Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον.
Τῇ Η´(8ῃ) τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου, ἡ Σύναξις τῶν Ἀρχιστρατήγων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ, Ῥαφαήλ, Οὐριήλ, Σαλαθιήλ, Ἰεγουδιήλ, Βαραχιήλ καὶ Ἰερεμιήλ καὶ τῶν λοιπῶν ἁγίων ἀσωμάτων καὶ οὐρανίων Ταγμάτων, ἤτοι· Σεραφίμ, Χερουβίμ, Θρόνων, Κυριοτήτων, Ἐξουσιῶν, Ἀρχῶν, Δυνάμεων, Ἀρχαγγέλων καὶ Ἀγγέλων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Εὐφροσύνης, τῆς ἐκ Πελοποννήσου, ἐν Κωνσταντινουπόλει διαλαμψάσης (940).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Τυσιλλίου, Ἡγουμένου ἐν Οὐαλίᾳ κατὰ τὸν Ζ´αἰῶνα.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου νεομάρτυρος Μιχαήλ, τοῦ ἐν Τσέρνιγκωφ Ῥωσίας ( 1922) .
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Νείλου τοῦ Κριούτσι (1924)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες καὶ ὁμολογητές: Θεοφάνης Serdobintsev Ἀθωνίτης, Γκλεμπ Τρούμπιτσιν ἐν Λετονία, Ἀκυλίνα Πολοβίνκινα Μοναχῆς τῆς μονῆς Παναγίας Τιχβὶν Μπουζουλούκ ἐν Καζακστάν, Ναντέζντα Καζάκοβα ἐν Τὸμσκ ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἰγνατίου τοῦ Βουλγάρου, ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τοῦ Ἄθω (1927)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ κοίμησις τῆς ὁσίας Ὄλγας τῆς Ἀλάσκας, τῆς πρεσβυτέρας καὶ μαίας. (1979)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ κοίμησις τῆς ὁσίας Χερουβείμα Τανάσα, ὁσιομάρτυρος Μοναχῆς τῆς μονῆς Πέτρου Βόντα τῆς Ῥουμανίας (1969-1998)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Βίκτωρος (Μαμόντοφ – Mamontov) τῆς Λετονίας, Ἱερέως τοῦ Ναοῦ τῆς ὁσίας Εὐφροσύνης τοῦ Πολὸτσκ ἐν Κάρσαβα ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται κατὰ τὸ ἔτος 2016.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις πάντων τῶν Οὐαλῶν Ἁγίων.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ σύναξιν ἐπιτελοῦμεν τοῦ Παμμεγίστου δὲ Ταξιάρχου Μιχαὴλ Μανταμάδου ἐν Λέσβῳ (Μυτιλήνη) ·
Σύναξιν τοῦ Παμμεγίστου Ταξιάρχου Μιχαὴλ τοῦ Πανορμίτη, τοῦ Ῥουκουνιώτη, τοῦ Αὐλακιώτη, τοῦ Καϊλλιώτη, τοῦ Κουρκουνιώτη, τοῦ Κοκκιμίδη, τοῦ Θαρρινοῦ, τοῦ Νημποριώτη ἐν Σύμῃ, καὶ·
Σύναξιν τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ ἐν Θάσῳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ ὁσία Βαρβάρα μοναχή ἐν Μπίρσκ Ῥωσίας (1903)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἐν ἔτει χιλιοστῷ ὀκτακοσιοστῷ εἰκοστῷ καὶ τρίτῳ (1823) οἱ ἄθεοι καὶ αἱμοδιψεῖς ἐχθροὶ τοῦ γένους ἡμῶν Ἀγαρηνοὶ εἶχον περικυκλώσει πολιορκοῦντες τὴν Κώμην τοῦ Αἰτωλικοῦ, πλησίον τοῦ Μεσολογγίου, εἶχον δὲ περικόψει καὶ ἀποκλείσει πάντοθεν πᾶσαν παροχὴν ποσίμου ὕδατος. Ἐν τούτοις, κατὰ τὸν βομβαρδισμὸν ὑπ᾿ αὐτῶν τῆς πόλεως, ὀβίδα τις διετρύπησε τὴν στέγην τοῦ Ναοῦ τῶν Ταξιαρχῶν καὶ προσκρούσασα ἐπὶ τοῦ ἐδάφους διήνοιξε πηγὴν ὕδατος, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐζωογονήθησαν καὶ ἐσώθησαν οἱ κάτοικοι, ἔκτοτε δὲ διατηροῦσι τὸ πηγάδιον τοῦτο καὶ τὸ ἐπιδεικνύουν εὐγνωμόνως ἐντὸς τοῦ Ναοῦ τῶν Πολιούχων καὶ Προστατῶν αὐτῶν Ταξιαρχῶν.
Κυριακὴ Ζ´ Λουκᾶ [Λουκά: 8,41-56]
Ἡ ἀνάστασις τῆς κόρης τοῦ Ἰαείρου – Ἡ αἱμορροοῦσα.
Ἡ ἀνάσταση τῆς κόρης τοῦ Ἰαείρου (Λουκ. η΄41-56)
Μητροπολίτης Ἀντώνιος Μπλούμ τοῦ Σουρὸζ
18 Νοέμβριος 1984
Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Τὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο δὲν ἀφορᾶ μόνο στὰ θαύματα καὶ στὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Νομίζω ὅτι ἀφορᾶ στὴν ἐλπίδα πέρα ἀπὸ τὴν ἐλπίδα. Στὴν περίπτωση τῆς κόρης τοῦ Ἰαείρου βλέπουμε ἕνα παιδὶ ἤδη νεκρό. Ὅλοι τὸ γνωρίζουν. Ὑπάρχει τέτοια βεβαιότητα ὥστε ὅταν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ γίνεται Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου, λέει: «Ὄχι! Αὐτὸ τὸ παιδὶ δὲν ἔχει πεθάνει, ἀλλὰ κοιμᾶται», ὅλοι τὸν ἀντικρούουν: «Ὄχι αὐτὸ τὸ παιδὶ ὄντως ἔχει πεθάνει». Καὶ τότε ὁ Χριστὸς μὲ ἕναν λόγο δύναμης, ἀλλὰ μὲ μιὰ πράξη ἀγάπης καλεῖ καὶ πάλι τὸ παιδὶ στὴν ἐπίγεια ζωή.
Δὲν εἶναι αὐτὸ -ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα ἀληθινὸ γεγονὸς τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας μας -δὲν εἶναι ἐπίσης καὶ μία ἀλληγορία, καὶ μιὰ εἰκόνα ἀπὸ τόσες πολλὲς ἀνθρώπινες περιπτώσεις; Πόσο συχνὰ θὰ λέγαμε, «Δὲν ἔχει νόημα νὰ κάνουμε ὁτιδήποτε γι’ αὐτὸ τὸ πρόσωπο, αὐτὸ τὸ πρόσωπο ἔχει χαθεῖ ἔτσι κι ἀλλιῶς. Δὲν ὑπάρχει κάτι ποὺ νὰ μπορεῖ νὰ κάνει κάποιος γιὰ νὰ σώσει μιὰ δεδομένη κατάσταση, αὐτὴ ἡ περίπτωση εἶναι πέρα ἀπὸ τὴν σωτηρία. Καὶ πρέπει νὰ θυμόμαστε τὰ λόγια ποὺ εἶπε ὁ Χριστὸς στὸν Πέτρο ὅταν ὁ τελευταῖος εἶπε: «Ποιὸς λοιπὸν μπορεῖ νὰ σωθεῖ;» Καὶ ὁ Κύριος τοῦ εἶπε «Ὅ,τι εἶναι ἀδύνατο στὸν ἄνθρωπο, εἶναι δυνατὸ στὸν Θεό».
Ἡ ἐλπίδα πέρα ἀπὸ τὴν ἐλπίδα: Ὄχι ἐπειδὴ δὲν ἔχουμε καλοὺς λόγους νὰ ἐλπίζουμε, ἀλλὰ ἐπειδὴ μπορεῖ νὰ μᾶς διακατέχει μιὰ παθιασμένη βεβαιότητα ὅτι ὄχι μόνο ἡ θεϊκὴ ἀγάπη ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνθρώπινη ἀγάπη μπορεῖ νὰ φέρει πίσω στὴ ζωὴ αὐτὸ ποὺ χάθηκε. Ἄνθρωποι ποὺ ἔπεσαν μέσα στὴ βαθύτερη ἐγκατάλειψη, ἄνθρωποι ποὺ μᾶς φαίνονται ἀπελπιστικὰ κακοὶ, ἂν συναντήσουν τὴν θυσιαστικὴ ἀγάπη- καὶ ἡ λέξη «θυσιαστικὴ» εἶναι ἀπαραίτητη- τὴ θυσιαστικὴ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἴδια θυσιαστικὴ ἀγάπη μέσα μας, μπορεῖ αὐτοὶ νὰ λυτρωθοῦν.
Στὴν περίπτωση αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ, αὐτὸ ἔγινε ἀμέσως. Στὶς σχέσεις μεταξύ μας καὶ μὲ τοὺς ἀνθρώπους μπορεῖ νὰ πάρει χρόνια, χρόνια ὑπομονετικῆς ἀγάπης, χρόνια κατὰ τὴ διάρκεια τῶν ὁποίων θὰ δώσουμε τοὺς ἑαυτούς μας, ἀλλὰ ἐπίσης θ’ ἀντέχουμε, θ’ ἀντέχουμε ἀτελείωτα, τὰ πιὸ ἀνυπόφορα πράγματα. Καὶ στὸ τέλος μπορεῖ νὰ ὑπάρξει λύτρωση. Μπορεῖ νὰ ὑπάρξει λύτρωση σ’ αὐτὴ τὴ γῆ, μὲ τὴ μορφὴ ἑνὸς προσώπου ποὺ θεωρεῖτο ἀπελπισμένο, πέρα ἀπὸ κάθε βοήθεια, καὶ ποὺ ἀρχίζει ν’ ἀλλάζει, καὶ τότε βλέπουμε ἕνα θαῦμα, καὶ εἴμαστε περιχαρεῖς καὶ ἡ ἐλπίδα γίνεται τέλεια καὶ πραγματική, καὶ ἡ χαρὰ γεμίζει τὴν καρδιά μας.
Ὡστόσο ὑπάρχει ἀκόμη ἕνας ἄλλος τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο αὐτὴ ἡ θυσιαστικὴ ἀγάπη μπορεῖ νὰ εἶναι ἀπολύτρωση. Ἕνας δυτικὸς θεολόγος κατὰ τὴν περίοδο τοῦ τελευταίου πολέμου, ὅταν τὰ συναισθήματα ἦταν βαθιὰ καὶ ὁ πόνος ἔντονος, εἶπε ὅτι τὰ βάσανα εἶναι τὸ σημεῖο συνάντησης μεταξὺ κακοῦ καὶ ἀνθρωπότητας. Τὰ βάσανα προκαλοῦνται πάντοτε ἀπ’ τὸν ἀνθρώπινο παράγοντα ἀκόμα κι ἂν ὁ ἀνθρώπινος παράγοντας φεύγει μακριὰ ἀπ’ αὐτὰ καὶ δὲν τὰ ξαλαφρώνει. Καὶ τὰ βάσανα πάντοτε τεμαχίζουν τὴν ψυχὴ ἢ τὸ σῶμα τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλὰ ὅταν συμβαίνει, τὸ θύμα χρειάζεται τὴν θεϊκὴ ἀγάπη γιὰ νὰ συγχωρήσει, καὶ μέσα ἀπὸ τὴ συγχώρηση νὰ ξεκάνει τὸ κακό, καὶ νὰ λυτρώσει ἐκείνους ποὺ ἔχουν κάνει κακό.
Ἂς στρέψουμε τὴ σκέψη μας σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο. Αὐτὴ ἡ σκέψη δὲν μοῦ ἦρθε ἀπ’ τὸ νοῦ, ἀλλὰ στ’ ἀλήθεια οὔτε μέσα ἀπ’ τὴ ζωή μου ποὺ πάντοτε ὑπῆρξε πολὺ εὔκολη γιὰ μένα ὥστε νὰ μπορῶ νὰ μιλῶ κατ’ αὐτὸ τὸν τρόπο. Ὅμως μετὰ τὸν πόλεμο βρέθηκε ἕνα ἔγγραφο σ’ ἕνα ἀπ’ τὰ στρατόπεδα συγκέντρωσης. Γράφτηκε πάνω σ’ ἕνα σκισμένο κομμάτι τυλιγμένου χαρτιοῦ ἀπὸ ἕναν ἄντρα ποὺ πέθανε σ’ αὐτὸ τὸ στρατόπεδο. Καὶ ἡ οὐσία αὐτοῦ τοῦ μηνύματος ἦταν μιὰ προσευχὴ στὴν ὁποία ἔλεγε, “Κύριε, ὅταν θὰ ἔλθεις ὡς Κριτὴς ἐπὶ τῆς γῆς, μὴν καταδικάσεις τοὺς ἀνθρώπους ποὺ μᾶς ἔχουν κάνει τόσο ἀπάνθρωπα πράγματα. Μὴν τοὺς τιμωρήσεις γιὰ τὴ σκληρότητά τους καὶ γιὰ τὰ βάσανα ποὺ μᾶς προκάλεσαν, γιὰ τὴ βία τους καὶ τὴν ἀπόγνωσή μας, ἀλλὰ παρατήρησε τὸν καρπὸ ποὺ γεννήθηκε μέσα στὴν ὑπομονή, στὴν ταπείνωση, στὴν καρτερία, στὴ συγχώρηση, στὴν πίστη, στὴν ἀλληλεγγύη. Καὶ ἂς μετρήσουν αὐτοὶ οἱ καρποὶ γιὰ τὴν σωτηρία τους. Μὴν ἐπιτρέψεις ἡ μνήμη μας νὰ εἶναι τρόμος γι’ αὐτοὺς στὴν αἰωνιότητα, ἀλλὰ ἂς εἶναι σωτηρία γι’ αὐτούς”.
Αὐτὴ εἶναι ἐπίσης ἡ ἐλπίδα πέρα ἀπὸ τὴν ἐλπίδα. Καὶ συνδέεται γιὰ μένα μὲ αὐτὴ τὴν ἀντίθεση ἀνάμεσα στὴν ἁμαρτωλή, λανθασμένη, τυφλὴ ἀντίληψη ποὺ ἐκφράζεται ἀπ’ τοὺς ἀνθρώπους στὸ σπίτι (τῆς κόρης τοῦ Ἰάειρου). Αὐτοὶ κοροϊδεύουν τὸ Χριστό, ἐπειδὴ ξέρουν ὅτι τὸ παιδὶ εἶναι νεκρό, ἡ ἐλπίδα εἶναι περιττή, πνιγμένη στὴν ἀπόγνωση – καὶ ἡ νίκη τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἐλέους ποὺ φαίνεται σ’ αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἀλλὰ ποὺ μπορεῖ νὰ ἐξαπλωθεῖ μὲ τόσους διαφορετικοὺς τρόπους στὶς προσωπικές μας ζωὲς σὲ ἁπλούστατο ἐπίπεδο, καὶ στὶς πιὸ ἡρωικὲς ζωὲς ἀκόμη.
Ἂς τὸ ἀναλογιστοῦμε λοιπόν, καὶ ἂς ἐπιλέξουμε τὴν ἐλπίδα πέρα ἀπὸ τὴν ἐλπίδα, τὴν ἀγάπη καὶ τὴν πίστη ποὺ κατακτᾶ. Ἀμήν.
http://www.mitras.ru/eng/eng_143.htm – Ἀπόδοση κειμένου: http://www.agiazoni.gr
***
«Ἡ ἐλπίδα πέρα ἀπὸ τὴν ἐλπίδα»
Η προσευχή της μητέρας
Σέργιος Σεριούμπιν
Πέθανε η μαμά μου. Αθόρυβα και ξαφνικά. Με σιωπηλή προσευχή στα χείλη. Όλη τη ζωή μου θεωρούσα ότι η μαμά είναι για πάντα, για αιώνες, και ότι, επί της αρχής, ο θάνατός της είναι αδύνατος! Αλλοίμονο, είναι αναπόφευκτος. Και από αυτή την αμείλικτη πραγματικότητα κάτι «έσπασε» στο κεφάλι μου…
Έφυγε εκείνο ακριβώς το βράδυ του Δεκεμβρίου, τότε που η Εκκλησία αρχίζει να γιορτάζει την ημέρα της κοίμησης του Ουράνιου προστάτη της περιοχής μας, του Αγίου Ανδρέα, του δια Χριστόν Σαλού, του θαυματουργού του Σιμπίρσκ.
Η μαμά μου έτρεφε πολύ μεγάλη αγάπη και αφοσίωση στον Άγιο. Τα τελευταία 15 χρόνια, κάθε Κυριακή απόγευμα, πήγαινε στο Ναό, για να τον υμνήσει, δίπλα στα άγιά του λείψανα. Απόγευμα Κυριακής ήταν, στις 9 Δεκεμβρίου, όταν κοιμήθηκε και η ίδια. Είναι εκπληκτικό, αλλά τότε, το 2018, ακόμα και τα 80στα γενέθλιά της συνέπεσαν με το Πάσχα, στις 8 Απριλίου.
Εγώ και η γυναίκα μου, επειδή αντιλαμβανόμασταν ότι η ζωή της μαμάς είχε μπει αναπόδραστα στην «τελική ευθεία», προσπαθούσαμε να την κοινωνάμε όσο το δυνατόν πιο συχνά, τουλάχιστον μια φορά το μήνα. Από το φθινόπωρο και μετά, ακόμα πιο συχνά. Θυμάμαι, η μαμά ήταν τόσο πολύ αδύναμη που δεν μπορούσε να περπατήσει, την σήκωνα στα χέρια μου μέχρι το αυτοκίνητό μου και με αυτό την έφερνα ακριβώς στις πύλες του Ιερού Ναού της Παναγίας της Βάτου. Ο πατήρ Αντώνιος Κουζνετσόβ έβγαινε από το ναό, καθόταν στη θέση του οδηγού και την εξομολογούσε μέσα στην ησυχία του αυτοκινήτου. Μετά, έφερνε από το ιερό τα Άχραντα Δώρα και την κοινωνούσε μέσα στο αυτοκίνητο. Γίνονταν και τέτοια.
Κοντά στο Δεκέμβριο, τελέσαμε ευχέλαιο, και μια μέρα πριν το τέλος της, ο πατήρ Αντώνιος την εξομολόγησε και την κοινώνησε. Έτσι, «για καλό και για κακό». Αλλά, αποδείχτηκε ότι έγιναν στην ώρα τους. Προλάβαμε…
***
Σε όλη την παιδική και την εφηβική μου ηλικία, η μαμά ήταν «το παράθυρό μου στον πνευματικό κόσμο». Αθόρυβα και διακριτικά, μου υπενθύμιζε ότι σήμερα είναι Χριστούγεννα… σήμερα είναι Ευαγγελισμός… σήμερα είναι Πάσχα… Μερικές φορές, στο τραπέζι βρίσκαμε και αντίδωρα από την εκκλησία. Ήταν η ίδια η μαμά μου που «φύτεψε» μέσα στο κομσομολικό μου μυαλό ένα τόσο ασυνήθιστο όνομα, όπως είναι του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ, του οποίου η λιτή εικόνα είχε βρει μια σταθερή θέση στο σπίτι μας. Κάπου εκεί, σε μια απόμακρη γωνίτσα…
Εγώ θύμωνα με τη μαμά, την ντρόπιαζα, αγανακτούσα μαζί της, αλλά αυτή παρόλα αυτά με μια αδιόρατη λεπτότητα γλιστρούσε από τη λεκτική μου επίθεση και η ζωή μας συνέχιζε να κυλάει ειρηνικά. Έως την επόμενη θρησκευτική γιορτή.
Και να που δε ζει πια.
Σε ένα από τα βράδια, που τακτοποιούσα ήρεμα και χωρίς βιασύνη τα πράγματα της μαμάς, έπεσα πάνω σε ένα πακέτο με φωτογραφίες και παλαιές επιστολές. Από κει στα χέρια μου έπεσε ένα παράξενο κίτρινο υφασμάτινο τετραγωνάκι. Κάτι έπαιξε στη μνήμη μου. Και όταν ξεκούμπωσα την παλαιά σοβιετική καρφίτσα και άνοιξα το σακουλάκι, αμέσως θυμήθηκα τα πάντα!…
***
Ήταν σαράντα χρόνια πριν, και παραπάνω. Αύγουστος του 1977. Είχα πάει στην πόλη Κρασνοντάρ για να δώσω εισαγωγικές εξετάσεις στη Σχολή Φυσικής Αγωγής για να σπουδάσω προπονητής κωπηλασίας. Εκείνη την εποχή, είχα ήδη κάνει κωπηλασία για περίπου πέντε χρόνια και είχα σχετικές επιτυχίες.
Η νομαδική ζωή του αθλητή, οι εντατικές σωματικές ασκήσεις μου απορροφούσαν όλες τις δυνάμεις, γι΄ αυτό ούτε καν μπορώ να ισχυριστώ ότι διέθετα καλές σχολικές γνώσεις. Μόνο σε αεροδρόμια, σε αεροπλάνα ή σε τρένα μπορούσα να διαβάζω φυσική ή χημεία. Τι γνώσεις μπορούσα να έχω! Ωστόσο, ήθελα πολύ να πετύχω σε Πανεπιστήμιο. Και να, μετά τους αγώνες στην πόλη Σαράτοβ και Λιμπάζι (Λετονία), έφτασα στο Κρασνοντάρ.
Η πρώτη εξέταση ήταν στο μονοθέσιο κανόε. Απόσταση 500 μέτρα. Μετά από τις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις στη Βαλτική, εδώ, στο Κρασνοντάρ, ξέσκισα τους άλλους υποψήφιους απλά και ακούραστα. Στον τερματισμό η διαφορά είχε φτάσει στα 7 με 8 μέτρα.
Η δεύτερη εξέταση ήταν γενική φυσική προετοιμασία. Και εδώ όλα μου ήταν οικεία. Βαθμός – άριστα. Και ακολουθούσε η σειρά των εξετάσεων που ήταν γεμάτες από φόβους και αμφιβολίες.
Έκθεση. Διάλεξα έναν ήρωα από ένα μυθιστόρημα. Το να συνδέσω νοηματικά δύο-τρείς λέξεις τα κατάφερνα από τότε. Γι΄αυτό, κάτι μπόρεσα να συνθέσω. Οι βαθμοί άριστα και λίαν καλώς.
Φυσική. Κατά ένα θαυμαστό τρόπο θυμήθηκα κάτι από το σχολικό πρόγραμμα. Βαθμός – λίαν καλώς.
Βιολογία. Άριστα! Πώς προέκυψε, δεν κατάλαβα! Μάλλον, ήταν καλός ο εξεταστής. Λοιπόν, το απόγευμα στις πόρτες της Σχολής κρέμασαν λίστες με τους επιτυχόντες, με βάση τη βαθμολογία.
Για πολλή ώρα έψαχνα τον εαυτό μου στις λίστες. Αλλά δεν υπήρχα πουθενά. Οι πόρτες της Σχολής κλειστές. Δεν υπάρχει κάποιος να ρωτήσω. Τι να κάνω; Αβεβαιότητα, μπήκα ή όχι;
Και εκεί τυχαία σήκωσα το βλέμμα μου πάνω και πάγωσα: το επώνυμό μου ήταν πρώτο στη λίστα των επιτυχόντων!
Με έκδηλη υπερηφάνεια και χαρά, πήγα στην κωπηλατική βάση του Πανεπιστημίου Φυσικής Αγωγής του Κρασνοντάρ, όπου μας είχαν τακτοποιήσει σε δωμάτια, και συζητούσαμε για πολλή ώρα με τα παιδιά για την απρόσμενη αυτή ευτυχία.
***
Εν τω μεταξύ, η μέρα που μου έφερε τόση αγωνία και χαρά, τελείωνε. Πήγαμε στα δωμάτιά μας και αρχίσαμε να ετοιμαζόμαστε για ύπνο, επειδή το πρωί έπρεπε να πετάξουμε για την πόλη Ουλιάνοβσκ, από όπου θα παίρναμε τα πράγματά μας. Καθώς ξεντυνόμουν, ως συνήθως, ακούμπησα τη ζώνη στο παντελόνι. Ακούστηκε ένα παράξενο κρακ… Μου φάνηκε κιόλας υπερβολικά σκληρή αυτή η απλή ζώνη στο παντελόνι. Την εξέτασα προσεκτικά και κατάλαβα ότι μέσα της κάτι είχε ραμμένο. Πήρα τη λεπίδα και άνοιξα προσεκτικά τη ραφή. Ήταν ραμμένο με το χέρι, παρεμπιπτόντως. Όντως, μέσα από τη ζώνη εμφανίστηκε ένα άγνωστο κίτρινο σακουλάκι. Οι υποψίες μου αμέσως πήγαν στη μαμά.
Σκέφτηκα: «Τι να μου έβαλε εκεί; Όχι όμως και σκονάκι φυσικής…»
Άρχισα να σκίζω το ίδιο το σακουλάκι. Μέσα του βρήκα δύο φύλλα από τετράδιο, που ήταν γραμμένα πολύ πυκνά με το γραφικό χαρακτήρα της. Το χέρι της μαμάς το αναγνώρισα αμέσως.
«Ὁ κατοικῶν ἐν βοηθείᾳ τοῦ Ὑψίστου…
…ἐπὶ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον ἐπιβήσῃ καὶ καταπατήσεις λέοντα καὶ δράκοντα…
…ὅτι ἐπ᾿ ἐμὲ ἤλπισε, καὶ ῥύσομαι αὐτόν·…»
Τα λόγια του ενενηκοστού ψαλμού του Ψαλτηρίου, όπως και η ίδια η πράξη της μαμάς, προκάλεσαν μέσα μου τέτοια οργή που με έκανε άνω κάτω από την αγανάκτηση: «Έλα, μαμά! Με τις προσευχές σου μου χάλασες μια τέτοια μέρα, μια τέτοια γιορτή!!! Ποιος σου το ζήτησε!»
Επομένως, την εκκωφαντική επιτυχία μου στις εξετάσεις δεν μπορούσα να την θεωρήσω αποκλειστικά ΔΙΚΗ μου νίκη. Ναι, βεβαίως, ο Θεός, μάλλον, δεν υπάρχει. Όμως… ποιος ξέρει… Δηλαδή, το πείραμα είχε παραβιαστεί. Δεν ήταν ευχάριστο να μοιράζομαι τη νίκη με Κάποιον, ακόμα και αν αυτός ο Κάποιος δεν υπάρχει. Η υπερηφάνειά μου είχε πληγεί πολύ. Η εκδοχή «εγώ μόνος μου» σίγουρα δεν ίσχυε.
Όταν έφτασα στο Ουλιάνοβσκ, στο σπίτι, αμέσως άρχισα να την ντροπιάζω: «Μαμάαα! Ντροπή σου! Αφού ήσουν στην κομμουνιστική νεολαία! Γιατί έβαλες στο παντελόνι μου αυτές τις προσευχές σου… Και χωρίς να ρωτήσεις κιόλας» – την μάλωνα.
Η μαμά δικαιολογούνταν ντροπαλά, ωστόσο στα μάτια της ξεπρόβαλε μια ήσυχη φωτεινή χαρά. Αφού ήταν και δική της νίκη…
***
Από τότε πέρασαν 19 χρόνια. Σταδιακά, όχι αμέσως, άρχισα να κλίνω προς την ανάγκη να εκκλησιάζομαι και να γίνω ενεργό μέλος της Εκκλησίας. Και αυτό το περιστατικό που έγινε στο Κρασνοντάρ, το 1977, συνετέλεσε πολύ σε αυτή τη δική μου απόφαση…
Ανάπαυσον, Κύριε, την ψυχήν της κεκοιμημένης δούλης Σου Γαλήνης
και συγχώρησον αυτή παν αμάρτημα, εκούσιόν τε και ακούσιον,
και χάρισαι αυτή την Βασιλείαν των Ουρανών! Αμήν!
Σέργιος Σεριούμπιν
Μετάφραση για την πύλη gr.pravoslavie.ru: Αναστασία Νταβίντοβα
https://gr.pravoslavie.ru/144007.html
***
Άγιος Αρσένιος Μπόκα
Ο Ιησούς προσκλήθηκε κάποτε από τον πόνο κάποιου πατέρα για να του επαναφέρη στην ζωή την κορούλα του, ηλικίας 12 ετών.
Ο Ιησούς αγαπούσε τα παιδιά, γι’ αυτό και επήγαινε κοντά τους με τον πόνο της αγάπης. Επίσης και μία ασθενής γυναίκα τον πλησίασε και του «έκλεψε», θα ελέγαμε, την προσοχή. Να σταθούμε επάνω σ’ αυτό το γεγονός, που είναι μοναδικό στην ζωή του Ιησού. Άραγε από που εγνώριζε αυτή η γυναίκα, ότι αγγίζοντας, σαν τον κλέπτη, το άκρο του ιματίου του Ιησού, θα θεραπευόταν; Το εγνώριζε από την πίστι που είχε στον Χριστό και τελικά δεν εξαπατήθηκε. Οπότε η δύναμις της θεραπείας της προερχόταν από την πνευματική της κατάστασι και με το άγγιγμα σε κάτι το υλικό (φόρεμα του Χριστού), έλαβε κάτι το πνευματικό.
Ο Ιησούς επιθυμεί από τους πιστούς του κόσμου μία βαθειά ειρήνη: την ειρήνη της πίστεως στον Θεό. Αυτό μας δίνει να καταλάβουμε ότι στον κύκλο ενός ειρηνικού ανθρώπου, που έχει τις ρίζες του στον ουρανό, γίνεται και ειρήνη στην γη.
Αν και είσαι επίγειος, για ν’ αποφασίσης να ομολογήσης τον Θεό, θα πρέπει να υπομένης τα πάντα, οποιαδήποτε θυσία και κάθε εμπαιγμό, με μεγάλη χαρά, μέχρις ότου σου ανοίξη ο Θεός τους οφθαλμούς της πίστεως, να σου αποκαλυφθή ο Ιησούς, ο Υιός του Θεού. Αυτός ο οποίος είναι μαζί μας, μέχρι το τέλος των αιώνων.
Όσο άκους τον Θεό, τόσο ακούει και σένα ο Θεός!
Το όνομα Χριστιανός χωρίς χριστιανική ζωή είναι μία υποκρισία.
Χριστιανός είναι εκείνος ο οποίος, όσο είναι δυνατόν στον άνθρωπο, μιμείται τον Κύριο Ιησού: με τα λόγια του, με τα έργα του και με τις σκέψεις του. Για την εκπλήρωσι των εντολών του Θεού χρειάζεσαι την απλότητα.
από το βιβλίο: Βίος, λόγοι και νουθεσίες του Ρουμάνου Γέροντος Αρσενίου Μπόκα (1910-1989), Θεσσαλονίκη 2004. Ἐκδόσεις: Ὀρθόδοξος Κυψέλη.
Μόνον πίστευε, και σωθήσεται. Έρχεται ώρα, εγγύς είνε, που θα πέση κόσκινο πάνω στη γη. Θα μας κοσκινίση ο διάβολος όπως τους μαθητάς του Χριστού τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης. Αλλά εμείς, και ένας αν μείνουμε, ο ένας θα νικήση, αυτός που πιστεύει στο Χριστό. επίσκοπος Αυγουστίνος
https://iconandlight.wordpress.com/2021/11/06/%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%bf%ce%bd-%cf%80%ce%af%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%85%ce%b5-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%89%ce%b8%ce%ae%cf%83%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%ad%cf%81%cf%87%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9/
Η βαθειά πίστη και η προσευχή με απλότητα ανασταίνει νεκρούς! Γιατί να μας φαίνεται παράξενο; Ο Χριστός δεν ανέστησε νεκρούς; Το Λάζαρο, το γιό της χήρας, την κόρη τού Ιαείρου! Οι Απόστολοι δεν ανάσταιναν νεκρούς;… Στους βίους των Αγίων δεν διαβάζουμε τόσα και τόσα; Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2021/10/09/%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CE%B9%CE%AC-%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B5%CF%85%CF%87%CE%AE-%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CE%BB%CF%8C%CF%84%CE%B7/
Λέγε στον κόσμο να μου φωνάζουν στα δύσκολα και να μου λένε: Έχων σε προστάτην και βοηθόν, φύλακα και ρύστην της ψυχής μου της ταπεινής, Μιχαήλ Πρωτάρχα και Μέγα Ταξιάρχα, εν ώρα του κινδύνου, σύ μοι βοήθησον.
https://iconandlight.wordpress.com/2025/11/07/%ce%bb%ce%ad%ce%b3%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%bc%ce%bf-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%cf%86%cf%89%ce%bd%ce%ac%ce%b6%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%83%cf%84%ce%b1-%ce%b4%cf%8d%cf%83/
Συνέχεια να έχεις συνομιλία με τον Φύλακα Άγγελο. Για όλα. Ειδικά στις δυσκολίες. Εκείνος βοηθά πάντα. Οσία Γαβριηλία των Αγίων Αγγέλων
https://iconandlight.wordpress.com/2025/11/08/%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%b1-%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%af%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%86%cf%8d%ce%bb/
Η ωραιότητα των Αγγέλων δεν περιγράφεται… Τι ομορφιά ήταν αυτή, Θεέ μου! Τα πρόσωπά τους ολόλαµπρα, ο χιτώνας τους φωτεινός…. ! Ω Θεέ και Κύριε και Πλάστη μας, Συ ο Βασιλιάς μυριάδων αγγέλων, συγχώρησέ μας, σώσε και διαφύλαξέ μας διά των αγίων Σου αγγέλων.
https://iconandlight.wordpress.com/2023/11/07/%ce%b7-%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%ad%ce%bb%cf%89%ce%bd-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%ce%b5/
Είδε ένα πλήθος Αγίων Αγγέλων να τον συνοδεύουν στις προσευχές του και συγχρόνως να τον φυλάσσουν με πύρινες ρομφαίες από τους δαίμονες, που ήθελαν να τον κατασπαράξουν. Η παρουσία τους τον γέμισε από πίστι, από σιγουριά και ασφάλεια…
https://iconandlight.wordpress.com/2024/11/08/%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b5-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%bb%ce%ae%ce%b8%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%af%cf%89%ce%bd-%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%ad%ce%bb%cf%89%ce%bd-%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%83%cf%85/
Πες το στους Αγγέλους… κι αυτοί βρίσκουν πάντα την καλύτερη λύση. Οι αγαπημένοι φίλοι των αγγέλων. Άγιος Νήφων, επίσκοπος Κωνσταντιανής και Γερόντισσα Γαβριηλία
https://iconandlight.wordpress.com/2019/11/07/%cf%80%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%ba%ce%b9-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%af-%ce%b2%cf%81%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%bf/
Αυτός είναι ο σωτήρας μου! Αυτός ο Αρχάγγελος Μιχαήλ με έσωσε από τους Τούρκους…
https://iconandlight.wordpress.com/2024/11/08/%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%cf%83%cf%89%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c%cf%82-%ce%bf-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%ac%ce%b3/
Η πατρίδα σου πνίγηκε σ’ αυτήν την βρώμα. Για το χατίρι όμως της μητέρας μου (της Παναγίας) θα βγει πολύ ελαφριά. Δεν θα νιώσουν το μαχαίρι”. Οσία Γερόντισσα Γαλακτία της Κρήτης
https://iconandlight.wordpress.com/2024/10/02/%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%af%ce%b4%ce%b1-%cf%83%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bd%ce%af%ce%b3%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%cf%83-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ae%ce%bd-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b2%cf%81%cf%8e/
Ο φτωχός Μιχαλάκης, πόσες πληγές είχε η ψυχή του! Κι όμως, είχε μιά παιδικότητα, μιά καλωσύνη αγγελική, μιά ήρεμη ανεξίκακη αγάπη….
https://iconandlight.wordpress.com/2024/11/07/%ce%bf-%cf%86%cf%84%cf%89%cf%87%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b9%cf%87%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%8c%cf%83%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b3%ce%ad%cf%82-%ce%b5%ce%af%cf%87%ce%b5-%ce%b7/
Χαίρε αγαθέ Ταξιάρχη Μιχαήλ, του αγαθού Βασιλέα πανένδοξε στρατάρχη και η τελευταία παρηγοριά των δούλων Του… τώρα και πάντοτε «σκέπασέ μας με τα φτερά σου» και φώτισέ μας με το φως του προσώπου σου…
https://iconandlight.wordpress.com/2024/09/05/%cf%87%ce%b1%ce%af%cf%81%ce%b5-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%ce%b8%ce%ad-%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b7-%ce%bc%ce%b9%cf%87%ce%b1%ce%ae%ce%bb-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%b3%ce%b1%ce%b8%ce%bf/
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἀρχιστρατήγων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ, καὶ τῶν λοιπῶν Ἀσωμάτων Δυνάμεων καὶ οὐρανίων ταγμάτων.
Ἦχος δ’
Τῶν οὐρανίων στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεν ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵνα ταῖς ὑμῶν δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγων, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦντες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτενῶς καὶ βοῶντας· Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.
Ἀπολυτίκιον Ταξιάρχη Μιχαήλ
Ήχος δ’
Τῶν οὐρανίων στρατιὼν Ἀρχιστράτηγε, δυσωπούμέν σε ἀεὶ ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵνα ταὶς σαὶς δεήσεσι τειχίσης ἡμᾶς, σκέπη τῶν πτερύγων τῆς ἀϋλου σου δόξης, φρουρῶν ἡμᾶς προσπίπτοντας ἐκτενῶς καὶ βοῶντας, ἐκ τῶν κινδύνων λύτρωσαι ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχης τῶν ἄνω δυνάμεων.
Δοξαστικὸν Αἴνων
Ἦχος πλ. α’
Ὅπου ἐπισκιάσῃ ἡ χάρις σου Ἀρχάγγελε, ἐκεῖθεν τοῦ διαβόλου διώκεται ἡ δύναμις· οὐ φέρει γὰρ τῷ φωτί σου προσμένειν, ὁ πεσὼν Ἑωσφόρος· Διὸ αἰτοῦμέν σε τὰ πυρφόρα αὐτοῦ βέλη, τὰ καθ’ ἡμῶν κινούμενα ἀπόσβεσον, τῇ μεσιτείᾳ σου λυτρούμενος ἡμᾶς, ἐκ τῶν σκανδάλων αὐτοῦ, ἀξιΰμνητε Μιχαὴλ Ἀρχάγγελε.
Μεγαλυνάριον
Ἔχων σε προστάτην καὶ βόηθον, φύλακα καὶ ῥὐστην, τῆς ψύχῃς μου τῆς ταπεινῆς, Μιχαὴλ πρωτάρχα, καὶ μέγα Ταξιάρχα, ἐν ὤρα τοῦ κινδύνου σύ μοι βοηθῆσον.
Ὅπου ἐπισκιάση ἡ χάρις σου Ἀρχάγγελε,… Διδασκαλία – Διεύθυνση: ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
https://www.youtube.com/watch?v=RXFPiReovp0
“Όπου επισκιάσει η χάρις Σου Αρχάγγελε” – Μιχαήλ-Άνθιμος Δήσσος
https://www.youtube.com/watch?v=jsnXUJYA574
ΟΠΟΥ ΕΠΙΣΚΙΑΣΕΙ Η ΧΑΡΙΣ ΣΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΕ – ΦΩΤΙΟΣ ΚΕΤΣΕΤΖΗΣ
https://www.youtube.com/watch?v=JHU6hQsDS3w
Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ 7.11.2002 ΟΜΙΛΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
https://www.youtube.com/watch?v=awObCI-_QTw
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου