Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον.
Τῇ ΙΕ´ (15ῃ) τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, μνήμη τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Ὀνησίμου, μαθητοῦ τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου.(109)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος μάρτυς Μαΐωρ, αἰκιζόμενος τελειοῦται.(302)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Θεογνίου, μαθητοῦ τοῦ ὁσίου Θεοδοσίου, ἐπισκόπου γενομένου Βιτυλίου παρὰ τὴν Γάζαν.(523)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Παφνούτιου τοῦ ἐγκλείστου, τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Δαλματίου, τοῦ ἐν Σιβηρίᾳ, κοιμηθέντος κατὰ τὸ ἔτος ͵αχϞζ´ (1697).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Γεωργίου τῆς Σερβίας
Καὶ Μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου νεομάρτυρος Ἰωάννου τοῦ Κουλακιώτου, ἐν Θεσσαλονίκῃ μαρτυρήσαντος ἐν ἔτει ͵αψοϚ´ (1776).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς Θεοτόκου ἐν Βιλένσκ
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς Θεοτόκου ἐν Δαλματίᾳ
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς Θεοτόκου ἐν Βένσκ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες καὶ ὁμολογητές: Βασίλειος Ζαλέσκι ἐν Ἀστραχάν, Ἀνδριανὸς Τρόιτσκι ἐν Γιοσκὰρ Ὀλὰ Μαρί, ἸωάννηςΤομίλοφ ἐν Καλίνιν Τβέρ, Βλαδίμηρος (Ζάγκρεμπ) ἐν Κασίν, Μιχαὴλ Ἀγκάεφ ἐν Ἰρκούτσκ, Τατιάνα (Ἀβντέεβα, 1938) ἐν Καζακστάν, ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ ὁσιακὴ κοίμησις τῆς ὁσίας μητρὸς Στόινας (Εὐφημίας) τῆς Μονῆς Ντέβιτς, Σερβίας (1895)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Ἀνθίμου, τοὐπίκλην Βαγιάνου, τοῦ ἐν Χίῳ ἀσκήσαντος καὶ θεοφιλῶς τελειωθέντος ἐν ἔτει ͵αϠξ´ (1960).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Ἰακώβου, τοὐπίκλην Βαλαδῆμον, τοῦ ἐν Βίτσῃ Ζαγορίου ἀσκήσαντος καὶ θεοφιλῶς τελειωθέντος ἐν ἔτει ͵αϠξ´ (1960).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ ὁσιακὴ κοίμησις τοῦ πατρὸς Ἀνδρέου Ἁγιοπαυλίτη (2α/15ῃ 1987)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἡ κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρὸς Μάρκου (Ντουμίτρου) μοναχοῦ τῆς Μονῆς Σιχάστριας, ὁμολογητοῦ τῆς Ῥουμανίας (1999)
Συναξάριον τοῦ Τριῳδίου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, τῆς δευτέρας καὶ ἀδεκάστου Παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μνείαν ποιούμεθα.
Στίχοι
Ὅτε κρίνων γῆν, ὁ Κριτὴς πάντων κάθῃ.
Τῆς, Δεῦτε, φωνῆς ἄξιον κᾀμὲ κρίνοις.
«Ἐνδύσασθε οὖν, ὡς ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ ἅγιοι καὶ ἠγαπημένοι, σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ».. [Ενδυθείτε, λοιπόν, σαν εκλεκτοί του Θεού, αγιασμένοι και αγαπημένοι από τον Θεό, καρδιά ευσπλαγχνική και πονετική.] (Προς Κολοσσαείς 3,12)
Ο Χριστός με την αγάπη κάνει όλος ο Παράδεισος να φέγγει μέσα μας.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Σαράντα πέντε λεπτά στον Παράδεισο.
Εξομολογήσεις ενός οδηγού ταξί που επισκέφθηκε τον Παράδεισο.
Ο Γεώργιος ήταν ένας συνηθισμένος Έλληνας οδηγός ταξί.
Ζούσε όπως όλοι οι άλλοι: δούλευε, του άρεσε να πίνει, να καπνίζει και να περνάει χρόνο με φίλους στην ταβέρνα. Πήγαινε στην εκκλησία δύο φορές το χρόνο – το Πάσχα και τα Χριστούγεννα. Ούτε κακό ούτε καλό – απλώς συνηθισμένο.
Και έτσι, κατέληξε στο χειρουργικό τραπέζι με μια βαριά καρδιακή προσβολή. Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε από μια ομάδα με επικεφαλής έναν από τους καλύτερους Έλληνες καρδιοχειρουργούς. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, η καρδιά του Γεωργίου σταμάτησε. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο. Οι γιατροί ήταν έτοιμοι.
Απινιδωτής, καρδιακό μασάζ, αδρεναλίνη. Πάλεψαν για τη ζωή του.
Πέντε λεπτά. Δέκα. Τριάντα.
Η καρδιά δεν επανεκκινούσε. Οι οθόνες έδειχναν μια επίπεδη γραμμή. Σύμφωνα με όλα τα ιατρικά πρωτόκολλα, μετά από 30 λεπτά κλινικού θανάτου, ο εγκέφαλος έχει υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη.
Η περαιτέρω ανάνηψη είναι άσκοπη. Ήρθε η ώρα να κηρυχθεί ο θάνατος.
Αλλά ο χειρουργός, ένας έμπειρος μεσήλικας άνδρας, δεν σταμάτησε. Συνέχισε να κάνει μασάζ, πιέζοντας την καρδιά με τα χέρια του, σαν να προσπαθούσε να βάλει μπροστά μια παλιά μηχανή.
Όλη η ομάδα τον κοίταξε με απορία. Αυτό δεν ήταν πλέον νόμιμο.
Ήταν στα πρόθυρα της τρέλας.
Σαράντα λεπτά… Σαράντα πέντε λεπτά…
Στο 46ο λεπτό, όταν όλοι είχαν ήδη συμβιβαστεί με το αναπόφευκτο, ο χειρουργός έσφιξε την καρδιά για άλλη μια φορά… και αυτή τρεμόπαιξε. Και ξανά.
Και άρχισε ένας δειλός, αβέβαιος, αλλά φυσικός ρυθμός.
Κανείς στο χειρουργείο δεν μπορούσε να το πιστέψει. Είχαν επαναφέρει τον άνδρα στη ζωή μετά από σχεδόν μια ώρα απόλυτου θανάτου.
Αλλά το πιο απίστευτο πράγμα συνέβη στη συνέχεια..
Όταν ο Γιώργος ξύπνησε από το κώμα του, το πρώτο πράγμα που είπε στον χειρουργό που ανέκτησε τις αισθήσεις του ήταν:
– Γιατρέ, ξέρω ότι δεν θέλατε να σταματήσετε. Το είδα. Ευχαριστώ.
Ο χειρουργός πάγωσε. Συμβαίνει – οι ασθενείς μιλούν για το «φως στο τέλος του τούνελ».
Ήταν έτοιμος:
– Είδες το φως, Γιώργο;
– Φως; – γέλασε ο οδηγός ταξί – Γιατρέ, είδα πολύ περισσότερα. Ήμουν… εκεί. Στον Παράδεισο. Δεν είναι τούνελ. Είναι ένα μέρος τόσο φωτισμένο που ο ήλιος είναι απλώς μια αδύναμη λάμπα δίπλα του. Δεν υπάρχει πόνος. Δεν υπάρχει φόβος. Μόνο ειρήνη και αγάπη που οι λέξεις δεν μπορούν να περιγράψουν. Και υπάρχουν… αυτοί. Οι άγιοι.
Ο χειρουργός άκουγε όπως ακούει κανείς το παραλήρημα ενός ασθενούς μετά από μια βαριά αναισθησία.
– Και τους μίλησες;
– Ω, ναι. Συνάντησα έναν εκεί. Ήταν πολύ ηλικιωμένος, με μακριά άσπρη γενειάδα. Πολύ ευγενικός. Με κοίταξε και είπε: «Γιώργο, είναι πολύ νωρίς για σένα. Το ταξίδι σου δεν έχει τελειώσει. Πρέπει να επιστρέψεις. Η οικογένειά σου σε χρειάζεται. Αλλά…» και χαμογέλασε: «Ξέρουμε ότι είσαι πολύ πεισματάρης». Δεν θα θέλεις να φύγεις από εδώ. Οπότε θα στείλουμε κάποιον που θα ακούσεις.
Και τότε ο Γιώργος κοίταξε τον χειρουργό κατάματα και είπε κάτι που έκανε τα γόνατα του γιατρού να λυγίσουν.
– Και έφεραν τη μητέρα μου. Πέθανε πριν από δέκα χρόνια. Την είδα. Ακριβώς όπως ήταν την τελευταία μέρα που συναντηθήκαμε. Με αγκάλιασε και είπε: «Γιε μου, γύρνα πίσω. Ζήσε σωστά. Θα σε περιμένω εδώ.» Και τότε σε είδα, γιατρέ. Στεκόσουν από πάνω μου, με τα χέρια σου να κρατούν την καρδιά μου. Και η μητέρα μου είπε: «Άκουσε αυτόν τον άνθρωπο. Θα σε φέρει πίσω.» Γι’ αυτό είμαι εδώ, γιατρέ. Και ξέρω τι έκανες.
Ο χειρουργός ήταν χλωμός. Ο ασθενής δεν θα μπορούσε να το ξέρει. Με τίποτα. Αλλά αυτό δεν ήταν όλο.
Ο Γιώργος άλλαξε. Εντελώς.
Σταμάτησε να πίνει και να καπνίζει. Έγινε ένας βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος. Είπε σε όλους τι είχε δει. Και στις ιστορίες του ανέφερε συνεχώς το όνομα του αγίου που είχε «συναντήσει» εκεί και είχε «γίνει φίλος».
Το όνομά του ήταν Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.
Το πιο εντυπωσιακό σε αυτό ήταν η εξής λεπτομέρεια: Ο Άγιος Παΐσιος δεν είχε αγιοκαταταχθεί ακόμα από την Εκκλησία, παρά, πολλά χρόνια μετά από αυτό το γεγονός.
Τη στιγμή που ο Γιώργος ξάπλωνε στο χειρουργικό τραπέζι, για τον κόσμο (και για τον ίδιο τον Γιώργο, που δεν είχε διαβάσει ποτέ πνευματικά βιβλία), ο Παΐσιος ήταν απλώς ένας «σεβαστός γέροντας» γνωστός σε λίγους. Δεν ήταν «επίσημα» άγιος.
Αλλά για τον Ουρανό, ήταν ήδη.
Και ο Γιώργος έφερε από εκεί νέα που προηγήθηκαν της επίσημης πράξης της Εκκλησίας , κατά χρόνια.
Η ιατρική ομάδα που πραγματοποίησε την επέμβαση σοκαρίστηκε τόσο πολύ από όλα όσα είχαν συμβεί – τόσο από το ίδιο το γεγονός της ανάνηψης όσο και από την ιστορία του ασθενούς – που αυτοί, άνθρωποι της επιστήμης, συνέταξαν μια λεπτομερή έκθεση και την υπέβαλαν στην τοπική μητρόπολη.
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_42.html
***
Tὸ μυστικὸ τῆς εὐλογίας τοῦ Θεοῦ
Βρισκόμαστε στὴν Δράμα, στὰ μαῦρα χρόνια τῆς Κατοχῆς. Ὁ χειμώνας τοῦ 1941 ἦταν πολὺ βαρύς. Κάποιος γείτονάς μου τσαγκάρης, Θανάσης στὸ ὄνομα, ξεκίνησε ἕνα πρωϊνό, ποὺ τὸ κρύο ἦταν πολύ-πολὺ δυνατό, γιὰ τὸ μαγαζάκι του. Ἡ ὥρα ἦταν μετὰ τὶς 8.30 τὸ πρωΐ, διότι τότε ἐπετρέπετο ἡ κυκλοφορία. Εἶχε δὲ μιὰ καλὴ συνήθεια. Πρὶν νὰ πάη στὴν δουλειά του, περνοῦσε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ποὺ εἶναι στὴν πλατεῖα, ἄναβε τὸ κεράκι του καὶ προσκυνοῦσε τὶς Εἰκόνες. Φθάνοντας ὅμως στὴν Ἐκκλησία βλέπει ἕναν μισόγυμνο ἄνδρα στὰ σκαλοπάτια της νὰ τρέμη ὁλόκληρος ἀπὸ τὸ κρύο καὶ τὴν παγωνιά.
– Βοήθησέ με, τοῦ λέει, πεθαίνω ἀπὸ τὸ κρύο…
Καὶ ὁ κυρ Θανάσης, χωρὶς νὰ διστάση, βγάζει μιὰ παλιὰ προβιὰ ἀπὸ κατσίκι ποὺ φοροῦσε καὶ τὸν τυλίγει.
– Σ᾿ εὐχαριστῶ πολύ, τοῦ λέει. Ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ στὸ ἀμπάρι σου!...
Μπαίνει στὸν Ναό, ψάχνει γιὰ κερί, ἀλλὰ δὲν βρίσκει ! Ἀσπάζεται τὶς Εἰκόνες καὶ βγαίνει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία κάνοντας τὸν σταυρό του, γιὰ νὰ πάη στὸ μαγαζάκι του. Ψάχνει γιὰ τὸν δυστυχισμένο ἐκεῖνο ἄνθρωπο καὶ δὲν τὸν βλέπει πουθενά! Καὶ μάλιστα, στὰ σκαλοπάτια ἦταν ἀφημένη καὶ ἡ προβιά!… Γεμᾶτος ἀμηχανία καὶ ἀπορία, κοίταξε ἀπὸ δῶ, κοίταξε ἀπὸ κεῖ, καὶ μὴ βλέποντας κανένα, ἔσκυψε, τὴν πῆρε καὶ τὴν ξαναφόρεσε, γιατὶ κι ἐκεῖνος ἔτρεμε ἀπὸ τὸ κρύο. Καὶ ἦταν τόσο ζεστὴ ἡ προβιά( !), ποὺ ἔμοιαζε, ὅπως ἔλεγε, μὲ θερμὸ λουτρό.
Στὸ μαγαζὶ δὲν πάτησε κανένας, ἀφοῦ τὸ κρύο ἦταν φοβερό. Ἦρθε ἡ ὥρα 3.00, κατέβασε τὰ ρολὰ καὶ ξεκίνησε γιὰ τὸ σπίτι του γεμᾶτος σκέψεις.
«Θεέ μου, τί θὰ φᾶμε σήμερα; Ὑπάρχουν καὶ τρία παιδιά, ἡ γυναίκα μου, ἡ ἄρρωστη γιαγιά, ἡ πεθερὰ καὶ τόσοι ἄλλοι… Ἀλλὰ πάλι, αὐτὴ ἡ προβιὰ ποὺ μὲ ζεσταίνει τόσο πολύ;… Καὶ τί ἔγινε αὐτὸς ὁ εὐλογημένος;… Γιατί τὴν πέταξε κι᾿ ἔφυγε;…».
Μὲ αὐτὲς τὶς ἀπορίες πῆγε σπίτι του. Ἔφθασε ἐκεῖ καὶ βρίσκει ζεστὸ τὸ σπίτι καὶ τὸ τραπέζι ἕτοιμο μὲ τηγανίτες (ζυμάρι, τηγανισμένο στὸ λάδι).
– Ποῦ βρέθηκαν αὐτά;… ρώτησε ξαφνιασμένος.
– Γιὰ ἔλα νὰ δῆς!… τοῦ λέει ἡ γυναίκα του. Κοίταξε τὴν μικρή μας ἀποθήκη! Σήμερα τὸ πρωῒ ποὺ μπῆκα μέσα, εἶδα αὐτὴ τὴ μεγάλη κατσαρόλα γεμάτη ἀπὸ ἀλεύρι καλαμποκίσιο. Καὶ αὐτὸ τὸ μπουκάλι γεμᾶτο ἀπὸ λάδι. Αὐτὸ τὸ ξύλινο δοχεῖο γεμᾶτο ἁλάτι. Καὶ δὲν φθάνει μόνο αὐτό!… Ἀλλὰ κάτω ἀπὸ τὴν σκάλα ὑπῆρχαν δυὸ ἀγκαλιὲς ξύλα, τόσο ὅσο γιὰ νὰ μᾶς φθάσουν νὰ περάσουμε σήμερα τὴν βαρειὰ αὐτὴ μέρα τοῦ χειμῶνα. Ἆρά γε, πῶς βρέθηκαν αὐτά; Ποιός τὰ ἔφερε, Θανάση μου, ἐδῶ;…
Καὶ ἡ ἀπάντησις τοῦ καλοῦ ἐκείνου Χριστιανοῦ:
– Μόνο ὁ Θεὸς κάνει θαύματα γυναίκα… Ἀλλὰ μὴ βγάλης τσιμουδιά, γιατὶ θὰ χαθῆ ἡ θεία εὐλογία…
Ἔτσι τὸ ἀλεύρι, τὸ λάδι, τὸ ἁλάτι καὶ τὰ ξύλα γιὰ θέρμανσι δὲν ἔλειψαν ἐκεῖνες τὶς φοβερὲς ἡμέρες τῆς Κατοχῆς. Ὄχι ὅμως γιὰ πολύ. Μόνο γιὰ 14 μῆνες. Διότι τόσο διάστημα κράτησε τὸ μυστικὸ τῆς εὐλογίας τοῦ Θεοῦ ἡ ταλαίπωρη ἐκείνη γυναίκα τοῦ κυρ Θανάση. Μόλις τὸ εἶπε στὴ γειτονιὰ μὲ καμάρι, ὅτι τοὺς βοηθοῦσε ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα ποὺ ἔστειλε ὁ Θεὸς στὸ ἀμπάρι, χάθηκε καὶ ἡ θεία προσφορά…
Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Κ. Ἀναγνωστοπούλου, Πνευματικὲς Διαδρομὲς στοὺς Μακαρισμούς, σελ. 246-248, Πειραιὰς 2009
Όλη η βάση είναι τον άλλον να τον νιώσεις αδελφό και να τον πονέσεις… να βλέπεις το πρόσωπο του Χριστού. Έτσι δίνει κανείς εξετάσεις. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2021/03/06/%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%ce%b7-%ce%b2%ce%ac%cf%83%ce%b7-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%bf%ce%bd-%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%bd%ce%b9%cf%8e%cf%83%ce%b5%ce%b9/
Ζητάς προστάτη, παιδί μου, και σωτήρα;… Θα σας παρουσιάσω ενώπιον Του, θα Τον παρακαλέσω· με αγαπά και μου έχει δώσει το θάρρος να Του ζητάω χάρες, θα με ακούσει. Άγιος Ιάκωβος Μπαλοδήμος της Βίτσας
https://iconandlight.wordpress.com/2025/02/14/%ce%b6%ce%b7%cf%84%ce%ac%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%84%ce%ac%cf%84%ce%b7-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%af-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%89%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b1/
Άγιος Ιάκωβος Μπαλοδήμος της Βίτσας. Από τον ίδιον Θεόν «οι άγιοι πάντες εγενήθησαν ισχυροί εν πολεμώ και έκλιναν παρεμβολής αλλοτρίων». Στις ημέρες μας ένας γέρων και αδύνατος ιερομόναχος κρατώντας μόνον το γλωσσίδι της καμπάνας τρέπει εις επαίσχυντη φυγή ολόκληρη Ιταλική φάλαγγα.
https://iconandlight.wordpress.com/2025/02/14/%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b9%ce%ac%ce%ba%cf%89%ce%b2%ce%bf%cf%82-%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%b4%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b2%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b1%cf%82-%ce%b1/
Ο π. Ανδρέας Αγιοπαυλίτης, ο φίλος καί συνασκητής του Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2024/02/14/%ce%bf-%cf%80-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%ad%ce%b1%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%80%ce%b1%cf%85%ce%bb%ce%af%cf%84%ce%b7%cf%
82-%ce%bf-%cf%86%ce%af%ce%bb/
Ας κοιτάξουμε προσεκτικά το πρόσωπο που περπατεί πλάι μας· μπορεί να είναι ο Χριστός σε κρυμμένη μορφή. Αντώνιος Bloom του Σουρόζ
https://iconandlight.wordpress.com/2019/03/03/27196/
Βιώνουμε την ταλαιπωρία του κάθε ανθρώπου ως δική μας. Επειδή κάθε ανθρώπινο δάκρυ, κάθε σωματικός ή ψυχικός πόνος είναι αδελφικό δάκρυ, αδελφική πληγή και αδελφικό αίμα. Άγιος Παύλος πατριάρχης Σερβίας – Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2025/02/22/%ce%b2%ce%b9%cf%8e%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b9%cf%80%cf%89%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%ac%ce%b8%ce%b5-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81/
«Τοις αγαπώσι τον Θεόν πάντα συνεργεί είς αγαθόν». Άγιος Ιάκωβος Μπαλοδήμος της Βίτσας – Είμαι ευγνώμων στον Κύριό μας, που δεν μου χαλάει χατήρι. Ο,τι του ζητήσω σπεύδει να μου το δώσει και μάλιστα πλουσιοπάροχα. https://iconandlight.wordpress.com/2025/02/14/%cf%84%ce%bf%ce%b9%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%cf%80%cf%8e%cf%83%ce%b9-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b8%ce%b5%cf%8c%ce%bd-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%af/
Ώ πόσο είναι μεγάλο το έλεος του Θεού! Η ιστορία για μια αμαρτωλή γυναίκα στο Βελιγράδι. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος
https://iconandlight.wordpress.com/2019/03/04/%cf%8e-%cf%80%cf%8c%cf%83%ce%bf-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%cf%84%ce%bf-%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%8d-%ce%b7/
Δεν θα κριθούμε σύμφωνα με την πίστη μας στις εντολές, αλλά αν μάθαμε ν’ αγαπάμε, αν πονέσαμε, αν νοιώσαμε συμπάθεια, αν σταθήκαμε σαν αδέλφια στους γύρω μας… Αν είμασταν αληθινοί άνθρωποι… Αντώνιος Bloom του Σουρόζ
https://iconandlight.wordpress.com/2025/02/22/%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b8%ce%b1-%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b8%ce%bf%cf%8d%ce%bc%ce%b5-%cf%83%cf%8d%ce%bc%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%ce%af%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce%b1/
Ο «Ελάχιστος», Φώτη Κόντογλου
https://iconandlight.wordpress.com/2022/03/01/%CE%BF-%CE%B5%CE%BB%CE%AC%CF%87%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%86%CF%8E%CF%84%CE%B7-%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%BF%CF%85/
Ο Θεός μακροθυμεί και υπομένει την ασέβεια των ανθρώπων μέχρι να ωριμάσουν οι πολύτιμοι καρποί ευλαβείας και καλοσύνης κι αξίζει να υπάρχει ο κόσμος, για να λάμψουν ανάμεσα στους σκοτεινούς ανθρώπους οι υιοί του Θεού, οι υιοί της χάριτος. Άγιος Λουκάς Κριμαίας
https://iconandlight.wordpress.com/2022/02/27/%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%b8%cf%85%ce%bc%ce%b5%ce%af-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%cf%83%ce%ad/
Ο Χριστός με την αγάπη κάνει όλος ο Παράδεισος να φέγγει μέσα μας. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2022/02/26/73979/
Μέσα στο πνευματικό σκοτάδι του κόσμου, πρέπει να γίνουμε λυχνάρια που φέγγουν, ώστε οι άνθρωποι να δουν τα καλά μας έργα και να δοξολογήσουν τον ουράνιο Πατέρα μας. Η μαρτυρία για την αλήθεια του Ευαγγελίου δίνεται κάθε στιγμή. …Παύλος πατριάρχης Σερβίας
https://iconandlight.wordpress.com/2021/03/07/%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BD%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF/
Κοντάκιον τῆς Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεω.
Ἦχος α´. Αὐτόμελον.
Ὅταν ἔλθῃς, ὁ Θεός, ἐπὶ γῆς μετὰ δόξης, καὶ τρέμουσι τὰ σύμπαντα, ποταμὸς δὲ τοῦ πυρὸς πρὸ τοῦ βήματος ἕλκει καὶ βίβλοι ἀνοίγονται καὶ τὰ κρυπτὰ δημοσιεύονται, τότε ῥῦσαί με ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀσβέστου καὶ ἀξίωσον ἐκ δεξιῶν σού με στῆναι, κριτὰ δικαιότατε.
Ἰδιόμελα τοῦ Τριωδίου.
Δόξα. Ἦχος πλ. δʹ.
Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα· ὀρθρίζει γὰρ τὸ πνεῦμά μου, πρὸς ναὸν τὸν ἅγιόν σου, ναὸν φέρον τοῦ σώματος, ὅλον ἐσπιλωμένον· ἀλλ’ ὡς οἰκτίρμων κάθαρον, εὐσπλάγχνῳ σου ἐλέει.
Καὶ νῦν. Ὁ αὐτός.
Τῆς σωτηρίας εὔθυνόν μοι τρίβους, Θεοτόκε· αἰσχραῖς γὰρ κατεῤῥύπωσα, τὴν ψυχὴν ἁμαρτίαις, ὡς ῥαθύμως τὸν βίον μου, ὅλον ἐκδαπανήσας, ταῖς σαῖς πρεσβείαις ῥῦσαί με, πάσης ἀκαθαρσίας.
Ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. βʹ.
Στίχ. Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου.
Τὰ πλήθη τῶν πεπραγμένων μοι δεινῶν, ἐννοῶν ὁ τάλας, τρέμω τὴν φοβερὰν ἡμέραν τῆς κρίσεως· ἀλλὰ θαῤῥῶν εἰς τὸ ἔλεος τῆς εὐσπλαγχνίας σου, ὡς ὁ Δαυῒδ βοῶ σοι· Ἐλέησόν με ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα σου ἔλεος.
Ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. βʹ.
Ἀνάστηθι, Κύριε ὁ Θεός μου, ὑψωθήτω ἡ χείρ σου, μὴ ἐπιλάθῃ τῶν πενήτων σου εἰς τέλος.
Ὢ ποία ὥρα τότε, καὶ ἡμέρα φοβερά, ὅταν καθίσῃ ὁ Κριτὴς ἐπὶ θρόνου φοβεροῦ! βίβλοι ἀνοίγονται, καὶ πράξεις ἐλέγχονται, καὶ τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους δημοσιεύονται, Ἄγγελοι περιτρέχουσιν, ἐπισυνάγοντες πάντα τὰ ἔθνη. Δεῦτε ἀκούσατε βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες, δοῦλοι καὶ ἐλεύθεροι, ἁμαρτωλοὶ καὶ δίκαιοι, πλούσιοι καὶ πένητες, ὅτι ἔρχεται Κριτής, ὁ μέλλων κρῖναι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην, καὶ τίς ὑποστήσεται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, ὅταν Ἄγγελοι παρίστανται, ἐλέγχοντες τὰς πράξεις, τὰς διανοίας, τὰς ἐνθυμήσεις, τὰ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρα; ὢ ποία ὥρα τότε! Ἄλλά πρὸ τοῦ φθάσαι τὸ τέλος, σπούδασον κράζουσα, ψυχή· ὁ Θεός, ἐπίστρεψον, σῶσόν με, ὡς μόνος εὔσπλαγχνος.
Ἰδιόμελον. Ἦχος πλ. δʹ.
Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου.
Δανιὴλ ὁ Προφήτης, ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν γενόμενος, τὸ ἐξουσιαστικὸν Θεοῦ θεωρήσας, οὕτως ἐβόα· Κριτήριον ἐκάθισε, καὶ βίβλοι ἠνεῴχθησαν. Βλέπε, ψυχή μου, νηστεύεις; τὸν πλησίον σου μὴ ἀθέτει. βρωμάτων ἀπέχῃ; τὸν ἀδελφόν σου μὴ κατακρίνῃς, μὴ τῷ πυρὶ παραπεμπομένη, κατακαῇς ὡσεί κηρός, ἀλλ’ ἀνεμποδίστως εἰσάξῃ σε Χριστός, εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ὀνησίμου
Ἦχος γ´
Ἀπόστολε ἅγιε Ὀνήσιμε, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ὀνησίμου
Ἦχος α’. Τῆς Ἐρήμου πολίτης
Ταῖς ἀκτῖσι τοῦ Παύλου φωτισθεὶς τὴν διάνοιαν, ὤφθης ὑπηρέτης τοῦ Λόγου καὶ Ἀπόστολος ἔνθεος· καὶ ὄνησιν ἐβράβευσας ζωῆς, Ὀνήσιμε θεράπον τοῦ Χριστοῦ, διὰ λόγων καὶ θαυμάτων θεοπρεπῶν, τοῖς πίστει ἐκβοῶσί σοι· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι φαιδρῶς, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.
Ἀπολυτίκιον. τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Ἰωάννου τοῦ Κουλακιώτου
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ὡς Χαλάστρας τὸν γόνον Μακεδόνων τὸ βλάστημα, καὶ Νεομαρτύρων το κλέος, Ἰωάννῃ τιμῶμέν σε, καθάπερ γὰρ γενναῖος Ἀθλητής, εἰσῆλθες ἐν σταδίῳ πειρασμῶν, αποπνίξας το γαυρίαμα τῶν ἀνδρῶν, τῆς Ἄγαρα τῇ ἀγχόνῃ σου. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐν ἐσχάτοις σε καιροῖς, Μάρτυρα δείξαντα.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Ἀνθίμου Βαγιάνου
Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.
Νέον στήριγμα, ὀρθοδοξίας, νεοκόσμητον, ἄνθος ἁγνείας, Νικομηδείας Ανθίμου συνώνυμος, τῶν ἀρετῶν δὲ ἐκείνου ὁμότροπος, νέων Ὁσίων σφραγὶς καὶ ἀγλάϊσμα, Πάτερ Ἄνθιμε, τῆς Χίου πάσης τὸ καύχημα, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἕτερον.Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Ἀνθίμου Βαγιάνου
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Χορὸς ὁ τῶν Πατέρων εὐμενῶς ὑποδέχθητι, τὸν νέον ἐν τοῖς χρόνοις, καὶ ὑμῶν τὸν ὁμότροπον· τὸ ἄνθος τὸ εὔοσμον Χριστοῦ, τὸν Ἄνθιμον τῆς Χίου, τὸ σεπτὸν ἐγκάλλωπισμα καὶ κλέος καὶ τῆς Μονῆς Βοηθείας δομήτορα, μέγιστον ἀντιλήπτορα πιστῶν, ἐκ γῆς μὲν μεθιστάμενον καὶ σὺν ὑμῖν ὑπὲρ ἡμῶν ἀεὶ πρεσβεύοντα.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τῆς Βίτσας
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἰησοῦν τῆς καρδίας ἐν ἀφελότητι, θερμῶς λατρεύοντα δεῦτε, Ὁσίων ὑπογραμμὸν, Ἱερέων, τὸν ἐν Βίτσῃ ἐνασκήσαντα, ὡς θαυμασίων φρυκτωρὸν, εὐφημήσωμεν λαμπρόν, Ἰάκωβον τὸν θεόπνουν, ἡμῶν ἀνύστακτον πρέσβυν, καὶ ἀρωγὸν ἐν περιστάσεσι.
Δόξα. Ἦχος πλ. β΄.
Σήμερον ὑπὲρ τὰς ἡλιακὰς φωτοχυσίας, ἐξέλαμψεν ἡ μνήμη τοῦ Ἀθλοφόρου Ἰωάννου, τὴν Ἐκκλησίαν φαιδρύνουσα. Οὗτος γὰρ προθυμίαν ἔχων γενναίαν, καὶ διεγηγερμένον φρόνημα, τὸν προστάτην τοῦ σκότους κατέβαλε καὶ διήγειρε τοὺς πιστοὺς πρὸς ἔπαινον. Χαίροις, αὐτῷ βοῶντες, ὁ τὸν φόβον διάπυρον τοῦ Θεοῦ κεκτημένος, καὶ θερμὸν αὐτοῦ τὸν ἔρωτα, ἐν τῇ ψυχῇ ἐῤῥιζωμένον ἔχων· χαίροις, ὁ ἡγησάμενος μέγαν κόσμον, Χριστιανὸς καλεῖσθαι, ἐν ἡμέραις πονηραῖς τῆς καταδουλώσεως τῶν υἱῶν τῆς Ἄγαρ· χαίροις, τῆς Χαλάστρας βλαστός, Θεσσαλονίκης τὸ κλέϊσμα, καὶ Μακεδονίας ἁπάσης τὸ ἐγκαλλώπισμα. Ἀλλ’ ὡς ἔχων παῤῥησίαν, πρὸς τὸν Χριστὸν πανεύφημε, μὴ παύσῃ πρεσβεύων, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
‘ Προκαθάρωμεν εαυτούς ” Κυριακή της Απόκρεω. Δοξαστικό των Αίνων της Κυριακής της Απόκρεω,
https://www.youtube.com/watch?v=spQUdn34qYc
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου