Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026

ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ ΚΡΕΜΑΜΕΝΟΙ ΣΤΑ ΤΑΡΤΑΡΑ… ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ»!

 Γράφει ο Μιλτιάδης Γ. Βιτάλης




Η φράση «επί ξύλου κρεμάμενος» σημαίνει ότι κάποιος βρίσκεται αβοήθητος, μόνος, αδύναμος, χωρίς στήριξη. Η φράση αυτή προέρχεται από τους Ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας, και συγκεκριμένα από το γνωστό τροπάριο της Μεγάλης Πέμπτης και της Μεγάλης Παρασκευής: «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας…». Το «ξύλο» αναφέρεται στον Σταυρό του Μαρτυρίου.

Οι Αόρατοι Ασκητές τού Αγίου Όρους δεν είναι μύθος, παραμύθι αλλά μία πραγματικότητα και του σήμερα! Άνθρωποι άσαρκοι, σχεδόν άϋλοι όταν το επιθυμούν, θεωρούνται οι Άγιοι των Αγίων. Ουσιαστικά οι ΑΟΡΑΤΟΙ ΑΣΚΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ και υπηρετούν την Θεοτόκο!

Αυτό που διαρκώς ζουν οι Αόρατοι Ασκητές ΔΕΝ αντέχουμε εμείς, ούτε για λίγα λεπτά να το σκεφθούμε, στο ελάχιστο, που μπορούμε να το φανταζόμαστε. Σπάνια, οι ασκητές τού Αγίου Όρους, οι φύλακες της Ορθοδοξίας και της Πίστης, στέλνουν μηνύματα για να μας αφυπνίσουν, συνήθως χρησιμοποιούν απεσταλμένους… Για να αντιληφθούμε το μέγεθος τής αγιοσύνης τους στον τόπο όπου εγκαταβιώνουν οι Αόρατοι Ασκητές… Ο ΘΕΟΣ ΥΠΑΚΟΥΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!!!

Για τον Αόρατο Ασκητή Παΐσιο, έχω γράψει… Φέρεται να είναι εκείνος που με εντολή τής Παναγίας μας, ενίοτε, βγαίνει μπροστά δι’ απεσταλμένων μοναχών. Στόχος να αφυπνιστούν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί να μπουν στην διαδικασία των δακρύων, της μετάνοιας, της πνευματικής αφύπνισης.

Πληροφορηθήκαμε ότι το τελευταίο μήνυμα τού μοναχού Παϊσίου είναι: «ΕΠΙ ΞΥΛΟΥ ΚΡΕΜΑΜΕΝΟΙ… ΣΤΑ ΤΑΡΤΑΡΑ, στην άβυσσο… ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!! Έρχεται η Παιδαγωγία τού Ουρανού. Θα πληρώσουμε το τίμημα τής αφροσύνης μας!

Στενόκαρδη και μίζερη η παρουσία μας. Δεν έχουμε μετάνοια, χαρά, ειρήνη, αγάπη, μακροθυμία. Πορευόμαστε με κομμένα τα φτερά! Γιατί δεν ανταποκρινόμαστε στης Αγάπης την πρόταση; Τι φταίει; Γιατί δεν ακούμε; Γιατί γυρίζουμε την πλάτη στον Χριστό; Γιατί ζούμε, χωρίς καρδιά… Γιατί προσκυνάμε τον διάβολο και τους δαίμονες»;

Τελικά πού πάμε; Πού πορευόμαστε; Έχουμε υγιή πρότυπα ή προσκυνάμε είδωλα και δαίμονες; Οι Άγιοι τι είναι για εμάς;

Στο Άγιο Όρος, οι ασκητές κατάφεραν να μην είναι άνθρωποι. Να είναι κατά την φυσική ταυτότητα, αλλά να μην είναι κατά τους τρόπους, τις δυνατότητες και την λειτουργία. Εδώ, είναι αδύνατον οι άγγελοι να μην ζηλεύουν και να μην καταπλήσσονται! Εδώ συμβαίνουν γεγονότα, ουράνια, συγκλονιστικά!

Αυτό που ζουν οι ασκητές του Όρους, καθημερινά, εμείς δεν αντέχουμε ούτε για λίγα λεπτά να το σκεφτούμε, ούτε καν να το ονειρευτούμε. Μας ξεπερνά, μας υπερβαίνει. Να πάψουμε να είμαστε αμετανόητοι.

Άλλωστε, ουδέποτε θα καρπίσει η αρετή ανθρώπου αμετανόητου αφού δίχως μετάνοια και το καλό που κάνουμε ΔΕΝ λειτουργεί καλά.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας, μάς λένε, ότι η καλοσύνη αν βγαίνει από καρδιά που ΔΕΝ μετανοεί, ΔΕΝ μας ευεργετεί. Μας κακοποιεί, μας θολώνει, μας πληγώνει. Μας αγριεύει και δεν γιατρεύει, ούτε τον δέκτη, ούτε τον πομπό.

Χρειάζεται άμεσα να αλλάξουμε πορεία και προτεραιότητες. Άλλωστε χωρίς μετάνοια, δεν μπορεί να υπάρξει γιορτή. Λείπει ο μόσχος ο σιτευτός, ο Χριστός. Σήμερα, αργοσβήνει το «καντήλι» μας πνευματικά, γιατί χάσαμε την πορεία μας και προσκυνάμε είδωλα και σκοτεινούς υποτακτικούς των δαιμόνων.

Χανόμαστε, κολυμπάμε μέσα στον βούρκο των παθών μας. Πώς να μπορέσει έτσι η ψυχή μας, να πάρει τον δρόμο τής αγίας επιστροφής; Πώς να βρούμε διέξοδο στα μεγάλα μας αδιέξοδα; Δεν χάνουμε την ελπίδα μας. Άλλωστε το μεγαλύτερο τραύμα που μπορεί ο άνθρωπος να προκαλέσει στον διάβολο είναι να ελπίζει!!!

Η ελπίδα, λοιπόν, παραμένει ζωντανή, αναπνέει, έχει σφυγμό, έχει αύριο! Η ψυχή γρηγορεί… Οι άσημοι, οι άγνωστοι, οι κρυμμένοι, οι αφανείς, οι μετανοούντες, τα αναμμένα κεριά, που φωτίζουν χωρίς να το ξέρουν, αυτοί κρατούν τα νήματα. Αυτοί καθορίζουν τις τύχες τού κόσμου!!! Αυτοί με τους αλάλητους στεναγμούς για την σωτηρία του κόσμου!!!

Όλοι στα γόνατα, με πνεύμα ταπεινό, με αγία σιωπή, και υπομονή, με θυσιαστική αγάπη. Οι ασκητές να γίνουν τα πρότυπά μας, οι οδοδείκτες μας. Αφήστε, εν Χριστώ αδέλφια μου, τα μάτια να κλάψουν, τα δάκρυα να τρέξουν στα μάγουλα. Είναι λυτρωτικά τα δάκρυα τής μετάνοιας.

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩ ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ.

elora.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου