
Και Μυροβλύτης και Προφήτης! Όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης!
Όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης! 7 Μαίου εορτάζεται η ανακομιδή των λειψάνων του και ανήμερα μυροβλίζει πάντοτε η εικόνα του που βρίσκεται στο ναό του Αγίου Πέτρου στο ομώνυμο ορεινό χωριό στην Αρκαδία που είναι και η γενέτειρα του!
Ο Όσιος Νείλος καταγόταν από τον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας και έζησε κατά το πρώτο ήμισυ του 17ου αιώνα μ.Χ. Από νεαρή ηλικία παρελήφθη από τον θείο του, ιερομόναχο Μακάριο, στην εκεί ιερά μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου, την καλουμένη Μαλεβή, όπου αφού ασκήθηκε χειροτονήθηκε διάκονος. Ποθώντας όμως και οι δύο ακόμη πιο ασκητικό βίο, μετέβησαν στο Άγιον Όρος, όπου, αφού για λίγο χρόνο ασκήτεψαν στο σπήλαιο που είχε ασκητέψει ο Όσιος Πέτρος ο Αθωνίτης (τιμάται 12 Ιουνίου), στη συνέχεια μετέβησαν σε έρημη έκταση κοντά στη Λαύρα του Οσίου Αθανασίου, έκτισαν ναό τιμώμενο στο όνομα της Υπαπαντής και παρέμειναν εκεί ασκητεύοντας με αυστηρότητα.
Αργότερα ο Όσιος Νείλος, για μεγαλύτερη άσκηση, κατέφυγε σε σπήλαιο που βρισκόταν σε πολύ απόκρημνο βράχο, όπου, αφού ανήγειρε μικρό ναό, παρέμεινε ασκούμενος και νυχθημερόν προσευχόμενος καθ’ όλο τον υπόλοιπο βίο αυτού.
Ο Όσιος Νείλος κοιμήθηκε εν ειρήνη στις 12 Νοεμβρίου του 1651 μ.Χ. και ενταφιάσθηκε πλησίον του σπηλαίου του. Μετά την οσία ταφή του, μύρο ευώδες ανέβλυσε από τον τάφο του, που παρείχε την ίαση σε όσους ασθενείς προσέφευγαν εκεί με πίστη.
Αργότερα, λόγω εδαφικών μεταβολών, ο τάφος του Οσίου εξαφανίσθηκε και παρέμεινε άγνωστος για πολλά χρόνια. Το 1815 μ.Χ., ο Όσιος Νείλος παρουσιάσθηκε σε κάποιον μοναχό, που ονομαζόταν Αιχμάλωτος και αφού του προείπε πολλά μέλλοντα, στην συνέχεια τον πρόσταξε να καταστήσει βατή τον οδό προς το σπήλαιό του, για να μεταβαίνουν οι μοναχοί να προσκυνούν και να λειτουργούν το ναό που είχε ιδρύσει. Αμέσως ο μοναχός Αιχμάλωτος ανακοίνωσε στους υπόλοιπους πατέρες όσα προστάχθηκαν από τον Όσιο, αυτοί δε έσπευσαν με προθυμία όχι μόνο να διανοίξουν την οδό, αλλά και να οικοδομήσουν νέο ναό προς τιμήν του Οσίου. Κατά την εκσκαφή των θεμελίων του ναού, ανευρέθη ο τάφος του και τα σεπτά λείψανά του, τα οποία ανέδιδαν άρρητη ευωδία.
.”…ήταν ο Άγιος Ακάκιος ο Νέος ο Καυσοκαλυβίτης, ο οποίος αν και νεώτερος κατά τους χρόνους, έφθασεν εις τους αγώνας τους παλαιούς Οσίους… Εφλέγετο ολόκληρος από τον πόθον της ησυχίας και επεθύμει να ζήση υψηλοτέραν ζωήν… και μαζί με τους Οσίους, Γρηγόριον Παλαμάν, Νήφωνα και Νείλον, αποτελούν την ιεράν και επώνυμον χορείαν των μεγάλων Νηπτικών αγιορειτών Πατέρων, οι οποίοι ηξιώθησαν να φθάσουν εις τα απρόσβατα δια τους πολλούς ύψη της θείας ενοράσεως και θεοπτίας… Έγινε κτήτωρ της ιεράς Σκήτης των Καυσοκαλυβίων και εις ολίγον διάστημα ανεδείχθη τέλειος εις την άσκησιν…» (Αρχιμ. Αθανάσιος Λαυριώτης, Ο ασκητισμός εις την Μεγίστην Λαύραν. «Ορθόδοξος Τύπος» 13.11.84).
Η μυροβλίζουσα εικόνα του
”Να κρύψουμε τούτο το φως μη μας το πάρουνε κι αυτό – πού να το κρύψουμε; – είπε”… Αυτό το ανέσπερο φως που σιγοκαίει στα μάτια των αγίων μας αιώνες τώρα….
στο κατώι του πνεύματος σιγοκαίει..όσο αμυδρό τόσο κι άσβηστο.
τούτο το φως είναι δικό μας, δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει.
είναι φως μυστικό κι άκτιστο.
Και Mυροβλήτης
Μεταξύ των Ησυχαστών του 14ου αιώνος που έζησαν ασκητικά στην περιοχή των Καυσοκαλυβίων, ήταν και ο όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης από τον Άγιον Πέτρον της Κυνουρίας. Οι Πατέρες της Σκήτης λέγουν ότι το μύρον που έβγαινε από τον τάφο του οσίου Νείλου, έφθανε ως τη θάλασσα, που απέχει διακόσια και πλέον μέτρα από το Σπήλαιόν του. Στο μέρος εκείνο έφταναν οι καραβοκύρηδες με τα καΐκια τους, έπαιρναν το μύρον και το πωλούσαν στους χριστιανούς, οι οποίοι πολλές φορές μάλωναν και δέρνονταν άσχημα για το ποιός θα πάρη περισσότερο.( σσ η εμπορευματποίηση της θείας χάριτος δημιουργεί πάντα έριδες σχίσματα και διαιρέσεις ήταν πολλά τα λεφτά και στη μονή τα σπάσανε στη μοιρασιά και μετά βγήκαν και τα κουσούρια στην επιφάνεια)
Επειδή οι φιλονικίες κατέληγαν και σε εγκλήματα, ο όσιος Ακάκιος ξεκίνησε από τη Σκήτη και πήγε στο Σπήλαιο του οσίου Νείλου, όπου ήταν και ο τάφος του. Αφού γονάτισε και προσκύνησε με πόνο στην καρδιά είπε•
«Όσιε Πάτερ και εν Χριστώ αδελφέ Νείλε, εσύ όλη σου τη ζωή την πέρασες με ασκητικούς αγώνες και πόνους, που εσύ και ο Θεός μόνον γνωρίζει• πέρασες στερήσεις και κακουχίες• δεν αγάπησες ποτέ τη δόξα των ανθρώπων• αγαπούσες την ησυχία• ήσουν ταπεινός και ειρηνικός• και τώρα με το άγιον μύρον, που σου χάρισε ο Θεός, δεν βλέπεις πόσες φιλονικίες, σκάνδαλα και φονικά ακόμη γίνονται στους ανθρώπους; Σε παρακαλώ, Όσιε αδελφέ, παρακάλεσε τον Θεόν να σταματήση η δωρεά αυτή, για να παύσουν τα σκάνδαλα».
Από την ώρα εκείνη σταμάτησε η ροή του μύρου, αλλά τα ίχνη της ροής του από τα βράχια ως τη θάλασσα, διακρίνονται μέχρι σήμερα (Από το βιβλίον «Γεροντικόν του Αγίου Όρους», Μοναχού Ανδρέου – Χαραλάμπους Θεοφιλοπούλου, σελ. 167, έκδοσις Β´ 1980).
Και Προφήτης
Προφητεία τοῦ Ὁσίου Νείλου τοῦ Νέου τοῦ καὶ Μυροβλύτου, τοῦ ἐν τῷ Ἁγίῳ Ὄρει τοῦ Ἄθωνος ἀσκήσαντος, πρὸ 600 ἐτῶν, περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ τῶν ἐν τέλει τοῦ αἰῶνος ἀνθρώπων.
Κατὰ τὸ 1900 ἔτος βαδίζοντες πρὸς τὸν μεσασμὸν τοῦ 8ου αἰῶνος ἄρχεται ὁ κόσμος τοῦ καιροῦ ἐκείνου, νὰ γίνεται ἀγνώριστος. Ὅταν πλησιάσῃ ὁ καιρὸς τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου θὰ σκοτισθῆ ἡ διάνοια τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὰ πάθη τὰ τῆς σαρκὸς καὶ θὰ πληθυνθῆ σφόδρα ἡ ἀσέβεια καὶ ἡ ἀνομία. Τότε ἔρχεται ὁ κόσμος νὰ γίνεται ἀγνώριστος, μετασχηματίζωνται αἱ μορφαὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ δὲν θὰ γνωρίζωνται οἱ ἄνδρες ἀπὸ τὰς γυναῖκας διὰ τῆς ἀναισχύντου ἐνδυμασίας καὶ τῶν τριχῶν τῆς κεφαλῆς· οἱ τότε ἄνθρωποι θὰ ἀγριέψουν καὶ θὰ γενοῦν ὡσὰν θηρία ἀπὸ τὴν πλάνην τοῦ Ἀντιχρίστου. Δὲν θὰ ὑπάρχει σεβασμὸς εἰς τοὺς γονεῖς καὶ γεροντότερους, ἡ ἀγάπη θὰ ἐκλείψη, οἱ δὲ Ποιμένες τῶν Χριστιανῶν, Ἀρχιερεῖς καὶ ἱερεῖς, θὰ εἶναι τότε ἄνδρες κενόδοξοι, παντελῶς μὴ γνωρίζοντες τὴν δεξιὰν ὁδὸν ἀπὸ τὴν ἀριστεράν, θὰ ἀλλάξουν τὰ ἤθη, αἱ παραδόσεις τῶν Χριστιανῶν καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ σωφροσύνη θὰ ἀπολεσθῆ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ θὰ βασιλεύση ἡ ἀσωτεία. Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ φιλαργυρία θὰ φθάσουν εἰς τὸν μέγιστον βαθμόν, καὶ οὐαὶ εἰς τοὺς θησαυρίζοντας ἀργύρια. Αἱ πορνεῖαι, μοιχείαι, ἀρσενοκοιτίαι, κλοπαὶ καὶ φόνοι, θὰ πολιτεύωνται, ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ διὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς μεγίστης ἁμαρτίας καὶ ἀσελγείας, οἱ ἄνθρωποι θέλουν στερηθῇ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὅπου ἔλαβον εἰς τὸ Ἅγιον Βάπτισμα ὡς καὶ τὴν τύψιν τῆς συνειδήσεως.
Αἱ Ἐκκλησίαι δὲ τοῦ Θεοῦ θὰ στερηθοῦν εὐλαβῶν καὶ εὐσεβῶν Ποιμένων καὶ ἀλλοίμονον τότε εἰς τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ εὑρισκομένους Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι θὰ στερηθοῦν τελείως τὴν πίστιν, διότι θὰ ἀναχωροῦν ἀπὸ τὸν κόσμον εἰς τὰ ἱερὰ Καταφύγια διὰ νὰ εὕρουν ψυχικὴν ἀνακούφισιν τῶν θλίψεών των καὶ παντοῦ θὰ εὑρίσκουν ἐμπόδια καὶ στενοχώριας. Κὰ πάντα ταῦτα γεννήσονται διὰ τὸ ὅτι ὁ Ἀντίχριστος θέλει κυριεύσῃ τὰ πάντα, καὶ γεννήσεται ἐξουσιαστὴς πάσης τῆς Οἰκουμένης καὶ θὰ ποιῇ τέρατα καὶ σημεῖα κατὰ φαντασίαν, θέλῃ δὲ δώσῃ πονηρᾶν σοφίαν εἰς τὸν ταλαίπωρον ἄνθρωπον, διὰ νὰ ἐφεύρῃ, νὰ ὁμιλῇ ὁ εἷς πρὸς τὸν ἄλλον, ἀπὸ τὴν μίαν ἄκραν της γῆς, ἕως τὴν ἄλλην, τότε θὰ πέτανται στὸν ἀέρα ὡς πτηνὰ καὶ διασχίζοντες τὸν βυθὸν τῆς θαλάσσης ὡς ἰχθύες.
Καὶ ταῦτα πάντα ποιοῦντες οἱ δυστυχεῖς ἄνθρωποι, διαβιοῦντες ἐν ἀνέσει, μὴ γνωρίζοντες οἱ ταλαίπωροι ὅτι ταῦτα ἐστὶ πλάνη τοῦ Ἀντιχρίστου. Καὶ τόσον θὰ προοδεύση τὴν ἐπιστήμην κατὰ φαντασίαν ὁ πονηρός, ὥστε ἀποπλανῆσαι τοὺς ἀνθρώπους καὶ μὴ πιστεύῃ εἰς τὴν ὕπαρξιν τοῦ τρισυποστάτου Θεοῦ.
Τότε βλέπων ὁ Πανάγαθος Θεὸς τὴν ἀπώλειαν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, θέλει κωλοβώσῃ τὰς ἡμέρας, διὰ τοὺς ὀλίγους σῳζόμενους, διότι θέλει πλανῆσαι εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς. Τότε αἰφνιδίως θέλει ἔλθῃ ἡ δύστομος ῥομφαῖα καὶ θὰ θανατώση τὸν πλάνον καὶ τοὺς ὀπαδοὺς αὐτοῦ.
Η Εποχή μας έχει κατά πολύ ξεπεράσει την πρόβλεψη προς το χειρότερο κάθε προφητείας. Η ανθρωπότητα έφτασε στο απροχώρητο….Είμαστε στην ”25η ώρα” όπως έγραψε ο Βιργίλιος Γεωργίου!! Είναι δρόμος ανεπίστροφος;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου