Αναμνήσεις του Γέροντα Αλεξίου από την αδιάλειπτη 50ετή διακονία του ως ηγούμενου στη Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους: ”Στο Άγιον Όρος δεν γεννιέται κανείς αλλά πολλοί αναγεννώνται”.
Εξηγεί ότι μπορεί σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο να μην γεννιέται κανείς αλλά πολλοί αναγεννώνται σαν να πέφτουν κόκκοι αθόρυβα κόκκοι της Θείας Χάριτος.
Ο Άγιος Παίσιος
Σε μια συνάντηση του με τον Άγιο Παίσιο ανακουφίζεται παίρνοντας μια απάντηση για το προσωπικό του μαρτύριο ως προσφορά αγάπης.” Γέροντά μου εσείς θα πάρετε ποσοστά από την πρόοδο των παιδιών σας”.
Τα βατράχια..
Θυμάται ένα γέροντα που του είπε ” νερό πίνουν τα βατράχια” όταν ο ίδιος αναζητούσε λύση για την υδροδότηση της μονής.. (σσ γέλα γέλα είναι η πνευματκή ζωή μια τρέλα)
Οι ”επενδυτές”
Ένας ηλικιωμένο μοναχός του έδωσε στην αρχή της θητείας του μια συμβουλή:” ό,τι διορθώνεται να μην σε στενοχωρεί και ό,τι δεν διορθώνεται πάλι να μην σε στενοχωρεί γιατί δεν αλλάζει. Ν’αντιμετωπίζεις τα πράγματα ψύχραιμα και αν έχεις εμπιστοσύνη στη Θεία Πρόνοια”.
Η θαυμαστή διάσωσή του..
Και σύμφωνα με τα λεγόμενα του αυτή η Θεία Πρόνοια τον έσωσε ουκ ολίγες φορές ως σήμερα που είναι 87 ετών. Την επομένη της εκλογής του ως ηγουμένου βγαίνοντας το πρωί από το κελί του θ΄ακούσει πίσω του έναν εκκωφαντικό θόρυβο. Το ταβάνι είχε πέσει κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή συνειδητοποιεί κατά την αφήγησή του, ότι ο Άγιος Γεώργιος προστάτη της μονής είναι στο πλευρό του.( ΟΙ ΤΟΠΟΙ ΜΑΣ Νο16)
” επ ελευθερία εκλήθητε αδερφοί”
Διαρκής μετάδοση αντίδοσις όλων προς όλους και όλα ”σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα” Το αγιορείτικο κοινωνίας σύστημα δεν είναι ούτε κεφαλοποιητικό ούτε αναδιανεμητικό είναι κοινωνικής ασωτείας ολοποιητικόν..(Κ. Ζουράρις)
”τιμής ηγοράσθητε μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων” (Κορ.Α)
Άρνηση της φύσης για χάρη της σχέσης..
….να υπάρχει στο βαθμό που παραιτείται από την ατομική αυθυπαρξία για χάρη της αγαπητικής κοινωνίας
Ντοστογιέφσκι: ”η μόνη πραγματική ελευθερία είναι ν’ απελευθερωθεί ο άνθρωπος από τον εαυτό του”
”H διάκριση: να μπορεί ο μοναχός να ξεχωρίζει την υπακοή από την πειθαρχία, την άσκηση από τον αυτάρεσκο μαζοχισμό ή τον ηθικιστικό πρωταθλητισμό, τελικά τη φύση από τη χάρη, το ατομικό κατόρθωμα από το παρεχόμενο δώρημα .. ”
”Την φύσιν εαυτού νικήσαι τινά των ουκ ενδεχομένων εστί” ( Aγ. Ιωάννης της Κλίμακας δηλ αποκλείεται με τις δυνάμεις σου δίχως τη χάρη του Θεού να νικήσεις τη φύση σου) Xρ. Γιανναράς Άγιο Όρος, η Οικουμενικότητα του Ελληνισμού ΑΡΔΗΝ)
”Σε μας η Ορθοδοξία δεν είναι σύστημα όπως η Καθολική Εκκλησία. Η Ορθοδοξία είναι βίωμα..” (Κωστής Μοσκώφ)
Πνευματικὸ δὲν εἶναι τὸ ἄυλο ἀλλὰ τὸ θεανθρώπινο· ἡ σαρκωθεῖσα ἀλήθεια τῆς ἀγάπης.
Βρίσκω αὐτὸ ποὺ χάνω διὰ τῆς προσφορᾶς, ἐνῶ στεροῦμαι αὐτὸ ποὺ σφετερίζομαι διὰ τῆς φιλαυτίας. Ὅ,τι σοῦ δόθηκε χάρισέ το, γιὰ νὰ τὸ σώσης.
Ὅταν λές γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ἀνοίγονται νέες προοπτικές. (+ π. Βασιλείος Γοντικάκης Ηγούμενος Ιβήρων «Ἀποτυπώματα»)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου