Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

ΚΛΟΠΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΙΕΣ, ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΣ ΜΑΣ...

+ πρώην Φλωρίνης, επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης
" Δέν είμαι προφήτης, αλλά σημειώστε αυτό πού θα πώ...
Τά μεγάλα Κράτη, τα μεγάλα Θηρία, ετοιμάζονται πάλι να παίξουν όπως στά ζάρια τήν τύχη τής πατρίδας μας... Βάρβαρα χέρια, χειρότερα από τών Ρωμαίων στρατιωτών, θα σχίσουν πάλι τόν άρραφο χιτώνα τού Χριστού. Είμαστε όμως κι΄ εμείς υπεύθυνοι..."


  ατία τς χρεωκοπίας...

"...
Χρέος δὲν χει μόνο τ τομο, ὁ ργάτης, μπορος, βιοτέχνης• χρέος χουν κα ο συνεταιρισμοί, καὶ ο ργανισμοί, λλ κι ατ τ κράτος. Δν θ πεκταθ π ατο λέω μόνο ὅτι, ν π τ κατοντάδες κράτη πάρχ να πο ενε βουτηγμένο στὸ χρέος, αυτό ενε τ δικό μας.


Κάποια κράτη δὲ
ν δανείζονται, δανείζουν. Δὲν ενε ρα ν τ ναπτύξω – πάρχει μιὰ παλαι πόσχεσι τοῦ Θεοῦ πο λέει• ν μ κος κα τηρς τ προστάγματά μου, θ σ κάνωθνος ελογημένο, κα θ δανείζς – δ θ δανείζεσαι (βλ. Δευτ. 15,6). 
μες τώρα εμαστε χρεωμένοι ς τ λαιμό. Ποιά ἡ ατία τς χρεωκοπίας; 
μες! Ατία ενε ἡ σπατάλη, σωτία, τὰ κέντρα διασκεδάσεως ὅπου κάθε βράδυ φεύγουν κατομμύρια• ν μουν κράτος, θὰ τ κλεινα. 
Ατία κόμα ενε νοοτροπία πο λέει «δανεικὰ καὶ γύριστα», φοροδιαφυγ πο χει λάβει διαστάσεις• ατία ενε τιλοι, π τ μικρ παιδιὰ μέχρι τν σπρομάλλη γέρο, ξέρουν θαυμάσια να ῥῆμα, τ ῥῆμα «κλέβω», σ λους τος χρόνους, τς γκλίσεις κα τὰ πρόσωπα• κλέβω, κλέβεις, κλέβει, κλέβουμε, κλέβετε, θὰ κλέψω, κλεψα…, εἴθε ν κλέψω, κλέψε… Ατ γι τ λικ χρέος.

[Περισσότερα: «Κυριακή», φ. 1804, 12-4-2013, ἀ
π πομαγνητοφωνημνη μιλα, ποα γινε στν. να γ. Παντελεήμονος Φλωρίνης τν Παρασκευὴ 22-3-1991]
Μὴ βιάζεις τ πράγματα!

Τί μυστήρια ἔχει ζωή! Τ χέρι το Θεο ενε πλωμένο πάνω π᾿ τ κρεβάτι τοῦ πόνου, μέσα στς φτωχς καλύβες, στ φτωχολογιά, σ κάθε πονεμένονθρωπο. Παντοῦ τ χέρι το Θεο

Κάτι, ποὺ
μες τ θεωρομε δυστύχημα, ποδεικνύεται εεργέτημα. γραφαν οἱ ἐφημερίδες, τι στ Κάϊρο κάποιος τρεχε σν τρελλς κα ζητοσε ν πάρῃ εἰσιτήριο π τ εροδρόμιο, γι ν πά σ λλη πόλι μακριά. Τ χαρτιά του ὅμως δν ταν ν τάξει. Παρακαλοσε, πίεζε, λλ στάθηκε δύνατο.Τὸ ἀεροπλάνο φυγε, κι ατς μεινε κε, στενοχωρημένος πάρα πολύ. 
Μετὰ ἀπ μία ρα μως, ατς διος πάει στν κκλησία κα εχαριστε τὸ Χριστό. Τί συνέβη; Τὸ εροπλάνο, πο θ ταξίδευε, ν βρισκόταν στ ψη,παθε βλάβη, ἔπεσε κ᾿ γινε συντρίμμια, κα ο 120 πιβάτες σκοτώθηκαν. Γλύτωσε αὐτς π βέβαιο θάνατο!

Μὴ
βιάζεις, λοιπόν, τ πράγματα! Πολλς φορς βία κάνει κακό, ν τ μπόδια ενε γι τ καλό. Συχνὰ ο θλίψεις δηγον σ καλ κα εεργετικ ποτελέσματα.

[«Κυριακὴ
» 7822, 2-6-2013 (2008), π πομαγνητοφωνημνη μιλα, ποα γινε στν . ν. γ. Μαρίνης λιουπόλεως - θηνν τν 23-5-1965]

Νέα συμφορὰ

ν εἶνε μαζί μας Κύριος, τότε πατρίδα μας θ ενε πόρθητο φρούριο.ν μως πλήθυνε νομία, πάγωσε γν γάπη, νεκρώθηκε ἡ ρθόδοξος πίστις,ψώθηκαν νάμεσά μας ξένοι βωμοί, νέα εδωλα το ψευτοπολιτισμο, τότε νέα συμφορά, μεγαλύτερη σὲ βάθος κα κτασι π τν λωσι τς Κωνσταντινουπόλεως, θ πέσ στ ταλαίπωρο θνος μας. 
«Θεὸς ο μυκτηρίζεται», δὲν μπαίζεται (Γαλ. 6,7). Εἶνε «πῦρ καταναλίσκον», φωτιὰ πο κατατρώει (Δευτ. 4,24• 9,3. βρ. 12,29). 
Κανένας ξυπνος οἰκονομικς συνδυασμός, καμμι συμμαχία μ ξένα κράτη δ θ μς σώσ, νπιστομε κα νεοειδωλολατρομε κα βλασφημομε καπηλικς τ θεα. στὸ ἀράχνηςφαίνουμε, να λεπτ καλάμι θ μς διαλύσ.

[«Κυριακή», φ. 1809, 29-5-2013, μὲ
ποσπάσματα ρθρου στ περιοδικ «Κιβωτός» (τος Β΄, τεχ. 17-18/Μάϊος-ούνιος 1953)]


τοιμάζονται πάλι ν παίξουν πως στ ζάρια τν τύχη τς πατρίδας μας...

Τὴ
ντίμωσι κα τὸ μαρτύριο, ποὺ πέστη Χριστός, τ φίστανται χι μόνο τομα κα οκογένειες λλ καὶ ἔθνη μικρ κα δύνατα. Θυμηθῆτε, σοι χετε κάποια λικία, τί γινε στν λλάδα τ 1941, 42,43, 44; Θυμηθτε, πόσες καταστροφς πέστη τ γένος μας. «Διεμερίσαντο», Ἑλλάδα, «τ μάτιά σου αυτος κα π τν ματισμόν σουβαλον κλρον». 
τσι λέγαμε τ Μεγάλη Παρασκευ τότε πο λλάδα μας βρισκόταν σ᾿ να χάος, τότε πο δίχασαν τ παιδιά της κι π τ να μέρος ἦταν μία παράταξι κι π τ λλο λλη κα σκοτώνονταν μεταξύ τους. Κομμάτιασαν τὴν πατρίδα μας, τ νησιά της, τ πελάγη της, τ γαθά της, καὶ ο λληνες πεινασμένοι πέθαιναν στος δρόμους. Δν εχαν οτενα καρβέλι ψωμί, οτε μι σταλαγματι λάδι. Δν εχαν λάδι οτε γι τν καντήλα, δὲν εχαν ρτο οὔτε γιὰ ντίδωρο κα θεία κοινωνία. «Διεμερίσαντο», ὦ πατρίδα μου, «τ μάτιά σου αυτος κα π τν ματισμόν σου βαλον κλρον».

Δὲν εμαι προφήτης, λλ σημειστε ατ πο θ π... 
Τὰ μεγάλα κράτη, τ μεγάλα θηρία, τοιμάζονται πάλι ν παίξουν πως στ ζάρια τὴν τύχη τς πατρίδας μας. Γιὰ μι κόμη φορ λλάδα θ ποστ τν καταισχύνη. Γυμνώνοντας τν φτωχό, γυμνώνεται ὁ Χριστός, γυμνώνεται κκλησία, πατρίδα, ἡ ἀνθρωπότης. 
Βάρβαρα χέρια, χειρότερα π τν ωμαίων στρατιωτν, θά σχίσουν τὸν ρραφο χιτνα τοῦ Χριστο...

[«Κυριακή», φ. 7142 , 2-5-2013 (2000)• β΄ μέρος ἀ
πομαγνητοφωνημνης μιλας, ἡ ὁποα γινε στν . να Μεταμορφώσεως Μοσχάτου - θηνν τν Μ. Παρασκευὴ 12-4-1963]

http://www.xrspitha.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.