Βάλλεται σήμερα το έθνος και το γένος των Ελλήνων, βάλλεται με όλους τους τρόπους , με όλη τη κακία, με όλα τα μέσα, κι όμως ο Φιλάνθρωπος Χριστός ο παντοδύναμος, μας προστατεύει. Μας φυλάει, μας σκεπάζει και δεν μας αφήνει. Και να Τον ευχαριστούμε, τον Χριστό μας τον Φιλάνθρωπο. Και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, το δώρο του Θεού. Έχουμε στην ψυχή μας ο καθένας ένα Κολοκοτρώνη, μεγάλον ή μικρό… π. Ανανίας Κουστένης.

Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον.
Τῇ Δ΄ (4ῃ) τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου, μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου ( 436–440)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Ἱερομάρτυρος Ἀβραμίου, ἐπισκόπου Ἀρβὴλ τῆς Περσίδος (344–347)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Νικολάου τοῦ Ὁμολογητοῦ τοῦ Στουδίτου (868)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος μάρτυς Θεόκτιστος, ξίφει τελειοῦται.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων· Φιλέα Θμούεως, Ἡσυχίου, Παχωμίου καὶ Θεοδώρου ἐπισκόπων, Φιλορώμου καὶ τῶν σὺν αὐτῶν (303)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Ἰωάννου, ἐπισκόπου Εἰρηνουπόλεως ἑνὸς τῶν Τριακοσίων δεκαοκτὼ Ἁγίων Πατέρων, τῶν ἐν Νικαίᾳ (4ος αἰ.), καὶ μνήμη τοῦ Ἁγίου μάρτυρος Θεοκτίστου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Νικήτα, τοῦ ἐν τοῖς Πυθίοις
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Ἰασίμου τοῦ Θαυματουργοῦ
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων πατέρων ὑμῶν Εὐαγρίου καί Σίου τοῦ Μγκβιμέλι ἔν Γεωργία (6ο αἰών.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Γεωργίου Βσεβολόντοβιτς, Πρίγκιπος τοῦ ἐν Vladimir Ῥωσίας (1238)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος νέος ὁσιομάρτυς Ἀντώνιος ὁ Καρεώτης, ἐν Θεσσαλονίκῃ, ἐν ἔτει 1516, πυρὶ τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων Ἀβραὰμ καὶ Κόπρις, τῆς Μονῆς Μεταμορφώσεως Πετσένγκα-Γκραζοβέσκ Ῥωσίας.(15ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Κυρίλλου τοῦ Θαυματουργοῦ τῆς Νέας Λίμνης ἐν Νοβογιέρσκ τοῦ Novgorod Ῥωσίας.(1532)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ἰωσὴφ ὁ Χαλεπλής, ἐν ἔτει 1686, ξίφει τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας Δοσιθέας Βασίλισσας τῆς Ῥωσίας (1810)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες: Ἰωάννης, Νικόλαος, Ἰάκωβος, Πέτρος, Ἰωάννης, Ἰωάννης (1938), Ἰωάννης(Οὐσπένσκι), καὶ Εὐθύμιος (Τιχονραβόφ) (1938), Μεθόδιος (Krasnoperov), ἐπίσκοπος Πετροπαβλόφσκ (1921) ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ κοίμησις τοῦ ὁσίου πατρὸς Κασσιανοῦ Μπεζομπράζωφ ἐπισκόπου Κατάνης (1965)
Στὶς 4 Φεβρουαρίου 1843, ἐκοιμήθη ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ὁ Γέρος τοῦ Μωριᾶ, ὁ γιγαντόψυχος καὶ λεοντόκαρδος Ἕλληνας, ὁ ἀπελευθερωτὴς τῆς Ἑλλάδος.

«Έχω το θάρρος μου εις τον Προστάτην της Ελλάδος Θεόν…
Παναγία μου, βοήθησε και τούτην την φορά τους Έλληνες διά να εμψυχωθούν».

«ὅταν ἐπιάσαμε τὰ ἅρματα,
εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ Πίστεως καὶ ἔπειτα ὑπὲρ Πατρίδος»,
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ὁ Γέρος τοῦ Μοριὰ

Αφηγείται ο Γέρος στα απομνημονεύματά του:
«Μια φορά επήγα εις το πανηγύρι της Αγίας Μονής. Αυτό το μοναστήρι ήταν μεγάλο και εχαλάσθη εις την πρώτη Τουρκιά. Όταν επέρασα, ήτον μια μάνδρα χαλασμένη και σκεπασμένη εκκλησιά με κλάδους δένδρων. Τότε έταξα ότι: Παναγιά μου, βοήθησέ μας να ελευθερώσωμεν την Πατρίδα μας από τον Τύραννο και να σε φκιάσω καθώς ήσουν και πρώτα. Με εβοήθησε, και εις τον δεύτερον χρόνον της επαναστάσεώς μας επλήρωσα το τάμα μου και την έφκιασα».

***

Ο Κολοκοτρώνης ζούσε τη φιλοθεΐα, τη φιλοπατρία και τη φιλανθρωπία!
π. Ανανίας Κουστένης

…Ο άλλος εθνικός μας ποιητής, ο Κωστής Παλαμάς, όταν έγινε το μεγάλο Σαράντα, είπε στους πολεμιστές και αγωνιστές: «Αυτό το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλον κανένα / μεθύστε με το αθάνατο κρασί του Εικοσιένα». Τι ήταν αυτό το κρασί; Κρασί φιλοθεΐας. Κρασί φιλοπατρίας. Και κρασί φιλανθρωπίας. Όχι με την έννοια ότι δίνουμε ελεημοσύνη. Αγαπώ τον άνθρωπο. Διακονώ τον άνθρωπο, στ’ όνομα του Χριστού και της πατρίδος. Σώζω τον άνθρωπο….

Ο Κολοκοτρώνης, λοιπόν, έτσι. Ζούσε τη φιλοθεΐα. Τη φιλοπατρία. Και τη φιλανθρωπία. Τη φιλανθρωπία! Σήμερα έχουν λιγοστέψει αυτά τα πράγματα. Του ‘παν, πάλι, του Κολοκοτρώνη κάποτε, τα ‘χουμε πει, αλλά δεν πειράζει να τα λέμε, σε ποιο κόμμα ανήκει. Το Ρωσικό, το Γαλλικό η το Αγγλικό; Και λέει: «Δεν είμαι ούτε Ρωσόφιλος ούτε Αγγλόφιλος ούτε Γαλλόφιλος. Είμαι Θεόφιλος. Γιατί μόνος φίλος της πατρίδος μου είναι ο Θεός». Και πώς έλεγε αλλού; «Ο Θεός έβαλε την υπογραφή Του για την ελευθερία της Ελλάδος και δεν την παίρνει πίσω». Κι είχε δίκαιο.
Πού ‘ν’ αυτοί οι άνθρωποι; Που θα ‘πρεπε να τους λέμε, να τους μελετάμε, να τους μνημονεύουμε, να τους αναφέρομε. Να μιλάμε γι’ αυτούς. Στα σχολεία, στην εκκλησία, στις πλατείες, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, στις εφημερίδες, σ’ όλα τα μέσα. Ήσαν εμπνευσμένοι άνθρωποι. Δοσμένοι στον Χριστό και στον άνθρωπο.

Και τι κέρδισε ο Κολοκοτρώνης, στο τέλος; Το ξέρετε. Καταδίκη εις θάνατον. Πως τ᾽ αντιμετώπισε; Κάνοντας το σταυρό του και λέγοντας: «Μνήσθητί μου Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου». Να τη η Φιλοκαλική Αναγέννηση. Να, τι ήταν μες στο αίμα αυτών των ανθρώπων. Και γράφει κάπου ο μεγάλος Μακρυγιάννης, δυστυχώς τελείωσε ο χρόνος– γράφει κάπου, ότι: «Επί Τουρκοκρατίας πολλοί αγίασαν. Πολλοί αγίασαν».
Κι είν’ αλήθεια. «Μετά, όμως, απ’ την Τουρκοκρατία, ξεπαγιάσαν». Τι σημαίνει αυτό; Ότι εκείνοι που μας κυβερνούσαν, κατά κανόνα, έχομε και φωτεινές εξαιρέσεις, ευτυχώς, δεν ήσαν με τον τρόπο της Ορθοδοξίας και με τον τρόπο της Ελλάδος. Αλλά με άλλες δυνάμεις, με άλλα συμφέροντα.

… Κολοκοτρώνηδες χρειαζόμαστε. Καποδίστριες χρειαζόμαστε. Γιατί εκείνοι είχαν τον τρόπο. Είχαν την πολιτική.
Ο Κολοκοτρώνης όταν πέθανε, ξέρετε τι είπε; «Άφησα πίσω μου» -τη στιγμή που ξεψυχούσε «αμέτρητους φίλους». Δεν κακοκάρδιζε εύκολα τους ανθρώπους ο Κολοκοτρώνης, όπως το ‘κανε ο Μακρυγιάννης, που ‘ταν αμέσως, είχε εύκολο το χείλος, αλλ᾽ όχι κακή την καρδιά, έλεγε κι εκείνος, όπως ο Σολωμός.
Ο Κολοκοτρώνης είχε μακροθυμία. Μεγαλοψυχία. Συγχωρητικότητα. Είχε μεγάλη καρδιά. Γι’ αυτό και έφτειαξε την Επανάσταση, μαζί με τον άγιο Γρηγόριο τον Ε’, όπως έχομε πεί. Οι άλλοι φτιάχτηκαν από την Επανάσταση. Του οφείλομε πάρα πολλά. .
Απόσπασμα από το βιβλίο του μακαριστού Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη, «Μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη», των εκδόσεων Ακτή, Λευκωσία 2012.

***

Και όταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης καταδικάστηκε εις θάνατο, σηκώθηκε πάνω όταν άκουσε την απόφαση, έκανε τον σταυρό του και είπε: «Μνήσθητί μου, Κύριε όταν έλθης εν τη βασιλεία σου».
Και όταν βγήκε έξω, του είπε κάποιος από τον λαό:
– Άδικα σε δίκασαν στρατηγέ.
– Γιατί; Περίμενες να με δικάσουν δίκαια; Πού βρέθηκε το δίκαιο σε αυτή την πλάση;
Και συμπληρώνει:
– Σκέψου να με είχαν δικάσει δίκαια. Τι ντροπή.

***

[…]Και όταν ο Κύριος εβουλήθη να τουρκέψει η Πόλις, είπε στην Παναγιά και στους Αγίους ότι είναι θέλημά του η Πόλις να τουρκέψει… Ήταν θέλημα του Κυρίου. Να τουρκέψει η Πόλις. Και πού ξέρομε, τότε, αν πάλι δεν θα ‘ναι θέλημα Θεού να ξετουρκέψει; Οι Τούρκοι το ξέρουν, οι ταλαίπωροι κι αυτοί, ότι η Πόλις δεν είναι δική τους. Την έχουν υφαρπάσει. Δεν τους την παρέδωκε κανείς. Δεν τους την παρέδωκε. Δεν τους την παρέδωκε.
Όταν ο Άμιλτον, ο Άγγλος ναύαρχος στο μεγάλο εικοσιένα, που ήταν με τα πλοία του στ’ Ανάπλι, είπε στον Κολοκοτρώνη να τα βρείτε με τους Τούρκους, να τα φτιάξετε με τους Τούρκους – το ίδιο μας λένε οι Φράγκοι και σήμερα και όχι μόνο οι Φράγκοι – και τι του λέει ο Θεοδωράκης; «Άκουσε, ναύαρχέ μου, ο τελευταίος βασιλιάς μας, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, έπεσε μαχόμενος. Και δεν παρέδωκε την Πόλη. Ο πόλεμος συνεχίζεται».
Αποσπάσματα από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτη, π. Ανανία Κουστένη, “Λόγοι”, τόμος Β’, και το κεφάλαιο “Οι Άγιοι Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη” (εκδόσεις Αρμός).

***Έχουμε στην ψυχή μας ο καθένας ένα Κολοκοτρώνη
π. Ανανίας Κουστένης

Που ναι ο Θοδωράκης ο στρατηλάτης των Ελλήνων και ελευθερωτής αυτών; Αν είμεθα σήμερα ελεύθεροι, κυρίως και κατεξοχήν, το χρωστάμε στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και στους συναγωνιστές του. Μην το ξεχνάμε αυτό. Μην το ξεχνάμε αυτό. Και κάθε χρόνο 4 Φεβρουαρίου να πηγαίνουμε στην εκκλησία να τ’ ανάβουμε κεράκι , να περνάμε κι απ’τον ανδριάντα του να παιρνουμε αντρεία και θάρρος ..
[…] Έχουμε στην ψυχή μας ο καθένας ένα Κολοκοτρώνη, μεγάλον ή μικρό γι’αυτό κι όλοι οι Έλληνες συμπαθούν τον Κολοκοτρώνη. Υπερασπίζονται τον Κολοκοτρώνη. Και συγκινούνται με το όνομα και τα τραγούδια του Κολοκοτρώνη. Γιατί είναι αντιπροσωπευτικός τύπος της ελληνικής φυλής, από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα. Η ελληνική φυλή είχε το καλύτερο απ’ όλα αγάπη στο Θεό. …
… Βάλλεται σήμερα όπως το έθνος και το γένος των Ελλήνων, βάλλεται με όλους τους τρόπους , με όλη τη κακία, με όλα τα μέσα, κι όμως ο Φιλάνθρωπος Χριστός ο παντοδύναμος, – εμείς γίναμε πολύ αδύναμοι οι περισσότεροι- μας προστατεύει. Μας φυλαει, μας σκεπάζει και δεν μας αφήνει. Και να τον ευχαριστούμε, τον Χριστό μας τον Φιλάνθρωπο. Και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, το δώρο του Θεού. Θεόδωρος, δώρο Θεού.
Ο οποίος μας εφρόντισε. Μπορούσε να γίνει και πασάς στην εποχή του, μπορούσε να περάσει ζωή χαρισάμενη, είχε τα φόντα, τα μέσα και τον τρόπο, κι όμως ο Θοδωράκης δεν το κάνει. Και στο τέλος οι Έλληνες για το μεγάλο ευχαριστώ τον έβαλλαν με τη συνεργασία των ξένων στη φυλακή.* Και τον κατεδίκασαν εις θάνατον. Κι όμως ο Θοδωράκης ο Κολοκοτρώνης δεν το κράτησε, δεν μνησικάκησε . Όταν άκουσε την καταδικαστική απόφαση , την εις θάνατον καταδικαστική απόφαση , τί έκανε ο Θοδωράκης, σηκώθηκε από το ειδώλιο του κατηγορουμένου κι έκανε τον σταυρό του και είπε: «Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθεις εν τη Βασιλεία Σου», εξεφώνησε και εξεβόησε την φωνή του εκ δεξιών ληστού στο σταυρό του Χριστού μας, στο Γολγοθά. Και μπήκε στη φυλακή, αν πάτε στη φυλακη στ ‘ Ανάπλι , δεν μπορεί να μείνει κανείς μέσα εκεί ούτε ένα λεπτό. Ούτ’ ένα λεπτό. Κι όμως εκεί ο Θοδωράκης έκατσε έξι μήνες μελλοθάνατος. Περιμένωντας κάθε αυγούλα να ανοίξει η πόρτα και να έρθει ο δήμιος να τον πάρει να τον εκτελέσει. Έξι μήνες. Μισό χρόνο. Και στο τέλος έδωσαν χάρη, και βγήκε ράκος από την φυλακή. Πονεμένος. Σταυρωμένος. Και δυσκολεμένος. Και καθώς ο λαός τον περίμενε, τον αποθέωσε. Και δεν άκουσε απ’τά χείλη του ούτε μιά κακιά κουβέντα. Ούτε μιά λέξη. Ούτε ένα παράπονο πικρίας. Όχι. Αυτό είναι η μεγαλύτερη αρετή στην Ορθοδοξία! Η αμνησικακία! Η συγχωρητικότης! Η μεγαλοψυχία! Γιαυτό ο Κολοκοτρώνης είναι όντως ορθόδοξος. Όντως Έλληνας. Και όντως μεγάλος.
Φυλάξω τους λόγους σου 11 2 2015 Ηράκλειος Κολοκοτρώνης κ. α. από τον Ανανία Κουστένη
https://www.youtube.com/watch?v=MiatP9TeWIg

*[Οι αδελφοί Ρικάρντο στην Αγγλία καί οι Ρότσιλντ στην Γαλλία θησαυρίσανε εκμεταλλευόμενοι τις ανάγκες του επαναστατημένου ‘Ελληνικού Έθνους
Ο Κολοκοτρώνης φώναζε να μην πάρουμε το δάνειο, αλλά από το Λονδίνο που βρισκόταν ο Ι. Ορλάνδος (γαμπρός του Κουντουριώτη) ούρλιαζε «να τον κρεμάσουν, εδώ και τώρα». Οι «Έλληνες πολιτικοί» τον φυλάκισαν στις 2 Φεβρουαρίου 1825 και στις 7 Φεβρουαρίου σύναψαν το δάνειο με τους τοκογλύφους.
Το δάνειο χορηγήθηκε από τους τραπεζίτες αδελφούς Ρικάρντο και οι όροι του δεν ήταν απλώς ληστρικοί, αλλά άνευ προηγουμένου για τα παγκόσμια χρονικά. Η τότε πολιτική τριανδρία Κωλέττης – Μαυροκορδάτος – Κουντουριώτης υποθήκευσε το μέλλον του Ελληνικού λαού για τους επόμενους δύο αιώνες]

***

Κάποτε ὁ Ὄθων κάλεσε στὸ παλάτι τὸν Κολοκοτρώνη καὶ τοῦ εἶπε:
– Η κυβέρνησή μου ἀποφάσισε νὰ ἀμείψει τοὺς ἀγωνιστές. Ἐδῶ ἔχω τὶς ἀναφορὲς μὲ τὶς ὁποῖες ζητοῦν τὰ δικαιώματά τους. Ἐσὺ τί θὰ ζητήσεις στρατηγέ;
-Ἐγώ, ἀπάντησε ὁ Κολοκοτρώνης, δὲν θὰ ζητήσω τίποτε, γιατί οὔτε ἔχασα οὔτε ξόδεψα γιὰ τὸ Ἔθνος.
– Ο Ὄθων συνηθισμένος ἀπὸ τὶς παράλογες ἀπαιτήσεις πολλῶν ἀγωνιστῶν τοῦ γλυκοῦ νεροῦ, ξαφνιάστηκε ἀπὸ τὴν ἀπάντησή του.
– Πῶς γίνεται αὐτό; ρώτησε ὁ βασιλιάς. Καὶ ὁ Γέρος τοῦ Μοριὰ τοῦ ἐξήγησε:
– Εγώ ὅταν μπῆκα στὸν ἀγώνα, εἶχα στὸ σελάχι μου μιάμιση ρεγγίνα (ἕνα αὐστριακὸ τάληρο) καὶ ξόδεψα μονάχα τὴν μισή.
– Και δὲν μοῦ λές, μεγαλειότατε, ποιοὶ εἶναι αὐτοὶ ποῦ ζητοῦν χρήματα; Ὁ Ὄθων τοῦ ἀνέφερε κάποια ὀνόματα, ποὺ ὁ Κολοκοτρώνης ἤξερε τί κιοτῆδες στάθηκαν στὸν Ἱερὸ Ἀγώνα.
– Αν αὐτοὶ ποῦ μου λές, βασιλιά μου, πάρουν αὐτὰ ποῦ ζητᾶνε, τότε τί πρέπει νὰ πάρουν τὰ γαϊδούρια τῆς Ζαράκοβας; (περιοχὴ τῆς Ἀρκαδίας).
– Και ποιὰ εἶναι τὰ γαϊδούρια τῆς Ζαράκοβας; ρώτησε ὁ Ὄθων μὲ περιέργεια. Καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἀθάνατος ἥρωας:
Βασιλιά μου, τὰ γαϊδούρια τῆς Ζαράκοβας, εἶναι ἐκεῖνα ποὺ μᾶς κουβαλοῦσαν τὸ νερὸ καὶ τὸ ψωμί, ποὺ εἴχαμε τόσο ἀνάγκη κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Ἐπανάστασης γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πατρίδος μας ἀπὸ τοὺς Τούρκους.

***

«Να ξαναφτιάξουμε το Ρωμαίικο».

Ιστορία είναι η μελέτη των πηγών.
Λέει ο Κολοκοτρώνης: «Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ’ όσαις γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον της διοικήσεώς των είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο εδικός μας πόλεμος ήτον ο πλέον δίκαιος, ήτον έθνος με άλλο έθνος, ήτον με ένα λαόν όπου ποτέ δεν ηθέλησε να αναγνωρισθή ως τοιούτος, ούτε να ορκισθή παρά μόνον ό,τι έκαμνεν η βία. Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησε να θεωρήσει τον Ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ΄ ως σκλάβους.
Μίαν φοράν όταν επήραμεν το Ναύπλιον ήλθε ο Άμιλτον* να με ιδή. Μου είπε ότι πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν, και η Αγγλία να μεσιτεύση. Εγώ τού αποκρίθηκα, ότι αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς Καπετάν Άμιλτον ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους σκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, εζούσαμεν ελεύθεροι από γεννεά εις γεννεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτεινό πόλεμον με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήτον πάντοτε ανυπότακτα.
– Με είπε, ποία είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια.- Η φρουρά του Βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά. Έτζι δεν με ωμίλησε πλέον». (Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 έως τα 1836. Αθήνησιν 1846, σελ. 190).).
*Άγγλος Ναύαρχος Χάμιλτον

***

Ο Γέροντας Πορφύριος [νυν άγιος Πορφύριος] έλεγε, «Ο Κολοκοτρώνης ήτανε πολύ μεγάλος. Όσο λίγοι. Όσο κανένας άλλος. Εγώ τον έχω δει στον Παράδεισο. Μαζί με άλλους αγωνιστές».
Εκεί είναι ο Κολοκοτρώνης αδελφοί.
Εκεί είναι ο Κολοκοτρώνης μας!
Γι’ αυτό και κάθε Έλληνας και όλοι οι Έλληνες και οι Φιλέλληνες και οι καλοί άνθρωποι της γης, όπου αγαθοί, θα τον βρούμε.
Γιατί ο καθένας μας έχουμε μέσα μας ένα Κολοκοτρώνη!
Και ψυχή, πού αγαπάει τον Θεό, αγαπάει τον τόπο που γεννήθηκε και αγαπάει και τον άνθρωπο.
Τον όποιο άνθρωπο. Τον πλησίον, ας τον ονομάσουμε.
Από το ημερολόγιο τσέπης, «Ημερολόγιο 2023, Αφιερωμένο στον Γέροντα Ανανία Κουστένη, με αποσπάσματα από τους τελευταίους Λόγους του».

“Ὁ δικός μου ὁ ξεσηκωμός δέ μοιάζει μήτε μέ τῶν Φράγκων, μήτε μέ κανενοῦ ἄλλου. Ἐμεῖς θ’ ἀναστήσουμε μία πατρίδα πού κεφάλι θάχη τό Χριστό. Κι ὄχι ἀνθρώπους” Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Αιωνία η ευγνωμοσύνη μας
στον Γέρο του Μοριά – Θεόδωρο Κολοκοτρώνη

Αυτή είναι η γνήσια αγάπη προς τον άνθρωπο… όταν τον λυτρώνουμε από την αμαρτία του, από την κόλαση… Να προσευχόμαστε για όλους τους αδελφούς μας, επειδή όπως δεν θέλουμε να χαθούμε εμείς, ούτε τα αδέλφια μας να χαθούν.
https://iconandlight.wordpress.com/2024/02/03/%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ae-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b3%ce%bd%ce%ae%cf%83%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7-

%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81/

Το πάλαι υπέρ των προβάτων απέθνησκον οι ποιμένες, νυν δε μάλλον αυτοί αναιρούσι τα πρόβατα.Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης
https://iconandlight.wordpress.com/2014/02/03/%CF%84%CF%8C-%CF%80%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%B9-%E1%BD%91%CF%80%CE%AD%CF%81-%CF%84%E1%BF%B6%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD-%E1%BC%80%CF%80%CE%AD%CE%B8%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%BA%CE%BF/

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Σοφία κοσμούμενος παντοδαπεῖ εὐκλεῶς, τοῖς λόγοις ἐκόσμησας τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ, Ἰσίδωρε Ὅσιε· σὺ γὰρ δι’ ἐγκρατείας, σεαυτὸν ἐκκαθάρας, πράξει καὶ θεωρίᾳ, διαλάμπεις ἐν κόσμῳ· δι’ ὧν μυσταγωγούμεθα, Πάτερ τὰ κρείττονα.

Ἀπολυτίκιον.τοῦ Ὁσίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου
Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως.

Μέγας γέγονας, ποιμὴν θεόφρων, καὶ τὰ πρόβατα, τὰ ἐν Αἰγύπτῳ, τὰ λογικὰ τοὺς ὁσίους ἐποίμανας, καθοδηγήσας εἰς μάνδραν οὐράνιον, καὶ διαθρέψας τροφὴν θείας πίστεως· Πάτερ Ὅσιε, Ἰσίδωρε θεοδόξαστε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιο τοῦ Ὁσίου Νικολάου τοῦ Ὁμολογητοῦ τοῦ Στουδίτου (Γερασίμου)
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως

Θεῖον βλάστημα, τῆς Κυδωνίας, καὶ ὑπόδειγμα, ὁσίου βίου, ἀνεδείχθης Στουδῖτα Νικόλαε· καὶ τοῦ Χριστοῦ τὴν Εἰκόνα σεβόμενος, ὀμολογίας ἀγῶσι διέπρεψας. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθε ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἀπολυτίκιον Τῆς Ἑορτῆς.
Ἦχος α΄.

Χαῖρε κεχαριτωμένη Θεοτόκε Παρθένε· ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, φωτίζων τοὺς ἐν σκότει. Εὐφραίνου καὶ σὺ Πρεσβύτα δίκαιε, δεξάμενος ἐν ἀγκάλαις τὸν ἐλευθερωτὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν, χαριζόμενον ἡμῖν καὶ τὴν Ἀνάστασιν.

Θεοτόκε ἡ ἐλπίς, πάντων τῶν Χριστιανῶν, σκέπε φρούρει φύλαττε, τοὺς ἐλπίζοντας εἰς σέ.

Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 έως τα 1836
https://books.googleusercontent.com/books/content?req=AKW5QadD4NBJ9Co43C3HFEnvy54fk72Rle1jNvuwqgD5WjLvkjadDUPnMXgCgokRYLR_Sq

TWQBruZxZC3MbkVs2NuEAvp_mjgS5idbtgtgGVMoU_9T6LbV1yX0nBtNkoWmpkVCFeI7zAzj4khJN

L3fngWJSA4b11KaPyZOrGsnXU6OJ5gRBN0I6KVYfiRK4IiaT68Z6f_9J_0Gt2y03AJuNLTN02OPECam

ObPOfeumDruyIUh0oJvzLjLadmTmx4kn12NEKd230v5CDk2ebZ4w2Fwf9gCuI1xxCLQ6Hsl4Wh6vTNW

_R6VCYΟι τελευταίες ώρες του Κολοκοτρώνη π.Ανανίας Κουστένης
https://www.youtube.com/watch?v=ipjEHiXyeo8

Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ 4.2.2004 π. ΑΝΑΝΙΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗΣ
https://www.youtube.com/watch?v=g9Y5n2eGYQ8

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΣ ΦΩΤΙΟΣ.6.2.2003. ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
https://www.youtube.com/watch?v=anbHO35PWIM

ΛΥΧΝΟΣ ΤΟΙΣ ΠΟΣΙ ΜΟΥ Η Παναγία μας και ο Κολοκοτρώνης
https://www.youtube.com/watch?v=9AoYBMB5Xzk&t=1s

Λάμπουν τα Χιόνια στα Βουνά (Πελοπόννησος)
https://www.youtube.com/watch?v=_F4Atc65SRU

iconandlight.wordpress.com