλειψη σελήνης. Καθώς το φεγγάρι σκοτεινιάζε, επανήλθαν στη μνήμη των παλαιότερων παλιές προφητείες, προκαλώντας αναστάτωση στον πληθυσμό, ενώ στο αντίπαλο στρατόπεδο το γεγονός ερμηνεύτηκε ως ευνοϊκό σημάδι.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 25 Μαΐου, κατά τη διάρκεια της μεγάλης λιτανείας, η εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας γλίστρησε από τη βάση της. Το περιστατικό αυτό, σε συνδυασμό με μια ξαφνική και σφοδρή καταιγίδα που ακολούθησε αμέσως μετά, επιέτεινε την κατηφόρα της ψυχολογίας των αμυνομένων, καθώς το σκοτάδι κάλυψε την Πόλη κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Η ομίχλη και η λάμψη στην Αγία Σοφία.
Το πλέον αξιοσημείωτο μετεωρολογικό φαινόμενο καταγράφηκε στις 26 Μαΐου, όταν μια εξαιρετικά πυκνή ομίχλη κάλυψε ολόκληρη την Κωνσταντινούπολη. Το φαινόμενο αυτό χαρακτηρίστηκε ως εντελώς ασυνήθιστο για την περιοχή κατά τον μήνα Μάιο, ενισχύοντας την αίσθηση της απομόνωσης της πόλης.
Παράλληλα, κατά τις τελευταίες νύχτες της πολιορκίας, αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν την ύπαρξη μιας παράξενης φωτεινής λάμψης πάνω από τον τρούλο της Αγίας Σοφίας. Το φως αυτό παρέμενε ορατό για αρκετή ώρα πριν χαθεί στον ουρανό, γεγονός που οι ιστορικοί της εποχής κατέγραψαν ως το επιστέγασμα των ασυνήθιστων γεγονότων που προλόγισαν το τέλος μιας εποχής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου