Ο Προφήτης Ιερεμίας με την προσευχή του και την παρουσία του, την καλοσύνη και την αγάπη του, ευεργέτησε τους Αιγυπτίους κι έτσι ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν τα έμαθε, γέμισε η ψυχή του με αγάπη και στοργή, για τον Άγιο Προφήτη. Και τείχισε την Αλεξάνδρεια με τα άγια του λείψανα.

 

Χριστὸς ἀνέστη! Ἀληθῶς ἀνέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
Христос Воскрес! Воистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!
Isa dirildi! Hakikaten dirildi!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!

«Χαίρετε»! «Εἰρήνη ὑμῖν»

Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου
Συναξάριον.
Μὴν Μάϊος, ἔχων ἡμέρας λα´.
Ἡ ἡμέρα ἔχει ὥρας ιδ´ καὶ ἡ νὺξ ὥρας ι´.

Τῇ Αʹ τοῦ μηνός Μαΐου, μνήμη τοῦ ἁγίου Προφήτου Ἱερεμίου. (655 – 586 π.Χ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Ἰσιδώρας τῆς διὰ Χριστὸν σαλῆς τῆς Ταβεννησίας, ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται. (365).

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἀθλήσεως τοῦ ἁγίου Ἱερομάρτυρος Βατᾶ τοῦ Πέρσου. (364)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Φιλοσόφου ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ξίφει τελειοῦται. (252).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος μάρτυς Σάββας, ἐν συκῇ κρεμασθείς, τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Ῥωμανοῦ, τοῦ ἐκ τῆς Μονῆς τοῦ Μαντινέου καὶ ἐν Ῥακκᾷ τῆς Συρίας μαρτυρήσαντος ἐν ἔτει ψπ´ (780).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Μιχαήλ τοῦ ἐν Χαλκηδόνι (8ος-9ος αιων)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ ἀνάμνησις τοῦ φοβεροῦ σεισμοῦ ἐν τῇ Μονῇ Σινᾷ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Συμεών, τοῦ Πενταγλωσσίτου τοῦ Σιναΐτου (1035)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας Θάμαρ (Ταμάρας) τῆς βασιλίσσης Γεωργίας (1213)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Παφνουτίου τοῦ Μπορόφσκ. (1477)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Ἱερομάρτυρος Μακαρίου μητροπολίτου Κιέβου, ὑπὸ τῶν Τατάρων ἀναιρεθέντος ἐν ἔτει 1497, οὗ τὰ ἄφθαρτα λείψανα αὐτοῦ φυλλάσονται ἐν τῷ Ἱ. Ν. τοῦ Αγίου Βλαδιμήρου ἐν Κιέβῳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Ζωσιμᾶ, ἐπισκόπου Κουμοῦρντο ἐν Γεωργίᾳ (15ος αι.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Γερασίμου τοῦ Μπολντίνο τοῦ Ρώσσου. (1554)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Παναρέτου, Ἐπισκόπου Πάφου (1791)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ τελοῦνται τὰ ἐγκαίνια τῆς Νέας Ἐκκλησίας καὶ συνεισέρχεται ὁ Πατριάρχης ἐν τῷ Παλατίῳ κἀκεῖθεν ἀπέρχεται μετὰ λιτῆς εἰς τὴν Νέαν Ἐκκλησίαν, καὶ λειτουργεῖ ἐκεῖσε.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν τριῶν νέων ὁσιομαρτύρων Εὐθυμίου τοῦ ἐκ Δημητσάνης (Μαρτίου κβʹ), Ἰγνατίου τοῦ ἀπὸ Ἐσκὴ Ζαγαρὰν (Ὀκτωβρίου ηʹ) καὶ Ἀκακίου τοῦ ἀπὸ Νιβόρη Θεσσαλονίκης (1815) . Τελεῖται δὲ ἡ μνήμη αὐτῶν ἐν τῷ κατὰ τὴν σκήτην τοῦ τιμίου Προδρόμου σεπτῷ αὐτῶν μαρτυρίῳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Νικηφόρου, Ἱερομονάχου, καὶ Ἱεροδιδασκάλου τοῦ Χίου (1821)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Γεωργίου, τοῦ ἐκ Γοματίου τῆς Χαλκιδικῆς, κοιμηθέντος ἐν ἔτει ͵αωκβ´ (1822). Ἑορτάζεται δὲ καὶ μετὰ Γερβασίου Ὁσίου Καρακαλληνοῦ, ἐκ Γοματίου ἐπίσης καταγομένου, τὸ πρῶτον Σάββατον τοῦ Μαΐου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας Νεομάρτυρος Μαρίας, τῆς ἐπονομαζομένης Μεθυμοπούλας, τῆς ἐκ Φουρνῆς τοῦ Μεραμβέλλου τῆς Κρήτης ἀθλησάσης ἐν ἔτει ᾳωκϚ΄ (1826).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Λουκᾶ (Σβέτς) τοῦ ἐν τῷ Ἐρημητηρίῳ τοῦ Γκλίνσκ (1894)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες καὶ Ὁμολογητες: Βησσαρίων (Σελίνιν, 1918) ἐν Σεμιρέτσιε Καζακστάν, Ταμάρα (Σάτσι, 1942) Ἡγουμένης Παναγίας τοῦ Βλαντιμὴρ ἐν Τσεμποκσάρι, ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Σύναξις τῆς Εἰκόνος τῆς Θεοτόκου τῆς Μυροβλύζουσας τοῦ Τσαρεβοκοκσάϊσκ Ῥωσίας.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Εὐθυμίου, τοῦ ἐν Εὐβοίᾳ ἀσκήσαντος
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ Ἁγία Κόρη ἐκ τῆς Ἠπείρου ἐν Πιερίᾳ καταφυγοῦσα εἰς τὸ μὴ μολυνθῆναι παρὰ τῶν βαναύσων ἀλλογενῶν ὑπηρετῶν τοῦ Ἀλῆ Πασᾶ, μετὰ πολυετὴ μόνωσιν ἐν ἀσκητικῇ πτωχείᾳ καὶ κακουχίᾳ καὶ προσευχῇ, εἰρηνικῶς τελειοῦται. Ἑορτάζεται δὲ ἡ μνήμη αὐτῆς καὶ κατὰ τὴν Δευτέραν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μαζὶ μὲ τὴν πανήγυριν τοῦ ἀρχαίου Μονυδρίου τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ ἔναντι τῆς ἀσκητικῆς αὑτῆς χαράδρας κειμένου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμην τῆς ἐκ τάφου ἀνακομιδῆς τοῦ ἀφθάρτου σκήνους τοῦ νεοφανοῦς ἀσκητοῦ καὶ προστάτου τῆς Καλύμνου, Σάββα τοῦ θαυματουργοῦ, ἥτις κατὰ τὸ ἔτος 1957 ἐτελέσθη.

Στίχοι ·
Ψυχαὶ λιθώδεις καὶ ξέναι θείου φόβου,
Λίθοις ἀνεῖλον θεῖον Ἱερεμίαν.
Πρώτῃ ἐν Μαΐοιο λίθοις κτάνον Ἱερεμίαν.
Στίχοι · Ἐκ γῆς ἀπέπτη πρὸς μελισσῶνας πόλου,
Μέλισσα χρηστῶν πράξεων Ἰσιδώρα.
Ἕτεροι Στίχοι · Σὸς βίος λαμπρὸν μονασταῖς, Ἰσιδώρα,
Δῶρον ἐκ Θεοῦ, ταπεινοὺς προτιμῶντος

1η Μαΐου
Προφήτης Ιερεμίας
Ἀνανίας Κουστένης

Την Πρωτομαγιά, λοιπόν, γιορτάζει ὁ μέγας Προφήτης τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης Ἱερεμίας. Ἀπὸ τὶς κορυφές. Τρυφερὸς καὶ στοργικός. Ἐλεγκτικὸς καὶ ἐπιτιμητικός, ὅταν χρειαζότανε, ἀπέναντι στὸ κακὸ καὶ στὴν ἀνομία. Καὶ στοργικὸς καὶ τρυφερὸς στὰ θύματά της. Τί ὡραῖο εἶν’ αυτό! Τί ὑπέροχη εἶν’ αὐτὴ ἡ διάκριση! Τί Ἐκκλησιαστική! Τί οὐράνια! Ἔζησε καὶ ἔλαμψε τὸν 7ο αἰῶνα, 650 π.Χ. Γεννήθηκε κοντὰ στὴν Ἱερουσαλήμ, στην Αναθώθ. Κι ὅπως λέει τὸ λιτὸ Συναξάρι καὶ τὸ ὁποῖο ἀκολουθοῦμε, ἦταν Ἅγιος ἀπ’ τὴν κοιλία τῆς μάνας του. Μετὰ τὴ Βαβυλώνιο αἰχμαλωσία, 587 π.Χ., ἀφοῦ εἶχε κηρύξει και δράσει πολὺ στὴν Ἱερουσαλήμ, κι ἀφοῦ ἔμεινε λίγο μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Ἁγίας Σιών, πῆγε στὴν Αἴγυπτο, στοὺς ὁμοεθνεῖς του. Κι ἐκεῖ οἱ Ἰουδαῖοι, πού ‘χαν μπεῖ στὴν εἰδωλολατρία, εἶχαν ἀλλαξοπιστήσει, τὸν ἐλιθοβόλησαν, κοντὰ στὰ γηρατειά του.
Οἱ Αἰγύπτιοι τὸν ἀγάπησαν. Γιατὶ μὲ τὴν προσευχή του καὶ τὴν παρουσία του, καὶ τὴν καλοσύνη καὶ τὴν ἀγάπη του, εἶχε διώξει ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο τὶς ἀσπίδες, κάτι φίδια δηλητηριώδη, καὶ τοὺς φοβεροὺς κροκόδειλους. Κι εἶχε ἐλευθερώσει ἐκεῖ καὶ τὸν Νεῖλο καὶ τὰ ὑπόλοιπα. Καὶ τοῦ ὄφειλαν εὐγνωμοσύνη. Κι ὅταν πέθανε, πήγαιναν στὸν τάφο του. Ἔπαιρναν χῶμα. Καὶ τὸν παρακαλοῦσαν. Καὶ τὸν αἰσθανόντουσαν. Τοὺς εἶχε πεῖ ὅτι «θα ‘ρθεῖ στὸν κόσμο Ἐκεῖνος ποὺ θὰ γεννηθεῖ ἀπό παρθένο στη σπηλιά. Καὶ θὰ γκρεμίσει τὰ εἴδωλα.» Κι ἀπὸ τότε οἱ Αἰγύπτιοι ἔκαμαν μιὰ παράσταση, μιὰ ζωγραφιά, μιᾶς παρθένου, ποὺ νὰ κρατᾶ τὸ βρέφος της καὶ νὰ τὸ ἔχει στὴ φάτνη.
Καὶ πήγαιναν καὶ προσευχόντουσαν ἐκεῖ αὐτὲς οἱ ψυχοῦλες. Καὶ περίμεναν να ‘ρθει τὸ βρέφος τῆς Μαρίας τῆς Παρθένου. Κι ἦρθε ἐκεῖνο, ὅταν γεννήθη, καὶ μὲ τὴ φυγή του στην Αἴγυπτο, ἐπῆγε, λοιπόν, ἐκεῖ καὶ γκρέμισε ὅλα τὰ εἴδωλα. «Λάμψας ἐν τῇ Αἰγύπτῳ φωτισμὸν ἀληθείας, ἐδίωξας τοῦ ψεύδους τὸ σκότος», ἀκοῦμε στοὺς ὑπέροχους Χαιρετισμούς. Ὁ δὲ Μέγας Ἀλέξανδρος… Ξέχασα νὰ πῶ ὅτι τὸν ἔθαψαν στὸ παλάτι τοῦ Φαραώ. Τόσο τὸν ἐκτιμοῦσε καὶ ὁ Φαραὼ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Πέρασε, λοιπόν, ἀπὸ τὸν τάφο τοῦ Ἁγίου Ἱερεμία, τοῦ Προφήτη, ὁ Μέγας Αλέξανδρος. Κι ὅταν ἔμαθε αὐτά, γέμισε ἡ ψυχή του μὲ ἀγάπη καὶ στοργή, γιὰ τὸν Ἅγιο Προφήτη. Οἱ μεγάλοι ἄντρες κατανοοῦνται καὶ ἀγαπιοῦνται, κι ἐκτιμοῦν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Καὶ πῆρε τὰ ἱερὰ λείψανα καὶ τὰ τοποθέτησε σ’ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἀλεξάνδρειας, τὴν ὁποίαν ἐκεῖνος ἔκτισε καὶ ἵδρυσε στὸ Δέλτα τοῦ Νείλου, ὡς γνωστόν. Γιατί τὰ ἔβαλε ἐκεῖ; Γιὰ νὰ φυλάει ὁ Ἅγιος τὴν Ἀλεξάνδρεια. Ἦταν ἔνθεος ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος. Τί ἦταν ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος; Ε… Βέβαια.
Καὶ πρόσφερε πολλά, καὶ μὲ τὰ βιβλία του, τὶς Προφητείες του. Κι εἶχε κρύψει καὶ τὴ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου, πρὶν τὴν ἅλωση τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τοὺς Βαβυλωνίους, σ’ ἕνα μέρος, σ’ ἕνα βράχο, ἀνάμεσα στὰ δυὸ βουνά, ἐκεῖ στὴν ἔρημο τοῦ Σινᾶ, ποὺ εἶχε δοθεῖ κι εἶχε κατασκευασθεῖ ἡ Κιβωτός. Ἀνάμεσα σὲ δυὸ βουνά, ποὺ ὑπῆρχαν οἱ τάφοι τοῦ Ἀαρὼν καὶ τοῦ Μωϋσῆ. Κι ἔγραψε καὶ τ ̓ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ ἔκρυψε. Κι αὐτὰ μόνο ὁ Ἀαρὼν καὶ ὁ Μωϋσῆς μποροῦν νὰ τ ̓ ἀνοίξουν. Κι ὅταν θὰ γίνει ἡ Δευτέρα Παρουσία, θὰ βγεῖ, λέει, ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης, ποὺ εἶχε τὶς πλάκες με τὶς Ἐντολές, τὸ Μάννα καὶ τὴ ράβδο τοῦ Ἀαρὼν τὴν βλαστήσασαν, πού ‘ταν ὁ Τίμιος Σταυρός. Καὶ θά ‘ρθει ἐπάνω στην κορυφή τοῦ όρους Σινᾶ νὰ καθήσει, ἀπ’ ὅπου ἐλήφθη. Καὶ θά ‘ρθουν, τότε, ἀπ’ ὅλα τὰ ἔθνη, ὅλοι οἱ Ἅγιοι καὶ θὰ δοξάσουν τὸν Θεό. Καὶ ὕστερα θὰ γίνει ἡ τελικὴ Κρίσις.
Κι ἔχει καὶ τὸν « Θρῆνο» ὁ Ἱερεμίας, ἄλλο βιβλίο, ποὺ θρηνεῖ τὴν ἅλωση, καὶ τὴν «Ἐπιστολή» του, ποὺ στέλλει στοὺς Ἰουδαίους τοὺς ἐξόριστους, τοὺς αἰχμάλωτους τῆς Βαβυλῶνος, καὶ τοὺς λέει νὰ μὴν ὑποκύπτουν στὰ εἴδωλα. Κι ἂν ὑποκύπτουν, νὰ μετανοιώνουν καὶ νὰ ξαναγυρίζουν στὸν Θεό. Τὸ ὕφος καὶ ἡ ἔκφραση τῶν βιβλίων τοῦ Ἱερεμίου εἶναι ἀπαραμίλλου κάλλους καὶ ὑψίστης λογοτεχνικῆς ἀξίας, σὺν τὰ ὑπόλοιπα πνευματικά. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν ἀγάπησαν οἱ αἰῶνες. Κι οἱ μεγάλοι ζωγράφοι, καὶ ἄλλοι ποιηταί, καὶ ἄνθρωποι τῶν Γραμμάτων, καὶ προπαντὸς ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, τὸν ἐλάτρευαν. Καὶ ὠφελήθησαν τὰ μέγιστα ἀπὸ τὸν Ἱερεμία. Ἀκόμη κι ὁ μεγάλος ἐθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμὸς τὸν ὑπεραγαποῦσε.
Ἐαρινὸ Συναξάρι, Τόμος Β´. Ἀρχιμανδρίτης Ἀνανίας Κουστένης,, σελ. 70 -72

***

Ομιλία
πώς ο Θεός χρησιμοποιεί τους απίστους για την παιδαγωγία των πιστών
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«και Ναβουχοδονόσορ, βασιλέα Βαβυλώνος, τον δούλον μου» (Ιερεμίας 25: 9).

Δεν είναι αυτή μία σκληρή φράση; Πώς μπορεί κάποιος να τραφεί με αυτήν; Έναν παγανιστή βασιλιά, έναν ειδωλολάτρη βασιλιά να τον αποκαλεί ό Κύριος: «δούλε μου!». Διότι εάν δούλος του Θεού είναι εκείνος, ό όποιος γνωρίζει τον αληθινό Θεό και συμμορφώνεται με τον Νόμο Του, πώς μπορεί να ονομαστεί δούλος του Θεού κάποιος πού ούτε τον αληθινό Θεό γνωρίζει, ούτε συμμορφώνεται με τον Νόμο Του;

Πράγματι, αληθινός δούλος του Θεού είναι εκείνος πού γνωρίζει τον αληθινό Θεό και τηρεί τον Νόμο Του. Τί συμβαίνει όμως όταν εκείνος, πού ό Θεός του επέτρεψε να Τον γνωρίσει όπως και τον Νόμο Του, μετατρέπει την γνώση σε άγνοια και τον νόμο σε ανομία; Τότε ό Θεός λαμβάνει ως δούλο Του εκείνον πού δεν Τον γνωρίζει, ώστε να «μαστιγώσει» τον αποστάτη. Διότι ένας ό όποιος αποστάτησε από τον Θεό είναι χειρότερος από έναν παγανιστή και ένας αποστάτης του Νόμου τού Θεού είναι κατώτερος ενός γεννημένου ειδωλολάτρη.

Επομένως όταν ο λαός του Ισραήλ, ως η «αρχαία Εκκλησία» του Θεού, αποστράφηκε τον Θεό και τον Νόμο Του, ο Θεός επέλεξε τον Ναβουχοδονόσορ ως δούλο Του για να τιμωρήσει τον αποστάτη Ισραήλ.

Έτσι, όταν οι χριστιανικοί λαοί στην Ασία και την Αφρική αποστράφηκαν τον Θεό, μέσα από πολυάριθμες αιρέσεις, Εκείνος έλαβε ως υπηρέτες, ως «δούλους» Του, τους Άραβες, για να παιδαγωγήσει και να συνετίσει τούς χριστιανούς.
Αλλά και όταν οι χριστιανικοί λαοί στα Βαλκάνια αποξενώθηκαν από τον Θεό και τον Νόμο Του, ό Θεός προσκάλεσε τούς Τούρκους ως δούλους Του, γιά να επιτιμήσει τούς αποστάτες, ώστε μέσω τού επιτιμίου να σωφρονιστούν.

Όποτε οι πιστοί αποστρέφονται τον Θεό, Εκείνος χρησιμοποιεί τους άπιστους τρόπον τινά σαν μαστίγιό του, γιά να συνεφέρει τους πιστούς. Όπως οι πιστοί συνειδητά και εκούσια αποστρέφονται τον Θεό, έτσι και οι άπιστοι ασυνείδητα και ακούσια γίνονται υπηρέτες του Θεού: γίνονται το μαστίγιό του Θεού.
Εντούτοις, ο Θεός μόνον προσωρινά δέχεται ως δούλους Του τους άπιστους, έναντι των πιστών.

Διότι ο ίδιος ο Κύριος λέει ότι θα επισκεφτεί την γη του Ναβουχοδονόσορ, γιά την ανομία της: θύσομε αυτούς εις αφανισμόν αιώνιον (Ιερεμίας 25, 12). Τότε θα βρει άλλον «δούλο» έναντι του δούλου Του. Διότι ο Θεός δεν δέχθηκε τους Βαβυλωνίους ως δούλους Του χάριν της αγαθοσύνης και της πίστης τους, αλλά εξαιτίας της πονηριάς και απιστίας του λαού του Ισραήλ.

’Ω! Δικαιοκρίτα Κύριε, βοήθησέ μας διά του Παναγίου Σου Πνεύματος να είμαστε πάντοτε αφοσιωμένοι σε Σένα, τον “Ενα Αληθινό Θεό και στον σωτήριο Νόμο Σου.

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας των αιώνων! Αμήν.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος»-Μάιος, εκδ. Άθως»
http://prologue.orthodox.cn/May13.htm

Είδε όλες εκείνες οι ψυχούλες, που στον κόσμο μας περιφρονήθηκαν και περιγελάστηκαν ενδεδυμένες με ολοφώτεινες πάλλευκες στολές, να θυμιατίζουν με ολόχρυσα θυμιατήρια, μαζί με τους Αγίους, τον Θρόνον του Θεού.
https://iconandlight.wordpress.com/2025/04/30/%ce%b5%ce%af%ce%b4%ce%b5-%cf%8c%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%b5%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%bf%ce%b9-%cf%88%cf%85%cf%87%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd/

Παντεπόπτα Κύριε, σώσον ημάς! Ώστε να μην είμαστε τυφλοί οδηγοί ούτε τυφλοί ακόλουθοι.Κραταίωσον ημών τας καρδίας! ‘Ώστε, ως ηγέτες και ως ακόλουθοι, να είμαστε πάντοτε πιστοί δούλοι Σου και μόνον Εσένα να υπηρετούμε. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.
https://iconandlight.wordpress.com/2023/04/30/%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%80%cf%8c%cf%80%cf%84%ce%b1-%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%b5-%cf%83%cf%8e%cf%83%ce%bf%ce%bd-%ce%b7%ce%bc%ce%ac%cf%82-%cf%8e%cf%83%cf%84%ce%b5-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b7/

Πανάγαθε Κύριε, ενδυνάμωσε τα μύχια της καρδιάς μας, ώστε οι ονειδισμοί να μην μας πτοούν ούτε οι χλευασμοί να μας είναι πρόσκομμα, χάριν του Ονόματός Σου, Κύριε! Προφήτα Μωϋσή ελευθέρωσέ μας από τον «αιγυπτιακό ζυγό» των καιρών μας…
https://iconandlight.wordpress.com/2021/09/03/%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%b3%ce%b1%ce%b8%ce%b5-%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%b5-%ce%b5%ce%bd%ce%b4%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%bc%cf%89%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%cf%8d%cf%87%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7/

Οι πιο καταφρονεμένοι ανάμεσα στους ανθρώπους, αυτοί στεφανώθηκαν αγλαοφανώς με αγγελική δόξα ενώπιον του Θεού. Προφήτης Ιερεμίας – Οσία Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή
https://iconandlight.wordpress.com/2020/04/30/43842/

Οσία Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή. Είθε να με αξιώσει ο Θεός να βρεθώ στο πλευρό της την ημέρα της κρίσης “!
https://iconandlight.wordpress.com/2018/04/30/23421/

Όστις υπομένει εν γνώσει πάντα σκληρόν και λυπηρόν λόγον, αυτός τότε τίθησιν επί της κεφαλής αυτού ακάνθινον στέφανον, και υπάρχει μακάριος. Αββάς Ισαάκ Σύρος
https://iconandlight.wordpress.com/2019/02/17/%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CF%89%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CE%B5%CE%BD-%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9/

Διήγηση στον θρήνο του προφήτου Ιερεμίου περί της Ιερουσαλήμ και περί της εκστάσεως Αβιμέλεχ
https://iconandlight.wordpress.com/2019/11/04/34530/

Προφήτης Ιερεμίας ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Ieremias/Ieremias.htm
https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Biblia/Palaia_Diathikh.htm
Προφήτης Ιερεμίας
https://www.saint.gr/46/1/biblebooks.aspx

Ἦχος πλ. α’.

Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος

Ἀπολυτίκιον τοῦ Προφήτου Ἱερεμίου,
Ἦχος β’

Τοῦ προφήτου σου Ἱερεμίου τὴν μνήμην, Κύριε, ἑορτάζοντες, δι’ αὐτοῦ σε δυσωποῦμεν, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Προφήτου Ἱερεμίου.
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Ἐκ γαστρὸς ἡγιάσθης τῇ προγνώσει τοῦ Κτίσαντος, καὶ προφητικῆς ἐκπληρώθης ἐκ σπαργάνων συνέσεως. Ἐθρήνησας τὴν πτῶσιν Ἰσραήλ, σοφὲ Ἱερεμία ἐν στοργῇ· διὰ τοῦτο ὡς προφήτην καὶ ἀθλητήν, τιμῶμέν σε κραυγάζοντες· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγοῦντι διὰ σοῦ, ἡμῖν τὰ κρείττονα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ ἁγίου Προφήτου Ἱερεμίου. (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Εὐσεβείας τὸν κήρυκα τὸν θεόληπτον καὶ ἐλεγκτὴν ἀθεΐας, Ἱερεμίαν, λαμπρῶς τὸν προφήτην εὐφημήσωμεν καὶ μάρτυρα ὥσπερ φανὸν φωτιστικὸν τῶν ἐν σκότει καὶ σκιᾷ κειμένων ἀποστασίας ἀναβοῶντες· δυσώπει ὑπὲρ ἡμῶν Θεὸν τὸν εὔσπλαγχνον.

Ἀπολυτίκιον Ὁσίας Ἰσιδώρας Ταβεννησίας (Γερασίμου Μικραγιαννανίτου)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Τὸν Σταυρὸν τοῦ Κυρίου ἐπ᾿ ὤμων ἄρασα, Ἰσιδώρα Ὁσία ἀξιοθαύμαστε, τὴν ἰσάγγελον ζωὴν στεῤῥῶς ἐβίωσας· ὅθεν Ἀγγέλων τῆς χαρᾶς ἠξιώθης ἐμφανῶς καὶ δόξης τῆς αἰωνίου· μεθ᾿ ὧν ἱκέτευε, Μῆτερ, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ὁσίας Ἰσιδώρας τῆς διὰ Χριστὸν σαλῆς. (ὑπὸ Ἱερομ.Ἀθανασίου Σιμωνοπετρίτου)
Ἦχος γ´. Τὴν ὡραιότητα.

Τὴν ὡραιότητα Χριστοῦ ποθήσασα, μῆτερ τρισόλβιε, ὁδὸν τὴν σύντομον, τὴν ὁδηγοῦσαν πρὸς Αὐτόν, προείλου τὴν ταπείνωσιν· ὅθεν σε ἀνέδειξε, μοναζόντων διδάσκαλον, ἄκρον τε ὑπόδει‐ γμα, τῆς Αὐτοῦ ἐκμιμήσεως, διὸ χαρμονικῶς σοι βοῶμεν· χαῖρε, ὦ ᾿Ισιδώρα παμμακάριστε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ὁσίας Ἰσιδώρας τῆς διὰ Χριστὸν σαλῆς. (ὑπὸ Ἀρχιμ.Νικοδήμου Ἀεράκη)
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.

Εὐφήμως τιμήσωμεν, τὴν Ἰσιδώραν πιστοί· ἐχθροῦ γὰρ κατέστρεψε, πειρασμικὰς μηχανάς, τοῦ Πνεύματος χάριτι. Ἔστερξε πολιτείαν τῶν σαλῶν τῆς ἐρήμου, κόσμου ἀπαρνηθεῖσα, τὴν μανίαν καὶ δόξαν· διὸ τὸ τῆς ἀπαθείας, δῶρον ἐδέξατο.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίας Ταμάρας τῆς Μεγάλης, βασίλισσας τῆς Γεωργίας.
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον

Βασιλὶς Γεωργίας, Ταμάρα ἔνδοξε, ἡ κοπιάσασα πάνυ διὰ τὴν πίστιν Χριστοῦ καὶ Μονὴν ἐν τοῖς σπηλαίοις ἀνεγείρασαν καὶ δυσπροσίτοις γῆς ὀπαῖς τῆς Βαρτζίας πρὸς τιμὴν τῆς μόνης Ἁγνῆς βοῶντες· Ἔγειρον πάντας εὐχαῖς σου ἐκ ψυχοφθόρων βίου πτώσεων.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Παναρέτου (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον

Τὸν τῆς Πάφου Ποιμένα θεῖον Πανάρετον, ὡς Ἱεράρχην Κυρίου ἀνευφημήσωμεν, ὅτι ἐργάτης συνετὸς ὄντως καὶ ἄριστος, ποσῶν τῶν θείων ἀρετῶν, καὶ Ἁγίοις θαυμαστὸς ἐγένετο ἐπ’ ἐσχάτων, καὶ πάντων προστάτης καὶ φύλαξ, τῶν ἀνυμνοῦν τῶν αὐτοῦ τὴν κοίμησιν.

Ἀπολυτίκιον τῶν Ὁσιομαρτύρων. Ἅγιοι Εὐθύμιος καὶ Ἰγνάτιος οἱ Ὁσιομάρτυρες
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα

Λυχνία τρίφωτος, κόσμῳ ἐδείχθητε, Ὁσιομάρτυρες, Χριστοῦ τρισάριθμοι, τὴν Ἐκκλησίαν ταῖς αὐγαῖς πυρσεύσοντες τῶν ἀγώνων, ἔνδοξε Εὐθύμιε, ἀφθαρσίας τὸ στέλεχος, ἱερὲ Ἰγνάτιε, ἐγκρατείας τὸ ἔσοπτρον, καὶ ῥόδον ἀκακίας Ἀκάκιε· ὅθεν ὑμᾶς ὑμνολογοῦμεν.

Ἀπολυτίκιον τῶν Νεομαρτύρων. (Ὀνουφρίου Μοναχοῦ Ἰβηρίτου)
Ἦχος α´. Τοὺς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας.

Ἰσάριθμοι Τριάδος τῆς ἀκτίστου ὑπάρχοντες, σὺν ταῖς τῶν Ἀγγέλων χορείαις, καὶ μαρτύρων τοῖς τάγμασι, παρίστασθε χαίροντες ὑμεῖς, τῷ θρόνῳ τῆς Θεότητος σοφοί. Διὰ τοῦτο ἐν μεθέξει, τὰς ἀστραπὰς ἐκεῖθεν προσλαμβάνοντες, πηγὰς ἰαμάτων τοῖς πιστοῖς παρέχετε καὶ θεῖον φωτι‐ σμόν, μάρτυς Εὐθύμιε Χριστοῦ, σὺν τῷ σοφῷ Ἰγνατίῳ καὶ τῷ θείῳ Ἀκακίῳ τε, ὑπὲρ ἡμῶν ἀεὶ πρεσβεύοντες.

τοῦ Ἁγίου Ἀκακίου. (Ἱερομ.Πορφυρίου Σιμωνοπετρίτου)
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Μετανοίας τοῖς ἔργοις διαπρέψας ἐν Ἄθωνι, Ἀσβεστοχωρίου ὁ γόνος, θεοφόρε Ἀκάκιε, ἐνώπιον ἀπίστων δικαστῶν, ἐκήρυξας τὴν πίστιν σου τρανῶς, καὶ προσήχθης τῷ Κυρίῳ σου λογική, θυσία διὰ ξίφους ἱερά. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ χορηγοῦντι διὰ σοῦ, χάριν οὐράνιον.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Ἀκακίας συνώνυμον νεομάρτυρα, Ἰβήρων Σκήτεως ἄνθος μέλψωμεν ὕμνοις τερπνὸν νῦν Ἀκάκιον, ὁσίων ὡς καλλώπισμα καὶ ἀθλητῶν ὑπογραμμόν, ὑπομείναντα τομὴν αὐχένος ἐν Ἑπταλόφῳ, βοῶντες· πλάνου κακίας ἡμᾶς ἐκλύτρωσαι πρεσβείαις σου.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Νικηφόρου τοῦ Χίου.
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Καρδαμύλων τὸ κλέος καὶ Ῥεστῶν τὸν Διδάσκαλον, Νέας Μονῆς τὸν προστάτην καὶ ἱερὸν καθηγούμενον· Νικηφόρον ὑμνήσωμεν πιστοί, ὡς νίκην ἐργασάμενον λαμπράν, κατὰ δαιμόνων τοῖς θαύμασι, καὶ ἀγγέλους κατευφράναντα, καὶ ὁσίων τὰ τάγματα. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ. Δόξα τῷ σὲ ἀναδείξαντι Μακαρίου τοῦ Κορίνθου μιμητήν, μεθ᾿ οὗ ἐν Χίῳ συμψύχως ἐβίωσας.

Ἀπολυτίκιον Ὁσίου Νικηφόρου τοῦ Χίου. (Ἱερομ.Κυρίλλου Τρεχάκη)
Ἦχος δ΄. Ὁ ἔνσαρκος ἄγγελος.

Ἀστὴρ φαεινότατος τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ, λειμὼν δαψιλέστατος τῆς ἀληθείας Αὐτοῦ, καὶ σάλπιγξ μελίῤῥυτος, δέδειξαι Νικηφόρε, οὐρανόθεν τοῖς θείοις, νάμασι καθηδύνων, τῶν πιστῶν τὰς καρδίας· δι’ ὃ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τῆς Ἁγίας Νεομάρτυρος Μαρίας τῆς Μεθυμοπούλας ἐκ Κρήτης. (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.

Χριστὸν καθικέτευε ὑπὲρ ἡμῶν ἐκτενῶς, Φουρνῆς ἐγκαλλώπισμα καὶ νεοάθλων τερπνόν, Μαρία λευκάνθεμον, ἔρωτα γὰρ ἀπίστου, ἀρνηθεῖσα ἐδείχθης, βλῆμα θανατηφόρον, ἐξ αὐτοῦ ὡς στρουθίον, καὶ πτέρυγας πρὸς τὸν Κτίστην, ψυχῆς σου ἐπέτασας.

Ἀπολυτίκιον τῆς ἀνακομιδῆς τοῦ ἀφθάρτου σκήνους τοῦ Ἁγίου Σάββα τοῦ θαυματουργοῦ τῆς Καλύμνου. (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον

Δαψιλῶς οὐρανόθεν τὴν χάριν εἴληφας ἀποσοβεῖν πᾶσαν νόσον καὶ δυσθυμίαν μακρὰν ἀπελαύνειν, Καλυμνίων μέγα καύχημα, καὶ Ἄθω ἴασμε τερπνέ, Σάββα θεῖε, ὁ Χριστοῦ ἡδύνων τὴν Ἐκκλησίαν ὀδμαῖς σου χριστομιμήτου διαγωγῆς καὶ ταπεινώσεως.

Ἕτερον.
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.

Τῆς Θράκης τὸ βλάστημα καὶ Καλυμνίων φρουρὸν ἀνύστακτον μέλψωμεν ὡς θησαυρὸν ἀρετῶν καὶ πίστεως σέμνωμα κράζοντες· Ἐκδυσώπει τὸν Χριστὸν ὑπὲρ πάντων σὲ τῶν μεγαλυνόντων καὶ λειψάνου σου θήκην ἐν πίστει προσκυνούντων ἀεί, Σάββα πανόλβιε

. Ἀπολυτίκιον Εὐθυμίου Ἀσκητοῦ, τοῦ ἐν Εὐβοίᾳ (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Εὐθυμῶν ἐν Εὐβοίᾳ ἐχθρὸν ἐπύκτευσας, καὶ εὐηρέστησας πόνοις, ἀσκητικοῖς ἀγωγῆς, τὸν εὐΐλατον Εὐθύμιε Θεάνθρωπον, ὃν ἀσιγήτως δυσωπεῖς, ἀθυμίας τὴν ἀχλύν, προσφύγων σου ἀπελάσαι, ὡς καλλονήν σε Ὁσίων, θεοειδῶν ἀνευφημούντων σε.

Ἀπολυτίκιον Ἁγίας Κόρης Πιερίας
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ὡς θῦμα εὐπρόσδεκτον τὴν παρθενίαν τὴν σήν, Χριστῷ προσενήνοχας ἀνδρειοτάτῃ ψυχῇ, μισοῦσα τὰ πρόσκαιρα· ὅθεν Ἁγία Κόρη, ἀναβλύζεις ἰάσεις, πᾶσι τοῖς προσιοῦσι, τῷ ἁγίῳ σου τάφῳ, καὶ πίνουσιν ἐν πίστει, ἐκ τοῦ σοῦ ἁγιάσματος.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Γεωργίου. (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον.

Πρακτικῆς ἀνεδείχθης ἀγάπης ἔκτυπον, φιλαληλίας ἀκρατὴς καὶ συμπαθείας κανών, Γοματίου ῥόδον πάντερπνον, Γεώργιε· σὺ γὰρ σωφρόνως, εὐσεβῶς καὶ δικαίως ἐπὶ γῆς βιώσας πρὸς πόλον ἤρθης καὶ πρεσβεύεις νῦν τῷ Κυρίῳ ὑγείαν πέμψαι καὶ εἰρήνην τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Γεωργίου. (Χαραλάμπους Μπούσια)
Ἦχος γ´. Θείας πίστεως.

Ῥόδον εὔοσμον τοῦ Γοματίου, ἡδυπνόοις σου ὀσμαῖς θαυμάτων, ἀνεδείχθης, τρισμάκαρ Γεώργιε, εὐωδιάζων ψυχὰς καὶ τὰ σώματα, τὴν προσιόντων σορῷ τῶν λειψάνων σου, θεοδόξαστε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

 

iconandlight.wordpress.com