ΑΥΤΗ Η ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ!

Τα πράγματα σε λίγες μέρες ή εβδομάδες θα δυσκολέψουν αφάνταστα.Γι αυτό καλό είναι να ακολουθήσουμε τις παραπάνω συμβουλές.

Πρόσεχε την ψυχή σου!

Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς, ο οποίος είχε ένα γιο πονηρό. Έχοντας χάσει κάθε ελπίδα για αλλαγή προς το καλύτερο, ο πατέρας καταδίκασε τον γιο του σε θάνατο.
Του έδωσε ένα μήνα περιθώριο για να προετοιμαστεί.

Πέρασε ο μήνας, και ο πατέρας ζήτησε να παρουσιασθεί ο γιος του. Προς μεγάλη του έκπληξη, παρατήρησε πως ο νεαρός ήταν αισθητά αλλαγμένος: το πρόσωπό του ήταν αδύνατο και χλωμό, και ολόκληρο το κορμί του έμοιαζε να είχε υποφέρει.


«-Πώς και σου συνέβη τέτοια μεταμόρφωση, γιέ μου;», ρώτησε ο πατέρας.

«-Πατέρα μου και κύριέ μου», απάντησε ο γιος, «πώς είναι δυνατόν να μην έχω αλλάξει, αφού η κάθε μέρα με έφερνε πιο κοντά στον θάνατο;».

«-Καλώς, παιδί μου», παρατήρησε ο βασιλιάς. «Επειδή προφανώς έχεις έρθει στα συγκαλά σου, θα σε συγχωρήσω. Όμως, θα χρειαστεί να τηρήσεις αυτή την διάθεση επιφυλακής της ψυχής σου, για την υπόλοιπη ζωή σου».

«-Πατέρα μου», απάντησε ο γιος, «αυτό είναι αδύνατο. Πώς θα μπορέσω να αντισταθώ στα αμέτρητα ξελογιάσματα και τους πειρασμούς;».

Ο βασιλιάς τότε διέταξε να του φέρουν ένα δοχείο γεμάτο λάδι, και είπε στον γιο του:
«-Πάρε αυτό το δοχείο, και μετάφερέ το στα χέρια σου, διασχίζοντας όλους τους δρόμους της πόλεως. Θα σε ακολουθούν δύο στρατιώτες με κοφτερά σπαθιά. Εάν χυθεί έστω και μία σταγόνα από το λάδι, θα σε αποκεφαλίσουν».

Ο γιος υπάκουσε. Με ανάλαφρα, προσεκτικά βήματα, διέσχισε όλους τους δρόμους της πόλεως, με τους στρατιώτες να τον συνοδεύουν συνεχώς, και δεν του χύθηκε ούτε μία σταγόνα.

Όταν επέστρεψε στο κάστρο, ο πατέρας τον ρώτησε:
«-Γιέ μου, τι πρόσεξες καθώς τριγυρνούσες μέσα στους δρόμους της πόλεως;».

«-Δεν πρόσεξα τίποτε».

«-Τι εννοείς, ‘τίποτε’;», τον ρώτησε ο βασιλιάς. «Σήμερα ήταν μεγάλη γιορτή. Σίγουρα θα είδες τους πάγκους που ήταν φορτωμένοι με πολλές πραμάτειες, τόσες άμαξες, τόσους ανθρώπους, ζώα».

«-Δεν είδα τίποτε απ’ όλα αυτά», είπε ο γιος. «Όλη η προσοχή μου ήταν στραμμένη
στο λάδι μέσα στο δοχείο. Φοβήθηκα μην τυχόν μου χυθεί μια σταγόνα και έτσι
χάσω τη ζωή μου».

«-Πολύ σωστή η παρατήρησή σου», είπε ο βασιλιάς.

«Κράτα λοιπόν αυτό το μάθημα κατά νου, για την υπόλοιπη ζωή σου. Να τηρείς
την ίδια επιφυλακή για την ψυχή μέσα σου, όπως έκανες σήμερα για το λάδι μέσα στο δοχείο. Να στρέφεις τους λογισμούς σου μακριά από εκείνα που γρήγορα παρέρχονται, και να τους προσηλώνεις σε εκείνα που είναι αιώνια.Θα είσαι ακολουθούμενος, όχι από οπλισμένους στρατιώτες, αλλά από τον θάνατο, στον οποίον η κάθε μέρα μας φέρνει πιο κοντά. Να προσέχεις πάρα πολύ να φυλάς την ψυχή σου από όλους τους καταστροφικούς πειρασμούς».

Ο γιος υπάκουσε τον πατέρα, και έζησε έκτοτε ευτυχής।                    ΠΗΓΗ: http://www।pantocrator।net/gr/modules।php?name=News&file=article&sid=58η

Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος: «Η απουσία συντονιστή είναι σήμερα το μεγάλο πρόβλημα στην Εκκλησία...»

ΜΕΡΟΣ Β’ (ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ)

 

Δεν νομίζετε Παναγιώτατε, πως είναι καιρός να εγκαταλείψουμε τον ορατό και δια γυμνού ματιού εφησυχασμό μας; Πως είναι καιρός να επαναφέρουμε τον λυτρωτικό ευαγγελικό και αποστολικό λόγο, ο οποίος είναι ο μόνος που δύναται να διαλύσει τα τεχνάσματα του πονηρού Σατανά; Γιατί οι οικονομικές κρίσεις είναι συνέπεια της πνευματικής κρίσης, την ευθύνη την οποία φέρει ο κάθε πιστός αλλά κυρίως η ηγεσία της Εκκλησίας. Η κατήχηση υποβαθμίστηκε όσο ποτέ άλλοτε στις ημέρες μας. Μήπως έφθασε η ώρα για να επαναφέρουμε στο προσκήνιο και να καλλιεργήσουμε την πίστη των πρώτων Χριστιανών και να δώσουμε τέλος στις εκλογικεύσεις και στις συνειδητές εκπτώσεις από την αλήθεια; Πιστεύετε ότι υπάρχει σήμερα σοβαρή δουλειά πάνω στο θέμα της Κατήχησης από μέρους της Εκκλησίας μας;

 

Η κατηχητική δράση, όπως σωστά τονίσατε, ιδιαίτερα μάλιστα τα τελευταία χρόνια είναι πάρα πολύ μειωμένη. Φταίνε θα έλεγα πολλά πράγματα... Από άποψη καταλογισμού ευθυνών φταίμε κυρίως εμείς, οι Επίσκοποι, ως έχοντες το αποστολικό πρόσταγμα του κηρύγματος. Φταίει όμως, και η Παιδεία και το Κράτος. Και αυτό γιατί είναι ηλίου φαεινότερο πως συστηματικά καλλιεργείται εδώ και δεκαετίες μία ιδεολογία που στόχο έχει να οδηγεί τους νέους -και όχι μόνο αυτούς- έξω από την Εκκλησία. Καλλιεργείται λ. χ. στο όνομα δήθεν της προόδου η αμφιβολία και η διαστρέβλωση για το Θεό αλλά και μια σειρά άλλων ανοησιών που λειτουργούν στα παιδιά μας σαν το μικρόβιο που πλήττει ζωντανά και υγιή κύτταρα του οργανισμού. Όσα παιδιά μάλιστα αντιδρούν στην ισοπέδωση που μεθοδικά επιχειρείται και αναπτύσουν ένα μηχανισμό άμυνας θα λέγαμε, είναι αλήθεια ότι περιθωριοποιούνται και ενίοτε αποκόπτονται από το σύστημα. Γίνονται θα έλεγα δακτυλοδεικτούμενα! Γιατί είναι αλήθεια ότι στο σαθρό αυτό σύστημα εκλαμβάνει την πίστη στον Θεό, ως οπισθοδρόμηση!!!

Είναι άλλωστε προφανές πως σήμερα δεν υπάρχει η μορφή ιεραποστολής που υπήρχε την περίοδο 1955-1970 με τη δράση της Εκκλησίας μέσα από την Χριστιανική Νεολαία σε όλες της τις μορφές, στα Πανεπιστήμια, στα Σχολεία κ.τ.λ. Κάποτε ο παπάς, ο δάσκαλος και οι γονείς είχαν εξ ολοκλήρου την ευθύνη της μετάβασης του παιδιού αφενός μεν με τη διδασκαλία και αφετέρου με το παράδειγμα τους στην εν Χριστώ ζωή. Σήμερα ωστόσο στην θεμελιώδη αυτή σχέση για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του νέου δυστυχώς έχουν διεισδύσει και πολλοί άλλοι παράγοντες. Παράγοντες που μετά λύπης μου το επισημαίνω αλλά είναι η τραγική αλήθεια δρουν διαβρωτικά αλλοιώνοντας τα συστατικά εκείνα που καθιστούσαν τον Έλληνα ως ξεχωριστή μοναδική προσωπικότητα και την πατρίδα μας πρωτοπόρο σ’ όλον τον κόσμο.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω και το μεγάλο ρόλο στην κατήχηση που έχει η ιδιωτική πρωτοβουλία εντός της Εκκλησίας. Δεν λέγω πως είναι εκτός Εκκλησίας οι άνθρωποι, που έχουν τα σωματεία τους, τα καταστατικά τους, τις προτιμήσεις τους κ.τ.λ., όπου κι εκεί γίνεται μια ουσιαστική αγωγή. Μπορεί να καταλογίζονται στην όλη δραστηριότητα τους κάποια αρνητικά θεολογικά η εκκλησιολογικά ζητήματα! Προσωπικά όμως, πιστεύω πως η προσπάθεια που γίνεται και έχει ως μοναδικό στόχο την ενίσχυση της κατήχησης στον ελληνικό λαό, και υπό το πρίσμα αυτό καλό είναι να γίνεται. Δεν είναι καιρός να πετροβολούμε για λόγους εντυπωσιασμού της κοινής γνώμης τις προσπάθειες αυτές. Είμαι της γνώμης πως μέσα από την ανάπτυξη μιας συνεργασίας θα προκύψει πολλαπλό όφελος.

 

 

 

Με δεδομένο ότι υπάρχει μία εχθρική στάση στο θέμα της κατήχησης από πλευράς της Πολιτείας , η οποία εκδηλώνεται με το ότι λ.χ. σταδιακά υποβαθμίζεται το μάθημα των θρησκευτικών και κλείνουν οι Θεολογικές μας Σχολές, όπως προσφάτως το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, μήπως ήρθε ο καιρός η Εκκλησία πλέον να πάρει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες;

 

Έχουμε ήδη χάσει πολύ χρόνο! Έπρεπε να έχει γίνει αυτό. Έπρεπε ως Ιεραρχία να πάρουμε συγκεκριμένες αποφάσεις, ώστε να έχουμε προλάβει να αντιμετωπίσουμε τέτοια θέματα πριν ακόμη αυτά εκδηλωθούν. Όμως δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή, όπως και στον πολιτικό, έτσι και στον εκκλησιαστικό χώρο, μυαλά και καρδιές που να «πετάνε» για Ελλάδα, για Ορθοδοξία, για Ιεραποστολή και για Εκκλησία... Είναι λυπηρό που το λέω αλλά δεν υπάρχουν! Αφού το βλέπουμε πλέον όλοι, ότι έχουμε υποστεί μία καθίζηση, η οποία είναι πιο επικίνδυνη τώρα, εξαιτίας της περιπέτειας που έχουμε με την Ευρώπη. Βέβαια κανείς δεν θα έλεγε της Εκκλησίας τίποτε, αν έκανε καλά τη δουλειά της στον τομέα της κατηχήσεως. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη σημαντικές κατηχητικές δραστηριότητες, που αποτελούν την εξαίρεση, και όχι όπως θα έπρεπε τον κανόνα στην όλη δομή και λειτουργία. Όπου υπάρχουν φωτισμένοι άνθρωποι και με όρεξη, καταφέρνουν να έχουν παιδιά στο Κατηχητικό Σχολείο. Για παράδειγμα εδώ στη Θεσσαλονίκη έχουμε Ενορίες, με σημαντική προσφορά στην Κατήχηση. Είναι τόσο καλά οργανωμένες που ορισμένες εξ αυτών έχουν δικές τους Κατασκηνώσεις προκειμένου να συνεχίζουν το κατηχητικό έργο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ειλικρινά ως Επίσκοπος χαίρομαι που έχω τέτοιες ενοριακές δραστηριότητες. Εκ του σύνεγγυς μάλιστα παρακολουθώ, εγκρίνω και συγχαίρω. Είναι πάρα πολύ ωραίο!

Αυτές οι προσπάθειες, όπως είπα, είναι σήμερα μεμονωμένες και δεν αποτελούν το γενικό κανόνα. Δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε μπροστά στο τραγικό γεγονός ότι η πλειονότητα των νέων μας είναι μακράν της Εκκλησίας.

 

Πράγματι, αυτό είναι αλήθεια! Τι μέλλει γενέσθαι και ποιά πιστεύετε πως είναι η ρίζα του κακού;

 

Να πάω λοιπόν, αφού το θέλετε στη ρίζα. Ευθυνόμεθα πάρα πολύ για το ότι δεν υπάρχει αυτό που υπήρχε άλλοτε, δηλαδή Διεύθυνση Κατηχητικών Σχολείων! Ως Ιεραρχία δεν αφιερώσαμε πολύ χρόνο ούτε εγκύψαμε ποτέ με την ανάλογη σοβαρότητα στην οργάνωση του κατηχητικού έργου. Υποβαθμίσαμε τον τομέα της Κατηχήσεως υπερεκτιμώντας ουσιαστικά το μάθημα της θρησκευτικής αγωγής στα σχολεία. Μείναμε βλέπετε σ’ αυτά που εμείς ζήσαμε ως εμπειρία και βίωμα. Όλα αυτά τα θέματα κάποτε εντάσσονταν στην αρμοδιότητα των Διευθύνσεων της Αποστολικής Διακονίας. Πρωτίστως η Κατήχηση, το Κήρυγμα, η Εξομολόγηση και άλλοι τομείς εργασίας αποτελούσαν το βασικό αντικείμενό της. Με την δημιουργία Επιτροπών επί Ιερωνύμου Α αποδυναμώθηκε η Αποστολική Διακονία. Τότε ήμουν Διευθυντής Κηρύγματος και το διαλύσαμε, γιατί συστήθηκε αρμόδια Συνοδική Επιτροπή. Αυτό ωστόσο που έχει διαπιστωθεί και παρατηρείται είναι πως από τις Συνοδικές Επιτροπές απουσιάζει η έμπνευση, δεν υπάρχουν μόνιμα στελέχη, ούτε έχουν ανθρώπους για να ανεβάσουν το επίπεδο αυτών των προσπαθειών. Όλη αυτή η κατάσταση πράγματι χωλαίνει αυτή τη στιγμή! Χρειάζονται να γίνουν παρεμβάσεις, να ληφθούν πρωτοβουλίες και να διοργανωθούν οι ιεραποστολικές ευθύνες με διάρθρωση εκκλησιαστικών υπηρεσιών, με αναφορά στην Αποστολική Διακονία και στη ΔΙΣ.

 

Σχεδόν για δύο και πλέον δεκαετίες που ασχολούμαι με το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ ακούω για παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες. Ωστόσο πέραν των βαρύγδουπων ανακοινώσεων οι περισσότερες εξ αυτών τίθενται μέσα από έναν αμιγώς γραφειοκρατικό μηχανισμό στο αρχείο και στην ιστορία! Τρανό παράδειγμα αποτελεί ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος! Ο νυν Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ως Μητροπολίτης Θηβών μιλούσε συχνά -πυκνά για αναγκαίες αλλαγές, λ. χ. στον τρόπο εκλογής νέων Αρχιερέων και στον τρόπο λειτουργίας της Εκκλησίας της Ελλάδος! Τώρα ωστόσο σιωπά...

 

Ο ισχύων Καταστατικός Χάρτης είναι του 1977. Με αυτόν πορευόμαστε τώρα με μια -δυό τροπολογίες που έχουν γίνει. Κάναμε ένα νέο Καταστατικό Χάρτη την περίοδο κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ με Υπουργό Παιδείας τον τέως πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου. Το λέω γιατί στην Επιτροπή που συγκροτήθηκε εκτός των Ιεραρχών συμμετείχε ένας πρώην Πρόεδρος του Αρείου Πάγου και αρκετοί καθηγητές του Πανεπιστημίου. Έχουμε λοιπόν έτοιμο Καταστατικό Χάρτη. Εκ μέρους δε της Πολιτείας συμμετείχε και ο άλλοτε Πρύτανης ο Μιχάλης Σταθόπουλος, οι απόψεις του οποίου, όπως γνωρίζετε, δεν είναι εκκλησιαστικές! Αυτός λοιπόν ο Καταστατικός Χάρτης βρίσκεται στα ντουλάπια του Υπουργείου Παιδείας! Θυμάμαι ότι μεταξύ των άλλων υπήρχε και μια πρόταση εκπληκτική! Πρόταση που θεσμοθετούσε εκτός από τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και Ιδιωτικού Δικαίου, να υπάρχει και πρόσωπο για την Εκκλησία, που να λέγεται Εκκλησιαστικού Δικαίου η με μια άλλη ονομασία. Δεν έγιναν αυτά για λόγους που ποτέ δεν έμαθα! Το να αλλάξει σήμερα ένας Καταστατικός Χάρτης είναι πολύ δύσκολο θέμα. Με τις παρούσες μάλιστα συνθήκες, μπορεί να βγει χειρότερος από ότι είναι τώρα.

Πέραν τούτου δεν νομίζω πως αυτό αποτελεί το εμπόδιο... Είναι θέμα ενθουσιασμού, εμπνεύσεως, συλλήψεως και εκπληρώσεως η ενασχόληση με πρωτοβουλίες που αναβαθμίζουν το κύρος της Εκκλησίας μας. Και ως αναβάθμιση εννοώ πάντα την ενίσχυση και επικράτηση της εν Χριστώ ζωής και του ευαγγελικού λόγου στην ελληνική κοινωνία. Ακόμη και τώρα που είμαι σε μεγάλη ηλικία όταν έρχονται τέτοια θέματα προς συζήτηση η ψυχή μου ειλικρινά πετάει. Γίνομαι έφηβος... Γι' αυτό άλλωστε και έστειλα το περασμένο καλοκαίρι έγγραφο στην Ιερά Σύνοδο καταγράφοντας τα προβλήματα, στα οποία πρέπει τώρα να εγκύψουμε με σοβαρότητα. Το ανέγνωσαν στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, η οποία μου απάντησε απλά πως «ελήφθη υπ’ όψιν» και τίποτε άλλο! Ήταν μια πολυσέλιδη επιστολή, η οποία δημοσιεύθηκε ολόκληρη σε ορισμένα περιοδικά. Σ’ αυτήν γινόταν αναφορά σε εθνικά θέματα, στο μάθημα των θρησκευτικών, στο περιεχόμενο της Ιστορίας, στο θέμα της Προνοίας και άλλα.

 

Δεν επανήλθατε στην επιστολή σας; Δεν μιλήσατε με τον Αρχιεπίσκοπο η με Αρχιερείς κατά την πρόσφατη συνεδρίαση της Ιεραρχίας;

 

Φυσικά σε κατ’ ιδίαν επαφές πρότεινα να τα συζητήσουμε. Ζήτησα να πάρουμε δύο -τρεις αποφάσεις την μία φορά... μετά από έξι μήνες άλλες τρεις.. Να τα φέρουμε τα καυτά αυτά θέματα στην επιφάνεια κατά τρόπο τέτοιο που θα αναπτερώνεται η ελπίδα και η προσδοκία του ελληνικού λαού ώστε να αισθάνεται ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι παρούσα στα δρώμενα και στις εξελίξεις, ότι νοιάζεται για τη σωτηρία και την πρόοδο του λαού.

Πως όμως θα γίνουν αυτά; Αν δεν υπάρχει κινητήριος δύναμη να τα συντονίσει και να διανείμει τις αρμοδιότητες, δεν γίνεται τίποτε. Η απουσία του συντονιστή είναι σήμερα μεγάλο πρόβλημα. Ως εκ τούτου κάθε Ιεράρχης κοιτά την επαρχία του, γιατί τα θέματα είναι πολλά, ιδίως στις μεγάλες επαρχίες! Κι έτσι υπάρχει μια στασιμότητα. Σκοπός είναι να υπάρχει το πνευματικό υπόβαθρο, δηλαδή ο πυρήνας μέσω του οποίου θα αναπτυχθούν πολλοί αδρανείς σήμερα τομείς. Επί του παρόντος όμως, δυστυχώς δεν βλέπω να γίνεται κάτι...

 

Παναγιώτατε, υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα πλέον και απασχολεί πάρα πολλές Μητροπόλεις. Πρόκειται για το θέμα των νέων χειροτονιών. Υπάρχουν επίσης και φωνές πολιτικών που λένε πως πρέπει να μεταβληθεί η σχέση συναλληλίας Εκκλησίας και Πολιτείας και μέσα σε αυτές τις φωνές ήταν και υπουργικές φωνές όπως αυτή του λ.χ. του Νίκου Σηφουνάκη!

 

Καλά αυτός ο κύριος αποτελεί εξαίρεση. Δεν τον λαμβάνουμε υπ ὄψιν, γιατί πρόκειται περί ανθρώπου, ο οποίος έχει πάθος κατά της Εκκλησίας! Κι αν διατηρεί κάποια επαφή η γνωριμία προσωπική με εκκλησιαστικό πρόσωποπιστεύω πως το κάνει προκειμένου να δώσει κύρος στις θέσεις του. Προσωπικά πιστεύω πως η εχθρική στάση προς την Εκκλησία αποσκοπεί σε ιδιοτελείς επιδιώξεις του. Κι γι’ αυτό θεωρώ πως δεν εκφράζουν κάποιο επίπεδο βάσει του οποίου θα μπορούσαμε να συζητήσουμε. Άλλες ωστόσο συγκροτημένες απόψεις που κατά καιρούς εκφράζονται έχουν κάποια στοιχεία σοβαρότητος, αλλά μόνο λέγονται προς εντυπωσιασμό αφού κανείς δεν αναλαμβάνει να τις πραγματοποιήσει! Αλλά ερωτώ: υπό τις συνθήκες που είμαστε και υπό τις δυσχερείς περιστάσεις που ευρισκόμεθα, είναι εποχή για να χωρίζουμε η όντως είναι εποχή για να ενωνόμεθα; Αν υπάρχει μία συνεκτική ένωση, η οποία μπορεί να μας συγκρατήσει από την διάλυση και βεβαίως παράλληλα με την κύρια σωτηριολογική της αποστολή, αυτή είναι η Εκκλησία. Κοιτάξτε την ομογένεια. Διατηρείται, εγκαταβιώνει και υπάρχει και δίνει την παρουσία της ευρισκόμενη στην καρδιά της Ν. Υόρκης και γενικά στις χώρες του εξωτερικού, μέσω της παρουσίας και της συμμετοχής της στην Εκκλησία. Κάποτε πήγαν τα κόμματα να τους χωρίσουν και στο εξωτερικό και απέτυχαν! Κατόπιν οι πολιτικοί έγιναν πολύ πιο διακριτικοί! Κι ευτυχώς γιατί θα κατέστρεφαν όλη την ενότητα αυτή του ελληνισμού του εξωτερικού. Λοιπόν το ίδιο θα γίνει και στην Ελλάδα. Η Εκκλησία μας κρατάει. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Το να είναι πιο διακριτοί οι ρόλοι, το δεχόμαστε. Ήδη είναι διακριτοί. Δεν είναι όπως ήταν πριν. Τα περισσότερα έχουν εξαλειφθεί. Ποιά είναι λοιπόν η αιτία της επαναφοράς της συζήτησης αυτής; Μήπως το θέμα της περιουσίας; Νομίζω πως είναι απλά το πρόσχημα... Γιατί αν πραγματικά θέλουν να εγείρουν τέτοιο ζήτημα κάλλιστα μπορούν να επιστρέψουν την περιουσία που δήμευσαν μέχρι σήμερα. Αρκούν τρεις εταιρείες από την Ευρώπη να αναλάβουν την αξιοποίηση της, για να μην τους έχει ανάγκη η Εκκλησία! Προϋπόθεση ωστόσο είναι να τα δώσουν πίσω όλα! Όχι τα πήραμε και τώρα θα σας αφήσουμε στον δρόμο! Αφού η υπόσχεση από μέρους τους ήταν ότι να δίδεται η μισθοδοσία στον ιερό κλήρο.

 

Πόσο μπορεί να επηρεάσει η παρούσα κυβερνητική πολιτική, τα θέματα της Εκκλησίας; Δεν έχουμε νέες χειροτονίες! Αυτό σημαίνει πως δεν έχουμε ανθρώπους που να μπορούν ενταχθούν πλέον στον Κλήρο, να έχουν τον μισθό τους για να μπορούν να ζήσουν την οικογένειά τους; Φυσικά υπάρχει και η άποψη ορισμένων Ιεραρχών, με την οποία δεν ξέρω αν συμφωνείτε, ότι θα πρέπει να έχουμε πλέον και ζευγά και παπά...

 

Δεν συμφωνώ σ' αυτό. Για το θέμα της μισθοδοσίας είμαι κάθετος. Δεν υπάρχει περίπτωση τώρα να υποστηρίξουμε ότι διακόπτεται η μισθοδοσία, γιατί έτσι αποφάσισε το Κράτος. Υφίσταται περιορισμός στον αριθμό των χειροτονιών. Το γεγονός αυτό το ενέταξαν μέσα στον περιορισμό διορισμών που γίνεται στους Καθηγητές και σ' όλους γενικά τους υπαλλήλους του Δημοσίου. Κι επειδή επιπλέον έχουμε υπερβεί κάποιο όριο, το οποίο όμως, είχε συμφωνηθεί πριν 15 χρόνια, όταν δηλαδή ο πληθυσμός ήταν άλλος. Τώρα έχουν δημιουργηθεί νέοι οικισμοί. Το λεκανοπέδιο της Αττικής γέμισε, στην Θεσσαλονίκη είχαμε ανάλογη αύξηση. Επομένως επειδή είναι 1000-1500 ιερείς παραπάνω από ότι είχαμε αρχικά συμφωνήσει, δεν σημαίνει ότι παρέχεται στην Πολιτεία η δυνατότητα μείωσης των χειροτονιών. Προσωπικά τους το διεμήνυσα πιο σκληρά: Ούτε στην Τουρκοκρατία δεν απαγορεύθηκε η χειροτονία ιερέων ούτε στην Ιταλο- Γερμανική Κατοχή! Πως γίνεται λοιπόν τώρα; Για να κάνουμε οικονομία. Ε! με πόσους; με 100 η 200 εφημέριους θα κάνετε οικονομία; Όχι δεν αποδέχομαι τη μείωση των χειροτονιών.

 

Μείωση για ορθοδόξους ιερείς αύξηση ωστόσο με 100 νέες προσλήψεις για την μουσουλμανική κοινότητα στη Θράκη...

 

Είναι πράγματι μεγάλο το πρόβλημα. Πολλοί που θέλουν να ιερωθούν και αποφοιτούν από τις Εκκλησιαστικές Ακαδημίες και από τις Θεολογικές Σχολές δεν μπορούν πλέον να διοριστούν σε σχολεία. Τι θέλουν να καταργήσουν και την Επιστήμη της Θεολογίας; Ε ναι, φαίνεται να το επιχειρούν κι αυτό με την κατάργηση του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας. Επιδιώκουν να φτάσουμε σε ένα κράτος άθεο; Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι δυσμενέστατη για την Εκκλησία και την Ελλάδα. Γιατί ως χριστιανοί απλώς θα πάμε στην χορεία των μαρτύρων... Θα γίνουμε μάρτυρες, όσοι μείνουν. Αυτό δεν είναι λογικό, δεν είναι σωστό. Από την άλλη πλευρά, ποτέ και σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίξαμε ότι επιθυμούμε να γίνουμε εμείς Κράτος και να διοικούμε την Πολιτεία. Δηλαδή να κάνουμε αυτό που κάνουν τώρα στις μουσουλμανικές χώρες όπου επιβάλλεται το θεοκρατικό καθεστώς. Δεν έχουμε τέτοιες βλέψεις.

Αυτή τη στιγμή νιώθουμε διωκώμενοι, ως ένα βαθμό. Η Εκκλησία είναι διωκόμενη. Σήμερα στην Ορθόδοξη Ελλάδα κάποιοι επιχειρούν να κάψουν εκκλησίες; Στο σημαντικότερο λ.χ. εκκλησιαστικό μνημείο της Θεσσαλονίκης, δηλαδή η Παναγία η Αχειροποίητος, μνημείο του 4ου-5ου αιώνος, που είναι αριστούργημα και το γνωρίζει η Πολιτεία, γι' αυτό και το συντηρεί η Αρχαιολογική Υπηρεσία αποτέλεσε στόχο. Συγκεκριμένα το βράδυ της 28ης Οκτωβρίου άγνωστοι τοποθέτησαν τέσσερα γκαζάκια και 2 μπετόνια με βενζίνη στην πόρτα του ναού. Ευτυχώς το κακό απετράπη. Είναι δυνατό να καίμε σήμερα εκκλησίες; Που βαδίζουμε;

 

Ας ελπίσουμε τα πράγματα τη νέα χρονιά να γίνουν καλύτερα...

 

Καλύτερα θα γίνουν αν υπάρξει απ’ όλους μας ειλικρινής μετάνοια. Και μετάνοια σημαίνει αλλαγή πορείας. Επιβάλλεται σήμερα να μοιάσουμε στους κατοίκους της πόλης Νινευϊ για να αποτρέψουμε τα δεινά και την καταστροφή. Επιβάλλεται να κάνουμε όλοι μας την αυτοκριτική μας, ως χριστιανοί. Να δούμε τι έφταιξε κάι φθάσαμε στο χείλος της καταστροφής και με τη βοήθεια του Θεού να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα. Προσωπικά πιστεύω πως ο Χριστός και η Παναγία, θα συνεχίσουν να προστατεύουν την ευλογημένη χώρα μας. Αν μάλιστα αλλάξουμε ρότα τότε θα έρθουν και οι ευλογίες. Από τα βάθη της καρδιάς μου εύχομαι ο Θεός να παρέχει ευλογίες στον ελληνικό λαό αλλά και σ’ όλους τους λαούς της γης.

 

 

 

Συντάκτης: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011                http://www.orthodoxia.gr/newsclicks.cfm?ID=1639&obcatid=1

Oμιλία του Π.Σεραφείμ Ζαφείρη για τα αδιέξοδα που έρχονται..

http://anavaseis.blogspot.com/2012/01/blog-post_5876.html

«Όταν προσεύχομαι αισθάνομαι έναν μυστικό Ιορδάνη...»

Θυμάμαι, παιδάκι που 'μουνα στο χωριό, πέρασε άπο κεί ενας Αγιορείτης.
 Τι μεγάλη ευλογία και τ' Άγιον 'Ορος κι ολα τά μοναστήρια, κι οχι μονο! Και λεω:
—«Γέροντα, οταν προσευχεσθε, πώς αισθάνεσθε;»Είχα, ετσι, τήν περιέργεια, σαν παιδάκι. 
Μου λεει:«Νά σου πώ, παιδί μου. 'Οταν προσεύχομαι κι οταν λεω τήν εύχη, αισθάνομαι ένα μυστικό Ιορδάνη, νά διαπερνάει τήν ψυχή μου. Ιορδάνης χαράς. Ιορδάνης αφέσεως. Μία άνοιξη. Γίνομαι σάν αγγε­λούδι. Αποκτάω φτερά. Ανεβαίνω ψηλα. Νοιώθω ευτυχισμένος.» 

Αρχ.Ανανίας Κουστένης

«Γεροντικές και άλλες ιστορίες» εκδ.Λευκωσία           http://proskynitis.blogspot.com/2012/01/blog-post_20.html

Τα εκατομμύρια, τα όπλα και στο βάθος παραίτηση.

Γράφει η Romfea.gr, 20.31
Σάλο σε εκκλησιαστικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους προκάλεσε η είδηση που κυκλοφόρησε στο twitter, έγκριτου και γνωστού δημοσιογράφου, ο οποίος μιλούσε για τη σύλληψη ιεράρχη με όπλα και 35 (!) εκατομμύρια ευρώ στις αποσκευές του.
Ο γνωστός, τηλεοπτικός, δημοσιογράφος που εργάζεται σε έγκυρο μέσο μαζικής ενημέρωσης ανέφερε (τα στοιχεία του και οι αναρτήσεις του είναι στη διάθεση της Romfea.gr) πως στο αυτοκίνητο του Μητροπολίτη, έγινε έρευνα από άνδρες της τροχαίας εθνικής οδού που πραγματοποιούσαν δειγματοληπτικά "μπλόκα".
Στον έλεγχο του αυτοκινήτου οι αστυνομικοί, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, εντόπισαν τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ σε σακούλες και δύο όπλα στο κάθισμα του οχήματος!
Από την πρώτη στιγμή εκφράσαμε την ελπίδα να πρόκειται για μία παρεξήγηση από τον συγκεκριμένο δημοσιογράφο που το διακινεί στο twitter, υπό τη μορφή των "δεδομένων ειδήσεων" που κοινοποιούν καθημερινά εκατοντάδες ΜΜΕ, δημοσιογράφοι, φορείς μέχρι και ο Πρωθυπουργός.
Έγκυρες αστυνομικές πηγές, πάντως, δεν επιβεβαιώνουν το περιστατικό και μιλούν για φήμες που κυκλοφορούν έντονα τις τελευταίες μέρες και στοχοποιούν συγκεκριμένο ιεράρχη.

Εκκλησιαστικοί παράγοντες εξετάζουν την πιθανότητα η παραφιλολογία και η στοχοποίηση συγκεκριμένου Μητροπολίτη να προέρχεται από "αντιπάλους" του, που θα επιθυμούσαν να τον εξωθήσουν σε παραίτηση.                                http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10667:mitropolitis-mploko-lefta&catid=13

θα πεινάσεις και θα διψάσεις και θέρμανση δε θα΄χεις και πολλά κακά θα σε βρουν...

Η πίστη στην Πρόνοια του Θεού κάθε άλλο παρά απαλλάσσει τον άνθρωπο από δυσκολίες...
Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει ...

Οι άνθρωποι που αγαπούν τον Θεό, με πρώτη την Παναγία Μητέρα Του,  «κατέστρεψαν» τις ζωές τους , αν η πορεία τους σε αυτή τη ζωή κριθεί με κοσμικά κριτήρια....
Ο Πρόδρομος Ιωάννης κυνηγήθηκε, από βρέφος ήδη, και πέρασε μια ζωή στερήσεων και δυσκολιών μέχρι που έφτασε στην φυλάκιση και την θανατική καταδίκη...
Στην ακολουθία της μοναχικής κουράς ο υποψήφιος προειδοποιείται χωρίς περιστροφές πως αυτό που επιθυμεί να κάνει , τον εκθέτει σε θανάσιμους σωματικούς κινδύνους :
«Ει ουν αληθώς ακολουθείν τω Χριστώ ηρετήσω, και ει αψευδώς κληθήναι μαθητής αυτού επιποθείς, ετοιμάσθητι από του παρόντος, μή προς άνεσιν, μή προς αμεριμνίαν, μή προς τρυφάς, μή προς άλλο τι των επί της γης τερπνών τε και απολαυστικών, αλλά προς αγώνας πνευματικούς, προς εγκράτειαν σαρκός, προς κάθαρσιν ψυχής, προς πτωχείαν ευτελή, προς πένθος αγαθόν, προς πάντα τα λυπηρά και επίπονα της χαροποιού κατά Θεόν ζωής και γαρ πεινάσαι έχεις, και διψήσαι, και γυμνητεύσαι, υβρισθήναί τε και χλευασθήναι, ονειδισθήναί τε και διωχθήναι, και πολλοίς περιαχθήναι λυπηροίς, οις η κατά Θεόν ζωή χαρακτηρίζεται και όταν ταύτα πάντα πάθης, χαίρε, φησίν, ότι πολύς ο μισθός σου εν τοίς ουρανοίς υπάρχει.»

Παλιός γέροντας του Αθωνα έλεγε πως ο Θεός τυφλώνει τους υποψηφίους μοναχούς , γιατί αν αντιλαμβάνονταν τις δυσκολίες του δρόμου που επέλεξαν θα το έβαζαν στα πόδια ....
Κάτι αντίστοιχο θα μπορούσε ίσως να λεχθεί και για όσους λαϊκούς επιλέγουν την συνεπή τήρηση των εντολών του Θεού στη ζωή τους και την εμπιστοσύνη στην πρόνοια τού Θεού....


www.misha.pblogs .

ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΝΤΙΜΙΤΡΙ ΤΑΡΑΜΠΙΤΣ.

ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΝΤΙΜΙΤΡΙ ΤΑΡΑΜΠΙΤΣ Τα ακόλουθα είναι λίγα αποσπάσματα από τις προφητείες του Δίκαιου Ντιμίτρι Τάραμπιτς (καταγράφηκαν γύρω στο 1850). Ήταν ένας αγράμματος Σέρβος χωρικός που έζησε με έναν υπερβολικά ευσεβή ερημιτικό τρόπο στα μέσα του 19ου αιώνα, οι περισσότερες προφητείες του καταγράφηκαν από τον νονό του, τον ιερέα Πατέρα Ζαχαρία. Εδώ έχουμε αποσπάσματα από κείμενα που ασχολούνται με έναν μεγάλο πόλεμο μπροστά μας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι πολλές από τις προφητείες του, του 20ου αιώνα, ειδικά εκείνες που περιλαμβάνουν τη Σερβία, έχουν βγει αληθινές. Βλέπεις νονέ μου, όταν ο κόσμος αρχίζει να ζει στην ειρήνη και στην αφθονία μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, όλο αυτό θα είναι ακριβώς μια πικρή ψευδαίσθηση, γιατί πολλοί θα ξεχάσουν το Θεό και θα λατρεύουν μόνο τη δική τους ανθρώπινη εξυπνάδα…. Και ξέρεις νονέ μου, τι είναι η ανθρώπινη εξυπνάδα συγκρινόμενη με του Θεού τη θέληση και γνώση; Ούτε ακόμη μια μόνη σταγόνα στον ωκεανό! Οι άνθρωποι θα κατασκευάσουν ένα κουτί και μέσα του θα υπάρχει κάποιο είδος μηχανισμού με εικόνες, αλλά δεν θα είναι ικανοί να επικοινωνήσουν μαζί μου όντας νεκροί, παρόλο που αυτός ο μηχανισμός εικόνων θα είναι τόσο κοντά στον άλλο κόσμο όπως οι τρίχες στο ανθρώπινο κρανίο είναι κοντά η μια στην άλλη. Με τη βοήθεια αυτού του μηχανισμού ο άνθρωπος θα είναι ικανός να δει οτιδήποτε συμβαίνει σε όλον τον κόσμο. Οι άνθρωποι θα ανοίγουν πηγάδια βαθιά στο έδαφος και θα εξάγουν χρυσάφι (ένα άλλο όνομα για το ακατέργαστο λάδι είναι «μαύρος χρυσός»), το οποίο θα τους δώσει φως, ταχύτητα και δύναμη, και η γη θα χύσει δάκρυα λύπης γιατί θα υπάρχει πολύ περισσότερο χρυσάφι στην επιφάνειά της από ότι στο εσωτερικό της. Η γη θα υποφέρει εξαιτίας αυτών των ανοιχτών πληγών. Εκτός από τη δουλειά στους αγρούς, οι άνθρωποι θα σκάβουν παντού, σε σωστές και λάθος περιοχές, αλλά η αληθινή δύναμη θα είναι όλη γύρω τους, όντας μη ικανή να τους πει: «Έλα, πάρε με, δεν βλέπεις ότι είμαι εδώ, όλη γύρω σου;». Μόνο μετά από πολλά χρόνια, οι άνθρωποι θα θυμηθούν αυτήν την αληθινή δύναμη, και τότε θα αντιληφθούν πόσο ανόητο ήταν να ανοίγουν όλες αυτές τις τρύπες. Αυτή η δύναμη θα είναι επίσης παρούσα στους ανθρώπους αλλά θα πάρει πολύ χρόνο πριν την ανακαλύψουν και την χρησιμοποιήσουν. Έτσι ο άνθρωπος θα ζει για πολύ-πολύ καιρό ανίκανος να ξέρει για τον εαυτό του. Θα υπάρχουν πολλοί μορφωμένοι άνθρωποι που θα πιστεύουν εξαιτίας των βιβλίων τους ότι ξέρουν και μπορούν να κάνουν τα πάντα. Αυτοί θα είναι το μεγάλο εμπόδιο για αυτήν τη διαπίστωση, αλλά από τη στιγμή που οι άνθρωποι αποκτήσουν αυτή τη γνώση, θα δουν τι είδος λάθους έκαναν όταν άκουγαν τους μορφωμένους. Όταν αυτό συμβεί, οι άνθρωποι θα λυπούνται γιατί δεν το ανακάλυψαν πιο πριν, γιατί αυτή η γνώση είναι τόσο απλή. Αυτοί θα πιστεύουν ότι η ψευδαίσθησή τους είναι η πραγματική αλήθεια, παρόλο που δεν θα υπάρχει αλήθεια στη σκέψη τους. Εδώ στην πατρίδα θα είναι το ίδιο όπως σε όλον τον κόσμο. Οι άνθρωποι θα αρχίσουν να μισούν τον καθαρό αέρα και αυτήν τη θεϊκή φρεσκάδα και όλη τη θεϊκή ομορφιά και θα την κρύβουν στη σύγκριση. Κανένας δεν θα τους αναγκάσει να το κάνουν, αλλά θα το κάνουν από τη δική τους ελεύθερη βούληση. Εδώ, στην Κρέμνα, πολλοί αγροί θα γίνουν λιβάδι και πολλά σπίτια θα εγκαταλειφθούν, αλλά τότε εκείνοι που έχουν φύγει θα γυρίσουν πίσω, να θεραπευτούν, αναπνέοντας καθαρό αέρα. Στη Σερβία δεν θα είναι δυνατόν να διακρίνεις έναν άνδρα από μια γυναίκα. Όλοι θα ντύνονται το ίδιο. Αυτή η δυστυχία θα έρθει σε μας από το εξωτερικό και θα παραμείνει επί μακρόν διάστημα. Ο γαμπρός θα παίρνει τη νύφη, αλλά κανείς δεν θα ξέρει ποιός είναι ποιός. Οι άνθρωποι θα χάνονται και θα γίνονται όλο και πιο αναίσθητοι μέρα με τη μέρα. Οι άνθρωποι θα γεννούνται μη γνωρίζοντας ποιός ήταν ο παππούς τους και ο προπάππος τους. Οι άνθρωποι θα σκέφτονται ότι ξέρουν τα πάντα, αλλά μόνο ένα πράγμα θα ξέρουν. Οι Σέρβοι θα χωρίσουν ο ένας από τον άλλο, και θα πουν: «Δεν είμαι Σέρβος, δεν είμαι Σέρβος». Ένας άθεος θα διεισδύσει κρυφά στο έθνος και θα ξαπλώσει στο κρεβάτι με τις Σέρβες αδερφές, μητέρες και συζύγους. Θα φέρουν τέτοια παιδιά ανάμεσα στους Σέρβους, τα οποία θα είναι τα χειρότερα γεννήματα από την αρχή του κόσμου. Μόνο αδύναμοι θα γεννούνται, και κανείς δεν θα είναι αρκετά δυνατός να γεννήσει έναν αληθινό ήρωα. Κάποια στιγμή, θα εξαφανισθούμε από τη δική μας γη. Θα πάμε βόρεια και τότε αντιλαμβανόμενοι τις πράξεις μας θα επιστρέψουμε. Όταν θα γυρίσουμε πίσω,θα αντιληφθούμε τη δυσάρεστη πραγματικότητα και θα καταδιώξουμε τον άθεο, να μην τον ξαναδούμε, στο όνομα του Θεού, ποτέ ξανά…. Όλος ο κόσμος θα πληγεί από μια παράξενη ασθένεια και κανείς δεν θα μπορεί να βρει θεραπεία, ο καθένας θα λέει: «εγώ ξέρω, εγώ ξέρω γιατί είμαι μορφωμένος και έξυπνος» αλλά κανείς δεν θα ξέρει τίποτα. Οι άνθρωποι θα σκέφτονται και θα σκέφτονται αλλά δεν θα μπορούν να βρουν τη σωστή θεραπεία, η οποία υπάρχει με τη βοήθεια του Θεού γύρω μας και μέσα μας. Ο άνθρωπος θα ταξιδεύει σε άλλους κόσμους να βρει ερήμους χωρίς ζωή και παρόλο που ο Θεός τον συγχωρεί, θα σκέφτεται ότι ξέρει περισσότερα από ότι ο Θεός για τον εαυτό του. Εδώ, παρά την αιώνιά ειρήνη του Θεού, δεν θα βλέπει τίποτα, αλλά θα αισθάνεται με την καρδιά και την ψυχή του όλη την ομορφιά και δύναμη του Θεού. Οι άνθρωποι θα ταξιδεύουν στο φεγγάρι και τα αστέρια. Θα ψάχνουν για ζωή, αλλά ζωή όμοια με τη δική μας δεν θα βρουν. Θα είναι εδώ, αλλά αυτοί δεν θα μπορούν να το καταλάβουν και να δουν τι είναι ζωή. Έναν που έρχεται εδώ ο Θεός τον συγχωρεί, μη πιστεύοντας στο Θεό όπως είναι φυσικό για ένα αξιότιμο και σεβαστό πρόσωπο όταν επιστρέψει πίσω θα πει: «Ω, άνθρωποι, εσείς που αναφέρατε το όνομα του Θεού με αμφιβολία, πηγαίνετε εκεί που ήμουν, τότε θα δείτε ποιά είναι του Θεού η λογική και δύναμη». Οι περισσότεροι άνθρωποι θα ξέρουν, το λιγότερο θα αγαπούν και θα φροντίζουν ο ένας τον άλλο. Το μίσος θα είναι τόσο μεγάλο μεταξύ τους έτσι ώστε να φροντίζουν περισσότερο τα διαφορετικά μηχανήματά τους παρά τους συγγενείς τους. Ο άνθρωπος θα εμπιστεύεται το μηχάνημά του περισσότερο παρά τον πρώτο γείτονα…. Ανάμεσα στους ανθρώπους του έθνους, μακριά στα βόρεια, ένας μικρός άνδρας θα εμφανισθεί ο οποίος θα διδάξει τους ανθρώπους την αγάπη και τη συμπόνια, αλλά θα υπάρξουν πολλοί Ιούδες και υποκριτές έτσι ώστε θα έχει πολλά σκαμπανεβάσματα. Όχι μόνο ένας από αυτούς τους υποκριτές θα θελήσει να ξέρει τι είναι η αληθινή ανθρώπινη χάρη, αλλά τα σοφά τους βιβλία θα αγνοηθούν και όλοι οι λόγοι που θα πουν, και τότε, τότε οι άνθρωποι θα δουν πόσο αυταπατήθηκαν. Εκείνοι που θα διαβάζουν και γράφουν διαφορετικά βιβλία με αριθμούς θα σκεφτούν ότι ξέρουν τα περισσότερα. Αυτοί οι μορφωμένοι άνθρωποι θα αφήσουν τις ζωές τους να οδηγούνται από τους υπολογισμούς, και θα πράττουν και θα ζουν ακριβώς όπως αυτοί οι αριθμοί τους λένε. Ανάμεσα σε αυτούς τους μορφωμένους ανθρώπους θα υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι. Οι κακοί θα κάνουν κακές πράξεις. Θα δηλητηριάσουν τον αέρα και το νερό και θα σκορπίσουν θανατηφόρα μάστιγα πάνω από τις θάλασσες, τα ποτάμια και τη γη και οι άνθρωποι θα αρχίσουν να πεθαίνουν ξαφνικά από διάφορες ασθένειες. Εκείνοι οι καλοί και σοφοί θα δουν ότι όλη η προσπάθεια και η σκληρή δουλειά δεν αξίζει μια πέννα και αυτό οδηγεί στην καταστροφή του κόσμου και παρά τη φροντίδα τους για σοφία στους αριθμούς, θα αρχίσουν να προσεύχονται. ΤΡΙΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ Όταν αρχίσουν να προσεύχονται περισσότερο, θα έρθουν κοντύτερα στη σοφία του Θεού, αλλά θα είναι πολύ αργά, γιατί οι κακοί ήδη θα έχουν καταστρέψει ολόκληρη τη γη και οι άνθρωποι θα αρχίσουν να πεθαίνουν σε μεγάλους αριθμούς. Τότε οι άνθρωποι θα τρέχουν μακριά από τις πόλεις στην εξοχή και να ψάχνουν τα βουνά με τους τρεις σταυρούς και εδώ, μέσα, θα μπορούν να αναπνεύσουν και να πιουν νερό. Εκείνοι που θα δραπετεύσουν θα σώσουν τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους, αλλά όχι για πολύ, γιατί μεγάλος λιμός θα εμφανισθεί. Ο μεγαλύτερος και αγριότερος θα κτυπήσει τους δυνατότερους και αγριότερους! Όταν αυτός ο τρομερός πόλεμος αρχίσει, αλλοίμονο στα στρατεύματα που πετούν στον ουρανό, καλύτερα γι’ αυτούς που πολεμούν στη γη και το νερό. Συμμετέχοντες οι άνθρωποι σ’ αυτόν τον πόλεμο, θα έχουν τους επιστήμονες οι οποίοι θα εφεύρουν διαφορετικά και παράξενα βαριά όπλα. Εμείς (οι Σέρβοι) δεν θα πολεμήσουμε σ’ αυτόν τον πόλεμο, αλλά άλλοι θα πολεμούν πάνω από τα κεφάλια μας. Καιόμενοι άνθρωποι θα πέφτουν από τον ουρανό πάνω από την Ποζέγκα (μια πόλη στη Σερβία). Μόνο μια χώρα στο τέλος του κόσμου, περιβαλλόμενη από μεγάλες θάλασσες, τόσο μεγάλη όσο η Ευρώπη μας (η Αυστραλία;), θα ζήσει στην ειρήνη, χωρίς προβλήματα…. Πάνω της ή γύρω της ούτε μια οβίδα δεν θα εκραγεί! Αυτοί που θα τρέξουν και θα κρυφθούν στα βουνά με τους τρεις σταυρούς θα βρουν καταφύγιο και θα σωθούν. Αλλά όχι για πολύ καιρό, από τότε που θα εμφανισθεί μεγάλος λιμός. Τροφή θα υπάρχει άφθονη στις πόλεις και τα χωριά, αλλά όλα θα είναι δηλητηριασμένα…. Πολλοί στην προσπάθειά τους να ταϊσουν τους εαυτούς τους θα τρώνε οτιδήποτε και θα πεθαίνουν αμέσως. Εκείνοι που θα νηστεύουν και θα υπομείνουν τη νηστεία, αυτοί θα είναι οι εκείνοι που θα επιζήσουν, γιατί το Άγιο Πνεύμα θα τους προστατεύει, εκείνοι οι οποίοι θα είναι κοντύτερα στο Θεό στην ώρα της μεγάλης πείνας και απόλυτης καταστροφής. Εκείνον τον καιρό, μακριά στα Ρωσικά βουνά, ένας νεαρός άνδρας, ονόματι Μιχαήλ θα εμφανισθεί. Θα έχει λαμπερό πρόσωπο και η όλη του εμφάνιση θα ακτινοβολεί από έλεος… θα έρθει στο κοντινότερο Μοναστήρι και θα σημάνει όλες τις μοναστικές καμπάνες, και στους ανθρώπους που θα είναι συγκεντρωμένοι γύρω του θα πει: «Εσύ ξέχασες (ποιός είμαι), ότι δεν πέθανα αλλά είμαι ζωντανός…». Ο Μιχαήλ θα πάει παντού αλλά κυρίως θα κατοικήσει στην Κωνσταντινούπολη… αυτοί που έχουν αυτιά, ας τ’ αφήσουν ν’ ακούσουν.                                                 http://sukhoi47sukhoi.blogspot.com.

Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι.

αρχιμ. ΑΝΑΝΙΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗΣ "Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ"

TO 6o ΣΑΛΠΙΣΜΑ.

π. ΠΑΪΣΙΟΣ: «ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΑΡΚΕΙ [τοῦ Ἀντιχρίστου] ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ. Ἢ ΤΟΝ ΔΕΧΕΣΑΙ Ἢ ΤΟΝ ΑΡΝΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΕΙΣΑΙ».

-Γέροντα, τὸν ρώτησα, εἴπατε πρὶν στοὺς ἀνθρώπους ὅτι αὐτὰ εἶναι µακρινὰ γεγονότα. Πόσο µακρινὰ εἶναι; Ἂς ποῦµε, ἐµεῖς θὰ τὰ ζήσουµε;
Ὁ Γέροντας ἔγινε πολὺ σοβαρὸς καὶ µοῦ ἀπάντησε:
-Ἐγώ, ὄχι. Ἐσύ, ναί.
-Ὁ λογισµὸς ὅμως µοῦ λέει κάτι: Ὅτι κάθε φαινόµενο ποὺ προηγεῖται τῆς παρουσίας τοῦ Ἀντιχρίστου ὡς προετοιµασία, χρειάζεται καὶ τὸν δικό του χρόνο γιὰ νὰ ὡριµάσει καὶ νὰ ἐπιβληθεῖ φυσιολογικά, ὡς χρόνο προετοιµασίας θὰ χρειαζόµασταν πολλὲς δεκαετίες. Δὲν εἶν᾽ ἔτσι;
-Ὄχι, ἔκανε αὐτὸς κουνώντας ἀρνητικὰ τὸ κεφάλι του. Ὅσο πλησιάζουµε πρὸς τὰ κεῖ, τὰ πράγµατα θὰ γίνονται ὅλο καὶ πιὸ γρήγορα, ἕως ὅτου καταλήξουν νὰ ἐξελίσσονται µε ἀστραπιαία ταχύτητα. Ἡ τηλεόραση δὲν θὰ προλαβαίνει ν' ἀνακοινώνει στοὺς ἀνθρώπους τὰ καινούργια γεγονότα. Κι ὅλο αὐτὸ τότε θὰ θεωρεῖται σὰν θρίαµβος τοῦ κακοῦ καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου, ἐνῶ στὴν πραγµατικότητα ὁ Χριστὸς θὰ ἐπιτρέψει αὐτὴν τὴν ἐξέλιξη προνοούµενος τὰ δικά Του παιδιὰ καὶ συντέµνοντας τὸν χρόνο ταλαιπωρίας τους. Χαµογέλασε.
-Πόσο χρόνο θὰ πάρουν; τὸν ρώτησα. Ἐγὼ ὅμως θὰ τὰ προλάβω, ἔ; ζήτησα νὰ τὸ διευκρινίσω.
-Ναί, ἔκανε ὁ Γέροντας κουνώντας καταφατικὰ τὸ κεφάλι του. Ἐσὺ θὰ τὰ προλάβεις καὶ θὰ τὰ ζήσεις.
Ὁ γερο-Παΐσιος µοῦ ἔκανε µιὰ πάρα πολὺ χρήσιµη διευκρίνηση:
-Ὅταν ἔρθει ὁ Ἀντίχριστος, δὲν θὰ προσπαθήσει νὰ ἐξαπατήσει τοὺς ἀνθρώπους γιὰ νὰ περάσει κρυφὰ τὸ 666. Ὁ Ἀντίχριστος θά ᾽ναι τὸ ὄχηµα τοῦ Σατανᾶ κι ὁ Σατανᾶς δὲν γνωρίζει τίποτε ἀπὸ τὴν ἔννοια τῆς ἐλευθερίας ἢ τῶν προσωπικῶν δικαιωµάτων. Ὅταν λάβει τὴν ἐξουσία ἀπὸ τὸν Χριστό, θὰ ἐπιβληθεῖ σὰν τύραννος: ὁ πιὸ ἀπαίσιος ἀπ᾽ ὅσους γνώρισε ἡ ἀνθρωπότητα. Θ᾽ ἀπαιτεῖ νὰ τὸν ἀναγνωρίσεις σὰν θεὸ καὶ νὰ τὸν προσκυνήσεις. Καὶ δὲν θὰτὸν νοιάζει ἂν ἐσὺ αὐτὸ τὸ θέλεις καὶ ἂν συµφωνεῖς.  Τὰ πάντα τότε θὰ γεµίσουν καταπίεση καὶ τρόµο, διότι ὁ διάβολος θὰ ζητάει προσωπικὰ κι ἐνσυνείδητα τὴν ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἀποδοχὴ τὴν δική του.  Δὲν θὰτοῦ ἀρκεῖ οὐδετερότητα καὶ δὲν θὰ ὑπάρχουν ὑπεκφυγές. Ἢ τὸν δέχεσαι κι ὑφίστασαι τὴν ἐγκατάλειψη τῆς χάριτος ἢ τὸν ἀρνεῖσαι καὶ περιθωριοποιεῖσαι µ᾽ ὅλες τὶς συνέπειες ποὺ γράφει στὴν Ἀποκάλυψη: Ὅτι αὐτοὶ δὲν θὰ µποροῦν νὰ πουλήσουν ἢ ν᾽ ἀγοράσουν τίποτα, διότι δὲν θά ᾽χουν τὸ σῆµα τοῦ Ἀντιχρίστου.
-Καὶ τί θὰ γίνει µ᾽ αὐτούς; ρώτησα τὸν Γέροντα. Θὰ πεθάνουν ἀπό τὴν πείνα;
-Ἔ, ὄχι εὐλογηµένε κι ἔτσι. Θά ᾽χουν οἱ ἄνθρωποι τὸ ψωµάκι τους, τ᾽ ἀλεύρι τους, τὶς ἐλίτσες, τὰ φροῦτα . Ἀλλοίµονο ὅµως σ᾽ αὐτοὺς ποὺ εἶναι µαθηµένοι σὲ πλούσια τράπεζα. Αὐτοὺς δὲν θὰ τοὺς ἀρκοῦν τὸ ψωµάκι κι οἱ ἐλίτσες καὶ θά ᾽ναι βαρὺ τὸ δίληµµα.
  Ἐπειδὴ οἱ καλοµαθηµένοι καὶ καλoβoλεµέvoι χριστιανοὶ ἔχουν ἐφεύρει τὴν «ἰδεολογία τοῦ κρυπτοχριστιανοῦ», νοµίζω, ἔγινε σαφὲς ὅτι τέτοιο ἐνδεχόµενο δὲν ὑπάρχει. Ἐδῶ θὰ ἐφαρµοστεῖ αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ Χριστὸς στὸ Εὐαγγέλιο: «Ἢ µὲ ὁµολογεῖς ἔµπροσθεν τῶν ἀρχόντων καὶ σὲ ἀποδέχοµαι στὴν Βασιλεία µου ἢ µὲ ἀρνεῖσαι κι ἐγὼ σὲ ἀπορρίπτω».                                                                                                   http://proskynitis.blogspot.com/2012/01/blog-post_16.html

ΤΑΠΕΙΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ.

Το βιβλίο είναι από τοπικό Γέροντα και για ευνόητους λόγους έχει απαλοιφθεί το όνομα που όμως τα ταπεινά του τέκνα θα αναγνωρίσουν αμέσως.Σε λίγες μέρες θα ακολουθήσει και το δεύτερο βιβλίο με περισσότερες λεπτομέρειες για τις ημέρες μας.Με κλικ του ποντικιού πάνω σε κάθε εικόνα θα εμφανιστεί σε νέο παράθυρο μεγενθυμένο.Με το αποθήκευση ως..μπορεί να αποθηκευτεί στο κομπιούτερ σας και με αντιγραφή τοποθεσίας δεσμού μπορεί να αντιγραφεί σε ιστοσελίδα.

Αγία Ματρώνα:«Θα βάλουν μπροστά σας τον ΣΤΑΥΡΟ και το ΨΩΜΙ και θα σας πούν «Διαλέξετε!»

Η Αννα Βιμπόρνοβα θυμάται...
«Επισκέφθηκα τήν Ματρώνα (ΕΔΩ) τίς μέρες τής Μεγάλης Σαρακοστής, λίγο πρίν πεθάνει.
- Μή φοβάσαι μού λέει, δέν θά ξαναγίνει σύντομα πόλεμος. Θά ξαπλώσουμε έτσι, καί θά σηκωθούμε «αλλιώς»…
- Πώς αλλιώς;  τήν ρωτάω.
- Νά,-μού λέει-θά γυρίσουμε στό «ξύλινο» ...
- Μάτουσκα, τής λέω, τί σημαίνει τό "ξύλινο"; 
- Ξύλινο αλέτρι μού λέει, μέ αυτό θά δουλεύουμε τότε... 
- Καί πού θά πάνε τά τρακτέρ πού τώρα έχουμε;..." 
- Ω,-λέει-άσε τά τρακτέρ...Θά δουλεύει τότε τό αλέτρι τό ξύλινο, καί ή ζωή θά είναι καλή. Ομως, ακόμη δέν φτάσαμε μέχρι αυτούς τούς καιρούς. Εσύ όμως, δέν θά πεθάνεις μέχρι τότε, καί θά τά δείς όλα αυτά...
Η επαναφορά τού ξύλινου αρότρου στήν ζωή μας (καί εφ΄ όσον βρεθούνε ζώα νά τά σύρουν ),θά ισοπεδώσει τήν ανθρώπινη αλαζονεία τής εποχής μας... Εάν δέν βρεθούνε ζωντανά  πολύ φοβάμε ότι θά τά σύρουμε εμείς γιά  νά μή πεθάνουμε από τήν πείνα
Πόλεμος(συμπλήρωσε)δέν θά ξαναγίνει(μέ τόν τρόπο πού μέχρι τώρα ξέρουμε...)Χωρίς πόλεμο θά πεθάνετε όλοι. Θά πέσουν πολλά θύματα. Ολοι οί νεκροί, θά ξαπλώσετε επάνω στήν γή....
Θά σάς πώ καί κάτι άλλο,  Αποβραδίς, όλα θά είναι ( όρθια καί καλά ) πάνω στήν γή, καί όταν θά  σηκωθείτε τό άλλο πρωϊ, όλα θά μπούν(θά ταφούν)μέσα στήν γή. Χωρίς «πόλεμο».
«Πώς σας λυπάμαι, όσους  τους έσχατους καιρούς θα ζήσετε. Η ζωή θα γίνεται όλο χειρότερη.
Τελικά θα έλθει καιρός πού θα βάλουν  μπροστά σας τον ΣΤΑΥΡΟ και το ΨΩΜΙ και θα σας πούν «Διαλέξετε!» 
Θα διαλέξουμε τον Σταυρό, της έλεγαν, αλλά πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε..;
-«Ε, θα κάνουμε προσευχή, θα πλάσουμε βώλους λίγο χωματάκι, θα προσευχηθούμε στον Θεό, θα φάμε και θα χορτάσουμε! » αποκρινόταν προφητικά η Αγία Ματρώνα, ενώ αλλού έλεγε: 
"Θά πάρετε χώμα, θα κάνετε κουλουράκια, θα τα σταυρώνετε, και θα είναι σαν ψωμί!"                  www.proskynitis.blogspot.com.

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΛΠΙΔΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ.

Ιγνάτιος: "Ο διχασμένος λαός είναι καταδικασμένος"

Στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος σε συνέντευξή του στον Ρ/Σ της Εκκλησίας. 
Μίλησε για τις ιδέες που υπάρχουν για την ανάπτυξη του κοινωνικού έργου της Εκκλησίας, σε καιρούς κρίσης, αλλά και στο αποτέλεσμα του φετινού Εράνου Αγάπης.
«Σκεπτόμαστε τη δημιουργία ενός «λαϊκού παντοπωλείου» όπου κάποιος θα βρίσκει προϊόντα σε τιμές κόστους.
Είναι μια ιδέα που ανακοινώνουμε για πρώτη φορά σήμερα και ελπίζω να καταφέρουμε να υλοποιήσουμε. Θα είναι μια απάντηση και στην καταναλωτική μας μανία με τιμές που και σε μια οικογένεια ανέργων θα είναι προσιτές...
Φέτος αν και φοβόμασταν ότι μπορεί να υπήρχε μείωση στον «Έρανο Αγάπης» σημειώθηκε αύξηση. Αυτό δείχνει ότι οι άνθρωποι διασώζουν μέσα τους την αγάπη και την φιλανθρωπία.
Ξέρουμε πολύ καλά πως ο διάβολος λειτουργεί στην απελπισία. Δυστυχώς, διαπιστώνω (χωρίς να αμφισβητώ τα προβλήματα) ότι πολλές φορές απελπιζόμαστε χωρίς να υπάρχει τόσο μεγάλη ανάγκη...»
Ερωτηθείς για τα αίτια της κρίσης που μαστίζει την πατρίδα μας, δε δίστασε να προβεί σε αυτοκριτική και επεσήμανε:
«Είναι η ώρα να βρούμε τα πραγματικά αίτια της κρίσης, να προχωρήσουμε στη μετάνοια και σε αλλαγή του τρόπου ζωής. Εδώ είναι το δικό μας έργο. Να τολμήσουμε να πούμε ότι η αποθέωση του χρήματος είναι ο λάθος δρόμος... ... Αλλά και εμείς στην Εκκλησία πρέπει να δούμε σε τί υστερήσαμε.
Ποιο είναι το ποιμαντικό έργο που δεν κάναμε και δεν μίλησε στις καρδιές των ανθρώπων για να αποφύγουμε, πρώτα απ' όλα, τον ατομισμό. Ως κοινωνία φτάσαμε σε ένα οριακό σημείο βάζοντας συνεχώς πράγματα κάτω από το χαλί. Έτσι φτάσαμε στη ρηχότητα, την αδιαφορία, τη διαφθορά, τον ωχαδερφισμό και την αναξιοκρατία...
Είναι εύκολο να αναζητήσουμε στους άλλους τις αιτίες. Αλλά ακόμα κι αν υπάρχει εναντίον της χώρας μας κάποια συνομωσία (αν και δεν έχω πειστεί για κάτι τέτοιο) αυτοί που την εφαρμόζουν βρήκαν μεταξύ μας και κάποιους προδότες.
Κάναμε, λοιπόν, οι ίδιοι ζημιά στον τόπο μας και αναρωτιέμαι πόσο περιθώριο αφήσαμε για να μάς κάνουν ζημιά οι άλλοι... ...Από την Εκκλησία πρέπει να αρχίσει η πραγματική μετάνοια και μεταμόρφωση. Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι λειτουργήσαμε πολλές φορές σαν θεσμός και όχι ως Σώμα Χριστού.
Μεταβληθήκαμε σε κλειστό κύκλωμα. Πορευτήκαμε, χωρίς να αφουγκραζόμαστε την πραγματικότητα, με ξύλινο και ακατανόητο λόγο. Πρέπει, λοιπόν, πρώτα να αναζητήσουμε τα δικά μας λάθη και να τα διορθώσουμε. Και πιστεύω ότι αυτό έχει αρχίσει να γίνεται. Τώρα είναι η ώρα της Εκκλησίας. Αν δεν παραδεχτούμε τα λάθη μας ποιος νέος άνθρωπος θα ακούσει το λόγο μας;»
Στη συνέχεια, επεσήμανε τον ρόλο που οφείλει να διαδραματίζει και το κάνει, η Εκκλησία στην εποχή μας: «Η Εκκλησία πάντα είχε έναν καταλυτικό ρόλο στην ενότητα των Ελλήνων και ειδικά στις πιο δύσκολες ιστορικά περιόδους. Όμως, από τη Μεταπολίτευση και μετά κάποιοι απαίτησαν η Εκκλησία να εγκαταλείψει το κοινωνικό της έργο, με πολιτική άποψη. Ήταν τότε που είπαν πως η Εκκλησία είναι για το «χρονοντούλαπο της ιστορίας».
Στην πράξη, όμως, αυτό δεν έγινε ποτέ. Αναδείχτηκε ένα σπουδαίο και ποιοτικό φιλανθρωπικό έργο και τα οφέλη τα βλέπουμε σήμερα...»
Τέλος, αναφέρθηκε στην ανάγκη ενότητας για την υπέρβαση της κρίσης: «Λάθη έγιναν, γίνονται και θα γίνονται. Ο ενωμένος λαός έχει βάσιμη ελπίδα να τα καταφέρει. Ο διχασμένος, όμως, λαός είναι καταδικασμένος.
Όποιος πιστεύει, ξέρει ότι ακόμα και οι σημερινές δυσκολίες είναι μια παιδαγωγία. Από εμάς εξαρτάται να κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα του Χριστού στις καρδιές μας.

Και τότε θα βγούμε από αυτή την κατάσταση ωφελημένοι...» Κατακλείοντας την συνέντευξή του ο κ. Ιγνάτιος έστειλε μήνυμα στήριξης στον Ρ/Σ της Εκκλησίας της Ελλάδος, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Χαίρομαι που μιλάω στο Ραδιόφωνο της Εκκλησίας που είναι πολύτιμο και ελπίζω να παραμείνει πολύτιμο για την Εκκλησία μας»      www.romfea.gr.

ΔΙΣ: "Η προφυλάκιση Εφραίμ έχει πλήξει το κύρος της Εκκλησίας" .

Συνήλθε σήμερα Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012, στην τρίτη Συνεδρία Της για το μήνα Ιανουάριο η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Κατά την σημερινή Συνεδρία η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της προηγουμένης Συνεδρίας.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ασχολήθηκε με το θέμα της προφυλακίσεως του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου κ. Εφραίμ, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους, μάλιστα ως προς τον χρόνο ανακοινώσεως και εκτελέσεώς της εν ημέραις μεγάλων εορτών της χριστιανοσύνης και ως προς την παραβίαση των ιερών θεσμίων και μη τήρηση των εκ του αυτοδιοικήτου του Αγίου Όρους απορρεόντων καταστατικών όρων.
Το γεγονός τούτο, το οποίο έχει καίρια πλήξει το κύρος της Εκκλησίας μας και δικαιολογημένως έχει βαθύτατα λυπήσει το ορθόδοξο χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ελλάδος και πέραν των ορίων αυτής, ταυτοχρόνως έχει προκαλέσει και σοβαρό προβληματισμό και αυστηρά κριτική διακεκριμένων επιστημόνων του νομικού κόσμου.
Η Εκκλησία μας σέβεται τις αποφάσεις της δικαιοσύνης και ως εκ τούτου δεν θα επεθύμει κατά κανένα τρόπο να περέμβει στις αρμοδιότητες αυτής, μολονότι κατά καιρούς υπήρξαν ρωγμές ως προς την ορθότητα αυτών.
Ωστόσο, μαζί με το πλήθος των πιστών,  εκφράζει την συμπάθεια απάντων των μελών Αυτής προς τον δοκιμαζόμενο Καθηγούμενο, εκφράζουσα άμα και την ευχή και την ελπίδα όπως σύντομα επανεξετασθεί ψυχραιμότερα το ενδεχόμενο αποφυλακίσεώς του.
Κατ  αυτάς θα τον επισθεφθεί εις τας φυλακάς Κορυδαλλού ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, ένεκεν της οικονομικής κρίσεως, αποφάσισε μετά από πρόταση της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών, την μείωση του χορηγουμένου «Συνοδικού επιδόματος» στους Κληρικούς και Λαϊκούς Υπαλλήλους της Ιεράς Συνόδου, καθώς και στους Αρχιερείς.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενέκρινε τον Προκαταρκτικό Πίνακα των Υποψηφίων Κληρικών, προς εγγραφήν στον Κατάλογο των προς Αρχιερατεία Εκλογίμων, κατόπιν προτάσεως της Αρχιγραμματείας.
Συνεζητήθη το θέμα της οικονομικής καταστάσεως του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να συγκροτηθεί Επιτροπή από Συνοδικούς Αρχιερείς και Υπαλλήλους του Ραδιοφωνικού Σταθμού για να μελετηθεί διεξοδικά το θέμα και να υποβληθούν προτάσεις στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο.
Επίσης ενέκρινε αποσπάσεις Κληρικών της Εκκλησίας της Ελλάδος σε Ιερές Μητροπόλεις του εξωτερικού και έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.        http://www.romfea.gr.

Ο ΤΣΑΡΟΣ.

ΤΟ ΝΗΣΙ.

ΥΠΑΚΟΗ-ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΕΝΤΟΛΗ.