Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης
Ο Όσιος γέροντας Παΐσιος, έβλεπε συχνά εν σώματι την Παναγία, Την οποία θεωρούσε μητέρα του. Σήμερα, καταθέτω, στην αγάπη σας, μία τέτοια εμφάνισή Της, που είναι ΑΓΝΩΣΤΗ στους πολλούς. Ο ίδιος ο Άγιος, με αγάπη, περιγράφει το θαυμαστό αυτό γεγονός.
Συνοπτικά: «Στις 21 Φεβρουαρίου 1985, την περασμένη Σαρακοστή, μού παρουσιάστηκε Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΝΤΥΜΕΝΗ ΣΤΑ ΑΣΠΡΑ! Ήταν μέσα στο Άκτιστο Φως! Μου είπε, ότι θα συμβούν πολλά στον κόσμο, γι’ αυτό να φροντίσω να πάρω (κάτι που αφορούσε προσωπικά τον ίδιο)…».
Η Παναγία φανερώθηκε στον Άγιο Παΐσιο, κοντά στην Βορειοανατολική γωνία της καλύβης του. Πρόκειται για την Παναγούδα (Μικρή Παναγιά). Το κελάκι του, ανήκει διοικητικά, στην ιερά μονή Κουτλουμουσίου. Τιμάται στην Γέννηση τής Υπεραγίας Θεοτόκου.
Όταν την είδε ο γέροντας Παΐσιος, μπροστά του, έσκυψε το κεφάλι, γονάτισε και Της είπε ταπεινά: «Παναγία μου, και ο τόπος είναι βρώμικος (ίσως γιατί μερικές φορές εκεί κοντά, πετούσε φλούδες) και ΕΓΩ ΒΡΩΜΙΚΟΣ (από ταπείνωση, θεωρούσε ο Άγιος τον εαυτό του βρώμικο)…». Όμως, από τότε και μετά, ευλαβείτο ο γέροντας Παΐσιος και τον τόπο «ΟΥ ΕΣΤΗΣΑΝ ΟΙ ΠΟΔΕΣ» τής Αχράντου Θεομήτορος. Έτσι στον αγιασμένο αυτό τόπο, στο σημείο αυτό, φύτεψε λουλούδια για να μην πατιέται!
Ο Όσιος γέροντας αποκάλυψε αυτό το θαυμαστό γεγονός προς Δόξαν Θεού.
Για να ενισχύσει την πίστη των ανθρώπων, για να βοηθήσει πνευματικά τούς ανθρώπους που κλονίζονται. Έλεγε: «Αυτά τα δύσκολα χρόνια είναι μία ευλογία, γιατί μάς αναγκάζουν να ζήσουμε, πιο κοντά στον Χριστό μας. Είναι μία ευκαιρία για περισσότερους πνευματικούς αγώνες.
Ο πόλεμος τώρα δεν θα είναι με όπλα, αλλά πνευματικός, με τον Αντίχριστο. Θα προσπαθήσει να πλανήσει «ει δυνατόν, και τους εκλεκτούς». Τα πάντα θα ελέγχονται από το Θηρίο, μετά από τις κάρτες και την ταυτότητα. Σιγά – σιγά, θα προχωρήσουν στο σφράγισμα, θα εκβιάζουν τους ανθρώπους να σφραγιστούν στο χέρι ή στο μέτωπο.
Μόνο όσοι έχουν το σφράγισμα θα μπορούν να αγοράζουν, να πωλούν και να εξυπηρετούνται. Οι πιστοί που θα αρνηθούν, θα ταλαιπωρηθούν. Το στρίμωγμα θα διαρκέσει τρία – τριάμισι χρόνια. Δεν θα αφήσει ο Θεός αβοήθητους τους ανθρώπους».
Σ’ αυτούς τους έσχατους καιρούς, της απιστίας, της πλάνης, η παρουσία των Αγίων είναι μία μεγάλη παρηγοριά, μία ελπίδα, μία όαση, μέσα στην έρημο των παθών, των αμαρτιών. Η αμαρτία έγινε ΜΟΔΑ, ενώ η πλάνη μία καθημερινή κατάσταση, που κλονίζει τα θεμέλια τής κοινωνίας μας.
Πάσχουμε, αρρωστήσαμε, γιατί αρνηθήκαμε τον Ιησού Χριστό και χανόμαστε! Πληρώνουμε το τίμημα τής αφροσύνης μας, τής ολιγοπιστίας μας. Λείπουν… η μετάνοια, η αγάπη, το θυσιαστικό πνεύμα, το φιλότιμο, η προσευχή, η ταπείνωση, η ειρήνη, η πραότητα. Θέλουμε να αγιάσουμε, δίχως κόπο, δίχως θυσίες, δίχως… ένα ΗΜΑΡΤΟΝ, αλλά παραμένουμε αδιάφοροι για τα πνευματικά και κυρίως για την προσευχή!
Κυνηγάμε… τα υλικά αγαθά και αδιαφορούμε, για τα πνευματικά. Έτσι χάνουμε… το τρένο τής προσωπικής μας σωτηρίας!
Δεν μάθαμε να αγαπάμε αληθινά. Όταν, όμως ο άνθρωπος παύει ΝΑ ΑΓΑΠΑ, ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΕΙ! Ο Χριστός είναι η Ζωή και η Οδός. Ο Άγιος Παΐσιος λειτουργούσε στην αιωνιότητα και ευεργετούσε ψυχές και σώματα.
Η Παναγία τον στήριξε, τον βοηθούσε, τον καθοδηγούσε πνευματικά.
Κάθε συνάντηση μαζί του ήταν μία πρωτόγνωρη εμπειρία, μία θαυμαστή εμπειρία, ένα χάδι τού Ζώντος Θεού! Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, υπήρξε μέγας διδάσκαλος, απόστολος, κήρυκας τής Αληθείας Του. Είχε το προορατικό, το διορατικό, το ιαματικό, το χάρισμα τής διακρίσεως των πνευμάτων αλλά και το προφητικό.
Ανήκει στην χορεία των μεγάλων σύγχρονων Αγίων, ίσως η κορυφαία μορφή τής Χριστιανοσύνης τούς τελευταίους αιώνες. Μέγας πατριώτης ο Όσιος γέροντας Παΐσιος, έλεγε: «Θα κανονίσει ο Χριστός τις υποθέσεις τού Έθνους. Αν έμενε σ’ εμάς αυτή η δουλειά, θα το τινάζαμε στον αέρα το έθνος… Έρχεται μεγάλη μπόρα σύντομα. Θα μας αγγίξει, αλλά δεν θα μας καταστρέψει…».
Ελεήμων, δοτικός, άνθρωπος τής καρδιακής προσφοράς, έλεγε: «Δώστε ψωμί και θα πάρετε Παράδεισο. Δώστε μικρά και θα πάρετε μεγάλα! Δώστε θνητά και θα πάρετε αθάνατα! Λύτρωση τής ψυχής είναι μόνο η ανθρωπιά και η ελεημοσύνη».
Συμβούλευε ο Όσιος γέροντας: «Να διαβάζουμε για την πνευματική μας στήριξη, βιβλία γραμμένα ΟΧΙ με το νου, αλλά με την καρδιά. Η στείρα επίδειξη θεολογικών γνώσεων και θέσεων κουράζει τον σημερινό αναγνώστη».
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου