Ὁ λαὸς ἵσταται διὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ Συναξαρίου.
Συναξάριον
Τῇ Βʹ (2ᾳ) τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου μνήμη τῆς ἀθλήσεως τῶν ἁγίων μαρτύρων Ἀκινδύνου, Πηγασίου, Ἀφθονίου, Ἐλπιδηφόρου, καὶ Ἀνεμποδίστου ἐν Περσίᾳ (341).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Εὐδοξίου, Ἀγαπίου καὶ λοιπῶν Ἁγίων ὀκτώ· Ἀττικοῦ, Μαρίνου, Ὠκεανοῦ, Εὐστρατίου, Καρτερίου, Νικοπολιτιανοῦ, Στύρακος καὶ Τωβία ἐν Σεβαστείᾳ (320).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Μαρκιανοῦ τοῦ ἐν τῇ Κύρῳ τῆς Συρίας (388).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ αἱ ἅγιαι μάρτυρες Κυριακή, Δομνίνα καὶ Δόμνα ξίφει τελειοῦνται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὁ ἅγιος Ἀντώνιος ἐπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁμολογητής (844).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ὁ ὅσιος Κυπριανός ὁ πρώην ληστής, ἐν Στοροζένσκ τῆς Karelia Φιλλανδίας-Ῥωσίας (16ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων καὶ ἐνδόξων νεομαρτύρων Θεοδώρου, Λάμπρου καὶ Ἑτέρου Ἀγνώστου, ὑπὸ τῶν Ἀγαρηνῶν ἐν Βραχωρίῳ (᾿Αγρινίῳ) ἀπαγχονισθέντων ἐν ἔτει αψπς (1786).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οἱ Ἅγιοι νεο-ἱερομάρτυρες καὶ ὁμολογητές: Θεόδωρος (Ἀφανάσιεφ, 1917) ἐν Νίζνιε Ἰλινσκόγιε τοῦ Ἀριόλ, Βικτωρίνος ἐπίσκοπος καὶ Βασίλειος Λούζγιν, Κωνσταντίνος (Ὄργκανωφ) καὶ Ἀνανίας (Aristov) τοῦ Περμ (1918), Εὐγένιος (Τροφίμοφ), Βαρσανούφιος, Ησαΐα, Ἀλέξιος (Perov) καὶ Βασίλειος (Σταλμπόφσκι) τῶν ἐν τῇ Μονῇ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Σβὶρ (1918), Νικόλαος Λιουμπομούντροφ (1919), Βίκτωρ (Μπογκογιαβλένσκι) τοῦ Τομσκ (ἐν Ὄμσκ, 1928), Ἰωάννης (Ἀμελίν), Παῦλος (Ἀρεφίεφ) ἐν Κρασνογιάρσκ, Γερμανός (Κόκελ) ἐπίσκοπος Ἀμούρ, Ἰωάννης (Γκάντσεφ) τοῦ Μπακοῦ, Παῦλος (Μποχάρωφ), Ἰωάννης Ῥοντιόνοφ, Πέτρος Κράβετς, Λεωνίδας (Νικόλσκι), Μιχαήλ (Ἰσάεφ), Ζωσιμάς Πεπενίν, Ἰωάννης Ρέτσκιν, Νικόλαος Φιγκούροφ ἐν Καραγκάντα τοῦ Καζακστάν, Ἀλέξανδρος (Ὀρλὸφ) ἐν Κάρλαγκ Καζακστάν(1937), Ἰωάννης Ταλυζὶν ἐν Γιαροσλάβλ, Νικόλαος (Ἰλίν ) ἐν Ἀλτάι, Γεώργιος (Μάλοβ) ἐν Kozelsky τῆς Καλούγκα, Ἀκυλίνα (Κουζνέτσοβα) μοναχὴ ἐν Ζαβιαλόφσκι τοῦ Ἀλτάι, Γρηγόριος (Ὀρλὸφ) ἱεροψάλτης, Σίλας ἱεροδιάκονος τῆς Πετσέρσκαγια Λαύρας τοῦ Κιέβου, ἐν πολλαῖς βασάνοις, φυλακαῖς καὶ διωγμοῖς ὑπὸ τῶν ἀθέων μπολσεβίκων τελειωθέντες ἐν Ῥωσίᾳ.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ὁσίου Γαβριήλ, τοῦ διὰ Χριστὸν σαλοῦ καὶ ὁμολογητοῦ, ἐν Γεωργίᾳ ἀρτίως ἐκλάμψαντος (1995).
Στίχοι.
Σῆς ὁμολογίας, Γαβριήλ, ἀρότρῳ
ψυχὰς ἐγεώργησας ἐν Γεωργίᾳ.
Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός της Γεωργίας
Να γίνεσαι καλύτερος χωρίς διαταγές.
Να χαίρεσαι χωρίς να υποκρίνεσαι.
Να μιλάς χωρίς να περιαυτολογείς.
Να δουλεύεις χωρίς να υποδουλώνεσαι.
Να είσαι ελεύθερος χωρίς να γίνεσαι ασύδοτος.
Να είσαι τολμηρός χωρίς επίδειξη.
Να είσαι εκδηλωτικός χωρίς να είσαι επιπόλαιος.
Να παλεύεις χωρίς να απελπίζεσαι.
Να είσαι οδηγός χωρίς να κομπάζεις.
Να διαλέγεις χωρίς να περιφρονείς!
Ο π. Γαβριήλ μας είχε φανερώσει την επιθυμία του να γράψει κάπου με χρυσά γράμματα «Ο Θεός είναι αγάπη» και να το κρεμάσει στο λαιμό του. Αλλά ο Θεός του είπε:
— Γαβριήλ, το όνομα μου πρέπει να το χαράξεις στην καρδιά σου και όχι να το κρεμάς στο στήθος.
***
Η δια Χριστόν σαλή Καρίνα και ο άγιος Γαβριήλ της Γεωργίας
«Κοιτάξτε, έρχεται η Καρίνα», είπε ένας από τους ιερείς, και όλοι το έβαλαν στα πόδια για να την αποφύγουν.
Όλοι γνώριζαν την Καρίνα: ήταν μια γυναίκα περίπου 50 ετών, η οποία, όπως έλεγαν οι κάτοικοι μιας πόλης της Γεωργίας, «έχασε τα λογικά της», μετά από μια οικογενειακή τραγωδία. Έβαζε τις φωνές σε όποιον δεν της άρεσε, έμπαινε στην εκκλησία, όπου και όταν βόλευε για να διαταράξει την ιερή ακολουθία: άλλοτε απάγγελνε ποιήματα, άλλοτε διηγούνταν ιστορίες δυνατά. Άλλοτε άρχιζε να χορεύει και μετά ξεσπούσε σε κλάματα, χωρίς να δίνει σημασία σε κανέναν γύρω της. Κανείς δεν την θυμόταν ποτέ ήρεμη. Μόνο ένας μοναχός την έκανε παρέα. Άλλοτε περπατούσε μαζί της, άλλοτε τραγουδούσε μαζί της, άλλες φορές καθόταν με τις ώρες στο παγκάκι δίπλα της και μιλούσε μαζί της.
– Έφαγες τίποτα σήμερα, Καρίνοτσκα;
– Όχι! Αφού ξέρεις πως έχω πάρα πολύ καιρό να μαγειρέψω! Ποιος θα μαγειρέψει για μένα; Κανένας δε με αγαπάει!
– Αχ, πικραμένε άνθρωπε! Πόσο θέλω να σου ξεριζώσω τα μαλλιά, αλλά έτσι κι αλλιώς μοιάζεις με τσουρουφλισμένο κοτόπουλο. Δεν σε αγαπάει ο Θεός;! Ο Χριστός μου έχει πει προσωπικά ότι σε αγαπάει, και μάλιστα με έβαλε αρκετές φορές να σου φτιάξω σούπα. Να, χτες, για παράδειγμα!
– Δεν με κοροϊδεύεις; Ορκίσου μου τώρα!
– Έδωσα όρκους, Καρίνα μου, όταν με έκειραν.
Πολλές φορές μπορούσε κανείς να ακούσει παρόμοιες συζητήσεις ανάμεσα στην τρελή Καρίνα και στον απλό αυτό μοναχό. Πόσες φορές της έφερνε φαγητό: της μαγείρευε άλλοτε σούπα, άλλοτε κρεμμύδια σιγομαγειρεμένα με ντομάτες Και συχνά μάλωναν δυνατά, και μετά ξεσπούσαν σε δυνατά γέλια. Όλοι αναρωτιόντουσαν: γιατί η Καρίνα δεν «τα έβαζε» μαζί του, γιατί δεν του φώναζε, γιατί δεν τον πρόσβαλλε;
«Ποιος ξέρει τι βλέπει όταν χορεύει με δάκρυα στα μάτια;» – είπε κάποτε ο μοναχός με τα δικά του μάτια να βουρκώνουν… «Ποιος μπορεί να καταλάβει τον πόνο που νιώθει; Να, έχει γραφεί: “Τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί, καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί”. Της ζητάω συχνά να προσεύχεται για μένα, τον αμαρτωλό! Τέτοιοι άνθρωποι είναι ευλογημένοι, έχουν ιδιαίτερη χάρη».
Πολλή χάρη είχε και ο ίδιος ο μοναχός. Τον έλεγαν Γαβριήλ (Ουργκεμπάτζε): Αυτόν ακριβώς τον μοναχό είχαν δει πολλές φορές να κάθεται στο παγκάκι δίπλα στην Καρίνα και να τραγουδάει μαζί της γεωργιανά τραγούδια. Αυτή ήταν η καρδιά του παππούλη… Ευαίσθητη, στοργική, τρυφερή, γεμάτη συμπόνια. Ποιος ξέρει τι έβλεπε, όταν τα μάτια του γέμιζαν δάκρυα και αγάπη κάθε φορά που συναντούσε την Καρίνα.
Τα μάτια του γέροντα έβλεπαν όλους μέσα από το πρίσμα της αγάπης και γι’ αυτό ζέσταιναν την «τρελή» Καρίνα, που είχε τόση ανάγκη από ανθρώπινη φροντίδα. Μπορούσε να κάθεται μαζί της για ώρες, να την ενθαρρύνει! Και αυτή ήταν ευτυχισμένη δίπλα στον μοναχό, καθώς ένιωθε ότι ήταν και αυτή ένα πλάσμα του Θεού, όπως όλοι οι άνθρωποι γύρω της, αυτοί που τόσο συχνά την απαρνούνταν, την απέφευγαν, επειδή δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι συνέβαινε στην ψυχή μιας δυστυχισμένης γυναίκας.
Βέβαια, μόνο ο Θεός το γνωρίζει, αλλά δεν με εγκαταλείπει η πεποίθηση ότι τώρα ο δια Χριστόν σαλός Γαβριήλ και η «τρελή» Καρίνα προσεύχονται μαζί από τη Βασιλεία των Ουρανών για όλους μας…
Πρόσφατα, στα δίπτυχα του γέροντα Γαβριήλ βρέθηκε ένα σημείωμα με το όνομα Καρίνα.
Ο γέροντας Γαβριήλ προσευχόταν συχνά για εκείνη, και οι παραπάνω διάλογοι ταιριάζουν απόλυτα στον χαρακτήρα του γέροντα. Μπορούσε να εκφράζεται πολύ σκληρά, να σοκάρει τους γύρω του με βρισιές, αλλά πίσω από αυτά τα φαινομενικά σκληρά λόγια κρυβόταν μεγάλη αγάπη. Με αυτόν τον τρόπο ο γέροντας Γαβριήλ προσπαθούσε να δίνει την εντύπωση ενός απλού τρελού. Μερικές φορές έστηνε τόσο καλές παραστάσεις, όπως θυμούνται τα πνευματικά του παιδιά, που όλοι έμεναν έκπληκτοι και… βυθίζονταν σε αυτές τις «παραστάσεις» που έμεναν για πολύ καιρό στη μνήμη τους. Βέβαια είχαμε ανάγκη από όλες αυτές τις επιπλήξεις, τις βρισιές, που ο γέροντας μας «χάριζε» συχνά. Αλλιώς, όπως έλεγε ο ίδιος, «θα νομίζαμε ότι είμαστε φτερωτοί άγγελοι».
Кωνσταντίνος Τσερτσβάντζε
Μετάφραση για την πύλη gr.pravoslavie.ru: Αναστασία Νταβίντοβα
https://gr.pravoslavie.ru/172499.html
***
Ο π. Γαβριήλ έβλεπε την εικόνα του Θεού σε κάθε άνθρωπο, δεν ξεχώριζε κανέναν, συμπαθούσε πάντα τους αδύναμους. Και μας κάλουσε όλους σε ταπείνωση.
Ο γέροντας συχνά δίδασκε: «Για τον Θεό, όλες οι αμαρτίες είναι σαν τα βότσαλα στη θάλασσα – δεν υπάρχει τέτοια αμαρτία που να ξεπερνά το έλεός Του».
Ο π. Γαβριήλ απαγόρευε κατηγορηματικά να καταδικάζουμε : «Ο Κύριος ελέησε την πόρνη, έσωσε τον ληστή. Η Μαρία η Αιγύπτια ήταν πόρνη, αλλά με τη βοήθεια του Θεού άρχισε να αγωνίζεται στην έρημο, νήστεψε, προσευχήθηκε και νίκησε τα πάθη, καθαρίστηκε και έγινε άξια της Βασιλείας των Ουρανών. Ο Κύριος θα μειώσει και θα εξυψώσει. Όταν αρχίζω να θεωρώ τον εαυτό μου καλύτερο από τους άλλους, τότε βάζω την τιάρα μου στο κεφάλι και βγαίνω έξω ξυπόλητος. Ο κόσμος με κοιτάζει και γελάει, αλλά βλέπω πόσο ασήμαντος είμαι».
***
Το κρασί είναι ένας προφέσορ, μεγαλογιατρός. Σου ανοίγει την καρδιά σαν καλός χειρουργός, χωρίς πόνο, κι εκεί μέσα μπαίνει η αγάπη, έλεγε ο π. Γαβριήλ. Έπινε γιατί ήθελε οι άλλοι να τον βλέπουν αδύναμο:«η δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται». Και με το ιδιαίτερο χιούμορ του πρόσθετε: Ο απόστολος Παύλος λέει να μην πίνουμε μόνο νερό. Να πίνουμε για το στομάχι και λίγο κρασί. Εγώ μπορώ να μην τον ακούσω; Παλαιά, οι άγιοι πατέρες έκαναν παράλογες πράξεις βασανίζοντας και ταπεινώνοντας τον εαυτό τους, κι έπιναν κρασί. Εκτός από τον Κύριο, ποιος μπορούσε να τους καταλάβει; Ούτε στα βιβλία γράφουν γι’ αυτό. Κι ύστερα συνέχιζε με θλίψη: – Εσείς δεν μπορείτε να με καταλάβετε. Αν είσαι άγιος, πρέπει να είσαι αμαρτωλός. Αν είσαι όμως σοφός, τρελός.
Μια μέρα ο π. Γαβριήλ κατέβηκε από το κελί του κρατώντας ένα μπουκάλι κρασί. Όταν βαρέθηκε να πίνει μόνος, κοίταξε γύρω του και προσκάλεσε κάποιον προσκυνητή να πιει μαζί του. Εκείνος, μόλις ήπιε, ξαφνιάστηκε, γιατί το κρασί που κρατούσε ο Όσιος Γαβριήλ είχε γεύση χυμού. Έτσι, συνέχισε να πίνει μαζί με τον Γέροντα και γρήγορα άρχισε κι αυτός τα «παιδιαρίσματα» σαν να ήταν μεθυσμένος. Ο π. Γαβριήλ χάρηκε που ο άλλος μπήκε αμέσως στο νόημα.
Ένας άγνωστος, που παρακολουθούσε τη σκηνή, σάστισε που έβλεπε να «μεθούν» μέσα στο μοναστήρι. Ο Γέροντας τότε τον φώναξε και του πρόσφερε κι αυτού να πιει. Ο άγνωστος πήρε δειλά το ποτήρι και δοκίμασε. Τά ’χασε και κοκκίνισε, μόλις διαπίστωσε ότι αυτό που έπιναν ήταν απλός χυμός!
Ο π. Γαβριήλ τού είπε τότε ήρεμα:
–Κάθε αμαρτία συγχωρείται στον άνθρωπο, εκτός από την προσβολή του Αγίου Πνεύματος. Κάποτε ο Θεός θα επιτρέψει και σε σένα να πέσεις στην ίδια αμαρτία. Όταν εγώ σε κατηγορήσω και νιώσω «ανώτερός» σου, δεν είμαι άξιος ενώπιον του Κυρίου. Και όταν εγώ πίνω κρασί μαζί σας, δεν έχει σημασία αυτό το γεγονός, αλλά η αγάπη.
Κάποτε ο π. Γαβριήλ διηγήθηκε το εξής περιστατικό:
– Ήταν ένας μοναχός στον οποίο ήρθε ένας κλέφτης και έκλεψε φασόλια. Ο κλέφτης μάταια προσπάθησε να σύρει το σακουλάκι με τα φασόλια πάνω από τον φράχτη. Ο μοναχός βλέποντας το μαρτύριο του ήρθε σε βοήθεια. Ο κλέφτης φοβήθηκε και έφυγε τρέχοντας. Τα κουκιά τα κράτησε ο καλός καλόγερος.
Και κλείνοντας είπε:
– Όσο άσχημα κι αν σου φέρονται οι άνθρωποι, υπομένεις, μην κάνεις κακό, μην χάνεις ποτέ την ελπίδα του στην πρόνοια του Θεού και ο Κύριος θα σου ανταποδώσει με καλό για τις καλές πράξεις και θα είναι πάντα μαζί σου.
Ο π. Γαβριήλ συχνά παρακαλούσε τον Θεό να τον προστατεύει από τον πειρασμό, όπως αναφέρεται και στην Κυριακή προσευχή, «μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν», αλλά ταυτόχρονα ζητούσε από τον Κύριο να τον δυναμώνει στις δοκιμασίες για να τελειοποιείται η πίστη του. Με αυτόν τον τρόπο οι άγιοι αισθάνονται ότι ο Θεός δεν τους εγκαταλείπει. Ο ίδιος έλεγε χαρακτηριστικά: «Αν δεν πέσεις, πώς θα σηκωθείς; Κι αν δεν ταπεινωθείς, πώς θα υψωθείς;».
Όλα τ’ άφησα στα χέρια του Θεού. Να θυμάστε καλά πως ό,τι και να συμβεί στη ζωή σας, να μη χάσετε ποτέ την ελπίδα σας στον Κύριο.
Κάποιος, αγανακτισμένος από τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε, του είπε:
– Δεν αντέχω άλλο, τί να κάνω;
– Για όλα πρέπει να κάνεις υπομονή.
– Εσείς αντέχετε, π.Γαβριήλ, τόση αδικία;
– Εγώ πάντα κάνω υπομονή, και πρόσθεσε γελώντας:
– Και τώρα υπομένω. Για όλα λέω τόσα ”Σε ευχαριστώ, Κύριε”, όσες είναι οι πέτρες της θάλασσας και τα αστέρια του Ουρανού.
(από το βιβλίο της Νάνα Μερκβιλάτζε: ”Ο Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός και Ομολογητής”).
***
Μια μέρα, κάποιοι κληρικοί έφεραν στον γέροντα ένα νεαρό που έπασχε από αλκοολισμό. Νόμιζαν ότι ο γέροντας Γαβριήλ θα τον νουθετούσε, θα του διάβαζε στίχους από το Ψαλτήρι, παραβολές από το Ευαγγέλιο, αλλά πού!
Ο γέροντας τους υποδέχτηκε όλους στο κελί του, τους άκουσε, έριξε μια ματιά στον νεαρό, χαμογέλασε, έβγαλε από κάτω από το κρεβάτι ένα κάνιστρο με κόκκινο κρασί και πρότεινε να πιουν όλοι μαζί. Το πρότεινε με τόση πειστικότητα που κανείς δεν μπόρεσε να αρνηθεί. Έκανε προπόσεις και ευχαριστούσε συνεχώς τον Κύριο και την Παναγία.
Τα πρώτα τρία ποτήρια τα ήπιαν ήρεμα. Όταν όμως γέμισε τα ποτήρια για τέταρτη φορά και έκανε την πρόποση, κούνησε τα χέρια του προς τον νεαρό, έσπρωξε το ποτήρι του και το κρασί χύθηκε. Αυτό επαναλήφθηκε αρκετές φορές. Όλοι ντράπηκαν, ειδικά οι ιερείς, οι οποίοι είχαν πει στον νεαρό ότι τον πάνε σε έναν μεγάλο θεοφόρο γέροντα με το χάρισμα της προσευχής και της προορατικότητας.
Αλλά τι άλλο μπορούσαν να κάνουν; Κάθονταν σιωπηλοί και ονειρεύονταν να βγουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα από το κελί, αλλά ο παππούλης δεν τους άφηνε. Η ευλογία του γέροντα είχε τόση δύναμη που όλοι ήταν αναγκασμένοι να υπακούσουν. Σύντομα, ο γέροντας σηκώθηκε και άρχισε να τους βρίζει όλους γύρω του με τέτοιες αισχρότητες, που οι ιερείς που βρίσκονταν στο κελί του έμειναν άναυδοι και κοκκίνισαν από ντροπή. Αφού τους έβρισε με τα χειρότερα λόγια, ξαφνικά ανέβηκε σε ένα σκαμνί και άρχισε να χορεύει και να λέει ότι τώρα θα τους κάνει «στριπτίζ». Οι παρευρισκόμενοι δεν το άντεξαν πλέον αυτό και έτρεξαν βολίδα έξω από το κελί του, πεπεισμένοι ότι ο μοναχός Γαβριήλ δεν ήταν παρά τρελός!
Πέρασαν μερικοί μήνες. Ο γέροντας πέθανε. Εκείνος ο νεαρός επισκέφτηκε το μοναστήρι με όλη την οικογένειά του. Ήταν… εντελώς θεραπευμένος από το πάθος της μέθης. Όπως διηγήθηκαν οι γονείς του και ο ίδιος, τότε που τον είχαν επισκεφτεί στο κελί του, ο γέροντας Γαβριήλ επαναλάμβανε ακριβώς τις πράξεις και τα λόγια αυτού του νεαρού σε κατάσταση μέθης. Όπως διηγόταν η μητέρα του, «ο γιος μου μας έβριζε όλους με τα χειρότερα λόγια. Μερικές φορές, όντας σε τελείως ανεξέλεγκτη κατάσταση λόγω μέθης, πηδούσε πάνω στο τραπέζι και άρχιζε να κάνει στριπτίζ, τόσο δαιμονισμένος και διεφθαρμένος ήταν!»
Όλοι δάκρυσαν, όταν άκουσαν αυτή την ιστορία. Τότε έγινε σαφές γιατί ο γέροντας συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο εκείνο το βράδυ! Έδειξε στον νεαρό όλη την αηδία του πάθους που τον είχε κυριεύσει. Αυτό το έκανε χωρίς να σκεφτεί ούτε τη δική του φήμη, ούτε τι θα έλεγαν και θα σκεφτόντουσαν οι άλλοι γι’ αυτόν! Και… τον θεράπευσε!
Στη ζωή του ο γέροντας Γαβριήλ είχε βρεθεί μπροστά σε πολλές παρόμοιες περιπτώσεις. Πίσω από κάθε πράξη και κάθε λόγο του (ακόμη και τις βρισιές!) κρυβόταν ένας μεγάλος αγώνας και μια μεγάλη αγάπη, με την οποία και σήμερα μας σκεπάζει όλους σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς!
Кωνσταντίνος Τσερτσβάντζε
Μετάφραση για την πύλη gr.pravoslavie.ru: Αναστασία Νταβίντοβα
https://gr.pravoslavie.ru/172499.html
***
— Μπροστά στον Κύριο συσσωρεύονται οι αμαρτίες των ανθρώπων σαν τα βότσαλα της θάλασσας. Δεν υπάρχει όμως αμαρτία που να υπερβαίνει τη μετάνοια. Αν συναντήσεις έναν φονιά ή μια πόρνη ή έναν μεθύστακα, μην τον κατηγορήσεις. Είναι πλάσματα του Θεού, των οποίων τα λουριά έχει αφήσει ο Κύριος. Έτσι καλούνται να βρουν οι ίδιοι, μόνοι τους, το σωστό δρόμο με τη μετάνοια. Το δικό σου όμως λουρί το κρατάει ο Κύριος και, αν το αφήσει, εσύ θα πέσεις σε χειρότερη κατάσταση και θα καταστραφείς.
Ο Κύριος έδωσε στον Γέροντα Γαβριήλ μεγάλη σοφία και δύναμη, ενώ έκρυβε αριστοτεχνικά τα χαρίσματά του και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί το έκανε. Ο Γέροντας έκρυβε τόσο καλά τα εξαιρετικά χαρίσματά του υπό το πρόσχημα της τρέλας που δεν είχε νόημα να αποδείξω στους πλησίον μου τη σοφία, την διορατικότητα και την προορατικότητά του: κανένας δεν θα με πίστευε ούτως ή άλλως! Όσον αφορά εμένα, έχω πειστεί επανειλημμένα ότι βρίσκομαι κοντά σε έναν μεγάλο Ιερέα, ο οποίος εχώρεσε μέσα του μια θάλασσα αγάπης, σοφίας και ταπεινότητας. Ήμουν έτοιμος να υπακούσω σε οποιαδήποτε από τις ευλογίες του χωρίς παράπονο. Το σημαντικότερο για μένα ήταν να είμαι κοντά του. Μια φορά όταν πήγαμε στην αγορά, μου είπε να γονατίσω και να ακουμπήσω το κεφάλι μου σε ένα δοχείο απορριμμάτων γεμάτο από φλούδες καρπουζιού και να μην σηκωθώ χωρίς την ευλογία του. Εβλεπα τα πόδια των περαστικών που είχαν σταματήσει γύρω μου – ήταν άνθρωποι που ήθελαν πιθανώς να μάθουν ποιος ειναι ο τρελός που γονάτιζε μπροστά στα σκουπίδια.
Επιμέλεια Кωνσταντίνος Τσερτσβάντζε, Μεταφραστής: Ελένη Ογκορόντνικ
Τον άγιο θα τον βρείτε με την καρδιά και με την ψυχή! Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2018/11/01/25511/
Η αγάπη είναι η μοναδική δύναμη με την οποία ο άνθρωπος θα μπορέσει ν’ αντέξει τις παγίδες του Αντιχρίστου. Ο Κύριος θα σας προστατεύει. Δεν θα υπάρχουν τέτοιοι μεγάλοι πατέρες στους οποίους θα προσφεύγετε για να τους συμβουλευτείτε. Βοηθείτε ο ένας τον άλλο. Μη μένετε χώρια. Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2025/11/01/%ce%b7-%ce%b1%ce%b3%ce%ac%cf%80%ce%b7-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b4%cf%8d%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%b7-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bf/
Ο Άγιος Γαβριήλ της Γεωργίας, ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής έβλεπε πέρα από τα ορατά κι όλος ο κόσμος ήταν ανοικτός στα μάτια του.
https://iconandlight.wordpress.com/2024/09/18/%ce%bf-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b3%ce%b1%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%ae%ce%bb-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%ac-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83/
Το κρασί είναι ένας προφέσορ, μεγαλογιατρός. Σου ανοίγει την καρδιά σαν καλός χειρουργός, χωρίς πόνο, κι εκεί μέσα μπαίνει η αγάπη… Θα σας περιμένω στο Σαμτάβρο. Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2023/11/01/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%af-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ad%cf%83%ce%bf%cf%81-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9/
Δεν κατάφεραν να κλονίσουν την ατρόμητη ψυχή του. Η αδιάλειπτη προσευχή του π. Γαβριήλ και η παράδοσή του στο θέλημα του Θεού του έδωσαν πολλή δύναμη και χάρη.
https://iconandlight.wordpress.com/2022/11/01/%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%b1%ce%bd-%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%af%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%cf%84%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%b7/
Ένας άγιος στην μπιραρία, Αναμνήσεις από τον Όσιο Γαβριήλ τον δια Χριστόν Σαλό της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2021/11/01/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bc%cf%80%ce%b9%cf%81%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%bd%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b1/
Κοίτα, Γαβριήλ, τι ωραία που έγιναν τα σουβλάκια!… Παρασκευή, ημέρα νηστείας! Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν σαλός της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2024/11/01/%ce%ba%ce%bf%ce%af%cf%84%ce%b1-%ce%b3%ce%b1%ce%b2%cf%81%ce%b9%ce%ae%ce%bb-%cf%84%ce%b9-%cf%89%cf%81%ce%b1%ce%af%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%ad%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%cf%83/
Αν μισήσεις έστω κι έναν άνθρωπο, είσαι μακριά από τη Βασιλεία των Ουρανών! Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2017/11/01/19718/
Όλα τ’ άφησα στα χέρια του Θεού. Να θυμάστε καλά πως ό,τι και να συμβεί στη ζωή σας, να μη χάσετε ποτέ την ελπίδα σας στον Κύριο. Όσιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός
https://iconandlight.wordpress.com/2018/10/14/%CF%8C%CE%BB%CE%B1-%CF%84-%CE%AC%CF%86%CE%B7%CF%83%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%87%CE%AD%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CF%8D-%CE%BD%CE%B1-%CE%B8%CF%85%CE%BC%CE%AC/
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Ἀκινδύνου, Πηγασίου, Ἀφθονίου, Ἐλπιδηφόρου, καὶ Ἀνεμποδίστου
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ἀκίνδυνον μέλψωμεν, σὺν Ἀφθονίῳ ὁμού, κλεινὸν Ἀνεμπόδιστον, Ἐλπιδοφόρον στερρόν, Πηγάσιον ἔνδοξον οὗτοι γὰρ ἀκινδύνως, ἑξαφθόνου κρατῆρας, πηγάζουσι τοῖς ἐλπίδι, ἀρραγεῖ προσιοῦσι, χαρίτων ἀνεμποδίστων, κρήνην θεόβρυτον.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Ἀκινδύνου, Πηγασίου, Ἀφθονίου, Ἐλπιδηφόρου, καὶ Ἀνεμποδίστου
Ἦχος β´
Ἀθλοφόροι Κυρίου, μακαρία ἡ γῆ, ἡ πιανθεῖσα τοῖς αἵμασιν ὑμῶν· καὶ ἅγιαι αἱ σκηναί, αἱ δεξάμεναι τὰ πνεύματα ἡμῶν· ἐν σταδίῳ γὰρ τὸν ἐχθρὸν ἐθριαμβεύσατε, καὶ Χριστὸν μετὰ παῤῥησίας ἐκηρύξατε. Αὐτὸν ὡς ἀγαθὸν ἱκετεύσατε, σωθῆναι δεόμεθα τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Ἀκινδύνου, Πηγασίου, Ἀφθονίου, Ἐλπιδηφόρου, καὶ Ἀνεμποδίστου
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Μαρτύρων ἀκραίμονες, κράτιστοι Μάρτυρες, Πηγάσιε ἔνδοξε σὺν Ἀκινδύνῳ σοφῷ, στεῤῥὲ Ἀνεμπόδιστε, θεῖε Ἐλπιδοφόρε, καὶ Ἀφθόνιε μάκαρ, ὦ Ἀθλοφόροι πέντε, σοὺς οἰκέτας φρουρεῖτε, καὶ σώζετε κινδύνων καὶ περιστάσεων.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ὁσιομάρτυρος Ἰακώβου τοῦ νέου,( Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου)
Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ἀγγελικῶς ἐπὶ τῆς γῆς διαπρέψας, τῶν Ἀποστόλων ἀνεδέξω τὴν χάριν, καὶ μετανοίας κήρυξ καὶ διδάσκαλος πεμφθείς, ἔδειξας τοῖς θέλουσι, σωτηρίας τὴν τρίβον· ὅθεν καὶ πρὸς ἄθλησιν, παρετάξω γενναίως, σὺν τοῖς στεῤῥοῖς συνάθλοις σου σοφέ, ὉσιομάρτυςἸάκωβε μέγιστε.
Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Θεοδώρου, Λάμπρου καὶ Ἑτέρου Ἀγνώστου ἐν Βραχωρίῳ
Ἦχος δ΄. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τριάδος ἰσάριθμοι τῆς ὑπερθέου σοφοί, ὑπάρχοντες ὤφθητε ἐν Βραχωρίῳ στεῤῥᾷ, ἀθλήσει φωτίζοντες, πάντας τοὺς ὡς ὁπλίτας τοῦ Χριστοῦ ὑμᾶς γνόντας, Λάμπρε σὺν Θεοδώρῳ καὶ ἑνὶ Ἄλλῳ πάλαι, καὶ νῦν ἐν παῤῥησίᾳ Χριστῷ, πρεσβεύσατε σωθῆναι ἡμᾶς.
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ὁσίου Γαβριήλ, τοῦ διὰ Χριστὸν σαλοῦ καὶ ὁμολογητοῦ, ἐν Γεωργίᾳ.
Ἦχος πλ. α΄. Τὸν συνάναρχον Λόγον. (Χαραλάμπους Μ. Μπούσια)
Πολιτείᾳ ἐνθέῳ καλλωπιζόμενον, Ἀρχιμανδρίτην θεόπνουν, πανευλαβῶς Γαβριήλ, εὐφημήσωμεν ὡς φάρον διοράσεως, καὶ ἀσθενούντων ἰατρόν, οὗ ὁ τάφος δαψιλῶς, ἰσχύος ἐκχέει ῥεῖθρα, βοῶντες· Πάτερ εὐλόγει, θεόθεν πάντας τοὺς τιμῶντάς σε.
Εἰς τὸν Στίχον. Προσόμοια.
Ἦχος πλ. Α΄. Χαίροις ἀσκητικῶν
Χαίροις, ὁ ἐραστὴς ἐκ παιδός, τῆς εὐσεβείας καὶ ἀόκνου ἀσκήσεως, ὁ γόνος τῆς Γεωργίας, θεοειδὲς Γαβριήλ, ἄρτι διαλάμψας, σοῦ φρονήματος, γενναίου πυρσεύμασιν, ἀστραπαῖς προσποιήσεων, μωρῶν σου μάκαρ,, καὶ βολαῖς σῆς σαλότητος, τρόπων Ὅσιε, ὁ ἀθέων τὴν ἔπαρσιν, κατεδαφίσας λόγοις σου, πανσόφοις καὶ πράξεσιν, ἡρωϊκαῖς ἐν ἐσχάτοις, χρόνοις ἐν οἷς ἐβασίλευεν, ἑσμὸς τῶν ἀθέων, ἐν δυσμοίρῳ σου πατρίδι,, θεοφορούμενε.
Χαίροις, εἰκὼν λαμπρὰ Γαβριήλ, καὶ διαυγὴς τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀγαπήσεως, ὁ λύχνος ὁ φωτοφόρος, ἀσκητικῆς ἀγωγῆς, ὁ στρουθὸς μονάζον, ἐπὶ δώματος, ὁ πόθον ἀκόρεστον, ἔχων τῆς ἐφαπλώσεως, τῆς Βασιλείας, τοῦ Χριστοῦ ἐν πατρίδι σου, ἥνπερ ἄθεοι, κατεπίεζον τύραννοι· χαίροις, Ὁσίων πρόβολε, πτωχείας θησαύρισμα, τοῦ Ἰησοῦ καὶ σοφίας, τῆς κεκρυμμένης ἀπαύγασμα, Αὐτοῦ ὁ ἐν χρόνοις, τοῖς ἐσχάτοις εὐσεβείας, ἐγείρας τρόπαιον.
Χαίροις, ὁ ἁγιάσας ῥοαῖς, τῶν σῶν δακρύων Γαβριὴλ ἀξιέραστε, τοῦ Μύριαν βασιλέως, τὸν πύργον τοῦ θεαυγοῦς, καὶ Μονὴν Σαμτάβρο, περιώνυμον, τῆς Μεταμορφώσεως, τοῦ Χριστοῦ τῆς ἐχούσης σου, ὡς ὄλβον θεῖον, τάφον τὸν χαριτόβρυτον, τὰ ἰάματα, τοῖς νοσοῦσι προχέοντα, καὶ ἐνεργοῦντα ἄπειρα, ἑκάστοτε θαύματα, τοῖς εὐλαβῶς προσιοῦσιν, αὐτῷ κρουνὲ ἁγιάσματος, πανόσιε πάτερ, ὁ τὴν χάριν οὐρανόθεν, λαβὼν ἰάσεων.
Δόξα. Ἦχος πλ. δ΄.
Τὸν πίνοντα χυμοὺς φρούτων, καὶ προσποιούμενον τὸν μέθυσον, μεμεθυσμένην δὲ ἀποκαλέσαντα, τὴν αὐτῶν γευσαμένην καὶ εἰποῦσαν ὅτι χυμὸς αὐτός ἐστι, Γαβριὴλ τὸν Ὅσιον εὐφημήσωμεν οὕτω λέγοντες· Ὁ μεμεθυσμένος ἐκ θείου ἔρωτος, καὶ διὰ μωρίας κρύπτων τὴν σύνοικόν σοι Θεοῦ σοφίαν, ἔμπλησον ἡμᾶς ἀγάπης εἰλικρινοῦς τὰς καρδίας, καὶ σῶσον ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου