Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον
Τῇ ΙϚ´(16ῃ) τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου, μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου μάρτυρος Λογγίνου τοῦ παρὰ τὸν Σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ Ἑκατοντάρχου, τοῦ Καππαδόκου ξίφει τελειοῦται (α´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων δύο μαρτύρων Ἰσαύρου καὶ Ἀφροδισίου, τῶν συναναιρεθέντων τῷ ἁγίῳ Λογγίνῳ (α´ αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἐλιφίου (Eliphius, Eloff), τοῦ ἐξ Ἰρλανδίας καὶ ἐν Τούλλῳ (Tullum Leucorum, Toul) τῆς Γαλλίας, ἀναιρεθέντος ἐπὶ Ἰουλιανοῦ τοῦ ἀποστάτου. (362)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας παρθενομάρτυρος Βολονίας (362)
Τὴ αὐτῆ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Μαλοῦ τοῦ ἐρημίτου .
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ ὅσιος Φλωρέντιος Ἐπίσκοπος Τρεβήρων (Trier) Γερμανίας (4ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι μάρτυρες Σατουρνίνος, Νέρεος καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς τξε´ (365), ἐν βορείῳ Ἀφρικῇ (450)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι μάρτυρες Μαρτινιανός, Σατουριανός καὶ οἱ 2 ἀδελφοί τους, ἐν Ἀλγερίᾳ (παλαιά Μαυριτανία) (458)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ ὅσιος Ἰουνιανός ἐρημίτης ἐν St. Junien Γαλλίας (5ος αἰ.) καὶ ὅσιος Ἀμάνδος ἐρημίτης ἐν Limoges Γαλλίας (5ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Γάλλου, φωτιστοῦ τῆς Ἑλβετίας (645)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Ἀμβροσίου Ἐπισκοπου Cahors, τοῦ ἐρημίτου ἐν Saint-Ambroise-sur-Arnon ἐν νοτίῳ Γαλλίᾳ (752)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Δομετίου, κτίτορος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος Μετεώρων
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας ὁσιομάρτυρος Εὐπραξίας, πριγκηπίσσης τοῦ Πσκὼφ καὶ ἡγουμένη τῆς Μονῆς Πσκὼφ Ῥωσίας (1243)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Λογγίνου, Πορτάρη (ἤτοι θυρωροῦ) τῆς Λαύρας τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου τοῦ Ῥώσσου(13ος-14ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ Ἅγιος Λογγίνος ὁ ἐν Γκιαρένσκ (Γιάραγκα) (1544/1569)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου νεομάρτυρος Ἰωάννου τοῦ ἐκ Τουρκολέκα τῆς Ἀρκαδίας καταγομένου καὶ εἰς Μονεμβασίαν ἀθλήσαντος ἐν ἔτει 1816ῳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ ὁσία Νεονίλα τοῦ Νεὰμτς Ῥουμανίας (1853)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Ἰακώβου Νετσέτωφ, ἱεραποστόλου ἐν Ἀλάσκᾳ (καί 26/7 -κοίμησις, 1865)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας Δόμνης (Καρπόβνα) τῆς διὰ Χριστὸς Σαλῆς τοῦ Τόμσκ Ῥωσίας (1872)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες καὶ Ὁμολογητες: Ἀγαθάγγελος Πρεομπραζένσκι Μητροπολίτης Γιαροσλὰβλ καὶ Ροστόφ, Μιχαὴλ Ζίκοφ, Νικόλαος Σπεράνσκι, Ἄννα Στράχοβα ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, κοίμησι τῆς μακαρίας Ὄλγας, διὰ Χριστὸν σαλῆς τοῦ Μπογκντάνογια Μπάρι καὶ Πετρουπόλεως (1960)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Ἰερωνύμου τοῦ Καππαδόκη τοῦ ἐν Αἰγίνῃ, τελειωθέντος ἐν εἰρήνῃ ἐν ἔτει 1966ῳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων (1988) τοῦ Ἁγίου Ἰωσὴφ (Litovkin), τῆς Μονῆς Optina (1911)
Στίχοι
Αἴγινα ὑψοῦσα τῶν Σῶν ἀγώνων ᾆθλα,
Ῥᾶνόν μοι βοᾶ, Ἱερώνυμε, Χάριν·
Ἐγώ πατέρα ἔχω τόν Χριστόν μου καί μητέρα τήν Παναγίαν μας.
Ὅσιος Ἱερώνυμος ὁ Ἡσυχαστής τῆς Αἴγινας, ὁ Καππαδόκης
Ὁ Γέροντας ζοῦσε ἔντονα καί ὁλοκληρωτικά τό Θεό. Τήν ἀγάπη του αὐτή καί τήν ἀφοσίωση στό Θεό δέν ἤθελε νά τήν διασπάσει τίποτα ἄλλο στόν κόσμο. Οὔτε ἡ ἀγάπη του πρός τούς γονεῖς καί τούς οἰκείους του οὔτε καμιά ἄλλη δύναμη. Κάποτε τόν ἐπισκέφτηκε ἕνας νέος πού τόν ἀπασχολοῦσαν πολύ ἔντονα ὁρισμένα προβλήματα καί ἦταν στενοχωρημένος. Μόλις τόν εἶδε ὁ Γέροντας, τόν ρωτάει:
-Πατέρα ἔχεις;
-Ναί, Γέροντα.
-Μητέρα ἔχεις;
-Μάλιστα.
-Ἡ στάση σου δείχνει νά μήν ἔχεις οὔτε πατέρα οὔτε μητέρα. Ἐγώ πατέρα ἔχω τόν Χριστόν μου καί μητέρα τήν Παναγίαν μας. Ὅ,τι κι ἄν ἔχω τό ἀναθέτω σ’ ἐκείνους καί ἀναπαύομαι.
Μιά ἄλλη φορά ἐπίσης ἐπισκέφτηκε τό Γέροντα ἕνας μοναχός ἀπό τό Ἅγιο Ὅρος. Ὅταν τόν εἶδε ἡ γερόντισσα Εὐπραξία, πού στά τελευταῖα χρόνια ἔμενε κοντά του καί τόν περιποιόταν, τόν ρώτησε ἄν γνωρίζει τόν ἀδελφό της, τόν π. Ἀρσένιο. Ὁ μοναχός ἀπάντησε καταφατικά καί ἡ Γερόντισσα χάρηκε πολύ, μέ μιά χαρά παιδιάστικη, ἔτρεξε στό Γέροντα καί τοῦ λέει μ’ ἐνθουσιασμό:
Γέροντα, ὁ μοναχός ἀπό δῶ γνωρίζει τόν π. Ἀρσένιο!
Ὁ Γέροντας προσποιήθηκε ὅτι δέν τήν ἄκουσε κι ἡ Γερόντισσα τό ἐπανέλαβε. Ὁ Γέροντας ἀπάντησε:
-Ἔ, λοιπόν; Γιά δές την πῶς χάρηκε ποῦ ἄκουσε γιά τόν ἀδελφό της! Ἐδῶ ἀκοῦμε διά τόν Χριστόν καί δέν συγκινούμαστε καθόλου καί μόλις ἀκοῦμε διά τόν ἀδελφό μας πηδᾶμε ἀπό τήν χαρά μας. Ἐγώ διά τόν Χριστόν μου μόνο χαίρομαι καί διά τήν Παναγίαν μας. Αὐτούς ἔχω καί πατέρα καί μητέρα καί ἀδέρφια.
Σέ ἄλλες περιπτώσεις, ἐπειδή ἔβλεπε τήν προσκόλληση πού εἴχαμε πρός τό πρόσωπό του, μᾶς ρωτοῦσε:
–Ὅταν προσεύχεσαι, ἔρχομαι καθόλου εἰς τόν νοῦν σου;
“Ἄν ἡ ἀπάντηση ἦταν «ναί, Γέροντα», συνέχιζε:
Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρός σου εἶμαι. Ἄν μεταξύ σου καί τοῦ Χριστοῦ παρεμβάλλεται ἄλλο πρόσωπο, οἱοδήποτε κι ἄν εἶναι, πρέπει νά τό ἀποβάλλεις ἀμέσως. Διότι αἰχμαλωτίζει τόν νοῦν σου, πού πρέπει νά εἶναι ἀπερίσπαστα δοσμένος στόν Θεόν.
***
«Ὅπου καί νά πῆγα, ἄνθρωπον σάν τόν Μισαήλ δέν βρῆκα»
Ὁ π. Βασίλειος [ως διάκος] ἔφτασε στήν Πόλη, …. Ἡ ψυχή του εὐφραινόταν. Δοξολογοῦσε τό Θεό καί σκεφτόταν ὅτι ἐδῶ, σ ̓ αὐτόν τόν τόπο τόν ἅγιο, ὅπου ὑπάρχουν τόσες εκκλησίες, τόσοι ἱεράρχες, ἡ Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολή κ.ἄ. θά πρέπει νά ὑπάρχει ἔντονη πνευματική ζωή. Αν στήν πατρίδα του, πού οἱ ἄνθρωποι δέ γνώριζαν γράμματα, δέν ἤξεραν καλά καλά τά ἑλληνικά καί δέν εἶχαν πατερικά βιβλία νά διαβάσουν, ὑπῆρχε κάποια πνευματική κατάσταση, ἐδῶ ὁ π. Βασίλειος πίστευε πώς θά βρεῖ ἁγίους πνευματικούς, ἀπ’ τούς ὁποίους θά μάθαινε ὅσα ὁ ἴδιος ἀγνοοῦσε. Ρωτοῦσε κι ὅπου ἄκουγε ὅτι ὑπάρχει κάποιος καλός πνευματικός ἔτρεχε κοντά του. Γρήγορα ὅμως ἀπογοητευόταν. «Ὅπου καί νά πῆγα, ἄνθρωπον σάν τόν Μισαήλ δέν βρῆκα», μᾶς ἔλεγε. Πολλοί, ὅταν τόν ἄκουγαν νά ρωτάει για «κατανυκτική», καρδιακή προσευχή, ἄρχιζαν νά τόν βλέπουν παράξενα, σά νά ‘ταν πλανεμένος.
Ὁ π. Βασίλειος στενοχωρήθηκε πολύ μ’ αὐτή τήν ἔλλειψη ἔμπειρων πνευματικῶν ὁδηγῶν. Κι ἐπειδή δέν εἶχε ποῦ νά ἐξομολογηθεῖ τόν πόνο του, κάθησε κι ἔγραψε ἕνα γράμμα στό Μισαήλ. Τοῦ διηγήθηκε ὅλα τά θαυμαστά πού εἶδε καί προσκύνησε στην Πόλη καί τοῦ διεκτραγωδοῦσε τήν πνευματική της φτώχεια. «Ὅπου κι ἂν ἔψαξα, ἄνθρωπον σάν κι ἐσένα δέν εὗρον διά νά μέ ὠφελήσει πνευματικῶς», τοῦ ἔγραφε ἀνάμεσα στ’ ἄλλα.
Ὅσα δεν κατάφεραν νά τόν ὠφελήσουν οἱ πνευματικοί τῆς Πόλης, τά κατώρθωσε μιά αὐστηρή ἀπάντηση πού ἔλαβε στό γράμμα του ἀπ’ τό Μισαήλ. Ἀφοῦ ξεκινοῦσε τό γράμμα του μέ λόγια εὐγενικά καί ζεστά γιά νά τόν παρηγορήσει στίς θλίψεις του, κατέληγε: «… Σύ, τέκνον μου, ἐπεχείρησες νά μέ κρημνίσης εἰς τόν βυθόν τῆς κολάσεως. Ἐάν πάλιν μοῦ γράψης ὅτι ἄνθρωπον ὡς ἐμέ δέν εὗρες, ξανά δέν σοῦ γράφω, μηδέ προσευχήν σοῦ κάμνω καί τήν μνήμη σου θέλω ἐξαλείψει ἀπό τόν νοῦν μου καί τήν καρδίαν μου… Ἀλλά ἐγώ ἔστησα ἐνώπιόν μου ὅλες τίς ἁμαρτίες μου καί δέν ἐσαλεύθην». «Τί ἄνθρωποι ἦταν αὐτοί! μᾶς ἔλεγε ὁ Γέροντας. Ἕναν λόγον τοῦ εἶπα καί διά νά μήν πειραχθεῖ, ἐνεθυμήθη ὅλες τίς ἁμαρτίες του. Ποῦ σήμερον τέτοιοι ἄνθρωποι! Αν δέν τούς πεῖς λόγον έπαινετικόν σέ τόν γυρεύουν. Τέρπονται κι εὐφραίνονται εἰς τούς ἐπαίνους».
***
«Ἐν θλίψει ἐπλάτυνάς με»
Ἡ ζωή τῶν ἁγίων εἶναι γεμάτη ἀπό πειρασμούς καί δοκιμασίες. Στόν οὐρανό δέν ἀνέβηκε κανένας μέ ἄνεση. Ὅλοί ἀγωνίστηκαν καί δοκιμάστηκαν «ὤς χρυσός ἐν χωνευτηρίῳ». Κατά κάποιο τρόπο οἱ πειρασμοί αὐτοί λειτουργοῦν ὡς ἕνα εἶδος ἐξετάσεων, στίς ὁποῖες διακρίνεται ἡ πίστη καί ἡ ἀφοσίωση ἐκείνων ποῦ δοκιμάζονται. «Ἆρον τούς πειρασμούς καί οὐδείς ὁ σωζόμενος», ἀποφαίνεται ἡ κατασταλαγμένη πατερική σοφία. Κι ὁ σοφός Σειράχ προειδοποιεῖ: «Τέκνον, εἰ προσέρχῃ δουλεύειν κυρίῳ, ἑτοίμασον τήν ψυχήν σοῦ εἰς πειρασμόν» (β ́ 1). Ὅτάν ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἀπροετοίμαστος καί δέ λάβει ὑπόψη τήν προειδοποίηση αὐτή, γρήγορα θ’ απογοητευθεῖ καί θ ̓ ἀποκάμει κάτω ἀπό τό βάρος τῶν πειρασμῶν καί ἀντιξοοτήτων ποῦ ἀναπόδραστα συμπορεύονται μαζί του.
Ὁ π. Ἱερώνυμος εἶχε δεχτεῖ πολλές φορές στή ζωή του τήν ἐπίσκεψη τῆς θείας Πρόνοιας μέσα ἀπό πειρασμούς καί θλίψεις. Καί τί δέν εἶχε ὑποφέρει αὐτό τό «ταλαίπωρον καί δύστυχον πτηνόν» τῆς Ἀνατολῆς, ὅπως πολλές φορές ἀποκαλοῦσε ὁ ἴδιος τόν ἑαυτό του: διωγμούς, συκοφαντίες, κινδύνους, ἀπελάσεις κ.π.ἄ. Κι ὅλα τά ὑπόμενε μέ μεγάλη καί ὑποδειγματική καρτερία, μέ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στή θεία Πρόνοια καί ἀδιάλειπτη δόξολογίά στό Θεό. Καί στίς πιό μεγάλες του δοκιμασίες ὄχι μόνο δέ λύγισε, ἀλλ ̓ ἀντίθετα τότε δινόταν περισσότερο στήν προσευχή, μέ εὐχαριστία καί δοξολογία .
***
Μετά ἀπό ἀρκετά χρόνια διακονίας στό Πατριαρχεῖο, ὁ Πατριάρχης Γερμανός ὁ Ε ́, ποῦ εἶχε διαδεχτεῖ ἀπό τό 1913 τόν Ἰὠακείμ Γ ́, ἐκτίμησε τό ἔργο του καί τήν ἀπήχηση ποῦ αὐτό εἶχε στό λαό καί μιά μέρα τόν κάλεσε καί τοῦ εἶπε ὅτι σκέφτεται νά τόν χειροτονήσει ἱερέα.
Θά σέ κάνω ἱερέα, τοῦ εἶπε· θά σέ διορίσω σέ μιά ἐκκλησία ποῦ θά βγάζεις καί ἀρκετά χρήματα, γιατί ἔχει πολλά μνημόσυνα.
Ὁ π. Βασίλειος εἶχε πολύ μεγάλη εὐλάβεια στήν ἱερωσύνή. Ἔχοντας ὁδηγούς του ἱερεῖς σάν τόν π. Ἰωάννη τῆς πατρίδας του, δέ σκεφτόταν ποτέ νά γίνει ἱερέας ἁπλᾶ καί μόνο γιά νά ἱκανοποιήσει κάποια ἐσωτερική του κλίση, πολύ περισσότερο μάλιστα ὅταν ἡ ἱερωσύνη τοῦ προσφερόταν σάν ἀφορμή γιά νά βγάζει χρήματα. Εἶχε ἀσπαστεί τήν ἐκούσια πτωχεία ἀπό τή νεότητά του κι ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο ὄχι μόνο δέν τόν μαγνήτιζε ἀλλ’ ἀντίθετα ἐνεργοῦσε ἀπωθητικά. «Ἡ μεγαλύτερη ἁμαρτία των ἱερέων, συνήθιζε νά λέει, εἶναι ἡ φιλοχρηματία». Γι’ αὐτό, μέ τό ἄκουσμα τῶν λόγων τοῦ πατριάρχη, ἀβίαστα ἀλλ’ ἀποφασιστικά ἀπάντησε ἀρνητικά στήν πρότασή του. Ὁ πατριάρχης ἐνοχλήθηκε ἀπό τήν ἀρνητική του ἀπάντηση, γιατί δέν τήν περίμενε, καί ἀντέτεινε:
-Μά γιατί δέ θέλεις,
-Δέ θέλω νά θεωρῶ τήν ἐκκλησίαν οἶκον ἔμπορίου.
-Τότε δέ θά σέ διορίσω πουθενά.
-Δέν πειράζει. Δέ θέλω χρήματα.
Πραγματικά, ἔμεινε λίγο καιρό ἀδιόριστος καί μετά ὁ πατριάρχης τόν τοποθέτησε στό ναό τοῦ ἁγίου Γεωργίου Ἑπταλόφου κι ἀργότερα στό ναό τοῦ ἁγίου Γεωργίου στή Χάλκη.
Ὅπου πήγαινε, δημιουργοῦσε καί μιά νέα Ἑστία πνευματική. Ζῶντας ὁ ἴδιος μέσα στή μυστική ἐμπειρία τῆς Ὀρθοδοξίας, προσπαθοῦσε νά μεταλαμπαδεύσει καί στούς χριστιανούς τήν ἀποστολική καί πατερική παράδοση τῆς νοερᾶς προσευχῆς. Συνιστοῦσε πάντα τή μελέτη τῶν πατερικῶν βιβλίων, γιατί μ’ αὐτήν μεταφέρεται καί στήν ἐποχή μας τό πατερικό φρόνημα. Κι αὐτό ἦταν τό Ζητούμενο γιά τόν π. Βασίλειο. Ν’ ἀποκτήσουμε ὅλοι «νοῦν πατέρων». Ὁ ἴδιος ἦταν, κατά τόν χαρακτηρισμό πολλῶν, ἕνας σύγχρονος πατέρας, ἕνας ἄλλος ἀββάς Ἰσαάκ.
Σιγά-σιγά, χωρίς ὁ ἴδιος ποτέ νά τό ἐπιδιώκει, ἡ φήμη του ἁπλώθηκε. Ὅλοι διηγοῦνταν γι’ αὐτό τό νέο διάκο ποῦ, ὄντας στήν Πόλη, ζοῦσε ἀσκητικά καί ἡ προσευχή κι ὁ λόγος του εἶχαν μεγάλη ἀπήχηση καί βοηθοῦσαν πολύ κόσμο.
Κατά τή διάρκεια τῆς παραμονῆς του στήν Κωνσταντινούπολη, ὁ π. Βασίλειος εἶχε ὑποστεῖ πολλές δοκιμασίες. Συνοπτικά μᾶς διηγόταν ὅτι «… πολλές φορές’ στήν Πόλη ὑπέφερα ἀπό στερήσεις, ἄλλοτε δέν εἶχα οὔτε ψωμί νά φάω, καί στό ὑπαιθρο κοιμήθηκα καί ψεῖρες γέμισα. Ἀλλά, δόξα τῷ Θεῷ, τά ὑπέμεινα ὅλα. Τό μόνο πού παρακαλοῦσα τόν Θεόν ἦταν, ἀμάν, τόν Χριστόν μου νά κερδίσω».
“Γέροντας Ιερώνυμος, Ο Ησυχαστής της Αίγινας”,Πέτρου Μπότση, Αθήνα, 2017
Ἀγάπησε πολύ τόν Χριστό μας. Ἀγάπα καί τούς ἀνθρώπους, ἀλλά μέ προσοχή, ὥστε ἡ ἀγάπη αὕτη νά μή θίξει, νά μή λιγοστεύει τήν ἀγάπη σου πρός τόν Θεόν. Εἶναι ὄμορφη ἡ πνευματική ζωή. Ὅταν λίγο τήν γευθεῖς, θά σ’ ἀρέσει πολύ καί τότε δέν βρίσκεις εὐχαρίστηση σέ ἄλλα, ὅπως πρίν. Νά ἔχετε χαρά. Ἡ χαρά καί ἡ λύπη ἄς σᾶς εἶναι φιλοξενούμενες, όχι ὅμως ἡ ἀπελπισία. Τῆς ἀπελπισίας νά τῆς κλείνετε τήν πόρτα! Ὁ Χριστιανός δέν πρέπει, οὔτε δειλός νά εἶναι, οὔτε ἀπελπισία νά ἔχει.
Τό μέλλον σας, ἀναθέσατε τό εἰς τήν θεία Πρόνοια! θα βοηθήσει ὁ Θεός! Ὅτι εἶναι θέλημα Θεοῦ καί διά τήν σωτηρίαν μας θά γίνει. Μή σκέπτεστε δηλαδή καί βάζετε εἰς τόν νοῦν σας βάρος διά τό μέλλον. Εἶναι σοφός ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος πιστεύει, ἀγαπᾶ τόν Θεόν καί ὑπομένει. Μή ἀνησυχεῖτε διά τό μέλλον σας. Ἀναθέσατε τό εἰς τήν Θεῖον Πρόνοια. Μή σκέπτεστε καί βάζετε βάρος στό κεφάλι σας. Δεσμεύετε τήν διάνοιάα σας μέ τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Τόν Θεόν νά θεωρεῖται πώς εἶναι ἐμπρός σας καί νά τοῦ λέτε τά παράπονα σας. Καί οἱ δοκιμασίες κάνουν καλό. Μή φοβηθεῖς. Ὁ Χριστός μας σαράντα μέρες ἀγωνίσθηκε στήν ἐρημον, αλλά ἔπειτα Ἄγγελοι τόν ὑπηρετοῦσαν. Εἶναι πολύ στοργικός ὁ Χριστός μας. Συχνά, γιά ὠφέλειά μας, ἐπιτρέπει καί δυνατή λύπην. Γιά λίγο νοιώθουμε πώς μᾶς ἐγκατέλειψε, ἀλλά μετά ἐπειδή λυπᾶται, μᾶς ἀγαπᾶ, μᾶς πνίγει τό ἔλεος Του ἡ στοργή Του. Μή φοβηθεῖς ποτέ, μόνον ἀγάπα τόν Χριστό μας.
Όσιος Γέρων Ιερώνυμος της Αίγινας, το ”ταλαίπωρον και δύστυχον πτηνόν” της Ανατολής. Εγώ, Χριστός θέλω να ακούς και να κλαίεις, να κατανύσσεσαι, να σκιρτάει η καρδιά σου!!!
https://iconandlight.wordpress.com/2019/10/15/%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%AD%CF%81%CF%89%CE%BD-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8E%CE%BD%CF%85%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%AF%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF/
Τέτοιους ανθρώπους δεν βρίσκεις σήμερα, ο Μισαήλ ήταν ένας νέος αββάς Ισαάκ. Όλος φλόγα, λιγομίλητος, ταπεινός, αγαπούσε την προσευχή, την ησυχία κι είχε βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητάς του. Ποτέ δεν άφηνε άνθρωπον να τον επαινέσει. Όσιος Ιερώνυμος της Αίγινας
https://iconandlight.wordpress.com/2024/10/15/%cf%84%ce%ad%cf%84%ce%bf%ce%b9%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b2%cf%81%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b5/
Προσκύνημα στον Άγιο Ιερώνυμο τον Ησυχαστή της Αίγινας, τον Καππαδόκη, …ένα ασκέρι ωσάν τους παλαιούς προσκυνητάς οπού πηγαίνανε στα Ιεροσόλυμα… -όλοι στραβοί, κουτσοί στον άγιον Παντελεήμονα… Ο μακαρίτης ο Φώτης (Κόντογλου) να σας έβλεπε. Θα ευφραίνετο. Θα σας ζωγράφιζε
https://iconandlight.wordpress.com/2025/10/15/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%ba%cf%8d%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf-%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%8e%ce%bd%cf%85%ce%bc%ce%bf-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b7%cf%83%cf%85/
Ο Όσιος Γέρων Ιερώνυμος της Αίγινας και ο γέροντάς του Μισαήλ ο Καππαδόκης, φλεγόμενοι από την αγάπη για την ησυχία και την προσευχή, ταπεινοί και ξεχασμένοι σεργιάνιζαν ξέγνοιαστοι στα αγιασμένα ερημοκκλήσια του Γκέλβερι, μέσα στον παράδεισο της καρδιάς τους…
https://iconandlight.wordpress.com/2023/10/15/%ce%bf-%cf%8c%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%ad%cf%81%cf%89%ce%bd-%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%8e%ce%bd%cf%85%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%af%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1/
Άγιος Ιερώνυμος ο Ησυχαστής της Αίγινας, ο Καππαδόκης, ’ Κράγε κραυγήν ασίγητον’’ είτε κοιμάσαι, είτε τρώγεις, είτε εργάζεσαι, είτε περπατεις’’… Να κρούης με υπομονή την θύραν του ελέους του Κυρίου μας με στεναγμούς αλαλητους και δάκρυα. Σκότος υπάρχει και σήμερα, όπως παντού και πάντοτε. Το φως όμως διαλύει το σκότος.
https://iconandlight.wordpress.com/2023/10/16/%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b9%ce%b5%cf%81%cf%8e%ce%bd%cf%85%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%bf-%ce%b7%cf%83%cf%85%cf%87%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%af%ce%b3%ce%b9%ce%bd/
Είσαι Ιερεύς; Να προσέχης, δεν ανήκεις εις τον εαυτόν σου. Είσαι σαν μια βελόνα στα χέρια του Θεού… από ένα άγιον κληρικό, χιλιάδες ημπορούν να ωφεληθούν και να σωθούν. Όσιος Ιερώνυμος της Αιγίνης
https://iconandlight.wordpress.com/2021/05/12/%ce%b5%ce%af%cf%83%ce%b1%ce%b9-%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%b5%cf%8d%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%ad%cf%87%ce%b7%cf%82-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%ae%ce%ba%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b5/
Κλαίω, όταν σκέπτομαι την στοργή του Θεού… άλλοι είναι μέσα εις τον κόσμον και έχουν την έρημον μεταφέρει μέσα των! Σκότος υπάρχει και σήμερα, όπως παντού και πάντοτε. Το φως όμως διαλύει το σκότος. Ποτέ, το τονίζω, να μη δεχθείς απελπισίαν και δια τίποτε. Η ευσπλαχνία και το ελεός Του Θεού είναι άβυσσος. Όσιος Ιερώνυμος της Αιγίνης
https://iconandlight.wordpress.com/2023/05/17/89725/
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Λογγίνου τοῦ Ἑκατοντάρχου καὶ τῶν δύο συμμαρτύρων αὐτοῦ Ἰσαύρου καὶ Ἀφροδισίου
Ἦχος δ´.
Οἱ Μάρτυρές σου Κύριε, ἐν τῇ ἀθλήσει αὐτῶν, στεφάνους ἐκομίσαντο τῆς ἀφθαρσίας, ἐκ σοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· σχόντες γὰρ τὴν ἰσχύν σου, τοὺς τυράννους καθεῖλον, ἔθραυσαν καὶ δαιμόνων, τὰ ἀνίσχυρα θράση. Αὐτῶν ταῖς ἱκεσίαις, Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Λογγίνου τοῦ Ἑκατοντάρχου, τοῦ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ.
Ἦχος α´. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος.
Τὸν Ἥλιον τῆς δόξης Σταυρῷ προσηλωθέντα, καὶ τοῖς ἐν σκιᾷ θανάτου, ἐκλάμποντα ὡς εἶδες, ηὐγάσθης αὐτοῦ ταῖς ἀστραπαῖς, καὶ ἤθλησας Λογγίνε εὐσεβῶς· διὰ τοῦτο νοσημάτων παντο‐ δαπῶν, λυτροῦσαι τοὺς ἐκβοῶντας· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Λογγίνου τοῦ Ἑκατοντάρχου.
Ἦχος β΄. Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον.
Ὅτε κατεῖδες σαρκὶ πάσχοντα, ἐπὶ ξύλου τὸν Κύριον, τότε Αὐτὸν ὡμολόγησας, Υἱὸν Θεοῦ θείῳ στόματι· ὅτε δὲ καὶ τοῦ μαρτυρίου, τὸν δίαυλον Λογγῖνε ἐτέλεσας, ᾔσχυνας τελείως, εἰδωλομανίας τὴν ἔπαρσιν, καὶ μετέστης λαμπρῶς, πρὸς ζωὴν τὴν αἰώνιον.
Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἰωάννου ἐκ Τουρκολέκα.
Ἦχος γ´. Θείας πίστεως. (ὑπὸ Ἀρχιμ.Νικοδήμου Ἀεράκη)
Μέγαν μάρτυρα τῆς Ἀρκαδίας, εὐφημήσωμεν τὸν Ἰωάννην, ἀνυμνοῦντες αὐτοῦ θείαν ἄθλησιν· καταβαλὼν γὰρ ἀπίστων φρυάγματα, ὁμολογίας Χριστοῦ στέφος εἴληφεν· ὅθεν Κύριε, λιταῖς σοῦ ἐνδόξου μάρτυρος, χαρίτωσον πιστοὺς τοὺς προσκυνοῦντάς σε.
Ἀπολυτίκιον Ὁσίου Δομετίου Μετεωρίτου.
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συναναρχον Λογον.(ὑπὸ Ἱερομ.Ἀθανασίου Σιμωνοπετρίτου)
Ἀγαπήσας ἐνθέως Τριάδα πάντιμον, οἶκος ταύτης ἐγένου σεπτὲ Δομέτιε, ὅθεν εἰς πέτραν ἀνελ‐ θὼν τὴν ὑψίθωρον, ᾠκοδόμησας Μονήν, ἐπ᾿ ὀνόματι Αὐτῆς· καὶ νῦν ἑστὼς σὺν Ἁγίοις, ὑπὲρ ἡμῶν ἱκετεύων, μὴ παύσῃ Πάτερ ὡς φιλότεκνος
Ἀπολυτίκιον Ὁσίου Ἱερωνύμου τοῦ Νέου τοῦ Καππαδόκου, τοῦ ἐν Αἰγίνῃ
Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν σοί, Πάτερ ἀκριβῶς, διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα· λαβὼν γὰρ τὸν Σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττων ἐδίδασκες, ὑπερορᾶν μὲν σαρκός, παρέρχεται γάρ· ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε Ἰερώνυμε τὸ πνεῦμά σου.
Ἀπολυτίκιον Ὁσίου Ἱερωνύμου τοῦ Νέου τοῦ Καππαδόκου, τοῦ ἐν Αἰγίνῃ.
Ἦχος πλ. α´. Τὸν συνάναρχον Λόγον. (ὑπὸ Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια)
Ἀκραιφνεῖ πολιτείᾳ, ψυχῆς ἁπλότητι, νηστεία, πόνοις συντόνοις καὶ νοερά προσευχή τῶν ὁσίων ἀρετάς ἀνεζωγράφησας ἄρτι τῶν πάλαι, θαυμαστέ, Ἱερώνυμε σοφέ, Αἰγίνης τῆς νήσου εὖχος, καὶ νῦν πρεσβεύεις Κυρίῳ, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον Ὁσίου Ἱερωνύμου τοῦ Νέου τοῦ Καππαδόκου, τοῦ ἐν Αἰγίνῃ
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης (Ποίημα Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια)
Καππαδόκων τὸ κλέος, τῆς Καρβάλης τὸ βλάστημα καὶ λαμπρὸν φωστῆρα Αἰγίνης, Ἱερώνυμον ὅσιον, τιμήσωμεν πιστοὶ χρεωστικῶς ὡς χάριτος τῆς θείας φρυκτωρόν, προοράσεως ταμεῖον καὶ θαυμασίων κρήνην, ἀνακράζοντες· Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ σὲ ἡμῖν χειραγωγὸν πρὸς πόλον δείξαντι.
Ἀπολυτίκιον Μισαὴλ Δικαίου τοῦ ἐν Καρβάλῃ τῆς Καππαδοκίας.
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον. (Ποίημα Δρος Χ. Μ. Μπούσια)
Ἡσυχίας τὸν λάτρην , εὐχῆς τὸν σύνοικον, τῆς ταπεινώσεως βάθρον καὶ σιωπῆς ἐραστήν, Μισαὴλ τὸν ἀγγελώνυμον τιμήσωμεν ὡς τῶν δικαίων ζηλωτὴν καὶ ὡράϊσμα τερπνὸν τῆς χώρας τῶν Καππαδόκων αὐτῶ βοῶντες· τὴν τρίβον τὴν σωστικὴν ἡμῖν ὑπόδειξον.
Ο ΑΓΙΟΣ ΛΟΓΓΙΝΟΣ Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ, Ο ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ 15.10.2008 ΟΜΙΛΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
https://www.youtube.com/watch?v=zCbI_DUstZs
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου